အခန်း ၁၃၃

အခန်း (၁၃၃)

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကွန်ရက်၊ စစ်ပွဲအတွက် တစ္ဆေသဖွယ် ပြင်ဆင်မှုများ

လျူရူမေ ကိုယ်တိုင်ရေးသားပေးလိုက်သော ဆေးမြစ်များစာရင်းနှင့် ဇီယင်း သင်ကြားပေးလိုက်သည့် လျှို့ဝှက် နည်းပညာများ၊ ကျင့်စဉ်များကို ရရှိပြီးနောက်တွင်မူ ဖန်းဟန်သည် အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ ခေတ်သစ်ကမ္ဘာသို့ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ထွက်ခွာလာခဲ့လေ၏။

အချိန်သည် အသက်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

သူသည် အိမ်ကြီးဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သခင်လေးဝမ်၏ ဖုန်းနံပါတ်ထံသို့ ချက်ချင်းပင် ခေါ်ဆိုလိုက်လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သခင်လေးဝမ်မှာမူ ပူလောင်နေသော ဒယ်အိုးပေါ်မှ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အလွန်တရာ ပြာယာခတ်နေခဲ့လေ၏။

ဖန်းဟန်၏ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံရရှိလိုက်ခြင်းက နွံနစ်သူသည် ကောက်ရိုးတစ်မျှင်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား ခဲ့ပေသည်။

"အစ်ကိုဖန်း... အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ..."

"နားထောင်... အခုချက်ချင်း ငါ့အတွက် ကိစ္စတစ်ခု လုပ်ပေးရမယ်..."

ဖန်းဟန်၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်ပြီး စွမ်းအားပါပါ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ ဝမ်ရှောင်၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော စိတ်ခံစား ချက်များကို ချက်ချင်းပင် ငြိမ်သက်သွားစေခဲ့လေ၏။

"မင်းရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေ အားလုံးကို အခုချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်... နိုင်ငံထဲက ထိပ်တန်း ဟက်ကာတစ် ယောက်ကို ငါ့အတွက် ရှာပေး..."

"ပြန်ပေးဆွဲတဲ့သူတွေက မင်းကို ဆက်သွယ်လာကတည်းက ခြေရာလက်ရာတွေ ချန်ထားခဲ့မှာ သေချာတယ်... သူတို့အသုံးပြုခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆက်သွယ်ရေး လှိုင်းတွေကို သုံးပြီး သူတို့ရဲ့ ခန့်မှန်းခြေတည်နေရာကို ရှာဖွေပေးဖို့ သူ့ကို လိုအပ်တယ်... ငွေက ပြဿနာမဟုတ်ဘူး... အမြန်ဆုံးသာ လုပ်ပေး..."

"ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့ ... ကျွန်တော် အခုပဲ ချက်ချင်း စီစဉ်လိုက်ပါ့မယ်..."

တိကျသော လမ်းညွှန်ချက်တစ်ခုကို ရရှိလိုက်သည့် ရေနစ်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဝမ်ရှောင်သည် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှား လိုက်တော့သည်။

ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ ဖန်းဟန်သည် အနက်ရောင် သတ္တုသေတ္တာတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ စံအိမ်၏ ကားဂိုဒေါင်ဆီသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်လိုက်ပြီး သာမန်ကာလျှံကာ အနက်ရောင် အက်စ်ယူဗီကားတစ်စီး ပေါ်သို့ တက်ကာ မြို့ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်ဆီသို့ မောင်းနှင်သွားခဲ့လေ၏။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ဖန်းဟန်သည် လူသူကင်းမဲ့သော တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင် ကားကို ရပ်တန့်လိုက် လေသည်။

သူသည် သတ္တုသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ပြီး နည်းပညာအဆင့်မြင့်မားသည့် လက်ဝါးအရွယ်အစားရှိ အနက်ရောင် ခေါက်ထားသော ပစ္စည်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်လေ၏။

၎င်းမှာ သူက စနစ်စတိုးဆိုင်မှ ဈေးကြီးပေးကာ လဲလှယ်ထားခဲ့သော စစ်ဘက်သုံး ခေါက်သိမ်း၍ရသည့် ဒရုန်း တစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။

