အခန်း ၃၆

အခန်း (၃၃၆) အဖွဲ့ဝင်အားလုံးသည် အသူရာသစ်သား ထိုက်ယီကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံ၍ ခရိုင်မြို့တော်သို့ ချီတက်ကြခြင်း

သုံးရက်ဆက်တိုက်…

ကျောက်လင်သည် သူ၏ အာကာသတဲထဲမှ လုံးဝထွက်မလာခဲ့။

ထိုသုံးရက်အတွင်း အဆင့်(၃)အလှလေး (၈၄)ဦးသည် အာကာသတဲထဲသို့ အသီးသီးဝင်ရောက်လာပြီး ကျောက်လင်၏ မေတ္တာကို ခံယူကြ၏။

ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား +၈၄

စနစ်ကလည်း အမျိုးမျိုးသော ကျင့်စဉ်များနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုများကို ဆုချီးမြှင့်လိုက်သည်။

ဤကျွမ်းကျင်မှုတို့မှာ အလွန်စုံလင်လှပြီး ကျောက်လင်သည် ၎င်းတို့ကို ရရှိပြီးသည်နှင့် အားလုံးကို အလွတ်ကျက်မှတ်လိုက်ကာ နောက်ပိုင်းတွင် အခြားကျင့်ကြံသူများထံသို့ လက်ဆင့်ကမ်းပေးရန် ရည်ရွယ်ထား၏။

ယခုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်နေသည်။

" အသူရာသစ်သား ထိုက်ယီကျင့်စဉ်ကို ရှန်ချင်းယန်က နောက်ဆုံးအကြိမ်မှာ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပေမဲ့ ငါက အခုထိ လေ့ကျင့်ဖို့ အခွင့်မသာသေးဘူး..."

"ဒီအထူးကျင့်စဉ်ကို ပိုင်နိုင်စွာ တတ်မြောက်ပြီးတာနဲ့ ကံကြမ္မာနတ်ဘုရား အဆင့်စာရင်းကနေတစ်ဆင့် ငါ့ဇနီးတွေအားလုံးကို အသူရာသစ်သား ထိုက်ယီကျင့်စဉ်ကို သင်ပေးလို့ရပြီ..."

" အသူရာသစ်သား ထိုက်ယီကျင့်စဉ်ကနေ ပေါင်းတင်လိုက်တဲ့ ဝိညာဉ်အရည်က ငါ့ပိုင်နက်ထဲက သစ်ပင်အမျိုးမျိုးရဲ့ ကြီးထွားမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ပေးနိုင်လို့ အနာဂတ်မှာ ငါ့မြေက ကောက်ပဲသီးနှံတွေ အလျှံပယ် ရိတ်သိမ်းရမှာ သေချာတယ်..."

ကျောက်လင်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်က စိတ်ထဲမှ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"စနစ်... အသူရာသစ်သား ထိုက်ယီကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံခြင်းနှစ် (၃၀) ထပ်ပေါင်းပေး..."

မကြာမီမှာပင် ကျောက်လင်၏ စိတ်ထဲသို့ ဗဟုသုတအမြောက်အမြား ရောက်ရှိလာပြီး သူသည် အသူရာသစ်သား ထိုက်ယီကျင့်စဉ်ကို လုံးဝ တတ်မြောက်သွားလေပြီ။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်က သူ၏ လက်ဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လွင့်ပျံနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ကြီးမားသည့် လေဝဲတစ်ခုကဲ့သို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရပြီးနောက် လက်ဖျားအရွယ်အစားရှိ အစိမ်းရောင် ဝိညာဉ်အရည်စက်တစ်စက်သည် သူ၏ လက်ဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာ၏။

ထို့နောက် ကျောက်လင်၏ အသိစိတ်သည် ကံကြမ္မာနတ်ဘုရား အဆင့်စာရင်းနှင့် ချိတ်ဆက်သွားပြီး အဆင့်စာရင်းရှိ သူ၏ ဇနီးအားလုံး၏ ပုံရိပ်ယောင်များထံသို့ အသူရာသစ်သား ထိုက်ယီကျင့်စဉ်ကို တိုက်ရိုက် ပေးအပ်လိုက်သည်။

ဇနီး (၁၁၉) ဦးစလုံးသည် အသူရာသစ်သား ထိုက်ယီကျင့်စဉ်၏ ကျင့်နည်းများကို လက်ခံရရှိသွားကြသည်။

