← Chapters

အခန်း ၉၇၈

Vol. 49 Ch. 978

အခန်း ၉၇၈

Vol. 49 Ch. 978

အပိုင်း (၉၇၈) အဆင့်တက်ခြင်း၏ စွမ်းအား

မျိုးရိုးဗီဇ ပြောင်းပြန်သန့်စင် ဆေးရည်ဆိုသည့် နာမည်က နားထောင်ကြည့်လျှင် ပန်းကန်ဆေးဆပ်ပြာရည်နှင့် ခပ်ဆင်ဆင် တူနေသည်။

သို့သော် ၎င်း၏ အလုပ်လုပ်ပုံ သဘောတရားကမူ အလွန်ပင် နက်နဲလှ၏။

၎င်းက မလိုအပ်သော မျိုးရိုးဗီဇများကို အထူးအမှတ်အသား ပြုလုပ်ပေးနိုင်ပြီး သန့်စင်ရန်အတွက် တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် မှတ်သားပေးနိုင်သည်။

ထိုသို့ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်းအတွက် အခက်အခဲများကို များစွာ လျော့ကျသွားစေသည်။

ယခုအခါ လင်းယွမ်က နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော မျိုးရိုးဗီဇများက မည်သည်တို့ဖြစ်ကြောင်းကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သေချာပေါက် အတည်ပြုနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤဆေးရည်သာ ရှိပါက အဆင့်တက်ရန်အတွက် ရာခိုင်နှုန်း ကိုးဆယ်ခန့် သေချာသွားပြီ ဖြစ်၏။

လင်းယွမ်က မည်သို့မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ ထိုဆေးရည်ပြွန်ကို တိုက်ရိုက် လဲလှယ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဆေးရည်ကို သူ၏ သွေးလွှတ်ကြောထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

မျိုးရိုးဗီဇ ဆေးရည်သည် တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခုအလား သွေးစီးကြောင်းများနှင့် ရောနှောကာ လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စတင် ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားပြီး အပြင်ဘက်ရှိ ဝမ်လင်းအာမှာ စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းရင်း ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေမိသည်။

ထိုလူများကို ကယ်တင်နိုင်စွမ်းရှိသူမှာ လောလောဆယ်တွင် လင်းယွမ်တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။

သို့သော် လင်းယွမ်က လူများကို ကယ်တင်လိုဇောဖြင့် မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ကို အန္တရာယ်ခံကာ အတင်းအဓမ္မ အဆင့်တက်မည်ကိုလည်း သူမ စိုးရိမ်နေမိသည်။

ထိုသို့ဖြစ်လာမည်ကို သူမ လုံးဝ မလိုလားပေ။

ဤသို့ဖြင့် စိတ်သောကရောက်စွာ အချိန်မည်မျှ ကြာသွားမှန်း မသိလိုက်ပေ။ ရုတ်တရက် လျှို့ဝှက်အခန်းထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အစ်ကိုလင်း"

ဝမ်လင်းအာမှာ ရုတ်တရက် ရင်ထိတ်သွားပြီး လျှို့ဝှက်အခန်းရှိရာဘက်သို့ အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များက လျှို့ဝှက်အခန်းထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ စီးဝင်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

အားကောင်းသော စွမ်းအင်နယ်ပယ်ကြီး တစ်ခုက လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာနေသည်။

ထိုခံစားချက်က ကြောက်မက်ဖွယ် အဆင့်မြင့် သက်ရှိတစ်ခုနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဝမ်လင်းအာ၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း မျက်နှာပေါ်၌မူ အံ့သြဝမ်းသာသော အရိပ်အယောင်များ ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

"ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအင်လှိုင်းတွေက... အစ်ကိုလင်း အောင်မြင်သွားတာလား"

သူမက ရှေ့သို့ အလျင်စလို တိုးသွားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ထိုဖိအားက ကြောက်စရာကောင်းလွန်းလှသည်။ အနားသို့ ကပ်သွားရုံဖြင့် သဏ္ဍန်မဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုက သူမအပေါ် ဖိကျလာသလို ခံစားရပြီး မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲချင်စိတ် ပေါက်လာသည်အထိ ဖိအားပေးခံရလေသည်။

သူမ၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ ဝမ်းသာအားရဖြင့် "တော်ပါသေးရဲ့... အားလုံး အသက်ရှင်ခွင့်ရပြီ"

ကြောက်မက်ဖွယ် ဤဖိအားကြီးက စခန်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားရာ လူအားလုံး မနေနိုင်တော့ဘဲ ဤနေရာသို့ ပြေးလာကြသည်။

