အခန်း ၇၅၉

အခန်း (၇၅၉) - စုယွီ၏ ဒေါသ (အပိုင်း ၁)

မြေကမ္ဘာ အင်မော်တယ် စံအိမ်တော်၏ တာ့ယွဲ့ တောင်ထွတ်။

စုယွီ သည် ရုပ်သေး ကောင်းကင်ကျမ်း ထဲမှ ဉာဏ်အလင်းပွင့် နတ်ဘုရား ပညာရပ်ကို လေ့လာနေပြီး သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် မှော်စွမ်းအင်များ စုစည်းလာ၏။ ဉာဏ်အလင်းပွင့် ပညာရပ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ အသိစိတ်သည် ရုပ်ခန္ဓာကို ကျော်လွန်သွားကာ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော ဝိညာဉ်ရေးရာ အရှိတည်မှု တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး တာ့ယွဲ့ တောင်ထွတ်၏ အထက်တွင် လွင့်မျောနေ၏။

တာ့ယွဲ့ တောင်ထွတ် ပေါ်ရှိ သက်ရှိတိုင်း၊ ပန်းတစ်ပွင့်စီတိုင်း၊ မြက်တစ်ပင်စီတိုင်း၊ သစ်သားအပိုင်းအစတိုင်းကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရှုနိုင်ပြီး ၎င်းတို့၏ အသက်ရှူသံကိုပင် သူ ခံစားနိုင်ပေသည်။

ဤထူးခြားသော ရှုထောင့်မှ ကြည့်လိုက်သောအခါ သက်ရှိတိုင်း၏ အတွင်း၌ သေးငယ်သော မီးတောက်လေးများ ရှိနေသည်ကို စုယွီ မြင်တွေ့ရ၏။

သက်ရှိတိုင်းတွင် မီးတောက် တစ်ခုစီ ရှိကြပြီး မီးတောက်များ၏ အရောင်များမှာ ကွဲပြားကာ အချို့က တောက်ပပြီး အချို့က အားနည်းကြသည်။

စုယွီ သည် အာရုံလှည့်စားမှု ကျောက်တုံး တားမြစ်နယ်မြေ ရှိရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်တွင် အလွန်သေးငယ်သော ပိုးကြိုး သုံးမျှင်သည် ၎င်းအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနှင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ချိတ်ဆက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

နတ်ဘုရား မီးတောက် လမ်းစဉ် ဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရဖြင့် ထာဝရ အသက်ရှင်ခြင်းကို ရှာဖွေသော ထူးခြားသည့် ကျင့်ကြံခြင်း ပုံစံ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူသည် သိုင်းကျမ်း တစ်သောင်း မျှော်စင် တွင် နတ်ဘုရား မီးတောက် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်း နှစ်ခုကို တွေ့ဖူးခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ အဆိုအရ ရှေးခေတ်ကာလများက အင်မော်တယ်များ နည်းတူ နတ်ဘုရားများ... သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်များ ဟု ခေါ်ဆိုသော အရာများလည်း ရှိခဲ့ဖူးကြောင်း သိရသည်။

ထို နတ်ဘုရားများ ဆိုသူတို့သည် နတ်ဘုရား မီးတောက် လမ်းစဉ်မှတစ်ဆင့် နတ်ဘုရား အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ကောင်းကင်တာအို နှင့် ချိတ်ဆက်နေကြသည်။

သူတို့၏ ခွန်အားသည် ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံခြင်း အပေါ်တွင် မူတည်ခြင်း မရှိဘဲ သူတို့၏ နတ်ဘုရား မီးတောက်၏ စွမ်းအား အပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေ၏။

ပုံမှန်အားဖြင့် ထိုအရာများသည် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း လမ်းစဉ်ကို လိုက်စားကြသော မိစ္ဆာအမျိုးမျိုး၊ ဝိညာဉ်များနှင့် အခြား သက်ရှိများ ဖြစ်ကြသည်။

ရုပ်သေး ကောင်းကင်ကျမ်း သည် ထူးခြားသော ရုပ်သေး ပညာရပ် တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် ဤလမ်းစဉ်ကို အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်၏။

ဤ နတ်ဘုရား မီးတောက်ကို မိမိကိုယ်တိုင်တွင် အသုံးပြုခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရုပ်သေးများ အပေါ်တွင် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။

ရုပ်သေးကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေရန်... ရုပ်သေးအား နတ်ဘုရား မီးတောက်ကို စုပ်ယူခွင့်ပေးပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် 'ဝိညာဉ်' ကို ရယူနိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ် ဖွံ့ဖြိုးလာသည်နှင့် ဆက်လက် ကျင့်ကြံနိုင်မည်ပင်။

'ဝိညာဉ်' ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံခြင်း အောင်မြင်သည်နှင့် ရုပ်သေးသည် သူတို့၏ ရုပ်သေး ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး မီးတောက် ရုပ်သေး လမ်းစဉ်မှတစ်ဆင့် နတ်ဘုရား အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။

