အခန်း ၁၃၉

အခန်း (၁၃၉) ကျေးဇူးဆပ်ခြင်း၊ ဝက်သုံးထပ်သား နှစ်ကျင်း၊ မွေးမြူရန် ကြက်မအိုကြီး နှစ်ကောင်နှင့် ကြက်ဥ အချို့

ဤကဲ့သို့ ကြီးကျယ်လှသော အရိုအသေပေးမှုကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လီလန်သည် အလျင်အမြန်ပင် ရှေ့သို့လှမ်း၍ ကျိုးတာ့ဖူကို တွဲထူလိုက်သည် ။

"ရုံပိုင်ကျိုး... ဇနီးသည်ရဲ့ အဖြစ်အပျက်အတွက် စိတ်မကောင်းပါဘူး... စိတ်တင်းထားပါဦး..."

ဖုန်းခေါ်ဆိုစဉ်က ရဲအရာရှိဟန်သည် ကျိုးတာ့ဖူအား သူ၏ဇနီးဖြစ်သူ ဝံပုလွေကိုက်စားခြင်း ခံလိုက်ရသည့်အကြောင်း ပြောပြထားပြီးဖြစ်ဟန် တူသည် ။

"ဟူး... အားလုံးက ငါ့အပြစ်တွေပါ... ငါသာ ဟိုင်ယန်နဲ့ စကားမများခဲ့ရင် ဟိုင်ယန်လည်း ခုလို..."

ကျိုးတာ့ဖူသည် အင်အားအားလုံး ဆုတ်ယုတ်သွားသကဲ့သို့ ခေါင်းကိုငိုက်စိုက်ချကာ ထပ်ခါတလဲလဲ သက်ပြင်းချနေတော့သည် ။

"ရုံပိုင်ကျိုး... ကလေးက ငယ်သေးတယ်... ခင်ဗျား စိတ်ကိုတင်းထားရမယ်..."

"သူ့ကို ဝံပုလွေတွေ ချီသွားပေမဲ့ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်... ခင်ဗျား သူ့ကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ကြီးပြင်းလာအောင် စောင့်ရှောက်ရမယ်..."

ချစ်ရသူ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသော်လည်း ကလေးမှာမူ အသက်ရှင်လျက် ရှိသေးသည် ။ ဤကလေးသည် ယခုအခါ ကျိုးတာ့ဖူ၏ တစ်ခုတည်းသော မှီခိုအားထားရာ ဖြစ်လာသောကြောင့် လီလန်က ဤကဲ့သို့ ဖျောင်းဖျအားပေးနေခြင်း ဖြစ်သည် ။

ကျိုးတာ့ဖူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် ။

"ကျေးဇူးရှင်... ကျွန်တော် စိတ်တင်းထားပါ့မယ်... ချောင်စုကို လူလားမြောက်တဲ့အထိ သေချာပေါက် ပြုစုပျိုးထောင်သွားပါ့မယ်..."

"ဒီကလေးရဲ့ နာမည်က ကျိုးချောင်စုလား..."

လီလန်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ကျိုးတာ့ဖူက ညည်းတွားသံဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ချောင်စု" ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်မှာ ဆိုဗီယက်ယူနီယံကို ကျော်လွန်ခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး အလွန်ကောင်းမွန်သော အမည်နာမတစ်ခုဖြစ်သည် ။

သို့သော် ဤအမည်မှာ ကြီးကျယ်လွန်းလှသဖြင့် နောင်အနာဂတ်တွင် များပြားလှသော အခက်အခဲများနှင့် လောကဓံများကို သယ်ဆောင်လာရန် ကံပါလာပြီးသား ဖြစ်နေသည်။

မွေးဖွားပြီး လအနည်းငယ်အကြာတွင် မိခင်ဖြစ်သူ ဆုံးရှုံးရခြင်းနှင့် ဝံပုလွေများ၏ ချီဆောင်ခြင်းကို ခံရခြင်းမှာ ရှစ်ဆယ့်တစ်ပါးသော ဘေးဒုက္ခများ၏ ပထမဦးဆုံးသော ဘေးဒုက္ခမျှသာ ဖြစ်ပေသည် ။

"ရုံပိုင်ကျိုး...ဒါက ခင်ဗျားအတွက်..."

လီလန်သည် သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ ရွှေလက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ထုတ်ယူ၍ ကျိုးတာ့ဖူထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည် ။

"ဒါက... ဟိုင်ယန်ရဲ့ လက်စွပ်ပဲ..."

