အခန်း ၁၁

အခန်း (၁၁) - လက်တွေ့ကမ္ဘာ

လှေကားမှာ အလွန် ရှည်လျားလှသည်။

ရှန်ရဲ့နှင့် သူ၏ ကိုယ်ပွားတို့သည် ကျဉ်းမြောင်းသော လှေကားလမ်းကြောင်း တစ်လျှောက် ဘေးချင်းယှဉ်လျက် ဆင်းလာခဲ့ကြရာ၊ သူတို့၏ ခြေသံများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာလွတ်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။

နှစ်ဖက်စလုံးရှိ နံရံများပေါ်တွင် ပုံဆွဲထားသော ပုံများက ပိုမို သိပ်သည်းလာပြီး၊ ကျိုးဝမ်၏ စုတ်ချက်များကလည်း ရှင်းလင်းပြတ်သားရာမှ ပေါ့ဆရှုပ်ထွေးလာကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ဆွဲလက်စ ပုံတစ်ပုံကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ထားခဲ့သကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးနေသော မျဉ်းကြောင်းများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

"ဒီပုံတွေကို သူမ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဆွဲခဲ့တာလဲ" ဟု ကိုယ်ပွားက မေးလိုက်၏။

ရှန်ရဲ့သည် အဆိုပါ ပုံများကို ကြည့်လျက် "ငါ မသိဘူး။ သုံးနှစ်လည်း ဖြစ်နိုင်သလို၊ သုံးရက်လည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ" ဟု ဖြေလေသည်။

ကိုယ်ပွားက လက်လှမ်း၍ နံရံပေါ်ရှိ မျဉ်းကြောင်းများကို ထိတွေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် ဖုန်မှုန့် အပါးလွှာလေး တစ်လွှာ ပေကျံသွား၏: "ဒီပုံတွေက... ပိုပိုပြီး မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့လာတဲ့ ပုံပေါက်နေတယ်။"

ရှန်ရဲ့ နှုတ်ဆိတ်သွားသည်။

သူလည်း အဆိုပါ ပုံများကို ကြည့်နေမိ၏။ အစပိုင်းတွင် လူနှစ်ယောက် လက်ချင်းချိတ်ထားသော ပုံမှ၊ လူတစ်ယောက်က တံခါးအတွင်းဘက်တွင် ရပ်နေပြီး အခြားတစ်ယောက်က အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော ပုံသို့၊ ထို့နောက်တွင်တော့ တံခါးအပြင်ရော၊ အတွင်းပါ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားပြီး ကွက်လပ်ကြီးသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ ကျိုးဝမ်၏ ပုံများက သူမ၏ ဖြည်းညင်းစွာ မေ့ပျောက်သွားသော လုပ်ငန်းစဉ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းပင် ဖြစ်၏။

နောက်ထပ် လှေကားထစ် အတော်များများကို ဖြတ်ကျော်ဆင်းလာပြီးနောက်၊ လှေကားမှာ ရုတ်တရက် အဆုံးသတ်သွားလေသည်။

တံခါးတစ်ချပ် မဟုတ်ချေ။

နံရံတစ်ခု ဖြစ်နေ၏။

ရှန်ရဲ့ ခြေလှမ်းရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ နံရံကို လက်ဖြင့် လှမ်းတွန်းကြည့်လိုက်သည်။

နံရံက မာကျောခိုင်ခံ့နေ၏။

"လမ်းပိတ်နေပြီလား" ကိုယ်ပွားက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။

ရှန်ရဲ့ ပြန်မဖြေခဲ့ချေ။ သူ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး နံရံ၏ အောက်ခြေကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။ နံရံအောက်ခြေတွင် အလွန် သေးငယ်သော အက်ကွဲကြောင်းလေး တစ်ခု ရှိနေပြီး၊ ထိုအက်ကွဲကြောင်း အတွင်းမှ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းလေး တစ်ခု ဖြာထွက်နေသည်။

သူ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ခြေလှမ်း အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်ကာ နံရံတစ်ခုလုံးကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်လေသည်။

