အခန်း ၁၂

အခန်း (၁၂) - Night Walkers

ပို့စ်ကို ဖတ်ပြီးနောက် ရှန်ရဲ့သည် အချိန်အတော်ကြာအောင် နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။

သူ၏ အနောက်တွင် ရပ်နေသော ကိုယ်ပွားလည်း ဖတ်ပြီးသွားလေပြီ။

"ဒီပို့စ်က..." ကိုယ်ပွားက စကားစလိုက်သည်။ "အစစ်အမှန်လား။"

ရှန်ရဲ့ ပြန်မဖြေခဲ့ချေ။ မှတ်ချက်များကို အောက်သို့ ဆင်း၍ ဖတ်ကြည့်လိုက်၏။

ရာနှင့်ချီသော မှတ်ချက်များ ရှိပြီး အကြောင်းအရာ စုံလင်လှသည်။ တချို့က ပို့စ်တင်သူကို မေးခွန်းထုတ်ကြသည်၊ တချို့က အကူအညီ တောင်းကြသည်၊ တချို့က သူတို့၏ အတွေ့အကြုံများကို မျှဝေကြပြီး၊ တချို့ကတော့ ပို့စ်တင်သူကို လိမ်လည်သူအဖြစ် စွပ်စွဲကြလေသည်။

သို့သော် မှတ်ချက် အနည်းငယ်က ရှန်ရဲ့၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့၏။

【မှတ်ချက် အမှတ် ၅၇】အသုံးပြုသူ "Abyss Observer": ပို့စ်တင်သူ ပြောတာတွေ အားလုံးက အမှန်တွေချည်းပဲ။ ကျွန်တော့် အစ်ကို လွန်ခဲ့တဲ့ အပတ်က အထဲဝင်သွားတာ အခုထိ ပြန်မထွက်လာသေးဘူး။ ဒီ 'The Union' ဆိုတာက ယုံရပါ့မလား။ ဘယ်လို ဆက်သွယ်ရမလဲ။

【မှတ်ချက် အမှတ် ၅၈】 Night Walker 001: သီးသန့် မက်ဆေ့ချ် ပို့လိုက်ပါပြီ၊ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပါ။

【မှတ်ချက် အမှတ် ၁၁၂】အသုံးပြုသူ "Passerby": ကျွန်တော်လည်း အဲ့ဒီ ကန့်သတ်နယ်မြေထဲက ထွက်လာတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် တစ်ရက်ပဲ နေခဲ့ရပြီး အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ အပြင်ပြန်ရောက်လာတာ။ ခင်ဗျား ပြောတဲ့ အထပ် ခုနစ်ထပ် ဆိုတာကို ကျွန်တော် မတွေ့ခဲ့ရဘူး။ လူမတူရင် ရောက်သွားတဲ့ ကန့်သတ်နယ်မြေတွေ မတူကြတာများ ဖြစ်နိုင်မလား။

【မှတ်ချက် အမှတ် ၁၁၃】 Night Walker 001: ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကန့်သတ်နယ်မြေတွေက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ၊ အတွေ့အကြုံတွေ အပေါ် မူတည်ပြီး မတူညီတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို ဖန်တီးလေ့ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဓိက စည်းမျဉ်းတွေကတော့ အတူတူပဲ ဖြစ်ရမယ်။

【မှတ်ချက် အမှတ် ၂၆၇】အသုံးပြုသူ "Anonymous": ဒီပို့စ်ကို မယုံကြနဲ့။ ပို့စ်တင်သူက လူလိမ်ပဲ။ သူ တင်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ အကုန်လုံး အမှားတွေချည်းပဲ။ သူ့ပို့စ်ကို ဖတ်ပြီး သူ့စည်းမျဉ်းတွေ အတိုင်း လိုက်လုပ်တာ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်း သေသွားပြီ။

