အခန်း ၁၃၂

အခန်း (၁၃၂) ဝံပုလွေကလေးကို မွေးမြူလို့ ရနိုင်ပါ့မလား... သူတို့ ကြီးလာရင် ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ကောင်တွေ ဖြစ်လာမှာပဲ…

မြက်ခင်းပြင်တောင်မှ ရွှမ်းရွှေရွာသို့ သွားသောလမ်းမှာ အရှေ့မှ အနောက်သို့ ကီလိုမီတာနှစ်ခုကျော်ခန့် ရှည်လျားသော မြေသားလမ်းဖြစ်ပြီး ရွာနှစ်ရွာကြားတွင် ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေသော အဝါရောင်မြစ်တစ်စင်းနှင့် တူလေသည်။

မြေသားလမ်းပေါ်တွင် ချိုင့်ခွက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး လမ်းဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီ၌ အရည်မပျော်သေးသော နှင်းများ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

လီလန်နှင့် သူ၏အဖော်နှစ်ဦးသည် ရွှံ့ဗွက်ထနေသော လမ်းတစ်လျှောက် ရွှမ်းရွှေရွာဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့ကြသည်။

"အစ်ကိုလန်... ဒီဝံပုလွေပေါက်တွေကို ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ..."

သူတို့ ရွာထိပ်သို့ နီးကပ်လာချိန်တွင် လျူဇီက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

လီလန်သည် လျူဇီ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးပြူးကြီးများ ဖွင့်ထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် လေ့လာနေကြသော တွန့်ကြေနေသည့် ဝံပုလွေကလေးသုံးကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

မြက်ခင်းပြင်တောင်မှ ဆင်းလာပြီးနောက် လီလန်သည် မူလက ထိုဝံပုလွေကလေးသုံးကောင်ကို မာလောင်တအား ပေးရန် သို့မဟုတ် မည်သည့်မုဆိုးကမဆို မွေးစားရန် ဆန္ဒရှိမရှိ မာလောင်တကို မေးမြန်းခိုင်းရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။

မာလောင်တသည် သူ၏အကြံအစည်ကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင် ခေါင်းယမ်းလိုက်လေသည်။

မာလောင်တက စကားတစ်ခွန်းသာ ပြောခဲ့၏။

"ဝံပုလွေကလေးတွေအကြောင်းကို မေ့လိုက်ပါ... သူတို့ကို ဘယ်တော့မှ ယဉ်ပါးအောင် သွန်သင်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

မာလောင်တက လိမ်ညာပြောဆိုနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ တောင်ပေါ်ရှိ ဝံပုလွေကလေးများ၏ သွေးထဲတွင် တောရိုင်းဆန်သော သဘာဝကိန်းအောင်းနေသည်။ ၎င်းတို့ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက လူများက မွေးမြူထားလျှင်ပင် ကြီးလာသောအခါ သွေးဆာတတ်ပြီး ရိုင်းစိုင်းကာ ရန်လိုတတ်ကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ကြက်များနှင့် ခွေးများကို ခိုးယူခြင်းနှင့် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များကို သတ်ဖြတ်ခြင်းတို့မှာ သာမန်ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။

ပို၍ဆိုးရွားပါက လူကိုပင် ကိုက်ခဲနိုင်သေးသည်။

ကျေးဇူးကန်းသောကောင်များ... ကျေးဇူးကန်းသောကောင်များပေတည်း။

ဤသည်မှာ အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။

မာလောင်တသည် လီလန်အား ဝံပုလွေကလေးများကို တောင်ပေါ်၌ စွန့်ပစ်ခဲ့ပြီး တောထဲသို့ ပြန်လည်စေလွှတ်ကာ သူတို့ဘာသာ ရှင်သန်ခွင့်ပေးရန် အကြံပြုခဲ့သည်။

လီလန်က မရမက မွေးမြူမည်ဆိုလျှင်ပင် ဝံပုလွေကလေးမှာ နို့စို့အရွယ်ဖြစ်နေသေးသဖြင့် ဆိတ်နို့တိုက်ရမည်ဖြစ်ပြီး နို့ဖြတ်ပြီးသည်နှင့် အသားကျွေးရမည် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ရွာတွင် အငတ်ဘေးဆိုက်နေပြီး လူများမှာ အသားကိုမဆိုထားနှင့် ထမင်းစားရန်ပင် မတတ်နိုင်ကြပေ။

