အခန်း ၂၂၁

🍋 Chapter 221

ကျိုးထျန်းသည် သူ့အား အင်အားသုံး၍ ဆွဲထူလိုက်ပြီး နံရံဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်တွန်းလိုက်တော့သည်။

"ပြောစမ်း... မင်း အဲ့ကောင်တွေကို ဘယ်လို ဆက်သွယ်ခဲ့တာလဲ"

ချိုးလန်မှာမူ လက်ရှိအချိန်အထိ ထိတ်လန့်ချောက်ချားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် နှုတ်လျှာထက်မြက်လှပြီး မည်သူ့ကိုမဆို ရန်တွေ့တတ်သည့်အပြင် မိမိကိုယ်ကိုယ် အောင်မြင်ကျော်ကြားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဟု သတ်မှတ်ထားသော်လည်း ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်မူ သူသည် စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မပြောရဲတော့သလို လုံးဝ အသုံးမကျသော လူဖျင်းလူအအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

သူ၏ ပုံမှန် ထောင်လွှားစော်ကားနေခဲ့သော အမူအရာများ လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခေါင်းမာလှသော သဘောထားများလည်း မရှိတော့ပါချေ။

သူ ပြုလုပ်နိုင်သည်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်နေခြင်းမျှသာ ဖြစ်ရာ ၎င်းက ကျိုးထျန်းအား အလွန်ပင် ရွံရှာမိစေသည်။

‘ငါ ထင်တာ တကယ်မှန်တာပဲ၊ ဒီကောင်က လူတွေကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးဖို့ကလွဲလို့ ဘာမှမတတ်တဲ့ ပိုးကောင်တစ်ကောင်ပဲ။ သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုလုံးက ရွံရှာစရာ ကောင်းလွန်းတယ်’

သူသည် စားပွဲပေါ်မှ ရေသန့်ပုလင်းတစ်လုံးကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး အဖုံးကို ဖွင့်ကာ ချိုးလန်၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ အကုန်လုံး လောင်းချပစ်လိုက်ပြီး သူ့အား အသိပြန်ဝင်လာအောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

အေးစက်လှသော ရေများ သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ထိမှန်သွားခဲ့ပြီးနောက် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်လည်လာခဲ့ပြီး နေရာရှိ လူတိုင်းအား ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် လှမ်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်မိသည်။

"မင်း အခု အသိပြန်ဝင်လာပြီလား။ ပြောစမ်း... မင်း အဲ့လူတွေကို ဘယ်လို ဆက်သွယ်ခဲ့တာလဲ၊ ပြီးတော့ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလို ကိစ္စမျိုးကို လုပ်ခဲ့ရတာလဲ"

ချိုးလန်သည် သဘာဝအတိုင်း အလွယ်တကူ ပြောဆိုရန် အလိုမရှိပါချေ။

သူသည် သွားကို တင်းကျပ်စွာ ကြိတ်ထားမိသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများက ဟန်လီကျွင်းထံသို့ ထပ်မံရောက်ရှိသွားခဲ့သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်သီးကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ ကြောက်လန့်သွားခဲ့ရသည်၊ တကယ်ကို ကြောက်လန့်သွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤဥက္ကဋ္ဌဟန်၏ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် သူ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ခက်ခက်ခဲခဲ စုဆောင်းထားခဲ့သော စည်းစိမ်ချမ်းသာများအားလုံး ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားနိုင်ရုံတင်မကဘဲ သူ၏ အသက်အန္တရာယ်ပင်လျှင် စိုးရိမ်ရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်ပေသည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် ခင်များကို သင်ခန်းစာတစ်ခုလောက်ပဲ ပေးချင်ရုံတင်ပါ..."

