အခန်း ၂၃၁

🍋 Chapter 231

ကျောက်ဖန်သည် ဝိုင်နီတစ်ခွက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ပိုးသားညဝတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်လျက် ဇာတ်ညွှန်းကျက်နေသည့် ကျောက်ရှင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ရှင်းရှင်း... ခဏလောက် နားပါဦး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အလုပ်တွေ အရမ်းမပိစေနဲ့၊ အန်တီလေး နင့်ကို ပြောစရာ ရှိလို့"

ကျောက်ရှင်းမှ မကျေမနပ်ဖြင့် မျက်လုံးကို ပွတ်လိုက်ပြီး ဇာတ်ညွှန်းကို ဆက်လက်ရွတ်ဆိုကာ ကျက်မှတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ သူမသည် ဇာတ်ညွှန်းကို နောက်ဆုံးတွင် ချထားလိုက်သည်။

ယခုခေတ်ကာလတွင် သူမအရွယ် အမျိုးသမီးအနုပညာရှင်များထဲ၌ မိမိဘာသာ တက်တက်ကြွကြွ ဇာတ်ညွှန်းကျက်မှတ်သူဟူ၍ အလွန် ရှားပါးလှပေသည်။

မင်းသမီးအများစုမှာ သရုပ်ဆောင်ခြင်းကို လုံးဝ အလေးအနက်မထားကြဘဲ နှုတ်ခမ်းလှုပ်ရုံသာ ပြုလုပ်ကြသည်။ တစ်ချို့မှာ နှုတ်ခမ်းလှုပ်ရန်ပင် ပျင်းရိနေကြတတ်သည်။

သူတို့အတွက်မူ ဤအလုပ်သည် သက်တောင့်သက်သာဖြင့် ငွေရှာရုံသက်သက်ဖြစ်ရာ ဘာ့ကြောင့် အလေးအနက် မထားကြချေ။

သို့သော် သူမကမူ မတူပေ။ ရုပ်ရှင်ရိုက်ကွင်းများပေါ်တွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသူပီပီ သရုပ်ဆောင်တစ်ဦး၏ အခြေခံ အရည်အချင်းကောင်းများကို အလွန် ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

ညစဉ်ညတိုင်း အလုပ်ဆင်းပြီးနောက် သူမသည် ဇာတ်ညွှန်းများကို ကျက်မှတ်ပြီး မှတ်စုများ ထုတ်လေ့ရှိရာ နောက်တစ်နေ့ အလုပ်စတင်သည့် အခါတွင် ယုံကြည်ချက်အပြည့် ရှိနေစေသည်။

အခြားသူများ မည်သို့ပင် ပြုမူစေကာမူ ဤအလေ့အထကို အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။

"အန်တီလေး... သမီးကို ဘာကိစ္စ ပြောမလို့လဲ"

"နင်နဲ့ ကျိုးထျန်းကြားထဲမှာ ဘယ်လောက်အထိ တိုးတက်မှု ရှိသွားပြီလဲ" ကျောက်ဖန်က ဝိုင်ခွက်ကို လှည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ဟင်..."

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ အန်တီလေးရဲ့"

ကျောက်ရှင်းတစ်ယောက် လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

‘သမီးတို့ကြားထဲမှာ ဘာတိုးတက်မှုမျိုး ရှိရမှာလဲ’

ကျောက်ရှင်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်ဖန်က ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ပြီး ခဏမျှ တွေးတောလိုက်မိသည်။

‘ဒါက ထူးဆန်းတယ်၊ ကျိုးထျန်းနဲ့ ရှင်းရှင်းကြားထဲမှာ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ပါဘူး၊ ပြီးတော့ သူ့ရည်းစားကလည်း သူနဲ့ သီးသန့်ခွဲအိပ်တာကို သူက ဘာလို့ ငါ့ကို ငြင်းပယ်ခဲ့တာလဲ’

မနေ့ညက ဖြစ်ရပ်ကို ပြန်လည်တွေးတောမိသည့် အခါတွင် သူမ ဒေါသထွက်မိသည်။

ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ချေ။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်ကလည်း သူမသည် ကျိုးထျန်းကို မြှူဆွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသော်လည်း သူမ ဖျားသွားခဲ့ရုံသာ ရှိပြီး အရာမထင်ခဲ့ချေ။