【မှတ်ချက် အမှတ် ၂၆၈】 Night Walker 001: မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းကို ငါ သတ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်း စည်းမျဉ်းတွေကို နားမလည်ခဲ့လို့ပဲ။ လူမတူရင် မြင်ရတဲ့ အရာတွေ မတူဘူးလို့ ငါ အရင်ကတည်းက ပြောထားတယ်လေ။ ငါ့စည်းမျဉ်းတွေ အတိုင်း မင်း လိုက်လုပ်ခဲ့ပေမယ့်၊ မင်း မြင်ရတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက ငါမြင်ရတာနဲ့ မတူလို့ မင်းသူငယ်ချင်း သေသွားတာပဲ။ ဒါ ငါ့အမှား မဟုတ်ဘူး။

【မှတ်ချက် အမှတ် ၂၆၉】အသုံးပြုသူ "Anonymous": ခင်ဗျား အဓိပ္ပာယ် မရှိတာတွေ ပြောမနေနဲ့။ ကျွန်တော် မြင်ရတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက ခင်ဗျား ရေးထားတာနဲ့ လုံးဝကို တစ်ပုံစံတည်းပဲ! အဲ့ဒီအတိုင်း လိုက်လုပ်တာ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်း သေသွားတာပဲ။

【မှတ်ချက် အမှတ် ၂၇၀】Night Walker 001: ဒါဆိုရင် မင်းမြင်ရတာ သေဆုံးရေး ဗားရှင်း လို့ပဲ ဆိုလိုတော့တာပေါ့။

ထိုအငြင်းပွားမှုက အောက်ဘက် အထပ်များစွာတိုင်အောင် ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေလေသည်။

ရှန်ရဲ့သည် အသုံးဝင်သော အချက်အလက်များ ရှာဖွေနိုင်ရန် တစ်ခုချင်းစီကို သေချာစွာ ဖတ်ရှုလိုက်၏။

အနားတွင် ရပ်နေသော ကိုယ်ပွားက "သူတို့ကို မင်း ဆက်သွယ်ချင်လို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှန်ရဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး: "သွားကြည့်ကြတာပေါ့" ဟု ဆိုလေသည်။

သူ အကောင့်တစ်ခု ဖွင့်လိုက်ပြီး ပို့စ်အောက်တွင် "Night Walk, private message" ဟု မှတ်ချက် ပေးလိုက်၏။

ထို့နောက် Web Browser ကို ပိတ်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

"ဘယ်သွားမလို့လဲ" ဟု ကိုယ်ပွားက မေးသည်။

"သူတို့ ပြောတဲ့ 'The Union' ကို သွားရှာမလို့လေ။ ပို့စ်ထဲမှာ လိပ်စာ ပါလိမ့်မယ်" ဟု ရှန်ရဲ့က ဖြေလိုက်၏။

သူ ပို့စ်ကို ပြန်ဖွင့်ပြီး အစပိုင်းသို့ ပြန်သွားလိုက်သည်။

ပို့စ်တင်သူ "Night Walker 001" ၏ ပရိုဖိုင်တွင် သေးငယ်သော စာကြောင်းလေး တစ်ကြောင်း ရှိနေ၏: နေရာ — အနောက်ဘက် ခရိုင်၊ မြို့ဟောင်း အမှတ် ၁၇။

ရှန်ရဲ့သည် ထိုလိပ်စာကို မှတ်သားထားလိုက်သည်။

သူတို့ နှစ်ယောက် အောက်ဆင်းပြီး မြို့ဟောင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားကြလေသည်။

မြို့ဟောင်း အမှတ် ၁၇ မှာ လမ်းမနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ နှစ်ထပ်တိုက် အဟောင်းလေး တစ်လုံး ဖြစ်သည်။ မြေညီထပ်ရှိ ဆိုင်ခန်းကို ပိတ်ထားပြီး ကြိတ်တံခါးပေါ်တွင် ကြော်ငြာ စာရွက်ငယ်များ ကပ်ထား၏။ ဒုတိယထပ် ပြတင်းပေါက်ရှိ လိုက်ကာများကို ချထားပြီး အတွင်းမှ အလင်းရောင် မှိန်မှိန်လေး ဖြာထွက်နေသည်။