နံရံပေါ်တွင် ပုံတစ်ပုံ ရှိနေ၏။

နောက်ဆုံး ပုံတစ်ပုံပင်။

စားပွဲတစ်လုံးနှင့် ကွန်ပျူတာ တစ်လုံး ရှိနေသော အခန်းတစ်ခန်းကို ရေးဆွဲထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကွန်ပျူတာ မျက်နှာပြင်မှာ လင်းထိန်နေပြီး အင်တာနက် စာမျက်နှာ တစ်ခုကို ပြသထား၏။ ဖိုရမ် တစ်ခုနှင့် တူလေသည်။

ရှန်ရဲ့သည် ထိုပုံကို အချိန်အတော်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ လက်ဆန့်ထုတ်ကာ ထိုပုံပေါ်သို့ ဖိချလိုက်၏။

နံရံမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ တံခါးတစ်ချပ် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်၏။ ယခင် တွေ့ခဲ့ရသည့် တံခါးများနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီသော အနီရင့်ရောင် သစ်သားတံခါးကြီး တစ်ချပ်။

ရှန်ရဲ့က တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်လေသည်။

မျက်စိကျိန်းမတတ် စူးရှတောက်ပသော အလင်းရောင်များ။

သူ အလိုအလျောက် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းလိုက်ပြီး လက်ဖြင့် မျက်စိကို ကာကွယ်လိုက်၏။

အလင်းရောင်နှင့် မျက်စိ ကျင့်သားရသွားချိန်တွင်တော့၊ မျက်စိရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

လမ်းမ တစ်ခု။

သာမန် မြို့ပြ လမ်းမတစ်ခု၊ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ဆိုင်ခန်းများနှင့် လူနေတိုက်ခန်းများ၊ လမ်းသွားလမ်းလာများ၊ မော်တော်ယာဉ်များနှင့် မီးပွိုင့်များ ရှိနေသည်။

ကောင်းကင်က မှိုင်းညို့နေပြီး မနက်ခင်းလား၊ ညနေစောင်းလား ဆိုသည်ကို ခွဲခြား၍ မရနိုင်ချေ။

ရှန်ရဲ့သည် ထိုနေရာ၌ပင် ရပ်လျက် ကြက်သေသေသွားလေသည်။

ကိုယ်ပွားသည် သူ၏ နောက်မှ ထွက်လာပြီး သူနည်းတူ ကြက်သေသေသွား၏။

"ဒါက..." ကိုယ်ပွား၏ အသံမှာ အလွန် တိုးညင်းနေသည်။ "လက်တွေ့ကမ္ဘာလား။"

ရှန်ရဲ့ ပြန်မဖြေခဲ့ချေ။ သူ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လေထု၏ အနံ့ကို ခံစားကြည့်လိုက်၏ — ကားအိတ်ဇောနံ့၊ မနက်စာရောင်းသည့် ဆိုင်များမှ မီးခိုးနံ့၊ လမ်းဘေး အမှိုက်ပုံးများမှ အပုပ်နံ့။ မှိုစော်နှင့် ပိုးသတ်ဆေးနံ့များ အမြဲ ပြည့်နှက်နေသည့် အဆိုပါ စင်္ကြံလမ်းနှင့် လုံးဝကို ကွဲပြားနေလေသည်။

သူ ဖုန်းကို ထုတ်ကြည့်လိုက်သည်။

လိုင်းမိနေ၏။

လိုင်းအပြည့်ပင်။

ဖုန်းပေါ်တွင် ပြသထားသည့် အချိန်မှာ: ၂၀၂၄ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၁၅ ရက်၊ ၀၇:၄၃။

မတ်လ ၁၂ ရက်နေ့ ည ၈ နာရီခန့်တွင် သူ ဓာတ်လှေကားထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ကြောင်း မှတ်မိနေ၏။ သုံးရက်ကြာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှန်ရဲ့က မြေပုံ ဆော့ဖ်ဝဲလ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ တည်နေရာမှာ ဤမြို့၏ အနောက်ဘက် ခရိုင်တွင် ရှိနေပြီး၊ သူ နေထိုင်ရာ နေရာနှင့် သုံးကီလိုမီတာခန့်သာ ကွာဝေးကြောင်း တွေ့ရသည်။

သူ ခေါင်းမော့၍ ကိုယ်ပွားကို ကြည့်လိုက်၏။

ကိုယ်ပွားကလည်း သူ၏ ဖုန်းကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။ ကိုယ်ပွားထံတွင်လည်း ဖုန်းတစ်လုံး ရှိနေပြီး ရှန်ရဲ့၏ ဖုန်းနှင့် လုံးဝကို တစ်ပုံစံတည်းပင်။

