နင်မစမ်းချင်ဘူးလား
Vol. 66 Ch. 1079
“မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်လှိုင်းတုန်ခါမှုတန်ဖိုးက တကယ်ပဲ နှစ်ဆတိုးလာနိုင်တယ်နဲ့ တူတယ်” မိမိရှေ့တွင် မိုနီကာ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိုမို၍ ပြီးပြည့်စုံလာသည်ကို ကြည့်ရင်း၊ သူမ၏ ကျန်းမာသန်စွမ်းသောခန္ဓာကိုယ်မှ ပေးစွမ်းသည့် အမြင်အာရုံဆိုင်ရာရိုက်ခတ်မှုကို ခံစားရသော်လည်း လင်းရှန် စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသောအတွေးမျှမရှိခဲ့ပေ။ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ ဖော်ပြမတတ်အောင် လေးလံသောခံစားချက်တစ်ခုသာ စိတ်ထဲတွင် မြင့်တက်လာခဲ့တော့သည်။ ဘာကြောင့်စိတ်လေးသွားရတာလဲ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသစ္စာဖောက်ဆိုသူများသည် ဂျူးလိယပ်စ်နှင့် ချန်ယန်ရွှီတို့ ဖော်ပြခဲ့သကဲ့သို့ လူသားတို့၏ ကြွင်းကျန်ရစ်သော ကမ္ဘာ့အမြင်နှင့် တန်ဖိုးထားမှုများကို ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည့် ဤပြီးပြည့်စုံသောဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုအပေါ် တကယ်ပဲ စွဲမက်သွားကြသောလူသားများဖြစ်နေမည်ကို သူ စိုးရိမ်မိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ပိုမိုပြီးပြည့်စုံသော ကမ္ဘာ့ယဉ်ကျေးမှုဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဤအချက်က သူ အကြောက်ရွံ့ဆုံးအပိုင်းပင်ဖြစ်သည်... လင်းရှန်သည် ဤအကြောင်းကို တွေးမိပြီး စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ်လေးလံသွားကာ အိပ်ပျော်နေသည့် မိုနီကာ၏ လှပသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ “မျှော်လင့်ထားတဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေကတော့ ပေါ်မလာသေးဘူး။ လူကတော့ ပိုလှလာတာပဲ။ မင်းလည်း ဒီလိုအပြောင်းအလဲမျိုးကို ကြိုက်မှာပါ ဘုရင်မ မိုနီကာ” လင်းရှန်သည် အချိန်ကိုစစ်ဆေးလိုက်ပြီး မိုနီကာ၏ အသက်ရှူနှုန်းနှင့် သွေးခုန်နှုန်းများတည်ငြိမ်နေကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူမကို ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်ခြင်းမပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့အစား သူက ပြန်သွားပြီး ခဏလောက်အနားယူရန် ပြင်လိုက်သည်။ သူ ပြန်ရောက်ကတည်းက အခန်းထဲသို့ မပြန်ရသေးဘဲ စိတ်ထဲတွင် ကိစ္စအမျိုးမျိုးဖြင့် ရှုပ်ထွေးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟွာရှောင်လင်း၏ လာရောက်လည်ပတ်မှုက ခုနတင်ပဲ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး ကမ္ဘာကြီးသည်လည်း ကြက်သွေးရောင်ကပ်ဘေးတစ်ခုထဲသို့ ထပ်မံကျရောက်သွားခဲ့ပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။ အနန္တရထား၏ ရှားရှားပါးပါးအနားယူချိန်သည် စောစီးစွာကုန်ဆုံးရတော့မည့်ပုံပင်။ လင်းရှန်သည် နောက်နေ့နံနက်တွင် တောင်အမေရိကတိုက်သို့ ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ယနေ့တွင်မူ သူက အချိန်လုပြီး ထိုစစ်ဘက်သုံးရထားတွဲကို ကောင်းကင်အမိုးခုံးရထား၏ နောက်မြီးတွင် ချိတ်ဆက်ရမည်ဖြစ်ပြီး တည်ငြိမ်လျှပ်စစ်စက်ကွင်းပြုပြင်မွမ်းမံခြင်းနှင့် အားဖြည့်ခြင်းအပါအဝင် လက်နက်ကြီးအချို့ကိုလည်း ပြီးပြည့်စုံအောင် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ သူ၏ ယန္တရားနှလုံးသား သုတေသနနှင့် တီထွင်ဆန်းသစ်ရေးစင်တာရှိ ကိစ္စရပ်များကို သွားရောက်စစ်ဆေးရန်နှင့် ထိုအနက်ရောင်ဂီယာကိုလည်း လေ့လာရန် လိုအပ်သေးသည်။ သူ့ကို စောင့်ကြိုနေသည့် ခေါင်းခဲစရာအလုပ်များစွာရှိနေသဖြင့် ကောင်းကောင်းမနားရပါက သူ စဉ်းစားဉာဏ်ပွင့်မည်မဟုတ်ပေ။ လင်းရှန်သည် အေးခဲအိပ်စက်ခြင်းခန်းမမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ နောက်ဘက်မှ အခန်းငယ်ပွင့်သွားသည့်အသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။ ရှူး၊၊ လင်းရှန်သည် ခြေလှမ်းများကို ရပ်လိုက်ပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မိုနီကာ၏ အအေးခန်းအိပ်စက်အခန်းငယ်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်းပွင့်လာပြီး အဖြူရောင်အေးခဲနေသောအငွေ့များ မှုတ်ထုတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် အခြေအနေတစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ချက်ချင်းသိလိုက်ရသဖြင့် သွားရောက်စစ်ဆေးလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အေးခဲအိပ်စက်ခြင်းသေတ္တာထဲမှ မိန်းမပျိုတစ်ဦး၏ လှပကျော့ရှင်းသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထလာခဲ့သည်။ ဖြူဖွေးပြီး ပြည့်ဖြိုးသောခြေတံနှစ်ဖက်က ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လှမ်းချလိုက်ပြီးနောက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ “မိုနီကာ” လင်းရှန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အဖြူရောင်အေးခဲအငွေ့များကြားမှ ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ “နင့်မှာ စိတ်ညစ်စရာတွေ အများကြီးရှိနေပုံပဲ” အေးခဲအငွေ့များ လွင့်ပြယ်သွားပြီးနောက် မိုနီကာ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသောအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မိုနီကာသည် လက်ပိုက်လျက် မတ်တတ်ရပ်နေပြီး သူမ၏ တောက်ပနေသော မျက်ဝန်းများက လင်းရှန်ကို စိုက်ကြည့်နေကာ ထိုမျက်ဝန်းများသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်ပုံရသည်။ သူမ၏ ဝတ်လစ်စလစ်ဖြစ်နေသော ကျောပြင်နှင့် လုံးဝန်းစွင့်ကားသော တင်ပါးများပေါ်မှ အတွင်းခံဝတ်စုံအစအနများသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ လျှောကျသွားသော်လည်း သူမကမူ အနည်းငယ်မျှ ဖုံးကွယ်ခြင်း သို့မဟုတ် ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့် လင်းရှန်ကို ရင်ဆိုင်နေသည်။ “စိတ်မကောင်းပါဘူး။ နင် တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်နေတာတွေကို ငါ အရင်ကထက်ပိုပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြားနေရလို့ပါ” လင်းရှန်သည် သူ့ရှေ့မှ မိုနီကာကို ကြည့်လိုက်သည်။ မိုနီကာ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က အမှန်တကယ်ပင် လှပလွန်းလှသည်။ သူမတွင် အရပ်ရှည်ပြီး ပြည့်ဖြိုးကာ ကျန်းမာသန်စွမ်းပြီး အချိုးအစားကျသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိပြီး အမြင်အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်လောက်အောင် မို့မောက်သောရင်သားများက လင်းရှန်ကို ခဏတာမျှ မိန်းမောသွားစေသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ မိန်းမောသွားပြီးနောက် လုပ်ချောင်းဆိုးကာ ကိုးရိုးကားရားနိုင်သော တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်ပြီး အချိန်ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဆယ်နာရီတောင် မပြည့်သေးဘူး။ မင်းက ဘာလို့ နိုးလာရတာလဲ” လင်းရှန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ မိုနီကာက မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်သွားသည်၊၊ “အဲလိုလား။ ဒါပေမဲ့ ငါ... အခု လက်ရှိခံစားချက်က အတော်လေးကောင်းမွန်နေတယ်” “မင်းရဲ့ သလင်းကျောက်တည်ရှိမှုကို ခံစားမိလား” လင်းရှန်က မေးလိုက်သည်။ မိုနီကာသည် ခေါင်းငုံ့လိုက်ရာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူမ၏ ရင်ဘတ်တွင် မှိန်ဖျော့သော ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်းလင်းထိန်လာသည်။ အလင်းရောင် ပိုမိုတောက်ပလာသည်နှင့်အမျှ လင်းရှန်သည် မိုနီကာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာသော စိတ်ဝိညာဉ်တုန်ခါမှုတန်ဖိုး လှိုင်းထန်မှုများကို ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူမ၏ ရင်ဘတ်အရေပြားနှင့် ရင်ညွန့်ရိုးများပင် မှောင်ကျသွားပြီး သူမ၏ရင်ဘတ်ထဲတွင် စွမ်းအင်မြင့်မားသောဖြစ်တည်မှုတစ်ခု လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။ လင်းရှန်သည် လက်ကို မြှောက်ကာ လှည့်လိုက်ပြီး စွမ်းအားကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူက စိတ်ဝိညာဉ်လှိုင်းတုန်ခါမှုတန်ဖိုးတိုင်းကိရိယာကို ကြည့်လိုက်ရာ ကိန်းဂဏန်းများက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆက်တိုက်မြင့်တက်နေသည်။ ကိုးထောင်။ တစ်သောင်း။ တစ်သောင်းနှစ်ထောင်။ တစ်သောင်းငါးထောင်။ တစ်သောင်းခုနစ်ထောင်။ ဝူး ဝူး ဝူး၊၊ ဤအချိန်တွင် မိုနီကာသည် သူမ၏ လက်မောင်းများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ စွမ်းအင်များလှိမ့်တက်လာသဖြင့် ဆံပင်များက လေမတိုက်ဘဲ လွင့်မျောနေသည်။ လက်တွေ့ဆုပ်ကိုင်၍ ရလုနီးပါးဖြစ်သော အသံလှိုင်းများသည် သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် လိုဏ်ခေါင်းများကဲ့သို့ စီးဆင်းနေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် လင်းရှန်လည်း အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မပြောပဲမနေနိုင်တော့ပေ။ “တကယ်အောင်မြင်သွားတာပဲ။ ဆယ်နာရီပဲ ကြာတယ်” မိုနီကာ၏ အကြည့်က လင်းရှန်ထံသို့ ဝေ့ဝဲသွားပြီးနောက် သူမ၏ စွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်မှုကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်လှိုင်းတုန်ခါမှုတန်ဖိုး လှိုင်းထန်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် သူမသည် လှည့်၍ အအေးခန်းအိပ်စက်အခန်းငယ်ဘေးရှိ မှန်တင်ခုံဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ မှန်ထဲမှ သူမ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံက အနည်းငယ်ကွေးညွတ်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။ “နှစ်မြို့စရာကောင်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်တော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရလဒ်ကိုတော့ ငါ အရမ်းသဘောကျတယ်” ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမက လင်းရှန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒါရိုက်တာတင်းရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က မှန်လိမ့်မယ်။ ငါ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါရဲ့ အမြင်အာရုံကို မြင်ခဲ့ရတယ်။ ဖော်ပြလို့မရအောင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လွန်းတယ်။ အဲဒီအရာက မီတာတစ်သောင်းကျော်မြင့်တဲ့ တိမ်တိုက်တွေပေါ်မှာ မျောပါနေပြီး မတူညီတဲ့ နယ်ပယ်နှစ်ခုက အသံလှိုင်းတွေကို ဖမ်းယူနေတာ” “မင်းလည်း အဲဒါကို ကြားခဲ့တာလား” “အံ့သြသွားတာလား” လင်းရှန် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ “အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ဒါက သတင်းကောင်းတော့ မဟုတ်ဘူး” အကယ်၍ စွမ်းအားရှင်များနှင့် ထူးဆန်းသောသတ္တဝါများသည် အရင်းအမြစ်တစ်ခုတည်းက လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ပါက… လူသားစွမ်းအားရှင်များသည် အမှန်တရားကိုသိရှိသွားသည့်အခါ မည်မျှလောက် ကြီးမားသော ဖိအားများနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်… သို့မဟုတ် သူတို့၏ ကံကြမ္မာက မည်သို့ဖြစ်သွားမည်ဆိုသည်ကို လင်းရှန် မတွေးရဲတော့ပေ။ မိုနီကာသည် လင်းရှန်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ခံစားမိပုံရပြီး ကျော့ရှင်းသော ခြေလှမ်းများဖြင့် သူ၏ အနားသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူမ အနားသို့ ရောက်လာသည့်အခါမှ လင်းရှန်က သူမကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ “မင်းရဲ့ စွမ်းအား၊ ဒါမှမဟုတ်... အသက်က ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေနဲ့ တစ်စုံတစ်ခုပတ်သက်နေတာကို မင်း မကြောက်ဘူးလား” မိုနီကာက သာယာစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး စိတ်ထဲရှိပုံမပေါ်ဘဲ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ သူမက လက်ပိုက်လျက် လင်းရှန်ကို ကြည့်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။ “တကယ်တော့ အကောင်းဘက်ကနေ ကြည့်ရင် သတင်းကောင်းရှိပါတယ်” လင်းရှန် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။ “ဘာသတင်းကောင်းလဲ” မိုနီကာက တစ်လှမ်းချင်း တိုးလာပြီး သူမ၏ ပြည့်ဖြိုးသော ခန္ဓာကိုယ်က လင်းရှန်နှင့် ကပ်လုနီးပါးဖြစ်သွားကာ ထူးခြားသောဆွဲဆောင်မှုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “သီအိုရီအရ ငါ့ရဲ့ သလင်းကျောက်က ထူးဆန်းတဲ့သတ္တဝါတစ်မျိုးအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားတာဆိုရင်... နင်ကော ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါနဲ့ တစ်ခါလောက်ဖြစ်ဖြစ် မစမ်းသပ်ချင်ဘူးလား” လင်းရှန်သည် ခေါင်းကို နောက်သို့ဆုတ်လိုက်ပြီး ညင်သာသောအပြုံးဖြင့် မိုနီကာကို စိုက်ကြည့်ကာ ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။ “မနောက်ပါနဲ့ အမိရယ်… အခုက ကမ္ဘာပျက်နေတာလေ”