အခန်း ၁၆

အခန်း (၁၆)

စိတ်ကျေနပ်စရာ အဖြေကို ပေးပါ

"ပိုင်ရုံ၊ ငါ ရောက်နေပြီ... တံခါးဖွင့်ပေးပါအုန်း..."

ကျန်းပိုင်ရီနှင့် ကောင်းယွမ်တို့အတူတကွ ထွက်လာကြရာ နောက်တွင်မူ အသက်ဝင်လှပသည့် စက်ရုပ်နှစ်ရုပ်က လိုက်ပါလာခဲ့လေသည်။

တံခါးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ကျန်းပိုင်ရီသည် လီချင်းချွမ်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

"ချွမ်အာ... ဒီလောက်ညဉ့်နက်မှ ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲ... မနက်ဖြန်မှ ရောက်မယ်လို့ ထင်ထားတာ..."

"အပိုစကားတွေ ထားလိုက်ပါတော့... အလုပ်ကိစ္စကိုသာ ပြောစမ်းပါ... ငါ့ကို ဘာကိစ္စနဲ့ ခေါ်တာလဲ..."

"ဟဲဟဲ... သတင်းကောင်းပဲ... တည်းဖြတ်စက် တစ်လုံးရထားတယ်... ရှဝေအနေနဲ့ တစ်လုံးလောက် လိုချင် လား..."

လီချင်းချွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စအတွက်နဲ့ပဲ ငါ့ကို ခေါ်လိုက်တာလား..."

ရှဝေသည် တည်းဖြတ်စက်ကို အမှန်ပင် လိုချင်နေခြင်းဖြစ်ပြီး လက်ရှိ ပြည်တွင်းထုတ်လုပ်သူများ ရှိနေသော် လည်း ၎င်းတို့၏ ရုပ်ထွက်နှင့် တိကျမှုမှာ နိုင်ငံခြားထုတ်ကုန်များနှင့် ယှဉ်လျှင် အလှမ်းကွာဝေးလှပေသည်။ ပြီးခဲ့ သည့်နှစ်က ရရှိခဲ့သော တိုးတက်မှုမှာလည်း နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာထက် စိတ်ကူးစိတ်သန်းပိုင်းဆိုင်ရာသာ ဖြစ် သည်။ လီချင်းချွမ်သည်လည်း ရှနိုင်ငံ၏ နည်းပညာအဆင့်မြင့်ဆုံးကုမ္ပဏီထက် သာလွန်သော ထုတ်လုပ်သူမျိုး ရှိမည်ဟု မယုံကြည်ပေ။

"ကျန်းပိုင်ရီ... မင်း ငါ့ကို စိတ်ကျေနပ်စရာ အဖြေတစ်ခု ပေးမှ ဖြစ်မယ်... မဟုတ်ရင်တော့ ငါတို့ သူငယ်ချင်း မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး..."

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းယွမ်သည် ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့လေသည်။

"ဒါရိုက်တာလီ... အထဲမှာ ဝင်ထိုင်ပြီး စကားပြောကြမလား..."

"မင်းက ဘယ်သူလဲ... ကောင်းယွမ်လား..."

ကျန်းပိုင်ရီ၏ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းဖြစ်သည့် လီချင်းချွမ်သည် ကောင်းယွမ်ကို သိထားပြီးဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... အခုအချိန်မှာ ရှဝေက တည်းဖြတ်စက် လိုချင်နေတယ်ဆိုတာ တစ်ကမ္ဘာလုံး သိနေပါပြီ... ကျွန်တော့်မှာလည်း တစ်လုံး ရှိနေတယ်... ဒါဟာ လျှပ်စစ်သံလိုက်လမ်းကြောင်း တိကျမှုထိန်းညှိစနစ်၊ တစ်ပြေး ညီ အလင်းအိမ်စနစ်နဲ့ မြင့်မားသော ထိရောက်မှုရှိတဲ့ အလိုအလျောက် အလွန်မြင့်မားသော ခရမ်းလွန် ရောင် ခြည် ဖိုတွန်ထိတွေ့မှုစနစ်ပါပဲ... (၃)နာနိုမီတာ နည်းပညာနဲ့ သုံးထားတဲ့ စူပါရုပ်ထွက် တည်းဖြတ်စက်ပေါ့..."

