အခန်း ၃၄၄

အခန်း (၃၄၄) စီးပွားရေး ကုန်တိုက် တည်ဆောက်ခြင်းကိုလည်း အစီအစဉ်ဆွဲလိုက်၏

"ခင်ပွန်း..."

လုယွီပင်း၊ လုထင်ရွှယ်နှင့် လုနင်ရွှမ်း ညီအစ်မသုံးယောက်သည် ကျောက်လင် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ့ကို ကြိုဆိုရန် အားလုံး ပျံသန်းလာကြ၏။

ချက်ချင်းပင် ညီအစ်မသုံးယောက်သည် ကျောက်လင်၏ အငွေ့အသက်များ ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ခင်ပွန်း... ရှင် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်ကို အဆင့်တက်သွားပြီလား..."

လုယွီပင်းက ချက်ချင်းပင် မေးလိုက်၏။

"ကိုယ့်ရဲ့ ဇနီးသုံးယောက်... ကိုယ် တကယ်ပဲ ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်ကို ရောက်သွားတာပါ..."

"မင်းတို့လည်း မကြာခင် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်ကို အဆင့်တက်နိုင်မယ်လို့ ကိုယ် ယုံကြည်တယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရေခဲဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်ကြောင့် ၎င်းတို့သုံးဦးသည် နဝမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားလျှင်ပင် မည်သည့်ကျင့်စဉ်၏ ကန့်သတ်ချက်ကိုမျှ ခံရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် ကျောက်လင်သည် ညီအစ်မသုံးယောက်ထံသို့ ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းမှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်သစ်သီးများကို ပေးပို့နေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံနေခဲ့ကြပြီး ကျောက်စိမ်းခန္ဓာနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ညီအစ်မသုံးယောက်သည် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့၏။

"ဟုတ်တယ်... ကျွန်မတို့ ညီအစ်မတွေ သေချာပေါက် ကြိုးစားပြီး ခင်ပွန်းကို အမီလိုက်မယ်..."

"ကျွန်မတို့ ညီအစ်မသုံးယောက်က ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

လုထင်ရွှယ်က အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းပြီ... မင်းတို့နဲ့ ရင်းရင်းနှီးနှီး မနေရတာ ကြာပြီပဲ... မင်းတို့ ကိုယ့်ကို လွမ်းမလွမ်း ကြည့်ရသေးတာပေါ့..."

ကျောက်လင်က သူတို့သုံးယောက်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

ညီအစ်မသုံးယောက်သည် ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့လေးယောက်သည် အပေါ်ထပ်အခန်းသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။ အသေးစိတ်ကိုတော့ ထပ်မံ၍ ဖော်ပြတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် သူတို့လေးယောက်သည် ကုတင်ခေါင်းရင်းကို မှီကာ ရင်းနှီးပွင့်လင်းစွာ စကားပြောဆိုကြပြန်၏။

"ကိုယ့်ရဲ့ ပိုင်နက်ထဲမှာ နောက်ထပ် ဝိညာဉ်သွေးကြောတစ်ခုကို ထပ်တွေ့ထားတယ်... ပြီးတော့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်စိုက်ခင်း ဧကတစ်ထောင်ကိုလည်း စိုက်ပျိုးထားပြီးပြီ..."

"အဲ့ဒီဝိညာဉ်စိုက်ခင်း ဧကတစ်ထောင်ကို စတုတ္ထအဆင့်၊ ပဉ္စမအဆင့်နဲ့ ဆဋ္ဌမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ စိုက်ပျိုးဖို့ အသုံးပြုလို့ရတယ်..."

"ဇနီးတို့... မင်းတို့ရဲ့ လုမိသားစုကလည်း ဝိညာဉ်ဆေးပင် မိသားစုပဲလေ... အခု ဝိညာဉ်ဆေးပင်ဆိုင်လည်း ဖွင့်ထားတယ်ဆိုတော့... အချိန်တိုအတွင်းမှာ ငွေအများကြီးရအောင် ဘယ်လို ဝိညာဉ်ဆေးပင်မျိုးကို စိုက်ပျိုးသင့်လဲ ဆိုတာ ပြောပြကြပါဦး..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ မေးလိုက်၏။

၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လုယွီပင်း၊ လုထင်ရွှယ်နှင့် လုနင်ရွှမ်းတို့အားလုံး ကျောက်လင်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ပါးလွှာသော စောင်လေး လျှောကျသွားပြီး နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသော ကမ္ဘာသုံးခုကို ကျောက်လင်ထံသို့ ဖော်ပြလိုက်၏။

"ခင်ပွန်း... ရှင် တကယ်ပဲ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်စိုက်ခင်း ဧကတစ်ထောင်ကို စိုက်ပျိုးနိုင်ခဲ့တာလား..."

