အခန်း ၂၃၅

🍋 Chapter 235

ထိုအချိန်အတောအတွင်း ကျောင်းသူအမြောက်အမြားမှာ မိမိတို့၏ အဆောင်ခန်းများ၊ ရေချိုးခန်းများ၊ ထမင်းစားဆောင်များနှင့် သန့်စင်ခန်းများထဲတွင်ပင် တပြိုင်နက်တည်း သတိလစ်လဲကျကုန်ကြသည်။

ယောကျ်ားလေးအများစုမှာမူ နံရံများကို လက်သီးဖြင့် ထုရိုက်ခြင်း၊ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ခေါင်းဖြင့် ဆောင့်ခြင်းများနှင့် စောင်ကို ကိုက်ထားရင်း အော်ဟစ်ငိုကြွေးခြင်းများကို ပြုလုပ်နေကြသည်။

သူတို့ကျောင်းက ယောကျ်ားလေးများမှာ စစ်သင်တန်း တက်ရောက်ရန် မလိုအပ်ရုံမျှမက နိုင်ငံတော်အဆင့် နတ်သမီးလေးများနှင့်ပါ ဓါတ်ပုံရိုက်ခွင့် ရရှိခဲ့ကြသည်။

ကျောက်ရှင်းအပြင် အမျိုးမျိုးသော "ပန်းပွင့်လေးလေးပွင့်" နှင့် "ပန်းပွင့်ရှစ်ပွင့်" မင်းသမီးလေးများမှာလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ကြရာ ယောကျ်ားလေးများ၏ စိတ်နှလုံးကို လှုပ်ခတ်စေနိုင်သည့် တစ်စုံတစ်ယောက်ကတော့ အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့သည်။

တစ်ရက်တည်းတွင်ပင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် များပြားလှသော ပုံမှန်မဟုတ်သည့် အပြုအမူများကို ကျောင်းအတိုင်ပင်ခံများ၊ အဆောင်မှူးများနှင့် အခြားသော အတင်းအဖျင်းပြော ဝါသနာပါသူများက ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် မျှဝေခဲ့ကြသဖြင့်၊ ၎င်းသည် ဖူတန့်တက္ကသိုလ်၏ ကျော်ကြားလှသော ကျောင်းဝန်းဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဘွဲ့ရရှိသွားသည့် အတန်းတိုင်းရှိ စီနီယာများမှာ ကျောင်းစတင်ဝင်ရောက်လာကြသည့် ဂျူနီယာများကို ဤပုံပြင်အား အမြဲတမ်း ပြန်လည်ပြောပြလေ့ ရှိကြသည်။

"နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း စစ်သင်တန်းတက်ရတဲ့ အချိန်ကျရင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အင်အားစုတစ်ခုက ကျောင်းဝန်းထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတတ်တယ်"

"အကယ်၍ အဲဒီအင်အားစုက နင့်ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်ပြီဆိုရင် နင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖျားသွားလိမ့်မယ်၊ ဖြစ်နိုင်တာက ရူးတောင် ရူးသွားနိုင်တယ်"

"ဒီအင်အားစုက နင့်ရဲ့ဖုန်း၊ ကွန်ပျူတာနဲ့ အင်တာနက်ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ မည်သည့်အရာကိုမဆို ပူးကပ်သွားလိမ့်မယ်"

"တစ်ခါ ပစ်မှတ်ထားခံရပြီဆိုရင် ဘယ်ကိုမှ ထွက်ပြေးလို့မရတော့ဘူး"

ဤကျောင်းဒဏ္ဍာရီမှာ အခြားသော ကျောင်းများဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ကျောင်းသားလူငယ်များအကြားတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့ပြောနေကြသည့် အင်အားစုကို ကျိုးထျန်းမှ ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း မည်သူမျှ မသိရှိခဲ့ကြချေ။

သူပြုလုပ်ခဲ့သမျှမှာ ကျောင်းသားများ၏ စိတ်ထဲက မနာလိုမှုများကို နှိုးဆွပေးခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

‘ငါက မင်းတို့ကို မနာလိုဖြစ်စရာ အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ငါးစာအဖြစ် ချပေးခဲ့ရုံသက်သက်ပဲ၊ ငါးစာကို ကိုက်မကိုက်ဆိုတာကတော့ မင်းတို့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်’

ထိုနေ့တွင် ကျောင်းဆေးပေးခန်း၌ လူနာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သဖြင့် ဆရာဝန်များမှာလည်း ဇဝေဇဝါဖြစ်လျက် ခေါင်းကို ကုတ်နေကြရတော့သည်။