"ငါ့ဆီမှာလည်း ရှိတယ်" ဟု ကိုယ်ပွားက ဆို၏။

"ပြီးတော့ လိုင်းလည်း မိတယ်။"

ရှန်ရဲ့က လက်ဖြန့်ပေးလိုက်သည်: "ငါ့ကို ပြစမ်း။"

ကိုယ်ပွားက ဖုန်းကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ရှန်ရဲ့ အားလုံးကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။ အဆက်အသွယ်များ၊ ဓာတ်ပုံများ၊ စကားပြော မှတ်တမ်းများ — အရာအားလုံးက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဖုန်းထဲက အတိုင်း လုံးဝကို တစ်ပုံစံတည်းပင်။ သူ ဖျက်ပစ်လိုက်သော စာတိုများကိုပင် ဤဖုန်းထဲတွင် Back-up လုပ်ထားသေး၏။

"တစ်ပြိုင်တည်း ကူးယူထားတာပဲ" ဟု ရှန်ရဲ့က ဆိုလေသည်။ "မင်းကို ဖန်တီးလိုက်တဲ့ အချိန်မှာ ငါ့ဖုန်းထဲက အချက်အလက် တွေ အကုန်လုံးကို ကူးယူလိုက်တာပဲ။"

ကိုယ်ပွားက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေ၏။

သူတို့ နှစ်ယောက် လမ်းဘေးတွင် ရပ်လျက် ဖြတ်သန်းသွားလာနေသော လူများကို ကြည့်နေကြသည်။

မည်သူမျှ သူတို့ကို သတိမထားမိကြချေ။ လမ်းဘေးတွင် မီးနီ စောင့်နေသော သာမန် လမ်းသွားလမ်းလာ နှစ်ဦးနှင့်သာ တူနေလေသည်။

"အခု ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ" ဟု ကိုယ်ပွားက မေးလိုက်၏။

ရှန်ရဲ့ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး: "အရင်ဆုံး ပြန်သွားကြည့်ကြတာပေါ့" ဟု ဆိုလေသည်။

"ပြန်သွား" ဟု သူ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ နေအိမ်သို့ ဖြစ်၏။

အဆိုပါ ရပ်ကွက်ဟောင်း၊ ဓာတ်လှေကား ပျက်နေသည့် အဆိုပါ တိုက်ခန်း အဆောက်အအုံ။

သူတို့ နှစ်ယောက် လမ်းမအတိုင်း လျှောက်လာခဲ့ကြသည်။ လမ်းဆုံ နှစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီး လမ်းသွယ်လေး တစ်ခုအတွင်းသို့ ချိုးဝင်လိုက်ပြီးနောက် ခြောက်ထပ် တိုက်ဟောင်းကြီးဆီသို့ ရောက်ရှိလာ၏။

ရှန်ရဲ့က အောက်ထပ်မှနေ၍ အပေါ်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အခန်း ပြတင်းပေါက်မှာ ပဉ္စမထပ်တွင် ရှိပြီး၊ သူ ထွက်ခွာသွားစဉ်က အတိုင်းပင် လိုက်ကာများကို ချထားဆဲ ဖြစ်၏။

ဓာတ်လှေကား အဝင်ဝတွင် တားမြစ်ထားသော ကြိုးများ တားထားပြီး၊ "ဓာတ်လှေကား ချို့ယွင်းနေပါသဖြင့် အသုံးပြု၍ မရပါ" ဟူသော ကြေညာစာ တစ်စောင်ကို ကပ်ထားသည်။

ရှန်ရဲ့က လှေကားဘက်သို့ ပတ်သွားပြီး အပေါ်သို့ တက်လာခဲ့၏။

ပဉ္စမထပ်၊ အခန်း ၅၀၂။

သူ သော့များကို ထုတ်ကာ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

တံခါး ပွင့်သွားလေသည်။

အတွင်းရှိ အရာအားလုံးမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင်။ ကျဉ်းမြောင်းသော ဧည့်ခန်း၊ အရေခွံများ ကွာကျနေသော ဆိုဖာ၊ ပစ္စည်းအစုံအလင် ရှုပ်ပွနေသော ကော်ဖီစားပွဲနှင့် အမြဲတမ်း ဖွင့်ထားလေ့ရှိသော ကွန်ပျူတာ။