ဤဇနီးများအားလုံးသည် ကျောက်စိမ်းဗိမာန်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အသူရာသစ်သား ထိုက်ယီကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုနိုင်ပြီး နေ့စဉ် အသူရာသစ်သား ဝိညာဉ်အရည် အများအပြားကို စုစည်းနိုင်ကြတော့မည် ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်သည် အာကာသတဲထဲမှ ထွက်လာ၏။

ထိုအချိန်တွင် ပိုင်ဝမ်ချင်းလည်း သူမ၏ အာကာသတဲထဲမှ ထွက်လာသည်။

ကျောက်လင်သည် ပိုင်ဝမ်ချင်း၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

"ကိုယ့်ဇနီးလေး... ကိုယ်ကလွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ချီလျန်တောင်တန်းမှာ ဝိညာဉ်သွေးကြောတစ်ခုကို ထပ်တွေ့ခဲ့တယ်... အဲ့ဒါကို အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းတစ်ခုဖြစ်အောင် လုပ်ပြီးသွားပြီ..."

"ကိုယ်က စတုတ္ထ၊ ပဉ္စမနဲ့ ဆဋ္ဌမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို စိုက်ပျိုးပြီး အဲ့ဒီနေရာကို အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဥယျာဉ်တစ်ခုဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်..."

ပိုင်ဝမ်ချင်းက နားမလည်ဖြစ်နေစဉ် ကျောက်လင်က အစပျိုး၍ ရှင်းပြလိုက်၏။

လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အသူရာအာကာသ ခမ်းနားခြင်းအစီအရင်ကို ဆက်တိုက် လည်ပတ်ထားခြင်းက ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းများအထက်တွင် ဝိညာဉ်မြူခိုးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး ယခုအခါ ၎င်းတို့ကို ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ စိုက်ပျိုးရန် အသုံးပြုနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်သည် ပိုင်ဝမ်ချင်းကို ဝိညာဉ်မြူခိုးများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်အထိ ဘာမျှမပြောဘဲ စောင့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူမအား အံ့အားသင့်စေချင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

"အာ….”

"တကယ်လား..."

"ခင်ပွန်း... ကျွန်မ..."

ပိုင်ဝမ်ချင်းသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားပြီး စကားပင် ပြောမထွက်တော့ပေ။

အရည်အသွေးမြင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဥယျာဉ်တစ်ခုကို စိုက်ပျိုးခြင်းသည် ပိုင်ဝမ်ချင်း၏ တစ်သက်တာ အိပ်မက်ဖြစ်ပြီး ပိုင်မိသားစု၏ ဂုဏ်ကျက်သရေကို ပြန်လည်ဖော်ထုတ်ရန် သူမ အမြဲတမ်း ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။

ကျောက်လင်သည် သူမကို ဤမျှအထိ ကူညီပေးလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဥယျာဉ်ကို အောင်မြင်စွာ စိုက်ပျိုးပြီး လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်အောင် လုပ်ပေးပြီးနောက်တွင် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဥယျာဉ်ကိုလည်း လျင်မြန်စွာ ဖန်တီးပေးလိုက်သည်။

သာမန်အချိန်သာဆိုလျှင် ပိုင်ဝမ်ချင်းသည် ကျောက်လင်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ခုန်ဝင်နေမိပြီ ဖြစ်သည်။

"ကိုယ့်ဇနီးလေး... ဘယ်စတုတ္ထ၊ ပဉ္စမနဲ့ ဆဋ္ဌမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို စိုက်ပျိုးမလဲဆိုတာကို စဉ်းစားထားပါဦး..."

"ချီလျန်တောင်တန်း ချောက်ကမ်းပါးမှာ ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းဧက တစ်ထောင်ရှိတယ်... ဘယ်လို ဝိညာဉ်ဆေးပင်မျိုးကိုမဆို စိုက်ပျိုးနိုင်တယ်..."

"ခဏစောင့်ပါဦး... ကိုယ် ယွီရွှေခရိုင်ကို သွားရဦးမယ်... လျန်ရှီးခရိုင်ကိုလည်း သွားဖြစ်ကောင်း သွားမယ်..."

