အခန်း ၁၄၈

အခန်း (၁၄၈) လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ကြီးမားလှသော ကောင်းမှုကုသိုလ်ရှင် ချူးဟုန်ယီ၊ ငါ၏ ကိုးကွယ်ယုံကြည်သူအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း

တောင်ထိပ်ထက်၌။

ချူးဟုန်ယီသည် သူမအား ဖမ်းဆီးရန် လှမ်းလာသော ကောင်းကင်ယံအထိ မြင့်မားလှသည့် ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးကို ကြည့်ကာ မျက်နှာအမူအရာတစ်ခုလုံး သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။ ထိုကောင်းကင်မြင့် လက်ဝါးကြီးတွင် တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ထူထဲလှသော လက်ချောင်းငါးချောင်း ရှိနေ၏။

ထို့အပြင် ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီး နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါတစ်ရပ် တိုက်ခတ်လာပြီး သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း အေးခဲသွားစေသည်။

“အဋ္ဌမအဆင့်”

“ဒီနေရာမှာ မဟာကျိုးမင်းဆက်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို စုစည်းနေတဲ့ တည်ရှိမှုဟာ တကယ်တော့ အဋ္ဌမအဆင့် စစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်နေတာပဲ”

“ကျိန်စာသင့်စမ်း”

“ဒီလောက်ဝေးတဲ့ နေရာကနေ မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုများ ရှာတွေ့တာလဲ”

သူမသည် အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာဆိုးအရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ အနည်းငယ် ပုံပျက်သွားခဲ့ရသည်။ တောက်ပသော အနီရောင် မင်္ဂလာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဦးခေါင်းတွင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပွင့်လင်းမြင်သာသော အနီရောင်ပုဝါကို ခြုံထားသည့် သွယ်လျတင့်တယ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်ရိပ်သည် သူမ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုအမျိုးသမီး၏ ဝိညာဉ်ရိပ်မှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပြီး အလျားပေ ၃၀၀ (ကျန်း ၃၀) မျှ ရှိပေသည်။ ကြီးမားလှသော အနီရောင် လူထမ်းအိမ်စီး ထမ်းစင်ထက်တွင် ရပ်နေရင်း ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာစွမ်းအားများ ဝန်းရံတိုက်ခတ်လာခဲ့၏။ မိစ္ဆာစွမ်းအားနှင့် သိုင်းပညာအနှစ်သာရတို့ ပေါင်းစပ်သွားခြင်းကြောင့် ချူးဟုန်ယီ၏ အစွမ်းမှာ အဆင့် (၇) ဓမ္မသန္ဓေသား အဆင့် ၏ အလယ်အလတ်အဆင့် တာအိုပညာရှင်တစ်ဦးထက် လုံးဝမနိမ့်ကျပေ။

သို့သော်လည်း ကောင်းကင်မြင့် လက်ဝါးကြီးကြောင့် အေးခဲခိုင်မာသွားသော ဟင်းလင်းပြင်ကိုမူ ဖောက်ထွက်နိုင်ခြင်း မရှိသေးချေ။

“အဆင့်နိမ့် အဋ္ဌမအဆင့် စစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်တစ်ပါးတင် မကဘူး…”

ချူးဟုန်ယီ၏ မျက်နှာတွင် အားကိုးရာမဲ့သည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်လာသည်။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက အဆင့်နိမ့် အဋ္ဌမအဆင့် စစ်မှန်သော ဘုရင်တစ်ပါးသာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် အကွာအဝေးကို ထောက်ထား၍ အရာအားလုံးကို စွန့်စားပြီး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သေးသည်။

သို့သော် ဤကောင်းကင်မြင့် လက်ဝါးကြီး၏ စွမ်းအားမှာ အဆင့်နိမ့် ရှစ်ဆင့်မြောက်ထက် များစွာ သာလွန်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

ဝုန်း…

ကောင်းကင်ယံကို လုံးလုံးလျားလျား ဖုံးလွှမ်းသွားနိုင်သည့် ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီး တစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်သည်။ ချူးဟုန်ယီ၏ နောက်ကွယ်တွင် ပေါ်လာသော မင်္ဂလာဝတ်စုံဝတ် သတို့သမီးမှာ နှစ်ချက်မျှ စွဲစွဲမြဲမြဲ အော်ဟစ်ပြီးနောက် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရ၏။

ချူးဟုန်ယီသည်လည်း ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသည့် ကြီးမားသော လက်ဝါးကြီး၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

...

ချူးဟုန်ယီသည် ဝေဝေဝါးဝါးဖြင့် တောင်တစ်လုံးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။ ထိုတောင်မှာ တိမ်တိုက်များထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေပြီး ထူးခြားလှပကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်၏။ တောင်တန်းများ ဝန်းရံထားပြီး တောင်တစ်ခုချင်းစီမှာ မျောက်တစ်ကောင်နှင့် တူညီနေသည်။

သူမက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်၏။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ရှေ့ဘက်ရှိ ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုထက်တွင် တောက်ပသော အဝါရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကောင်းကင်ယံကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်နေသည့် လူရိပ်တစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို သူတို့ ရှာတွေ့လိုက်ကြသည်။

ထိုလူရိပ်မှာ နောက်ကျောကို ပေးထားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထား၏။ တစ်ဖက်လူ၏ တည်ရှိမှုမျှတင် သူမကို အသက်ရှူရ ခက်ခဲစေပြီး ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးက သူ့ထံတွင် ဝပ်တွားခစားနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ သူမသည် ကောင်းကင်ယံရှိ နဂါးတစ်ကောင်ကို မော့ကြည့်နေရသည့် မြေပြင်ပေါ်က ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထိုကျောခိုင်းထားသော လူရိပ်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

သူမ မဝံ့မရဲ ဖြစ်မနေတော့ဘဲ… ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ရိုသေစွာဖြင့် လျှောက်တင်လိုက်၏။

“ချူးဟုန်ယီက မြင့်မြတ်တဲ့ နတ်ဘုရားမင်းကို ဂါရဝပြုအပ်ပါတယ်”

ထိုချိန်တွင်… သူမ၏ ရင်ထဲ၌ မုန်တိုင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်နေခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်တော့… ရွှမ်ခရိုင်ကနေ နတ်ဘုရား တစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာသည်ဟူသော သတင်းကို သူမ ကြားသိရသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမသည် အစကတည်းက အစွဲအလမ်း ရှိနေခဲ့ပြီး ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားများ ရှိသည်ဟု လုံးဝ မယုံကြည်ခဲ့ချေ။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ခေါ်ဝေါ်နေကြသော နတ်ဘုရား ဆိုသည်မှာ ရုပ်ဖျက်ထားသည့် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်ရန်သာ များပေသည်။

အဆုံးစွန်၌မူ မိစ္ဆာအမြောက်အမြားသည် မြစ်စောင့်နတ်၊ တောင်စောင့်နတ်နှင့် အခြားသော နတ်ဘုရားများအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ကာ လူသားများအား ၎င်းတို့ထံ သွေးပူဇော်သက္ကာများ ဆက်သခိုင်းရန် နှစ်သက်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ… တစ်ဖက်လူကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့လိုက်ရလေပြီ။

ဤတစ်ခုမှာ ရုပ်ဖျက်ထားသော မိစ္ဆာတစ်ကောင် မဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ကြောင်း သူမ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသည် ထိုခန့်ညားလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအား။

ထိုမွန်မြတ်ပြီး အလွန်အမင်း အံ့ဩထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါ။

ဤအရာမျိုးကို မည်သည့်မိစ္ဆာမျှ အတုမခိုးနိုင်ချေ။

အဆင့် (၇) ဓမ္မသန္ဓေသား အဆင့် ၏ အလယ်အလတ်အဆင့် တာအိုပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမတွင် ဤမျှလောက်သော အမြင် ရှိပေသည်။ ဒဏ္ဍာရီက လက်တွေ့ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားများက လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြပြီ တကား။

