အခန်း ၁၂၇

အခန်း (၁၂၇) သားကောင်များကို ခွဲဝေခြင်း၊ လီလန်သည် ဝံပုလွေဘုရင်ဆီမှ ဝံပုလွေသားရေဆယ်ချပ်ကို ရယူလိုက်၏

လီလန်သည် သူ၏ခွဲစိတ်ဓားကို အသုံးပြု၍ ဝံပုလွေ၏ ဗိုက်ကို ခွဲချလိုက်ရာ သွေးသံရဲရဲနှင့် စေးကပ်နေသော အရာဝတ္ထုရှည်တစ်ခု ပြုတ်ကျလာလေသည်။

ထိုရှည်လျားပြီး တွန့်လိမ်နေသော အရာမှာ မချေဖျက်ရသေးသည့် အရိုးတစ်ချောင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အရေပြားများ ကပ်နေဆဲဖြစ်၏။

"လူလက်လား..."

လီလန်က အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။

ဤရှည်လျားပြီး ထူးဆန်းသောအရာမှာ... တကယ့်ကို လူတစ်ယောက်၏ လက်ချောင်းပင် ဖြစ်နေလေသည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

မာလောင်တသည် လီလန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် အနီးသို့ တမင်တကာ တိုးကပ်လာလေသည်။

သူသည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ မချေဖျက်ရသေးသည့် လက်ချောင်းတစ်ဝက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

"ဒါ... ဒါက..." မ

ာလောင်တ၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

"ဒါက လူလက်လား..."

မာလောင်တက မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်..."

လီလန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"ဒါက တကယ်ပဲ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းပါပဲ..."

"ကျွန်တော် အထင်မလွဲဘူးဆိုရင် ဒီအမွှေးဖြူဝံပုလွေဘုရင်က... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က လူတစ်ယောက်ကို စားခဲ့တာ သေချာတယ်..."

လီလန်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

သူသည် ဓားကို အသုံးပြု၍ ဝံပုလွေ၏ ဗိုက်ကို အနည်းငယ် ထပ်မံခွဲချလိုက်ပြီး အပေါက်ကို ပိုမိုကျယ်ဝန်းစေကာ နှာခေါင်းကို အုပ်၍ ဆွကြည့်လိုက်သည်။

ထိုလက်ချောင်းတစ်ဝက်အပြင် လီလန်သည် ဝံပုလွေ၏ အစာအိမ်အိတ်ထဲတွင် လူ၏ ခြေသလုံးရိုး၊ အဆစ်များနှင့် လူ့ဆံပင်များကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့ရ၏။

ဆံပင်များမှာ အလွန်ရှည်လျားပြီး အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရှုပ်ထွေးနေလေသည်။

ရှင်းနေသည်မှာ ဤအရာက မိန်းမတစ်ယောက်၏ ဆံပင်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤအမွှေးဖြူဝံပုလွေဘုရင်က... မိန်းမတစ်ယောက်ကို စားခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

"အစ်ကိုမာ မကြာသေးခင်က ရွာသားတွေထဲက ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့သူ ရှိလား..."

လီလန်က မာလောင်တကို မေးလိုက်လေသည်။

မာလောင်တသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားလိုက်၏။

"မရှိပါဘူး ငါ မကြားမိပါဘူး..."

"ပတ်ဝန်းကျင်က ရွာတွေမှာရော ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့သူတွေ ရှိလား..."

လီလန်က ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။

"အဲဒီလိုကိစ္စမျိုးလည်း မကြားမိပါဘူး..."

မာလောင်တက ထပ်မံ၍ ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

"ဒါ ထူးဆန်းတယ် ဒီလက်ချောင်းတွေနဲ့ ခြေသလုံးရိုးတွေကို ကြည့်ရတာ ဒီအမွှေးဖြူဝံပုလွေဘုရင်က လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကမှ စားထားတာ ဖြစ်ရမယ်..."

အမွှေးဖြူဝံပုလွေဘုရင်က လူတစ်ယောက်ကို စားခဲ့ပြီး ၎င်း၏ အစာအိမ်ထဲတွင် မချေဖျက်ရသေးသော အရိုးများနှင့် ဆံပင်များ ရှိနေသော်လည်း အနီးနားရှိ ရွာများတွင် မည်သူမျှ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်း မရှိပေ။

"မကြာသေးခင်ကမှ မြေမြှုပ်ထားတဲ့ အလောင်းများ ဖြစ်နေမလား..."

