အခန်း ၂၇

အခန်း (၂၇)

ဝက်မွေးမြူရေးအတွက် ပစ္စည်းသုံးမျိုးတွဲ

နောင်အနာဂတ်ကာလ၌ မီးထဲသွားရသည်ဖြစ်စေ၊ ရေထဲဆင်းရသည်ဖြစ်စေ အပူချိန်ထိန်းအဝတ်အစားဖြင့် ငါးရံ့နက် နည်းပညာကုမ္ပဏီ၏ အပူချိန်ကို ခံစားသိရှိနိုင်ပေမည်။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိလိုက်သောအခါ...၊

ကောင်းယွမ်သည် ဤနေရာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်လိုစိတ် မရှိတော့ဘဲ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ၏ ကျန်ရှိနေသော အချိန်များတွင်လည်း အရေးကြီးသည့် လုပ်ဆောင်စရာ ဘာမှမရှိတော့ပေ။

...

လင်းကျိုးမြို့သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကောင်းယွမ်သည် ပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲစက်ကို စမ်းသပ်အသုံးပြုကြည့် ချင်နေခဲ့ပေ၏။ ထိုပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲစက်သည် အလွန်တရာ သေးငယ်ပြီး အရေးပေါ်အခြေအနေများအတွက် ကောင်းယွမ်က အမြဲတမ်း တစ်ပါတည်း သယ်ဆောင်ထားလေ့ရှိလေသည်။

ဤအရာသည် အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်များတွင် အသက်ကို ကယ်တင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ကောင်းယွမ်သည် လူသူကင်းမဲ့သော ပန်းခြံတစ်ခုကို ရှာဖွေလိုက်ပြီး ပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲစက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။ ပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲစက် စတင်အလုပ်လုပ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ခု ပေါ်လာကာ သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားသကဲ့သို့ ကောင်းယွမ် ခံစားလိုက် ရလေ၏။

ပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲစက်တွင် မျက်နှာပြင် မပါရှိသလို ခလုတ်များလည်း မပါရှိဘဲ ဦးနှောက်လှိုင်းဖြင့်သာ အလုံးစုံ ထိန်းချုပ်ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ကောင်းယွမ်က မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး အကြီးဆုံး လင်းယုန်ကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲရန် စိတ်ကူးလိုက်လေသည်။

ဤအတွေး ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းယွမ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြောင်းလဲသွားကြောင်းကို ခံစား လိုက်ရပြီး အရိုးများသည် ဖြည်းညင်းစွာ ပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းသွားကာ အရေပြားပေါ်တွင် အမွေးအတောင်များ ပေါက်လာခဲ့လေသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် ကောင်းယွမ် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ မြင်ကွင်းသည် လုံးဝ ကွဲပြားခြား နားသွားခဲ့လေပြီ။

ပျံသန်းခြင်း မပြုရသေးသော်လည်း ကောင်းယွမ်၏ မျက်စိရှေ့ရှိ အရာအားလုံးသည် ပြောင်းလဲနေခဲ့ပြီ ဖြစ် သည်။ သူ၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် မီတာငါးရာအကွာရှိ သစ်ပင်ပေါ်မှ သစ်သီးတစ်လုံးပေါ်တွင် တွားသွားနေသော ပိုးကောင်များကိုပင် မြင်တွေ့နေရ၏။

ထို့အပြင် ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ကောင်းယွမ်သည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေပြေလေညင်းများကို သတိပြုမိမည် မဟုတ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ လေတိုက်ခိုက်မှု၏ အလွန်တရာ သိမ်မွေ့သော အပြောင်းအလဲများကိုပင် ခံစားသိရှိနေရလေသည်။

ယခုအချိန်၌ ကောင်းယွမ် ပြောင်းလဲထားသော လင်းယုန်ကြီးမှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြီးဆုံး လင်းယုန်များထဲမှ တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး သိပ္ပံအမည်အားဖြင့် အင်ဒီးစ်လင်းတ သို့မဟုတ် တောင်အမေရိကလင်းတ ဟု ခေါ်ဆိုကာ ခန္ဓာကိုယ်အရှည် (၁.၅) မီတာနှင့် တောင်ပံဖြန့်အကျယ် (၃) မီတာကျော် ရှိလေသည်။

