← Chapters

အခန်း ၁၅၀

Vol. 10 Ch. 150

အခန်း ၁၅၀

Vol. 10 Ch. 150

အခန်း (၁၅၀) ခြောက်ဆင့်မြောက် ပူဇော်သက္ကာများ ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့် မဟာပွဲတော်ကြီး စတင်ခြင်း

“မင်္ဂလာရှိလှတဲ့ ခရိုင်မြို့ပါတကား……” “ဒီလေးပြင်ကျယ်မြို့ဟာ တကယ်တော့ ကြီးမားတဲ့ ကံကြမ္မာတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ခရိုင်မြို့တစ်မြို့အဖြစ် မြှင့်တင်ခြင်း ခံထားရတာပဲ”

လူငါးဦးပါဝင်သော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် မြို့တံခါးဝတွင် ရပ်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများတွင် တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေရင်း မြို့တံခါးထက်က ထူးခြားစွာ ရေးသားထားသော “လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်” ဟူသည့် စာလုံးကြီးလေးလုံးကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။ မဟာကျိုးမင်းဆက် တစ်ညချင်းအတွင်း ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့ပြီးကတည်းက ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါ ပြည့်နှက်နေသော ခရိုင်မြို့တစ်မြို့မျှ ထပ်မံပေါ်ထွက်လာခြင်း မရှိတော့ချေ။ သူတို့ ဤအရာကို လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြ။

ယနေ့တွင်မူ သူတို့သည် ကြီးမားသော ကံကြမ္မာများ ရှိနေသည့် ဒဏ္ဍာရီလာ ခရိုင်မြို့တစ်မြို့ကို သည်နေရာတွင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤကံကြမ္မာကောင်းများ ပိုင်ဆိုင်ထားသော ခရိုင်မြို့မှာ မဟာကျိုးမင်းဆက်၏ နယ်မြေအတွင်း တစ်ခုတည်းသော မြို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အတိတ်တုန်းက ကြီးမားသော ကံကြမ္မာများ ရှိခဲ့ဖူးသည့် ခရိုင်မြို့ကြီးပင်လျှင် အချိန်ကာလ၏ တိုက်စားမှုအောက်တွင် သာမန်ခရိုင်မြို့တစ်မြို့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

“ဒီနေရာက နတ်ဘုရား ဆိုတာ…”

သူတို့ငါးဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ အားလုံး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့ငါးဦး ဤနေရာသို့ ရောက်လာခြင်းမှာ လည်ပတ်ရန် မဟုတ်ဘဲ တာဝန်တစ်ခုဖြင့် ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်၏။

သူတို့သည် တီယန်လင်းခရိုင်အတွင်းရှိ မှောင်ရိပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေကြသော လူသားမျိုးနွယ်၏ အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်း ငါးခုမှ တပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။ လူသားမျိုးနွယ်၏ အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းများသည် မှောင်ရိပ်ထဲတွင်သာ ပုန်းကွယ်နေနိုင်ကြသည်။ အကယ်၍ ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရပါက ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်းပင် အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခြင်းကို ခံကြရမည် ဖြစ်၏။

ရွှမ်ခရိုင်တွင် နတ်ဘုရား တစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်းသည် မိစ္ဆာအင်အားစုကြီး ရှစ်ခုဖြစ်သည့် ကျွယ်တွန့်တောင်၊ တိုက်ဆွေ့ဂူ၊ မိုလင်းတောင်၊ သွေးမျက်နှာပြင်တောင်၊ ဝမ်တုတောင်၊ သွေးမိစ္ဆာလွင်ပြင်၊ ရွှေနဂါးဂူနှင့် ပိုင်ယုတောင်တို့မှ အဆင့် (၅) နှင့် အဆင့် (၆) မိစ္ဆာဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ဟူသော သတင်းကို ကြားသိရသည်။