လီလန်က တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခန့်မှန်းလိုက်လေသည်။

မကြာသေးမီက ရွာတွင် အငတ်ဘေးကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး သက်ကြီးရွယ်အို အများအပြားမှာ ငတ်မွတ်၍ သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။

အစားအစာပင် ဝယ်မစားနိုင်ကြပါလျှင် သေဆုံးသွားသောအခါ မည်သို့လုပ်၍ အခေါင်းဝယ်နိုင်မည်နည်း။

သူတို့သည် အလောင်းကို စုတ်ပြဲနေသော ဖျာကြမ်းတစ်ခုဖြင့် ရစ်ပတ်ကာ တောင်ပေါ်တွင် ကျင်းတူး၍ မြေမြှုပ်လိုက်ကြခြင်းသာဖြစ်၏။

အုတ်ဂူမှတ်တိုင်ပင်မရှိဘဲ ကျောက်ခဲနှင့် အုတ်ကြွပ်အနည်းငယ်ကိုသာ အုတ်ဂူမှတ်တိုင်အဖြစ် အသုံးပြုကာ မြေပုံပေါ်တွင် စိုက်ထားကြလေသည်။

အမွှေးဖြူဝံပုလွေဘုရင် စားသွားသော လက်ချောင်း၏ ပိုင်ရှင်မှာ လွန်ခဲ့သော အချိန်အတန်ကြာက ရွာတွင် ငတ်မွတ်၍ သေဆုံးသွားသော အဘွားအိုတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ ကြည့်လိုက်ပါဦး အဲဒါက..."

မျက်စိရှင်သော မာလောင်တက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

လီလန်သည် သူညွှန်ပြရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ရွှေလက်စွပ်တစ်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

လီလန်သည် ပါးလွှာသော သစ်ကိုင်းငယ်တစ်ခုကို အသုံးပြု၍ ရွှေလက်စွပ်ကို ကောက်ယူလိုက်လေသည်။

"အာ ဒါက ရွှေလက်စွပ်တစ်ကွင်းပဲ..."

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ မင်းတော့ ချမ်းသာပြီကွ ဒါက ရွှေလက်စွပ်ပဲ..."

မာလောင်တက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လီလန်သည် အနီးကပ် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ၎င်းမှာ တကယ့်ရွှေလက်စွပ်တစ်ကွင်း ဖြစ်နေကြောင်း သိလိုက်ရ၏။

"သတင်းအချက်အလက်က မှန်ကန်ပုံရတယ် အမွှေးဖြူဝံပုလွေဘုရင်ရဲ့ ဗိုက်ထဲမှာ တကယ်ပဲ ရွှေလက်စွပ်တစ်ကွင်း ပုန်းကွယ်နေတာပဲ..."

ထိုရွှေလက်စွပ်မှာ သိပ်မလေးဘဲ ငါးဂရမ် သို့မဟုတ် ခြောက်ဂရမ်ခန့်သာ ရှိလေသည်။

သို့သော် ဤအရာမှာ ရွှေပင်ဖြစ်သည်။

ဤကာလများတွင် ရွှေမှာ အဖိုးတန်လှပြီး ရွှေလက်စွပ်များမှာ သဘာဝအားဖြင့်ပင် ပို၍ အဖိုးတန်လေသည်။

မာလောင်တ၏ အာမေဍိတ်သံမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မုဆိုးများ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားတော့သည်။

"မာလောင်တ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဘာတွေ့လို့လဲ..."

မုဆိုးအချို့မှာ သိချင်စိတ်ဖြင့် ဝိုင်းအုံလာကြလေသည်။

သူတို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ မုဆိုးများသည် လီလန်၏ လက်ထဲရှိ ရွှေလက်စွပ်ကို သတိပြုမိသွားကြ၏။

"ရွှေလက်စွပ်တစ်ကွင်း..."

မုဆိုးများမှာ အံ့သြမှင်တက်သွားကြသည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ ဒါကို ဝံပုလွေဘုရင်ရဲ့ ဗိုက်ထဲကနေ တွေ့ခဲ့တာလား..."

"ငါတော့ တကယ်အားလိုက်တာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ မင်းက တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ ဝံပုလွေဘုရင်ရဲ့ ဗိုက်ထဲမှာ တကယ်ကြီး ရွှေလက်စွပ်တစ်ကွင်း ပုန်းကွယ်နေတာပဲ..."

