အခန်း ၁၄၅

အခန်း ၁၄၅ လူသားတို့၏ နှလုံးသားထက်၌ ဆွဲချိတ်ထားသော ဓားတစ်စင်း

ကျိုးရွာတွင် ဖြစ်၏။

လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ အိမ်များထဲမှ ထွက်လာကြပြီး မျက်နှာပြင်မမြင်ရသော ကြိုးများဖြင့် ဆွဲချိတ်ခံထားရကာ ကြောက်ရွံ့စွာ ရုန်းကန်နေရသည့် ကျိုးဇီဟောင်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"နတ်ဘုရားတွေကိုယ်တိုင် စီရင်ချက်ချနေပြီပေါ့"

"ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ကျိုးချီက တကယ်တော့ ကျိုးဇီဟောင်ရဲ့ မတရားကျင့် သတ်ဖြတ်တာကို ခံခဲ့ရတာပဲ… ဒီတိရစ္ဆာန်ကောင်"

"နတ်ဘုရားတွေရဲ့ စီရင်ချက်ကြောင့် တော်သေးတာပေါ့… မဟုတ်ရင် ဒီတိရစ္ဆာန်ကောင် ကျိုးဇီဟောင်က လွတ်မြောက်သွားတော့မှာပဲ"

"ငါတို့ကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့ နတ်ဘုရားတွေ ရှိတယ် ဝဋ်ကြွေးဆိုတာ နှောင့်နှေးချင် နှောင့်နှေးလိမ့်မယ်… ဒါပေမဲ့ သေချာပေါက် ရောက်လာမှာပဲ"

"သမီးလေးရေ... သမီးကတော့ သိပ်သနားဖို့ကောင်းအောင် သေဆုံးခဲ့ရတာပဲ ဒီတိရစ္ဆာန်ကောင် ကျိုးဇီဟောင်ကို အပြစ်ပေးပြီး သူ့ရဲ့ အပြစ်တွေအတွက် ပေးဆပ်စေတဲ့အတွက် နတ်ဘုရားတွေကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျိုးရွာမှ ရွာသားများသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

၎င်းတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ခန့်ညားရိုသေခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

နတ်ဘုရားတို့၏ အပြစ်ဒဏ်ပေးမှုကို ဤမျှ ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့ရရုံသာမက သေဆုံးခြင်းသည် အရာအားလုံး၏ အဆုံးသတ်မဟုတ်သည်ကို သိမြင်လိုက်ရသည့်အတွက် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်သည်လည်း ဓားဖြင့် နှိပ်စက်ခြင်း ဆယ်နှစ်၊ ကြော်လှော် နှိပ်စက်ခြင်း ဆယ်နှစ်နှင့် ရေခဲဖြင့် နှိပ်စက်ခြင်း ဆယ်နှစ်တို့ကို ခံစားရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် နောင်ဘဝတွင် တိရစ္ဆာန်အဖြစ်သာ ပြန်လည်မွေးဖွားနိုင်မည် ဖြစ်၏။

မည်သူက ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်…

ကျိုးရွာရှိ ရွာသားအားလုံးနီးပါးသည် မည်သည့်အခါမျှ ရာဇဝတ်မှု မကျူးလွန်ရန် စိတ်ထဲ၌ တိတ်တဆိတ် သစ္စာဆိုလိုက်ကြသည်။

အစိုးရရုံးကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်လျှင်ပင် နတ်ဘုရားများကိုမူ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

နတ်ဘုရားတို့၏ စီရင်ချက်သည်…

လူသားတို့၏ နှလုံးသားထက်၌ ဆွဲချိတ်ထားသော ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။

...

"လူသားတွေရဲ့ နှလုံးသားက ကောင်းမြတ်ခြင်းနဲ့ ဆိုးယုတ်ခြင်းတွေ ပြည့်နှက်နေနိုင်တယ်..."

"ဒါပေမဲ့ သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ အဆင့်အေ ယုံကြည်သူ ဖြစ်လာနိုင်တဲ့သူတွေကတော့ ဆိုးယုတ်တဲ့လူတွေ မဟုတ်ကြဘူး..."

"ဆိုးယုတ်တဲ့လူတွေမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ ရှိတတ်ပြီး ငါ့ကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ မယုံကြည်နိုင်ကြဘူး… ဒါကြောင့် သူတို့က အဆင့်အေ ယုံကြည်သူ မဖြစ်လာနိုင်တာပေါ့..."

