အခန်း ၂၉

အခန်း (၂၉)

ကျွန်တော်က ကြယ်တာရာ ဧည့်လမ်းညွှန်ပါ

ပိုင်မော့ယွီသည် သူမ၏ နေရာသို့ ပြန်ထိုင်လိုက်လေသည်။

ဖုန်းကို ထုတ်ယူကာ သတင်းအက်ပ်ကို ဖွင့်လိုက်၏။

ရေပန်းအစားဆုံး သတင်းဆယ်ပုဒ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ပထမဆုံးသတင်းမှာ 'တည်းဖြတ်စက် နည်းပညာတွင် အောင်မြင်မှုရရှိခြင်း' ဟူ၍ ဖြစ်လေသည်။

ဒုတိယသတင်းမှာ 'ရှနိုင်ငံသည် ကိုယ်ပိုင်ချစ်ပ်ပြားများကို အောင်မြင်စွာ ထုတ်လုပ်နိုင်ပြီ' ဟူ၍ ဖြစ်၏။

ပိုင်မော့ယွီသည် ပထမသတင်းနှစ်ပုဒ်ကို ကျော်လိုက်ပြီး ဆက်လက် ကြည့်ရှုနေလေသည်။ ရေပန်းစားသော သတင်းအမှတ်ရှစ်တွင်မူ ရင်းနှီးနေသော အမည်တစ်ခုကို သူမ တွေ့လိုက်ရလေသည်... ကောင်းယွမ်ပင် ဖြစ်၏။

"ကောင်းယွမ်... အပူချိန်ထိန်းအဝတ်အစား... တည်းဖြတ်စက်..."

ဆက်စပ်မှုမရှိဟု ထင်ရသော ဤစကားလုံးသုံးလုံး ပေါင်းစပ်သွားမှုက ပိုင်မော့ယွီကို အနည်းငယ် တွေဝေသွား စေလေသည်။

ပိုင်မော့ယွီသည် နှိပ်ဝင်လိုက်ပြီး ဆက်စပ်သတင်းများကို ဖတ်ရှုလိုက်လေသည်။

ဖတ်လေလေ အံ့ဩရလေလေပင် ဖြစ်၏။

ကောင်းယွမ် လူမွဲစာရင်းခံလိုက်ရသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သော်လည်း လူမွဲစာရင်း မခံရမီကတည်းက သူသည် တည်းဖြတ်စက်များကို တီထွင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ လက်ရှိ လူမှုကွန်ရက်တွင် ရေပန်းစားနေသော တည်း ဖြတ်စက်မှာ ကောင်းယွမ်၏ နောက်ကွယ်ရှိ အဖွဲ့မှ တီထွင်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယနေ့ အလွန်ရေပန်းစားနေသော 'အပူချိန်ထိန်းအဝတ်အစား' မှာလည်း ကောင်းယွမ်၏ ကုမ္ပဏီမှ ထုတ်ကုန် တစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။

ထို့ပြင် ကောင်းယွမ်၏ ကုမ္ပဏီမှာ အသစ်တည်ထောင်ထားသော ငါးရံ့နက်နည်းပညာကုမ္ပဏီပင် ဖြစ်လေသည်။

ပိုင်မော့ယွီသည် သူမ၏ အထက်လူကြီး ဘာကြောင့် သဘောထားများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားရသနည်း ဆိုသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားလေသည်။

အကယ်၍ ကောင်းယွမ်၏ ငါးရံ့နက်နည်းပညာကုမ္ပဏီသာ ကျင်းဟိုင်တွင် အမှန်တကယ် အခြေချလာပါက ကျင်းဟိုင်မြို့၏ အထွေထွေအင်အားကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ပိုင်မော့ယွီသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်လေသည်။

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး...၊

"ရှင် ကျွန်မကို လိမ်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်မ သိနေတယ်..."

ပိုင်မော့ယွီသည် ဖုန်းကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ ယခင်က သူမ ဖုန်းမခေါ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆိုလိုက်လေသည်။

ဖုန်းမှာ လျင်မြန်စွာပင် ဝင်သွားလေသည်။

"ကောင်းယွမ်... ရှင် ဘယ်မှာလဲ..."

"လမ်းမှာ... ခဏနေရင် ကျင်းဟိုင်ကို ရောက်တော့မယ်... ဒါနဲ့ မင်းရဲ့ အထက်လူကြီးတွေက ဘာပြောလဲ..."