ဝမ်မိသားစု၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုအပေါ် အခြေခံ၍ ဟက်ကာများသည် နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုကာ လူပြန်ပေးဆွဲသူများ၏ ဆက်သွယ်ရေးလှိုင်းထွက်ပေါ်လာသည့် အရင်းအမြစ်ကို မြို့အရှေ့ဘက် ဆင်ခြေဖုံးရှိ စွန့်ပစ်ထားသော စက်မှုဇုန်တစ်ခု၌ ရှိနေကြောင်း အလျင်အမြန် ရှာဖွေဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ဖန်းဟန်သည် ဒရုန်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ တပ်ဆင်လိုက်ပြီး အသံတိတ်ပျံသန်းမှုစနစ်ကို အသက်သွင်းလိုက်လေ၏။

ညဘက်ထွက်သော ဇီးကွက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဒရုန်းသည် လေထဲသို့ မီတာရာပေါင်းများစွာ အသံတိတ် မြင့်တက် သွားခဲ့ပြီး စက်မှုဇုန်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားခဲ့လေသည်။

မကြာမီမှာပင် ဒရုန်းပေါ်ရှိ ရုပ်ထွက်ကောင်းမွန်သော ကင်မရာက အောက်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းများကို ဖန်းဟန်၏ လက်ထဲရှိ တက်ဘလက်ပေါ်သို့ အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ ပေးပို့လာခဲ့လေ၏။

ထိုနေရာမှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက စွန့်ပစ်ထားခဲ့သော ဓာတုဗေဒစက်ရုံတစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။

ကြီးမားလှသော ဓာတ်ပြုပေါင်းအိုးကြီးများ၊ သံချေးတက်နေသော ပိုက်လိုင်းများနှင့် ပြိုကျပျက်စီးနေသော စက်ရုံအဆောက်အအုံများသည် ညအချိန်တွင် ချောင်းမြောင်းနေသည့် သံမဏိဘီလူးကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူညီ နေခဲ့ပေသည်။

ဖန်းဟန်သည် အပူချိန်ကို အခြေခံ၍ကြည့်နိုင်သော မှန်ပြောင်းမုဒ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်လေ၏။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏ မျက်လုံးထဲရှိ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးသည် အရောင်အမျိုးမျိုးရှိသော အပူလှိုင်း သင်္ကေတများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ဒီဂျစ်တယ်ပုံစံတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပေသည်။

စက်ရုံဝန်းအတွင်း၌ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုယ်စားပြုသော တောက်ပသည့် လိမ္မော်နီရောင် အပူလှိုင်းအရင်းအမြစ် ဆယ်ခုကျော်ခန့် ရှိနေခဲ့လေ၏။

သူတို့၏ နေရာချထားမှုမှာ အလွန်ပင် စနစ်ကျလှပေသည်။

စက်ရုံ၏ တစ်ခုတည်းသော ဝင်ပေါက်တွင် လူနှစ်ဦးသည် စွန့်ပစ်ထားသော ထရပ်ကားတစ်စီး၏ နောက်ကွယ်၌ ချောင်းမြောင်းနေကြလေသည်။

စက်ရုံဝန်းပတ်လည်ရှိ မြင့်မားသော ကင်းစောင့်မျှော်စင် လေးခုပေါ်တွင်လည်း တစ်ဦးစီ ရှိနေကြ၏။

ပင်မစက်ရုံအဆောက်အအုံ၏ အမိုးပေါ်ရှိ အမြင့်ဆုံးနေရာတွင်လည်း တစ်ဦး ရှိနေသေးပေသည်။

ကင်းစောင့်နေရာများကို ရှင်းလင်းစွာ သတ်မှတ်ထားပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြန်အလှန် အထောက်အကူပြု နေကာ စောင့်ကြည့်မှုတွင် မည်သည့်ကွယ်ဝှက်နေသော နေရာမျိုးကိုမျှ ချန်လှပ်ထားခြင်း မရှိပေ။

"ပညာရှင်ပီသပါပေတယ်..."

ဖန်းဟန်၏ မျက်လုံးများမှာ ပို၍ပင် အေးစက်သွားခဲ့လေ၏။

ဤအုပ်စုသည် အလွန်မြင့်မားသော တန်ပြန်ထောက်လှမ်းရေး အသိပညာနှင့် စစ်ရေးကျွမ်းကျင်မှုများကို ပိုင်ဆိုင် ထားကြပြီး သာမန် လူဆိုးဂိုဏ်းတစ်ခု လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ခေတ်သစ်နည်းပညာ၏ အထွတ်အထိပ်ကို ကိုယ်စားပြုသော စစ်ဘက်သုံး ဒရုန်းများရှေ့တွင်မူ သူတို့၏ နေရာချထားမှုအားလုံးမှာ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သကဲ့သို့ ပွင့်လင်းနေခဲ့ပြီး ဖန်းဟန်သည် ထိုအရာများကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ မြင်တွေ့နေရလေသည်။

ဖန်းဟန်သည် ဒရုန်းကို ထိန်းချုပ်ကာ စက်ရုံဝန်းတစ်ခုလုံးကို ရှုထောင့်အမျိုးမျိုးနှင့် အမြင့်အမျိုးမျိုးမှ အကြိမ် ကြိမ် စစ်ဆေးလေ့လာခဲ့ပြီး အဆောက်အအုံ၏ ဖွဲ့စည်းပုံ၊ လေဝင်လေထွက်ပြွန်များ၏ နေရာချထားမှု၊ ရေဆိုး မြောင်းဝင်ပေါက်များနှင့် ကင်းစောင့်တစ်ဦးစီ၏ တိကျသောတည်နေရာများကို စင်တီမီတာအဆင့်အထိ အတိ အကျ မှတ်သားလိုက်လေ၏။

လူအင်အား နေရာချထားမှု အချက်အလက်များ အားလုံးပါဝင်သော ပြီးပြည့်စုံသည့် သုံးဖက်မြင် စက်ရုံပုံစံတစ်ခု သည် သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ တည်ဆောက်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းကို အဆက်မပြတ် အဆင့်မြှင့်တင်ကာ ပုံဖော်တွေးတောနေခဲ့လေသည်။

သူသည် မြင်သာသောနေရာနှင့် လျှို့ဝှက်ကင်းစောင့်များ အားလုံးကို ရှောင်ကွင်းသွားနိုင်မည့် အလုံခြုံဆုံးနှင့် အလျှို့ဝှက်ဆုံး လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် လိုအပ်ပေသည်။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စံအိမ်၏ မြေအောက်လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်း၌...။

လျူရူမေသည် သူမရှေ့ရှိ အရာအားလုံးကို ပြူးကျယ်သော မျက်လုံးများဖြင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ကြည့်ရှုနေသ ကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေခဲ့လေ၏။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဤမျှ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော နေရာမျိုး ရှိနေနိုင်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ မတွေးထင်ခဲ့ဖူးပေ။

အခန်းတစ်ခုလုံးကို အမည်မသိ သတ္တုတစ်မျိုးဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ချောမွေ့ကာ နေ့ခင်း ဘက်ကဲ့သို့ လင်းထိန်နေသော်လည်း မီးခွက် သို့မဟုတ် ဖယောင်းတိုင် တစ်ခုကိုမျှ မတွေ့မြင်ရချေ။

သူမ၏ ရှေ့တွင်မူ အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် မတွေးရဲလောက်အောင် ထူးဆန်းသော ခွက်အစုံအလင် ရှိနေလေသည်။

ထိုခွက်များမှာ ကြည်လင်တောက်ပနေပြီး အကောင်းဆုံး ဖန်ထည်များထက်ပင် အဆတစ်ရာခန့် ပို၍ သန့်စင် နေလေ၏။

အချို့မှာ လည်ပင်းရှည်များ ရှိကြပြီး အချို့မှာမူ ဝိုင်းစက်သော ဗိုက်များ ရှိကြကာ အချို့မှာ ထူးဆန်းသော ကွေး ညွတ်သည့် ပြွန်အမျိုးမျိုး ရှိနေကြပေသည်။

ဖန်းဟန်က သူမအား ဤအရာများကို ဓာတုဗေဒသုံးဖန်ဘူးများ၊ စမ်းသပ်ပြွန်များ၊ အအေးခံပြွန်များဟု ခေါ် ကြောင်း ပြောပြခဲ့လေသည်။

၎င်း၏ ဘေးတွင်မူ အလေးချိန်ကို မီလီမီတာအထိ တိကျစွာ ပြသနိုင်သော မျက်နှာပြင်ငယ်တစ်ခု ပါရှိသည့် အနက်ရောင် တုံးလေးတစ်ခု ရှိနေလေ၏။

ဖန်းဟန်က ၎င်းကို အီလက်ထရောနစ် ချိန်ခွင်ဟု ခေါ်ပေသည်။

ဤအရာအားလုံးသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း လျူရူမေ၏ ဘဝအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုကို လုံးဝ ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်လေ၏။

သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်သို့ မှားယွင်းဝင်ရောက်မိသွားသော နတ်မိမယ်တစ်ပါးကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူမမျက်စိရှေ့ရှိ အရာအားလုံးသည် မြင့်မြတ်ပြီး မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ထူးခြားဆန်းကြယ်သော အငွေ့ အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေတော့သည်။

"ဒါက နဂါးမူးယစ်မြက်ရဲ့ အဆီအနှစ်ပဲ..."

