အခန်း ၁၂၇

အခန်း (၁၂၇)

မူဝါဒသစ်များ ချမှတ်ခြင်းနှင့် ကမ္ဘာကို အုပ်စိုးသော အင်မော်တယ်

နန်ယန်စီရင်စုအတွင်းရှိ မွန်မြတ်သောမျိုးနွယ်စုများနှင့် အာဏာရှိမိသားစုများကို ရက်စက်သောနည်းလမ်းများ၊ အမြတ်အစွန်းများဖြင့် လုံးဝအညံ့ခံသည့် ခွေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီးနောက်တွင် ဖန်းဟန်သည် အရာ အားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခြင်း၏ သာယာမှုတွင် နစ်မွန်းမနေခဲ့ပေ။

အကြမ်းဖက်မှုနှင့် လာဘ်ပေးလာဘ်ယူမှုတို့ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော အမိန့်အာဏာသည် မတည်ငြိမ်ဘဲ ပျက်စီးလွယ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိရှိထားပေသည်။

ဤမြေပြင်ကို ဖျက်ဆီး၍မရ၊ ထွင်းဖောက်၍မရသော အင်ပါယာတစ်ခုအဖြစ် အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲပစ်ရန် အတွက် ဤလူ့အဖွဲ့အစည်း၏ တည်ဆောက်ပုံကို အခြေခံမှစ၍ ပြောင်းလဲရမည်ဖြစ်သည်။

သူလုပ်ဆောင်ချင်သည်မှာ ဒေသခံအာဏာရှင်တစ်ဦးအဖြစ်သာ နေထိုင်သွားရန် မဟုတ်ပေ။ သူလုပ်ဆောင်ချင် သည်မှာ ပြီးပြည့်စုံပြီး အနှောင့်အယှက်ကင်းသော လူမှုရေးအသွင်ကူးပြောင်းမှုပင် ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင်။

ဖန်းဟန်၏ ညွှန်ကြားချက်အရ၊ ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်နေပြီး ဖန်းဟန်၏ စကားတိုင်းကို နာခံကာ အစေခံ တစ်ဦးကဲ့သို့ လေးစားနေသည့် ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးသည်၊ ရှောင်ရူရွှီ ရေးသားထားပြီး တော်ဝင်အမိန့်တော် တံဆိပ်တုံးနှိပ်ထားသော 'မိဖုရားကြီး၏ အမိန့်တော်များ' ကို အစိုးရရုံးဝင်ပေါက်တွင် ကပ်ထားလိုက်သည်။

ထိုတော်ဝင်အမိန့်တော်များ၏ အကြောင်းအရာများမှာ နန်ယန်စီရင်စု တစ်ခုလုံးတွင် မကြုံစဖူးသော လှုပ်ခတ်မှု များကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည့် အားပြင်းသော ဗုံးတစ်လုံးနှင့် တူနေခဲ့တော့သည်။

ပထမဆုံးဥပဒေမှာ လက်မှုပညာသည်များကို ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်း၏အမည်မှာ 'အလုပ်ပေါ်မူတည်၍ အခကြေးငွေပေးချေသည့်စနစ်' ဖြစ်သည်။

နန်ယန်စီရင်စုအတွင်းရှိ အစိုးရပိုင်နှင့် ပုဂ္ဂလိကပိုင် အလုပ်ရုံအားလုံးသည် အစိုးရ၏ အမိန့်ကို လက်ခံပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ လက်ရှိရှိနေသည့် လက်မှုပညာသည် မိသားစုစနစ်နှင့် တပည့်ခံစနစ်ကို ဖျက်သိမ်းရမည်ဟု အမိန့် တော်တွင် ပြဋ္ဌာန်းထားလေသည်။ လုပ်သက်အဆင့်အတန်းကို မခွဲခြားဘဲ လက်မှုပညာသည် အားလုံးကို အရည် အသွေးပြည့်မီသော ထုတ်ကုန်ပမာဏပေါ် မူတည်၍သာ အခကြေးငွေ ပေးချေမည်ဖြစ်သည်။