"သားသတ်ဓားကို ချပစ်လိုက်ရင် ဗုဒ္ဓဖြစ်လာမယ် ဆိုတဲ့ အတွေးအခေါ်က ဒီနေရာမှာတော့ ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိဘူး... ဒီနေရာမှာတော့ မင်း ဆိုးယုတ်တာကို လုပ်ရင် အဲဒါနဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ အပြစ်ဒဏ်ကို ခံရမှာပဲ..."

လီယွဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တည်ငြိမ်လျက် ရှိနေသည်။

သူ ခံစားလိုက်ရသည်မှာ…

လူ့လောကတွင် အမှုအခင်းများကို စီရင်ရန်နှင့် ရာဇဝတ်ကောင်များကို ဖမ်းဆီးရန် အစိုးရရုံးများနှင့် အရာရှိများ ရှိသော်လည်း လူ့လောက၌ လူသားတို့သာ ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် လူသားတို့၏ စွမ်းအားသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် အကန့်အသတ် ရှိပေသည်။

ဆိုးယုတ်လှသော လုပ်ရပ်များစွာသည် ၎င်းတို့၏ သက်သေအထောက်အထားများ ဖျက်ဆီးခြင်း ခံရသဖြင့် သို့မဟုတ် သတိမထားမိဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သဖြင့် ပြစ်မှုကျူးလွန်သူများမှာ တရားဥပဒေ၏ လက်လှမ်းမမီဘဲ လွတ်မြောက်သွားကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ကျိုးဇီဟောင် ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

အကယ်၍ နတ်ဘုရားတို့၏ စီရင်ချက်သာ မရှိခဲ့လျှင် ၎င်းတို့သည် သေချာပေါက် ပူပန်မှုကင်းမဲ့သော ဘဝကို ဖြတ်သန်းသွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဆိုးယုတ်သူများသည် အဘယ်ကြောင့် အပြစ်ပေးခြင်းမခံရဘဲ လွတ်မြောက်နေရမည်နည်း။

ဆိုးယုတ်သော လုပ်ရပ်များကို ကျူးလွန်သူများသည် မိမိတို့နှင့် ထိုက်တန်သော အပြစ်ဒဏ်ကို ခံယူရမည် ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ အတွင်း၌ သူသည် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဤဓားတစ်စင်း ရှိနေစေချင်သည်။

ငါတို့ကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့ နတ်ဘုရားတွေ ရှိတယ်ဆိုတဲ့ အခြေခံမူကို လူတိုင်း နားလည်စေချင်ခဲ့သည်။

လူသားတို့၏ နှလုံးသားထက်၌ ဤဓားတစ်စင်းကို ဆွဲချိတ်ထားခြင်းဖြင့် ဆိုးယုတ်သူ အရေအတွက်သည် များစွာ နည်းပါးသွားမည် ဖြစ်၏။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ နယ်မြေအတွင်းရှိ လူသားများသည် စိတ်နှလုံး ပိုမိုကောင်းမွန်ပြီး စင်ကြယ်လာကြကာ ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်မှုသည်လည်း သဘာဝကျစွာပင် ပိုမိုသက်ဝင်မြတ်နိုးလာခဲ့သည်။

ခန့်ညားရိုသေခြင်းသည်လည်း…

နည်းလမ်းများစွာဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ယုံကြည်မှုကို ပိုမိုသက်ဝင်မြတ်နိုးလာစေနိုင်၏။

အကယ်၍ နတ်ဘုရားများကို မည်သို့ ခန့်ညားရိုသေရမည်ကို မသိပါက မည်ကဲ့သို့ သစ္စာရှိစွာ ကိုးကွယ်နိုင်မည်နည်း။

နတ်ဘုရားတို့၏ ကျေးဇူးတော်သည် ပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှပေသည်။

၎င်းတို့၏ နတ်ဘုရား စွမ်းတန်ခိုးသည် ငရဲတိုက်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှ၏။

ဤအရာများသည် ယုံကြည်သူများ၏ သက်ဝင်ယုံကြည်မှုကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် အမြဲတမ်း အစွမ်းထက်ဆုံးသော ကိရိယာနှစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

"ဒီ တိုက်ပွဲခန္ဓာကိုယ် နတ်ဘုရားအဆောင်လက်ဖွဲ့ နှစ်ခုကိုတော့..."