ရှန်ရဲ့သည် တံခါးဝတွင် ရပ်လျက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

လမ်းမများပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်နေပြီး၊ ဖြတ်သန်းသွားလာနေသော လူအနည်းငယ်သာ ရှိကာ အားလုံးမှာ ခပ်သုတ်သုတ် လျှောက်သွားနေကြ၏။

သူ တံခါးခေါက်လိုက်သည်။

တုံ့ပြန်မှု မရှိချေ။

သူ ထပ်ခေါက်လိုက်ပြန်သည်။

ကြိတ်တံခါးမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီး အတွင်းမှ အနည်းငယ် ဟလာ၏။ အက်ကွဲကြောင်းလေး အတွင်းမှ မျက်လုံးတစ်စုံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့ကို သတိကြီးစွာဖြင့် အကဲခတ်နေသည်။

"ဘယ်သူ့ကို ရှာမလို့လဲ။" အသံက အလွန် တိုးညင်းနေ၏။

"Night Walkers ပါ" ဟု ရှန်ရဲ့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထိုမျက်လုံးများက သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ရပ်တန့်နေပြီးနောက်၊ တံခါးမှာ အနည်းငယ် ပို၍ ပွင့်လာလေသည်။

"ဝင်လာခဲ့။"

ရှန်ရဲ့ ကိုယ်ကိုကိုင်းကာ အတွင်းသို့ ဝင်သွားလိုက်ပြီး၊ ကိုယ်ပွားက အနောက်မှ လိုက်ပါလာ၏။

အတွင်း၌ ဂိုဒေါင်တစ်ခု ကဲ့သို့ ပစ္စည်းအစုံအလင် ရှုပ်ပွနေသော ကျဉ်းမြောင်းသည့် နေရာတစ်ခု ရှိသည်။ အဆိုပါ အရှုပ်အပွများကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီးနောက် ဒုတိယထပ်သို့ တက်ရန် လှေကားတစ်ခုကို တွေ့ရ၏။

သူတို့ကို ခေါ်ဆောင်လာသူမှာ အသက် သုံးဆယ်ခန့် အရွယ် အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး အမျိုးသား တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ မျက်ကွင်းများ ဟောက်ပက်ဖြစ်နေသဖြင့် အချိန်အတော်ကြာ အိပ်ရေးဝဝ မအိပ်ရသော သူတစ်ဦးနှင့် တူနေသည်။

"ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့" ဟု သူက ဆိုကာ လှေကားပေါ်သို့ ဦးဆောင်တက်သွားလေသည်။

ဒုတိယထပ်မှာ ပထမထပ်ထက် ပိုမို ကျယ်ဝန်းပြီး ဧည့်ခန်းကျယ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်၏။ စားပွဲ အနည်းငယ်ကို ဆက်ထားပြီး၊ အပေါ်တွင် ကွန်ပျူတာ အချို့နှင့် စာရွက်စာတမ်း အပုံလိုက် ရှိနေသည်။ နံရံများပေါ်တွင် "စည်းမျဉ်းများ" ၏ မိတ္တူများနှင့် ဓာတ်ပုံအချို့ကို ကပ်ထားသည်။ လူများ၏ ဓာတ်ပုံများ ဖြစ်ပြီး တချို့တွင် ကြက်ခြေခတ်များ၊ တချို့တွင် မေးခွန်းသင်္ကေတများ ပြုလုပ်ထား၏။

အခန်းထဲတွင် လူသုံးဦး ရှိနေသည်။

အသက် လေးဆယ်ခန့် အရွယ် ဆံပင်တိုနှင့် မျက်မှန်တပ်ထားသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးက စာရွက်စာတမ်းများကို ဖတ်ရှုနေ၏။ အသက် နှစ်ဆယ်ကျော် အရွယ် လူငယ် တစ်ဦးက ကွန်ပျူတာ အရှေ့တွင် ထိုင်ကာ စာရိုက်နေသည်။ အခြား အသက်ရွယ်တူ အမျိုးသား တစ်ဦးကတော့ လက်တော့ပ် တစ်လုံးကို ကိုင်ကာ နံရံကို မှီလျက် ရပ်နေလေသည်။

အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး အမျိုးသားက "လူသစ် ရောက်လာတယ်" ဟု ပြောလိုက်၏။

မျက်မှန်တပ်ထားသော အမျိုးသမီးကြီးက ခေါင်းမော့လာပြီး ရှန်ရဲ့နှင့် ကိုယ်ပွားတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ အကြည့်များက သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ရပ်တန့်နေပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက်က... ကြေးမုံပြင် အရိပ်တွေ လား။"

ရှန်ရဲ့၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားလေသည်။

ကိုယ်ပွားလည်း အံ့အားသင့်သွား၏။

အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး အမျိုးသားက ရှင်းပြလေသည်: "ကန့်သတ်နယ်မြေ ထဲက ထွက်လာတဲ့ လူတွေကို ငါတို့ အများကြီး တွေ့ဖူးပါတယ်။ ကြေးမုံပြင် အရိပ်နဲ့ အစစ်အမှန်က ရုပ်ချင်းတူတယ် ဆိုပေမယ့် သေချာ ကြည့်ရင် ခွဲခြားလို့ ရပါတယ်။ ကြေးမုံပြင် အရိပ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ကွဲပြားတယ်။ မင်းတို့ နှစ်ယောက်ထဲမှာ တစ်ယောက်က အစစ်အမှန်၊ နောက်တစ်ယောက်က ကြေးမုံပြင် အရိပ် မလား။"

ရှန်ရဲ့ မငြင်းဆိုခဲ့ချေ။

သူ မေးလိုက်သည်: "ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ။"

အမျိုးသမီးကြီးက စာရွက်စာတမ်းများကို ချထားပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်၏: "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့လည်း အရင်က ကြေးမုံပြင် အရိပ် တွေကို အပြင်ထုတ်လာခဲ့ဖူးလို့ပဲ။"

သူမ လျှောက်လာပြီး သူတို့ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့နာမည်က ဖန်းဖျင်၊ 'Night Walkers' ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပဲ။ သူတို့ကတော့ အဓိက အဖွဲ့ဝင်တွေပေါ့။" သူမက အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး အမျိုးသားကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် "သရဲအို" ဟု မိတ်ဆက်ပေးသည်။ ထို့နောက် ကွန်ပျူတာ ရှေ့မှ လူငယ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ "အာထုံ" ဟု ဆိုပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် နံရံကို မှီနေသော လက်တော့ပ်နှင့် လူကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် "ချန်မော့" ဟု မိတ်ဆက်ပေးလေသည်။

ရှန်ရဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး: "ရှန်ရဲ့ ပါ။" ထို့နောက် ဘေးဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလျက် "သူလည်း ရှန်ရဲ့ပါပဲ၊ ကြေးမုံပြင် အရိပ် ပါ" ဟု ဆိုလေသည်။

ဖန်းဖျင်က ပြုံးလျက် "စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ မင်းတို့က အချင်းချင်း မသတ်ခဲ့ကြဘူးပေါ့" ဟု ပြောလိုက်၏။

"ငါတို့ မသတ်ချင်ဘူး" ဟု ကိုယ်ပွားက ဖြေလေသည်။

ဖန်းဖျင်က သူတို့ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် တစ်ခုခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။

"မသတ်ချင်ဘူး..." သူမက ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ ဆိုတာ မင်းတို့ သိလား။"

"ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ" ဟု ရှန်ရဲ့က မေးလိုက်သည်။

ဖန်းဖျင်က တိုက်ရိုက် မဖြေခဲ့ချေ။ သူမ လှည့်၍ စားပွဲဆီသို့ ပြန်လျှောက်သွားကာ၊ စာရွက်စာတမ်း အပုံလိုက်ထဲမှ စာရွက်တစ်ရွက်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ရှန်ရဲ့ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်၏။