လီချင်းချွမ်သည် တည်းဖြတ်စက်အကြောင်း ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ဤကိစ္စမှာ ယုံကြည်စရာမရှိဟု တွေးလိုက် မိလေသည်။ ကောင်းယွမ်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်တွင်လည်း ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်၏။

မည်မျှ ရယ်စရာကောင်းနေသနည်း။ ရှနိုင်ငံ၏ နည်းပညာအမြင့်ဆုံး ကုမ္ပဏီပင် (22)နာနိုမီတာ ကိုသာ စတင် ထုတ်လုပ်နိုင်သေးပြီး (10)နာနိုမီတာကို ကို ကြိုးပမ်းနေဆဲဖြစ်သည်။

အင်တာနက်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းပျက်သွားသူတစ်ဦးက သူ့အား (၃)နာနိုမီတာ တည်းဖြတ်စက်ရှိသည်ဟု ပြောနေ ခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်သော စကားသာ ဖြစ်သည်။

လီချင်းချွမ် ထွက်ခွာသွားတော့မည်ကို မြင်လျှင် ကျန်းပိုင်ရီ စိတ်ပူလာခဲ့လေသည်။ သူသည် သူ့လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်၏။

"ချွမ်အာ... ဘာဖြစ်တာလဲ..."

"မင်းနဲ့ ကစားနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး... မင်းတို့ အင်တာနက်လူတန်းစားတွေက သဘောတရားတွေကိုပဲ ကစားရတာ ဝါသနာပါကြတယ်... ငါတို့ ရှဝေက လက်တွေ့လုပ်ငန်းလုပ်နေတာ... အချိန်ဖြုန်းမနေနိုင်ဘူး..."

ကောင်းယွမ်သည် ဤရလဒ်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အနာဂတ်မှ အဖိုးတန်ပစ္စည်းများစွာ ရရှိထားသော်လည်း တိုက်ရိုက်မြှင့်တင်ရန် ခက်ခဲနေခြင်းဖြစ်သည်။ ကျန်းပိုင်ရီကသာ ခေါ်ထား၍ လီချင်းချွမ် ရောက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ကောင်းယွမ်ကိုယ်တိုင် ဖိတ်ကြားပါက မည်သူမျှ လာမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ...၊ ကောင်းယွမ်သည် သူ့အား ဤအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါရိုက်တာလီ... ခဏလေး စောင့်ပါဦး... ကျွန်တော်တို့ အင်တာနက်သမားတွေအပေါ် ဘာအထင်မှားမှုတွေ ရှိ နေမှန်းတော့ မသိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကျွန်တော်လည်း လက်တွေ့လုပ်ငန်းခွင်ထဲ ရောက်နေပါပြီ... ခင်ဗျား ရောက်လာမှတော့ မပြန်ခင် စက်ကို တစ်ချက်လောက် ကြည့်သွားပါဦးလား... ဒါရိုက်တာလီက ကျွမ်းကျင်သူ ဆိုတော့ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ အစစ်အမှန်ဟုတ်မဟုတ် သိနိုင်မှာပါ..."

လီချင်းချွမ် ပြန်လှည့်လာလေသည်။

"မင်းမှာ စက်ရှိနေတာလား..."

"ဟုတ်ပါတယ်... နောက်ဖေးမှာ ရှိတယ်..."

ကောင်းယွမ်သည် လှည့်ပတ်ပြောမနေတော့ဘဲ ပစ္စည်းအစစ်ကို ပြသခြင်းသည်သာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း သိထားပေသည်။ လီချင်းချွမ်၏ စိတ်အေးသွားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင် ကြည့်ကြတာပေါ့..."