"ဒီနှစ် ကျောင်းသားတွေရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှုက ဒီလောက်တောင် ညံ့ဖျင်းသွားရတာလဲ"

"စစ်သင်တန်းတက်တာ ရက်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတာကို လူပေါင်း ဒါဇင်ချီပြီး ဘာလို့ သွေးတိုးရောဂါ ဖြစ်နေကြတာလဲ"

"ပြီးတော့ လူတစ်စုက သွားတွေ ကျိုးပဲ့နေကြတယ်၊ ကြည့်ရတာ သူတို့ဘာသာသူတို့ ပြန်ကိုက်မိကြသလိုပဲ၊ ဘာတွေဖြစ်ကုန်ကြတာလဲ"

"သွားမကျိုးတဲ့ လူတွေကျတော့လည်း သွားတွေက ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်စားခံထားရတယ်၊ ကြည့်ရတာ ရက်အတော်ကြာအောင် အက်စစ်ထဲမှာ စိမ်ထားသလိုမျိုးပဲ"

ဆေးပေးခန်းထဲက ဆရာဝန်များ အားလုံးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လျက် လုံးဝ မှင်တက်နေကြရသည်။

ဤအချက်က ဒုတိယမြောက် ကျောင်းဝန်းဒဏ္ဍာရီကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြန်သည်။

ဒဏ္ဍာရီအရ လွန်ခဲ့သည့် အချိန်အတော်ကြာက စစ်သင်တန်းတက်ရောက်နေသည့် ကျောင်းသားတစ်ဦးသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေခဲ့သဖြင့် အအေးမိနေသော ကိုလာတစ်ခွက်ကိုသာ သောက်သုံးချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ စတိုးဆိုင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့် အခါတွင် နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော ကိုလာဗူးမှာ ရောင်းချပြီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုကျောင်းသားသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့သဖြင့် ထိုနေရာတွင်ပင် သတိလစ်လဲကျသွားခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ကျဝေဒနာဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ သူ၏ မကျေနပ်ချက် နာကျည်းမှုများက ကျောင်းဝန်းထဲရှိ အအေးမိနေသော ကိုလာဗူးများပေါ်တွင် ပူးကပ်သွားခဲ့ပြီး၊ အကယ်၍ ကျောင်းသားများသည် စစ်သင်တန်းပြီးနောက် အဆောင်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်တည်း ကာဗိုနိတ်ပါဝင်သော အအေးများကို သောက်သုံးပါက သူတို့၏ သွားများမှာ တိုက်စားခံရပြီး ကျိုးပဲ့သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

စစ်သင်တန်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ဤကျောင်းဝန်းဒဏ္ဍာရီ နှစ်ခုမှာ ထိုအချိန်မှစ၍ ရှန်ဟိုင်းမြို့တွင် ရေပန်းစားလာခဲ့ပြီး နောင်လာနောက်သားများအကြားတွင် မကြာခဏ ပြောစမှတ်ပြုစရာ ဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။

ဤသည်မှာ ကျိုးထျန်း မသိရှိခဲ့သည့် ကိစ္စရပ်ဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ သူသာ သိရှိပါက သေချာပေါက် ဆဲဆိုမိပေလိမ့်မည်။

‘ဒီလူတွေ တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းတာပဲ၊ သူတို့က စောင်းမြောင်းပြောဆိုနေကြတာ၊ သူတို့ဘာသာသူတို့ မနာလိုစိတ်တွေလွန်ကဲပြီး ဖျားနာကုန်ကြတာလေ’

ထိုအတောအတွင်း အခြေအနေကို မသိရှိသေးသည့် ကျိုးထျန်းသည် စနစ်၏ အသိပေးချက်ကို လက်ခံရရှိလိုက်သည်။

[ဒင်~... စနစ်အသိပေးချက် - တာဝန်ပြီးမြောက်ပါပြီ၊ စနစ်သည် တာဝန်ကို အကဲဖြတ်နေပါသည်]

[တာဝန်အကဲဖြတ်မှု - ပြီးပြည့်စုံသည်]

[ဆုလာဘ် - အလယ်အလတ်အဆင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု အချက်အလက်ကတ်]

[မှတ်ချက် - အလယ်အလတ်အဆင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု အချက်အလက်ကတ်သည် အသုံးပြုပြီးနောက် အိမ်ရှင်အား ယွမ် ၁ ဘီလီယံအထိ တန်ဖိုးရှိသော ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု အချက်အလက်တစ်ခုကို ပံ့ပိုးပေးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်]