သူသည် တုန်ရင်နေသော သူ၏ မေးရိုးကို မနည်းထိန်းသိမ်းကာ ရှင်းပြရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူသည် ကျိုးထျန်းအား ပြဿနာရှာရန်အတွက် လူမိုက်များကို ငှားရမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အဘယ်ကြောင့် အရှိန်အဝါကြီးမားလှသော ဥက္ကဋ္ဌဟန်ကိုပါ လာရောက်ပြစ်မှားမိသွားရသနည်းဆိုသည်ကို လက်ရှိအချိန်အထိ နားမလည်နိုင်သေးချေ။

"ငါ့ကို သင်ခန်းစာပေးမယ် ဟုတ်လား၊ မင်းမှာ ငါ့ကို သင်ခန်းစာပေးနိုင်လောက်တဲ့ ဘာအခွင့်အရေး ရှိနေလို့လဲ၊ မင်းကိုယ်တိုင်က ပြဿနာကို အရင်စခဲ့တာ ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ အခုကျတော့ အခြားလူတွေကို လာပြီးတော့ အပြစ်တင်နေတယ်ပေါ့"

"ဩော်... ဒါနဲ့ ငါမှတ်မိသေးတယ်၊ မင်းက ဟန်တျန်းမှာ အရမ်းကို အစွမ်းထက်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်နော်၊ လူတွေကို အကြမ်းဖက်ဖို့ ငှားရမ်းတာက မင်းရဲ့ အစွမ်းအစလား"

ချိုးလန်က အလျင်အမြန် ပြန်လည်ရှင်းပြလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော် သစ္စာဆိုရဲပါတယ်၊ ကျွန်တော် သူတို့ကို လူကြီးမင်းတို့ရဲ့ အသက်အန္တရာယ် ထိခိုက်အောင်လုပ်ဖို့ လွှတ်ခဲ့တာ လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး"

"ဩော်... ဒါဆိုရင် မင်းက အမှန်တကယ် ဘာလုပ်ချင်တာလဲ၊ ပြောစမ်းပါဦး... မင်း ဥက္ကဋ္ဌချိုး ဘာတွေ တွေးတောနေလဲဆိုတာကို ငါတို့ကို သိအောင် ပြောပြပါဦး"

ကျိုးထျန်းသည် ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူ့အား အောက်သို့ ဖိချကာ ထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။

သူ့အား ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော ရဲအရာရှိများမှာမူ အခန်းပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်ရာ သူ သွေးချင်းချင်းနီနေခဲ့လျှင်ပင် မည်သူမျှ ဂရုစိုက်ကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။

ချိုးလန်သည် တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မျိုချလိုက်မိပြီး လူတိုင်းအား ထိတ်လန့်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်ကျမှသာ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ နာကျင်မှုများကို အမှန်တကယ် စတင်ခံစားလာရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဒူးနှစ်ဖက်၊ ခါးလယ်နှင့် မျက်နှာတို့မှာ မီးလောင်နေသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ နာကျင်နေခဲ့သော်လည်း သူသည် သွားကို ကြိတ်ကာ အော်ဟစ်ငိုယိုရန်ပင် မဝံ့ရဲပါချေ။

"မြန်မြန်ပြောစမ်း"

သူ အချိန်ဆွဲနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ မစ္စတာဟန်သည် ဆက်လက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ စားပွဲကို လက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်လိုက်တော့သည်။

ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးထဲတွင် သူသည် အစိုးရိမ်ဆုံးလူ ဖြစ်နေခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကောင်အား အဖြစ်မှန်ကို သေသေချာချာ ထွက်ဆိုခိုင်းရန် လိုအပ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက အကယ်၍ တစ်ဦးဦးကများ မိမိအား အစိုးရခေါင်းဆောင်များကို လုပ်ကြံရန် နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်နေသည်ဟု သံသယဝင်သွားခဲ့ပါက သူ သေချာပေါက် ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

ဤကဲ့သို့သော စွပ်စွဲချက်မျိုး မိမိအပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပါက သူ မည်သို့မျှ ဆေးကြော၍ ရနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါချေ။