ရှန်ရဲ့က ယူကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ ပရင့်ထုတ် ထားသော စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အစီရင်ခံစာ တစ်စောင် ဖြစ်ပြီး၊ အပေါ်တွင် ဓာတ်ပုံအချို့ ကပ်ထား၏။ ဓာတ်ပုံထဲတွင် အသက် သုံးဆယ်ခန့် အရွယ်၊ သာမန် ရုပ်ရည်ရှိပြီး လည်ပင်းတွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အနီရောင် မျဉ်းကြောင်းလေး ရှိသော အမျိုးသား တစ်ဦးကို တွေ့ရသည်။

ရှန်ရဲ့ ထိုမျက်နှာကို မှတ်မိနေ၏။

ကျိုးယွမ်။

ဖန်းဖျင်က ပြောလေသည်၊ "ဒီလူက လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က တစ္ဆေစံအိမ် ကန့်သတ်နယ်မြေထဲကို ဝင်သွားခဲ့တာ။ နှစ်လ အကြာမှာ ပြန်ထွက်လာတယ်။ သူနဲ့အတူ သူနဲ့ တစ်ပုံစံတည်း တူတဲ့ သူတစ်ယောက် — သူ့ရဲ့ ကြေးမုံပြင် အရိပ် လည်း အတူတူ ထွက်လာတယ်။ သူတို့ အချင်းချင်း မသတ်ခဲ့ကြဘူး။"

ရှန်ရဲ့က သူမကို မော့ကြည့်လိုက်၏။

ဖန်းဖျင်က ဆက်ပြောသည်၊ "ကန့်သတ်နယ်မြေကို လေ့လာဖို့ အတွက် ငါတို့ အဖွဲ့ထဲကို သူတို့ ဝင်ရောက်လာကြတယ်။ ခြောက်လ ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူတို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြတယ်။"

"ပျောက်ကွယ်သွားတာလား"

"ဟုတ်တယ်။ သေသွားတာ မဟုတ်ဘူး၊ ပျောက်ကွယ်သွားတာ။ သူတို့ရဲ့ အိမ်၊ သူတို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေ၊ ဖိုရမ်ပေါ်က သူတို့ရဲ့ ပို့စ်တွေ — အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားတာ။ အရင်ကတည်းက လုံးဝ မတည်ရှိခဲ့ဖူးတဲ့ အတိုင်းပဲ။"

ဖန်းဖျင်က သူ့ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက ရှုပ်ထွေးသွားလေသည်။

"နောက်ပိုင်းကျမှ ငါတို့ သိလိုက်ရတာက အချင်းချင်း မသတ်ခဲ့ကြတဲ့ အဲ့ဒီ ကြေးမုံပြင် အရိပ်တွေနဲ့ အစစ်အမှန်တွေဟာ နောက်ဆုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားကြတာပဲ။ သူတို့ကို စည်းမျဉ်းတွေက သတ်ပစ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ စည်းမျဉ်းတွေက ပြန်လည် 'သိမ်းဆည်း'သွားတာ။ ကစားပွဲရဲ့ အခြေခံ ယုတ္တိဗေဒ ကို သူတို့က ချိုးဖောက်ခဲ့လို့ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတာပဲ။"

ရှန်ရဲ့ နှုတ်ဆိတ်သွား၏။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကိုယ်ပွားက "ဆိုလိုတာက ငါတို့လည်း အနှေးနဲ့အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားရမှာပေါ့" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဖန်းဖျင်က ခေါင်းညိတ်ပြ၏: "ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မသေချာဘူး။ ဘာပုံစံခွက် မှန်း ငါတို့ အခုထိ ရှာမတွေ့သေးဘူး။"

သူမ စားပွဲဆီသို့ ပြန်လျှောက်သွားပြီး အံဆွဲထဲမှ မှတ်စုစာအုပ် တစ်အုပ်ကို ထုတ်ကာ ဖွင့်လိုက်လေသည်။