ယခုအကြိမ်တွင်လည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်သည်။

သူမ မအောင်မြင်ခဲ့ရုံမျှမက သူမ၏ ပေါင်မှာလည်း အပြင်းအထန် နာကျင်နေခဲ့ပြီး ညိုမည်းစွဲနေခဲ့သဖြင့် ယခုအခါတွင် စကတ်ပင် မဝတ်ရဲတော့ချေ။

‘ဆိုရိုးစကား ရှိတာပဲ... တစ်ခါ အရသာတွေ့ဖူးရင် နောက်ထပ် လိုချင်တတ်ကြတာပဲ တဲ့၊ ကျိုးထျန်းက တစ်ခါမှ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်နဲ့ မအိပ်ဖူးသေးလို့ ငါ့ကို ဒီလောက်တောင် ခုခံနေတာလား’

ကျောက်ဖန်သည် ယခုမှပင် သဘောပေါက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

‘အမျိုးသားတွေကတော့ အနည်းနဲ့အများ ဇီဇာကြောင်တတ်ကြတာပဲ၊ ဖြစ်နိုင်တာက သူက အချစ်ရေးအကြောင်း ဘာမှမသိသေးတဲ့ မိန်းကလေးငယ်လေးတွေနဲ့ပဲ ကစားချင်တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်’

ဤသို့ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် သူမက ကျောက်ရှင်းကို ထပ်မံ ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။

"ရှင်းရှင်း... နင် ကျိုးထျန်းကို ဘယ်လိုမြင်လဲ"

"လူဆိုးကြီး... သူက သမီးကို အမြဲတမ်း အနိုင်ကျင့်တယ်"

ကျောက်ရှင်းက စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့် လေထဲတွင် လက်သီးကို အကြိမ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့... သူက အရေးကြီးတဲ့ အချိန်တွေကျရင် သမီးကို အမြဲတမ်း ကူညီပေးတတ်တယ်၊ ပြီးတော့ သူက ဘာအကျိုးအမြတ်မှလည်း ပြန်မတောင်းဘူး"

ဤစကားကို ပြောလိုက်သည့် အခါတွင် သူမ၏ ခံစားချက်များက သိသိသာသာ တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီး၊ မတတ်သာဟန်ဖြင့် မျက်နှာအမူအရာဖြင့် မေးစေ့ကို လက်ဖြင့် ထောက်လိုက်မိသည်။

"ဒါဆို... နင် သူ့အပေါ် စိတ်ဝင်စားနေတာပေါ့ ဟုတ်လား"

"နင် အရင်က ရည်းစားတစ်ခါမှမထားဖူးသေးဘူး မဟုတ်လား" ကျောက်ဖန်က တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျောက်ရှင်း၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပင် နီရဲသွားခဲ့ရသည်။

သူမသည် တစ်ဖက်လူ ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသဖြင့် ခေါင်းကို အနည်းငယ်သာ ခါယမ်းမိတော့သည်။

"သူ့မှာ ရည်းစားရှိတယ် အန်တီလေး၊ ပြီးတော့ မုယန်နဲ့ သမီးက သူငယ်ချင်းတွေလေ"

"ဟဲဟဲ..." ကျောက်ဖန်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နားလည်မှုရှိသော အကြည့်များ ရှိနေခဲ့သည်။

"ဒါဆို... အကယ်၍ သူ့မှာ ရည်းစားမရှိရင်၊ ဒါမှမဟုတ် သူ့ရည်းစားက နင့်သူငယ်ချင်း မဟုတ်ရင် နင် သူ့ကို စဉ်းစားမှာပေါ့ ဟုတ်လား"

ကျောက်ရှင်းက ပြန်လည် မဖြေကြားခဲ့သော်လည်း ပိုမို နီရဲလာသည့် သူမ၏ မျက်နှာက အဖြေအားလုံးကို ဖော်ပြနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"နင် စဉ်းစားဖူးလား... သူက ဒီနှစ်မှာ အသက်ဘယ်လောက်ပဲ ရှိသေးလဲ၊ နောက်ထပ် ၅ နှစ်၊ ၁၀ နှစ် ကြာရင် သူ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုက ဘယ်လောက်အထိ ဖြစ်လာမလဲ၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် သူ့နားမှာ အမျိုးသမီးတွေ ပြတ်လပ်ပါ့မလား"