လူသားမျိုးနွယ်၏ အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်း ငါးခုမှာ အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားခဲ့ကြ၏။ သူတို့သည် ဤနတ်ဘုရား က တစ်နှစ်လျှင် နှစ်ကြိမ် မဟာပွဲတော် ကျင်းပသည်ဟူသော သတင်းကိုလည်း ကြားသိထားရသဖြင့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုချင်းစီက ထိုနတ်ဘုရား အား ဂါရဝပြုရန် လူတစ်ဦးစီ စေလွှတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အဆုံးစွန်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်၏။ မိစ္ဆာဆိုးများက အလွန်တရာ အင်အားကြီးမားလှသည်။ ဤ နတ်ဘုရား ၏ သတင်းကို ကြားရခြင်းမှာ သူတို့အတွက် အသက်ကယ်ကြိုးတစ်မျှင်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ သဘာဝကျကျပင် သူတို့သည် ထိုနတ်ဘုရား မှာ ရုပ်ဖျက်ထားသည့် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်မိကြသေးသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် တပည့်များအား ပေးအပ်ထားသော အရေးကြီးဆုံးတာဝန်မှာ သည် နတ်ဘုရား ၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို စုံစမ်းရန် ဖြစ်ပေသည်။ ထို နတ်ဘုရား ၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို သိရှိရပြီးမှသာ သူတို့ ဆက်လက်၍ ဆက်သွယ်မှုများ ပြုလုပ်ကြမည် ဖြစ်၏။

ထိုအတွက်ကြောင့်ပင် သူတို့သည် သူတို့၏ တပည့်များအား နတ်ဘုရား ထံ ဆက်သရန် အဖိုးတန်လှသော ရတနာတစ်ပါးကိုပင် သယ်ဆောင်လာခိုင်းခဲ့ကြသည်။ ထိုလူငါးဦးမှာ အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားခဲ့ကြသည်။ သဘာဝကျကျပင် နတ်ဘုရား သည် လူသားမျိုးနွယ်ကို ကူညီရန်အတွက် မဟာကျိုးမင်းဆက်၏ ကျန်ရှိနေသော အဖိုးတန်လှသည့် ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါများကို အသုံးပြုရန် လိုလိုလားလား ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါ ပြည့်နှက်နေသော ခရိုင်မြို့မှာ မည်သည့်မိစ္ဆာများအပေါ်တွင်မျှ သက်ရောက်မှုမရှိဘဲ လူသားမျိုးနွယ်အပေါ်တွင်သာ သက်ရောက်မှု ရှိသည်။ မင်္ဂလာရှိလှသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည့် ခရိုင်မြို့ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရချေပြီ။ ဤတစ်ခုကနေတစ်ဆင့် နတ်ဘုရား သည် လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် အလွန်တရာ ကရုဏာသက်ရောက်မှု ရှိကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသည်။

ဒါက လူသားတွေကို သွေးပူဇော်သက္ကာတွေ ဆက်သခိုင်းဖို့အတွက် လှည့်ကွက်တစ်ခု လုံးဝမဟုတ်ချေ။

“မြို့ထဲ ဝင်ကြစို့”

“ပြီးရင် အဲ့ဒီ နာမည်ကြီးနေတဲ့ နတ်စင်ဂေါပကကို သွားပြီး ဂါရဝပြုရအောင်”

ထိုငါးဦးအနက်မှ မိုးတိမ်လွင့်အဖွဲ့အစည်း မှ လုယုံက တည်ငြိမ်လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူသည် ကြမ်းတမ်းသော လျှော်တေဝတ်စုံကို အလွန်ရိုးရှင်းစွာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး မည်သည့်လက်နက်မျှ သယ်ဆောင်ထားခြင်း မရှိချေ။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ကြင်နာတတ်ပြီး ရိုးသားဟန် ရှိနေကာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ မြို့ထဲသို့ ဆက်တိုက်ဝင်ရောက်နေကြသည့် သာမန်လူများနှင့် မည်သို့မျှ ကွဲပြားခြင်း မရှိချေ။

သူ တစ်ဦးတည်းသာ ထိုသို့ ဖြစ်နေခြင်း မဟုတ်ချေ။ ကျန်ရှိသော လေးဦးမှာလည်း အတူတူပင် ဖြစ်၏။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အချိန်ကာလ၏ အမှတ်အသားများ ထင်ဟပ်နေသော မျက်နှာများဖြင့် လယ်သမားငါးဦး စုဝေးနေကြသကဲ့သို့ လူအုပ်ကြီးနှင့်အတူ မြို့ထဲသို့ စီးမျောဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြတော့သည်။

သူတို့ထံတွင် မည်သည့်သိုင်းပညာရှင် အရှိန်အဝါမျှ တည်ရှိမနေချေ။ မြို့တံခါးကို စောင့်ကြပ်နေကြသော အဆင့် (၄) ယင်ယန်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် ခြောက်ဦးပင်လျှင် မည်သည့်ထူးခြားမှုကိုမျှ သတိမပြုမိခဲ့ကြချေ။

...