ဝံပုလွေများကို ကျွေးမွေးရန် အပိုအစာကို မည်သည့်နေရာမှ ရှာရမည်နည်း။

အမဲလိုက်ခွေးများကို မွေးမြူထားခြင်းက အိမ်နှင့် ပစ္စည်းဥစ္စာများကို စောင့်ရှောက်နိုင်ပြီး တောင်ပေါ်တွင် အမဲလိုက်ရာ၌လည်း ကူညီပေးနိုင်သည်။

ဝံပုလွေများကို မွေးမြူခြင်းက မည်သို့အကျိုးရှိမည်နည်း။

မုဆိုးများသည် လက်တွေ့ဆန်ကြပြီး တောင်ပေါ်ရှိ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ၏ အလေ့အထများကို နားလည်ကြသည်။ ဆိုက်ဘေးရီးယား ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကို ယဉ်ပါးအောင်လုပ်၍ ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မွေးမြူထားလျှင်ပင် အမဲလိုက်ရန်အတွက် ၎င်းအပေါ် မှီခိုနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤသားရဲသည် တစ်ကြိမ် ဝံပုလွေဖြစ်လျှင် တစ်သက်လုံး ဝံပုလွေသာဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်၍မရနိုင်ပေ။

လီလန်သည် ဝံပုလွေကလေးသုံးကောင်ကို စွန့်ပစ်ရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။ သူတို့မှာ ငယ်ရွယ်သေးပြီး တောင်ပေါ်သို့ ပြန်လွှတ်လိုက်ပါက တစ်ရက်အတွင်း အေးခဲ၍ဖြစ်စေ၊ ငတ်မွတ်၍ဖြစ်စေ သေဆုံးသွားကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

ပူလောင်နေသော ကန်စွန်းဥပူပူသုံးလုံးကဲ့သို့ပင် ၎င်းတို့သည် သူတို့ကိုယ်တိုင် ဒုက္ခတွင်းထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"သူတို့ကို အိမ်ပြန်ခေါ်သွားပြီး ရက်အနည်းငယ်လောက် မွေးထားလိုက်ကြစို့... နောက်မှ ဦးလေးဝေမင်နဲ့ စကားပြောကြည့်ပြီး ဒီကောင်လေးတွေအတွက် အိမ်ကောင်းကောင်းတစ်ခု ရှာပေးလို့ရမလားဆိုတာ ကြည့်ရမယ်..."

ရွာထဲတွင် မည်သူမှ မမွေးနိုင်လျှင် မြို့ထဲမှ လူတစ်ယောက်ယောက်က သေချာပေါက် မွေးနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

လီလန်သည် ထိုဝံပုလွေကလေးသုံးကောင်ကို တိရစ္ဆာန်ရုံသို့ ပို့နိုင်မပို့နိုင် သိရရန် ကျန်းဝေမင်နှင့် စကားပြောရန် စီစဉ်ထားလေသည်။

သူတို့သုံးဦး ရွှမ်းရွှေရွာသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် ပိုက်ကွန်အိတ်များနှင့် အညိုရောင်စက္ကူထုပ်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသော သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသား အမျိုးသမီး အများအပြား၏ ဆီးကြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

တရုတ်နှစ်သစ်ကူးပွဲတော် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ရွာမှ ဤသက်ကြီးရွယ်အိုများသည် ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူရန် မြို့သို့ သွားခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

"ဒါ တာ့ဟိုင် မိသားစုက ရှောင်လန် မဟုတ်လား... တောင်ပေါ်မှာ အမဲလိုက်ရာကနေ အခုလေးတင် ပြန်လာတာလား..."

အဘွားအိုတစ်ဦးက အမဲလိုက်သေနတ်များကို လွယ်ထားသော လီလန်နှင့် သူ၏အဖော်နှစ်ဦးအား နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"အဒေါ်စန်း..."