လက်စွပ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျိုးတာ့ဖူ၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် နီရဲလာပြီး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။

"ကျွန်တော် ဒီရွှေလက်စွပ်ကို ဝံပုလွေရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှာ ရှာတွေ့ခဲ့တာ..."

လီလန်သည် သူ၏စကားကို ဆုံးအောင်မပြောတော့ပေ။

ရွှေလက်စွပ်မှာ အလွန်တန်ဖိုးကြီးလှပြီး မှောင်ခိုဈေးကွက်တွင် ရောင်းချပါက ငွေအမြောက်အမြား ရရှိနိုင်သော်လည်း ကျိုးတာ့ဖူ၏ အပြုအမူကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် သူ၏ချစ်သူကို အလွန်အမင်း ချစ်မြတ်နိုးကြောင်း သိသာလှသည်။

လက်စွပ်တစ်ကွင်းက မည်မျှပင် အဖိုးတန်ပါစေဦးတော့၊ လူသားအချင်းချင်းကြားရှိ စစ်မှန်သော သံယောဇဉ် မေတ္တာတရားကိုမူ မမှီနိုင်ပေ။

"ကျေးဇူးရှင်... အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ကျိုးတာ့ဖူသည် လီလန်အား အရိုအသေပြု၍ ဦးညွှတ်လိုက်သည် ။

[ဒင်... ကျိုးတာ့ဖူ၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ် +၂၀၀၀]

[ဒင်... ကျိုးတာ့ဖူ၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ် +၂၀၀၀]

တံခါးဝတွင်မူ ဟန်ကျန်းတန်နှင့် သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး လီလန်အပေါ် ချီးကျူးအံ့ဩသော အကြည့်များ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီသည် တကယ့်ကို လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ပေသည်။

ပျောက်ဆုံးပစ္စည်းကို ပြန်လည်ပေးအပ်ခြင်းမှာ ကောင်းမွန်သော ကိုယ်ကျင့်တရားကို ဖော်ပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

[ဒင်... ဟန်ကျန်းတန်၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ် +၂၀၀]

[ဒင်... ဟန်ကျန်းတန်၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ် +၂၀၀]

[ဒင်... ချင်းဟုန်ရှင်း၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ် +၂၀၀]

[ဒင်... ချင်းဟုန်ရှင်း၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ် +၂၀၀]

ကျိုးတာ့ဖူသည် ကိုယ်ကိုမတ်လိုက်ပြီး ကလေးကို ဟန်ကျန်းတန်ထံသို့ ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည် ။

"ရဲအရာရှိဟန်... ကျွန်တော့်ကလေးကို ခဏလောက် ချီပေးထားလို့ ရမလား..."

ဟန်ကျန်းတန်သည် ခေါင်းညိတ်၍ ကလေးကို ဂရုတစိုက် လွှဲပြောင်းချီလိုက်သည်။

လက်အလွတ်ဖြစ်သွားသော ကျိုးတာ့ဖူသည် သူ၏အိတ်ကပ်များကို လိုက်လံနှိုက်ရှာတော့သည်။

သူသည် ဆယ်ယွမ်တန် ငွေစက္ကူကြီး ငါးရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးရှင်... ကျွန်တော် အလောတကြီး လာခဲ့ရလို့ ပိုက်ဆံအများကြီး ပါမလာဘူး... ရော့... ဒီပိုက်ဆံကို ယူထားပါ..."

ကျိုးတာ့ဖူသည် ဆယ်ယွမ်တန် ငါးရွက်ကို လီလန်၏လက်ထဲသို့ အတင်းထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။

ဤယွမ်ငါးဆယ်မှာ လီလန်၏ ကျေးဇူးတရားကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန် သူ၏ နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

"ရုံပိုင်ကျိုး... ကျွန်တော် ဒီပိုက်ဆံကို လက်မခံနိုင်ပါဘူး..."