ကောင်းယွမ်သည် ဆက်လက်၍ မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ပေ။ သူသည် တောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ပြီး လေစီး ကြောင်းကို အသုံးပြုကာ အလျင်အမြန် ပျံတက်သွားလေတော့သည်။

နားထဲသို့ တိုးဝင်လာသော လေသံနှင့် အောက်ဘက်ရှိ လှပသော ရှုခင်းများသည် ကောင်းယွမ်ကို ဖမ်းစားထား လေသည်။

သူသည် ပျံလွှားငှက်အုပ်တစ်အုပ်ကို ဖြတ်ကျော်ပျံသန်းသွားရာ ထိုငှက်များ လန့်ဖျပ်ကာ အုပ်စုကွဲသွားစေခဲ့ပြီး ခပ်ဝေးဝေးမှ နားဝင်မချိုသော ရယ်သံတစ်သံကို ချန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

ကောင်းယွမ်၏ ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးသည် ချင်ကျင်းမြို့ အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ကြောင့် မရေမတွက်နိုင်သော ဓာတ်ပုံဆရာများနှင့် ဇီဝဗေဒပညာရှင်များကို အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့ လေသည်။

ချင်ဖန်သည် ပျံသန်းနေသော ငှက်များကို အထူးပြု ရိုက်ကူးသည့် ဓာတ်ပုံဆရာတစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။ သူသည် ခပ်ဝေးဝေးတွင် မြင့်မားစွာ ပျံသန်းနေသော ငှက်တစ်ကောင်ကို မတော်တဆ ရိုက်ကူးမိသွားခဲ့၏။

ဓာတ်ပုံကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ချင်ဖန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားလေသည်။ သူမြင်တွေ့လိုက်ရ သည်မှာ ကမ္ဘာသစ်တွင် နေထိုင်ကျက်စားသော ဧရာမ သားရဲငှက်ကြီးဖြစ်သည့် အင်ဒီးစ်လင်းတတစ်ကောင် ဖြစ်နေလေသည်။ ထိုငှက်ကြီးက ချင်ကျင်းမြို့သို့ မည်သို့မည်ပုံ ရောက်ရှိလာနိုင်မည်နည်း။

ပို၍ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ထိုလင်းတကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော ကိရိယာတစ်ခု ရှိနေပြီး ယင်းမှာ ကောင်းယွမ်၏ ပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲစက်ပင် ဖြစ်ကာ ထိုကိရိယာအောက်တွင် အိတ်တစ်လုံး တွဲလောင်း ကျနေခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ကောင်းယွမ်၏ အဝတ်အစားများနှင့် ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းများကိုမူ ပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲနေစဉ်အတွင်း ပုံသဏ္ဍာန် ပြောင်းလဲစက်အောက်ရှိ ဖိသိပ်ထားသော အိတ်တစ်လုံးထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ချင်ဖန်သည် ဓာတ်ပုံများကို ဓာတ်ပုံဆရာများ၏ အုပ်စုဖွဲ့စကားပြောခန်းထဲသို့ ချက်ချင်း တင်လိုက်လေသည်။

[အားလုံးပဲ ကြည့်ကြပါဦး... ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ ဘာတွေ့ခဲ့လဲဆိုတော့... အင်ဒီးစ်လင်းတကြီးဗျ...]

[ရှောင်ချင်က အမေရိကန်ကို သွားတာလား...]

[မဟုတ်ပါဘူး... ဒါက ချင်ကျင်းမြို့မှာ ရိုက်ထားတာပါ... ကျွန်တော်လည်း ထူးဆန်းနေတယ်...]

[တကယ်လား... ကံကောင်းလိုက်တာကွာ... ပေကျင်းမှာ အင်ဒီးစ်လင်းတကို ရိုက်နိုင်တာလား... အံ့သြစရာပဲ... အဲဒီလင်းတက ဓားပြလား... ဘယ်သူ့ဆီက ခိုးလာတာလဲ...]

[မိုက်လှချည်လား...]