လီလန်သည် ထိုအဒေါ်အား မှတ်မိလိုက်သည်။ သူမသည်လည်း မျိုးရိုးနာမည် လီ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့နှင့် ဆွေမျိုးတော်စပ်လေသည်။ သူမသည် သူ၏အဖေနှင့် ဝမ်းကွဲမောင်နှမတော်စပ်ပြီး သူတို့၏ ဘိုးဘေးသုံးဆက်မှာ ဘိုးဘေးတစ်ဦးတည်း ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"သူ့ကို ရှောင်လန်လို့ မခေါ်ပါနဲ့... အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီလို့ ခေါ်ပါ..."

အခြားအဘိုးအိုတစ်ဦးက အဘွားအို၏ အင်္ကျီကို ဆွဲကာ ပြင်ပေးလိုက်သည်။

"ရပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ အားလုံးက မိသားစုတွေပဲဟာ... ကျွန်တော့်ကို ရှောင်လန်လို့ပဲခေါ်ပါ..."

လီလန်သည် အဒေါ်စန်းအပေါ် အမြင်ကောင်းရှိသည်။ သူ ငယ်စဉ်က သူမ ပြုလုပ်ပေးသော မုန့်များကို စားခဲ့ဖူးလေသည်။

"ရှောင်လန်... တောင်ပေါ်မှာ တစ်ခုခု ရခဲ့တာလား..."

အဒေါ်စန်းက စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကျန်းဝေ့ကော် ဆွဲလာသော စွတ်ဖားလှည်းပေါ်ရှိ ဝံပုလွေသားရေကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားပြီး ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ရှောင်လန်... ဒါ... ဒါက ဝံပုလွေလား..."

"ဘာ... ဝံပုလွေတွေဟုတ်လား... မင်းတို့ တောင်ပေါ်တက်ပြီး ဝံပုလွေတွေကို အမဲလိုက်ခဲ့ကြတာလား..."

အဘိုးအို၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တုန်ယင်သွားပြီး အံ့ဩတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

ရွှမ်းရွှေရွာရှိ လူများသည် တောင်ပေါ်မှ ဝံပုလွေများကို၊ အထူးသဖြင့် ဝံပုလွေအုပ်များကို ပင်ကိုယ်အသိစိတ်ဖြင့် ကြောက်ရွံ့ကြသည်။

တောင်ပိုင်းမှ လူများက အဆိပ်ပြင်းသော မြွေများအကြောင်း ကြားရုံဖြင့် ကြက်သီးထသွားတတ်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ဝံပုလွေများနှင့် မြွေများမှာ ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်သော သားရဲများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုမှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဗီဇထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော် တစ်ဖက်ရွာက မာလောင်တနဲ့အတူ တောင်ပေါ်ကို သွားခဲ့တာ..."

လီလန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အနောက်ဘက်တွင်မူ ကျန်းဝေ့ကော်သည် ခေါင်းကိုမော့ထားပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် ဂုဏ်ယူမှုနှင့် ကျေနပ်မှုတို့ အပြည့်ရှိနေလေသည်။

သက်ကြီးရွယ်အိုများ၏ တုံ့ပြန်မှုများမှာ အလွန်မှန်ကန်လှပေသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့ လိုချင်သော အရသာပင် ဖြစ်တော့သည်။

ကျန်းဝေ့ကော်သည် ငယ်ရွယ်ပြီး မာနကြီးကာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"အစ်ကိုလန်နောက်ကို လိုက်ရတာ ပိုပြီး ပျော်ဖို့ကောင်းတယ်... ဒီနေ့တော့ ငါကိုယ်တိုင် ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရပြီ..."