ရှန်ရဲ့သည် တံခါးဝတွင် ရပ်လျက် အခန်းထဲသို့ ချက်ချင်း မဝင်သေးချေ။

သူ၏ အကြည့်များက အခန်းတစ်ခုလုံးကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုပြီး နေရာတိုင်းကို အကဲခတ်နေ၏။

ကိုယ်ပွားသည် သူ၏ အနောက်တွင် ရပ်လျက် အတူတူ လိုက်လံ အကဲခတ်နေသည်။

"တစ်ယောက်ယောက် ဒီကို ရောက်ခဲ့ဖူးတယ်" ဟု ကိုယ်ပွားက ဆို၏။

ရှန်ရဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ကော်ဖီစားပွဲပေါ်ရှိ ရေခွက်မှာ နေရာပြောင်းနေ၏။ သူ ထွက်ခွာသွားသည့်နေ့က အဆိုပါ ရေခွက်သည် ကော်ဖီစားပွဲ၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်း၊ ရီမု အနီးတွင် ရှိခဲ့ကြောင်းကို သူ ကောင်းကောင်း မှတ်မိနေသည်။ ယခုတော့ ရေခွက်မှာ ညာဘက်ခြမ်းရှိ မဂ္ဂဇင်းစာအုပ်များ အနီးသို့ ရောက်နေလေပြီ။

သူ အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ဗီရိုကို ဖွင့်လိုက်၏။

အဝတ်အစားများ အားလုံး ရှိနေသော်လည်း၊ ခေါက်ထားသည့် အစီအစဉ်က ပြောင်းလဲနေသည်။

သူ ကွန်ပျူတာဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး Mouse ကို နှိပ်လိုက်သည်။

မျက်နှာပြင် လင်းလာ၏။

Desktop ပေါ်တွင် ရှင်းလင်းနေပြီး၊ မကြာခဏ အသုံးပြုလေ့ရှိသော Application အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ သို့သော် Taskbar တွင် Minimize လုပ်ထားသော Window တစ်ခု ရှိနေသည် — Web Browser Window တစ်ခု ဖြစ်၏။

ရှန်ရဲ့က ၎င်းကို နှိပ်လိုက်သည်။

ဖိုရမ် စာမျက်နှာ တစ်ခု ဖြစ်နေ၏။

ပို့စ် ခေါင်းစဉ်:【တစ္ဆေစံအိမ် ကန့်သတ်နယ်မြေ ရှင်သန်ရေး လမ်းညွှန် (ဆက်လက် ဖော်ပြသွားပါမည်)】

ပို့စ်တင်သူ: Night Walker 001

ပို့စ်တင်သည့် အချိန်: ၂၀၂၄ ခုနှစ် မတ်လ ၁၃ ရက် ၀၂:၃၄

ရှန်ရဲ့၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားလေသည်။

သူ ထိုပို့စ်ကို နှိပ်ဝင်လိုက်၏။

ပို့စ်မှာ အလွန် ရှည်လျားပြီး သိပ်သည်းကျပ်ညပ်နေသော စာသားများ အပြည့်ပါဝင်သည်။

【တစ္ဆေစံအိမ် ကန့်သတ်နယ်မြေ ရှင်သန်ရေး လမ်းညွှန် (ဆက်လက် ဖော်ပြသွားပါမည်)】

အမှာစာ: အကယ်၍ သင် ဤပို့စ်ကို ဖတ်နေရပြီ ဆိုပါက၊ သင် သို့မဟုတ် သင်၏ မိတ်ဆွေသည် "တစ္ဆေစံအိမ်" ကန့်သတ်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီဟု ဆိုလိုပါသည်။

မထိတ်လန့်ပါနှင့်၊ မျှော်လင့်ချက် မမဲ့ပါနှင့်။

ဤကန့်သတ်နယ်မြေသည် အန္တရာယ် များသော်လည်း လုံးဝ မကျော်လွှားနိုင်သော အရာမျိုး မဟုတ်ပါ။ နောင်လာနောက်သားများ အတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေရန် ဤကန့်သတ်နယ်မြေကို လေးကြိမ်တိုင်တိုင် အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သော ကျွန်ုပ်၏ အတွေ့အကြုံများကို မျှဝေပေးလိုက်ပါသည်။