ကောင်းယွမ် လေထဲတွင် ပျံသန်းနေစဉ် သူ၏ ပုံရိပ်ကို လူအများက အဆက်မပြတ် မြင်တွေ့နေရသော်လည်း ဤအချိန်၌ ကောင်းယွမ်သည် ပျံသန်းရသည့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ခံစားချက်ထဲတွင် နစ်မြောနေကာ အလွန်တရာ သဘောကျနေလေသည်။

လေစီးကြောင်းများ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်တိုက်သွားသည့် ခံစားချက်က အံ့မခန်းပင် ဖြစ်လေသည်။ ဟင်းလင်းပြင် ထဲတွင် ပျံသန်းနေရသည့် ဤခံစားချက်သည် သူကြုံတွေ့ဖူးသမျှ အခြားမည်သည့် အတွေ့အကြုံထက်မဆို ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

အချို့လူများက ရိုလာကိုစတာ စီးရသည်ကို အဘယ်ကြောင့် နှစ်သက်ကြသနည်း ဆိုသည်ကို ကောင်းယွမ် နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားလေသည်။

အရာအားလုံးက ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစရာပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော်လည်း ကောင်းယွမ်သည် ရိုလာကိုစတာ စီးရသည်ထက် များစွာပိုသော ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ခံစားနေရပြီး လေထဲတွင် အမျိုးမျိုးသော လေကြောင်းပြကွက်များကို အဆက်မပြတ် ဖန်တီးပြသနေလေသည်။

ကီလိုမီတာ ရာပေါင်းများစွာ ခရီးနှင်ပြီးနောက် ကောင်းယွမ်သည် နာရီအနည်းငယ်အတွင်း လင်းကျိုးမြို့ ၏ ကောင်းကင်ယံ အထက်သို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် ဝဲပျံနေရင်း ဤသည်မှာ ကောင်းယွမ် လင်းကျိုးမြို့ကို လေထဲမှ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရ ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။ သူ၏ ဤဇာတိမြို့ငယ်လေးသည် သူပင် မသိလိုက်ဘဲ ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့လေပြီ။

ကောင်းယွမ်သည် မှောင်မိုက်လုနီးပါးအချိန်အထိ ကစားပြီးနောက် လင်းကျိုးမြို့ အနောက်ဘက်ဆင်ခြေ ဖုံးပန်းခြံသို့ ဆင်းသက်လိုက်လေသည်။ သူ၏ အဝတ်အစားများကို သပ်ရပ်စွာ ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် ပန်းခြံထဲမှ ထွက်ခွာကာ အငှားယာဉ်တစ်စီး ငှားရမ်း၍ ငါးရံ့နက် နည်းပညာကုမ္ပဏီ လင်းကျိုးအဆောက်အအုံသို့ ရောက်ရှိ လာလေသည်။

ဤအချိန်တွင် ကျန်းပိုင်ရီသည် ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများကို စတင်လုပ်ဆောင်နေပြီဖြစ်ကာ အလွန်တရာ အလုပ်တွင် ကျယ်နေခဲ့လေသည်။

ဤအဆောက်အအုံသည် လင်းကျိုးမြို့ နည်းပညာမြင့်ဇုန်တွင် တည်ရှိလေသည်။

ကျန်းပိုင်ရီ ဝယ်ယူစဉ်က ငါးရံ့နက် နည်းပညာကုမ္ပဏီသည် လူမသိသူမသိ ကုမ္ပဏီတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ယနေ့နံနက်ပိုင်းတွင် ငါးရံ့နက် နည်းပညာကုမ္ပဏီသည် ချင်ကျင်းမြို့၌ အံ့မခန်း ပွဲဦးထွက်ပြသနိုင်ခဲ့သောကြောင့် လင်းကျိုးမြို့၏ ခေါင်းဆောင်ပိုင်းများပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရလေသည်။

သူသည် ငါးရံ့နက် နည်းပညာကုမ္ပဏီ လင်းကျိုးအဆောက်အအုံသို့ ချက်ချင်း သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့လေသည်။ ကျန်းပိုင်ရီမှာ ကောင်းယွမ်၏ အထွန်းတောက်ဆုံးအချိန်ကာလသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ ပြီး သူသည်လည်း လူမှုရေးဆက်ဆံရေးများဖြင့် အလုပ်များနေခဲ့လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းဆောင်ကို နှုတ်ဆက်ပို့ဆောင်ပြီးနောက် ကျန်းပိုင်ရီသည် ချင်ကျင်းမြို့မှ သူ၏ ရဲဘော် ဟောင်းများကို ချက်ချင်း ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်ကလည်း သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းရန် ချက်ချင်း ကားမောင်းလာခဲ့လေသည်။

ကောင်းယွမ် အငှားယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းကာ အဆောက်အအုံထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် ကျန်းပိုင်ရီက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့ထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်လေသည်။

"လောင်ကောင်း... မင်း မနက်ဖြန်မှ ပြန်လာမယ် ထင်နေတာ... ဝိုး... မြန်လှချည်လား..."