လီလန်သည် ခေါင်းခါယမ်းကာ ပိုက်ဆံကို ပြန်လည်တွန်းဖယ်လိုက်သည်။

လီလန်က ပိုက်ဆံကို လက်မခံသည်ကို မြင်သောအခါ ဟန်ကျန်းတန်မှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူတို့ ပထမဆုံး စတွေ့စဉ်က လီလန်ကို ငွေမက်သူတစ်ယောက်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူ မှားယွင်းသွားခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသည် ။

မူဝါဒပိုင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များနှင့် ကြုံတွေ့ရသည့်အခါ လီလန်သည် ငွေကြေးအပေါ် စိတ်မမက်ဘဲ အလွန်ပင် ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်လှသည်။

သူသည် မည်သည့်အခါမျှ အကျိုးအမြတ်အနည်းငယ်အတွက် လောဘမတက်သလို၊ လူသားချင်းစာနာမှုကို အသုံးချ၍ ကိုယ်ကျိုးရှာမည့်သူလည်း မဟုတ်ပေ။

[ဒင်... ဟန်ကျန်းတန်၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ် +၃၀၀]

[ဒင်... ဟန်ကျန်းတန်၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ် +၃၀၀]

"ကျေးဇူးရှင်... ဒီပိုက်ဆံကို သေချက်ပေါက် ယူရပါမယ်... ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်သား ချောင်စုရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ပြီး ဇနီးသည်အတွက်လည်း ကလဲ့စားချေပေးခဲ့တာ... ဘယ်လောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့ မိသားစုတစ်ခုလုံးအပေါ် ထားရှိတဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ ကျေးဇူးတရားကို မမှီနိုင်ပါဘူး..."

ကျိုးတာ့ဖူသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ပိုက်ဆံကို လီလန်၏ လက်ထဲသို့ ထပ်မံအတင်းထိုးထည့်လိုက်ပြန်သည်။

လီလန်သည် သက်ပြင်းချကာ မတတ်သာသလို ပြုံးလိုက်ပြီး ပိုက်ဆံများကို သေသပ်စွာ စီလိုက်ကာ ဟန်ကျန်းတန်ထံသို့ လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်သည်။

"ဒီကလေးက ဝံပုလွေဂူထဲမှာ သုံးရက်နဲ့ သုံးညနေခဲ့ရတာ... ကျွန်တော် နို့တိုက်ကျွေးဖို့ လူတစ်ယောက် ရှာပေးခဲ့ပေမဲ့ အခု သူမှာ အမေမရှိတော့ဘူး... နောက်ပိုင်း နို့မှုန့်တွေ လိုအပ်လိမ့်မယ်... ဒီပိုက်ဆံကို ယူပြီး သူ့အတွက် နို့မှုန့်ဝယ်ပေးလိုက်ပါ... သူ သေချာပေါက် လိုအပ်လိမ့်မယ်..."

လီလန်သည် ဆယ်ယွမ်တန် ငါးရွက်ကို ထက်ဝက်ခေါက်ကာ ကလေးငယ်၏ ပန်းပွင့်ပုံစံ အင်္ကျီလေးထဲသို့ ထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးရှင်..."

ကျိုးတာ့ဖူသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် နီရဲလာတော့သည်။

[ဒင်... ကျိုးတာ့ဖူ၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ် +၁၀၀၀]

[ဒင်... ကျိုးတာ့ဖူ၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ် +၁၀၀၀]

"လောင်ဟန်... အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီက အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ..."

ချင်းဟုန်ရှင်းက တိုးတိုးတိတ်တိတ် မေးလိုက်သည်။

"အသက် ၂၀ ဝန်းကျင်လောက် ထင်တယ်..."

ဟန်ကျန်းတန်က ပပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"အသက် ၂၀ ပဲ ရှိသေးတာ... ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ လူမှုဆက်ဆံရေးမှာ ဒီလောက်အထိ ကျွမ်းကျင်လိမ္မာတာပဲ..."

ချင်းဟုန်ရှင်းက အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

လူငယ်အများစုမှာ စိတ်မြန်လက်မြန်ရှိပြီး အမှားအယွင်း ပြုလုပ်တတ်ကြသော်လည်း လီလန်ကဲ့သို့ အကျိုးအမြတ်ကို မမျှော်ကိုးဘဲ လူတစ်ဖက်သားကို ကူညီတတ်ကာ အရာရာကို အမြော်အမြင်ရှိရှိ စဉ်းစားပေးတတ်သူမျိုးမှာ လူငယ်များကြားတွင် အလွန်ပင် ရှားပါးလှပေသည်။

ဤအရာမှာ တကယ့်ကို ချီးကျူးစရာ ကောင်းလှသည်။

[ဒင်... ဟန်ကျန်းတန်၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ် +၃၀၀]

[ဒင်... ဟန်ကျန်းတန်၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ် +၃၀၀]

[ဒင်... ချင်းဟုန်ရှင်း၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ် +၃၀၀]