[အိမ်ရှင် - ကျိုးထျန်း

အသက် - ၁၈ နှစ်

ရုပ်ရည် - ၉၃

ခန္ဓာကိုယ် - ၇၉

ကျန်းမာရေး - ၉၂

အချဉ်ဓာတ်လက်ကျန် - (ထုတ်ယူနိုင်သည်)]

မုယန်၊ ကျောက်ရှင်းတို့နှင့်အတူ ဟော့ပေါ့ဆိုင်တွင် ထိုင်နေသည့် သူသည် အသိပေးချက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အော်ဟစ်၍ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

‘ဟဲဟဲဟဲ... နောက်ထပ် အလယ်အလတ်အဆင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု အချက်အလက်ကတ်တစ်ခုပဲ’

‘ဟိုဘက်က ရုပ်ရှင်ကလည်း ရိတ်သိမ်းရမယ့် အချိန်ကို ရောက်တော့မယ်၊ ပြီးတော့ ငါ ဒီဘက်မှာလည်း ဂိမ်းအသစ်တစ်ခုကို စတင်နိုင်ပြီ၊ တကယ့်ကို လန်းဆန်းလိုက်တာ’

‘ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ငါရှာဖွေခဲ့တဲ့ ယွမ် သန်း ၅၀ ကျော်နဲ့ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ စုစုပေါင်း လက်ကျန်ငွေက နောက်ဆုံးတော့ သန်း ၁၀၀ ကို ထပ်မံ ကျော်လွန်သွားပြန်ပြီ’

သူ၏ အားရပါးရ ရယ်မောသံက မိန်းကလေးနှစ်ဦး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်လိုက်မိသည်။

"ကျိုးထျန်း... နင် ထီပေါက်လို့လား၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ပျော်နေရတာလဲ" မုယန်မှ သူ့ကို ပုတ်လိုက်ပြီး ဇာတ်လမ်းမသိဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ထီပေါက်တာလား... အဲဒါက ပိုက်ဆံနည်းနည်းလေးလေ" သူက ခေါင်းကို ခါယမ်းရင်း ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သာမန် ထီလက်မှတ်တစ်ခုသည် အများဆုံး ယွမ် ၁၀ သန်းသာ ပေါက်နိုင်ပြီး၊ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း ဝင်ငွေခွန် ပေးဆောင်ပြီးနောက်တွင်မူ ယွမ် ၈ သန်းခန့်သာ ရရှိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင် ဖြစ်သည်။

အများစုတွင်မူ ထီလက်မှတ် ၏ ပထမဆုမှာ ယွမ် ၆ သန်း သို့မဟုတ် ၇ သန်းခန့်သာ ရှိတတ်သဖြင့် ယွမ် ၅ သန်းခန့်သာ ကျန်ရှိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ၏ စနစ်ကမူ အနည်းဆုံး ပထမဆု အခု ၂၀ မျှကို ပံ့ပိုးပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ စနစ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ထိုလူမှုဝန်ထမ်း ထီဆိုသည်မှာ ဘာမျှမဟုတ်ချေ။

"ဟွန့်... အမြဲတမ်း ကြွားဝါနေတာပဲ" ကျောက်ရှင်းက တစ်နေ့လုံး စောင်းမြောင်း၍ ပြောဆိုနေခဲ့သည်။

သူမ ဤသို့ ပြောဆိုနေခဲ့သော်လည်း ကျိုးထျန်း၏ ငွေရှာနိုင်စွမ်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သူမ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

သူမသည် လွန်ခဲ့သည့် ရက်ပိုင်းအတွင်း "Planetary Home" ရုပ်ရှင်၏ ရုံဝင်ငွေ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သေသေချာချာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ထိုရုပ်ရှင်၏ အောင်မြင်မှုမှာ လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်းသည် ရုံဝင်ငွေ၏ အစိတ်အပိုင်း အများစုကို ရရှိလိမ့်မည်ဖြစ်ရာ၊ အနည်းဆုံး ယွမ် သန်းပေါင်းရာချီ ရှိပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ကျိုးထျန်းအနေဖြင့် ထီပေါက်ခြင်းအပေါ် ဂရုမစိုက်ခြင်းမှာ ယုတ္တိရှိကြောင်း သူမ သဘောပေါက်ထားသည်။