ဖြစ်ရလေခြင်း…

ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားတွေ ရှိနေတာပဲ သူမ ဝမ်းသာရမလား ဒါမှမဟုတ် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ရမလားဆိုသည်ကို မသိတော့ချေ။

“မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘာလို့ သတ်မှတ်ထားသလဲ” လီယွဲ့မှ တည်ငြိမ်အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်မှာ ယခုအခါ တီယန်ယွမ်တောင်၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်း၌ သဘာဝအလျောက် ဖြစ်တည်နေသည့် ကျောက်သန္ဓေသားထံသို့ ကျရောက်နေခဲ့၏။ ထိုချိန်တွင် ထိုသဘာဝ ကျောက်သန္ဓေသားမှာ မွေးဖွားခါနီးအချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ထို့ကြောင့်ပင် သူ ဤနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ငါက ဘာလဲ… ချူးဟုန်ယီ၏ လှပသော မျက်နှာထက်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း မဆိုင်းမတွပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ကျွန်မက လူသားတစ်ယောက်ပါ” “လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့… ကျွန်မက လူသားတစ်ယောက်အဖြစ်ပဲ တည်ရှိနေတာပါ”

လီယွဲ့ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

“ဒါပေမဲ့ မင်းက လူသားတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူး”

သူ ချူးဟုန်ယီကို မသတ်ရခြင်း အကြောင်းအရင်းမှာ ချူးဟုန်ယီတွင် အနည်းငယ် ထူးခြားချက် ရှိနေသည်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သောကြောင့်ပင်။ သူမတွင် မိစ္ဆာစွမ်းအားများ ရှိနေသော်လည်း လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ထားရှိသော သီလကုသိုလ်များလည်း ရှိနေသည်။

ထို့အပြင် သူမ၏ လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုဆိုင်ရာ ကုသိုလ်ကံမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပြီး အတိတ်တုန်းက ဝေရှန့်ရန်ထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့သည်။ သိထားရမည်မှာ… ဝေရှန့်ရန်သည် ခရိုင်တစ်ခုလုံးရှိ လူသားများကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် လူသားချင်းစာနာမှု ကုသိုလ်ကံ ၅၂၅ ယူနစ် ရရှိခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ရှေ့မှောက်ရှိ ချူးဟုန်ယီတွင်မူ လူသားချင်းစာနာမှု ကုသိုလ်ကံ ၃,၅၆၀ ယူနစ်အထိ ရှိနေခဲ့သည်။ သူမသည် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် အကျိုးရှိစေမည့် အရာများကို အမြောက်အမြား လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။ သူသည် လူသားချင်းစာနာမှု သီလကုသိုလ် ရှိသူများအပေါ် သဘာဝအတိုင်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုကို ခံစားရသည်။

လူသားမျိုးနွယ်သည် အဆုံးစွန်သော နိယာမတရား ဖြစ်၏။ လူသားမျိုးနွယ်ကို အမှန်တကယ် ကူညီပေးသူများသာ လူသားချင်းစာနာမှု ကုသိုလ်ကံများကို ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ချူးဟုန်ယီတွင် ကြီးမားလှသော လူသားမျိုးနွယ် သီလနှင့် ကုသိုလ်ကံများ ရှိနေသည်ကို မပြောဘဲနေလျှင်ပင်… သူသည် ကူညီရန် သဘာဝအတိုင်း လိုလိုလားလား ရှိပေသည်။

“ဘာ…”

“ကျွန်မက လူသားတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူး ဟုတ်လား”

ချူးဟုန်ယီမှာ ဆွံ့အသွားခဲ့ရပြီး သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး သွေးဆုတ်ဖြူလျော်သွားကာ ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါယမ်း၍ ပြောလိုက်သည်။

“မဖြစ်နိုင်တာ… ချူးဟုန်ယီဖြစ်တဲ့ ကျွန်မက ဘယ်တော့မဆို လူသားတစ်ယောက်အဖြစ်ပဲ ရှိနေမှာပါ… မိစ္ဆာဝိညာဉ်တွေရဲ့ စွမ်းအားကို ထုတ်ယူပြီး ကိုယ့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ပေါင်းစပ်တယ်ဆိုတာကလည်း ကျင့်ကြံခြင်းကို မြှင့်တင်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုသက်သက်ပဲ မဟုတ်လား”

