အခန်း ၁၃၉

အခန်း (၁၃၉) အဋ္ဌမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ထုတ်ဖော်ပြသကာ နတ်ဘုရားများအား တုန်လှုပ်စေခြင်း

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခွင် တိတ်ဆိတ်သွားပေ၏။

ကြယ်တာရာပြာ နတ်ဘုရားများနှင့် ယောင်ကွမ်ဂြိုဟ် နတ်ဘုရားများအားလုံး၏ မျက်နှာများ အေးစက်သွားကြသည်။

သူတို့က မည်သူနည်း။

ကြယ်တာရာပြာ နှင့် ယောင်ကွမ်ဂြိုဟ်ရှိ နတ်ဘုရား သန်းခြောက်ထောင်အနက် အသန်မာဆုံးသော နတ်ဘုရားတစ်ရာပင် ဖြစ်ကြသည်။

ယခုချိန်တွင်…

တစ်စုံတစ်ယောက်က ပထမနေရာကို လိုချင်ကြောင်း သူတို့ကို တိုက်ရိုက်ပြောဆိုလာခဲ့သည်။

မည်သူ ထောက်ခံပြီး မည်သူ ကန့်ကွက်သနည်းဟုပင် သူတို့ကို မေးမြန်းလိုက်သေး၏။

ဤသည်မှာ သူတို့ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအရာက အလွန်တရာ မောက်မာလွန်းလှသည်။

ဤမျှ မောက်မာပြီး ရိုင်းစိုင်းသော နတ်ဘုရားမျိုးကို သူတို့ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။

သူ့ကို သတ်ပစ်ရမည်။

သူ့ကို သေသည်အထိ ရိုက်နှက်ရပေမည်။

ဤနေရာ၌ ရပ်တည်နိုင်သော နတ်ဘုရားများသည် မည်မျှ အစွမ်းထက်ကြောင်း သူ့ကို သိစေရမည်။

"မင်းက ပထမ ဟုတ်လား"

မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ။

"ငါတို့အားလုံးက အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားတွေပဲ... မင်းမှာ ဒီလိုပြောဖို့ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ"

"ပြီးခဲ့တဲ့ ယောင်ကွမ်ဂြိုဟ် မဟာပွဲတော်တုန်းက ငါ အဆင့် ကိုး ရခဲ့တယ်... ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ပထမနေရာအတွက် ငါ တိုက်ပွဲဝင်မှာပဲ"

"ဒီလောက် မောက်မာနေတာလား... အစစ်အမှန် ထိတ်လန့်စရာဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ နတ်ဘုရားဖြစ်တဲ့ ငါက မင်းကို ပြသပေးမယ်"

နှုတ်ခမ်းပါးပါးနှင့် လူငယ်ပုံပေါက်သော ယောင်ကွမ်ဂြိုဟ် နတ်ဘုရားတစ်ပါးက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

စကားအဆုံး၌။

သူသည် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းကာ စင်မြင့်ထက်သို့ တက်သွားပြီး လီယွဲ့၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ရပ်လိုက်သည်။

ရှန်ကျင်းရှောင်၊ ဆူလီမန်၊ ယွန်ဝူချီ နှင့် ယွီရှီမင်တို့အားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ထူးဆန်းနေကြသည်။

ဤယောင်ကွမ်ဂြိုဟ် နတ်ဘုရားအပေါ် ထားရှိသော သူတို့၏ အကြည့်များတွင် သနားကြင်နာမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

လီယွဲ့ကို ထိတ်လန့်စရာဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ သိစေမည် ဟုတ်လား။

ဤသည်မှာ…

ဤသည်မှာ အိမ်သာထဲတွင် မီးအိမ်ထွန်းရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ပင်... ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ဤယောင်ကွမ်ဂြိုဟ် နတ်ဘုရားအတွက် တိတ်ဆိတ်စွာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးပေးလိုက်ကြသည်။

အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ရှာဖွေရန် ဆယ်ရက် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

အစပိုင်းတွင် အလွန် မကျေမနပ်ဖြစ်နေခဲ့သော ရှန်ကျင်းရှောင်ပင်လျှင် သူ၏ ဒေါသများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လီယွဲ့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝက သူ့ကို မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားစေခဲ့သည်။

ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟူသော အတွေးကိုပင် စွန့်လွှတ်လိုက်သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်၏။

"အိုး..."