လုယွီပင်းက အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဤဝိညာဉ်စိုက်ခင်း ဧကတစ်ထောင်ရှိနေပြီး အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် တစ်သိန်းကို စိုက်ပျိုးနိုင်မည်ဆိုလျှင် ၎င်းသည် အလွန်တရာ အံ့မခန်းဖွယ်ရာ ဓနဥစ္စာတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဤဝိညာဉ်စိုက်ခင်း ဧကတစ်ထောင်ဖြင့် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို စိုက်ပျိုးနိုင်ပြီး အဂ္ဂိရတ်ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရန် အသုံးပြုနိုင်ကာ အချိန်တိုအတွင်း အစွမ်းထက်သော အင်အားစုတစ်ခု တည်ဆောက်ရန် အသုံးပြုနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

"ဒါပေါ့... မင်းတို့ ကိုယ့်ကို မယုံရင် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာကို သွားပြီး ကိုယ်တိုင် သွားကြည့်လို့ရတယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်မတို့က ခင်ပွန်းကို ယုံကြည်တာပေါ့..."

ညီအစ်မသုံးယောက်က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ညီအစ်မသုံးယောက်သည် ထိုမြေဧကတစ်ထောင်ပေါ်တွင် မည်သည့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ စိုက်ပျိုးသင့်သည်ကို အပြင်းအထန် ဆွေးနွေးကြတော့၏။

ယင်းကို မြင်သောအခါ ကျောက်လင်က ညီအစ်မသုံးယောက်အနေဖြင့် ချက်ချင်း အဖြေမပေးနိုင်ကြောင်းကို နားလည်လိုက်သည်။

"ဇနီးတို့... ဒီလိုလုပ်ပါလား... ဘယ်ဝိညာဉ်ဆေးပင် စိုက်ပျိုးသင့်လဲဆိုတာကို ဆက်ပြီး ဆွေးနွေးကြပေါ့..."

"ဒီဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ အားလုံးကို ချရေးထားလိုက်... ကိုယ် ပြန်လာတဲ့အခါ အဲ့ဒီစာရွက်ကိုပေး..."

"ကိုယ်လုပ်စရာ အရေးကြီးကိစ္စလေး ရှိသေးလို့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကို အရင်သွားတွေ့လိုက်ဦးမယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့..."

ညီအစ်မသုံးယောက်လုံးက ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။

ကျောက်လင်က အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး အပေါ်ထပ်အခန်းမှ ချက်ချင်း ပျံသန်းထွက်ခွာသွား၏။ နောက်တစ်ခဏတွင် ကျောက်လင်သည် စီရင်စုဝန်၏ စံအိမ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"အိုး... ကျေးဇူးရှင် ရောက်လာပြီပဲ..."

ကျောက်လင်သည် မုကျန့်ဖေး၏ စာကြည့်ခန်းအပြင်ဘက်သို့ ဆင်းသက်လာရာ မုကျန့်ဖေးက မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ကျောက်လင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူက စာကြည့်ခန်းထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြေးထွက်လာ၏။

"ကုန်တိုက်စီမံကိန်းက ဘယ်လိုနေလဲ..."

ကျောက်လင်က စာကြည့်ခန်းဆီသို့ တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်သွားရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

မုကျန့်ဖေးက ကျောက်လင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်းနားလည်သွားပြီး ကျောက်လင်နောက်မှ စာကြည့်ခန်းထဲသို့ လိုက်ဝင်သွား၏။ သူတို့နှစ်ယောက်သည် ယှဉ်လျက် ထိုင်လိုက်ကြသည်။

"ကျေးဇူးရှင်... ခင်ဗျား တောင်းဆိုထားတဲ့ မြေတွေအားလုံးကို ကျွန်တော် ဝယ်ပြီးပါပြီ..."