"ကိုယ် ပြန်လာတဲ့အခါ ဘယ်လိုဆေးပင်မျိုးတွေ စိုက်ပျိုးချင်သလဲဆိုတာ ပြောပြပါ... ကိုယ်က အဲ့ဒီဆေးပင်တွေရဲ့ မျိုးစေ့တွေကို ရှာပေးမယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်ပြန်သည်။

ကျောက်လင်သည် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်ကပင် ယွီရွှေခရိုင်သို့ သွားရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ဇနီး (၈၄)ဦး၏ အပြုစုကိုခံယူရန် နှစ်ရက် နောက်ကျသွားခဲ့သည်။

ကျောက်လင်သည် ထျန်းရှန်းလမ်းကို ဖော်ထုတ်ရန် ယွီရွှေခရိုင်သို့ သွားခြင်းဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျောက်လင်သည် လမ်းလျှောက်ဈေးတန်း တည်ဆောက်ရန်အတွက် အလုပ်သမားများနှင့်အတူ နယ်မြေအသီးသီးရှိ အဆောက်အအုံများကို ကိုယ်တိုင် သွားရောက် သတ်မှတ်ပေးရဦးမည်။

ကျောက်လင်တွင် စနစ်အမှတ် (၅) ဘီလီယံ ကျန်ရှိသေးသော်လည်း ၎င်းမှာ များပြားသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း မကြာမီ တည်ဆောက်မည့် အလုပ်ရုံ (၁၀၀) တွင် အသုံးပြုမည့် ကိရိယာများ ဝယ်ယူရန်အတွက် မလုံလောက်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်သည် စနစ်အမှတ်များ တိုးပွားလာစေရန် အပြင်ထွက်၍ ငွေရှာရန်လည်း လိုအပ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... ခင်ပွန်း..."

"ကျွန်မ အခုချက်ချင်း ချီလျန်တောင်တန်းကိုသွားပြီး ကိစ္စတွေကို စစ်ဆေးကြည့်မယ်... ဘယ်လို ဆေးပင်တွေကို စိုက်ပျိုးမလဲဆိုတာကိုလည်း သေချာ စဉ်းစားထားလိုက်ပါ့မယ်..."

ပိုင်ဝမ်ချင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။

ကျောက်လင်သည် ပိုင်ဝမ်ချင်း၏ ပါးပြင်ကို ထိတွေ့လိုက်ပြီးနောက် ရယ်မော၍ ကောင်းကင်သို့ ခုန်တက်လိုက်၏။

လေထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် ကျောက်လင်သည် အသံထက်မြန်သော ကျောပိုးအိတ်ကို ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

မောင်းသူမဲ့ယာဉ်ကိုမူ ကျောက်လင်သည် ထင်းရှူးနက်တောင်တွင် ထားခဲ့ပြီး မိုချန်းချွမ်းအား နေ့ညမပြတ် လေ့လာစေသည်။

အဖြူရောင် မီးခိုးငွေ့များသည် ကောင်းကင်ယံတစ်လျှောက် တန်းမတ်စွာ ပျံသန်းသွား၏။

ရုတ်တရက် လေထဲတွင် အသံပိုင်းဆိုင်ရာ တုန်ခါမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ကျောက်လင်သည် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနှင့်ပြီဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တွင် အသံထက်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပျံသန်းနေစဉ် အေးစက်လှသော လေတိုက်ခတ်မှုသည် ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူကိုပင် အေးခဲသေဆုံးစေနိုင်သည်။

သို့သော် ကျောက်လင်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ပေါင်းစပ်သွားသည့် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သည့်အပြင် စွမ်းအားဆိုင်ရာ နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ် (၃) ခုကို နားလည်သဘောပေါက်ကာ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းထားသောကြောင့် အေးစက်မှုသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ လုံးဝ မရောက်နိုင်ပေ။

မြင်းစီး၍ ယွီရွှေခရိုင်သို့ သွားလျှင် နှစ်နာရီ ကြာတတ်သည်။

အသံထက်မြန်သော ကျောပိုးအိတ်၏ အကူအညီဖြင့် ကျောက်လင်သည် ကောင်းကင်ယံမှ တိုက်ရိုက်ပျံသန်းလာရာ (၁၀) မိနစ်အတွင်း ယွီရွှေခရိုင်အထက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ယခင်က ကျောက်လင်သည် မြို့တံခါးကို ဖြတ်ကျော်၍ ခရိုင်မြို့တော်ထဲသို့ ဝင်ရန်အတွက် ခါးဆွဲတံဆိပ်ပြား လိုအပ်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ကျောက်လင်သည် သေမျိုးတို့ကို ချည်နှောင်ထားသည့် စည်းကမ်းချက်များကို ဂရုစိုက်စရာ မလိုတော့ပေ။ သူသည် ကောင်းကင်မှနေ၍ ကြွရောက်လာကာ လင်ယွန်းစံအိမ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ဆင်းသက်လိုက်၏။