"အဲ့လူတွေက အနီးနားက ရှောင်ဝမ်ကျေးရွာ က လူတွေပါ၊ သူတို့ရွာက လူတော်တော်များများက ဟန်ကျိုးမှာ နောက်ခံသရုပ်ဆောင်တွေအဖြစ် အလုပ်လုပ်ကြတာမို့လို့ ကျွန်တော် အဲ့ကောင်တွေကို သိနေတာပါ"

ဟု ချိုးလန်က ပြောဆိုလိုက်ရင်း လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာကို ခိုး၍ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"ဆက်ပြောစမ်း" ကျိုးထျန်းက သူ၏ မေးစေ့ကို လက်ဖြင့် ထောက်လျက် သူ့အား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲ့လူအုပ်စုကို ဦးဆောင်လာတဲ့ကောင်က ကျန်းတာထျယ် လို့ ခေါ်ပါတယ်၊ သူက သူတို့ရွာမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ လူမိုက်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ လက်ပါးစေတွေနဲ့အတူ အပြင်မှာ လူတွေကို ခြိမ်းခြောက်တာ၊ အလကား စားသောက်တာတွေကို အမြဲတမ်း လုပ်တတ်တဲ့ကောင်ပါ"

"ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ အဖေက ရှောင်ဝမ်ကျေးရွာရဲ့ ရွာလူကြီး ဖြစ်တာမို့လို့ ဘယ်သူမှ သူ့ကို မပြစ်မှားရဲကြပါဘူး"

ဟန်လီကျွင်းသည် ဒေါသထွက်လွန်းလှသဖြင့် သူ့မေးရိုးများပင် တုန်ရင်နေခဲ့ရသည်။

စားသောက်ဆိုင်တွင် ဤမျှအထိ ပြဿနာရှာခဲ့သော လူမိုက်ကြီးမှာ တကယ်တမ်း၌ သေးငယ်လှသော ကျေးရွာလူမိုက်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤအကြောင်းကို အခြားလူများ သိရှိသွားကြမည်ဆိုပါက သူသည် တစ်သက်လုံး လှောင်ပြောင်ခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။

အတွင်းရေးမှူးကျန်းသည်လည်း သူ့ မျက်မှန်ကို အနည်းငယ် ပင့်တင်လိုက်သည်။

"ရွာလူကြီး ဟုတ်လား"

"ဒီမြို့ထဲမှာ ရွာလူကြီးမျိုး ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာကို ငါ မသိခဲ့ဘူးပဲ၊ ဒေသခံတွေရဲ့ ဓလေ့ထုံးတမ်းက တကယ့်ကို ကြမ်းတမ်းလွန်းလှတာပဲ"

သူက ဤသို့ ပြောဆိုလိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ တစ်စုံတစ်ယောက်တော့ သေချာပေါက် ပြဿနာတက်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤအရာမှာ ရွာလူကြီးတစ်ယောက်တည်းနှင့် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်း၍ ရနိုင်သော ကိစ္စရပ် မဟုတ်တော့ပါချေ။

"ဒါဆိုရင် မင်းက ရွာလူမိုက်ကို စားသောက်ဆိုင်ထဲကို လွှတ်ပြီးတော့ လူတွေကို အကြမ်းဖက်ခိုင်းခဲ့တာပေါ့ ဟုတ်လား"

"မဟုတ်ပါဘူး... မဟုတ်ပါဘူးဗျာ၊ ကျွန်တော်က ကျန်းတာထျယ်ကို ကျိုးထျန်း... မစ္စတာကျိုးကိုပဲ သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးဖို့ ပြောခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော် လူကြီးမင်းတို့ အားလုံးကို ပြစ်မှားစော်ကားဖို့ ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိခဲ့ပါဘူးဗျာ"