သုံးဦးသား နောက်ဖေးသို့ သွားကြရာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် တည်းဖြတ်စက်ဆယ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ၎င်းတို့ မှာ အရွယ်အစား မကြီးမားဘဲ ပုံနှိပ်စက်များနှင့် ဆင်တူနေသည်။ စက်ဆယ်လုံးလုံးကို တာပေါ်လင်စဖြင့် ဖုံးအုပ် ထားလေသည်။ ကောင်းယွမ်သည် စက်တစ်ခုကို အုပ်ထားသည့်အစကို ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ဖယ်လိုက်၏။

"ဒါပါပဲ... ဒါရိုက်တာလီ... ခင်ဗျား စမ်းပြီး ဖွင့်ကြည့်နိုင်ပါတယ်... ဆီလီကွန်ပြားတွေ မပါပေမဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် ကိုတော့ စမ်းသပ်လို့ ရနိုင်ပါတယ်... မဟုတ်ဘူးလား..."

ကောင်းယွမ်တွင် ဆီလီကွန်ပြားများ ရှိသော်လည်း ယခုချက်ချင်း ထုတ်ပြရန် မရည်ရွယ်ထားပေ။ သူသည် ရှဝေ ကုမ္ပဏီကို ငွေရှာရန် အခွင့်အရေးပေးလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အများကြီး တစ်ပြိုင်နက်ထုတ်ပါက အခြားသူ များ၏ လောဘကို ဆွဲဆောင်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

လီချင်းချွမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ ဤမျှသေးငယ်သော စက်က (၃)နာနိုမီတာ ချစ်ပ်များကို တကယ်ထုတ်နိုင်ပါ့မလားဟု သူ သံသယဝင်မိ၏။ သို့သော်လည်း ရောက်လာမှတော့ စမ်းကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လျှပ်စစ်မီး ချိတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် လီချင်းချွမ် စက်ကို စတင်ဖွင့်လိုက်၏။ တည်းဖြတ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်တွင် ဆီလီကွန်ပြား သန့်စင်ခြင်း၊ အခြောက်ခံခြင်း၊ အလင်းထိတွေ့ခံနိုင်သော အရည်သုတ်ခြင်း၊ အပူပေးခြင်း၊ ချိန်ညှိ ခြင်းနှင့် ထွင်းထုခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ သို့သော် ကောင်းယွမ် အနာဂတ်မှ သယ်လာသော စက်မှာ လက်ရှိကမ္ဘာရှိ စက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရအောင် သာလွန်နေသည်။ လီချင်းချွမ်သည် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် စိတ်ငြိမ် အောင် မထားနိုင်တော့ပေ။

သူသည် စက်၏အတွင်းပိုင်း လုပ်ဆောင်ချက်များကို စူးစိုက်ကြည့်နေမိ၏။ ဆီလီကွန်ပြားမရှိသေးသော်လည်း စမ်းသပ်မုဒ်တွင် ပြသနေသော လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ သူ့ကို အံ့ဩမှင်သက်သွားစေသည်။

အဆင့်မြင့် တည်းဖြတ်စက်များသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အတိကျဆုံး တူရိယာများဖြစ်ပြီး ခေတ်သစ်အလင်း နည်းပညာ၏ အထွတ်အထိပ်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။ လက်ရှိအဆင့်မြင့်ဆုံး စက်များသည် (10-15)နာနိုမီတာ လှိုင်းအလျားရှိ ခရမ်းလွန်ရောင်ခြည်ကို သုံးကြသည်။ လှိုင်းအလျား ပိုတိုလေ တိကျမှု ပိုမြင့်လေဖြစ်သည်။

လီချင်းချွမ်၏ အသိတွင် (10-15) နာနိုမီတာ မှာ ကန့်သတ်ချက်ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ့ရှေ့ရှိစက်မှာ ခရမ်းလွန်ရောင် ခြည် မဟုတ်ဘဲ ဖိုတွန် ကို သုံးထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤသည်မှာ တခြားသူများက ထွင်းထုရန်ဓားကို သုံးနေချိန်၌ ထိုစက်က လေဆာကို သုံးနေသည်နှင့် အတူတူပင်။ ဖိုတွန်ဆိုသည်မှာ အလွန်သေးငယ်သော အခြေခံအမှုန်ဖြစ်ရာ သီအိုရီအရ မည်သည့် တိကျမှုအဆင့်ကိုမဆို ရရှိ နိုင်ပေသည်။

လီချင်းချွမ်သည် ကောင်းယွမ်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီ... ဒီစက်ကို ပြုပြင်လို့ ရမလား... (2) နာနိုမီတာ၊ (1) နာနိုမီတာ၊ နောက်ဆုံး (0.1)နာနိုမီတာ အထိတောင် ဖြစ် နိုင်မလား..."