အပိုင်း ၁: ကန့်သတ်နယ်မြေ အခြေခံ အချက်အလက်များ။

"တစ္ဆေစံအိမ်" ကန့်သတ်နယ်မြေကို "စည်းမျဉ်းများ တိုက်ခန်း" သို့မဟုတ် "အဆုံးမဲ့ စင်္ကြံလမ်း" ဟုလည်း ခေါ်ကြပြီး၊ သာမန် အလွှာပေါင်းစုံ ပါဝင်သော၊ စည်းမျဉ်းများအပေါ် အခြေခံသည့် သဘာဝလွန် နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။ လက်ရှိ အချက်အလက်များ အရ၊ ဤကန့်သတ်နယ်မြေတွင် အနည်းဆုံး အထပ် ခုနစ်ထပ် ရှိပြီး၊ အထပ်တိုင်းတွင် မတူညီသော စည်းမျဉ်းများ ရှိကာ အချိန် သို့မဟုတ် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အရေအတွက် အပေါ် မူတည်၍ ပြောင်းလဲလေ့ ရှိပါသည်။ ကန့်သတ်နယ်မြေ ဝင်ပေါက်များမှာ ကျပန်း ပေါ်လာတတ်ပြီး၊ များသောအားဖြင့် ဓာတ်လှေကားများ၊ လှေကားများနှင့် စင်္ကြံလမ်းများ ကဲ့သို့သော နေရာများနှင့် ဆက်စပ်နေတတ်ပါသည်။

အပိုင်း ၂: သိရှိထားသော စည်းမျဉ်းများ (မတ်လ ၁၃ ရက်နေ့ အထိ)

ပထမအထပ် စည်းမျဉ်းများ (ရှင်သန်ရေး ဗားရှင်း):

၁။ ညမထွက်ရ အချိန်မှာ နေ့စဉ် ၂၂:၀၀ မှ ၆:၀၀ အထိ ဖြစ်ပြီး၊ အိမ်ထဲတွင်သာ နေထိုင်ရန် သေချာစေပါ။

၂။ ညမထွက်ရ အချိန်အတွင်း မည်သည့်အသံ ကြားရသည်ဖြစ်စေ တံခါး မဖွင့်ပါနှင့်။

၃။ အခန်းတစ်ခန်းလျှင် အများဆုံး လူလေးဦးသာ နေထိုင်ခွင့် ရှိသည်။

၄။ စင်္ကြံလမ်းထဲတွင် မပြေးပါနှင့်။

၅။ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ရှိ လမင်းကို တိုက်ရိုက် မကြည့်ပါနှင့်။

၆။ စင်္ကြံလမ်းထဲတွင် အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူတစ်ဦးကို တွေ့ပါက ချက်ချင်း အခန်းထဲ ပြန်ဝင်ပြီး၊ မီးပိတ်ကာ ဗီရိုထဲတွင် ပုန်းအောင်း၍ မိုးလင်းသည်အထိ စောင့်ပါ။

၇။ အထက်ပါ စည်းမျဉ်းများကို မပျက်မကွက် လိုက်နာပါရန်။

ပထမအထပ် စည်းမျဉ်းများ (သေဆုံးရေး ဗားရှင်း):

၁။ ညမထွက်ရ အချိန်မှာ ၂၀:၀၀ မှ ၈:၀၀ အထိ ဖြစ်ပြီး၊ စင်္ကြံလမ်းထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေရန် သေချာစေပါ။

၂။ အခန်းတစ်ခန်းလျှင် လူတစ်ဦးသာ နေထိုင်ခွင့် ရှိသည်။

၃။ အခန်းထဲတွင် ဆယ်မိနစ်ထက် ပိုမနေပါနှင့်။

၄။ လမင်းကို တိုက်ရိုက် ကြည့်ရမည်။

၅။ အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူတစ်ဦးကို တွေ့ပါက နောက်မှ လိုက်သွားပါ။

၆။ စည်းမျဉ်းများ အားလုံးကို မိစ္ဆာတစ်ကောင်က ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်သည်။

