အခန်း ၁၃၁

အခန်း (၁၃၁)

ခေတ်သစ်အကျပ်အတည်းနှင့် အရေးပေါ်စုဆောင်းခြင်း

နန်ယန်စီရင်စု ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရုံး၏ နွေးထွေးလှသော ဆောင်တော်အတွင်း၌ ဖြစ်ပေသည်။

ဖန်းဟန်သည် ထူထဲသော မြေခွေးဖြူသားမွေးများ ခင်းကျင်းထားသည့် အိစက်ညက်ညောသော ခုတင်ထက်တွင် မှီတွဲလှဲလျောင်းနေရင်း စိတ်ကျေနပ်မှုအပြည့်ဖြင့် မျက်လုံးများကို မှေးထားခဲ့လေ၏။

အသစ်တည်ဆောက်ထားသော မီးလင်းဖိုအတွင်းမှ အရည်အသွေးမြင့် သစ်သီးပင်မီးသွေးများမှာ တဖျတ်ဖျတ် နှင့် ညင်သာစွာ တောက်လောင်နေပြီး အခန်းတစ်ခုလုံးကို နွေဦးကာလကဲ့သို့ နွေးထွေးစေလျက် ရှိပေသည်။ ဤ သည်မှာ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ တအုန်းအုန်းမြည်အောင် တိုက်ခတ်နေသော မြောက်လေကြမ်းနှင့် သိသိ သာသာ ကွဲပြားခြားနားနေချေသည်။

သူ၏ဘယ်ဘက်တွင်မူ နန်ကုန်းယွင်ရှုက သူမ၏ သွယ်လျနူးညံ့သော လက်ချောင်းလေးများဖြင့် ဖန်သားပြင် အလား ကြည်လင်နေသော စပျစ်သီးကို အခွံနွှာကာ သူ၏ပါးစပ်ထဲသို့ ဂရုတစိုက် ခွံ့ကျွေးနေခဲ့လေ၏။ ချိုမြိန် လှသော စပျစ်ရည်များမှာ သူ၏လျှာပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ လက်ထိပ်လေးများမှ သင်းပျံ့သော ရနံ့လေးနှင့်အတူ သူ့ကို စိတ်လန်းဆန်း တက်ကြွစေကာ ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားရစေပေသည်။

သူ၏ညာဘက်တွင်လည်း လျူရူမေက အရိုးမရှိသကဲ့သို့ နူးညံ့လှသော လက်ကလေးများဖြင့် သူ၏ပုခုံးကို ညင် သာစွာ နှိပ်နယ်ပေးနေကာ ရက်အတော်ကြာ ကင်းလှည့်ခဲ့ရသဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေမှုများကို ပြေပျောက်စေ လျက် ရှိလေသည်။ နွေးထွေးသော ထိတွေ့မှုနှင့်အတူ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ရင့်ကျက်ပြီး ချိုမြိန် လှသည့် ရနံ့က သူ့ကို ရီဝေမူးယစ်စေခဲ့ချေသည်။

နျူအာသည် သူ၏အစီရင်ခံစာကို စောစောကတင် တင်ပြပြီးစီးခဲ့ပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် မနည်းအောင့်အီးထားရ သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလျက် နယ်မြေအတွင်းရှိ စည်ကားသိုက်မြိုက်နေသော အခြေအနေ များကို အသေးစိတ် ရှင်းလင်းပြောကြားနေခဲ့လေ၏။

လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးများ ပွင့်လင်းလာပြီး ရေပေးဝေရေး စီမံကိန်းများလည်း ပြီးစီးသွားခဲ့ကာ ဒုက္ခသည်များ မှာလည်း နေရပ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြပြီး လုပ်ငန်းအသီးသီးကလည်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်ပေသည်။

နန်ယန်စီရင်စုတစ်ခုလုံးမှာ သူကိုယ်တိုင် စိစစ်မွမ်းမံထားသော အနုပညာလက်ရာတစ်ခုကဲ့သို့ သူ၏အလိုဆန္ဒ အတိုင်း ယခင်ကနှင့်မတူဘဲ ထူးခြားသော သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် တောက်ပနေခဲ့လေပြီ။

အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း၊ လောကကြီးကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ခြင်းနှင့် မိမိ၏ စိတ်ကူးပုံကြမ်းများ တဖြည်း ဖြည်း အသက်ဝင်လာသည်ကို စောင့်ကြည့်ရခြင်းတို့မှ ရရှိသော ကြီးမားလှသည့် အောင်မြင်မှု ခံစားချက်မှာ သာမန် သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် သိမ်းပိုက်ခြင်းတို့ထက် ပို၍ပင် စိတ်ကျေနပ်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။

ဖန်းဟန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် အသီးအပွင့်များ ရိတ်သိမ်းရသကဲ့သို့ ဝမ်းမြောက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေ၏။ လွန်ခဲ့သော တစ်လအတွင်း မူဝါဒအသစ်များကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းနှင့် ပြည်သူများ၏ ထောက်ခံမှုတို့ ကြောင့် လူထုကြားတွင် သူ၏ဂုဏ်သတင်းမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ မြင့်မားလာခဲ့ချေပြီဖြစ်၏။ များပြားလှ သော ကြည်ညိုမှုတန်ဖိုးများနှင့် ယုံကြည်မှုစွမ်းအင်များသည် စနစ်အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်လာခဲ့ပြီး ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်ပမာဏအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

သူ၏ အိမ်တွင်းရေးမှာလည်း အလွန်ပင် သာယာအဆင်ပြေလျက် ရှိပေသည်။ ပိုင်ကျီရိုက အရာအားလုံးကို ကြီးကြပ်ကာ ရှုပ်ထွေးလှသော စာရင်းဇယားများကို သေချာစွာ စီမံခန့်ခွဲပေးနေပြီး ပိုင်ရွှီကျန်းကမူ သူ၏ ဝါဒ ဖြန့်ချိရေးသံတမန် ဖြစ်လာခဲ့ကာ သူမ၏ သီချင်းများမှတစ်ဆင့် သူ၏မူဝါဒများကို အိမ်တိုင်းစေ့သို့ ပျံ့နှံ့စေခဲ့လေ သည်။ လျူရူမေနှင့် နန်ကုန်းယွင်ရှုတို့ကမူ သူ၏ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး မယ်တော်နှင့် အရင်းနှီးဆုံးသော အချစ် တော်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြပေသည်။

ထိုအမျိုးသမီး လေးဦးစလုံးမှာ မိမိတို့၏ တန်ဖိုးကို ကိုယ်တိုင်သိရှိသွားကြပြီး သက်ဆိုင်ရာ နယ်ပယ်အသီးသီး တွင် ကြီးမားလှသော ပျော်ရွှင်မှုနှင့် အောင်မြင်မှု ခံစားချက်များကို ရရှိခဲ့ကြကာ သူ့အတွက်လည်း စွမ်းအင်များ စွာကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ခဲ့ကြလေ၏။ အရာအားလုံးမှာ ပြီးပြည့်စုံလွန်းနေခဲ့ပေသည်။

ယခုမူ ခေတ်သစ်ကမ္ဘာသို့ ပြန်ရမည့်အချိန် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ပထမဦးစွာ ရှေးဟောင်းခေတ် တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းများအတွက် ခေတ်သစ်ပစ္စည်းများ၏ ကူညီထောက်ပံ့မှု များစွာ လိုအပ်လှပေသည်။ အထူးသဖြင့် ဘိလပ်မြေ၊ သံချောင်းများနှင့် အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော မျိုးစေ့များကို လုပ်ငန်းစဉ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ဒုတိယအနေဖြင့် သူသည် ခေတ်သစ်ယဉ်ကျေးမှု၏ အဆင်ပြေချောမွေ့မှုများကို တကယ်ပင် လွမ်းဆွတ်နေမိ၏။ သူသည် ကိုလာနှင့် ကြက်ကြော်၏ အရသာ၊ တောက်ပလှသော အင်တာနက်ကမ္ဘာနှင့် အိစက်ညက်ညောသော ခုတင်အိအိကြီးကို လွမ်းဆွတ်နေမိတော့သည်။

“အရှင်... သွားတော့မလို့လား...”