ကောင်းယွမ်သည် သဘောကျစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ပါရမီရှင်ဆိုတာ တကယ်ပါပဲ... တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သိသွားတာပဲ... သီအိုရီအရ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရည် အသွေးကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကျွန်တော်တို့က (၃) နာနိုမီတာ မှာပဲ ရပ်ထားတာပါ..."

ဤတည်းဖြတ်စက်မျိုးသည် အနာဂတ်တွင် (၀.၁) နာနိုမီတာ အထိ တိကျမှုကို ရရှိနိုင်ပေသည်။ (၀.၁) နာနိုမီတာ ဆိုသည်မှာ အက်တမ်တစ်ခု၏ အရွယ်အစားသာ ရှိသည်။ ယခုခေတ်နည်းပညာဖြင့် အနောက်နိုင်ငံများသည် နောက်ထပ် နှစ်တစ်ရာကြိုးပမ်းလျှင်ပင် (၁) နာနိုမီတာ ကိုသာ ရောက်ရှိနိုင်လိမ့်မည်။

(၀.၁) နာနိုမီတာ နည်းပညာဖြင့် ထုတ်လုပ်သော ချစ်ပ်များသည် ရူပဗေဒနှင့် စက်မှုကန့်သတ်ချက်များကိုပင် ကျော်လွန်သွားလိမ့်မည်။

လီချင်းချွမ်သည် စက်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ပြန်မသွားချင်တော့ပေ။ မှန်ဘီလူးကို ဖုန်မှုန့်ထိမည်စိုး၍ဖြစ်စေ၊ ရေငွေ့စိုမည်စိုး၍ဖြစ်စေ စိုးရိမ်ကာ တစ်ညလုံး စောင့်ကြည့်နေချင်မိသည်။

ကောင်းယွမ်နှင့် ကျန်းပိုင်ရီတို့သည် လီချင်းချွမ်ကို အိမ်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားကြရလေသည်။

"ဒါရိုက်တာလီ... စက်ကတော့ လုံးဝ အပြစ်အနာအဆာကင်းတယ်လို့ ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်..."

ထိုသို့သော တည်းဖြတ်စက်များသည် အနာဂတ်တွင် အရေးမပါသော ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခု အချိန်တွင်မူ ၎င်းသည် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးတွင် အဆင့်မြင့်ဆုံး စက်မှုနည်းပညာ၏ အံ့ဖွယ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

လီချင်းချွမ် စိတ်ကို အနည်းငယ် ပြန်ထိန်းလိုက်၏။

"မစ္စတာကောင်း... တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်... ဒီစက်ကို ဘယ်ကနေ ရတာလဲ... ရောင်းဖို့ စိတ်ကူးရှိလား..."

ကောင်းယွမ်မှာ ရောင်းချရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိနေ၍ လီချင်းချွမ်ကို ဆက်သွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါရိုက်တာလီ... ဒီလောက်အဆင့်မြင့်တဲ့ တည်းဖြတ်စက်ကို ဒီကမ္ဘာမှာ ဘယ်သူ ထုတ်လုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်သ လဲ..."

လီချင်းချွမ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ယွမ်သျှမ်က နှစ်သစ်မတိုင်ခင်က (၃) နာနိုမီတာ ထုတ်လုပ်ရေးကို ဝင်မယ်လို့ ကြေညာခဲ့ပေမဲ့ တည်းဖြတ်စက် ကတော့ အရင်အတိုင်းပါပဲ... မင်းရဲ့ စက်ကတော့ ငါ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေပါတယ်..."