အခန်း ၁၃၀
Vol. 13 Ch. 130
အခန်း (၁၃၀)
သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုများ ပွင့်လန်းလာပြီး စစ်မီးများ ပြန်လည်တောက်လောင်ခြင်း
နန်ယန်စီရင်စုအတွင်းရှိ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်များ၏ ပွက်လောရိုက်နေသော မြင်ကွင်းများနှင့် ခရိုင် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး နေအိမ်၏ နွေးထွေးသော နေ့စဉ်ဘဝများကြားတွင် အချိန်များမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ လေသည်။
တစ်လခန့် ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
နန်ယန်ရှိ မူဝါဒသစ်များမှာ အစပျိုး ရလဒ်ကောင်းများကို ပြသနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဖန်းဟန်သည် မြင်းတစ်ကောင်ပေါ်တွင် စီးနင်းကာ နျူအာ၊ မာပေါ့ကော့နှင့် အခြားသော ကိုယ်ရံတော်များ လိုက် ပါလျက် သူ၏ နယ်မြေကို လှည့်လည် စစ်ဆေးနေခဲ့လေသည်။
သူ့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းများက သူ့အား ကြီးမားသော အောင်မြင်မှု ခံစားချက်ဖြင့် ပြည့်နှက်စေခဲ့၏။
ယခင်က မိုးရွာလျှင် သွားလာ၍မရအောင် ခရီးဆိုးပြီး ရွှံ့နွံထူထပ်သော လမ်းမကြီးများနေရာတွင် ကျောက်ခဲများ နှင့် မြေသားတို့ကို တင်းကျပ်စွာ ထုရိုက်ပြုလုပ်ထားသည့် ချောမွေ့ပြီး ကျယ်ဝန်းသော လမ်းသစ်များဖြင့် အစား ထိုးထားပြီး ဖြစ်လေသည်။ ဤကျယ်ပြန့်သော လမ်းကွန်ရက်များက နန်ယန်စီရင်စု၏ မြို့များနှင့် ရွာများကို ချိတ်ဆက်ပေးထားလေ၏။
လမ်း၏ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် အသစ်တူးဖော်ထားသော ရေသွင်းမြောင်းများမှာ ငွေရောင်သွေးကြောများအလား အပြန်အလှန် ဖြတ်သန်းနေပြီး ဝေးလံသော မြစ်များမှ ရေကို ရေငတ်နေသော လယ်ကွင်းများဆီသို့ စဉ်ဆက်မ ပြတ် ဆွဲယူပေးနေလေသည်။ ယခုနှစ်မှာ ပြင်းထန်သော မိုးခေါင်ရေရှားနှစ် ဖြစ်သော်လည်း ဤမြောင်းများမှ ရေသွင်းပေးခြင်းဖြင့် နောက်နှစ်အတွက် အနည်းဆုံး အခြေခံအာမခံချက် တစ်ခုကိုတော့ ရရှိစေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
မြို့အတွင်းတွင်မူ အရာအားလုံးမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။
လမ်းမများမှာ သန့်ရှင်းနေပြီး ယခင်က နေရာတိုင်းတွင် မြင်တွေ့နေရသော အမှိုက်သရိုက်များနှင့် အညစ်အကြေး များမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။ တစ္ဆေအစွယ်အစောင့်တပ်ဖွဲ့မှ စစ်သည်များ ပါဝင်သော ကင်းလှည့်အဖွဲ့များက နေ့ညမပြတ် မြို့ကို ကင်းလှည့်နေကြသဖြင့် နန်ယန်မြို့၏ လုံခြုံရေးမှာ မကြုံစဖူး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ သည်။ ခိုးမှုနှင့် လုယက်မှုများမှာလည်း လက်တွေ့အားဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ညတိုင်းတွင် မြို့တွင်းရှိ စာတတ်မြောက်ရေး ကျောင်း (၁၀) ကျော်တွင် မီးရောင်များ ထွန်းညှိထားပြီး ကျောင်းသား များ၏ ကျယ်လောင်စွာ စာဖတ်သံများက လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေခဲ့လေသည်။
"တစ်၊ နှစ်၊ သုံး၊ လေး၊ ငါး..."
"ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ လူ၊ မင်း၊ ငါ၊ သူ..."
တစ်ချိန်က ကိုယ့်နာမည်ကိုပင် မရေးတတ်ခဲ့သော ထိုကလေးများသည် ယခုအခါ ရိုးရှင်းပြီး လက်တွေ့ကျသော 'ရိုးရှင်းသည့် တရုတ်စာ' နှင့် 'အာရဗီဂဏန်းများ' ကို သူတို့၏ နုနယ်သော အသံများဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ ဖတ်ဆိုနိုင် နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ စူးစိုက်မှုနှင့် မျက်ဝန်းများတွင် တောက်ပနေသော ပညာဆာလောင်မှုများက ခေတ်သစ် တစ်ခု၏ အစပျိုးခြင်းကို ကြိုဆိုနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
ဖန်းဟန်သည် မြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဤမြင်ကွင်းအားလုံးကို ကြည့်ရှုနေခဲ့လေသည်။
လမ်းဘေးရှိ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်တွင် ချွေးဒီးဒီးကျနေသော အလုပ်သမားများ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေ သည့် မျက်နှာများမှာ စွမ်းအင်နှင့် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို သူ မြင်တွေ့ရသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ ချွေးတစ်စက်စီတိုင်းမှာ အဝစားနိုင်မည့် အစာနှင့် လုပ်ခလစာကို ရရှိစေမည်ဟု သူတို့ သိထားကြသော ကြောင့်ပင် ဖြစ်ချေသည်။
လယ်ကွင်းများသို့ ရေသွင်းနေသော တောင်သူများမှာ သူတို့အဖွဲ့ ဖြတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အဝေးမှနေ၍ ပင် အလုပ်ကို ခေတ္တရပ်ကာ လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်ကန်တော့ကြသည်ကို မြင်ရပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် စစ်မှန်သော ကျေးဇူးတင်မှုနှင့် ကြည်ညိုမှုများ ဖော်ပြနေကြလေသည်။
မြို့တံခါးဝတွင် ယခင်က စိတ်ဓာတ်ကျပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော လူအများ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှု နှင့် တွေဝေမှုများ မရှိတော့ဘဲ အနာဂတ်အတွက် လှပသော မျှော်လင့်ချက်များနှင့် သူတို့၏ 'သက်ရှိနတ်ဘုရား' ဖြစ်သူအပေါ်၌ ပြင်းထန်သော ကိုးကွယ်မှုများသာ ရှိနေသည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရလေ၏။
ဤမြေပြင်မှာ သူ၏ ဆန္ဒအတိုင်း သေလုနီးပါး အခြေအနေမှ ပြန်လည်ဆွဲထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ယခုအခါ မကြုံစဖူးသော သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်နေတော့သည်။
"အရှင်... ကြည့်ပါဦး…"
မာပေါ့ကော့က အဝေးသို့ လက်ညှိုးထိုးကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်လေသည်။
ဖန်းဟန် သူညွှန်ပြသော နေရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် အစားအစာ သယ်ဆောင်နေသော ပုရွက် ဆိတ်များအလား နန်ယန်မြို့ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ရွေ့လျားနေသည့် လူတန်းကြီးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။
၎င်းတို့မှာ ဒုက္ခသည်များ ဖြစ်ပေသည်။
ထိုသူတို့မှာ အဝတ်အစားများ စုတ်ပြတ်နေပြီး ပိန်လှီကာ မိသားစုဝင်များကို ထိန်းကျောင်းရင်း ခြေလှမ်းများ ယိုင်နဲ့စွာဖြင့် လမ်းလျှောက်နေကြလေ၏။
သို့သော် ဖန်းဟန် ပထမဆုံးတွေ့ခဲ့ရသော ဘေးသင့်သူများနှင့် မတူဘဲ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင်မူ စိတ်ဓာတ်ကျ မှုများ မရှိတော့ပေ။ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်များ တောက်ပနေလေသည်။