ဟုန်ထျန်ရီတို့ အဖွဲ့ကမူ ပို၍ပင် လျင်မြန်စွာ ပြေးလာကြ၏။

အနားသို့ပင် မရောက်သေးမီ ထိုဖိအားကြောင့် လေထဲမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာပြီး ခြေလျင်သာ အပြေးအလွှား လာခဲ့ကြရသည်။

မကြာမီ လုယွမ်ဆန်း၊ ကျန်းဝမ်ပင်နှင့် ဝမ်ကျစ်ယွမ်တို့လည်း ကမန်းကတမ်း ရောက်ရှိလာကြသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားကြီးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူတို့အားလုံး မျက်နှာများ ပျက်သွားကြသည်။

"ဒါက... ဆရာလင်းရဲ့ စွမ်းအင်တွေလား"

"ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ... ဆရာလင်းက အဆင့်တက်သွားတာလား"

"ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဖိအားမျိုးရဖို့ မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ဘယ်လောက်တောင် ရောက်သွားတာလဲ"

"ငတုံးရ... ဒါက မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်မဟုတ်တော့ဘူး... ဒဏ္ဍာရီထဲက ကြယ်နတ်ဘုရားအဆင့် ရောက်သွားတာ သေချာတယ်"

"ကြယ်နတ်ဘုရားအဆင့် ဟုတ်လား... ရှေးဟောင်း ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်တွေထဲက နတ်ဘုရားအဆင့်မျိုးလား"

လုယွမ်ဆန်းတို့ တစ်သိုက်က လျင်မြန်စွာ ဆွေးနွေးပြောဆိုနေကြသည်။

သူတို့သည်လည်း ရှေးခေတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ရှိကြောင်းကို သိထားကြပြီး ရှေးခေတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုနှင့် စွမ်းအားကြီးမားမှုကို ပို၍ပင် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားကြ၏။

သို့သော် ဤသန္ဓေပြောင်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း လှိုင်းတံပိုးကြီးထဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤမျှ မြန်ဆန်စွာဖြင့် ကြယ်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ထိုသူက သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ပင် ဖြစ်နေပြန်သည်။

လူအုပ်ကြီး အပြင်းအထန် ဆွေးနွေးနေကြစဉ် ရုတ်တရက် "ဝုန်း" ဟူသော ကျယ်လောင်သည့် အသံကြီးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

စခန်းတစ်ခုလုံးလည်း လိုက်ပါ တုန်ခါသွား၏။

လူအားလုံး ချက်ချင်း လန့်ဖြန့်သွားကြပြီး အပေါ်သို့ အလျင်အမြန် မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် စခန်း၏ မျက်နှာကြက်ကြီးမှာ ပေါက်ထွက်နေပြီး ဆောက်လုပ်ရေး ပစ္စည်းအမြောက်အမြား အောက်သို့ ကျဆင်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝမ်လင်းအာက ပထမဆုံး သတိဝင်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလျင်အမြန် အာရုံခံလိုက်ကာ ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုလင်းပဲ"

"သူ စခန်းထဲက ထွက်သွားပြီ... ပတ်ဝန်းကျင်က စွမ်းအင်ကွင်းပြင် ဖိအားတွေ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားတယ်"

လူအားလုံးလည်း ချက်ချင်း သတိဝင်လာကြပြီး လုယွမ်ဆန်းက ထူးဆန်းစွာဖြင့် "ဆရာလင်းက ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဟုန်ထျန်ရီက ချက်ချင်း ဝင်ပြောသည်။ "ကျွန်တော် သိပြီ... ဆရာလင်းက အဆင့်တက်ခါနီးဖြစ်နေတော့ သူထုတ်လွှတ်မယ့် စွမ်းအင်ကွင်းပြင်က ငါတို့စခန်းကို ကြီးကြီးမားမား ပျက်စီးသွားစေမှာ စိုးရိမ်လို့ ဒီကနေ ထွက်သွားပြီးမှ အဆင့်တက်ဖို့ လုပ်တာပဲ"

"ဒါဆို ငါတို့ လိုက်သွားပြီး ကြည့်လို့ရမလား" ဟု ဝမ်ကျစ်ယွမ်က မနေနိုင်ဘဲ ဝင်မေးလိုက်သည်။

ကြယ်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းဖြစ်ရာ သူတို့အားလုံးထဲမှ မည်သူက သွားမကြည့်ဘဲ နေချင်မည်နည်း။

ဝမ်လင်းအာက တိုက်ရိုက်ပင် စတင် လှုပ်ရှားနေပြီဖြစ်ကာ "သွားမယ်... အားလုံး အတူတူ သွားပြီး အစ်ကိုလင်းကို အစောင့်အရှောက် ပေးကြရအောင်... အမြင်မတော်တဲ့ သန္ဓေပြောင်း သားရဲတွေ ရောက်လာပြီး အစ်ကိုလင်း အဆင့်တက်တာကို နှောင့်ယှက်သွားရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် လူအားလုံး ချက်ချင်း ဝမ်းသာသွားကြပြီး အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် လူအားလုံးက လေထဲသို့ ပျံတက်သွားကြပြီး ကောင်းကင်ယံဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားကြလေသည်။