ကောင်းယွမ်က လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရင်း...၊

"ငါ့ကို လာမထိနဲ့... ငါ ပင်ပန်းနေပြီ... ဒန်းဒန်း... ရူရူ... လာပြီး ငါ့ပခုံးတွေကို နှိပ်နယ်ပေးကြစမ်း..."

လှပသော အမျိုးသမီးစက်ရုပ်နှစ်ရုပ်က ကောင်းယွမ်၏ ခြေထောက်များနှင့် ပခုံးများကို ချက်ချင်း စတင်နှိပ် နယ်ပေးလေသည်။

"လောင်ကောင်း... မင်း ချင်ကျင်းမြို့မှာ ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ... မင်း မလုပ်ဘူးမလား... သိတယ်မလား... ဟိုလေ... မင်းက အသက်သုံးဆယ် နီးပါးရှိနေပြီနော်... ဖြည်းဖြည်းလုပ်ပါ..."

"သွားစမ်းပါ... မင်း လူငှားပြီးပြီလား..."

"ငါ ငှားပြီးပြီလေ... အသိတွေ အများကြီးပဲ... မင်း ဒီမှာ စောင့်နေ... သူတို့ကို ခေါ်လာပြီး မင်းနဲ့ မိတ်ဆက်ပေး မယ်..."

ထို့နောက် ကျန်းပိုင်ရီသည် အပြင်သို့ ထွက်သွားလေသည်။

ကောင်းယွမ်သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တစ်စစီ ပြုတ်ထွက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရ၏။ သူ အလွန်တရာ ပင်ပန်းနေခဲ့လေသည်။ နာရီအနည်းငယ်မျှ ပျံသန်းရုံဖြင့် သူ့ကို ဤမျှလောက် ပင်ပန်းသွားစေလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်ရလေသည်။

*အခုကစပြီး ပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲစက်တွေကို သုံးရင် ငါ ပိုပြီး သတိထားရတော့မယ်လို့ ထင်တယ်...*

အသုံးပြုရသည်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော်လည်း ပြီးသွားသည့်အခါတွင် ခက်ခဲလှပြီး ရက်အတော်ကြာ အနား ယူရန် လိုအပ်ပေသည်။

မကြာမီတွင် ကောင်းယွမ်၏ လက်အောက်ငယ်သားဟောင်းများ ရောက်ရှိလာလေသည်။ ဤလူများသည် ကောင်းယွမ်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် အနေရခက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

"မစ္စတာကောင်း..."

"အထွေထွေမန်နေဂျာ ကောင်း... ခင်ဗျားအတွက် နောက်တစ်ကြိမ် အလုပ်လုပ်ပေးရမယ့် အချိန်ရောက်လာပြန် ပြီ..."

ကောင်းယွမ်သည် ထိုအရာကို စိတ်ထဲ မထားပေ။ ဤလူများသည် အမှန်တကယ်ပင် သူ၏ ဝန်ထမ်းဟောင်းများ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူ ဒေဝါလီခံလိုက်ရသောကြောင့် ၎င်းတို့အနေဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုရန် အခြား နည်းလမ်းများ ရှာဖွေရသည်မှာ ပုံမှန်သာ ဖြစ်လေသည်။

အကယ်၍ သူသာ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူ့ သူဌေး ဒေဝါလီခံသွားမည်ဆိုပါက သူလည်း ထွက်သွားရမည် သာ ဖြစ်လေသည်။

ဤကမ္ဘာလောကတွင် အေးအတူ ပူအမျှ ခံစားတတ်သူများ သိပ်မများလှပေ။ ဤလူများသည် သူတို့၏ အလုပ် များကို အရည်အသွေးရော အရေအတွက်ပါ ပြည့်မီအောင် ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်နိုင်သရွေ့ သူတို့သည် ဝန်ထမ်းကောင်းများပင် ဖြစ်လေသည်။

"မင်းတို့ လာနိုင်လို့ ငါ အရမ်း ဝမ်းသာပါတယ်..."