ချိုးလန်သည်လည်း ဤနေရာရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံးမှာ မိမိအနေဖြင့် မည်သို့မှ မပြစ်မှားသင့်သော အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မစ္စတာဟန်နှင့် ဆက်ဆံနေကြသော အမူအရာများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ရာထူးအဆင့်အတန်း တူညီကြသူများ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရမည်ဆိုပါက ကျန်းတာထျယ်သည် သူ့အား ကူညီပေးရာမှတစ်ဆင့် ဟန်လီကျွင်းနှင့် အဆင့်အတန်းတူညီသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်စုလုံးကို လာရောက်ပြစ်မှားမိအောင် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် စိတ်ထဲမှနေ၍ ထိုလူမိုက်ခေါင်းဆောင်၏ ဘိုးဘွားဘီဘင် ၁၈ ဆက်လုံးကို ဆဲဆိုနေမိတော့သည်။

သူ့အား တကယ့်ကို ကြီးမားလှသော ဒုက္ခတွင်းထဲသို့ ဆွဲချလိုက်ခြင်း ဖြစ်ရာ သူ ယနေ့ ဤနေရာတွင် သေဆုံးသွားနိုင်ကြောင်း ခံစားနေရသည်။

ကျိုးထျန်းက ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် "ဒါဆိုရင် မင်းက ဘာဖြစ်လို့ သူ့ကို ငါ့ကို ပြဿနာရှာဖို့ ပြောခဲ့တာလဲ၊ ပြီးတော့ သူက ဘာဖြစ်လို့ အခန်းထဲကို ဝင်လာတာနဲ့ ငါတို့ အားလုံးကို သတ်ပစ်ချင်တဲ့ ပုံစံမျိုး ချက်ချင်း လုပ်ခဲ့ရတာလဲ၊ မင်း သူ့ကို ဘာတွေ ပြောခဲ့လို့လဲ"

"ဒါက..."

သူ ထပ်မံ၍ စကားထစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ထိုဝဝတုတ်တုတ် အမျိုးသားက ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာခဲ့ပြီး သူ့အား လှမ်း၍ ရိုက်နှက်ရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်တော့သည်။

"ကျွန်တော် ပြောပါမယ်... ကျွန်တော် ပြောပါမယ်ဗျာ၊ ကျွန်တော့်ကို မရိုက်ပါနဲ့တော့"

ချိုးလန်က အလျင်အမြဲပင် သူ၏ ဦးခေါင်းကို လက်ဖြင့် ကာကွယ်လိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ရတော့သည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် သူ့ကို ဥက္ကဋ္ဌကျိုးနဲ့ အတူတူ သီးသန့်ခန်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့ လူတွေကိုပါ အတူတူ ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ပြောခဲ့မိတာပါဗျာ"

"ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့... ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့... အဲ့လူတွေက ကျွန်တော် ဘယ်သူလဲဆိုတာကို သိကြပါလျက်နဲ့ ကျွန်တော့်ဘက်ကနေ ရပ်တည်ပြီးတော့ စကားတစ်ခွန်းမျှ ပြောမပေးခဲ့ကြလို့ပါဗျာ"

လူတိုင်းက ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသဖြင့် ကျိုးထျန်းက အလျင်အမြဲပင် ပြန်လည်ရှင်းပြလိုက်ရသည်။

"ကျွန်တော် ထင်တာတော့ ကျန်းတာထျယ်က လူမှားသွားတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်ဗျ၊ ကျွန်တော်က လူကြီးမင်းတို့ရဲ့ သီးသန့်ခန်းထဲကို ရောက်နေခဲ့တာမို့လို့... သူက ကျွန်တော်တို့ အားလုံးက အစကတည်းက အတူတူ ထမင်းစားနေခဲ့ကြတဲ့ မိတ်ဆွေတွေလို့ ထင်သွားခဲ့တာ နေမယ်"

