အခန်း ၁၂၄

အခန်း (၁၂၄) အစစ်အမှန် မိဘများ

လီလင်းသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ပို၍မျက်စိကျိန်းမတတ်ဖြစ်စေသော ထိုကိန်းဂဏန်းတန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ယွမ် ၂၅၀၀၀...

ငွေသွင်းပြေစာနှင့် ဖုန်းကိုကိုင်ထားသော သူမ၏ လက်များ အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ တုန်ယင်လာသည်။

တစ်ဖက်တွင် ကုသမှု လိုအပ်နေသော ဆေးရုံကုတင်ပေါ်မှ သူမ၏မိခင် ရှိနေပြီး တခြားတစ်ဖက်တွင် ယနေ့ ပြန်ဆပ်ရမည့် ဧရာမချေးငွေကြီး ရှိနေလေ၏။

သူမမိခင်၏ ဆေးဖိုးဝါးခများသည် အောက်ခြေမရှိသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုနှင့် တူညီပြီး ချေးငွေမှာမူ သူမ၏ခေါင်းပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားကာ အချိန်မရွေး ကျဆင်းလာမည့် ခေါင်းဖြတ်စက်တစ်ခုနှင့် တူညီနေသည်။

ဝမ်ဟိုင်ထောင်လည်း ထိုမက်ဆေ့ချ်ကို မြင်လိုက်သည်။ သူ့မိခင်၏ လက်မောင်းကို သူ၏ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုသည် မသိစိတ်မှ တင်းကြပ်သွားသဖြင့် အဘွားအိုထံမှ တိုးညှင်းသော ညည်းတွားသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် သူ၏လက်ကို ကပျာကယာ ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှ သွေးရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူသည် ဖြူရော်နေသော သူ၏ဇနီးကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အားနည်းကာ မှီခိုနေရသော သူ၏မိခင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏အကြည့်များသည် အေးစက်သော ငွေသွင်းကောင်တာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေ၏။

ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုတစ်ခုသည် အေးစက်သော ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ သူ့ကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားသည်။

ခိုင်မာသော ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သည့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုသည် လီလင်း၏နှလုံးသားကို တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ရစ်ပတ်ထားခဲ့လေပြီ။

ကုသမှုကို စွန့်လွှတ်မည် ဟူသော အတွေးသည် ရက်စက်သော်လည်း လက်တွေ့ဘဝ၏ ကြီးမားသော ဖိအားအောက်တွင် သူမ၏စိတ်ထဲ၌ တစ်ခုတည်းသော ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသည့် ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာလုနီးပါးပင်။

ဤလူများသည် နယ်မြေထဲရှိ NPC များသာဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူမ၏ အစစ်အမှန် မိဘများ မဟုတ်ကြောင်းကိုပင် သူမကိုယ်သူမ ယုံကြည်အောင် ကြိုးစားခဲ့သည်။

ဤခက်ခဲသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဝမ်ဟိုင်ထောင်အား ပြောပြရန်အတွက် သူမက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူသွင်းလိုက်လေ၏။

သို့သော် သူမ ဝမ်ဟိုင်ထောင်၏နောက်သို့ လိုက်ကာ ဆေးရုံသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော အားနည်းသည့် သူမ၏ မိခင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်မှသာ....

ထိုအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် အချိန်များ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေ၏။

နာကျင်မှုကြောင့် အနည်းငယ် ရှုံမဲ့နေသော အရေးအကြောင်းများရှိသည့် မျက်နှာ၊ မျက်လုံးနှင့် မျက်ခုံးများ၏ ပုံစံ၊ နှုတ်ခမ်း၏အောက်သို့ ကွေးကျနေမှု၊ ထို့ပြင် ကလေးဘဝက အဆော့သန်ပြီး ခိုက်မိခဲ့၍ နဖူးတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ထိုအညိုနုရောင် အမာရွတ်လေးပင်လျှင် အတိအကျ တူညီနေသည်။

ဤအမျိုးသမီးသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် ရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သော သူမ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ မိခင်နှင့် အတိအကျ တူညီနေသည်။

လီလင်း၏အသက်ရှူသံ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားလေ၏။ သွေးများသည် သူမ၏ခေါင်းသို့ တခဏအတွင်း ဆန်တက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အေးစက်စွာ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားကာ သူမ၏တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်သွားသော အေးစိမ့်မှုကိုသာ ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။

သူမသည် သူမ၏ဖခင်ကို အလျင်အမြန်လှည့်လိုက်ရာ သူသည် သူမမိခင်၏လက်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကိုင်ထားပြီး နှစ်သိမ့်စကားများ တီးတိုးပြောနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုရာသီဥတုဒဏ် ခံထားရသော မျက်နှာ၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် မျက်မှောင်ကုတ်နေသော အမူအရာ... ထိုအရာသည်လည်း လက်တွေ့ဘဝရှိ သူမ၏ဖခင်နှင့် အတိအကျ တူညီနေလေ၏။

"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

နယ်မြေသည် သူမ မထိတွေ့ရဲခဲ့သော သူမ နှလုံးသားထဲမှ အနက်ရှိုင်းဆုံး မှတ်ဉာဏ်များကို မည်သို့ ဖတ်နိုင်ခဲ့သနည်းဟု သူမ တွေးလိုက်မိသည်။

ထို့ပြင် ထိုအရာများကို နယ်မြေသည် ဤမျှထိ တိတိကျကျ ပုံတူကူးနိုင်ခဲ့သလော...

ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှုသည် ဆူနာမီတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး သူမ ယခုလေးတင် တည်ဆောက်ထားခဲ့သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကာကွယ်မှုများအားလုံးကို ချက်ချင်းဖယ်ရှားသွားတော့သည်။

NPC များ၊ အချက်အလက်များ၊ ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသော ရွေးချယ်မှုများ...

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုအရာများအားလုံး ပြိုလဲသွားခဲ့လေပြီ။

သူမ၏ရှေ့ရှိ လူသည် အေးစက်သော နယ်မြေ ဇာတ်ကောင်တစ်ဦး မဟုတ်တော့ဘဲ သူမ နေ့ရောညပါ လွမ်းဆွတ်နေခဲ့ပြီး သေခြင်းတရားဖြင့် ခွဲကွာခဲ့ရသော သူမ၏ ချစ်မြတ်နိုးရသည့် ဆွေမျိုးသားချင်းပင်။

သူတို့သည် တစ်ချိန်က သူမကို လက်ဝါးပေါ်တွင် တင်ကာ အဆုံးမရှိသော နွေးထွေးမှုများကို ပေးစွမ်းခဲ့သော မိဘများ ဖြစ်ကြ၏။

"အမေ..."

တုန်ယင်နေကာ မျက်ရည်သံပါနေသော အသံတစ်သံ သူမ၏လည်ချောင်းမှ အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မျက်ရည်များက သူမ၏ အမြင်အာရုံကို ချက်ချင်း ဝါးတားတား ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။ ဆုံးရှုံးသွားသောအရာကို ပြန်လည်ရရှိလိုက်ခြင်း၏ ရှုပ်ထွေးသော စိတ်ခံစားမှုနှင့် ရောနှောနေသော ကြီးမားသည့် ဝမ်းနည်းမှု လှိုင်းလုံးတစ်ခုသည် ဧရာမ လက်ကြီးတစ်ဖက်ကဲ့သို့ သူမ၏လည်ချောင်းကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ တုန်ယင်သွားစေပေ၏။

အစောပိုင်းက ကုသမှုကို စွန့်လွှတ်မည် ဟူသော သူမ၏အတွေးသည် ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် အလွန်အပြစ်ကြီးပြီး ခွင့်လွှတ်၍မရနိုင်ပုံရသ​ည်။

"ကုပေးပါ... ငါတို့ သူ့ကို သေချာပေါက် ကုပေးရမယ်..."

သူမသည် ဝမ်ဟိုင်ထောင်၏လက်မောင်းကို ရုတ်တရက် ဖမ်းဆွဲလိုက်ရာ သူမ၏လက်သည်းများ သူ၏အသားထဲသို့ စိုက်ဝင်လုမတတ် ဖြစ်သွားသ​ည်။ သူမ၏ အသံသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ရှိုက်ငိုသံများကြောင့် ပျက်ယွင်းနေသော်လည်း မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုသော စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားမှုတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။ "ဘယ်လောက်ပဲ ကုန်ကုန်... ငါတို့ သူ့ကို ကုပေးရမယ်... ငါတို့ လူမွဲစာရင်း ဝင်သွားရင်တောင်မှ သူ့ကို ကုပေးရမယ်..."

သူမ၏မိခင်နှင့် အတိအကျ တူညီသော ဆေးရုံကုတင်ပေါ်ရှိ ထိုမျက်နှာကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အတွေးတစ်ခုတည်းကသာ ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်နေသည်။ သူမအနေဖြင့် သူတို့ကို ထပ်မံ၍ ဆုံးရှုံးမခံနိုင်တော့ပေ။ သူမ ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံ၍ လုံးဝဆုံးရှုံးမခံနိုင်တော့ချေ။

လီလင်းအပြင် ပို၍များပြားသော ကစားသမားများသည် ဤနယ်မြေက သူတို့ကို ပေးအပ်ထားသော မိဘများမှာ ကျပန်းဖန်တီးထားသည့် NPC မျက်နှာများ မဟုတ်ဘဲ လက်တွေ့ကမ္ဘာမှ သူတို့၏ မိဘများနှင့် အတိအကျတူညီနေကြောင်းကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းစွာ တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ဝေးကွာနေပြီး နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်ဖြစ်စေ...