"ရွှေလက်စွပ်တစ်ကွင်း အဲဒါက ပိုက်ဆံအများကြီး တန်မှာပဲနော်..."

"..."

မုဆိုးများမှာ ရွှေလက်စွပ်ကို ကြည့်ရင်း မနာလိုမှုများနှင့် လိုချင်တပ်မက်မှုများ ပြည့်နှက်နေကြလေသည်။

လိုချင်တပ်မက်နေသော်လည်း မည်သူမျှ မထိရဲကြပေ။

လီလန်သည် အမွှေးဖြူဝံပုလွေဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင် ရွှေလက်စွပ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယုတ္တိအရရော ကျင့်ဝတ်အရပါ ဤရွှေလက်စွပ်မှာ သူနှင့်သာ ထိုက်တန်ပေသည်။

လီလန်၏ ခွန်အားမှာ ဤမုဆိုးများကို လွှမ်းမိုးထားပြီးဖြစ်ရာ သူတို့သည် ရွှေလက်စွပ်အတွက် သူ့ကို မယှဉ်ပြိုင်ရဲကြတော့ချေ။

"ဒီကောင်လေးက တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ သူ ရွှေလက်စွပ်တစ်ကွင်း ထပ်ရပြန်ပြီ..."

ရှန်းဝူသည် လိုချင်တပ်မက်စွာ ကြည့်ရင်း မနာလိုစိတ်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟူး.. တခြားသူတွေနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယှဉ်ကြည့်ရတာ တကယ့်ကို စိတ်ပျက်စရာကောင်းလိုက်တာ ဝံပုလွေဘုရင်ရဲ့ ဗိုက်ထဲမှာ ရတနာတစ်ခု ပုန်းကွယ်နေမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ..."

လီလုံက သက်ပြင်းချလိုက်၏။

သူသည် လီလန်၏ အံ့မခန်း ကံကောင်းမှုများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်ရာ လီလန်ကဲ့သို့ ကံမကောင်းသည့်အတွက် နောင်တရရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

လီဟူသည် လီလန်၏ လက်ပေါ်ရှိ ရွှေလက်စွပ်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် သူ၏ နဖူးကို ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

"အစ်ကို မြန်မြန် ဝံပုလွေရဲ့ ဗိုက်ကို ခွဲကြည့်ရအောင်..."

လီဟူက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဟူ.. ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

လီလုံက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

လီဟူက ရှင်းပြလေသည်။

"ဝံပုလွေဘုရင်ရဲ့ ဗိုက်ထဲမှာ ရွှေလက်စွပ် ရှိနေတယ်ဆိုတော့ တခြားဝံပုလွေတွေရဲ့ ဗိုက်ထဲမှာလည်း ရှိနေနိုင်တယ်လေ..."

"အာ… ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ် ဟူ ပြောတာ မှန်တယ် ငါတို့ မြန်မြန် ဝံပုလွေရဲ့ ဗိုက်ကို ခွဲပြီး ရှာကြည့်ကြရအောင်..."

လီလုံက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရှန်းဝူသည်လည်း အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု သဘောတူလိုက်၏။ သူသည် သူ၏ ဓားမြှောင်ကို ယူကာ ခေါင်းဆောင်ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကို ရှာ၍ ဗိုက်ကို စတင်ခွဲစိတ်တော့သည်။

အကယ်၍ မင်းသာ အလွန်ကံကောင်းပြီး တခြားဝံပုလွေတစ်ကောင်၏ ဗိုက်ထဲတွင် ရွှေလက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ရှာတွေ့ခဲ့လျှင် မင်း ချမ်းသာပြီဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤအရာမှာ ရွှေလက်စွပ်တစ်ကွင်း ဖြစ်နေသည်ဖြစ်ရာ မည်သူက မနာလိုမဖြစ်ဘဲ နေမည်နည်း။

"ရှန်းဝူနဲ့ လီလုံတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ..."

မုဆိုးတစ်ယောက်က ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိသွားလေသည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီက ဝံပုလွေဗိုက်ထဲကနေ ရွှေလက်စွပ်တစ်ကွင်း ရှာတွေ့သွားတာကိုမြင်ပြီး သူတို့လည်း တစ်ကွင်းလောက် လိုချင်နေကြတာဖြစ်မယ်..."

