အခန်း ၂၅

အခန်း (၂၅) - အစမ်းကြည့်ရှုခြင်း

သူတို့ နှစ်ယောက် တံခါးကို အတူတကွ တွန်းဖွင့်လိုက်ကြ၏။

တံခါးနောက်ကွယ်တွင် အိမ်ရှိနေသည်။ ရှန်ရဲ့ ဘယ်သောအခါမှ ပြန်မရောက်နိုင်တော့ပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော နေရာလေး။ သိုးမွေးအင်္ကျီ ထိုးနေသော မိခင်၏ ပုံရိပ်၊ မီးဖိုချောင်မှ ပျံ့လွင့်လာသော ဝက်နံရိုးကြော်၏ မွှေးရနံ့၊ အရာအားလုံးက အစစ်အမှန် မဟုတ်လောက်အောင်ပင် နွေးထွေးလွန်းလှသည်။

သို့သော် အဆိုပါ အရာများသည် အစစ်အမှန်များလော။

သို့တည်းမဟုတ် သတ္တမမြောက် အထပ်၏ နောက်ဆုံး ထောင်ချောက်ကြီးလော။

ရှန်ရဲ့နှင့် ကိုယ်ပွားတို့သည် ဤ "အိမ်" လေးတွင် ဝင်ရောက် နေထိုင်ခဲ့ကြ၏။ သူတို့၏ ဘဝက ခိုးယူရရှိထားသကဲ့သို့ အလွန်ကို သာမန်ဆန်လွန်းလှသည်။ စားသောက်သည်၊ အိပ်စက်သည်၊ စကားစမြည် ပြောဆိုကြပြီး တစ်ခါတစ်ရံ မိခင်ဖြစ်သူနှင့်အတူ စူပါမားကတ်သို့ လိုက်ပါသွားလေ့ရှိသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ် အဖြစ်၊ ကိုယ်ပွားသည် "အိမ်" ၏ ခံစားချက်ကို ကိုယ်တွေ့ ကြုံစားလိုက်ရ၏။ သတိထား နေစရာ မလို၊ စဉ်းစားတွေးတောနေစရာ မလိုဘဲ၊ ရိုးရှင်းစွာ ရှင်သန် နေထိုင်ရုံ သက်သက် ဆိုသည့် ဇိမ်ခံ ခံစားချက်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် တဖြည်းဖြည်းနှင့် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို ရှင်ရဲ့ သတိပြုမိလာ၏။

အမေ့၏ သိုးမွေးအင်္ကျီများမှာ ဘယ်သောအခါမှ ထိုး၍ ပြီးဆုံးသွားမည် မဟုတ်ချေ။

ရေခဲသေတ္တာထဲတွင်လည်း စား၍မကုန်နိုင်လောက်အောင် များပြားလှသော ဝက်နံရိုးများ အမြဲတမ်း ရှိနေတတ်သည်။

အောက်ထပ်ရှိ စူပါမားကတ်တွင် အမြဲတမ်း ငွေရှင်းကောင်တာ စာရေး တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေ၏။

ပြီးတော့ အိမ်နီးချင်း လသာဆောင်တွင် အမြဲတမ်း ပန်းရေလောင်းနေတတ်သော အဘွားအို သူမသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း လုံးဝ တစ်ပုံစံတည်း တူညီသော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပန်းရေလောင်းနေတတ်သည်။

ဤ "လက်တွေ့ကမ္ဘာ" ကြီးက အရမ်းကို ပြည့်စုံလွန်းနေသည်။

အစစ်အမှန် မဟုတ်လောက်အောင်ကို ပြည့်စုံလွန်းနေခြင်းပင်။

ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်မှာ၊ ကိုယ်ပွားသည် အိပ်မက်တစ်ခုတည်းကိုသာ ထပ်တလဲလဲ မက်လာခြင်း ဖြစ်၏။ အိပ်မက်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏ နာမည်ကို အော်ခေါ်နေသည်။ "ရှန်ရဲ့" ဟု မဟုတ်ဘဲ အခြား နာမည်တစ်ခု။ သူ မမှတ်မိတော့သော၊ သို့သော် အလွန် အရေးပါလှသော နာမည်တစ်ခုပင်။

သူ့ကို အော်ခေါ်နေသူက ဘယ်သူနည်း။

ထိုနာမည်က ဘယ်သူ့နာမည်နည်း။

အိပ်မက်မှ လန့်နိုးလာချိန်တိုင်း သူ၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် မျက်ရည်စများ အဘယ်ကြောင့် အမြဲ ရှိနေရသနည်း။

ရှန်ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

သို့သော် သတင်းအချက်အလက်များကို အတင်းအကြပ် မေးမြန်းရန် ကြိုးစားတိုင်း၊ မိခင်ဖြစ်သူ၏ အကြည့်များက အလွန် ထူးဆန်းသွားတတ်ကြောင်းကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။

"သားရယ်... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် တွေးနေရတာလဲ။ ငါတို့ ဘဝကို ဒီတိုင်းလေး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဖြတ်သန်းလို့ မရဘူးလား။"

ထို့နောက် တစ်နေ့တွင်၊ ပန်းရေလောင်းနေသော အဘွားအိုက နောက်ဆုံးတွင် လှည့်ကြည့်လာလေသည်။

သူမက ရှန်ရဲ့ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်၏။

အဆိုပါ အပြုံးမှာ ပထမဆုံး အထပ်တွင် တွေ့ခဲ့ရသော အနီရောင် ဝတ်စုံနှင့် အရာ၏ အပြုံးနှင့် လုံးဝကို တစ်ထပ်တည်းပင်။

"နောက်ဆုံးတော့ မင်း ငါ့ကို သတိထားမိသွားပြီပဲ" ဟု သူမက ဆိုလေသည်။

"ဒါကို ဆုလာဘ်တစ်ခုလို့ မင်း ထင်နေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ထွက်ပေါက် တစ်ခုလို့ ထင်နေတာလား။"

"ဒီနေရာက"

(အစမ်းကြည့်ရှုခြင်း ပြီးဆုံးပါပြီ)

အဓိက သဲလွန်စများ

၁။ မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြည့်စုံလွန်းနေသော နေ့စဉ်ဘဝ။

၂။ ကိုယ်ပွား ထပ်တလဲလဲ မက်နေသော အိပ်မက်တစ်ခုတည်း။

၃။ မမှတ်မိတော့သော နာမည်တစ်ခု။

၄။ (ပန်းရေလောင်းနေသော) အဘွားအို၏ အစစ်အမှန် မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်တည်မှု။

၅။ ထိုအပြုံး နောက်ကွယ်ရှိ အဓိပ္ပာယ်။

၆။ ဤ "အိမ်" ဆိုသည်မှာ အတိအကျ ဘာနည်း — သတ္တမမြောက် အထပ်၏ အဆုံးသတ်လော၊ သို့တည်းမဟုတ် အဋ္ဌမမြောက် အထပ်၏ အစပြုခြင်းလော။

………