“ဒီမဟာပွဲတော်ကြီးမှာ ငါတို့ နည်းလမ်းမျိုးစုံ သုံးခဲ့ပေမဲ့ ငါးဆင့်မြောက် ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ ရှာတွေ့ခဲ့တယ်”

လီယူမင်သည် မိမိရှေ့မှောက်ရှိ လင်ဗန်းထက်က ပုံဆောင်ခဲပန်းပွင့်ကို ကြည့်ကာ ရင်ထဲကနေ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူသည် ထိုပုံဆောင်ခဲပန်းပွင့်ကို ကျင်းနန်ခရိုင်သို့ မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းရန် သွားရောက်ခဲ့စဉ်က မတော်တဆ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအရာမှတစ်ပါး အခြားသော အဆင့် ၅ ပစ္စည်းများကိုမူ သူ ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။

“အဆင့် ၅ ပစ္စည်းအများစုက အရမ်းကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဖုံးကွယ်ထားတတ်ကြတာဆိုတော့ လုံလောက်တဲ့ လူအင်အား၊ ရင်းမြစ်တွေနဲ့ အချိန်မရှိရင် ရှာဖို့ တကယ်ကို ခက်ခဲလွန်းတယ်”

“အဆင့် (၆) ပစ္စည်းတွေဆိုရင်တော့ ပိုပြီး ပြောနေစရာတောင် မလိုတော့ဘူး” “နတ်စင်ဂေါပကအနေနဲ့ မဟာပွဲတော်တစ်ခုချင်းစီရဲ့ ပူဇော်သက္ကာတွေကို အမြဲတမ်း တန်ဖိုးထားခဲ့တာပဲ”

“ဒါပေမဲ့ ငါ အရှင်နတ်ဘုရားမင်းဆီ ဆက်သဖို့ ပိုပြီး အဖိုးတန်တဲ့ ပူဇော်သက္ကာတွေကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး”

သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

နောက်ထပ် ကျင်းပမည့် မဟာပွဲတော်၏ ပူဇော်သက္ကာများအတွက်မူ… ဤခရိုင်မြို့များတွင် ဆက်လက်ရှာဖွေ၍ မရနိုင်တော့ဘဲ ခရိုင်မြို့တော်ကြီးများသို့ သွားရောက်ရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

ခရိုင်မြို့တော်တွင်သာ… ခရိုင်တစ်ခုလုံး၏ အနှစ်သာရများကို စုစည်းထားခြင်းဖြင့်သာ ခြောက်ဆင့်မြောက် ရတနာတစ်ပါးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“နတ်စင်ဂေါပကမင်း… ခရိုင်မြို့ကနေ လာတယ်လို့ ပြောဆိုတဲ့ လူငါးယောက်က တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းနေပါတယ်”

ချန်အာကော်မှ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ဝင်ရောက်လာပြီး ဦးညွှတ်၍ လျှောက်တင်လိုက်၏။

“ခရိုင်မြို့က လူတွေ ဟုတ်လား”

“သူတို့ကို အထဲဝင်ခိုင်းလိုက်ပါ”

လီယူမင်မှ မည်သည့်အမူအရာမျှ မပြဘဲ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ မကြာမီအတွင်းမှာပင် လုယုံက ကျန်ရှိသော လေးဦးကို ဦးဆောင်၍ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး လီယူမင်အား လက်ယှက်၍ ဂါရဝပြုလိုက်ကြ၏။

“မိုးတိမ်လွင့်အဖွဲ့အစည်းက လုယုံက နတ်စင်ဂေါပကမင်းကို ဂါရဝပြုအပ်ပါတယ်”

ကျန်ရှိသော လေးဦးမှာမူ မည်သည့်စကားမျှ မပြောဘဲ လုယုံ၏ နောက်ကွယ်ကနေ ဦးညွှတ်လိုက်ကြရုံသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့ ကြိုတင်သဘောတူထားကြပြီးသား ဖြစ်၏။ ဤခရီးစဉ်တစ်ခုလုံးကို မိုးတိမ်လွင့်အဖွဲ့အစည်း၏ နာမည်ဖြင့်သာ လှုပ်ရှားကြမည် ဖြစ်သည်။

“မိုးတိမ်လွင့်အဖွဲ့အစည်း ဟုတ်လား” “တီယန်လင်းခရိုင်ရဲ့ မိစ္ဆာတွေရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံနေရတဲ့ မိုးတိမ်လွင့်အဖွဲ့အစည်းပေါ့”

လီယူမင်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ဝင်းလက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် တီယန်လင်းခရိုင်၏ အခြေအနေများကို တမင်သက်သက် စုံစမ်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ဤအကြောင်းအရာများနှင့် ပတ်သက်၍ သဘာဝကျကျပင် တော်တော်များများ သိရှိထားသည်။