"အဲဒီ ချမ်းသာတဲ့ သူဌေးကြီးတွေရဲ့ စရိုက်ကို နင်လည်း အသိဆုံး ဖြစ်မှာပါ၊ သူတို့မှာ မယားပြိုင်တွေ အများကြီး မရှိရင်တောင်မှ အမြဲတမ်း အမြှောင်မယားတွေ ရှိတတ်ကြတာပဲ၊ နင်ကကော တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အမြှောင်မယား ဖြစ်ချင်လို့လား"

ကျောက်ရှင်းသည် ခေါင်းကို ငုံ့ထားလိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

"နင့်ဘာသာ နင် သေချာ စဉ်းစားပါ၊ အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခြင်းက ငါတို့ မိသားစုအတွက် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူး ရှိစေလိမ့်မယ်"

"အန်တီလေးက နင့်ကို နင့်စရိုက်နဲ့ မကိုက်ညီတာမျိုး လုပ်ခိုင်းနေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ အကယ်၍ နင် အဲဒီကောင်လေးအပေါ် စိတ်ကူးနည်းနည်း ရှိနေတာကို အန်တီလေး သတိမထားမိခဲ့ရင် ဒီအကြောင်းကို နင့်ကို ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျောက်ဖန် သူမ၏ ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ကာ

"ဒီတစ်ခါ အကယ်၍ သူ့ရဲ့ အကူအညီသာ မပါခဲ့ရင် နင် ဘာဖြစ်သွားမလဲ၊ နောက်တစ်ကြိမ်နဲ့ အဲဒီနောက်ပိုင်းတွေမှာကော ဘာဖြစ်လာမလဲ"

"အန်တီလေး... ရှေ့ဆက်မပြောပါနဲ့တော့၊ သမီး အန်တီလေးပြောချင်တဲ့ သဘောကို နားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့..."

ကျောက်ရှင်း၏ တုံ့ဆိုင်းနေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်ဖန်က ပြုံးလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

"နင့်ဘာသာ နင် သေချာ စဉ်းစားပါ၊ အလောတကြီး လုပ်ဖို့မလိုပါဘူး၊ နင်တို့နှစ်ယောက်စလုံးက ငယ်ပါသေးတယ်"

ထိုအချိန်မှာပင် ကျိုးထျန်းနှင့် မုယန်တို့မှာ လက်ချင်းချိတ်၍ အိမ်ထဲသို့ လျှောက်လှမ်း ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

"ဟေး... အောက်ထပ်မှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ၊ ငါတို့ ပြန်လာတာကို စောင့်နေကြတာလား"

"ဖူး... ဘယ်သူက ရှင် ပြန်လာတာကို စောင့်နေလို့လဲ" ကျောက်ရှင်းက မသိစိတ်ကနေ ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး၊ ထို့နောက်တွင်မူ ထွက်ပြေးသည့်အလား မိမိအခန်းဆီသို့ အပြေးအလွှား ပြန်သွားခဲ့တော့သည်။

‘ဒီငတုံးမ ဒီနေ့ ဆေးသောက်ဖို့ မေ့သွားတာလား မသိဘူး’

မုယန်က သူ့ကို ပုတ်လိုက်ပြီး အခြားသူများကို အမြဲတမ်း စိတ်အနှောင့်အယှက် မပေးရန် ပြောလိုက်သည်။

ထိုညတွင် ကျောက်ဖန်၏ နှောင့်ယှက်မှု မရှိခြင်းကြောင့်အပြင် ပြီးခဲ့သည့်ညက ကောင်းကောင်း မအိပ်စက်ခဲ့ရခြင်းကြောင့်ပါ အတော်လေး ပင်ပန်းနေခဲ့သဖြင့် အိပ်မောကျသွားခဲ့တော့သည်။

သို့သော် ကျောက်ရှင်းကမူ မတူပေ။ သူမသည် ဟိုဘက်ဒီဘက် လူးလှိမ့်ရင်း အိပ်မပျော်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျောက်ဖန်၏ စကားလုံးများနှင့် ကျိုးထျန်း မိမိကို ကူညီပေးခဲ့သည့် မြင်ကွင်းများက ဘယ်ပြန်ညာပြန် အစားထိုး ဝင်ရောက်နေခဲ့သဖြင့် အိပ်မပျော်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