အမဲလိုက်ပြီးနောက် ရွာထဲတွင် လမ်းလျှောက်ကာ ရွာသားများ၏ ချီးကျူးဂုဏ်ပြုမှုကို ခံရသည့် ခံစားချက်မှာ အိပ်ရာထဲတွင် အပ်ချုပ်ရသည်ထက် အများကြီး ပိုကောင်းလေသည်။

အဘွားအို၏ မှုန်ဝါးနေသော မျက်လုံးအိုများမှာ စွတ်ဖားလှည်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူမ၏ အသံသြသြကြီးမှာ တုန်ယင်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ဝံပုလွေသားရေတွေ အများကြီးပဲ... မင်းတို့ ဝံပုလွေဘယ်နှကောင်ကို သတ်ခဲ့တာလဲ..."

စွတ်ဖားလှည်းပေါ်တွင် သွေးစွန်းနေသော ဝံပုလွေသားရေများက တစ်ထပ်ပြီးတစ်ထပ် ဖုံးအုပ်နေရာ တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်သည်။

"မများပါဘူး... နည်းနည်းပါပဲ..."

အမှန်တရားကို ဖွင့်ဟလိုက်ပါက အဒေါ်စန်း ကြောက်လန့်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လီလန်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

သက်ကြီးရွယ်အိုများမှာ ကျန်းမာရေးမကောင်းတတ်ပေ။ အကယ်၍ သူတို့ ကြောက်လန့်သွားပြီး သွေးပေါင်တက်သွားပါက သူတို့၏ အမှားကြီးပင် ဖြစ်သွားပေမည်။

"ဘယ်လောက်ရှိလဲဟုတ်လား... ရှင်းရှင်းလေးပဲ..."

ကျန်းဝေ့ကော်က သူ့နောက်မှနေ၍ ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း လီလန်က သူ့အား စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်သောကြောင့် သူ ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ပိတ်သွားတော့သည်။

အဒေါ်စန်းသည် လီလန်အား အံ့ဩလေးစားသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

"အဒေါ်... အခုလေးတင် မြို့က ပြန်လာတာလား..."

အဒေါ် သယ်လာသော ပိုက်ကွန်အိတ်နှင့် အညိုရောင်စက္ကူများကို လီလန် သတိပြုမိသွားသည်။

ထိုခေတ်အခါက ပလတ်စတစ်အိတ်များကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးမပြုကြသေးသဖြင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဈေး သို့မဟုတ် ကုန်စည်ထောက်ပံ့ရေးနှင့် ဈေးကွက်သမဝါယမအသင်းသို့ ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူရန် သွားသောအခါ မိမိကိုယ်ပိုင် ဈေးခြင်းတောင်းနှင့် ပိုက်ကွန်အိတ်ကို ယူသွားရလေသည်။

ဟင်းလျာများနှင့် မုန့်များကဲ့သို့သော ကုန်စုံများ ဝယ်ယူရာတွင် ဆီစက္ကူနှင့် အညိုရောင်စက္ကူကြမ်းကို အသုံးပြုကြသည်။

ပိုင်ရှန်းမြို့ကဲ့သို့သော နေရာများတွင် အညိုရောင်စက္ကူကြမ်းကို အတော်လေး မကြာခဏ အသုံးပြုကြသည်။

အညိုရောင်စက္ကူကြမ်းကို နွားသားရေဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ သစ်ခေါက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သစ်ခေါက်ကို ပျော့ဖတ်ဖြစ်အောင်ပြုလုပ်၍ မုန့်များနှင့် အခြားအစားအစာများ ထုပ်ပိုးရန်အတွက် အညိုရောင်စက္ကူကြမ်းအဖြစ် ထပ်မံလုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ ၎င်းမှာ ခိုင်ခံ့ပြီး တာရှည်ခံလေသည်။

လီလန်သည် အဒေါ်စန်း သယ်လာသော အညိုရောင်စက္ကူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်းမှာ မုန့်သေတ္တာတစ်လုံးဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

အစားအစာ ရှားပါးသော အချိန်များတွင် လူများသည် တရုတ်နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်ကဲ့သို့သော အထူးအခါသမယများတွင်သာ မုန့်များနှင့် သကြားလုံးများကို ဝယ်ယူစားသုံးနိုင်ပြီး ထိုသို့သော ဇိမ်ခံပစ္စည်းများကို ခံစားနိုင်ကြသည်။

"တရုတ်နှစ်သစ်ကူးပွဲတော် နီးလာပြီ မဟုတ်လား... ဦးလေးနဲ့ ငါက မြို့ကိုသွားပြီး နှစ်သစ်ကူးပစ္စည်းတချို့ ဝယ်လာခဲ့တာ..."