"ဒါက ကျိုးယွမ် ရဲ့ မှတ်စုစာအုပ်ပဲ။ မပျောက်ကွယ်သွားခင်တုန်းက သူ တစ်ခုခု ရေးသွားခဲ့တယ်။"

ရှန်ရဲ့က မှတ်စုစာအုပ်ကို လှမ်းယူလိုက်၏။

ကျိုးယွမ်၏ လက်ရေးကို သူ အရင်က မြင်ဖူးခဲ့သည်။

မှတ်စုစာအုပ်၏ နောက်ဆုံး စာမျက်နှာ အနည်းငယ်တွင် လက်ရေးများမှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးနေ၏။

【ကြေးမုံပြင် အရိပ်ကို မသတ်ဘဲထားရင် ထွက်ပေါက်ကို ရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ ငါတို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ မှားသွားတယ်။ စည်းမျဉ်းတွေက ငါတို့ကို အတူတူ ယှဉ်တွဲနေထိုင်ခွင့် မပြုဘူး။ ငါတို့ကို ခွဲခွာသွားအောင် ဒါမှမဟုတ် နှစ်ယောက်လုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ၎င်းက နည်းလမ်း ရှာလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါ နီးကပ်လာတာကို ငါ ခံစားနေရပြီ။ ညတိုင်း အဲ့ဒါရဲ့ ခြေသံတွေကို ငါ ကြားနေရတယ်။ ငါတို့ အမှားလုပ်မိမယ့် အချိန်ကို အဲ့ဒါက စောင့်နေတာ။】

【ငါ နည်းလမ်း အများကြီး ကြိုးစားကြည့်ခဲ့တယ်။ စည်းမျဉ်းတွေရဲ့ ဟာကွက်ကို ရှာတယ်၊ အကူအညီ တောင်းတယ်၊ ကန့်သတ်နယ်မြေထဲကို ပြန်ဝင်ဖို့တောင် ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘာမှ အလုပ်မလုပ်ဘူး။ တစ်ခါ အပြင်ထွက်လာပြီးရင် ပြန်ဝင်လို့ မရတော့ဘူး။ စောင့်နေဖို့ပဲ တတ်နိုင်တော့တယ်။】

【အကယ်၍ မင်း ဒီမှတ်စုစာအုပ်ကို မြင်ရပြီ ဆိုရင်၊ ငါတို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီလို့ ဆိုလိုတာပဲ။ မှတ်ထားပါ: ဘယ် "လက်တွေ့ကမ္ဘာ" ကိုမှ မယုံပါနဲ့။ မင်းက လက်တွေ့ကမ္ဘာကို ပြန်ရောက်လာပြီလို့ ထင်နေနိုင်ပေမယ့်၊ အဲ့ဒီ လက်တွေ့ကမ္ဘာက အစစ်အမှန် ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာ မင်း ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ။】

နောက်ဆုံး စာကြောင်းကို အနီရောင်ဖြင့် ဝိုင်းထားလေသည်။

【အခု မင်း မြင်တွေ့နေရတဲ့ 'ငါ' ကလည်း အတုအယောင် တစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်တာပဲ။】

ရှန်ရဲ့က မှတ်စုစာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်၏။

ဖန်းဖျင်က သူ့ကို ကြည့်ကာ "မင်း ယုံလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှန်ရဲ့ ပြန်မဖြေခဲ့ချေ။

သူ လှည့်၍ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

လိုက်ကာများကို ချထားသော်လည်း အဟလေးများကြားမှ တစ်ဆင့် အပြင်ဘက် လမ်းမကို မြင်တွေ့နေရ၏။ လမ်းသွားလမ်းလာများ ဖြတ်သန်းသွားလာနေပြီး မော်တော်ယာဉ်များ ဖြတ်မောင်းသွားကာ၊ မျက်နှာချင်းဆိုင် အဆောက်အအုံ၏ နံရံပေါ်သို့ နေရောင်ခြည် ဖြာကျနေလေသည်။

………