ပိုလုပ်လေ ပိုရလေဖြစ်ပြီး၊ ဝင်ငွေအပေါ် ကန့်သတ်ချက် မရှိချေ။

ထို့အပြင် အစိုးရအနေဖြင့် ထုတ်ကုန်အရည်အသွေးကို ပုံမှန်စစ်ဆေးရန်နှင့် အရည်အသွေးမမီသော ပစ္စည်းများ သုံးစွဲခြင်းကို တားဆီးရန် 'အရည်အသွေးစစ်ဆေးရေးဌာန' ကို တည်ထောင်မည်ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လက်မှုပညာသည်များအား နည်းပညာဆန်းသစ်မှုပြုလုပ်ရန် အားပေးရန်အတွက် နည်းပညာဌာန ကို တည် ထောင်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ထုတ်လုပ်မှုထိရောက်မှုကို မြှင့်တင်နိုင်သူ သို့မဟုတ် လုပ်ငန်းစဉ်များကို ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် ပြုပြင်နိုင်သူ မည်သူမဆို အကဲဖြတ်ပြီးနောက် ကြီးမားသော ဆုလာဘ်များ ရရှိလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ဤအမိန့်တော် ထွက်ပေါ်လာသည့်အချိန်တွင် နန်ယန်စီရင်စုအတွင်းရှိ လက်မှုပညာသည် လူတန်းစားတစ်ခု လုံးမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခဲ့ကြလေတော့သည်။

လက်မှုပညာသည် အဆင့်အတန်းကြောင့် ချုပ်နှောင်ခံထားရပြီး တစ်သက်လုံး ဝင်ငွေနည်းပါးကာ သခင်များနှင့် အလုပ်ရုံပိုင်ရှင်များ၏ အမြတ်ထုတ်ခြင်းကို ခံနေရသည့် ထိုငယ်ရွယ်သော လက်မှုပညာသည်များနှင့် တပည့်များ မှာ ထိုအမိန့်တော်ကို ဖတ်ရှုလိုက်ရသည့်အခါ မိမိတို့မျက်လုံးကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

"ပိုလုပ်လေ ပိုရလေ ဟုတ်လား၊ ကန့်သတ်ချက် မရှိဘူး ဟုတ်လား၊ ဒါ တကယ်ပဲလား…."

"အို ဘုရားသခင်၊ ငါလုပ်သလောက် ပိုက်ဆံရမှာလား… ငါကတော့ ဟိုသခင်အိုကြီးရဲ့ စိတ်သဘောထားကို သည်းခံစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့…"

"နည်းပညာဆန်းသစ်မှုအတွက် ဆုလာဘ်ကြီးပေးမယ် ဟုတ်လား… ငါ... ငါ အရင်က ပြောဖို့ တွန့်ဆုတ်နေတဲ့ ချည်ငင်စက်ကို ပိုကောင်းအောင် လုပ်ဖို့ အကြံတစ်ခု ရှိခဲ့တယ်၊ အခုတော့..."

မယုံကြည်နိုင်စရာ အခိုက်အတန့်အပြီးတွင် ပျော်ရွှင်မှုများမှာ မီးတောင်ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

သူတို့သည် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်နှင့် သူတို့ရှေ့တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လင်းလာနေသည့် ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင်၊ သက်ကြီးဝါကြီးဖြစ်မှုနှင့် အဆင့်အတန်းကို အကြောင်းပြု၍ အခြားသူများကို အနိုင်ကျင့်ခဲ့ သည့် လက်မှုပညာသည်ကြီးများနှင့် အလုပ်ရုံပိုင်ရှင်များ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ လုံးဝပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မသက်မသာဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်၊ အမိန့်တော်အောက်တွင် တော်ဝင်အာဏာကို ကိုယ်စားပြုသော တောက်ပနေသည့် အနီရောင် တော်ဝင် တံဆိပ်တုံးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါနှင့် မနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် သွေးထွက်သံယို မြင်ကွင်းကို ပြန်တွေးမိသည့် အခါ သူတို့၏ မကျေနပ်မှုနှင့် ညည်းတွားသံများကို ပြန်လည်မျိုသိပ်လိုက်ကြရတော့သည်။

ဒုတိယအမိန့်တော်မှာ မြို့ပြင်ရှိ သဲတစ်စင်းပမာ လွတ်လပ်နေပြီး အချိန်မရွေး လူဆိုးအုပ်စု ဖြစ်လာနိုင်သည့် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဒုက္ခသည်များနှင့် သဘာဝဘေးသင့်သူများကို ရည်ရွယ်သည်။

၎င်း၏အမည်မှာ 'အလုပ်လုပ်မှ အစာရ' ပင် ဖြစ်သည်။

နန်ယန်မှ ခရိုင်အသီးသီးသို့ သွားရာလမ်းမကြီးများကို ပြုပြင်ခြင်း၊ စီရင်စုကို ဖြတ်သန်းသည့် ရေသွယ်မြောင်း များကို တူးဖော်ခြင်းနှင့် မြို့ခံစစ်တပ်များကို ခိုင်မာစေခြင်းတို့ အပါအဝင် အစိုးရအနေဖြင့် ကြီးမားသော ဆောက်လုပ်ရေးစီမံကိန်းများကို ချက်ချင်း စတင်လုပ်ဆောင်မည်ဟု အမိန့်တော်တွင် ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။