ကောင်းကင်ထက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လေပေါ်ကျွန်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ရာ လူအားလုံးက အဝေးဆီမှ ထိုအရိပ်ကို အဝေးကပင် မြင်လိုက်ကြရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ထိုအရိပ်ကြီးက ကောင်းကင်အထိ မြင့်မားသော ဧရာမ မျောက်ဝံကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပေါ်ထွက်နေလေသည်။

ကောင်းကင်မြင့် မျောက်ဝံကြီး၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ငွေရောင်အမွေးအမျှင်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကြွက်သားများက ဖုထစ်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ကြီးသဖွယ် အလင်းရောင်များ တောက်ပနေပြီး အရာခပ်သိမ်း ပြောင်းလဲမှုများက သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရ၏။

၎င်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်များ ထုတ်လွှတ်နေပြီး ထိုစွမ်းအင်များက လျင်မြန်စွာ လှိုင်းထနေကာ မရပ်မနား လည်ပတ်စီးဆင်းနေသည်။ သို့သော် လောလောဆယ်တွင်မူ စွမ်းအင်ကွင်းပြင်အဖြစ် လုံးလုံးလျားလျား ဖွဲ့စည်းနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ ဤစွမ်းအင်များက ဟင်းလင်းပြင်ကို စတင် ပုံပျက်သွားစေပြီး ကြည့်ရှုနေသူများအား တဖြည်းဖြည်း မျက်စိသူငယ် အာရုံများ ရှုပ်ထွေးသွားစေသည့် ထင်ယောင်ထင်မှားမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"ဒါက အစ်ကိုလင်းရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ ပုံစံလား"

"ဆရာလင်းရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ ပုံစံက ရေခဲဓာတ် ဧရာမ ဝက်ဝံကြီး မဟုတ်ဘူးလား"

"အဲ့ဒါလည်း မဟုတ်သေးဘူး... ဆရာလင်းက အစွမ်းမျိုးစုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာဆိုတော့ အဲ့ဒါက အစွမ်းတွေထဲက တစ်ခုပဲ ဖြစ်မှာပါ"

"ဒါဆို အခုတွေ့နေရတဲ့ ဧရာမ မျောက်ဝံကြီးကလည်း ဆရာလင်းရဲ့ ပုံစံမျိုးစုံထဲက တစ်ခုပဲလား"

"မဟုတ်ဘူး... ဒါက ဆရာလင်းရဲ့ တကယ့် မျိုးရိုးဗီဇ ပုံစံစစ်စစ် ဖြစ်နိုင်တယ်... ဒီပုံစံမျိုးနဲ့မှ ကြယ်နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းတာက အစစ်အမှန် အဆင့်တက်တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

လူအားလုံးက တစ်ယောက်တစ်ပေါက်ဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆွေးနွေးပြောဆိုနေကြသည်။

ဝမ်လင်းအာသည်လည်း ထို ငွေရောင်မျောက်ဝံကြီးကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။ "တကယ်ပဲ အစ်ကိုလင်းရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ ပုံစံက ဒီမျောက်ဝံကြီးလား"

"ဒီမျောက်ဝံကြီးမှာ ဘယ်လို ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုတွေ ရှိနေလို့ အစ်ကိုလင်းကို အစွမ်းတွေ ဒီလောက်အများကြီး ပိုင်ဆိုင်နိုင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်ရတာလဲ"

သူမ ရင်ထဲတွင် စပ်စုချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်နေစဉ် ရုတ်တရက် ငွေရောင်မျောက်ဝံကြီး၏ ရင်ဘတ်နှင့် နဖူးနေရာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်ဝဲကတော့များ တဖြည်းဖြည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို သူမ သတိထားမိလိုက်သည်။

ထိုဝဲကတော့များကြောင့် လေထုထဲရှိ သန္ဓေပြောင်း စွမ်းအင်များမှာ လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့၏။

ထိုငွေရောင်မျောက်ဝံကြီးကို ဗဟိုပြု၍ ပတ်ပတ်လည်မှ စွမ်းအင်ဝဲကတော့များက ပြင်းထန်စွာ လှိုင်းထနေပြီး မရပ်မနား စီးဆင်းလှုပ်ရှားနေကာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဧရာမ စွမ်းအင်ဝဲကတော့ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အဝေးမှ ကြည့်လိုက်ပါက ကြီးမားလှသော လေဆင်နှာမောင်းကြီး တစ်ခုအလား ဖြစ်နေသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ သန္ဓေပြောင်း စွမ်းအင်များက ဝဲကတော့အတွင်းမှ ငွေရောင်မျောက်ဝံကြီးထံသို့ မရပ်မနား စီးဝင်သွားလေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်ကွင်းပြင် အားအင်တစ်ခုက လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့လာနေသည်။