"မုကျားကျေးရွာမှာ အခြေစိုက်စခန်း တည်ဆောက်မယ့် ကိစ္စမလား... ကျွန်မတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က ရှင့်ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မြှင့်တင်ရေးဌာနဆီ ဖိတ်ခေါ်ပြီး အသေးစိတ် ဆွေးနွေးချင်နေတယ်..."

"ရပါတယ်... ရုံးဆင်းချိန်တောင် နီးနေပြီဆိုတော့ နည်းနည်း နောက်ကျမနေဘူးလား..."

"နောက်မကျပါဘူး..."

ယခုအခါတွင် ကောင်းယွမ်သည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မြှင့်တင်ရေးဌာနအတွက် အကြီးမားဆုံးသော ငွေမင်းသား ဖြစ်နေကြောင်းကို ပိုင်မော့ယွီ သိထားလေသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မြှင့်တင်ရေးဌာန သည် အမည်ခံမျှသာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ကောင်းယွမ်က သူ၏ ဇာတိမြေတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် ရည်ရွယ် နေသည် မဟုတ်ပါလား။

ရုံးဆင်းချိန်နီးနေလျှင်ပင် သို့မဟုတ် ဌာနမှူး အိပ်ရာဝင်လုနီးပါး ဖြစ်နေလျှင်ပင် သူ့ကို ကြိုဆိုရန် ထလာရမည်မှာ သေချာပေသည်။

"ဒါဆိုလည်း ငါ အခု လာခဲ့မယ်လေ..."

"ကျွန်မ ရှင့်ဆီ တည်နေရာ ပို့ပေးရမလား..."

"မလိုပါဘူး... သေးငယ်တဲ့ နေရာလေးပဲကို တည်နေရာ ပို့ပေးနေစရာ လိုလို့လား... စောင့်နေလိုက်... ငါ မကြာ ခင် ရောက်လာခဲ့မယ်..."

ပိုင်မော့ယွီသည် ဖုန်းချလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ဒါရိုက်တာလီထံ သွားကာ ကောင်းယွမ် လာနေပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းပို့လိုက်၏။

ဒါရိုက်တာလီက ချက်ချင်းပင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး...

"ဒီလောက် မြန်တာလား... ရှောင်ပိုင်... မင်း အရမ်းတော်တာပဲ... ငါ အခုပဲ ဌာနမှူးကို သွားပြောလိုက်မယ်..."

...

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် တစ်ခုလုံးသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မြှင့်တင်ရေးဌာနသည် လှုပ်ရှားရုန်းကန်မှုများဖြင့် စည်ကားသွားလေသည်။ တချို့က ကြိုဆိုရေးဆိုင်းဘုတ်များကို ဖြန့်ကျက်နေကြပြီး တချို့က သန့်ရှင်းရေးလုပ် နေကြကာ တချို့ကမူ ဘေးနားရှိ ဘဏ္ဍာရေးဌာနမှ ပန်းအိုးပေါင်းများစွာကို သွားရောက် ငှားရမ်းနေကြလေသည်။

ပိုင်မော့ယွီမှာမူ အဝင်ဝတွင် ကောင်းယွမ်ကို စောင့်ကြိုရန် ညွှန်ကြားခံရလေသည်။

တံခါးဝတွင် မတ်တတ်ရပ်လျက် လမ်းမပေါ်ရှိ ယာဉ်ကြောကို ကြည့်ရင်း ဘဝသည် အလွန်တရာ စိတ်ဝင်စား စရာကောင်းကြောင်း ပိုင်မော့ယွီ တွေးမိလေသည်။ မနေ့က လိမ်လည်လှည့်ဖြားသူ လူလိမ်ကြီးဖြစ်ခဲ့သော သူ သည် ယခုအခါတွင် အရေးပါသော ဧည့်သည်တော်ကြီးနှင့် ငွေမင်းသားအဖြစ်သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွား ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ကောင်းယွမ်သည် ထိုကောင်းယွမ်ပင် ဖြစ်လေသည်။

မကြာမီမှာပင် ကားတစ်စီးသည် ပိုင်မော့ယွီ၏ အနီးတွင် ရပ်တန့်သွားလေသည်။

"ငါးကလေး..."

ကောင်းယွမ်က ခေါင်းပြူထွက်လာရာ ပိုင်မော့ယွီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ကောင်းယွမ်... ရှင် မနက်က ချင်ကျင်းမြို့မှာ ရှိနေသေးတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် မြန်မြန် ပြန်ရောက်လာတာလဲ..."