အစိုးရသည် ဒုက္ခသည်များနှင့် သဘာဝဘေးသင့်သူအားလုံးကို ပစ်မှတ်ထားကာ အကြီးစားခေါ်ယူမှုများ စတင်မည်ဖြစ်သည်။

အလုပ်လျှောက်ထားသူ မည်သူမဆို အထူးအရည်အချင်း လိုအပ်ချက် မရှိချေ။ သင်သာ အလုပ်လုပ်လိုစိတ် ရှိပါ က အစိုးရက တစ်နေ့သုံးနပ် စားစရာများကို ပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ လုံလောက်စွာ ရရှိစေရမည်ဟု အာမခံသည်။ ထို့ အပြင် ၎င်းတို့မှာ ဆီနှင့် အဆီအနည်းငယ် ပါဝင်သော အစားအစာများ ဖြစ်သည်။

လုပ်ငန်းခွင်ပြီးဆုံးသည့်အချိန်တိုင်းတွင် သူတို့သည် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် အလုပ်ပမာဏအပေါ် မူတည်၍ နောက် ထပ် လစာငွေကို ရရှိကြသည်။ အနည်းငယ်သာ ဖြစ်သော်လည်း မိသားစုများ အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ရန်အတွက် လုံလောက်ပေသည်။

ထူးချွန်စွာ လုပ်ဆောင်သူများနှင့် ကြိုးစားသူများအား ဆုလာဘ်အဖြစ် အပိုအစားအစာနှင့် အဝတ်အထည်များ ပေးအပ်မည်ဖြစ်သည်။

ဤအမိန့်တော်သည် သေလုနီးပါး ရုန်းကန်နေရပြီး နောက်တစ်နပ်အတွက် မည်သည့်နေရာမှ ရရမှန်း မသိသည့် ဘေးသင့်သူများအတွက် ကောင်းကင်ဘုံမှ ကောင်းချီးတစ်ခုနှင့်ပင် တူနေခဲ့လေသည်။

"အဝ စားရမှာလား၊ တစ်နေ့သုံးနပ် ဟုတ်လား…"

"အလုပ်လုပ်ရင် ပိုက်ဆံရမှာလား၊ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီလိုကောင်းတဲ့အရာ တကယ်ရှိလို့လား…"

"သွားကြစို့၊ မြန်မြန်သွားပြီး စာရင်းပေးကြစို့၊ နောက်ကျရင် နေရာကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး…"

မိသားစုဝင်များနှင့်အတူ ဒုက္ခသည်အများအပြားသည် အစိုးရက သတ်မှတ်ထားသော စာရင်းပေးသွင်းသည့် နေရာများသို့ အလုအယက် သွားရောက်ခဲ့ကြလေသည်။ အမွှေးနံ့သာနှင့် ပြည့်နေသော အသားယာဂု အိုးကြီးများ ၊ အိုးများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါနှင့် အရာရှိများ၏ ကြင်နာသော သဘောထားကို တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ လူ အများအပြားမှာ ထိုနေရာတွင် ဒူးထောက်ကာ မျက်ရည်ကျခဲ့ကြရလေသည်။

သူတို့သည် လူဆိုးအုပ်စုများ မဟုတ်ပေ၊ သူတို့သည် အသက်ရှင်ချင်ကြရုံသာ ဖြစ်သည်။

ဖန်းဟန်၏ အမိန့်တော်သည် သူတို့အတွက် အသက်ရှင်ရန် မျှော်လင့်ချက်ကို ပေးခဲ့ရုံသာမက အသက်ရှင်ရန် ဂုဏ်သိက္ခာကိုပါ ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် မူလက ကြီးမားသော လူမှုရေးခြိမ်းခြောက်မှုဖြစ်သည့် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဒုက္ခသည်များသည် ကြီးမားပြီး စွမ်းအားရှိသော လုပ်သားအင်အားစုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။ နန်ယန်စီရင်စု တစ်ခုလုံးမှာလည်း အလုပ်လုပ်နေကြသည့် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ တော့သည်။