နန်ကုန်းယွင်ရှုသည် အထိခိုက်မခံဆုံးသူဖြစ်ရာ ဖန်းဟန်၏ မျက်ဝန်းထဲမှ သေးငယ်သော အရိပ်အယောင်ကို သတိပြုမိသွားပြီး သူမ၏ အသံထဲတွင် လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှုများဖြင့် ညင်သာစွာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

ဖန်းဟန်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့မှ ဝမ်းမြောက်မှုနှင့် စိတ်ဆိုးမှုကိုပါ ဖော်ပြနိုင်သော အလွန် လှပလွန်းလှသည့် မျက်နှာလေးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ကလေးကို ဆုပ် ကိုင်လိုက်လေ၏။

“ဟုတ်တယ်... ကိုယ့်အိမ်ဘက်မှာ လုပ်စရာလေးတွေ ရှိလို့... ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့မယ်...”

ထို့နောက် သူသည် လျူရူမေကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေ၏။

“အိမ်တော်ရဲ့ ကိစ္စတွေကိုတော့ မင်းနဲ့ ပိုင်ကျီရိုဆီမှာပဲ အပ်ခဲ့မယ်... အသစ်ရောက်လာတဲ့ ဒုက္ခသည်တွေကို သေချာနေရာချပေးရမယ်... ပြီးတော့ အစောင့်တပ်ဖွဲ့ရဲ့ လေ့ကျင့်ရေးကိုလည်း လျှော့လို့မရဘူး...”

“စိတ်ချပါ အရှင်... ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်...”

လျူရူမေက ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အချစ်ရိပ်များ တောက်ပနေခဲ့လေ၏။ ထိုအမျိုးသမီးများနှင့် အတူတူ အချိန်အနည်းငယ် ထပ်မံကုန်ဆုံးပြီး အသေးစိတ် မှာကြားပြီးနောက် ဖန်းဟန် သည် စိတ်ကူးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ကာ ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေတော့သည်။

အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ခနဲ လက်သွားခဲ့လေ၏။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် လျှို့ဝှက်အခန်းအဖြစ် ပြောင်း လဲထားသော ခေတ်သစ်ဗီလာအိမ်၏ မြေအောက်ခန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ရှေးဟောင်းခေတ်၏ နွေးထွေးလှသော ဆောင်တော်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အေးစိမ့်ပြီး မာကျောသော သတ္တုအခန်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေ၏။ ဖန်းဟန်သည် ရှေးဟောင်းဝတ်ရုံကို ကမန်းကတန်း ချွတ်လိုက် ပြီး သက်တောင့်သက်သာရှိသော ခေတ်သစ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတ်စုံကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်လေသည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဆုချရန်အတွက် အစားအစာများ မှာယူရန် စားပွဲပေါ်မှ စမတ်ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်လေ၏။

သို့သော် သူ၏လက်ချောင်းလေး ဖန်သားပြင်ကို ထိမိလိုက်သည့် ကာလ၌ပင် ဖုန်းမှာ ရူးသွပ်သွားသည့်အလား အလွန်အမင်း စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေသော ဖုန်းမြည်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ‘သခင်လေးဝမ်’ ဟူသော စကားလုံးများက ရူးသွပ်စွာ လင်းလက်လာခဲ့လေ၏။

ဖန်းဟန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့မိ၏။ သူသိသော သခင်လေးဝမ်မှာ တစ်ခါတရံ ဆူညံတတ်သော်လည်း စိတ်ထဲ တွင်မူ အလွန်ပင် မာနကြီးပြီး တည်ငြိမ်သူတစ်ဦး ဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့ ရူးသွပ်လုမတတ် အကြိမ်ကြိမ် ဖုန်းခေါ်ဆို ဖူးခြင်း မရှိပေ။ တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်နေခဲ့ပြီ။