၎င်းတို့အကြားတွင် ကြီးမားသော မိစ္ဆာအင်အားစုကြီး ရှစ်ခု၊ ပုန်းကွယ်နေသော လူသားအင်အားစုကြီး ငါးခုနှင့် အခြားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး သစ္စာဖောက်ဖျက်တတ်သည့် အင်အားစုအချို့ ရှိနေကြသည်။

“အတိအကျပါပဲ”

“ကျွန်တော် ဒီနေရာကို ရောက်လာတာက ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အမိန့်အရ အရှင်နတ်ဘုရားမင်းကို ဂါရဝပြုဖို့အတွက် ဖြစ်ပါတယ်”

“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရိုးသားမှုကို ပြသတဲ့အနေနဲ့… ခေါင်းဆောင်က ကျွန်တော့်ကို ဒီပစ္စည်းကို ယူဆောင်လာခိုင်းပြီး အရှင်နတ်ဘုရားမင်းထံ ဆက်သခွင့်ရဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

လုယုံမှ တည်ငြိမ်လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူက မိမိ၏ လက်ဝါးခန့်မျှ ရှိသော အလွန်လှပစွာ ပြုလုပ်ထားသည့် သစ်သားသေတ္တာလေးကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လှစ်လိုက်၏။

သစ်သားသေတ္တာလေးအတွင်း၌ စိမ်းစိုသော သစ်ရွက်စိမ်းတစ်ရွက်မှာ ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေခဲ့သည်။ ဤသစ်ရွက်တွင် ရှုပ်ထွေးလှသော အကြောများ ရှိနေပြီး မရေမတွက်နိုင်သော စာလုံးများနှင့် ဆင်တူနေကာ ထူးခြားဆန်းပြားသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်နေသည်။

“အို…”

“အဆင့် (၆) ပစ္စည်းတစ်ခုလား”

လီယူမင်သည် ပြင်ပတွင် တည်ငြိမ်နေဟန် ပြသထားသော်လည်း အတွင်းစိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားခဲ့ရသည်။ သူ နေရာအနှံ့ ရှာဖွေနေခဲ့သော်လည်း ရှာမတွေ့ဘဲ ရှိနေချိန်တွင် မမျှော်လင့်ဘဲ မိမိထံသို့ အားစိုက်စရာမလိုဘဲ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည် တကား။

သူ ထိုအရာကို လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်မှာ ဤမဟာပွဲတော်ကြီးတွင် အရှင်နတ်ဘုရားမင်းထံ ဆက်သရန် အဆင့် ၅ ပစ္စည်းတစ်ခုသာ ရှိလိမ့်မည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင်မူ မထင်မှတ်ဘဲ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး တစ်ဖက်လူက အဆင့် ၆ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် လုယုံနှင့်အတူ ရင်းနှီးနွေးထွေးစွာ စကားပြောဆိုလိုက်တော့သည်။ သူတို့သည် တစ်ဖက်လူကို သူတို့လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်၏ အကြီးကျယ်ဆုံးသော မဟာပွဲတော်ကြီးကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ရှုစားရန်အတွက်လည်း လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ကြ၏။ လုယုံကလည်း လိုလိုလားလားပင် သဘောတူခဲ့သည်။ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော စကားဝိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

“နတ်စင်ဂေါပကမင်း… အချိန်ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပါပြီ”

ဟော်ယွမ်မင်မှ လမ်းလျှောက်ဝင်ရောက်လာပြီး လီယူမင်အား ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

လီယူမင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဟော်ယွမ်မင်အား လုယုံနှင့် ကျန်ရှိသော လေးဦးကို ရှုစားရာနေရာသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားရန် ညွှန်ကြားလိုက်၏။

ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် ပူဇော်သက္ကာများကို သယ်ဆောင်၍ နတ်ကျောင်းအတွင်းကနေ လမ်းလျှောက်ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။

ထိုချိန်တွင် နတ်ကွန်း၏ ရှေ့က ရင်ပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ အလွန်တရာ များပြားလှသော လူသားမျိုးနွယ် ယုံကြည်သူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ချေပြီ။ ၎င်းက အဆုံးစွန်အထိ ကျယ်ပြောလှပြီး အဆုံးသတ်ကိုပင် မမြင်တွေ့နိုင်ချေ။

နတ်ကျောင်းအစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့် ခရိုင်စောင့်တပ်သားများက စနစ်တကျ ရှိစေရန် ထိန်းသိမ်းပေးနေကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့အားလုံးမှာ အရှင်နတ်ဘုရားမင်း၏ ယုံကြည်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် အခြေခံအားဖြင့် မည်သည့်ဆူပူသောင်းကျန်းသူမျှ မရှိကြချေ။