ဤ ရုပ်သေး ပညာရပ်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးထားသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နယ်မြေ တစ်ခုမှ မြစ်ဖျားခံလာသည်ဟု ဆိုကြပြီး ထူးခြားသော စွမ်းရည် တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

စုယွီ သည် ရုပ်သေး ကောင်းကင်ကျမ်း ထဲမှ ဉာဏ်အလင်းပွင့် ပညာရပ်ကို ရက်အတော်ကြာ လေ့လာခဲ့ပြီး ပန်းများနှင့် မြက်ပင်များတွင် ရှိသော ဝိညာဉ် မီးတောက်များကို ကြည့်ရှုရင်း ဉာဏ်အလင်းပွင့် ပညာရပ်၏ စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်းသော ရှုပ်ထွေးမှုများကို နောက်တစ်ကြိမ် ခံစားနေရကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမိသည်။

'ဒီ ဉာဏ်အလင်းပွင့် ပညာရပ်က တကယ်ကို နက်နဲတာပဲ... ငါသာ ဒီ ဝိညာဉ် အပင်တွေကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေမယ် ဆိုရင် တစ်နေ့နေ့မှာ သူတို့ ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ်တွေ မွေးဖွားလာပြီး ဝိညာဉ်တွေ... ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်...'

စုယွီ တွေးတောလိုက်၏။

'နတ်ဘုရား မီးတောက် မရှိရင်တောင်မှ ဒီလိုပဲ... နတ်ဘုရား မီးတောက်သာ ရှိခဲ့မယ် ဆိုရင် သူတို့ကို ဝိညာဉ်တွေ... ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာတွေ အဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ ပိုပြီးတောင် လွယ်ကူစေဦးမှာ...'

ဂူစံအိမ်ထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် စုယွီ သည် သူ၏ ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ဆယ်ပေခန့် မရှိတရှိ မြင့်သော ဝိညာဉ် လက်ဖက်ပင် တစ်ပင်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာ၏။

ဝိညာဉ် လက်ဖက်ပင်ကို လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာက သူ စိုက်ပျိုးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်အပင် ဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း တန်ဖိုး မကြီးသော်လည်း နေ့စဉ် အပန်းဖြေရန်အတွက် ကောင်းမွန်ပေ၏။

ဉာဏ်အလင်းပွင့် ပညာရပ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူ့ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာ အချို့ ပါဝင် ရောယှက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဉာဏ်အလင်းပွင့် ပညာရပ်ကို အသုံးပြုနေစဉ် သူသည် ၎င်းကို ဝိညာဉ် လက်ဖက်ပင် ဘက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်၏။

"ဝုန်း"

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အင်အားတစ်ခုက ဝိညာဉ် လက်ဖက်ပင်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ဝိညာဉ် လက်ဖက်ပင်၏ သစ်ကိုင်းများနှင့် အရွက်များ တရှဲရှဲ မြည်သွား၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပိုမို အသက်ဝင်လာသည့်နှယ် ဖြစ်သွားသည်။

'အသက်ရှူခြင်း' သည် ပိုမို မှန်ကန်လာပြီး ၎င်းပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဖြည်းညင်းစွာ စုပ်ယူနေ၏။

ဉာဏ်အလင်းပွင့် ပညာရပ်ကို အသုံးပြုပြီးနောက် စုယွီ သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကံကြမ္မာ ကြိုးမျှင်တစ်ခု ဝိညာဉ် လက်ဖက်ပင်နှင့် ချိတ်ဆက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝိညာဉ် လက်ဖက်ပင်၏ တည်ရှိမှုကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်ပြီး ၎င်း၏ အသက်ရှူသံ တိုင်းကို ခံစားနိုင်၏။

၎င်းသည် စိတ်ခံစားမှုများ ပိုင်ဆိုင်လာသည့်နှယ်ပင် ဝိညာဉ် လက်ဖက်ပင်၏ စိတ်ခံစားမှု အပြောင်းအလဲများကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။

ဉာဏ်အလင်းပွင့် ပညာရပ်၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သဘာဝကို သေချာစွာ ဆန်းစစ်ပြီးနောက် စုယွီ၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်သွား၏။

"ဒါက ဉာဏ်အလင်းပွင့် ပေါ့..."

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာကို လမ်းပြအဖြစ် အသုံးပြုကာ သက်ရှိတိုင်းကို 'လူ့သဘာဝ' ပေးသနားခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့ကို ဝိညာဉ် ဆန်စေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် အကယ်၍ နတ်ဘုရား မီးတောက်များကို စုဆောင်းနိုင်ပါက ၎င်းကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ် ဖွဲ့စည်းမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်နိုင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အစစ်အမှန် ဝိညာဉ် တစ်ခု၏ 'ဝိညာဉ်' ကို ဖွဲ့စည်းကာ ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ်ကို မွေးဖွားပေးနိုင်မည်။