"ကျွန်တော် အရင်က အတူတူ ထမင်းစားခဲ့တဲ့ လူတွေကတော့ ဟန်တျန်းရုပ်ရှင်မြို့တော်က သရုပ်ဆောင်တွေနဲ့ ဒါရိုက်တာတွေပါ၊ ဒီကောင်နဲ့လည်း အားလုံး သိကျွမ်းထားကြသူတွေလေ"

“ဒါပေမဲ့ သူတို့အားလုံးက ဒီကောင်ရဲ့ ထောင်လွှားပြီး အကျိုးအကြောင်းမရှိတဲ့ အပြုအမူတွေကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြရတာမို့လို့ သဘာဝအတိုင်း သူ့ဘက်ကနေ စကားပြောမပေးကြတာပါ”

“ မမျှော်လင့်ဘဲ ဒီကောင်က အသိမိတ်ဆွေတွေအပေါ်မှာပါ ရန်ငြိုးဖွဲ့ပြီးတော့ ကလဲ့စားချေဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပဲ။ ဒီကောင်က တကယ့်ကို စိတ်သဘောထား သေးသိမ်လွန်းလှတာပဲ"

ထိုဝဝတုတ်တုတ် အမျိုးသားက ဒေါသတကြီးဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး ချိုးလန်၏ မျက်နှာကို လက်ဝါးဖြင့် နှစ်ချက်မျှ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ပုတ်လိုက်တော့သည်။

"တောက်... ဒီလို လူစားမျိုးက ရွာလူမိုက်ထက်တောင်မှ ပိုပြီးတော့ ယုတ်မာလွန်းလှသေးတယ်။ စိတ်နှလုံးက တကယ့်ကို အောက်တန်းကျလွန်းတယ်၊ သူက လူတစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့တောင် မထိုက်တန်တဲ့ကောင်ပဲ"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တံခါးဝဆီမှနေ၍ တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရဲအရာရှိတစ်ဦး အခန်းတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"လူကြီးမင်းတို့ခင်ဗျာ... ဟိုဘက်က စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ရလဒ်တွေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပါပြီ"

"ပြောစမ်းပါဦး" အတွင်းရေးမှူးကျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ရှောင်ဝမ်ကျေးရွာက ရွာသား ကျန်းတာထျယ်ဟာ ချိုးလန်ရဲ့ စေခိုင်းမှုကြောင့် ငွေကြေး ယွမ်တစ်သောင်း ဆုကြေးငွေကို လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး လူကြီးမင်းတို့အား ပြစ်မှားစော်ကားဖို့အတွက် တကူးတက လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထွက်ဆိုပါတယ်ဗျာ"

ကျိုးထျန်းမှ နှာခေါင်းရှုံ့လျက် လှောင်ပြုံးပြလိုက်မိသည်။

‘ယွမ်တစ်သောင်းတည်း ဟုတ်လား’

‘မင်းက တကယ့်ကို ကပ်စေးနှဲလွန်းတာပဲ’

ဤနေရာရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများထဲမှ မည်သူမဆို ယွမ်သိန်းချီ၊ သန်းချီတန်ဖိုးရှိသော ငွေကြေးများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသူများ ဖြစ်သည်။

"သံသယရှိသူရဲ့ ထွက်ဆိုချက်အရ... ချိုးလန်က သူတို့ကို မစ္စတာကျိုးထျန်းကို လူသူ မရှိတဲ့ နေရာတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး သူ၏ လက်မောင်းများနှင့် ခြေထောက်များကို ရိုက်ချိုးပစ်ရန်၊ ဟန်တျန်းဒေသရဲ့ အပြင်ဘက်သို့ ပစ်ထုတ်ပစ်ကာ ဖင်တရွတ်တိုက်ပြီး တွားသွားခိုင်းရန်အတွက် အတိအကျ ညွှန်ကြားခဲ့ကြောင်း ထွက်ဆိုပါတယ်ဗျာ။ ဒါက သူ ပြောခဲ့တဲ့ စကားလုံး အတိအကျ ဖြစ်ပါတယ်" ဟု ရဲအရာရှိက တည်ကြည်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ကျိုးထျန်းမှ ဤအကြောင်းကို ကြားသိလိုက်ရသည့်အခါ တဟားဟားဖြင့် ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"မစ္စတာချိုး... မင်းက တကယ့်ကို ရက်စက်တတ်တာပဲနော်၊ ငါ့မှာ မင်းနဲ့ ဘာရန်ငြိုးမှ ကြီးကြီးမားမား မရှိဘဲနဲ့ မင်းက မင်းရဲ့ မျက်နှာငယ်သွားရတယ်ဆိုတဲ့ အချက်တစ်ခုတည်းကြောင့် ဒီလောက် ရက်စက်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို အသုံးပြုခဲ့တယ်ပေါ့၊ မဆိုးပါဘူး... ငါ မင်းကို တကယ်ပဲ ချီးကျူးမိပါတယ်"