မျောက်ဝံကြီးကလည်း အလွန် ကြောက်စရာကောင်းသော အမြန်နှုန်းဖြင့် ဆက်တိုက် ကြီးထွားလာနေ၏။

ပေ ၃၃၀။

ပေ ၆၆၀။

ပေ ၁၆၄၀။

ပေ ၃၂၈၀။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထိုငွေရောင်မျောက်ဝံကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေ ၃၂၈၀ အမြင့်ထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားကြီးက အနီးအနားရှိ မိုင်ဆယ်ဂဏန်း အကွာအဝေးထိ ဖြာထွက်သွားလေသည်။

ဝမ်လင်းအာတို့ အဖွဲ့သည်လည်း ထိုဖိအားကြီး ဖြာထွက်နေသည့် ဧရိယာအတွင်းတွင် ရှိနေကြ၏။

လူအားလုံးက ကြောက်မက်ဖွယ် အသက်ရှူကျပ်မှုကြီး ဝင်ရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုခံစားချက်က ရေထဲမှ ငါးတစ်ကောင်ကို ကုန်းပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ပစ်တင်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အသက်ရှူကျပ်ခြင်းနှင့် ကူကယ်ရာမဲ့ခြင်း ခံစားချက်တို့က လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် နှုတ်ဖြင့် ဖော်ပြ၍မရသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်မျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဤကြောက်ရွံ့မှုသည် ကိုယ်ပိုင် အာရုံခံစားမှု သက်သက်သာမကဘဲ မျိုးရိုးဗီဇ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ လာသည့် ကြောက်ရွံ့မှုလည်း ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အဆင့်နိမ့် သက်ရှိက အဆင့်မြင့် သက်ရှိကို မော့ကြည့်ရသည့် အချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်ရွံ့မှုမျိုး ဖြစ်ပြီး မျိုးရိုးဗီဇ၏ နက်ရှိုင်းသော မှတ်ဉာဏ်များထဲမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"အား"

ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ယောက်က သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အစွမ်းများကိုပင် ဆက်လက် မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး လေထဲမှ အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။

ကျန်လူများကလည်း အပြင်းအထန် ရုန်းကန်နေကြရဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့က လေပေါ်ပျံသန်းနေမှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်းကပင် တော်နေပြီဖြစ်ရာ ထွက်ပြေးရန်အတွက် ပိုလျှံနေသော ခွန်အား လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

ဤနေရာရှိ သန္ဓေပြောင်း စွမ်းအင်များက သူတို့၏ ထိန်းချုပ်မှုကို လုံးဝ နာခံခြင်း မရှိတော့ပေ။

ယခုအချိန်မှသာ စွမ်းအင်ကွင်းပြင် ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း ဝမ်လင်းအာ နားလည်သွားတော့သည်။

ထို့ပြင် ခေါင်းရှစ်လုံးမြွေမိစ္ဆာကြီး၏ စွမ်းအင်ကွင်းပြင်ထဲတွင် ရှိနေသော လင်းယွီရုံတို့ အဖွဲ့မှာ ယခုအချိန်တွင် သူတို့ထက် အဆတစ်ရာမက ပို၍ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်နေလောက်မည်ကိုပါ သူမ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။

"ဆုတ်... အရင် ဆုတ်ကြမယ်... ဒီနေရာက ငါတို့ နေလို့ရတဲ့ နေရာ မဟုတ်ဘူး"

ဟုန်ထျန်ရီက ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ ခုခံနေမှုကို အလျင်အမြန် စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အား အောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြုတ်ကျသွားစေရန် လွှတ်ထားလိုက်သည်။

အောက်သို့ ဆက်တိုက် ပြုတ်ကျသွားပြီး ထိုစွမ်းအင်ကွင်းပြင် နယ်ပယ်နှင့် ဝေးကွာသွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏ အစွမ်းများက ပြန်လည် နိုးကြားလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုယ်တိုင် ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်သွားလေသည်။

ထိုအချိန်မှသာ သူက ခန္ဓာကိုယ်ကို အလျင်အမြန် ထိန်းလိုက်ပြီး အနိမ့်ပိုင်းမှ ပျံသန်းကာ လေပေါ်ကျွန်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ကျန်လူများလည်း အမြန်ပင် သူ့အား အတုယူကာ ဤစွမ်းအင်ကွင်းပြင် နယ်ပယ်ထဲမှ လျင်မြန်စွာ လွတ်မြောက်သွားကြလေသည်။

ဆက်ရန်...

All Chapters