ဖန်းဟန်သည် ခေတ်သစ် ဗဟိုခွာအားသုံး ထုတ်ယူခြင်းနည်းပညာကို အသုံးပြုကာ ဆေးမြစ်ပုံကြီးထဲမှ သန့်စင် ထားသော အစိမ်းရင့်ရောင် အရည်များပါသည့် ပုလင်းငယ်တစ်ခုကို သူမထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေ၏။

လျူရူမေသည် ၎င်းကို ဂရုတစိုက် လှမ်းယူလိုက်ပြီး ခပ်ဖွဖွ တစ်ချက် ရှူရှိုက်လိုက်သည်နှင့် ၎င်းသည် သူမလို အပ်နေသော အသန့်စင်ဆုံး ဆေးစွမ်းအာနိသင်ပင် ဖြစ်ကြောင်းကို ချက်ချင်း သိရှိသွားခဲ့လေသည်။

သူမတို့ ခေတ်ကာလတွင် နဂါးမူးယစ်မြက် တစ်ပေါင်မှ မူလအရည် အနည်းငယ်မျှကို ထုတ်ယူရန်အတွက်ပင် အလွန်ရှေးကျသော ထောင်းခြင်း၊ ကြိတ်ခြင်း၊ ပြုတ်ခြင်းနှင့် ကျိုချက်ခြင်း နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုရပြီး ရက်အတော်ကြာ အချိန်ယူရကာ ဆုံးရှုံးမှုများစွာလည်း ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။

ဖန်းဟန်မှာမူ နာရီဝက်ပင် မကြာလိုက်ချေ။

"အံ့မခန်းနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ပဲ... တကယ်ကို အံ့မခန်းနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ပါလား..."

လျူရူမေသည် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ရင်း ဖန်းဟန်ကို ပြင်းပြသော ကြည်ညိုလေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်လေ၏။

ဖန်းဟန်၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ခေတ်သစ် ဓာတုဗေဒပစ္စည်းများ၏ အကူအညီဖြင့် လျူရူမေ၏ ဆေးစွမ်း အာနိသင်များကို မွေးရာပါ သိရှိနားလည်နိုင်စွမ်းသည် အမြင့်ဆုံး အလားအလာအထိ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

သူမသည် ခေတ်သစ်မှ ထိပ်တန်း ဆေးဝါးပညာရှင်များထက်ပင် များစွာသာလွန်သော ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် သန့်စင် ထားသော ဆေးရည်အချို့ကို တိကျသော အချိုးအစားအတိုင်း သေချာစွာ ရောစပ်လိုက်လေ၏။

မကြာမီမှာပင် ရေသန့်ကဲ့သို့ အရောင်အဆင်းမရှိ၊ အနံ့အသက်ကင်းမဲ့သော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း သော စွမ်းအာနိသင်များ ပါဝင်သည့် ပြင်းအားမြင့် စိတ်ကြွမူးယစ်ဆေးရည် ပုလင်းငယ်တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ညဉ့်သည် ပို၍ နက်ရှိုင်းလာခဲ့ပေသည်။

ဖန်းဟန်သည် ဒရုန်းကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး မြေအောက်ခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့လေ၏။

သူသည် ပုံမှန်အဝတ်အစားများကို လဲလှယ်လိုက်ပြီး ခေါင်းမှစ၍ ခြေဖျားအထိ မင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းနက်နေသော တင်းကျပ်သည့် တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် အေးစက်သော သတ္တုရောင်များ တောက်ပနေသည့် ကိရိယာတန်ဆာပလာများကို တစ်ခု ပြီးတစ်ခု တပ်ဆင်လိုက်လေ၏။

ကိရိယာအမျိုးမျိုးကို သယ်ဆောင်နိုင်သော အထူးတပ်ဖွဲ့သုံး နည်းဗျူဟာသုံး ကျည်ကာအင်္ကျီ။

ခြေသလုံးရှိ သေနတ်အိမ်ထဲတွင် ထိုးထည့်ထားပြီး စွမ်းဆောင်ရည်မြင့် အသံတိတ်ကိရိယာ တပ်ဆင်ထားသော ပစ္စတို သေနတ်တစ်လက်။