ကောင်းယွမ်က ထိုလူများကို ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါတို့တွေ ပခုံးချင်းယှဉ်ပြီး ထပ်တိုက်ပွဲဝင်ကြတာပေါ့... ယွမ်ဖန်း မရှိတော့ရင်တောင်မှ ငါးရံ့နက် ရှိနေပါသေး တယ်... အချင်းချင်း ခွန်အားပေးကြတာပေါ့..."

ကျန်းပိုင်ရီက ရယ်မောလိုက်ပြီး...

"လောင်ကောင်း... အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတာ တော်လိုက်တော့... ငါတို့က သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေပဲ... အချိုသတ်စကားတွေကို ကျော်လိုက်ပြီး တာဝန်နဲ့ အစီအစဉ်ကိုပဲ သွားကြရအောင်..."

"ကောင်းပြီလေ... ငါးရံ့နက် နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ အနာဂတ်အကြောင်း ပြောကြတာပေါ့..."

"မင်းတို့အားလုံး သိကြတဲ့အတိုင်း ငါးရံ့နက် နည်းပညာကုမ္ပဏီက အရင်က ယွမ်ဖန်းနည်းပညာ အုပ်စုနဲ့ မတူ ဘူး... ဒါက ထုတ်ကုန်တွေအပေါ် အာရုံစိုက်ထားတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နည်းပညာကုမ္ပဏီတစ်ခုပဲ... ငါးရံ့နက် အိမ်တော် လို့ခေါ်တဲ့ အသုံးပြုသူ အက်ပ်လီကေးရှင်းတစ်ခု ဖန်တီးဖို့ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ကျန်းကို ငါ ပြောထားပြီးပြီ... ဒါက ဈေး ဝယ်တာ၊ လူမှုကွန်ရက်နဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ငါးရံ့နက် နည်းပညာကုမ္ပဏီအတွက် သီးသန့် ပလက်ဖောင်းတစ်ခုပဲ..."

ကောင်းယွမ်သည် ငါးရံ့နက် ဂေဟစနစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် စီစဉ်ထားလေသည်။

"အခု ငါတို့က အပူချိန်ထိန်းအဝတ်အစားကို ရောင်းချနေတယ်... နောက်ဆိုရင် 3D ဆက်သွယ်ရေးလက်ပတ် ကို ပါ ရောင်းချသွားမယ်... ဒါ့အပြင် အွန်လိုင်းကနေ ထုတ်ကုန်အသစ်တွေ ဆက်တိုက် ရောင်းချသွားဖို့ ရှိတယ်..."

"ထုတ်ကုန်တွေအပေါ် အခြေခံပြီးတော့ သုံးစွဲသူတွေကို ဆွဲဆောင်ပြီး သူတို့ရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို မျှဝေဖို့ တိုက်တွန်းသွားမယ်..."

တကယ်တော့ ကုမ္ပဏီများစွာသည် ဤကဲ့သို့သော ပုံစံမျိုးကို လုပ်ဆောင်နေကြသော်လည်း မည်သည့်ကုမ္ပဏီမှ အမှန်တကယ် အောင်မြင်မှု မရရှိခဲ့ကြပေ။

ထို့ကြောင့် ကောင်းယွမ် စကားပြောပြီးနောက် ဝန်ထမ်းများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက် ကြလေသည်။ ဤသည်မှာ အရာအားလုံး မှားယွင်းသွားတော့မည်ဟူသော နောက်ထပ် လက္ခဏာတစ်ရပ်ပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော်လည်း ကောင်းယွမ်သည် ဆက်လက် ရှင်းပြခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

အရာရာကို အရှိန်မြှင့်ရန် လိုအပ်သည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလူများသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်မဟာဗျူဟာကို လုံးဝ နားမလည်ကြသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

အနာဂတ်ကမ္ဘာတွင် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော 'ဝက်မွေးမြူရေး သုံးမျိုးတွဲ' ရှိလေသည်။ ယင်းသည် လူတန်းစားနိမ့်များအတွက် တရားဝင် ရည်ရွယ်ထုတ်လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။