"မင်းက ငါ့ကို ထိတ်လန့်စရာဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ ပြသချင်တာလား"

လီယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ အမူအရာမရှိဘဲ သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ရပ်နေသော ယောင်ကွမ်ဂြိုဟ် နတ်ဘုရားကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။

"ဒါပေါ့"

"ငါ အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းခြင်း ပြုလုပ်ပြီးကတည်းက အဆင့် (၆) အထွတ်အထိပ် မိစ္ဆာနှစ်ကောင်ကို ငါ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးပြီ"

"မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူက ငါ့ရဲ့ မှတ်တမ်းကို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"

"နတ်ဘုရားအတတ်ပညာတွေအပေါ် ငါ့ရဲ့ နားလည်သဘောပေါက်မှုက မင်းတို့ စိတ်ကူးထားတာထက် အများကြီး သာလွန်တယ်"

"တကယ်လို့ နတ်ဘုရားများ စစ်ပွဲ ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာနေရတုန်းပဲဆိုရင် ငါ ဒီလောက် ယုံကြည်မှု ရှိခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်မှုမှာ အသုံးပြုနိုင်တယ်"

"တကယ်လို့ ငါ ဝေရှန်းက ဒုတိယလို့ ခံယူထားရင် ဘယ်သူက ပထမလို့ ကြွေးကြော်ရဲမှာလဲ"

ဝေရှန်း၏ မျက်နှာတွင် ယုံကြည်မှုများ အပြည့်အဝ ရှိနေသည်။

အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်တွင် ရှိနေစဉ် အဆင့်တူ အဆင့် (၆) အထွတ်အထိပ် မိစ္ဆာနှစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော သူ၏ အောင်မြင်မှုအပေါ် သူ အလွန် ဂုဏ်ယူနေခဲ့သည်။

သူ ခံစားရသည်မှာ--

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အင်အားသည် အခြားသော အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားများအားလုံးထက် လုံးလုံးလျားလျား သာလွန်နေသည် ဟူ၍ပင် ဖြစ်၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် အလွန် ထူးဆန်းသော နေရာတစ်ခုတွင် သုံးရက်ကြာ နေထိုင်ခွင့်ရရှိခဲ့သော ကံကောင်းမှုတစ်ခု ရှိခဲ့သောကြောင့် နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများအပေါ် သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်...

ရှန်ကျင်းရှောင် နှင့် အခြားသူသုံးဦးတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အချင်းချင်း၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ပိုမို ထူးဆန်းသော အမူအရာများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အကယ်၍ ဒုတိယဟု ခံယူထားလျှင် မည်သူက ပထမဟု ကြွေးကြော်ရဲမည်နည်း။

ဤမျှလောက်အထိ ယုံကြည်မှု ရှိနေရန် လိုအပ်ပါသလား။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ဝေရှန်း အနိုင်မရနိုင်ဘူးလို့ မင်းတို့ ထင်နေတာလား"

အနီးနားရှိ နတ်ဘုရားတစ်ပါးသည် သူတို့၏ အမူအရာများကို သတိထားမိသွားပြီး စပ်စုစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး--"

ချိုသာသော အပြုံးလေးဖြင့် ယွန်ဝူချီသည် တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သော်လည်း မည်သည့်စကားမျှ မဆိုခဲ့ပေ။

"ဟီးဟီး--"

ရှန်ကျင်းရှောင် သည်လည်း ရယ်မောလိုက်သော်လည်း ပြန်လည်မဖြေကြားခဲ့ချေ။

"ဟီးဟီး--"

ယွီရှီမင်၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားပြီး သူလည်း ရယ်မောလိုက်သည်။

ခပ်တန်းတန်းနေတတ်သော ဆူလီမန် တစ်ယောက်တည်းသာ ဟီးဟီး ဟု အသံထွက်၍ မရယ်မောခဲ့ပေ။

သူမ၏ မျက်နှာတွင်မူ ပြီးပြည့်စုံပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော အပြုံးတစ်ရပ်သာ ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။

ဘေးနားရှိ နတ်ဘုရားမှာ:

"..."

...