မုဆိုးတစ်ယောက်က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

ရွှေလက်စွပ်များမှာ ဂေါ်ဖီထုပ်များကဲ့သို့ ပေါများနေသည်ဟု ထင်နေကြသလားပင် မသိပေ။ လိုချင်တိုင်း ကောက်ယူနိုင်မည်ဟု ထင်နေကြပုံရသည်။

တစ်ကွင်းရလျှင်ပင် ကံကောင်းလှပြီ ဖြစ်သည်။

မုဆိုးတစ်ဒါဇင်ခန့်မှာ တစ်ချိန်တည်းတွင် မြန်ဆန်ထိရောက်စွာ အလုပ်လုပ်နေကြသော်လည်း ဝံပုလွေကောင်ရေမှာ များပြားလွန်းလှသည်ဖြစ်ရာ နှစ်ဆယ့်လေးကောင်နှင့် ဝံပုလွေဘုရင်ကိုပါ ပေါင်းလိုက်လျှင် စုစုပေါင်း နှစ်ဆယ့်ငါးကောင်ပင် ရှိလေသည်။

သူတို့သည် ဝံပုလွေရှစ်ကောင် သို့မဟုတ် ကိုးကောင်ခန့်ကို အရေခွံခွာခဲ့ကြသည်။

ဤဝူဝေကျီ မြက်ခင်းပြင်တွင် မုဆိုးများသည် ဝံပုလွေအုပ်နှင့် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြခါစ ဖြစ်သည်။ နေရာအနှံ့တွင် ဝံပုလွေအသေကောင်များ ပြန့်ကျဲနေပြီး သွေးနံ့များမှာလည်း လွှမ်းမိုးနေတော့သည်။

"မာလောင်တ ငါတို့ ဒီနေရာမှာ ဆက်နေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး သွေးနံ့တွေက အရမ်းပြင်းလွန်းတော့ တခြားတောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တွေကို ဆွဲဆောင်သလို ဖြစ်နေလိမ့်မယ်..."

ဤမြက်ခင်းပြင်တောင်ရှိ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များမှာ အရှေ့မြောက်ပိုင်းဝံပုလွေများသာမက ဝက်ဝံများ၊ အရှေ့ဖျားကျားသစ်များနှင့်... ဆိုက်ဘေးရီးယား ကျားများပင် ပါဝင်သေးသည်။

သွေးနံ့များမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် ဝက်ဝံများနှင့် ကျားများကို ဆွဲဆောင်နိုင်လောက်ပေသည်။

မာလောင်တသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏

"ကောင်းပြီ မင်းတို့ စွတ်ဖားလှည်းတချို့ လုပ်လိုက်ကြ တစ်ဖွဲ့ကို နှစ်ယောက်စီနဲ့ သားကောင်တွေကို စွတ်ဖားလှည်းပေါ်တင်ပြီး ငါတို့ အားလုံးကို တောင်အောက်ဆွဲချသွားကြမယ်..."

ဝံပုလွေ အကောင်နှစ်ဆယ်ကျော်ရှိပြီး ဝံပုလွေတစ်ကောင်လျှင် အနည်းဆုံး ကျင်း (၇၀)ခန့် အလေးချိန်ရှိရာ အသားကျင်း (၇၀)ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအမွှေးဖြူဝံပုလွေဘုရင်မှာ ကျင်း(၁၀၀)ခန့် အလေးချိန်ရှိလေသည်။

ဤမျှများပြားသော အသားများဖြင့် မာလောင်တသည် ၎င်းတို့ကို တောင်ပေါ်တွင် ထားရစ်ခဲ့ရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ သူသည် အားလုံးကို တောင်အောက်သို့ ယူဆောင်သွားပြီး တောင်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့ကြသော ညီအစ်ကိုများကို ဝေငှပေးရမည် ဖြစ်သည်။

ဝံပုလွေသားရေများမှာလည်း အဖိုးတန်လှပေသည်။

"မာလောင်တ ကျွန်တော်တို့ သဘောတူညီမှုတစ်ခု လုပ်ကြမလား..."

လီလန်သည် အနီးသို့ လျှောက်သွားပြီး အခြားသူများ စွတ်ဖားလှည်းများ ပြုလုပ်နေစဉ် မာလောင်တကို မေးလိုက်လေသည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ ဘာကိစ္စလဲ..."

မာလောင်တက ပြုံး၍ မေးလိုက်၏။

"ငါ ဝံပုလွေသား မလိုချင်ဘူး ဒီအမွှေးဖြူဝံပုလွေဘုရင်ရဲ့ သားရေအပြင် နောက်ထပ် ဝံပုလွေသားရေ ဆယ်ချပ် လိုချင်တယ်..."