ဖန်းဟန်၏ နှလုံးသားမှာ ချက်ချင်းပင် လေးလံသွားခဲ့ပြီး သူ၏ စိတ်အေးလက်အေး ရှိနေမှုများမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကာ သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေရာမှ တိုက်ခိုက်ရေးမုဒ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက် လေတော့သည်။ သူသည် ဖန်သားပြင်ကို ပွတ်ဆွဲကာ ဖုန်းကို လက်ခံဖြေကြားလိုက်လေ၏။

“ဟယ်လို...”

“အစ်ကိုဖန်း... အစ်ကိုဖန်း... ကယ်ပါဦး... ကျွန်တော့် ညီမလေးကို ကယ်ပေးပါဦး...”

ဖုန်းလိုင်း ချိတ်ဆက်မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝမ်ရှောင်၏ ယခင်ကမရှိဖူးသော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ပြီး စိုးရိမ် တကြီး အော်ဟစ်သံမှာ ငိုသံပါလျက် ဖုန်းစပီကာမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။ ထိုအသံထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများမှာ ဖုန်းထဲမှ လျှံကျလာတော့မတတ် ခံစားရပေသည်။

ဖန်းဟန်၏ မျက်ဝန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် ရေခဲအလား အေးစိမ့်သွားခဲ့လေ၏။

“မလောနဲ့... ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြော... ဘာဖြစ်တာလဲ...”

သူ၏အသံမှာ မည်သည့်လှိုင်းတံပိုးမျှ မရှိဘဲ တည်ငြိမ်လျက် ရှိနေခဲ့ပေသည်။

“ဒါ... ဒါက ပြန်ပေးဆွဲခံရတာ... ကျွန်တော့် ညီမလေး... ညီမလေး ပြန်ပေးဆွဲခံလိုက်ရပြီ...”

ဝမ်ရှောင်သည် ဖုန်းအခြားတစ်ဖက်မှနေ၍ စိတ်အခြေအနေ ကြေမွလုနီးပါး ဖြစ်ကာ စကားလုံးများကို မနည်း ပြောဆိုနေခဲ့ရရှာလေ၏။ သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီးနောက်မှသာ အဖြစ်အပျက်များကို မနည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြနိုင်ခဲ့လေသည်။

ဤကာလအတောအတွင်း ရှေးဟောင်းကမ္ဘာ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ကူညီရန်အတွက် ဖန်းဟန်သည် ဝမ်ရှောင် အား မိသားစု၏ လမ်းကြောင်းများကို အသုံးပြု၍ နိုင်ငံတကာဈေးကွက်တွင် အဖိုးတန် ဆေးမြစ်များနှင့် အထူး သတ္တုရိုင်း ကုန်ကြမ်းများကို ရူးသွပ်စွာ အမြောက်အမြား ဝယ်ယူရန် အပ်နှံခဲ့လေသည်။ ဂျင်ဆင်း၊ လင်ဇီးနှင့် ဟယ်ရှောက်ဝူတို့မှာ သက်တမ်းရင့်လေလေ ပိုကောင်းလေလေဖြစ်ပြီး ပမာဏများလေလေ ပိုကောင်းလေလေ ဖြစ်ပေသည်။

ဤကဲ့သို့ ပုံမှန်မဟုတ်သော အလွန်အမင်း ဝယ်ယူမှုများကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် နိုင်ငံတကာ ရာဇဝတ်ဂိုဏ်း တစ်ခု၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေတော့သည်။ ဤဂိုဏ်းမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် ကျွမ်းကျင်မှု တို့ကြောင့် နာမည်ကြီးလှပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ အထူးသယံဇာတ သို့မဟုတ် နည်းပညာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများကို ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်ရာတွင် အထူးပြုသည့် အဖွဲ့ဖြစ်ပေသည်။

သေချာစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးနောက် သူတို့သည် ဝမ်မိသားစုမှာ ကြားခံကိုယ်စားလှယ်မျှသာ ဖြစ်သည်ကို သိရှိ သွားခဲ့ကြလေ၏။ ထို့ကြောင့် သဲလွန်စများအတိုင်း လိုက်လံစုံစမ်းရာ ဖန်းဟန်၏ အတိအကျ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို မသိရှိနိုင်သော်လည်း ဝမ်မိသားစု၏ နောက်ကွယ်တွင် ‘နတ်ဆေး’ တစ်မျိုး၏ ဖော်မြူလာနှင့် တည်ငြိမ်သော ထောက်ပံ့ရေးလမ်းကြောင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် လျူလီဆန်ဆန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောအဖွဲ့ အစည်းတစ်ခု ရှိနေရမည်ဟု မှားယွင်းစွာကောက်ချက် ချလိုက်ကြလေ၏။

ထို့ပြင် ဝမ်ရှောင်မှာ ထိုအဖွဲ့အစည်း၏ ပြင်ပဆက်သွယ်ရေးမှူး ဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်သွားကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ဤသည်မှာ ရွေ့လျားနေသော ရွှေတွင်းကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ လှုပ်ရှားလိုက်ကြလေ၏။ သူတို့သည် သခင်လေးဝမ်ကို ပစ်မှတ်မထား ဘဲ တက္ကသိုလ်တက်နေဆဲဖြစ်သည့် သူ၏ ချစ်လှစွာသော ညီမငယ်လေးကို ပြန်ပေးဆွဲလိုက်ကြခြင်း ဖြစ်ပေ တော့သည်။

“အစ်ကိုဖန်း... ပြန်ပေးသမားတွေက ကျွန်တော့်ဆီကို အခုတင် ဆက်သွယ်လာတယ်...”

ဝမ်ရှောင်၏ အသံမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေခဲ့လေ၏။

“သူတို့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်က ရှင်းပါတယ်... ကျွန်တော့် ညီမလေးရဲ့ အသက်နဲ့လဲဖို့အတွက် ‘နတ်ဆေး’ ဖော်မြူလာ နဲ့ ထောက်ပံ့ရေး လမ်းကြောင်းအားလုံးကို လွှဲပေးဖို့ တောင်းဆိုနေကြတာ...”

“ပြီးတော့ ရဲကိုလည်း အကြောင်းမကြားဖို့ ခြိမ်းခြောက်ထားကြတယ်... သူတို့ပြောတာက... ညီမလေးရဲ့ နှလုံးခုန် နှုန်းကို အချိန်နဲ့တပြေးညီ စောင့်ကြည့်နေတာမလို့ ရဲတွေ ရောက်လာတဲ့ အချက်ပြမှုဖြစ်ဖြစ်... ကျွန်တော် ကလိမ် ကကျစ် လုပ်တာဖြစ်ဖြစ် သိလိုက်ရရင်... သူတို့ ညီမလေးကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်မယ်တဲ့...”

“အစ်ကိုဖန်း...”

ဝမ်ရှောင်၏ အသံတွင် ငိုသံများနှင့် တောင်းပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့လေ၏။

“ဒီကိစ္စအားလုံးက အစ်ကို့ရဲ့ ဆေးမြစ်တွေကြောင့် စတင်ခဲ့တာမှန်း ကျွန်တော် သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့လို့ပါ... ကျွန်တော် ရဲကို အကြောင်းမကြားရဲဘူး... အဲဒီလူတွေက သေရမှာ မကြောက်တဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်တွေ... တကယ်လို့ ရဲတွေ ပါလာရင် ကျွန်တော့် ညီမလေး သေရပါလိမ့်မယ်... အခု... အခု အစ်ကိုတစ်ယောက်ပဲ ညီမလေးကို ကယ်နိုင်တော့တာမလို့ပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပေးပါဦး အစ်ကိုဖန်း...”