အကြောင်းမှာ သူတို့အားလုံး၏ ဦးတည်ရာမှာ တစ်ခုတည်းဖြစ်သည့် နန်ယန်စီရင်စု ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
ဤမြေပြင်မှာ ဒဏ္ဍာရီအရ သက်ရှိနတ်ဘုရားတစ်ပါး အုပ်စိုးထားပြီး လူတိုင်း ဝဝလင်လင် စားနိုင်ကာ အလုပ် အကိုင် ရရှိနိုင်သော ကောင်းကင်ဘုံ ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။
ပြီးခဲ့သည့် တစ်လအတွင်း နန်ယန်စီရင်စုတွင် 'နတ်ဘုရား အုပ်စိုးခြင်း' နှင့် ပတ်သက်သော ကောလာဟလများမှာ မြောက်ဘက်နှင့် တောင်ဘက်သို့ ခရီးသွားနေသော ကုန်သည်များ၏ ပါးစပ်မှတစ်ဆင့်လည်းကောင်း၊ အခြားနေ ရာများသို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခဲ့သော ဘေးသင့်သူများ၏ ပါးစပ်မှတစ်ဆင့်လည်းကောင်း တောမီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေသည်။ ၎င်းတို့မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စီရင်စုအချို့သို့ပင် လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အစပိုင်းတွင် မည်သူမျှ မယုံကြည်ခဲ့ကြပေ။
သို့သော် အသေးစိတ် ဖော်ပြချက်များ ပိုမိုထွက်ပေါ်လာပြီး အထူးသဖြင့် 'အလုပ်လုပ်မှ အစာရ' နှင့် 'အခမဲ့ စာတတ်မြောက်ရေး' သတင်းများမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ကြပေ၏။
မဟာကျင်းမင်းဆက်၏ အလယ်ပိုင်းဒေသ တစ်ခုလုံးမှာ ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွား ခဲ့လေသည်။
သဘာဝဘေးအန္တရာယ်နှင့် လူတို့ဖန်တီးသော ဘေးဒုက္ခများကြားတွင် အသက်ရှင်ရပ်တည်ရန် ရုန်းကန်နေရပြီး ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ခက်ခဲနေသော လူအများအပြားမှာ အဆုံးမရှိသော မှောင်မိုက်မှုများကြားတွင် အလင်း ရောင်များ ဖြာထွက်နေသည့် မီးရှူးတန်ဆောင်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့လေ၏။
ထို့ကြောင့် သူတို့သည် မိသားစုများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ပိုင်ဆိုင်သမျှကို ရောင်းချ၍ မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော အခက်အခဲများကို ကျော်ဖြတ်ကာ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲမှ နတ်ဘုရားစံရာ နန်ယန်သို့ အလု အယက် သွားရောက်ခဲ့ကြလေသည်။
ပြီးခဲ့သည့် တစ်လအတွင်း နန်ယန်စီရင်စု၏ လူဦးရေမှာ ယခင်စစ်ပွဲကြောင့် မလျော့ကျသွားသည့်အပြင် (၁) သိန်းနီးပါးအထိ တိုးတက်လာခဲ့လေသည်။
ဤလူများမှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး တည်ငြိမ်သော ဘဝကို လိုလားသူများ ဖြစ်ကြ၏။
သူတို့ရောက်ရှိလာခြင်းက ဖန်းဟန်၏ စီမံကိန်းအသီးသီးအတွက် လူသားအရင်းအမြစ်များကို စဉ်ဆက်မပြတ် ရရှိစေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖန်းဟန်၏ အာဏာနှင့် ဂုဏ်သတင်းမှာ နှင်းလုံးကြီးသကဲ့သို့ မကြုံစဖူးသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကြီးထွားလာခဲ့လေသည်။
ဒုက္ခသည်များ အဆုံးမရှိ စီးဆင်းလာသည်ကို ကြည့်ရင်း ဖန်းဟန်၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ လေသည်။ ဤသည်မှာ သူ လိုချင်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုပင် ဖြစ်၏။
ပြည်သူတို့၏ နှလုံးသားကို အနိုင်ရသူသည် ကမ္ဘာကို အနိုင်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။