သို့သော် နယ်မြေ၏ စွမ်းအားမှာ ထိုအရာသည် အသွင်အပြင်များကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပုံတူကူးရုံသာ မဟုတ်ခြင်းတွင် တည်ရှိလေ၏။

ထိုအရာသည် ကစားသမားများ၏ စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ မှတ်ဉာဏ်များနှင့် သူတို့၏မိဘများနှင့် ဆက်ဆံရေးအပေါ် ခံယူချက်များကို သိမ်မွေ့ညင်သာစွာ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ပို၍မှန်ကန်အောင် ပြောရလျှင် ဖုံးလွှမ်းပစ်လိုက်၏။

ဤနေရာတွင် သူတို့၏မိဘများသည် သူတို့ အချစ်ရဆုံး လူများ၊ သူတို့ကို အဆုံးမရှိသော နွေးထွေးမှုနှင့် ပံ့ပိုးမှုများ ပေးစွမ်းသော အစားထိုး၍မရနိုင်သည့် ဆွေမျိုးသားချင်းများပင်။

ဤခံယူချက်သည် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အမြစ်တွယ်နေပြီး မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုသော အမှန်တရား တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လက်တွေ့ဘဝတွင် သူတို့၏မိဘများနှင့် ဆက်ဆံရေးမှာ နီးကပ်သည်ဖြစ်စေ ဝေးကွာသည်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ပြိုကွဲနေသည်ဖြစ်စေ ဤကမ္ဘာတွင်မူ သူတို့သည် မိဘများအပေါ် နက်ရှိုင်းသော အချစ်နှင့် သံယောဇဉ်ကိုသာ ခံစားရသ​ည်။

ဤအတင်းအကြပ် ပေးအပ်ထားသော်လည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် အစစ်အမှန်ကဲ့သို့ ခံစားရသော အချစ်ကြောင့်ပင်လျှင် သူတို့မိဘများ၏ ဖျားနာမှုသည် ချေးငွေထက်ပင် များစွာပို၍ ရက်စက်သော စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ခြင်းပင်။

လက်တွေ့ဘဝတွင် မိဘများကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော လီလင်းကဲ့သို့ ကစားသမားများအတွက်....

သူတို့၏ရှေ့ရှိ အားနည်းသော မိဘများသည် သူတို့ အိပ်မက်မက်ခဲ့သော ပြန်လည်ရရှိလာသည့် ရတနာများ ဖြစ်ကြ၏။

မိဘများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ချင်သော်လည်း သူတို့ မရှိတော့ဟူသော တစ်ချိန်က မေ့ဖျောက်၍မရနိုင်သည့် နာကျင်မှုသည် ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် အဆုံးမရှိ ကြီးထွားသွားတော့သည်။

ကုသမှုကို စွန့်လွှတ်မည်ဟူသော မည်သည့် အတွေးမဆို ပြင်းထန်သော ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရွံရှာမှုနှင့် အပြစ်ရှိစိတ်တို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေပေမည်။

ဤတခဏကြာ တစ္ဆေရုပ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရန်အတွက် ရှေ့တွင် ဘဏ္ဍာရေး ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခု ရှိနေကြောင်း သိရက်နှင့်ပင် မည်သည့်တန်ဖိုးကိုမဆို ပေးဆပ်ရန် သူတို့ ဆန္ဒရှိကြသည်။

လက်တွေ့ဘဝတွင် မိဘများနှင့် ဆက်ဆံရေး တင်းမာနေသော သို့မဟုတ် နာကြည်းမှုများပင် ပြည့်နှက်နေသော ကစားသမားများအတွက်....

ယခုအချိန်၌ သူတို့သည် ပို၍ပင် ဆိုးရွားသည့် အခြေအနေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ဆင်ခြင်တုံတရားအရ သူတို့၏စိတ်မှ ထောင့်တစ်နေရာတွင် လက်တွေ့ဘဝမှ အေးစက်သော မှတ်ဉာဏ်များ ကျန်ရှိနေသေးပြီး ဤအရာသည် အစစ်အမှန် မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ကို သတိပေးနေကောင်း သတိပေးနေမည်။