လွီမုချိုးနှင့် ချန်ရှင်းဝမ်တို့ကဲ့သို့သော လက်သမားများ၏ ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် ယခင် ခရိုင်ဝန်ရုံးဟောင်းကို ပြန်လည်မွမ်းမံထားပြီးဖြစ်သည်။

အိမ်တော်တစ်ခုစီတွင် လူ (၅၀၀) ဝင်ဆံ့သည်။

အိုယန်ပင်းသည် လင်ယွန်းစံအိမ်သို့ ပြောင်းရွှေ့လာပြီး စံအိမ်၏ အရှင်သခင်မ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လေထဲတွင် ပျံသန်းနေစဉ် ကျောက်လင်သည် ကံကြမ္မာနတ်ဘုရား အဆင့်စာရင်းမှတစ်ဆင့် သူ ရောက်ရှိနေကြောင်း အိုယန်ပင်းထံ စာတို ပေးပို့လိုက်သည်။

စံအိမ်၏ ဥယျာဉ်တစ်ခုထဲသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် အိုယန်ပင်းက ပျံသန်းလာသည်။

ဟုတ်ပေသည်။ ကျောက်လင်သည် ကံကြမ္မာနတ်ဘုရား အဆင့်စာရင်းမှတစ်ဆင့် အိုယန်ပင်းထံ ဝိညာဉ်သစ်သီးများကို ပေးပို့နေခဲ့ရာ သူမကို ကျောက်စိမ်းဝမ်းဗိုက်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိအောင် ကူညီပေးခဲ့သည်

သူမသည်လည်း ခဏတာ ပျံသန်းနိုင်သည့် စွမ်းအား ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

"ခင်ပွန်း... ကျွန်မ ခင်ပွန်းကို အရမ်းလွမ်းနေတာ..."

အိုယန်ပင်း ရောက်လာသည်နှင့် ကျောက်လင်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ချက်ချင်း ခုန်ဝင်လိုက်၏။

တကယ်ပင် တစ်လနီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် တူညီသော ခရိုင်ထဲတွင် ရှိနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ကြာရှည်စွာ ခွဲခွာနေရခြင်းက အိုယန်ပင်းကို ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်စေသည်။

ထို့အပြင် အိုယန်ပင်းသည် သူမ ကိုယ်ဝန်ရှိနေကြောင်းလည်း သိထားသဖြင့် ကျောက်လင်ကို သူမဘေးတွင် ရှိနေစေချင်သည်။

အဓိကအချက်မှာ ရဲမက်ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် အိုယန်ပင်းသည် နေ့စဉ်အမှုအခင်းများကို ဖြေရှင်းနေရပြီး ကိုယ်ဝန်ရင့်လာလျှင် လက်မထပ်ဘဲ ကိုယ်ဝန်ရှိလာခြင်းကို လူတိုင်း သိသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေကာ ထိုအရာက သေချာပေါက် ရယ်စရာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

"ပင်းအာ... ကိုယ် ရောက်လာပြီ..."

"ဒီတစ်ခါတော့ ကိုယ်က မင်းအဖေဆီသွားပြီး လက်ထပ်ခွင့် တောင်းတော့မယ်... ပြီးရင် အရင်ဆုံး လက်ထပ်စာချုပ်ကို မှတ်ပုံတင်ကြမယ်..."

ကျောက်လင်သည် ဤအချက်ကို စဉ်းစားထားပြီးဖြစ်ရာ ယခုအခိုက်တွင် သူက အစပျိုး၍ ပြောလိုက်သည်။

အိုယန်ပင်းသည် မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာပြီး ကျောက်လင်ကို အလွန်အမင်း ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် အတူတကွ နားနေကြပြီး ဤရက်များအတွင်း လွမ်းဆွတ်မှုများကို ရင်ဖွင့်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်ယွန်းစံအိမ်အထက် ကောင်းကင်၌ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ကျောက်လင် မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်သော အမူအရာ ပေါ်လာ၏။

ယွမ်ကော်ကော် ရောက်လာပြီ။

သူ လာတိုင်းတွင် ကြီးမားသည့် ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်တတ်မြဲ ဖြစ်သည်။