"အဲဒါတွေ ပြောနေလို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိပါဘူး... မြန်မြန်ပြန်လာတာပေါ့... ဒီနေရာမှာ လုပ်စရာကိစ္စတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်လေ..."

ပိုင်မော့ယွီသည် ကောင်းယွမ်ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မြှင့်တင်ရေးဌာနအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရာ 'မစ္စတာ ကောင်းယွမ် မိမိ၏ ဇာတိမြေတွင် ပြန်လည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမည့်အပေါ် လှိုက်လှဲစွာ ကြိုဆိုပါသည်' ဟု ရေးသား ထားသော ဆိုင်းဘုတ်ကြီးကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ကောင်းယွမ်သည် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

"မင်းတို့တွေ ဒါကို လုပ်ထားတာလား..."

ပိုင်မော့ယွီ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် လူတစ်စု ထွက်လာလေသည်။

ပိုင်မော့ယွီက အလျင်အမြန် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။

"ဒါက ကျွန်မတို့ရဲ့ ညွှန်ကြားရေးမှူးလျိုပါ... ဒါက ဒါရိုက်တာလီ... ပြီးတော့ ဒါက ညွှန်ကြားရေးမှူးချင်ပါ..."

ကောင်းယွမ်က လက်လှမ်းပေးကာ လူတိုင်းနှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး...၊

"ကျွန်တော် တကယ် အားနာမိပါတယ်... ခင်ဗျားတို့ အားလုံး ဒီလောက်ထိ ဒုက္ခခံထားကြတာ..."

"ဥက္ကဋ္ဌကောင်းက ကျင်းဟိုင်ရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ... ရှနိုင်ငံ နေ့စဉ်သတင်းစာမှာ 'မစ္စတာကောင်းသည် အနောက် နိုင်ငံများ၏ နည်းပညာလက်ဝါးကြီးအုပ်မှုကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီ... သူသည် တည်းဖြတ်စက် ချစ်ပ်ပြား ခေတ်သစ်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်ပြီ' ဆိုပြီး သုံးသပ်ချက်တွေတောင် ရေးသားဖော်ပြထားပါတယ်..."

"ညွှန်ကြားရေးမှူးလျို... ခင်ဗျားကတော့ မြှောက်ပြောနေပါပြီ... ခင်ဗျားတို့ဆီက အကူအညီတွေ အများကြီး ရနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

"ရပါတယ်... အထဲမှာ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့... မစ္စတာကောင်းက မုကျားကျေးရွာမှာ စက်မှုဇုန်တစ်ခု ရင်းနှီးမြှုပ်နှံ မယ်ဆိုပြီး ရှောင်ပိုင် ပြောထားလို့ပါ..."

"မုကျားကျေးရွာတင် မကပါဘူး... မုကျားကျေးရွာရဲ့ အနောက်ဘက်မှာ တာချင်းတောင် ရှိတယ်လေ... အရင် တုန်းက ရွာသားတော်တော်များများက အဲဒီမှာ သစ်သီးပင်တွေ စိုက်ပြီး တိရစ္ဆာန်တွေ မွေးမြူခဲ့ကြပေမဲ့ အခု တော့ အဲဒီနေရာတွေ အကုန်လုံး စွန့်ပစ်ခံထားရသလောက် ဖြစ်နေပြီ... ကျွန်တော်က အဲဒီတောင်တွေကိုပါ ငှားချင်တာပါ..."

ကောင်းယွမ်သည် ယုံကြည်မှုအပြည့် ရှိနေလေသည်။ မုကျားကျေးရွာလေး တစ်ခုတည်းနှင့် လုံလောက်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာပေသည်။

သို့သော်လည်း ကောင်းယွမ်သည် သူ၏ မိသားစု အိမ်ဟောင်းမှ ထွက်ခွာသွားရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ 'ကမ္ဘာကူးတံခါး' သည် ထိုနေရာ၌ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာကူးတံခါးကို ဗဟိုပြုကာ အပြင်ဘက်သို့ တိုးချဲ့ခြင်းသည်သာ တည်းသော နည်းလမ်း ဖြစ် လေသည်။

ညွှန်ကြားရေးမှူးလျိုက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး...၊

"ဒါက... ကိုင်တွယ်ရ နည်းနည်း ခက်ခဲလိမ့်မယ် ထင်တယ်... နိုင်ငံတော်ရဲ့ မူဝါဒက လယ်ယာမြေတွေကို သစ် တောတွေအဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲဖို့ ဖြစ်ပြီး တာချင်းတောင်ကလည်း သစ်တောဦးစီးဌာနရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက် မှာ ရှိနေတော့ ညှိနှိုင်းရတာ ခက်ခဲလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ ကျင်းဟိုင်မှာ ဝမ်ကျွမ်း စက်မှုဇုန် ရှိတယ်လေ... အဲဒီကို သွားဖို့ရော ဘယ်လိုသဘောရလဲ..."