အကယ်၍ မသမာသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူ အချို့ ရှိနေခဲ့လျှင်ပင် ကြည်ညိုသဒ္ဓါပွားများနေကြသော လူထုကြီး၏ ကြားထဲတွင် ချက်ချင်းပင် ဖော်ထုတ်ခြင်း ခံကြရမည် ဖြစ်သည်။

“လူတွေ အဲ့ဒီလောက်တောင် များပြားတာပဲ”

“ဒီနတ်ဘုရား ဆိုတာ တကယ်တော့ ဘာလဲဆိုတာ ငါတို့ မသိရသေးဘူး”

လုယုံနှင့် သူ၏ အဖော်လေးဦးတို့မှာ ရှုစားရာနေရာတွင် ရပ်နေကြပြီး နီးကပ်လှသော လူသားမျိုးနွယ် ယုံကြည်သူ နှစ်သိန်းခန့်ကို ကြည့်ကာ ရင်ထဲကနေ အံ့ဩမှင်သက်နေကြရသည်။ ထို့အပြင် နီးကပ်လှသော လူသား နှစ်သိန်းခန့်မှာ သူတို့ကို အလွန်တရာ စနစ်တကျရှိလှသော အသိစိတ်ကို ပေးစွမ်းနေခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးမှာ တီယန်လင်းခရိုင်အတွင်း၌ပင် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သောအရာ ဖြစ်၏။

“နှမြောစရာကောင်းတာက……”

“နတ်ဘုရားတွေဆိုတဲ့ အယူအဆက စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်ပဲ ဖြစ်ပြီး ဘာအခြေအမြစ်မှ မရှိဘူး”

“တကယ်လို့ ဒီအရှင်နတ်ဘုရားမင်းသာ ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်တွေကို အမှန်တကယ် စောင့်ရှောက်ပေးတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်မလဲ”

မျက်နှာတစ်ထောင်ဂေဟာ မှ ကော်ရဲက သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူတို့နှင့် သူတို့၏ နောက်ကွယ်က လူသားမျိုးနွယ် အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်း ငါးခု အလွန်ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားကြသည်မှာ… သည်ကမ္ဘာပေါ်တွင် နတ်ဘုရားများ မရှိကြချေ။ နတ်ဘုရားများဆိုသည်မှာ ရှေးဟောင်းလူကြီးများ ဖန်တီးခဲ့ကြသော ဒဏ္ဍာရီများသာ ဖြစ်သည်။

“တိတ်တိတ်နေစမ်း”

လုယုံမှ ကော်ရဲကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်၏။ အရှင်နတ်ဘုရားမင်းက စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါး မဟုတ်ဘူး ဟုတ်လား… မင်း ရူးနေတာလား။ သဘာဝကျကျပင် သူလည်း ထိုသို့ပင် တွေးတောမိခြင်း ဖြစ်သည်။ အဆုံးစွန်၌မူ သူတို့ လူသားမျိုးနွယ်၏ အခြေအနေမှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလွန်းနေသည် မဟုတ်ပါလား။

ထိုချိန်၌ပင်… ဝတ်စုံအပြည့် ဝတ်ဆင်ထားသော လီယူမင်သည် နတ်ကွန်း၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်၏။

“လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်ရဲ့ တစ်နှစ်တာ ဒုတိယမြောက် မဟာပွဲတော်ကြီး စတင်ပါပြီ ”

သူ၏ စကားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ… ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ဆင်းသက်လာခဲ့တော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် နတ်ဘုရားခြောက်ပါး၏ ပုံရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ချေပြီ။ ၎င်းတို့မှာ တီယန်ယွမ်တောင်၏ တောင်စောင့်နတ် လီတီယန်ယွမ်၊ ပိုင်ဟုတောင်၏ တောင်စောင့်နတ် ကျောက်ကျိုယွမ်၊ ရွှန်းလင်းမြစ်၏ မြစ်စောင့်နတ် ဝေရှန့်ရန်၊ ဒုံဟိုင်ရွာ၏ မြေစောင့်နတ် တိန်ကျူးအယ်၊ နန်ဟိုင်ရွာ၏ မြေစောင့်နတ် ကျန်းရုံကွေ့နှင့် ရှီးဟိုင်ရွာ၏ မြေစောင့်နတ် လီရှို့ချီတို့ ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့သည် အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားကြလေတော့သည်။

All Chapters