အခန်း (၁၁၀၁-၁၁၀၂)

အခန်း (၁၁၀၁) စစ်ဆေးကုသခြင်းအိုးတော်

ရွှီသောက်အန်းနှင့် နင်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေ၏ မိန်းမပျိုလေးတို့သည် ထိုသက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ တပည့်များ ဖြစ်ကြပေသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဆရာဖြစ်သူပေးထားသည့် အမှတ်အသား ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုစီ ရှိနေကြပြီး၊ ၎င်းကို ညှစ်ခြေဖျက်ပစ်လိုက်ပါက ဆရာဖြစ်သူ နင်ယွမ်ကျန့်ရန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ကို ဆင့်ခေါ်ကာ ကူညီတိုက်ခိုက်စေနိုင်ပေသည်။

ယခုအခါ မိန်းမပျိုလေး သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီဖြစ်ခြင်းက အခြေအနေမြောက်မြားစွာကို သက်သေပြနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ပါရမီရှင်တွေဆိုတာ အမြဲတမ်း အထီးကျန်တတ်ကြတာပဲ... ဒီမိန်းမယုတ် သေသွားပြီဆိုတော့ နောက်နောင် နင်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးက ငါ့လက်ထဲကိုပဲ လုံးဝကျရောက်လာတော့မှာပေါ့..."

ရွှီသောက်အန်းက ပါးစပ်ထောင့်ကို ကွေးညွတ်ကာ အသာအယာ ပြုံးလိုက်မိ၏။

သူသည် ဤ ရွှေလင်နတ်ဘုရား နယ်မြေ ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်ရင်း ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားရန် နှမြောတသ ဖြစ်နေမိသည်။

"ငါ့လက်ထဲမှာ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအင်တွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ တိုက်ရွှီအိုးတော် ရှိနေတာပဲ... အဲဒီတာအိုဆရာလေးကို ငါ နည်းနည်းမှ ကြောက်နေစရာမလိုဘူး..."

"အဲဒီတုန်းက ဒီနေရာကနေ ထွက်ပေါ်သွားခဲ့တဲ့ တံပိုးမှုတ်တူရိယာက အကြီးမားဆုံးသော လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေတယ်လို့ သတင်းကြီးခဲ့လို့ တိုက်ခိုက်လုယူခဲ့ကြတာ... ဒီနေရာက ရှေးဟောင်းအဆောက်အအုံဖြစ်ပြီး ရတနာတွေအများကြီး ကျန်ရှိနေသေးသလို၊ သဘာဝတရားက ဖန်တီးပေးထားတဲ့ စင်ကြယ်တဲ့ သက်ရှိသတ္တဝါတွေလည်း ရှိနေသေးတယ်... အခွင့်အရေးရတုန်း တစ်ခေါက်လောက် မွှေနှောက်ရှာဖွေမသွားရင် တကယ့်ကို နှမြောစရာကြီး ဖြစ်လိမ့်မယ်..."

ရွှီသောက်အန်းက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်၏။

ထို့နောက်တွင် သူသည် စောစောက အရိုးဖြူဒိုင်းကာကြီးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး၊ ဤနေရာ၌ အရင်ဆုံး စူးစမ်းရှာဖွေရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။ မိမိကိုယ်ပေါ်တွင် တိုက်ရွှီအိုးတော် ရှိနေသရွေ့ သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိပါချေ။

———————————————

လီယန်ချူနှင့် ကျွေ့ဟွာတို့သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီးနောက်၊ နဂါးပုတီးစေ့အတွင်းမှ နဂါးအရှိန်အဝါများကို စတင်သန့်စင်စုပ်ယူကြတော့သည်။

အမှန်စင်စစ်တွင်မူ သူသည် လူသားမျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် ဤနဂါးအရှိန်အဝါများကို သန့်စင်ရန် အလွန်တရာ ခက်ခဲရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ ထင်မှတ်မထားဘဲ အလွန်တရာ လွယ်ကူချောမွေ့နေခဲ့သည်။