ကောင်းယွမ်သည် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်လေသည်။

"ညွှန်ကြားရေးမှူးလျို... ဝမ်ကျွမ်းက အရမ်းသေးငယ်ပြီး ကောင်းတဲ့ နေရာတွေ အကုန်လုံးလည်း ယူထားပြီးသား ဖြစ်နေပြီ... မုကျားကျေးရွာမှာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဇုန် အသစ်တစ်ခု သတ်မှတ်ဖို့ရော ခင်ဗျား စဉ်းစားဖူးလား..."

ညွှန်ကြားရေးမှူးလျို၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားလေသည်။

မှန်ပေသည်။ ကောင်းယွမ်က ဘီလီယံနှင့်ချီ၍ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားခြင်း ဖြစ်၏။ ကောင်းယွမ်ကို ဤနေရာတွင် ဆက် လက် ထိန်းထားနိုင်ရန် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဇုန် တစ်ခုအား အထူး ခွင့်ပြုပေးခြင်းက ပြဿနာတစ်ရပ် မဟုတ်ပေ။ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဇုန်တွင် ထိုနေရာများ ပါဝင်နေသရွေ့ စီမံခန့်ခွဲမှုအာဏာသည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မြှင့်တင်ရေးဌာန အောက်သို့ သဘာဝအလျောက် ကျရောက်သွားမည် ဖြစ်ပြီး... လုပ်ငန်းစဉ်များလည်း များစွာ ပိုမို လွယ်ကူသွား မည် ဖြစ်လေသည်။

"လူငယ်လေး... မင်းရဲ့ ဦးနှောက်က တော်တော် ထက်မြက်တာပဲ..."

ကျင်းဟိုင်၏ အမည်တွင် "ဟိုင်" ပါဝင်သော်လည်း ဤဟိုင်ဆိုသည်မှာ သစ်တောများကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ပြီး သမုဒ္ဒရာနှင့် မည်သို့မျှ သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ဤနေရာသည် ဝေးလံခေါင်သီသော ပြည်တွင်းဒေသတစ်ခု ဖြစ်ရာ ကောင်းယွမ်ကဲ့သို့ အရေးပါသူ တစ်ဦးကို ဆက်လက် ထိန်းထားနိုင်ခြင်းသည် နိုင်ငံရေးအရ ကြီးမားသော အောင်မြင်မှု တစ်ရပ်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ခရိုင်ခေါင်းဆောင်များ အနေဖြင့်လည်း အကျိုးအပြစ်များကို ချိန်ဆသွားမည်ဟု သူ ယုံကြည်လေသည်။

ညွှန်ကြားရေးမှူးလျိုသည် ဤဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဇုန် အကြောင်းကို တွေးလေလေ အလားအလာ ရှိသည်ဟု ခံစားရလေလေပင် ဖြစ်၏။

ထို့ပြင် ငါးရံ့နက်နည်းပညာကုမ္ပဏီ၏ အောင်မြင်မှု ပြယုဂ်ကြောင့် အခြားသော ကုမ္ပဏီများသည်လည်း လာရော က် အခြေချရန် ဆွဲဆောင်ခံရမည်မှာ သေချာပေသည်။ ခရိုင်တစ်ခုတည်းတွင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဇုန် နှစ်ခုရှိ လာမည့်အပြင် မုကျားကျေးရွာသည်ပင် ငါးရံ့နက်နည်းပညာကုမ္ပဏီ၏ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်တွင် ရှိနေမည် ဖြစ် သည်။ ဤအရာများအားလုံးမှာ ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများ ဖြစ်ရာ တွေးကြည့်ရုံမျှဖြင့် အလွန် ကောင်းမွန် လှပေသည်။

ပိုင်မော့ယွီသည် အနောက်ဘက်မှနေ၍ ကောင်းယွမ်ကို လျှို့ဝှက်စွာ လက်မထောင်ပြလိုက်လေသည်။

အမှန်တကယ်တွင် ဤနည်းလမ်းသည် ထိုနေ့က ပိုင်မော့ယွီနှင့် ကောင်းယွမ်တို့ စကားပြောနေစဉ်အတွင်း သူမက အကြံပြုထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ကောင်းယွမ်က ယင်းကို မှတ်သားထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

...