"စုစုပေါင်း ဧရိယာ စတုရန်းမီတာ တစ်သိန်း ရှိပါတယ်..."

မုကျန့်ဖေးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်၏။

ကျောက်လင်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"ဧရိယာက နည်းနည်း သေးနေတုန်းပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါတို့ ပူးပေါင်းပြီးလုပ်မယ့် ပထမဆုံး ကုန်တိုက်ပဲလေ... ဒီလောက် နေရာကျယ်ရင် ခမ်းနားတဲ့ အဆောက်အအုံတစ်ခုကို သေချာပေါက် တည်ဆောက်နိုင်ပါတယ်..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ကျောက်လင်၏ စိတ်ထဲတွင် သူသည် ဧရာမ စီးပွားရေး ကုန်တိုက်ကြီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ချင်ခဲ့ပြီး ၎င်းပြီးစီးသွားပါက လျန်ရှီးခရိုင်တွင် အထင်ကရ အဆောက်အအုံတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သုံးရာအမြှောက်သုံးရာနှင့် ညီမျှသော စတုရန်းမီတာ တစ်သိန်းသည် ကြီးမားလှသော အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခု တည်ဆောက်ရန် အမှန်တကယ် အသုံးပြုနိုင်ပြီး လျန်ရှီးခရိုင်တွင် ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားစေနိုင်၏။

သို့သော်လည်း ကျောက်လင် မျှော်မှန်းထားသည့် အဆောက်အအုံ ဧရိယာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အနည်းငယ် သေးငယ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

မုကျန့်ဖေးမှာ လုံးဝကို အံ့သြတုန်လှုပ်သွား၏။ ကျောက်လင်၏ စီးပွားရေး ကုန်တိုက်အစီအစဉ်က ဤမျှ ခမ်းနားကြီးကျယ်မည်ဟု သူ အမှန်တကယ် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"ရပါတယ်... ဒီစတုရန်းမီတာ တစ်သိန်းရှိတဲ့မြေက လုံလောက်ပါတယ်..."

"ဒါက ငါတို့ရဲ့ ပထမဆုံး စီးပွားရေးကုန်တိုက်ဖြစ်တဲ့အတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ကြိုးစားပြီး နာမည်ရအောင် လုပ်ရမယ်..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျောက်လင်က သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ နှိုက်ကာ ပုံစံကြမ်းတစ်အုပ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ သူ မျှော်မှန်းထားသော စီးပွားရေးကုန်ကြမ်းအတွက် ဗိသုကာပုံစံကြမ်းများပင် ဖြစ်သည်။

မုကျန့်ဖေးက ၎င်းကို ယူကာ သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။ ၎င်းပေါ်ရှိ ဗိသုကာပုံကြမ်းများက ဗဟုသုတကြွယ်ဝသော မုကျန့်ဖေးကို လုံးဝ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားစေသည်။

"ကျေးဇူးရှင်... ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အဆောက်အအုံကို တည်ဆောက်ဖို့ တကယ် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား..."

"ပြီးတော့... ခင်ဗျား မှတ်သားထားတဲ့ ဘိလပ်မြေဆိုတာက ဘယ်လိုပစ္စည်းမျိုးလဲ..."

ပုံစံကြမ်းများအားလုံးကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီးနောက် မုကျန့်ဖေးက သူ၏ သံသယများကို နောက်ဆုံးတွင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သစ်သားဖြင့် အဓိက တည်ဆောက်ထားသည့် ဤကမ္ဘာ၏ ဗိသုကာဟန်အရ သစ်သားကို အသုံးပြု၍ ဤမျှခမ်းနားသော စီးပွားရေး ကုန်တိုက်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် အလွန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

မုကျန့်ဖေးသည် ဘိလပ်မြေအကြောင်းကို ယခင်က တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသောကြောင့် ယခုကဲ့သို့ မေးခွန်းမျိုး မေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"မုဖေး... ဘိလပ်မြေကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ ရှင်းပြဖို့ ယွီရွှေခရိုင်ဆီ လူတစ်ယောက် လွှတ်လိုက်လို့ရတယ်..."