တတိယအမိန့်တော်ကမူ လူတိုင်းကို ပို၍ တုန်လှုပ်သွားစေပြီး တွေဝေသွားစေခဲ့သည်။

၎င်း၏အမည်မှာ 'အခမဲ့ စာတတ်မြောက်ရေး အတန်း' ဖြစ်သည်။

နန်ယန်မြို့နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်မြို့များတွင် 'ညနေခင်း စာတတ်မြောက်ရေး ကျောင်းများ' ကို တည်ထောင်မည်ဟု အမိန့်တော်တွင် ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။ ဖန်းဟန်၏ သြဇာသက်ရောက်မှုအောက်ရှိ (၆) နှစ်မှ (၁၄) နှစ်ကြား ကလေး အားလုံးသည် ကျားမ မရွေး၊ လူမှုရေး အဆင့်အတန်း မရွေး ကျောင်းတက်ရမည်ဖြစ်သည်။

ကျောင်းတွင် မှတ်ပုံတင်အရာရှိ ဖန်း ကိုယ်တိုင် တီထွင်ထားသည့် 'ရိုးရှင်းသော တရုတ်စာ' နှင့် 'အာရဗီဂဏန်း များ' ဟုခေါ်သော စာရေးနည်းစနစ်အသစ်နှင့် တွက်ချက်နည်းကို သင်ကြားပေးမည်ဖြစ်သည်။ ဤစာရေး နည်းစနစ်မှာ ရိုးရှင်းပြီး သင်ယူရလွယ်ကူကာ ကျောင်းသားများအား နေ့စဉ် စာရေးသားခြင်းနှင့် တွက်ချက်ခြင်း ကို အချိန်တိုအတွင်း ကျွမ်းကျင်စေလိမ့်မည်ဟု ဆိုထားပေသည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ သင်တန်းကြေးမှာ လုံးဝအခမဲ့ဖြစ်သည်။ ထိုမျှကသေး၊ ကျောင်းတက်သည့် ကလေးအားလုံး အတွက် အခမဲ့ ညစာကိုလည်း ကျောင်းက ထောက်ပံ့ပေးမည်ဖြစ်ပေသည်။

ဤအမိန့်တော်က ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများကို ဖတ်ရှုခြင်းအတွက် ဂုဏ်ယူနေသည့် ထိုမျိုးနွယ်စုများကို လုံးဝ တွေဝေသွားစေခဲ့ပေသည်။

*ရိုးရှင်းသော တရုတ်စာလား၊ အာရဗီဂဏန်းလား၊ ဒါ ဘယ်လိုကောက်ကျစ်တဲ့ နည်းလမ်းလဲ….*

*အဲဒီ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ လယ်သမားတွေကို စာတတ်အောင် လုပ်ပေးမယ် ဟုတ်လား၊ ဒါ... ဒါ နိုင်ငံရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် ကို ယိုယွင်းအောင် လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး…*

*မိန်းကလေးတွေကို ကျောင်းတက်ခွင့်ပြုမယ် ဟုတ်လား၊ ဒါ ဘာလိုမျိုး အပြုအမူလဲ၊ ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူး ဘူး…*

သူတို့သည် အထင်အမြင်သေးမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ဤမှတ်ပုံတင်အရာရှိ ဖန်းမှာ စစ်ရေးနှင့် နိုင်ငံရေးတွင် ပါရမီရှင် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း အုပ်ချုပ်ရေးတွင်မူ အတွေ့အကြုံမရှိသူ ဖြစ်ပြီး စိတ်ကူးယဉ်နေသည်ဟု တွေးတော နေခဲ့ကြလေသည်။

သို့သော် ဖန်းဟန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အာဏာကြောင့် သူတို့မှာ လျှို့ဝှက်စွာ ညည်းတွားရန်သာ ရဲဝံ့ကြပြီး မည်သူမျှ လူသိရှင်ကြား ဆန့်ကျင်ရန် မဝံ့ရဲခဲ့ကြပေ။

လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အောက်ဆုံးအလွှာတွင် ရုန်းကန်နေရသည့် ဆင်းရဲသားများအတွက်မူ ဤအမိန့်တော်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် တုန်လှုပ်မှုမှာ ယခင်နှစ်ခုထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားခဲ့သည်။

*စာဖတ် သင်ရမယ် ဟုတ်လား…*

ဤသည်မှာ သူတို့၏ ဘိုးဘေးများပင် အိပ်မက် မမက်ရဲခဲ့သည့်အရာ ဖြစ်ပေသည်။ ထိုအရာသည် ပညာတတ် အရာရှိများအတွက်သာ သီးသန့်ဖြစ်သော အခွင့်အရေးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

