အခန်း ၃၁

အခန်း (၃၃၁) ရွှမ်ယွမ်ဇီ၏ ဒုတိယအကြိမ် ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့် အံ့အားသင့်မှု

မင်ချွမ်မြို့မှ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ရထားလုံးတစ်စီး ထွက်ခွာလာပြီး ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် မောင်းနှင်လာ၏။ ရထားလုံးအတွင်းတွင် ရွှမ်ယွမ်ဇီက သူ၏ တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ရှုခင်းများကို ငေးမောကြည့်ရှုနေသည်။

ကျယ်ဝန်းသော ဘိလပ်မြေလမ်းမကြီးက အဝေးသို့ ရှည်လျားစွာ ဆန့်တန်းလျက်ရှိ၏။ လမ်းမျက်နှာပြင်မှာ ခင်းကျင်းပြီးစီးနေပြီဖြစ်၍ ရထားလုံး၏ အလေးချိန်ကိုပင် ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဒုက္ခသည်ရာပေါင်းများစွာက လမ်းမျက်နှာပြင်ကို ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ရေများ သယ်ဆောင်ပေးနေကြ၏။

"ကျောက်လင်က တကယ့်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်... ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာပဲ ဒုက္ခသည်တွေကို ဒီလောက်အများကြီး ဝယ်ယူပြီး ဒီလိုချောမွေ့ခိုင်ခံ့တဲ့ လမ်းကို တည်ဆောက်နိုင်တယ်ပေါ့..."

ရွှမ်ယွမ်ဇီက ထိုမြင်ကွင်းများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အံ့အားသင့်ရလေ၏။ သူ နောက်ဆုံးအကြိမ် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ တစ်လ၏ ထက်ဝက်မျှသာ ရှိသေးသည်။ ဤမျှတိုတောင်းသော ကာလအတွင်းတွင် ကျောက်လင်၏ နယ်မြေက ကမ္ဘာပျက်မတတ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော စွမ်းဆောင်ရည်မျိုးကို မည်သူမျှ ယုံကြည်နိုင်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

ဤသည်က အံ့ဖွယ်တစ်ခုပင်။

ရထားလုံးက ဘိလပ်မြေလမ်းမပေါ်တွင် မြန်ဆန်တည်ငြိမ်စွာ မောင်းနှင်သွားပြီးနောက် မင်ချွမ်မြစ်သို့ မကြာမီ ရောက်ရှိလာ၏။

"သူတို့က ကျောက်တံတားကိုတောင် တည်ဆောက်ထားတာပဲ..."

ရွှမ်ယွမ်ဇီ ထပ်မံ၍ အံ့အားသင့်ရပြန်သည်။ လဝက်အတွင်း ကျောက်တံတားတစ်ခု တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းက ကျောက်လင်၏ အုပ်ချုပ်မှုစွမ်းအားမည်မျှ ထိရောက်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ ရွှမ်ယွမ်ဇီ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျောက်လင်၏ ပုံရိပ်က တစ်ဖန် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

ရထားလုံး တံတားကို ဖြတ်ကျော်စဉ် ရွှမ်ယွမ်ဇီက ပြတင်းပေါက်မှ ခေါင်းကို အသာထုတ်ကြည့်လိုက်ရာ မင်ချွမ်မြစ်ကမ်းဘေးတွင် တစ်မိုင်ခန့်ရှည်လျားသော ကျောက်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် ရေချိုးကန်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဒုက္ခသည် ထောင်ပေါင်းများစွာက ရေထဲတွင် ပျော်ရွှင်စွာ ရေကစားနေကြ၏။

"ဒီဒုက္ခသည်တွေရဲ့ ရယ်မောသံတွေကို ကြားရတာနဲ့တင် သူတို့ဆီမှာ အရင်က ခံစားခဲ့ရတဲ့ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနဲ့ စိတ်ညစ်ညူးမှုတွေ မရှိတော့ဘူးဆိုတာ သိသာတယ်... သူတို့ဆီမှာ အသက်ရှင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိနေတာပဲ..."