သူမသည် အရှက်မဲ့လှသော အိမ်မက်တစ်ခုကိုပင် မက်ခဲ့ရသဖြင့် ညသန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် လန့်နိုးလာခဲ့ရသည်။

‘ဒုက္ခပါပဲ... ငါ့ကို ကျိုးထျန်း ပြုစားလိုက်တာများလား"

နောက်တစ်နေ့တွင် ကျိုးထျန်းသည် စောစောထလိုက်ပြီး လန်းဆန်းမှုကို ခံစားနေရစဉ်မှာပင် အခန်းထဲက ထွက်လာသည့် ကျောက်ရှင်းနှင့် ကွက်တိ တိုးတော့သည်။

သူမသည် သူ့ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ချက်ချင်း မျက်နှာနီရဲသွားခဲ့ပြီး၊ ဖြတ်လျှောက်သွားစဉ် သူ့ကို တမင်သက်သက် ဝင်တိုက်သွားခဲ့ပြီး အောက်ထပ်သို့ အလောတကြီး ဆင်းသွားခဲ့တော့သည်။

‘သူမ ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ ငါ သူမကို မစမိပါဘူး’

သူသည် ကျောက်ရှင်း၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အမူအရာ အားလုံးကို သူမ စိတ်လွတ်နေသောကြောင့်ဟုသာ သတ်မှတ်လိုက်သည်။

သူတို့သည် မနက်စာစားရန်အတွက် စားပွဲဝိုင်းကြီးတွင် ဆုံတွေ့ကြရသေးသည်။

"ဒီနေ့က ငါ ဟန်တျန်းမှာ ရှိမယ့် နောက်ဆုံးနေ့ပဲ၊ ဒီနေ့ နေ့ခင်းကျရင် ငါ့အတန်းဖော်တွေနဲ့ အတူတူ နင်တို့ရဲ့ ရုပ်ရှင်ရိုက်ကွင်းဆီကို လာခဲ့မယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးပါဦး၊ အထူးသဖြင့် လက်မှတ်ထိုးပေးတာနဲ့ ဓါတ်ပုံရိုက်တာမျိုးတွေပေါ့"

"အင်း..." သူမက ခေါင်းကို မော့မကြည့်ဘဲ ပြန်လည် ဖြေကြားခဲ့ရာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေခဲ့သည်၊ အမှန်စင်စစ်မူ သူမသည် ကျိုးထျန်း၏ မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက် စိုက်မကြည့်ရဲခြင်း ဖြစ်သည်။

"နင်တို့အဖွဲ့ထဲမှာ တခြား အမျိုးသား သရုပ်ဆောင်တွေကော ရှိလား၊ နာမည်ကြီး မင်းသားချောလေးတွေလေ"

"ရှိတယ်... ခေါင်းဆောင်မင်းသားက အဲလိုမျိုးပဲ"

"ဒါဆို... ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကိုလည်း ကောင်းကောင်း ပြောပေးထားပါဦး၊ သူလည်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးဖို့ပေါ့၊ အဆုံးသတ်မှာ လာမယ့်သူတွေထဲက တစ်ဝက်က မိန်းကလေးတွေ ဖြစ်နေတော့ ဆန့်ကျင်ဘက်ချင်း ဆွဲဆောင်တာပေါ့ ဟုတ်တယ်မလား"

သူ့တွင် ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ရမည့် စနစ်တာဝန် တစ်ခု ရှိနေသေးသဖြင့် အမှားအယွင်း မရှိစေရန် အထူး ဂရုစိုက်ရပေလိမ့်မည်။

ထိုအတန်းဖော်များသည် လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ် ကာလပတ်လုံး ဟန်တျန်းနှင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရှုခင်းသာနေရာများသို့ လည်ပတ်နေခဲ့ကြရာ မလွဲမသွေ ဓါတ်ပုံများ ရိုက်ကူးပြီး WeChat Moments ပေါ်တွင် တင်ခဲ့ကြသည်။

စစ်သင်တန်း တက်ရောက်နေဆဲဖြစ်သည့် အခြား အတန်းဖော်များ အားလုံးက မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသဖြင့် သူ့အတွက် မနာလိုမှု အမှတ်များစွာကို ပံ့ပိုးပေးခဲ့ကြသည်။

ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ရန်အတွက် မနာလိုမှုအမှတ် ၁၁ သန်းခန့်သာ လိုအပ်တော့သည် ဖြစ်ရာ၊ အားလုံးက ယနေ့အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေတော့သည်။

ကျောက်ရှင်းက တိုးတိုးလေး သဘောတူလိုက်၏။

သေချာတာပေါ့...