[ဒင်... ချင်းဟုန်ရှင်း၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ် +၃၀၀]

လီလန်က ဤကဲ့သို့ ပြောဆိုလိုက်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ကျိုးတာ့ဖူအနေဖြင့်လည်း ထပ်မံ၍ အတင်းအကြပ် မတိုက်တွန်းနိုင်တော့ပေ။

"ကျေးဇူးရှင်... ကျွန်တော်က မြို့နယ်စားနပ်ရိက္ခာရုံမှာ အလုပ်လုပ်တာ... နောက်ပိုင်း တစ်ခုခုလိုအပ်တာရှိရင် ကျွန်တော့်ကိုသာ အသိပေးလိုက်ပါ... ကျွန်တော် လာပို့ပေးပါ့မယ်..."

ကျိုးတာ့ဖူသည် ကျေးဇူးဆပ်ရန် အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအကြောင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လီလန်၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် တောက်ပသွားပြီး စိတ်အားထက်သန်လာတော့သည်။

လီလန်၏ အမူအရာပြောင်းလဲသွားမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟန်ကျန်းတန်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ မသိမသာ တွန့်ကွေးသွားတော့သည်။

သူသည် လီလန်၏ အမြော်အမြင်ကြီးမားမှုနှင့် ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်မှုကို ယခုတင်ပင် စိတ်ထဲက ချီးကျူးခဲ့မိသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းက သူ၏ပင်ကိုယ်ဗီဇမှန်ကို ပြန်လည်ပြသကာ အကျိုးအမြတ်ကို မက်မောသောသူတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြန်လေပြီ။

"ဒီအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီကတော့... တကယ့်ကို ထူးဆန်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ..."

ဟန်ကျန်းတန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လီလန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်ကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။

"ရုံပိုင်ကျိုး... ကြက်ဥအချို့ရနိုင်မလား..."

"ကျွန်တော့်မှာ ညီမလေး နှစ်ယောက်ရှိတယ်... အခု ဆရာမနဲ့ စာသင်နေကြတာ... သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကျန်းမာဖွံ့ဖြိုးဖို့အတွက် ကြက်ဥအချို့ ကျွေးချင်လို့ပါ..."

ပြုတ်ထားသော ကြက်ဥများနှင့် ပေါင်းထားသော ကြက်ဥများမှာ အာဟာရဓာတ် ကြွယ်ဝလှသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွက် သာမက ဦးနှောက်ဖွံ့ဖြိုးမှုအတွက်ပါ အလွန်ကောင်းမွန်သည်။

"နံနက်စာအဖြစ် အီကြာကွေးတစ်ချောင်းနဲ့ ပြုတ်ထားတဲ့ ကြက်ဥနှစ်လုံး စားရင် စာမေးပွဲမှာ အမှတ်ပြည့်ရလိမ့်မယ်" ဟူသော ဆိုရိုးစကားပင် ရှိပေသည်။

"ကြက်ဥလား...အဲ့တာက လွယ်ပါတယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ ရိက္ခာရုံမှာ အများကြီးရှိတယ်... မနက်ဖြန်ကျရင် ကျွန်တော် ယူလာပေးပါ့မယ်..."

ကျိုးတာ့ဖူသည် သက်ပြင်းချနိုင်သွားပြီး သူ၏ ကျေးဇူးရှင်ကို တစ်နည်းတစ်ဖုံ ကူညီခွင့်ရသည့်အတွက် ဝမ်းသာသွားရသည်။

"ဒါပေမယ့် ရုံပိုင်ကျိုး..."

လီလန်က ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည်။

ကြက်ဥဝယ်ယူရန်အတွက် ကြက်ဥလက်မှတ်များ လိုအပ်ပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် ပိုက်ဆံရှိသော်လည်း လက်မှတ်မရှိပေ။

ကျိုးတာ့ဖူက ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး... ကျွန်တော့်မှာ ကြက်ဥလက်မှတ်တွေ ရှိတယ်... ခင်ဗျားကို အချို့ ပေးပါ့မယ်..."

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ရုံပိုင်ကျိုး..."

"ကျေးဇူးရှင်... အခြားလိုအပ်တာမျိုး ရှိသေးလား... ကျွန်တော်တို့ ရိက္ခာရုံမှာ ဝက်တွေနဲ့ ကြက်ငှက်တွေကိုလည်း ကိုင်တွယ်ရတာဆိုတော့..."