လီယွဲ့သည် ခဏမျှ တွေးတောလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားများ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံပွဲတိုက်ပွဲ ၏ ပထမဆုတွင် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် လက်နက်သန္ဓေသား တစ်ခုနှင့် အချိန်နတ်ဘုရား အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခုသာမက အလွန်တန်ဖိုးရှိသော တိုက်ပွဲခန္ဓာကိုယ် နတ်ဘုရားအဆောင်လက်ဖွဲ့ နှစ်ခုလည်း ပါဝင်သည်။

အဆုံးသတ်တွင် လူသားတို့၏ တိုက်ပွဲခန္ဓာကိုယ်သည် ယုံကြည်သူများ၏ အစွမ်းကို သိသိသာသာ တိုးတက်စေနိုင်၏။

လီရှို့ဝူသည် အမွှေးအတောင် တိုက်ပွဲခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အဆင့် ၄ ၏ အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသော်လည်း သူ၏အစွမ်းမှာ အဆင့် ၅ အဆင့်နိမ့် ဂူကောင်းကင်အဆင့် မဟာဆရာကြီးတစ်ဦးနီးပါး သန်မာလှပေသည်။

သူ၏ နားလည်မှုအရမူ…

ရွှမ်ခရိုင်၊ ဂိုဘေးခရိုင်၊ ထူခရိုင်နှင့် ကျင်းနန်ခရိုင်တို့သည် တီယန်လင်းစီရင်စုသို့ အကျုံးဝင်ကြသည်။

ထိုစဉ်က မဟာကျိုးမင်းဆက်၏ နယ်မြေသည် အလွန်ကျယ်ပြောပြီး စီရင်စုတစ်ခုတည်းပင် သေးငယ်လှသည်မဟုတ်ချေ။

"လီရှို့ဝူကို လာရောက်လုယူကြတဲ့ မိစ္ဆာတွေ၊ အမွှေးအတောင် တိုက်ပွဲခန္ဓာကိုယ် ရှိတဲ့ အဆင့် ၅ အထွတ်အထိပ်နဲ့ အဆင့် ၆ အဆင့်နိမ့် မိစ္ဆာတွေက တီယန်လင်းစီရင်စုရဲ့ မိစ္ဆာအင်အားစုတွေ ဖြစ်ရမယ်..."

"ဒါပေမဲ့…"

"ဒီနေရာမှာ လူသားစစ်သည်တော်တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာတာကို သူတို့ ဘယ်လိုသိသွားတာလဲ..."

"နှစ်လတောင် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ… ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာတွေ ထပ်ပြီး စေလွှတ်မလာတော့ဘူး..."

"သူတို့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက နှေးကွေးနေတာလား… ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကို တမင်လုပ်နေကြတာလား..."

သူ၏ မျက်လုံးများ ဖြတ်ခနဲ လင်းလက်သွားသည်။

သေချာပေါက်ပင်…

သူ၏ လက်ရှိအစွမ်းမှာ အဆင့် ၈ အထွတ်အထိပ် စစ်မှန်သောဧကရာဇ်တစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်ရာ တီယန်လင်းခရိုင်ရှိ မိစ္ဆာအင်အားစုများ၏ တုံ့ပြန်မှုကို သူ ဂရုစိုက်မနေတော့ချေ။

ခရိုင်မြို့တစ်မြို့ရှိ အသန်မာဆုံး မိစ္ဆာများသည် မည်မျှအထိ စွမ်းအားကြီးမားနိုင်မည်နည်း။

"ငါ သတ္တမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီးတဲ့အထိ စောင့်လိုက်မယ်..."

"စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေက မကြာခင်မှာ တီယန်လင်းခရိုင်ကိုပါ လွှမ်းခြုံသွားနိုင်လိမ့်မယ်..."

"အဲဒီအချိန်ကျရင်…"

"ဘာမိစ္ဆာတွေလဲ... ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရား စွမ်းတန်ခိုးအောက်မှာ သူတို့အားလုံးကို လက်ညှိုးတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံနဲ့ လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်လို့ရတယ်..."

"ဒီ တိုက်ပွဲခန္ဓာကိုယ် နတ်ဘုရားအဆောင်လက်ဖွဲ့ နှစ်ခုကို ချန်အာကော်နဲ့ လီရှို့လင်တို့ကို ချီးမြှင့်ပေးရမယ်..."