ရွှမ်ယွမ်ဇီက ထပ်မံ၍ သက်ပြင်းချလိုက်ပြန်သည်။

ရေချိုးကန်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် လမ်းက မြောင်းငယ်တစ်ခုကို ပတ်၍ သွားသည်။ ထိုနေရာတွင် အာလူးနှင့် ကန်စွန်းဥများ စိုက်ပျိုးထားသည့် ဧကတစ်ရာရှိသော မြေကွက်ကို ဝန်းရံထား၏။

အာလူးပင်ငယ်လေးများက လေထဲတွင် ယိမ်းနွဲ့နေပြီး ကန်စွန်းနွယ်များကလည်း ပြန့်ကားလျက်ရှိသည်။ သူတို့မှာ အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ကြီးထွားလာနေပုံရ၏။

"ကျောက်လင်က တကယ့်ကို ထူးချွန်သူပဲ... ဒီလိုမြေကိုတောင် ညီညာပြီး မြေဩဇာကောင်းတဲ့ မြေကွက်အဖြစ် စိုက်ပျိုးနိုင်အောင် လုပ်နိုင်တယ်ပေါ့..."

ရွှမ်ယွမ်ဇီ ထပ်မံ၍ အံ့ဩမိသည်။ ဘိလပ်မြေလမ်းမ၏ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် အမျိုးမျိုးသော သစ်သီးပင်များကို စိုက်ပျိုးထား၏။ ပွင့်ဖူးများ မပွင့်သေးသော်လည်း ဤသစ်သီးပင်များ ကြီးထွားလာသောအခါ ဤဘိလပ်မြေလမ်းမကြီးက ခရီးသွားများအတွက် အလွန်လှပသော ရှုခင်းနေရာတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မြင်ယောင်မိသည်။

ရထားလုံးက တစ်မိုင်ခန့် ခရီးနှင်ပြီးနောက် ထင်းရှူးနက်တောင်၏ ကြီးမားသော တဲအမိုးကြီးဘေးတွင် တည်ဆောက်ထားသည့် ရင်ပြင်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာသည်။ ဧကနှစ်ထောင်မှ သုံးထောင်အထိ ကျယ်ဝန်းပြီး ဘိလပ်မြေခင်းထားသော ဤရင်ပြင်တွင် ရပ်နားရန် နေရာများကို လက်ဖြင့် အကွက်ချ၍ မှတ်သားထား၏။

ရင်ပြင်သို့ ရောက်ရှိလာသမျှ ရထားလုံးတိုင်းကို သတ်မှတ်ထားသော နေရာတွင် ရပ်နားရမည်ဖြစ်ပြီး ရထားလုံးကို ဆွဲလာသည့် မြင်း၊ နွား၊ သမင်များကိုမူ အနီးရှိ တောင်ကုန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ သစ်ပင်တွင် ချည်နှောင်ထားရသည်။

ယခုအချိန်မှာ နေ့လယ်နှောင်းပိုင်း မွန်းလွဲ ၃ နာရီခန့် ဖြစ်သည်။ နေရောင်ခြည်မှာ ပြင်းထန်မှု မရှိတော့သဖြင့် ထင်းရှူးနက်တောင်တွင် နေထိုင်သည့် ဒုက္ခသည် ထောင်ပေါင်းများစွာက သူတို့၏ ဂူအခန်းများမှ ထွက်လာကာ ကိုယ်စီအလုပ်များ လုပ်ဆောင်နေကြ၏။

ယနေ့တွင် နောက်ထပ် ဒုက္ခသည်နှစ်သိန်းကို ဤနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ချထားပေးခဲ့သည်။ ထင်းရှူးနက်တောင်တွင် နေထိုင်သည့် ပထမဆုံး ဒုက္ခသည်တစ်ထောင်က ရေနွေးကျိုခြင်းနှင့် ဟင်းချက်ခြင်းအတွက် တာဝန်ယူပြီး ဒုက္ခသည်နှစ်သိန်းကို ဦးစွာ စားသောက်စေရန် စီစဉ်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ အစာစားပြီးနောက် ထိုသူတို့ကို ကျောက်လင် ကြိုတင်တူးဖော်ထားသည့် ကြီးမားသော ဂူကြီးများထဲတွင် နေထိုင်စေမည်ဖြစ်သည်။

"ကျောက်လင်က ဘယ်မျိုးရိုးမြင့် မိသားစုကနေ ဆင်းသက်လာတာလဲ..."

"သူက ဒီလောက်အစားအစာတွေကို ဘယ်ကရလာတာလဲ..."

"သူက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေကို ထုတ်လွှတ်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ..."