လီယွဲ့၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

“မိစ္ဆာဝိညာဉ်တွေရဲ့ စွမ်းအားက အဲ့ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ထိန်းချုပ်လို့ရတယ်လို့ ထင်နေတာလား… ဒါက ညစ်ညမ်းသွားတဲ့ အထူးနိယာမတရားတစ်ခုကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ စွမ်းအားပဲ… မင်းက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို တိုးတက်ဖို့ မိစ္ဆာစွမ်းအားတွေကို သုံးခဲ့တယ်… မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ဟာလည်း အဆိပ်သင့်နေပြီ ဖြစ်တယ်… မင်း အခုတော့ ဒါကို သတိမထားမိသေးပေမဲ့ နောက်ထပ် အနှစ်နှစ်ဆယ် ကြာတဲ့အခါ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ဟာ လုံးလုံးလျားလျား ပျက်စီးသွားပြီး မင်းရဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေက ပုံပျက်သွားလိမ့်မယ်… ပြီးရင် မင်း ကျင့်ကြံနေတဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့ အရှင်သခင်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”

သူသည် မင်ကျူးထံမှ မိစ္ဆာဝိညာဉ်များ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုထားသော အနက်ရောင် နတ်ဘုရားအဖွဲ့ ၏ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းကို ရရှိခဲ့ဖူးသည်။ သူ တစ်ချက်နှစ်ချက်မျှ ကြည့်ရှုလိုက်ရုံဖြင့် ဤလျှို့ဝှက်နည်းစနစ်၏ အနှစ်သာရကို သဘောပေါက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ကျင့်ကြံသူများသည် မသိမသာဖြင့် အဆိပ်သင့် ပျက်စီးသွားကြရသည်။ ထို့အပြင် ဤအဆိပ်သင့်မှုမှာ ပြန်လည်ကုစား၍ မရနိုင်ချေ။ အဆုံးစွန်၌မူ ၎င်းမှာ မိစ္ဆာဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား… ၎င်းတို့တွင် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော နတ်ဘုရားဆိုင်ရာ နိယာမတရားများ ရှိနေကြခြင်းပင်။

ယခုအချိန်တွင် ချူးဟုန်ယီကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက်… သူ့တွင် အနက်ရောင် နတ်ဘုရားအဖွဲ့ ၏ နောက်ကွယ်က တည်ရှိမှုသည် စစ်မှန်သော အသိစိတ်ရှိသည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မိစ္ဆာဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်မလားဟူသော သံသယအချို့ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

သာမန် မိစ္ဆာဝိညာဉ်များကိုမူ… သူ အမြောက်အမြား သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုမိစ္ဆာဝိညာဉ်များသည် အသိစိတ်ရှိပုံရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ပျက်စီးနေသော နတ်ဘုရားနိယာမတရားများအတိုင်းသာ ပြုမူလှုပ်ရှားကြပြီး သီးခြားလွတ်လပ်သော အသိစိတ် လုံးဝမရှိကြချေ။

“ဘာ……”

“နောက်ထပ် အနှစ်နှစ်ဆယ် ကြာရင် သူတို့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေက ပုံပျက်သွားပြီး လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို ဖန်တီးသူရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားမယ် ဟုတ်လား……”

ချူးဟုန်ယီ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ ရုပ်ဆိုးသွားခဲ့သည်။ သူမသည် အဖွဲ့အတွင်းမှ အချို့သော လူများကို တွေးတောမိသွား၏။ သူမထက် များစွာ ပိုမိုသန်မာပြီး အနက်ရောင် နတ်ဘုရားအဖွဲ့ သို့ အစောကြီးကတည်းက ဝင်ရောက်ခဲ့သော တည်ရှိမှုအချို့ ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြသည်။ ယခု ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်သည့်အခါတွင်မူ… ထိုတည်ရှိမှုများသည် လုံးလုံးလျားလျား ပျက်စီးသွားခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့၏ စိတ်ဆန္ဒများ ပုံပျက်သွားကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အတတ်ပညာကို ဖန်တီးသူ၏ အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်သွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“ကျေးဇူးပြုပြီး… နတ်ဘုရားမင်း… ကျွန်မကို ကယ်တင်ပေးပါ”