သို့သော် စိတ်ခံစားမှုအရ နယ်မြေမှ အတင်းအကြပ် ထည့်သွင်းထားသော နက်ရှိုင်းသည့် အချစ်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှိုင်းထန်ပြီး အစစ်အမှန် ဖြစ်နေလေ၏။ ဆေးရုံကုတင်များပေါ်ရှိ လက်တွေ့ဘဝမှ သူတို့၏မိဘများနှင့် အတိအကျ တူညီနေသော မျက်နှာများကို ကြည့်ရင်း အတင်းအကြပ် ထည့်သွင်းထားသော အချစ်သည် လက်တွေ့ဘဝမှ ကျန်ရှိနေသော နာကြည်းမှုနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိပြီး သူတို့ကို ကြီးမားလှသော နာကျင်မှုအား ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ထိုမိဘများကို ကယ်တင်ခြင်းသည် သူတို့ကို ဆွဲချသွားနိုင်သည့် ကြီးမားသော စီးပွားရေး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုကို ဆိုလိုပြီး သူတို့ကို မကယ်တင်ခြင်းသည် ထိုအတင်းအကြပ် ထည့်သွင်းထားသော အချစ်ကို ဖြတ်တောက်မည့် လက်သည်းများအဖြစ် ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်။ ဤသည်က သူတို့ သည်းမခံနိုင်သော စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ တန်ပြန်ရိုက်ခတ်မှုကို ယူဆောင်လာပေမည်။

ထို့ကြောင့် ရွေးချယ်မှုသည် သူတို့အတွက် မယုံနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲလာပေ၏။

ဤစိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော်လည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် အစစ်အမှန်ကဲ့သို့ ခံစားရသော မိသားစု သံယောဇဉ်ကို ကုသရန်အတွက် ချေးငွေအတွက် ရည်ရွယ်ထားသော သေချာတွက်ချက်ထားသည့် အသက်ကယ်ငွေကို သူတို့ အသုံးပြုသင့်သလော...

သို့မဟုတ် လက်တွေ့ဘဝတွင် ရှင်သန်ရန်အတွက် သူတို့၏နှလုံးသားကို ခိုင်မာအောင်လုပ်၍ သူတို့၏ရှေ့မှ ဤချစ်ရသူများကို စွန့်လွှတ်သင့်သလော....

ရွေးချယ်မှုတိုင်းတွင် ကြီးမားသော နာကျင်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

ကုသမှုကို ရွေးချယ်ခြင်းသည် ဘဏ္ဍာရေး ပြိုလဲမှု ဖြစ်လာနိုင်ပြီး ပို၍နက်ရှိုင်းသော အကြွေးငရဲထဲသို့ အတူတကွ ကျဆင်းသွားခြင်းကို ဆိုလိုနိုင်ပေ၏။

စွန့်လွှတ်ရန် ရွေးချယ်ခြင်းသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဆွေမျိုးသားချင်းများကို သူတို့လက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ စိတ်ပိိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှုကို ခံစားရပေမည်။ ဤသည်က သူတို့၏စိတ်နှလုံးသားများကို ဓားဖြင့်လှီးဖြတ်ခံရသည့်ဒဏ်အား သည်းခံရခြင်းကို ဆိုလိုပြီး ထိုကဲ့သို့ အပြစ်ရှိစိတ်နှင့် နာကျင်မှုသည် နယ်မြေမှ တိုက်ရိုက် ဖယ်ရှားပစ်ခြင်းထက်ပင် ပို၍ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရာ ကျနိုင်သည်။

နယ်မြေစီမံခန့်ခွဲမှု ဟင်းလင်းပြင်တွင် ဆာရာသည် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ပြင်းထန်စွာ အတက်အကျ ဖြစ်နေသော အချက်အလက်များကို စိတ်ကျေနပ်စွာ ကြည့်ရှုနေသည်။

သူမသည် တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချရင်း ချန်လန်၏ နည်းလမ်းများ အလုပ်ဖြစ်လာပြီဖြစ်ကြောင်းကို နားလည်လိုက်၏။

ဤကစားသမားများသည် အစစ်အမှန် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုကို ရင်ဆိုင်ရတော့ပေမည်။

"အကြွေးဖိအားဆိုတာ အမြည်း သက်သက်ပဲ..."

"တကယ့် အဓိကအချက်က သူတို့ တန်ဖိုးထားတဲ့အရာနဲ့ သူတို့ကိုယ်တိုင် ရှင်သန်ရေး ကြားမှာ သူတို့ကို ရွေးချယ်ခိုင်းတာပဲ..."

"အချစ်ဆိုတာ သူတို့ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တဲ့ ကိရိယာ တစ်ခု ဖြစ်လာတဲ့အချိန်မှာ ထုတ်လုပ်လိုက်တဲ့ အနုတ်လက္ခဏာစွမ်းအင်က အမြင့်ဆုံးပဲ...အဲ့ဒီအချိန်မှာ သူတို့က သူတို့ဘဝရဲ့ မျှော်လင့်ချက်အမဲ့ဆုံး အချိန်ကို ရောက်နေပြီ..."

ချေးငွေသည် သေးငယ်ပုံရသော်လည်း မမျှော်လင့်ထားသော အရာများ ရောက်လာခြင်းက ကုလားအုတ်၏ကျောကို ကျိုးစေသော နောက်ဆုံး ကောက်ရိုးတစ်မျှင် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။