"ငါက ယွီရွှေခရိုင်မှာ ဈေးလမ်းတစ်ခု တည်ဆောက်နေပြီး အဆောက်အအုံတွေ အားလုံးကို ဘိလပ်မြေနဲ့ တည်ဆောက်ထားတာ..."

"မင်းရဲ့ အဘိုးက ဆောက်လုပ်ရေးသမားလို့ တစ်ခါက ပြောဖူးတယ်မလား... သူ့ရဲ့ လက်မှုပညာရှင်တွေကို ယွီရွှေခရိုင်ဆီ သွားပြီး လေ့လာဖို့ စီစဉ်ပေးလို့ရပါတယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုကျန့်ဖေးမှာ ထပ်မံ၍ အံ့အားသင့်သွားပြန်သည်။ သို့ဖြစ်ရာ ကျောက်လင်၏ စီးပွားရေးအင်ပါယာသည် လွန်ခဲ့သော အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်နေပေသည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ... အဘိုးနဲ့ အခုပဲ သွားပြီး ဆွေးနွေးလိုက်ပါ့မယ်..."

မုကျန့်ဖေးက ခိုင်မာစွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် စီးပွားရေး ကုန်တိုက်အတွက် ဆောက်လုပ်ရေး အစီအစဉ်ကို အလေးအနက် ဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့ အသီးသီး၏ အစုရှယ်ယာများကို သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။ တစ်ရက်တာ ဆွေးနွေးပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် စီးပွားရေး ကုန်တိုက်၏ အထွေထွေ အစီအစဉ်ကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူညီသွားကြ၏။

"မှောင်လာပြီ... ငါ ပြန်ရတော့မယ်..."

"ကျန့်ဖေး... ငါ မင်း ဆီမှာ ငွေစက္ကူ ငါးဆယ် ထားခဲ့မယ်... ဒါက စီးပွားရေး ကုန်တိုက်အတွက် ကနဦး ရန်ပုံငွေပဲ..."

"ဆောက်လုပ်ရေး ရန်ပုံငွေတွေကို ပုံမှန် ပို့ပေးပါ့မယ်..."

ကျောက်လင်က ဤအခိုက်အတန့်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

စတုရန်းမီတာ တစ်သိန်းရှိသော မြေကွက်ပေါ်တွင် သုံးထပ် စီးပွားရေး ကုန်တိုက်တစ်ခု တည်ဆောက်ရန်အတွက် ငွေပြား အနည်းဆုံး ဆယ်သန်း ကုန်ကျမည် ဖြစ်၏။

ထိုမျှကြီးမားလှသော ဘဏ္ဍာရေး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအတွက် ဖြည့်ဆည်းရန် ကျောက်လင်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ယင်းမှာ ဝမ့်ရှန်းလုံအား ဆက်လက်၍ ဓားပြတိုက်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

သာမန်နည်းလမ်းများဖြင့် ဤမျှလောက် ငွေကြေးများများ ရှာဖွေခြင်းက အလွန် အချိန်ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။

ကျောက်လင်သည် မုကျန့်ဖေးအား စီးပွားရေး ကုန်တိုက်အပြီးသတ်ရန်အတွက် နှစ်လသာ အချိန်ပေးခဲ့သောကြောင့် ကျောက်လင်အနေဖြင့် ထိုနှစ်လအတွင်း ငွေပြား ဆယ်သန်း ရှာဖွေရမည် ဖြစ်၏။

"ကျေးဇူးရှင်... စိတ်ချပါ..."

"ကျွန်တော် မုကျန့်ဖေးကလည်း ကုန်တိုက်ရဲ့ အနာဂတ်အတွက် အရမ်းမျှော်လင့်ထားပါတယ်... လာမယ့်အချိန်တွေမှာ ကုန်တိုက်ကို လျန်ရှီးခရိုင်မှာ အကျော်ကြားဆုံး နေရာဖြစ်လာအောင် ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသွားမှာပါ..."

မုကျန့်ဖေးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ကျောက်လင်က မုကျန့်ဖေး၏ ပခုံးကို ကျေနပ်အားရစွာ ပုတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ပျံသန်းထွက်ခွာသွား၏။