စစ်ဘက်သုံး အလင်းရောင်အားပြင်းသော လက်ကိုင်မီးအိမ်နှင့် ထက်မြက်သည့် စစ်သုံးဓားမြှောင်တစ်လက်ကို သူ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားလေသည်။

ထို့ပြင် သူ့အား ညဘက်တွင် မြင်တွေ့နိုင်စွမ်းပေးစွမ်းနိုင်သည့် ထိပ်တန်းအဆင့်ရှိ အနီအောက်ရောင်အလင်းတန်း ညကြည့်မှန်ပြောင်း တစ်ခုလည်း ပါဝင်ပေသည်။

လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ပြီးသွားချေပြီ။

သူ ဝတ်စားဆင်ယင်ပြီးသွားသောအခါ ဇီယင်း၏ ပုံရိပ်မှာ သူ၏ ရှေ့တွင် ထပ်မံပေါ်လာခဲ့လေ၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ မိတ်ကပ်သေတ္တာငယ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်လေ သည်။

သူမသည် ဖန်းဟန် နားမလည်နိုင်သော်လည်း အလွန်ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သော နည်းလမ်းတစ်ခုကို အသုံးပြုကာ သူ၏ မျက်နှာကို လိမ်းကျံပြီး ပွတ်သပ်ပေးလေ၏။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ဖန်းဟန်၏ မျက်နှာကောက်ကြောင်းများသည် မျက်ခုံးပုံစံကို ပြောင်းလဲခြင်း၊ နှာတံကို မြှင့်တင်ခြင်းနှင့် မျက်နှာကြွက်သားလိုင်းများကို ချိန်ညှိခြင်းတို့ဖြင့် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

မှန်ထဲတွင်မူ အေးစက်သော မျက်နှာနှင့် စူးရှထက်မြက်သော မျက်လုံးများရှိသည့် လုံးဝ ရင်းနှီးမှုမရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပေသည်။

"အရှင်... အသက်ရှူဖုံးကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ်ရဲ့ သော့ချက်က မိမိကိုယ်ကိုယ် မေ့ပျောက်ထားခြင်းမှာ ရှိပါတယ်..."

ဇီယင်းသည် သူ၏ ကော်လာကို ဖြောင့်တန်းပေးရင်း နောက်ဆုံး လမ်းညွှန်ချက်များကို ပြောကြားလိုက်လေ၏။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကျောက်တုံးတစ်တုံး၊ သစ်ပင်တစ်ပင်၊ အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူပါ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရှိနေ ကြောင်းကိုတောင် မခံစားရတော့တဲ့အခါ ရန်သူတွေလည်း အရှင့်ကို ရှာတွေ့နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး…"

ဖန်းဟန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်လေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အတွင်းအားများသည် အသက်ရှူဖုံးကွယ်ခြင်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်စဉ်အရ ဖြည်းညင်းစွာ လည်ပတ်သွားခဲ့လေ၏။

မျိုးရိုးဗီဇအဆင့်မြှင့်တင်မှုကြောင့် တစ်ချိန်က အလွန်တရာ အားကောင်းနေခဲ့သော သူ၏ သွေးနှင့် စွမ်းအင်များ သည် တဖြည်းဖြည်းချင်း အတွင်းသို့ ဆုတ်ခွာသွားကာ ငြိမ်သက်သွားခဲ့လေသည်။

သူ မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ၏ အသွင်အပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေပြီ။

အကယ်၍ သူသည် ယခင်က ဓားအိမ်မှ ဆွဲထုတ်ထားပြီး ၎င်း၏ ထက်မြက်မှုကို အပြည့်အဝ ဖော်ပြနေသော ထက်မြက်သည့် ဓားတစ်လက် ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်...။

ယခုအချိန်တွင်မူ သူသည် ဓားအိမ်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော ပြိုင်ဘက်ကင်း လက်နက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် ထက်မြက်မှုအားလုံးမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖုံးကွယ်ထားပြီး ဖြစ် လေသည်။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှောင်ထုနှင့် လုံးဝ ပေါင်းစပ်သွားသည့်အလား ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ် နေခဲ့လေ၏။

မှန်ထဲသို့ ကြည့်လိုက်ရာ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို အရိပ်များထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သည့်အလား အသက် မဲ့နေပုံရသော သူစိမ်းတစ်ဦးသာ ရှိနေပေတော့သည်။