သူ၏ ဘေးတွင် ရှိသော အနက်ရောင် ဒေါသ စစ်သည်တော် အပါအဝင် ယခင် ယွဲ့ အင်မော်တယ် နန်းတော် မှ ရုပ်သေးများသည် ကိုယ်ပိုင် အသိဉာဏ် ရှိသော ထိုကဲ့သို့သော အရာများ ဖြစ်ကြ၏။

ယခုအခါ ယွဲ့ အင်မော်တယ် နန်းတော် အင်မော်တယ် မြို့တော် တွင် ကျန်ရှိနေသော ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် ခေါင်းဆောင် နှစ်ဦးသာလျှင် သက်ရှိ ဝိညာဉ်များ အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပေမည်။

ရိုးရှင်းသော ရုပ်သေးများ သက်သက် မဟုတ်ပေ။

"ငါ ဉာဏ်အလင်းပွင့် ပညာရပ်ကို စတုတ္ထအဆင့်အထိ မြှင့်တင်ရမယ်... ဒါမှ စတုတ္ထအဆင့် ရုပ်သေးကို တကယ် ဝိညာဉ် ဖွဲ့စည်းပေးနိုင်မှာ..."

"ဒါပေမဲ့ ယွဲ့ အင်မော်တယ် နန်းတော် ရဲ့ အနက်ရောင် ဒေါသ စစ်သည်တော် ရုပ်သေးကို ပြုပြင်ဖို့ အတွက်... သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို အရင် 'ရှင်သန်' အောင် လုပ်မှ ပြုပြင်တယ်လို့ သတ်မှတ်လို့ ရမယ် ထင်တယ်..."

"ဒါကြောင့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို အရှိန်မြှင့်ဖို့ နတ်ဘုရား မီးတောက်ကို အသုံးပြုဖို့ လိုလိမ့်မယ်... မဟုတ်ရင် သူတို့ရဲ့ အသိစိတ်တွေ ပြန်လည် နိုးထလာဖို့ အချိန် နှစ်ပေါင်း ရာချီကနေ ထောင်ချီပြီး ကြာလိမ့်မယ်..."

သူက ကျွမ်းကျင်မှု မျက်နှာပြင်အား တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။

[မန္တန် : ဉာဏ်အလင်းပွင့် ပညာရပ် (ပထမ အဆင့်၊ ကျွမ်းကျင်မှု ၁၃.၈၈%)]

၎င်းကို စတုတ္ထအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ရန်မှာ မခက်ခဲသင့်ဘဲ အချိန်သာ လိုအပ်ပေမည်။

ဤ ရက်အနည်းငယ် အချိန်သည် ကျွမ်းကျင်မှု (၁၃) ရာခိုင်နှုန်းကျော် ရရှိရန် လုံလောက်ခဲ့ပြီး ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အလွန် မခက်နိုင်ပေ။

သတိပြုရမည့် တစ်ခုတည်းသော အချက်မှာ ဉာဏ်အလင်းပွင့် ပညာရပ်ကို အလွဲသုံးစား မလုပ်မိစေရန် ပင်တည်း။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဉာဏ်အလင်းပွင့် ပညာရပ်ကို အသုံးပြုခြင်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာ အပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သက်ရှိများတွင် 'ဝိညာဉ်များ' ဖွဲ့စည်းရန် ဉာဏ်အလင်းပွင့် ပညာရပ်ကို အသုံးပြုပြီးနောက် သူတို့၏ ကံကြမ္မာများသည် သူနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်သွားပြီး သူ့ကို အနည်းငယ် သက်ရောက်မှု ရှိစေ၏။

ဆိုလိုသည်မှာ ဉာဏ်အလင်းပွင့် ပညာရပ်ကို စည်းကမ်းမဲ့ အသုံးမပြုနိုင်ကြောင်းနှင့် သဘာဝတရား၏ လမ်းကြောင်းတွင် အကျိုးဆက်များ ရှိကြောင်း ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် လဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွား၏။

စုယွီ သည် ယွဲ့ အင်မော်တယ် နန်းတော် အင်မော်တယ် မြို့တော် သို့ ကျင့်ကြံရန် ပြန်သွားသင့်၊ မသင့် စဉ်းစားနေစဉ် ဟွမ်ကျူး က သူ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"တောင်ပိုင်း အင်မော်တယ် နယ်မြေ၊ မီးဖီးနစ် နန်းတော်က တာအိုသမီးတော် နတ်မိမယ် ဖုန်းလင် က ဂိုဏ်းကို အလည်လာတယ်... သူက မင်းနဲ့ တွေ့ချင်တယ်လို့ အတိအကျ တောင်းဆိုထားတယ်... မင်းနဲ့ ဒေသတစ်ခုတည်း ကနေ လာတာမို့ အသိဟောင်းတွေလို့လည်း ပြောတယ်..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ စုယွီ၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် စိတ်ဝင်စားမှု နှစ်မျိုးစလုံး ယှက်သန်းလာ၏။

"အလည်လာတယ် လား..."

ဤအရာသည် အမှန်တကယ်ပင် သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေခဲ့ပေသည်။