ဖန်းဟန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေခဲ့ပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများထဲမှ အပူချိန်မှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ရေခဲမှတ် အထိ ကျဆင်းသွားခဲ့လေ၏။ သူ နားလည်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ခေတ်သစ်ကမ္ဘာမှ စည်းစိမ်ဥစ္စာ ရင်းမြစ်များအပေါ် ပထမဦးဆုံး တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ပြင် ဤသည်မှာ နောက်ကွယ်မှ မဟာဗျူဟာမြောက် စီမံခန့်ခွဲသူ ဖြစ်သည့် သူ့အတွက် သွေးစွန်းသော စမ်းသပ်မှုတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ကိစ္စရပ်များကို ယာယီဖြေရှင်းရန်အတွက် အရေးမကြီးသော ဆေးဖော်မြူလာအချို့ကို ပေးအပ်နိုင်ပေ သည်။ သို့သော် ဆုတ်ခွာခြင်းနှင့် အလျှော့ပေးခြင်းတို့သည် ငြိမ်းချမ်းရေးကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်မည် မဟုတ် ကြောင်း သူ အထူးပင် ကောင်းကောင်း နားလည်ထားပေသည်။ ဤသည်မှာ သွေးညှီနံ့ရသော ငါးမန်းများကို ပို၍ပင် လောဘတကြီးနှင့် ရဲတင်းလာစေရန် ပြုလုပ်ပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

နောက်တစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့သည် သခင်လေးဝမ်ကို ကိုယ်တိုင် ပြန်ပေးဆွဲကောင်း ဆွဲကြပေလိမ့်မည်။ ထို့ နောက်တွင်မူ သူတို့သည် မိမိ၏ အကြောင်းကိုပင် စုံစမ်းသိရှိသွားနိုင်ချေ ရှိပေသည်။ ဤကဲ့သို့သော ပြဿနာ များကို အသွေးအသားချင်း ရင်းနှီးပြီး အပြတ်သားဆုံးသော နည်းလမ်းဖြင့် တစ်ခါတည်းနှင့် အမြစ်ပြတ် ရှင်း လင်းပစ်ရမည် ဖြစ်၏။ မှောင်ရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး မိမိ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို မက်မောနေကြသည့် ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသော ဝံပုလွေများအားလုံးကို သူတို့၏ ဝိညာဉ်အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်မှုများကို ခံစားရစေရမည်။

“လိပ်စာကို ပို့လိုက်...”

ဖန်းဟန်၏ အသံမှာ မည်သည့် စိတ်ခံစားချက်မျှ မရှိဘဲ နက်ရှိုင်းလှသော ချောက်နက်ကြီးအတွင်းမှ ထွက်ပေါ် လာသည့်အလား အေးစိမ့်ပြီး မာကျောလှပေသည်။

“မကြောက်နဲ့... အိမ်မှာပဲ နေပြီး ငါ့ဖုန်းကို စောင့်... ဘယ်သူ့ကိုမှ မဆက်သွယ်နဲ့... အထူးသဖြင့် ရဲတွေကိုပေါ့...”

“ဒီကိစ္စကို ငါ ဖြေရှင်းလိုက်မယ်...”

ထိုငြင်းပယ်ရန် မစွမ်းသာသော အသံမှာ မှော်ဆန်သည့် စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေသည့်အလား ဖုန်း၏အခြားတစ်ဖက် မှ နှလုံးသား ကြေမွလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဝမ်ရှောင်အား ချက်ချင်းပင် လုံခြုံမှု ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းလိုက်လေ တော့သည်။

“ကောင်း... ကောင်းပါပြီ... အစ်ကိုဖန်း... ကျွန်တော် အစ်ကို့စကားကို နားထောင်ပါ့မယ်... အစ်ကိုပြောသမျှ အားလုံးကို နားထောင်ပါ့မယ်...”

ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် ဖန်းဟန်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်လိုက်လေ၏။ သိပ်သည်းဆန်ပြီး လက်တွေ့ခံစားရလု နီးပါး ဖြစ်နေသော လူသတ်ချင်သော အငွေ့အသက်များမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ် လာခဲ့လေတော့သည်။