သူမသည် ယနေ့တွင် ကျိုးထျန်းကို မမြင်တွေ့ချင်သဖြင့် ဟော့ပေါ့လာမစားချင်ခဲ့ချေ။

မနေ့က သူမ၏ အန်တီဖြစ်သူ မေးမြန်းခဲ့သည့် မေးခွန်းက သူမကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် သက်ရောက်မှု ရှိစေခဲ့သည်။

"နင်က တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အမြှောင်မယား ဖြစ်ချင်လို့လား"

သေချာတာပေါ့... သူမ မဖြစ်ချင်ဘူး၊ ထို့အပြင် သူမ မလိုလားပေ။

ထို့ကြောင့် သူမ စိတ်မတည်ငြိမ်သေးမီ အချိန်အတွင်း ကျိုးထျန်းကို မမြင်တွေ့ချင်ခဲ့ချေ။

သို့သော် မုယန်က သူမကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူမအနေဖြင့် ငြင်းပယ်ရန် ခဲယဉ်းလှသဖြင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ဆန့်ကျင်ဘက် နေရာတွင် စိတ်မသက်မသာဖြင့် ဝင်ထိုင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"နင်တို့ နားမလည်ပါဘူး၊ အရင်စားကြရအောင်၊ အကယ်၍ မလောက်ရင် နောက်ထပ် ဟင်းပွဲအချို့ ထပ်မှာလို့ရတယ်"

သူသည် အလွန် ကောင်းမွန်သော စိတ်ခံစားချက် ရှိနေခဲ့ပြီး၊ မိန်းကလေးနှစ်ဦး စကားပြောဆိုနေကြစဉ်မှာပင် ကတ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

[စနစ်သတိပေးချက် - ဤကတ်ကို အသုံးပြုမှာလား]

"အသုံးပြုမယ်"

[ကတ်ကို အသုံးပြုပြီးပါပြီ]

သူသည် ကတ်၏ အချက်အလက်များကို ချက်ချင်း ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

‘ဒီတစ်ခါက အိမ်ခြံမြေလား ဒါမှမဟုတ် ရုပ်ရှင်လား’

‘ငါ့အထင်တော့ ရုပ်ရှင်ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက ဟန်တျန်းမှာ ရှိနေတာပဲ’

‘အကယ်၍ ငါသာ Planetary House လိုမျိုး ရေပန်းစားတဲ့ ရုပ်ရှင်တစ်ခုကို ထပ်မံ ရှာဖွေနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ တကယ်ပဲ ချမ်းသာသွားတော့မှာ’

သူသည် ရုပ်ရှင်အမည်တစ်ခုခုကို မြင်တွေ့ရရန် မျှော်လင့်လျက်၊ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကတ်၏ အကြောင်းအရာကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

သို့သော် တစ်စက္ကန့်ပင် မပြည့်မီ အချိန်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ပူပန်မှုကင်းမဲ့လှသော အပြုံးမျက်နှာမှာ မေးခွန်းထုတ်စရာ အမှတ်အသားများစွာဖြင့် အစားထိုးခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

‘ဒါက အခု ဘာကြီးလဲ’

ကတ်၏ အချက်အလက်များတွင် ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်မှာ

"စက်တင်ဘာ ၁၅ ရက်နေ့တွင် ဘလက်ပြည်နယ်အလယ်ပိုင်းရှိ ကမ်းဘဲလ် ဓါတ်ခွဲခန်း သည် ရန်ပုံငွေ ပြတ်လပ်မှုကြောင့် ပိတ်သိမ်းရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်"

ကျိုးထျန်းသည် အမဲအူပတ်တစ်ခုကို မိမိ၏ တုတ်ဖြင့် ညှပ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ ဟော့ပေါ့အိုးထဲတွင် ပြုတ်နေခဲ့သည်။

အချိန်ခဏတာသာပြုတ်ရမည့် အမဲအူပတ်မှာ ယခုအခါတွင်မူ အချိန်တော်တော်ကြာ ပြုတ်မိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မုယန်က သူ့ကို သတိမပေးခဲ့ပါက သူသည် ဆက်လက်၍ ပြုတ်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုနေရာတွင် တစ်မိနစ်ခန့်မျှ မှင်တက်လျက် ရပ်နေခဲ့ရပြီး၊ ဤချမ်းသာကြွယ်ဝမှုက မည်သည့်အရာနှင့် သက်ဆိုင်နေကြောင်း လုံးဝ သဘောမပေါက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။

‘ဘလက်ပြည်နယ်လား’

‘ပြီးတော့ ဓါတ်ခွဲခန်းလား’