“ကျွန်မ ချူးဟုန်ယီက မြင့်မြတ်တဲ့ နတ်ဘုရားမင်းကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ဖို့ အသင့်ရှိပါတယ်… ထာဝရအမြဲတမ်း လူသားတစ်ယောက်အဖြစ်ပဲ ရှိနေချင်ပါတယ်”

သူမသည် မိမိရှေ့မှောက်ရှိ ခန့်ညားထည်ဝါသော လူရိပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ရိုသေစွာဖြင့် ဦးညွှတ်၍ တောင်းပန်တိုးလျှိုးလိုက်သည်။

“မိစ္ဆာတွေရဲ့ စွမ်းအားဆိုတာ ငါ့အတွက်တော့ လက်ဖျစ်တစ်ချက်တီးရုံလောက်ပဲ ရှိပါတယ်… ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ပျက်စီးယိုယွင်းမှုက မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ… ဒါကြောင့် ပျက်စီးမှုကို ဖျက်ဆီးပစ်တာဟာ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်တာနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်… ငါ မင်းကို သံသရာစက်ဝန်းထဲကို ပို့ဆောင်ပေးမယ်… ဆယ်လကြာတဲ့အခါ မင်းက လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်မှာ မွေးဖွားလာပြီး ငါ့ရဲ့ ယုံကြည်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်… မင်း သဘောတူရဲ့လား”

လီယွဲ့မှ အရှိန်အဝါကြီးမားပြီး တည်ငြိမ်အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ကျွန်မကို သံသရာစက်ဝန်းထဲ ပို့ဆောင်ပေးမယ် ဟုတ်လား”

“ဒါက နတ်ဘုရားတွေရဲ့ စွမ်းအားလား”

“စိတ်ကြိုက် ပြန်လည်မွေးဖွားနိုင်တယ်ဆိုတော့… ဒါက တစ်ကျော့ပြန် အသက်ရှင်ခွင့်ရတာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်လား”

“တကယ့်ကို လေးစားဖို့ကောင်းသလို ကြောက်မက်ဖွယ်လည်း ကောင်းလှတယ်”

ချူးဟုန်ယီမှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရပြီး မဆိုင်းမတွပင် ဒူးထောက်လိုက်၏။

“ချူးဟုန်ယီ သဘောတူပါတယ်”

“ဒီဘဝတင်မက အနာဂတ်ဘဝတွေမှာပါ အရှင်သခင်ကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ယုံကြည်ကိုးကွယ်သွားပါ့မယ်”

သူမ၏ စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ… လီယွဲ့သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ… ချူးဟုန်ယီ၏ ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုအဆင့်မှာ တဟုန်ထိုး တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အဆင့်ဒီ ယုံကြည်သူ၊ အဆင့်စီ ယုံကြည်သူ၊ အဆင့်ဘီ ယုံကြည်သူ၊ အဆင့်အေ ယုံကြည်သူ မျက်တောင်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူမသည် သူ၏ နောက်ထပ် ထိပ်တန်းအဆင့် ယုံကြည်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။

“ကောင်းပြီ”

သူ ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

မရဏကမ္ဘာရှိ သံသရာတွင်းနက်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်နေသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုသည် ချူးဟုန်ယီ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး အလွန်တရာ ကျယ်ပြောလှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်နေသည်။ ချူးဟုန်ယီသည် ထပ်မံ၍ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး မိမိရှေ့မှောက်ရှိ သံသရာတွင်းနက်ကြီးကို ကြည့်ကာ မည်သည့်မဆိုင်းမတွမှုမျှ မရှိဘဲ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားခဲ့တော့သည်။

သူမ လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်သည်။ သူမ ချူးဟုန်ယီသည် လူသားတစ်ယောက်အဖြစ်သာ တည်ရှိနေရမည် ဖြစ်၏။