"သူက တကယ်ပဲ အဆင့် (၆) အထွတ်အထိပ် မိစ္ဆာနှစ်ကောင်ကို သတ်ခဲ့တာလား"

"ငါ အရင်က စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ ထဲမှာ အဆင့် (၆) အထွတ်အထိပ် မိစ္ဆာတစ်ကောင်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီကောင် ထွက်ပြေးသွားတယ်"

"အံ့ဩစရာပဲ... ဒီ ဝေရှန်းက တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ သူက ဒုတိယလို့ ခံယူရင် ဘယ်သူမှ ပထမလို့ မကြွေးကြော်ရဲဘူးလို့ ပြောရလောက်အောင် မောက်မာနေတာလား"

"သူ့ရဲ့ မောက်မာမှုက အကြောင်းပြချက် မရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အဆင့် (၆) အထွတ်အထိပ် မိစ္ဆာနှစ်ကောင်ကို သတ်ခဲ့ဖူးတာကိုး"

"လီယွဲ့လို့ခေါ်တဲ့ အဲဒီနတ်ဘုရားက သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ပြီးတော့ ပထမဆုံး ထွက်ခွာရမယ့်သူ ဖြစ်လိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒါက မောက်မာရင် ဖြစ်လာမယ့် အကျိုးဆက်ပဲလေ"

"စောင့်ကြည့်နေလိုက်... ဝေရှန်းက ငါတို့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

"ဒီကောင်လေးက တကယ်ပဲ ဗိုလ်လုပွဲမှာ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်တယ်"

"ငါကတော့ အဲဒီ လီယွဲ့က ဒီလောက် မောက်မာနေတာဆိုတော့ သူ့မှာလည်း အင်အားရှိရမယ်လို့ ထင်တယ်"

"ဟားဟားဟား… မင်းတို့ ဖားသူငယ်တွေအုပ်စု... စောင့်သာကြည့်နေ... လီယွဲ့က သေချာပေါက် ပထမ ရမှာပဲ... ဒါက ငါ ရှန်ကျင်းရှောင် ပြောတဲ့စကားပဲ"

"မင်းပြောလို့ သူက ပထမရမယ်လို့ ထင်နေတာလား... မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ"

"ခဏနေရင် ပန်းတွေက ဘာလို့ ဒီလောက် နီရဲနေရတာလဲ ဆိုတာကို ငါ ရှန်ကျင်းရှောင် က မင်းတို့ကို ပြသပေးမယ်"

ရာနှင့်ချီသော နတ်ဘုရားများအလယ်တွင် သူတို့ထဲမှ များစွာသော သူများ စကားပြောဆိုနေကြသည်။

သူတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ မြင့်တက်နေ၏။

သို့သော်လည်း နတ်ဘုရားအများစုမှာ စင်မြင့်ထက်သို့သာ အကြည့်များကို စူးစိုက်ထားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ သူတို့၏ နောက်ထပ် ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာနိုင်သောကြောင့်ပင်။

နတ်ဘုရားနှစ်ပါး၏ နာမည်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ...

သူတို့အားလုံးသည် ဘေးနားရှိ အလင်းဖန်သားပြင်မှတစ်ဆင့် မြင်တွေ့နိုင်ကြသည်။

စင်မြင့်ထက်တွင်။

"တကယ်လို့ မင်းက ဒုတိယလို့ ခံယူရင် ဘယ်သူမှ ပထမလို့ မကြွေးကြော်ရဲဘူး ဟုတ်လား"

"ဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို မင်း ခံနိုင်ရည်ရှိမရှိ စမ်းကြည့်ရအောင်"

လီယွဲ့၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်၏။

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် လေပြင်းတစ်ရပ် တိုက်ခတ်လာသည်။

လေပြင်းသည် ဘာမျှမရှိသော နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ရွှေနှင့် သံတို့ကိုပင် အရည်ပျော်စေနိုင်လောက်အောင် နေမင်းဆီမှ တိုက်ခတ်လာသကဲ့သို့ အလွန်တရာ ပူပြင်းလှသည်။

မိုးပေါက်များစွာ ကျဆင်းလာပြီး ပြင်းထန်သော လေပူများနှင့်အတူ ဝေရှန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားပေ၏။

"လေနဲ့ မိုးကို ခေါ်ယူခြင်းလား"

"မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ငါ ခံနိုင်ရည်မရှိစရာလား"

"ဘယ်လောက် ရယ်စရာကောင်းလိုက်သလဲ"

"မင်း အိပ်မက်မက်နေတုန်းပဲ ထင်တယ်"

"ငါ ဝေရှန်းက အဆင့် (၆) အထွတ်အထိပ် မိစ္ဆာနှစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကွ"

"မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ဆိုတာ ပြောမနေနဲ့... မင်းက နတ်ဘုရားအတတ်ပညာ ရာချီပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လွှတ်ရင်တောင် ငါ ဝေရှန်းက မျက်တောင်တစ်ချက် ခတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဝေရှန်းမှ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းမှာ အဆင့် (၈) နတ်ဘုရားအတတ်ပညာဖြစ်သော အလင်းဖန်တီးခြင်း မန္တန် ကို သူ အသုံးပြုလိုက်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေသည်။