အလုပ်များ လုပ်ဆောင်နေကြသည့် ဒုက္ခသည်တစ်ထောင်ကို ကြည့်ရင်း ရွှမ်ယွမ်ဇီက ကျောက်လင်၏ မိသားစုနောက်ခံအကြောင်းကို ချက်ချင်း တွေးမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှေးဟောင်းသိုင်းပညာရှင် မိသားစုမျိုးမှသာလျှင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အစားအစာအများအပြားကို ပံ့ပိုးပေးနိုင်ပြီး ဒုက္ခသည် သိန်းပေါင်းများစွာ၏ နေထိုင်မှုနှင့် ဝတ်ဆင်မှု ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးအကြိမ် သူလာရောက်စဉ်က ကျောက်လင်က ရွှမ်ယွမ်ဇီကို လက်ထပ်လိုကြောင်း တိုက်ရိုက် တိုက်တွန်းခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ရွှမ်ယွမ်မိသားစု၏ မိသားစုစည်းမျဉ်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်ဖြစ်၍ ရွှမ်ယွမ်ဇီက ချက်ချင်း သဘောမတူခဲ့ပေ။

ယနေ့ ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာတွင် ဖြစ်ပွားနေသည့် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ကျောက်လင်၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေသည့် အင်အားစုက ရွှမ်ယွမ်မိသားစုထက် လျော့နည်းမည်မဟုတ်ကြောင်း ရွှမ်ယွမ်ဇီ ကြိုတင်ခံစားမိသည်။ အကယ်၍ ကျောက်လင်သာ ရွှမ်ယွမ်မိသားစုကို လက်ထပ်ရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုခဲ့ပါက လျန်ရှီးခရိုင်ရှိ ရွှမ်ယွမ်မိသားစုက ကျောက်လင်၏ ဒေါသကို ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူကိုယ်တိုင် ကျောက်လင်နှင့် အမှန်တကယ် လက်ထပ်ရမည်ဟူသော အတွေးက ရွှမ်ယွမ်ဇီ၏ ပါးပြင်ကို အကြောင်းမဲ့ပင် ရဲတက်စေသည်။

"အိုး... ဒီမှာရှိနေတာ ဆိုင်ရှင်လေး ရွှမ်ယွမ် မဟုတ်လား..."

စုယောင်က လူများကို ဟင်းချက်ရန် စီစဉ်ပေးနေစဉ် ရွှမ်ယွမ်ဇီကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ပျံသန်း၍ ရောက်လာသည်။ စုယောင်မှာ ယခုအခါ ကျောက်စိမ်းသွေးကြောနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်၍ ခဏတာ ပျံသန်းနိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိသည်။

"သခင်မစု... နှုတ်ဆက်ပါတယ်။ ကျွန်မ ဒီနေ့ ဒီကိုလာတာက ကျောက်လင်နဲ့ ကိစ္စအချို့ တိုင်ပင်စရာ ရှိလို့ပါ..."

ရွှမ်ယွမ်ဇီက သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို တိုက်ရိုက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်းက အလုပ်ရှုပ်နေတာနဲ့ တစ်နေကုန် ပြန်မရောက်သေးဘူး... ဒါပေမဲ့ ခင်ပွန်းရဲ့ အချိန်ဇယားအရဆိုရင်တော့ ညနေပိုင်းမှာ ပြန်ရောက်လာမှာ သေချာပါတယ်..."

စုယောင်က ပြုံး၍ ပြန်ဖြေသည်။ ရွှမ်ယွမ်ဇီလည်း ကောင်းစွာ နားလည်သည်။ နယ်မြေအတွင်းသို့ လူသိန်းပေါင်းများစွာ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် နောက်ကွယ်မှ စီစဉ်သူ ကျောက်လင်မှာ ညှိနှိုင်းရမည့် ကိစ္စရပ်များစွာ ရှိနေမည်မှာ အမှန်ပင်။

"ရပါတယ်... ကျွန်မ ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရင်းနဲ့ပဲ ကျောက်လင် ပြန်ရောက်လာရင် ရှာလိုက်ပါ့မယ်..."

ရွှမ်ယွမ်ဇီက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ကောင်းပါပြီ... ဆိုင်ရှင်လေး ရွှမ်ယွမ် စိတ်ကြိုက်သာ ကြည့်ရှုပါ။ ကျွန်မမှာ စားသောက်ရေးကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အရေးကြီးတဲ့ အလုပ်တွေ ရှိနေသေးလို့ မလိုက်ပို့ပေးနိုင်တဲ့အတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ..."