(မှတ်ချက်: "သေဆုံးရေး ဗားရှင်း စည်းမျဉ်းများ" သည် လူတစ်ဦး သေဆုံးပြီးနောက် ပေါ်လာလေ့ရှိပြီး၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို အမှားလုပ်မိစေရန် လှည့်ဖြားရန် ရည်ရွယ်ပါသည်။ မှတ်ထားပါ၊ သင် မြင်တွေ့ရသော စည်းမျဉ်းများသည် အခြားသူများ မြင်တွေ့ရသော စည်းမျဉ်းများနှင့် တူညီချင်မှ တူညီပါလိမ့်မည်။ တူညီသော စာရွက်တစ်ရွက်တည်းပေါ်တွင် လူအသီးသီး အတွက် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အချက်အလက်များ ပါဝင်နေနိုင်ပါသည်။)

အပိုင်း ၃: အဓိက ဇာတ်ကောင်များ

အနီရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး: တစ္ဆေလည်း မဟုတ်၊ လူလည်း မဟုတ်သော ၎င်းမှာ စည်းမျဉ်းများ၏ ပြောင်းလဲခြင်းကို ခံလိုက်ရသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူဟောင်း တစ်ဦး ဖြစ်ပါသည်။

လူသစ်များ အန္တရာယ် ကြုံရချိန်တွင် ပေါ်လာတတ်ပြီး၊ ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားတတ်ပါသည်။ သို့သော် သူမသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ၊ သူမ၏ ကယ်တင်ရန် ကြိုးပမ်းမှုများက အန္တရာယ်များကို ဆောင်ကြဉ်းလာနိုင်ပါသည်။ ၎င်းနှင့် ကြုံတွေ့ပါက ဆက်သွယ်ပြောဆိုရန် ကြိုးစားနိုင်သော်လည်း၊ သူမပြောသမျှကို အပြည့်အဝ မယုံကြည်ပါနှင့်။

ကြေးမုံပြင် အရိပ်: အထပ်တိုင်းတွင် စည်းမျဉ်းများက ဖန်တီးထားသော သင်၏ ကိုယ်ပွား တစ်ယောက်စီ ရှိပါသည်။ သင်တို့ နှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးတည်းသာ အသက်ရှင်ခွင့် ရှိပါသည်။ သို့သော် သတိပြုရန်မှာ ကိုယ်ပွား ကလည်း အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ရှောင်ရှားလိုစိတ် ရှိနေနိုင်ပါသည်။ အကယ်၍ ပူးပေါင်းလိုစိတ် ရှိသော ကိုယ်ပွားနှင့် တွေ့ပါက ပူးပေါင်းရန် စဉ်းစားနိုင်သော်လည်း၊ အန္တရာယ်မှာ အလွန် ကြီးမားလှပါသည်။

အပိုင်း ၄: 'The Union' အဖွဲ့ဝင် ခေါ်ယူခြင်း

ကျွန်ုပ်နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ ပူးပေါင်း၍ တစ္ဆေစံအိမ် ကန့်သတ်နယ်မြေအား လေ့လာစူးစမ်းရန် ရည်ရွယ်သည့် သုတေသန အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းထားပါသည်။

ကန့်သတ်နယ်မြေ၏ နောက်ကွယ်ရှိ အဖွဲ့အစည်းမှာ 'Night Walkers' (ညဉ့်လမ်းလျှောက်သူများ) ဖြစ်ပါသည်။ လက်ရှိ ကျွန်ုပ်တို့တွင် အဓိက အဖွဲ့ဝင် ၇ ဦးနှင့် အရန်အဖွဲ့ဝင် ၂၀ ကျော် ရှိပါသည်။

အကယ်၍ သင်သည် ကန့်သတ်နယ်မြေ အတွင်းမှ အောင်မြင်စွာ လွတ်မြောက်လာသူ ဖြစ်ပါက၊ သို့မဟုတ် သင့်မိသားစုဝင်၊ မိတ်ဆွေများ အတွင်း၌ ပိတ်မိနေပါက ကျွန်ုပ်တို့ထံ ဆက်သွယ်ပါ။

ဆက်သွယ်ရန် နည်းလမ်း: ဤပို့စ်၏ အောက်တွင် "Night Walk" ဟု မှတ်ချက်ပေးပြီး သင့်၏ ဆက်သွယ်ရန် အချက်အလက်များကို ချန်ထားခဲ့ပါ၊ သင့်ထံသို့ သီးသန့် မက်ဆေ့ချ် ပို့ပေးပါမည်။

မှတ်ချက်: ဤဖိုရမ်ကို မသမာသူများက စောင့်ကြည့်နေနိုင်ပါသဖြင့်၊ ပို့စ်တင်ရာတွင် သတိပြုပါ။

………..