သူက ပြန်လည်၍ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

လေနှင့် မိုးကို ခေါ်ယူသည့် နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများကိုလည်း ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

သူ၏ နောက်ကွယ်မှ ပြင်းထန်သော လေပူတစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာ၏။

မိုးရေများသည် အေးစက်သော လေထုနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည်။

ဖွပ် ဖွပ် ဖွပ်—

လေနှင့် မိုးကို ခေါ်ယူသော နတ်ဘုရားအတတ်ပညာ နှစ်ခုသည် လေထဲတွင် ရုတ်တရက် ရိုက်ခတ်သွားကြသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ ထိတွေ့မှုတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ လေနှင့် မိုးကို ခေါ်ယူသော နတ်ဘုရားအတတ်ပညာသည် အနည်းငယ် ထိတွေ့ရုံမျှဖြင့် ပြိုကျပျက်စီးသွားကြောင်း ဝေရှန်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားသည်။

နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများအပေါ် သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုအရ သူ၏ အဆင့် (၈) နတ်ဘုရားအတတ်ပညာ လေနှင့် မိုးကို ခေါ်ယူခြင်း က ဘာကြောင့် ဤမျှလွယ်ကူစွာ ပြိုကျပျက်စီးသွားရသနည်း။

သူ ထပ်မံ၍ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ကောင်းကင်တွင် မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များ စုရုံးလာပြီး ကြက်သွေးရောင် ကောင်းကင် မိုးကြိုး ဆယ်ချက်သည် ကောင်းကင်ယံမှ တိုက်ရိုက် ကျဆင်းလာသည်။

သို့သော် ပြင်းထန်သော လေပူတစ်ချက် တိုက်ခတ်လိုက်သည်နှင့် ကြက်သွေးရောင် ကောင်းကင် မိုးကြိုး ဆယ်ချက်စလုံးသည် အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားပေ၏။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

"မင်း... လေနဲ့ မိုးကို ထိန်းချုပ်တဲ့ မင်းရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းနေရတာလဲ"

သူ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် ပူပြင်းသော နေရောင်ခြည်နှင့် သည်းထန်သော မိုးရေများသည် သူ၏အပေါ်သို့ ကျရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော စူးရှသည့် အလင်းတန်းသည် ချက်ချင်း ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရပြီး မှိုင်းညို့နေသော မိုးရေအောက်တွင် သူ၏ အဆင့် (၈) နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်သည် မျက်တောင်ခတ်ရုံမျှ အချိန်အတွင်း အရိုးစုတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွား၏။

အရိုးများသည် မြေမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဝေရှန်းသည် စင်မြင့်အပြင်ဘက်တွင် သွေးဆုတ်နေသော မျက်နှာဖြင့် ပေါ်လာသည်။

စင်မြင့်ထက်တွင် တည်ငြိမ်အေးဆေးသော မျက်နှာဖြင့် ရပ်နေသော လီယွဲ့ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်း။

တစ်ဖက်လူက သူ့ကို နတ်ဘုရားအတတ်ပညာ တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာ စွမ်းအားက သူထက် များစွာ သာလွန်နေပေသည်။

"မင်း... မင်းက သာမာန် အဋ္ဌမအဆင့်နိမ့် နတ်ဘုရား မဟုတ်ဘူး"

"မင်းက အဋ္ဌမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားပဲ"

သူ၏ အသံများ တုန်ရီနေပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် သွေးရောင် လုံးဝ ကင်းမဲ့နေသည်။

သူ ဤအရာကို လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

တစ်ဖက်လူသည် သူထက် မြင့်မားသော အဆင့်ရှိသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အဋ္ဌမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်၏။

စင်မြင့်ပတ်လည်တွင် ကြယ်တာရာပြာ နတ်ဘုရားများနှင့် ယောင်ကွမ်ဂြိုဟ် နတ်ဘုရားများအားလုံး၏ အမူအရာများ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လီယွဲ့ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဋ္ဌမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

လက်ရှိအဆင့်တွင်…

သူတို့အားလုံးသည် အဋ္ဌမအဆင့်မြင့်သို့ တက်ရန် ကြိုးစားနေချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က အဋ္ဌမအဆင့်မြင့် သို့ တက်လှမ်းခြင်း ပြုလုပ်ပြီးဖြစ်နေသည်မှာ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။