ယခုမူ ဤမြင်ရသလောက် ကြင်နာတတ်သည့် မှတ်ပုံတင်အရာရှိ ဖန်းသည် သူတို့၏ ကလေးများကို အခမဲ့ ပညာသင်ကြားခွင့်ပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းနေခဲ့ပေသည်။ ထို့အပြင် အခမဲ့ ညစာကိုပါ ပေးမည်ဟု ဆိုလေသည်။

"မိန်းမရေ၊ မင်း ကြားလိုက်လား၊ ငါတို့ ဂိုဒန် ကျောင်းသွားတက်လို့ရပြီ၊ သူ ပညာတတ်ကြီး ဖြစ်လာနိုင်ပြီကွ…"

ဟောင်းနွမ်းသောအဝတ်စားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူတစ်ယောက်သည် သူ့ဇနီးကို ဖက်ထားကာ စိတ်လှုပ်ရှား စွာဖြင့် ငိုကြွေးနေတော့သည်။

"ဟူး... မှတ်ပုံတင်အရာရှိ ဖန်း၊ မှတ်ပုံတင်အရာရှိ ဖန်းဟာ တကယ်ပဲ ကမ္ဘာမြေကို ဆင်းသက်လာတဲ့ သက်ရှိ နတ်ဘုရားပါပဲ…"

"မြန်မြန်၊ လူတိုင်း သွားပြီး ဒူးထောက်ကန်တော့ကြ၊ သက်ရှိနတ်ဘုရားကို ကန်တော့ကြ၊ သူ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကြင်နာ မှုနဲ့ ဂုဏ်ကျေးဇူးအတွက် ကျေးဇူးတင်ကြ…"

ချက်ချင်းပင် နန်ယန်စီရင်စုရှိ ပြည်သူများမှာ ပွက်လောရိုက်သွားခဲ့ကြလေတော့သည်။

ဖန်းဟန်အပေါ် ထားရှိသည့် သူတို့၏ ခံစားချက်များမှာ အစောပိုင်းက ရှိခဲ့သည့် ကြောက်ရွံ့မှုများမှ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြင်းထန်သော၊ နက်ရှိုင်းသော ကိုးကွယ်မှုနှင့် ကျေးဇူးတင်မှုများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

နေ့တိုင်းလိုလို ဖန်းဟန်နေထိုင်ရာ နေအိမ်အပြင်ဘက်တွင် လူအုပ်ကြီး ဒူးထောက်နေကြလေသည်။ သူတို့သည် တရားမျှတမှု တောင်းဆိုရန် သို့မဟုတ် မည်သည့်တောင်းဆိုချက်ကိုမျှ ပြုလုပ်ရန် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ "သက်ရှိနတ်ဘုရား" ကို ဒူးထောက်ကိုးကွယ်ရန်အတွက်သာ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်တော့ သည်။

"လူထောင်သောင်းတို့၏ ထီး" ဟု ရေးသားထားသော ကျောက်ပြားများနှင့် ထီးအများအပြားကို ခရိုင်အုပ်ချုပ် ရေးမှူး နေအိမ်သို့ ပေးပို့ခဲ့လေသည်။

"ကမ္ဘာပေါ်တွင် တရားမျှတပြီး ရိုးသားသောအရာရှိ…"၊

"မိသားစုတိုင်းအတွက် သက်ရှိဗောဓိသတ္တ…"၊

"ကမ္ဘာကို အုပ်စိုးသော နတ်ဘုရား…"

သူသည် ချီးကျူးစကားများဖြင့် ရေချိုးပေးခြင်း ခံခဲ့ရလေသည်။

ဖန်းဟန်၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ပြည်သူများကြားတွင် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်ခြင်း ခံခဲ့ရပေသည်။

သွေးနှင့် မီးတို့ဖြင့် အနှစ်သာရရှိပြီးခါစဖြစ်သော ဤမြေပေါ်တွင် အထက်မှ အောက်သို့၊ အတွင်းမှ အပြင်သို့ အနှောင့်အယှက်ကင်းသော လူမှုရေးအသွင်ကူးပြောင်းမှုမှာ မကြုံစဖူးသော အရှိန်အဟုန်နှင့် မကြုံစဖူးသော စွမ်းအားဖြင့် ပွင့်လန်းနေခဲ့ပေသည်။

ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး နေအိမ်၏ တဲပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း ရှောင်ရူရွှီသည် မြို့ထဲရှိ ပွက်လောရိုက်နေသော မြင်ကွင်း ကို၊ ပြည်သူများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လွင်နေသော စစ်မှန်ပြီး မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိသော အပြုံးများကို ကြည့်ရှုနေရင်း သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများမှာ လေးစားမှုများဖြင့် တောက်ပနေတော့သည်။