"မနက်ဖြန်ကျရင် ခင်ဗျား ခန္ဓာကိုယ် အားရှိသွားအောင် အကောင်းဆုံး ဝက်သုံးထပ်သား နှစ်ကျင်းနဲ့ မွေးကြက်မအိုကြီး နှစ်ကောင် ယူလာပေးပါ့မယ်..."

ကျိုးတာ့ဖူက ရက်ရက်ရောရောပင် ပြောလိုက်သည်။

ဝက်သားနှစ်ကျင်းနှင့် မွေးကြက်မအိုကြီး နှစ်ကောင်မှာ ဤကဲ့သို့ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးလှသော ကာလ၌ ၎င်းတို့ကို စားသုံးရခြင်းမှာ နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်ကို ဆင်နွှဲရသည်နှင့် တူလှပေသည်။

ဘေးနားမှ နားထောင်နေသော ဟန်ကျန်းတန်သည် တံတွေးကို အသာအယာ မျိုချလိုက်မိသည်။

အဆီနှင့် အသား မျှတလှသော ဝက်သုံးထပ်သားကို ဝက်သားနီချက် ချက်စားပါက အလွန်ပင် မွှေးပျံ့လှမည် ဖြစ်သည်။

သူသည် မြို့တော်ပထမဗျူရိုတွင် အလုပ်လုပ်ကိုင်နေသော ဝန်ထမ်းတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ဟန်ကျန်းတန်၏ မိသားစုနောက်ခံမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဝေးလံခေါင်သီသော တောင်ပေါ်ရွာမှ လာသူဖြစ်ပြီး မြို့တွင် အိမ်တစ်လုံးရှိကာ ဇနီးသည်လည်း ရှိသည်။ သူ၏ နေ့စဉ် သုံးနပ်စာ စားသောက်မှုတွင် အကောင်းဆုံး ဟင်းလျာမှာ ကြက်ဥကြော်တစ်ပွဲမျှသာ ဖြစ်သည်။

ဝက်သုံးထပ်သား နှစ်ကျင်းနှင့် မွေးကြက်မအိုကြီး နှစ်ကောင်။

ဤအရာအားလုံးမှာ အသားဟင်းများ ဖြစ်ကြသဖြင့် အလွန်ပင် သွားရည်ကျစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ဘေးနားမှ နားထောင်နေသော ချင်းဟုန်ရှင်းသည်လည်း အလွန်ပင် အားကျမိသည်။ စားနပ်ရိက္ခာရုံပိုင်မှာ တကယ့်ကို ရက်ရောလှပြီး ဝက်သားနှစ်ကျင်းနှင့် မွေးကြက်မအိုကြီး နှစ်ကောင်ကို လက်ဆောင်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဤအသားဟင်း နှစ်မျိုးမှာ မြို့ပေါ်တွင် အလွန်ပင် ရှားပါးလှပြီး ငွေရှိလျှင်ပင် ဝယ်ယူ၍မရနိုင်သော ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဝယ်လိုအား ရှိသော်လည်း ရောင်းသူမရှိလောက်အောင်ပင် ရှားပါးလှပေသည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီရဲ့ စရိုက်အတိုင်းဆိုရင် ဝက်သားနှစ်ကျင်းနဲ့ မွေးကြက်မအိုကြီး နှစ်ကောင်က တန်ဖိုးအတော်ကြီးတော့ သူ လက်ခံမှာ မဟုတ်လောက်ဘူး..."

ဟန်ကျန်းတန်သည် ကျိုးတာ့ဖူ၏ လက်ဆောင်မှာ တန်ဖိုးကြီးလွန်းလှသဖြင့် လီလန် လက်ခံမည် မဟုတ်ဟု တွေးတောကာ စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်နေမိခြင်းဖြစ်သည်။

လီလန်သည် ခေါင်းညိတ်၍ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည် ။

"ရုံပိုင်ကျိုး...အဲ့လိုဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် အားမနာတော့ဘူး..."

လီလန်... မင်းကတော့ တကယ့်ကောင်ပဲ... တစ်ပါးသူက ငွေအမြောက်အမြား ပေးသည်ကိုမူ ငြင်းပယ်ခဲ့၏။

သို့သော် ဝက်သားနှင့် ကြက်မအိုကြီးကိုကျတော့ လက်ဆောင်အဖြစ် အလွယ်တကူ လက်ခံလိုက်သည်တကား။