အဒေါ်သည် မုန့်များနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက် ပီနံအိတ်တစ်အိတ်ကို သယ်လာပြီး ဦးလေးဖြစ်သူမှာမူ ကဗျာစာတန်းများနှင့်ဗြောက်အိုးများကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

တရုတ်နှစ်သစ်ကူးပွဲတော် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ရွာသားများသည် အားလပ်ရက်အတွက် ပြင်ဆင်ရန် ကဗျာစာတန်းများနှင့် ဗြောက်အိုးများ ဝယ်ယူရန် မြို့သို့ သွားကြလေသည်။

တောက်ပသော အနီရောင်နှင့် ပွဲတော်အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသော ဗြောက်အိုးများနှင့် ကဗျာစာတန်းများသည် လီလန်အား နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်၏ ခံစားချက်ကို ချက်ချင်းပင် ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

"အာ... ဟုတ်သားပဲ... တရုတ်နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်တောင် ရောက်တော့မှာပဲ..."

လီလန်က ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားလေသည်။

ထိုကာလအတွင်း သူသည် တောင်ပေါ်တွင် အမဲလိုက်ရန် အလုပ်များနေခဲ့သဖြင့် နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်ကဲ့သို့သော အရေးကြီးသည့် ပွဲကြီးတစ်ခုကို မေ့လျော့နေခဲ့သည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... မင်းရဲ့ မှတ်ဉာဏ်က သိပ်မကောင်းဘူးထင်တယ်... နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်က တစ်ပတ်ပဲ လိုတော့တယ်ဆိုတာကို မင်း မေ့နေတာလား..."

အဘိုးအိုက လီလန်အား ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

လီလန်က အနေခက်စွာဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ရှောင်လန်က အခုအဆင်ပြေနေပြီ... သူက တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဆိုတော့ အလုပ်များမှာပေါ့... ရှင် အဘိုးကြီးက ဘာသိလို့လဲ..."

အဒေါ်စန်းက အဘိုးအိုအား စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ရှောင်လန်... နောက်ရက်အနည်းငယ်နေရင် မင်းအဖေကို ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့ဆီ သွားဖို့ သတိရဦး... ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့က အလုပ်မှတ်တွေ ရှင်းပေးတော့မှာ..."

အဒေါ်စန်းက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

လီလန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"နောက်မှ အဖေ့ကို ပြောလိုက်ပါ့မယ်..."

အလုပ်မှတ်များကို ရှင်းလင်းခြင်းဆိုသည်မှာ ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့မှ ငွေကြေးနှင့် ကောက်နှံများအတွက် ပြေစာများ ထုတ်ပေးမည်ကို ဆိုလိုသည်။

အဖွဲ့ဝင်များသည် သူတို့၏ ငွေကြေးများနှင့် လက်မှတ်များကို ရရှိပြီးသည်နှင့် ကုန်စည်ထောက်ပံ့ရေးနှင့် ဈေးကွက်သမဝါယမအသင်းနှင့် နိုင်ငံပိုင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဈေးသို့ သွားကာ နှစ်သစ်ကူးပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူနိုင်ပြီး နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်ကို ကောင်းမွန်စွာ ဖြတ်သန်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လီလန်၏အဖေ လီတာ့ဟိုင်သည် ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့တွင် နှစ်ဝက်ကျော်ကြာ အလုပ်မှတ်များ ရရှိခဲ့ပြီး ငွေကြေးအတော်လေး များပြားနေပြီ ဖြစ်သည်။

လီလန်သည် အဒေါ်စန်းအား နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ကျန်းဝေ့ကော်နှင့် ကျောက်လျူတို့ကို ဦးဆောင်ကာ သူ၏အိမ်ဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူ အိမ်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ခြံဝင်းအတွင်း၌ ရပ်ထားသော အသစ်စက်စက် စက်ဘီးတစ်စီးကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။