"ချန်အာကော်နဲ့ လီရှို့လင်တို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ကျောင်းတော်စောင့်တပ်ဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေဖြစ်ပြီး အစောဆုံး အဆင့်အေ ယုံကြည်သူတွေ ဖြစ်ကြတယ်…"

"လီ၊ ချန်၊ ကျန်းနဲ့ လျောင် ရွာလေးရွာထဲမှာ လျောင်ရွာတစ်ရွာပဲ ပါရမီရှင် ရှားပါးခဲ့တာ..."

"လျောင်ကျင်ရှန်း တစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ… ဒါပေမဲ့ လျောင်ရှို့အာလည်း အကျုံးဝင်သင့်တယ်..."

လီယွဲ့သည် နတ်ဘုရားနယ်မြေ ၏ ပြင်ပသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ယခုတွင်…

လေးပြင်ကျယ်မြို့သည် အကြီးစား တိုးချဲ့မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး နတ်ကွန်းမှာ အလွန်ကြီးမားသော စတုရန်းကွင်းပြင်ကြီးတစ်ခု၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင် တည်ရှိနေ၏။

ထိုစတုရန်းကွင်းပြင်ကြီးကို ကျောက်ပြားပြာများဖြင့် ခင်းကျင်းထားပြီး လူပေါင်း ငါးသိန်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း လာရောက်ဝတ်ပြု ကိုးကွယ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှပေသည်။

ထို့ကြောင့် တိုးချဲ့ထားသော လေးပြင်ကျယ်မြို့ တစ်ခုလုံးသည် အလွန်တရာ ကြီးမားလှပြီး ရွှမ်ခရိုင်၏ ခရိုင်မြို့ထက်ပင် များစွာ သာလွန်နေပေသည်။

နတ်ကွန်း၏ ဘယ်ဘက်တွင် နတ်စင်ထိန်းဂေဟာ ရှိပြီး ၎င်းသည် နတ်စင်ထိန်းများနှင့် ၎င်းတို့၏ အပေါင်းအပါများ ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးရန်၊ ကျင့်ကြံရန်နှင့် အနားယူရန် နေရာတစ်ခု ဖြစ်၏။

နတ်ကွန်း၏ ညာဘက်တွင်မူ ချန်အာကော်နှင့် လီရှို့လင်တို့ အဓိက ဦးဆောင်သော ကျောင်းတော်စောင့်တပ်ဖွဲ့များ စိုက်ပျိုးရာ တပ်စခန်း ရှိလေသည်။

ဤကြီးမားသော ဧရိယာသည် လေးပြင်ကျယ်မြို့၏ အစည်ကားဆုံးနှင့် အခန့်ညားဆုံး အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျောင်းတော်စောင့်တပ်သားများသည် စတုရန်းကွင်းပြင် တစ်ခုလုံးတွင် ကင်းလှည့် စောင့်ကြပ်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများမှာ တည်ကြည်လေးနက်ကာ သံချပ်ကာဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး လှံရှည်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြ၏။

ယနေ့ခေတ်တွင် လေးပြင်ကျယ်မြို့ရှိ သိုင်းပညာ အစဉ်အလာများသည် လေပြင်းဓားသိုင်း တစ်ခုတည်းဖြင့်သာ ကန့်သတ်မထားတော့ချေ။

လေးပြင်ကျယ်မြို့သည် အဆင့် ၁ ကောင်းချီးပေးခြင်း နတ်ဘုရားအဆောင်လက်ဖွဲ့ မှ သိုင်းပညာ ခြောက်မျိုး၊ အဆင့် ၂ ကောင်းချီးပေးခြင်း နတ်ဘုရားအဆောင်လက်ဖွဲ့ မှ သိုင်းပညာ တစ်ဆယ့်နှစ်မျိုးနှင့် အဆင့် ၃ ကောင်းချီးပေးခြင်း နတ်ဘုရားအဆောင်လက်ဖွဲ့ မှ သိုင်းပညာ တစ်ဆယ့်ရှစ်မျိုးတို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဤသိုင်းပညာများတွင် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းများသာမက ဓား၊ သန်လျက်၊ လှံနှင့် လက်နက်များကို အသုံးပြုသည့် နည်းစနစ်များလည်း ပါဝင်၏။

ရှူး…

လီယွဲ့သည် သူ၏လက်ညှိုးကို ဖြတ်ခနဲ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တိုက်ပွဲခန္ဓာကိုယ် နတ်ဘုရားအဆောင်လက်ဖွဲ့ နှစ်ခုသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေ ထဲမှ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ ၎င်းတို့သည် ကျောင်းတော်စောင့်တပ်ဖွဲ့၏ တပ်စခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။