ထို့နောက် ဆက်လက် ဆွေးနွေးမှုများမှာ များစွာ ပိုမို သာယာချောမွေ့သွားခဲ့ပြီး ကောင်းယွမ်သည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပမာဏကို (၅) ဘီလီယံအထိပင် တိုးမြှင့်လိုက်လေသည်။

ထို့ပြင် တရားဝင် ချေးငွေများ လိုအပ်ခြင်း မရှိဘဲ မြေနေရာနှင့် အချို့သော မူဝါဒများတွင် အခွင့်ထူးခံ အခွင့် အရေး အချို့သာ လိုအပ်ပေသည်။

ညွှန်ကြားရေးမှူးလျိုမှာ မျက်ရည်ကျလုမတတ်ပင် ဖြစ်သွားလေသည်။ မိမိ၏ ဇာတိမြေသို့ ပြန်လည် အကျိုးပြု ရန်နှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို တွန်းအားပေးရန် အလွန် စိတ်အားထက်သန်နေသည့် အလွန် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော လူငယ်လေး တစ်ဦးပေတည်း။

ဒါရိုက်တာလီကလည်း ချီးမွမ်းစကားများ တသီတတန်းကြီး ပြောကြားလိုက်လေသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌကောင်း... ခင်ဗျားက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အလားအလာ ကောင်းလွန်းပါတယ်... ချင်ကျင်းမြို့မှာ

စီးပွားရေးလုပ်ခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံက ခင်ဗျားရဲ့ ကျယ်ပြန့်တဲ့ အမြင်ကို ပြသနေတာပါပဲ..."

"ကျင်းဟိုင်က အထွေထွေမန်နေဂျာကောင်းအတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်... ကျွန်တော်တို့က သူ့အတွက် စားပွဲ သောက်ပွဲတစ်ခု ပြင်ဆင်ထားပါတယ်... ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မြှင့်တင်ရေးဌာန ကန်တင်းရဲ့ အကောင်းဆုံး ဟင်းလျာတွေကို သူ မြည်းစမ်းကြည့်ရပါမယ်..."

ယနေ့တွင် သူတို့ အကြမ်းဖျင်း ဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီး မနက်ဖြန်တွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မြှင့်တင်ရေးဌာနမှ ကိုယ်စားလှယ် များသည် ကောင်းယွမ်နှင့်အတူ ကွင်းဆင်း စစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်ကြမည် ဖြစ်လေသည်။

ကွင်းဆင်းစစ်ဆေးမှုဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ကောင်းယွမ်က သူတို့ကို 'မြေနေရာများ ရယူရန်' ဦးဆောင်ခေါ်သွားခြင်းသာ ဖြစ်၏။

ဤစွန့်ပစ်ခံ မြေလွတ်မြေရိုင်းများသည် အနာဂတ်တွင် ကောင်းယွမ် စက်မှုဇုန် ဖြစ်လာမည် ဖြစ်လေသည်။

နောင်အခါတွင် ဤစက်မှုဇုန်သည် နာမည်ကြီးလာမည် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် "ဝက်မွေးမြူရေး ပစ္စည်းသုံးမျိုးတွဲ" အားလုံးသည် ဤနေရာမှ စတင်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

...

မုကျားကျေးရွာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ မှောင်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ကောင်းယွမ်က တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သော်လည်း လင်းမေ ရှိမနေပေ။ သူမသည် ကောင်းယွမ်၏ အိမ်နှင့် မီတာ ငါးဆယ်ပင် မဝေးသော သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်မှာ သေချာလေသည်။

သွားလာရ အလွန် အဆင်ပြေလှသဖြင့် ကောင်းယွမ်သည် မျက်နှာသစ်လိုက်လေသည်။

အချိန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ယခု အိပ်ရာဝင်ရန် စောနေသေးသဖြင့် 'ကမ္ဘာကူးတံခါး' ကို ဖြတ်ကာ အနာဂတ် ကမ္ဘာသို့ သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

ဤသည်မှာ အနာဂတ်ကမ္ဘာ၏ ညရှုခင်းကို ကောင်းယွမ် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။ ဤ အရာသည် ကောင်းယွမ်၏ စိတ်ကူးထက် လုံးဝ သာလွန်နေခဲ့ပေ။