သူသည် အတွင်းရေးမှူးကျန်းထံသို့ မျက်နှာမူလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကျန်း... ကျွန်တော် ထင်တာတော့ သူက ကျွန်တော့်အတွက် အစီအစဉ်တကျ ပြင်ဆင်နိုင်ခဲ့ပုံအရဆိုရင် ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို လုပ်ခဲ့တာ ဒီတစ်ကြိမ်က ပထမဆုံးအကြိမ် ဟုတ်လိမ့်မယ် မထင်ဘူး”

“ကျွန်တော်တို့တွေ သူရဲ့ အရင် ရာဇဝတ်မှု ရာဇဝင်တွေကိုပါ သေသေချာချာ ထပ်မံတူးဆွပြီးတော့ စုံစမ်းစစ်ဆေးသင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်၊ ဒါမှသာ ဥပဒေရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ လွတ်မြောက်နေတဲ့လူတွေ မရှိတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်ဗျ"

အတွင်းရေးမှူးကျန်းမှ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ရှောင်ကျိုး ပြောတာ မှန်တယ်၊ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ပြုလုပ်ရဲတဲ့ လူစားမျိုးဟာ သေချာပေါက် ဒေသခံ လူမိုက်အုပ်စုဖြစ်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း များတယ်”

“ ရာဇဝတ်မှု ဂိုဏ်းအဖွဲ့အစည်းတွေက ကျွန်တော်တို့ အစိုးရအနေနဲ့ အဓိက နှိမ်နင်းနေတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေ ဖြစ်တာမို့လို့... သူတို့ကို သေသေချာချာ နှိုက်နှိုက်ချွတ်ချွတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ လိုအပ်တယ်"

ဤစကားကို ထိုကင်းလှည့်ရဲအရာရှိအား ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ရာ သူသည် မကြာမီအချိန်အတွင်း သူ၏အထက်လူကြီးထံသို့ သတင်းပို့ပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် အတွင်းရေးမှူးကျန်းကိုယ်တိုင် ပါဝင်ပတ်သက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ဤကိစ္စရပ်မှာ တရားဝင် ရာဇဝတ်မှုဂိုဏ်းအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း ခံရတော့မည် ဖြစ်ပြီး ထိုလူများမှာ သေချာပေါက် ဘဝပျက်သွားကြတော့မည် ဖြစ်သည်။

ကင်းလှည့်ရဲအရာရှိမှ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပျော့ခွေနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သော ချိုးလန်အား စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အခန်းတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"ခဏလေး... မလောပါနဲ့ဦး၊ ကျွန်တော်တို့ ဤမစ္စတာချိုးကို ပြောစရာ စကားတစ်ချို့ ကျန်နေသေးလို့ပါ"

ကျိုးထျန်းသည် ချိုးလန်အား လှမ်း၍ ပြုံးပြလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ချိုးလန်၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ သူ့ အပြုံးမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှပြီး ငရဲမှ တက်လာသော မိစ္ဆာတစ်ကောင်နှင့် ဆင်တူနေသည်။