စုယောင်က ရှင်းပြသည်။ ရွှမ်ယွမ်ဇီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စုယောင်က တဲအမိုးကြီးဆီသို့ ပြန်လည် ပျံသန်းသွားပြီး ရွှမ်ယွမ်ဇီမှာမူ ထင်းရှူးနက်တောင်တွင် တစ်ယောက်တည်း လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေ၏။

နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံး ဖန်လုံအိမ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ အာကာသတဲ နောက်ထပ် တစ်ရာကျော်ရှိနေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ရွှမ်ယွမ်ဇီ အံ့အားသင့်ရပြန်သည်။ နောက်ဆုံးအကြိမ်က ရွှမ်ယွမ်ဇီက မေးမြန်းစုံစမ်းခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ထိုအာကာသတဲများတွင် နေထိုင်သူများမှာ ကျောက်လင်၏ ဆွေမျိုးများနှင့် ဇနီးသည်များဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။

ဤအခိုက်တွင် ရွှမ်ယွမ်ဇီမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားသည်။

"ဒါမှမဟုတ် ကျောက်လင်က ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ နောက်ထပ် ဇနီးသည် တစ်ရာကျော်ကို လက်ထပ်လိုက်တာလား..."

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ရွှမ်ယွမ်ဇီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကျောက်လင်၏ လက်ထပ်ကမ်းလှမ်းမှုကို သူ ငြင်းပယ်ခဲ့သောကြောင့် ကျောက်လင်က လက်စားချေသည့်အနေဖြင့် ဇနီးသည်များစွာကို စုဆောင်းထားခြင်းများ ဖြစ်မည်လော။

ရွှမ်ယွမ်ဇီတစ်ယေုက် အတိတ်မေ့မတတ် စိတ်ကူးယဉ်နေချိန်တွင်ပင် အာကာသတဲ အသစ်တစ်ရာမှ ချောမောလှပသော မိန်းမပျိုများ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ထိုမိန်းမပျိုများမှာ ကိုယ်စီ ထူးခြားသော အလှတရားနှင့် ကျော့ရှင်းသည့် ကိုယ်ဟန်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြ၏။ သူတို့၏ ရုပ်ရည်ကို ကြည့်ရသမျှ ရွှမ်ယွမ်ဇီမှာ ဤမိန်းမပျိုများကို သူကိုယ်တိုင် အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ယုံကြည်မှု မရှိတော့ပေ။

"ကျောက်လင်က ဒီလောက်များတဲ့ ဇနီးသည်တွေကို တစ်ခါတည်း လက်ထပ်လိုက်တာ... သူက က

ငါ့ကို မေ့သွားမှာလား... ငါ့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူးလား... သူက ချင်းပေါင်စံအိမ်ရဲ့ ကိစ္စတွေကို စိတ်ဝင်စားမှု မရှိတော့မှာလား..."

ခဏတာအတွင်း ရွှမ်ယွမ်ဇီက စိုးရိမ်စိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကျောက်လင်က သူနှင့် မရင်းနှီးတော့မည်ကို သူ စိုးရိမ်လာမိသည်။

ရွှမ်ယွမ်ဇီ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေချိန်တွင်ပင် ကောင်းကင်မှ အဖြူရောင်မီးခိုးတန်းတစ်ခု တန်းမတ်မတ် ပျံသန်းကျဆင်းလာ၏။ ထို့နောက် ကျောက်လင်က လေထဲမှ ပျံသန်းဆင်းသက်လာပြီး နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံး ဖန်လုံအိမ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"အာဇီ... ရောက်လာပြီပေါ့..."

ကျောက်လင်က ကံကြမ္မာနတ်ဘုရား အဆင့်စာရင်း၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ စုယောင်၏ အမြင်မှတစ်ဆင့် ရွှမ်ယွမ်ဇီ ထင်းရှူးနက်တောင်သို့ ရောက်ရှိလာကြောင်း သိရှိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ရွှမ်ယွမ်ဇီနှင့် တွေ့ဆုံရန် အမြန်ဆုံး ပြန်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"ကျောက်လင်... ငါ ပြောမယ်... ငါ ထန်ရှန်းလမ်းရှိ မြေပိုင်ဆိုင်ခွင့် စာချုပ်အားလုံးကို ဝယ်ယူထားလိုက်ပြီ..."

ကျောက်လင် ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှမ်ယွမ်ဇီက အရင်က စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ကောင်းပါပြီ... ငါ အာဇီရဲ့ စွမ်းရည်ကို အမြဲ ယုံကြည်ပါတယ်..."

"ဒါဆိုရင် ငါတို့ ထန်ရှန်းလမ်းကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ခြင်းကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီပေါ့..."

ကျောက်လင်က ပြုံးလျက် ချဉ်းကပ်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် တောက်ပနေ၏။ ကျောက်လင်မှာ ဤအဆင့်(၃) အလှတရားကို အမှန်တကယ်ပင် သိမ်းပိုက်လိုနေသည်။