သူမသည် ကျိုးထျန်း စီစဉ်သမျှကို အကြောင်းပြချက် မသိသော်လည်း ဆောင်ရွက်ပေးမည် ဖြစ်သည်။ ဤဖြစ်ရပ်အချို့ ပြီးနောက်တွင်မူ သူမသည် သူ့အပေါ် မျက်ကန်းနာခံမှုမျိုး ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမသည် ဖုန်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး တပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မိမိရုပ်ရှင်အဖွဲ့ထဲက အမျိုးသား အနုပညာရှင် အချို့ထံသို့ ချက်ချင်း ဆက်သွယ်လိုက်ကာ၊ ကျိုးထျန်းသည် လူများကို ခေါ်ဆောင်၍ လာလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ၎င်းတို့ကို ကူညီ စောင့်ရှောက်ပေးရန် လိုအပ်ကြောင်း ပြောကြားလိုက်သည်။

ဤသေးငယ်လှသည်ဟု ထင်ရသော သတင်းစကားလေးတစ်ခုက ဟန်တျန်း ရုပ်ရှင်မြို့တော်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ကြီးမားလှသော လှုပ်ခတ်မှု ဖြစ်စေခဲ့လိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

နေ့ခင်း ၂ နာရီ အချိန်တွင်မူ ကျိုးထျန်းနှင့် မုယန်တို့သည် ကာလအတန်ကြာ မတွေ့ဆုံဖြစ်ခဲ့သည့် အတန်းဖော်များနှင့် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ခဲ့ကြပြီး၊ ကျောက်ရှင်း၏ ရုပ်ရှင်ရိုက်ကွင်းဆီသို့ အတူတူ ဦးတည် ထွက်ခွာလာခဲ့ကြတော့သည်။

ဤသည်မှာ အံ့အားသင့်စရာ အစီအစဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အနေဖြင့် မည်သည့်အတွက်ကြောင့် သွားရောက်ရခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ကြိုတင်၍ အသိပေးခြင်း မခံခဲ့ရချေ။

သို့သော် ကျောင်းသားလူငယ်တစ်စုသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦး ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်ကြတော့သည်။

"ကျိုးထျန်း ဘာတွေ ကြံစည်နေတာလဲ မသိဘူး၊ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီးတော့ အခု ငါတို့ကို တစ်နေရာရာကို ခေါ်သွားပြန်ပြီ"

"ငါကတော့ ဒါက သတင်းကောင်းလို့ ထင်တယ်၊ စဉ်းစားကြည့်လေ... သူ ရှိနေသရွေ့တော့ ကောင်းတဲ့ အရာတွေပဲ ဖြစ်လာနေကြ"

"ဟုတ်ပါ့... ငါလည်း ထူးဆန်းတယ်လို့ ခံစားရတယ်၊ ဘာလို့ ဒီရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးရေးက ဒီလောက်တောင် အကုန်အကျများပြီး၊ ဟန်တျန်း ရုပ်ရှင်မြို့တော်ကြီးဆီကိုပါ အဖွဲ့လိုက် လာလည်ခိုင်းရတာလဲ၊ ဒါက ကျိုးထျန်းနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား မသိဘူး"

"ဖြစ်နိုင်တယ်... သူ ငါတို့ကို အရသာရှိတဲ့ အရာတွေ သွားကျွေးတာ ဒါမှမဟုတ် ပျော်စရာကောင်းတဲ့ နေရာကို ခေါ်သွားတာလား မသိဘူး"

"ငါကတော့ အစားအသောက်လို့ ထင်တယ်၊ ရုပ်ရှင်ရိုက်တုန်းက အစားအသောက်တွေ ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလဲဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်လေ"

"အင်း... အဲဒါက ပိုပြီးတော့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်"

ကျိုးထျန်းသည် အတန်းဖော်များ၏ တိုးတိုးတိုးတိုး ရေရွတ်သံများကို နားထောင်ရင်း ပြုံးကာ ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းလိုက်မိသည်။