လီလန်က အမွှေးဖြူဝံပုလွေဘုရင်၏ အသေကောင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ မင်းက ဝံပုလွေသား မလိုချင်ဘူးလား..."

မာလောင်တက အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။

ဝံပုလွေတစ်ကောင်လျှင် ကျင်း(၇၀) အလေးချိန်ရှိသဖြင့် ဤဝံပုလွေအကောင်နှစ်ဆယ်ကျော်မှာ အနည်းဆုံး ကျင်း(၁၅၀၀)ခန့် အလေးချိန်ရှိပေသည်။

အကယ်၍ လူဆယ့်နှစ်ယောက်ကို ခွဲဝေပေးမည်ဆိုပါက လူတစ်ဦးလျှင် အနည်းဆုံး ကျင်း(၁၀၀)ခန့် ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

"မလိုပါဘူး ငါ သားရေပဲလိုချင်တယ်..."

လီလန်က ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

အမွှေးဖြူဝံပုလွေဘုရင်က လူများကို စားပြီးနောက် အခြားသော အရှေ့မြောက်ပိုင်းဝံပုလွေ အများစုမှာလည်း အတုယူ၍ လူများကို စားခဲ့ကြသည်။

ဝံပုလွေများသည် လူသားကို စားကြပြီးနောက် လူများက လူသားစားထားသော ဝံပုလွေများကို ပြန်စားကြမည်ဆိုလျှင် စဉ်းစားကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

"ကောင်းပြီ ငါနဲ့ ညီအစ်ကိုတွေက ဘာကန့်ကွက်စရာမှ မရှိပါဘူး..."

မာလောင်တက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

လီလန်သည် ဝံပုလွေအိုကြီး ငါးကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သူ၏ ဓားမြှောင်ဖြင့်လည်း ဝံပုလွေဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ မုဆိုးညီအစ်ကိုများကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ဟေးလုံနှင့် ပိုင်လုံတို့ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ရက်စက်သည့် ဝံပုလွေအနည်းငယ်အပြင် လီလန်သည် မီးခိုးရောင်ဝံပုလွေ အများအပြားကိုလည်း ပစ်ခတ်သတ်ဖြတ်ခဲ့သေးသည်။

ဤအရာများအားလုံးကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် လီလန်သည် သူ၏ ခွေးနှစ်ကောင်နှင့်အတူ တစ်ယောက်တည်းဖြင့် ဝံပုလွေတစ်ဒါဇင်ကျော်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအရာများအားလုံးမှာ လီလန်၏ တိုက်ပွဲဝင်ဆုလာဘ်များပင်ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူက ဝံပုလွေသားရေဆယ်ချပ်နှင့် အမွှေးဖြူဝံပုလွေဘုရင်၏ သားရေကိုသာ လိုချင်သောကြောင့် မာလောင်တမှာ အလွယ်တကူပင် သဘောတူလိုက်လေသည်။

"တတိယညီ အရေခွံခွာထားတဲ့ ဝံပုလွေသားရေတွေကို ယူလာခဲ့ ပြီးတော့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီအတွက် သားရေတွေကို တောင်အောက်သယ်သွားလို့ရအောင် စွတ်ဖားလှည်းတစ်စီး ယူပေးလိုက်ဦး..."

မာလောင်တက ညွှန်ကြားလိုက်၏။

လီလန်ကိုယ်တိုင် အောက်သို့ ထိုင်ချလိုက်ပြီး အမွှေးဖြူဝံပုလွေဘုရင်၏ အရေခွံကို ခွာရန် သူ၏ဓားကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ ဒါက မင်းအတွက်ပါ..."

မာလောင်စန်းသည် ဝံပုလွေသားရေ ဆယ်ချပ် တင်ထားသော စွတ်ဖားလှည်းတစ်စီးကို လီလန်၏ ရှေ့သို့ ဆွဲယူလာခဲ့သည်။

"ဒီနေရာမှာပဲ ထားလိုက်ပါ ငါ တောင်အောက်ဆင်းဖို့ မလောသေးပါဘူး..."

လီလန်သည် သေဆုံးနေသော အရှေ့မြောက်ပိုင်း အမဲလိုက်ခွေးကို ကြည့်လိုက်၏။

"ဟေးလုံ ပိုင်လုံ ငါတို့ ဝမ်ချိုက်ကို သွားမြေမြှုပ်ပေးကြစို့..."