‘ဒါက ယွမ် သန်း ၁၀၀ ကျော် တန်ဖိုးရှိတဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု အချက်အလက် ဟုတ်လို့လား’

သူသည် သိပ္ပံမေဂျာ ကျောင်းသားတစ်ဦး မဟုတ်ခြင်းကြောင့် ဓါတ်ခွဲခန်းတစ်ခု ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း အယူအဆ မရှိချေ။

ထို့အပြင် အချက်အလက်များမှာ အလွန်တရာ ဝေဝါးလွန်းလှပြီး၊ ယေဘုယျကျသော တည်နေရာနှင့် အမည်ကိုသာ ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် မိမိ၏ ဖုန်းပေါ်တွင် ရှာဖွေကြည့်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့် သက်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်ကိုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။

‘ကြည့်ရတာ... ငါ ဂျက်ဆီ ကို စုံစမ်းခိုင်းရမယ် ထင်တယ်၊ ဒါက သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းတယ်’

သူ့တွင် သံသယများ ရှိနေခဲ့သော်လည်း၊ အကြောင်းအရာတစ်ခုသည် ပိုမို ထူးဆန်းလေလေ၊ ၎င်း၏ အလားအလာရှိသော အကျိုးအမြတ်က ပိုမို ကြီးမားလေလေ ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

"ကျိုးထျန်း... နင် စောစောကတည်းက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိတ်လွင့်နေရတာလဲ"

မုယန်က သူ နေမကောင်းဖြစ်မှာကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူ၏ နားထင်ကို လှမ်း၍ ထိလိုက်သည်။

"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်၊ ငါ ရုတ်တရက် အကြောင်းအရာတစ်ခုကို သတိရသွားလို့ပါ၊ ငါ အဲဒါကို နောက်မှပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ့မယ်၊ အခုတော့ အစားအသောက်က အရေးကြီးဆုံးပဲ"

သူသည် မိမိ၏ ပူပန်မှုများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး အစားအသောက်ကို အလေးအနက်ထား၍ စတင် စားသောက်လိုက်တော့သည်။

သူသည် အမဲသားပြား တစ်ပွဲကို မှာယူလိုက်သည်။

သူသည် သဘာဝကျစွာပင် အကောင်းဆုံး ဟင်းပွဲများကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ဤအမဲသားမှာ အဆီနှင့် အသား မျှတစွာ ပါဝင်နေသဖြင့် အလွန်တရာ စားချင်စဖွယ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

မာဝေဒူး ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင်... ချမ်းသာတဲ့သူတွေက အမဲသားကို အပွဲလိုက် စားကြပြီး၊ ဆင်းရဲတဲ့သူများမှာ အပြားလိုက်သာ စားနိုင်ကြသည်။

သူသည် ယွမ် ၁၈၈ တန်ဖိုးရှိသော အမဲသားတစ်ပွဲလုံးကို အိုးထဲသို့ ရက်ရက်ရောရော ထည့်လိုက်သည်။

အချိန်ပြည့်သွားသည့် အခါတွင်မူ သူသည် ဇကာပါသော ဇွန်းကို အသုံးပြု၍ အသားအားလုံးကို ဆယ်ယူလိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် မိမိအတွက် တစ်ပုံ၊ မုယန်အတွက် တစ်ပုံနှင့် အလကား လာစားသည့် ကျောက်ရှင်းအတွက်ပင် တစ်ပုံကို ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။

ဤအပြုအမူမှာ သူနှင့် မုယန်အတွက်မူ လုံးဝ ပုံမှန်ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ကျောက်ရှင်းအတွက်မူ မတူပေ။

ကျိုးထျန်းက သူမ၏ ပန်းကန်ထဲသို့ အသားတစ်ပြား ထည့်ပေးလိုက်ပြီးနောက်၊ သူမ၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ မုယန် ပုံမှန်မဟုတ်သော အပြုအမူမျိုး ပြသခြင်း ရှိ၊ မရှိ သေချာစေရန် လှမ်းကြည့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ ခံစားရလျက်၊ သူမသည် သူခိုးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ တိတ်တဆိတ် သေးငယ်သော အကိုက်လေးများဖြင့် စားသောက်နေခဲ့တော့သည်။

သူမသည် မိမိ၏ အပြုအမူမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ကြောင်း ကိုယ်တိုင်ပင် သတိမပြုမိခဲ့ချေ၊ ၎င်းမှာ မသိစိတ်က ပြုမူလိုက်သည့် အချက်ဖြစ်ပြီး ကျိုးထျန်းကမူ ဤသည်ကို သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။