လီယန်ချူသည် မြေကမ္ဘာမီးတောက် ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်၏။ ဤမြေကမ္ဘာမီးတောက်သည် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရာတွင်လည်းကောင်း၊ လက်နက်ကိရိယာများ သွန်းလုပ်ရာတွင်လည်းကောင်း အဆင့်မြင့်မားလှသော ထိပ်တန်းမီးတောက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းကား လူသားတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကျင့်ကြံထုတ်ဖော်နိုင်သော မှော်စွမ်းအားမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်သဘာဝတရားကြီးက ပေးသနားထားသော သဘာဝမီးတောက် ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် ထိုမီးတောက်နှစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး၊ တစ်ခုမှာ ကြီး၍ တစ်ခုမှာ သေးငယ်ပေသည်။ သေးငယ်သော မီးတောက်မှာ မဟာရှမင်းဆက်၏ လေကျင့်ကြံသူ ယင်းဟဲယန် ၏ လက်ထဲမှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ကြီးမားသော မီးတောက်ကြီးမှာမူ ယွမ်မုန့်ကျောက် အတွင်းမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤမြေကမ္ဘာမီးတောက်မှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသဖြင့်၊ နဂါးပုတီးစေ့ကို မီးတောက်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်နှင့် ၎င်း၏အပေါ်ရှိ နဂါးအရှိန်အဝါများသည် အဆက်မပြတ် သန့်စင်စုပ်ယူခြင်းကို ခံရတော့သည်။ ၎င်း၏အရှိန်အဟုန်မှာ စောစောပိုင်းကထက် ဆယ်ဆမက မြန်ဆန်လှသဖြင့် သန့်စင်နေခြင်းထက် နဂါးတစ်ကောင်က ဝါးမြိုနေခြင်းနှင့်ပင် တူလှပေတော့သည်။

သို့သော်လည်း မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသော နဂါးအနွယ်စု ပညာရှင်တစ်ဦး ချန်ထားခဲ့သည့် နဂါးအရှိန်အဝါများမှာ မည်မျှအထိ များပြားလှသနည်း။ လီယန်ချူ၏ အရှိန်အဟုန်မှာ ဤမျှအထိ မြန်ဆန်လှသည့်တိုင်အောင်၊ တစ်ရက်လုံးလုံး သန့်စင်ခဲ့ပြီးသည့်တိုင် မပြီးဆုံးနိုင်သေးပါချေ။

လီယန်ချူ၏ ‘ကောင်းကင်နဂါးရတနာအတတ်’ နှင့် ‘မဟာကောင်းကင်နဂါးဟိန်းသံ’ ဟုခေါ်သော မှော်စွမ်းအားနှစ်ခုစလုံးသည် ဤနဂါးအရှိန်အဝါများကြောင့် အောင်မြင်ပြည့်စုံသော အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

မြေကမ္ဘာမီးတောက်ဖြင့် သန့်စင်ထားသော နဂါးအရှိန်အဝါများသည် အလွန်တရာ သိပ်သည်းကျစ်လျစ်ပြီး စင်ကြယ်လှသဖြင့်၊ စောစောကထက် ပိုမို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်နေခဲ့သည်။ လီယန်ချူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက် လှည့်ပတ်လိုက်ရင်း ခန္ဓာကိုယ်ပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲခြင်းအတတ် ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ... တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံထက်၌ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော ကောင်းကင်နဂါးကြီးတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများမှာ ရဲရင့်ပြတ်သားလှပေသည်။

"ကောင်းကင်နဂါးခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဒီမှော်စွမ်းအားတွေကို ထုတ်ဖော်မယ်ဆိုရင်... ပိုပြီးတော့ ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတွေကို ထုတ်ပြနိုင်မှာပဲ..."

လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် ဆင်ခြင်လိုက်ပြီးနောက် ထိုမှော်စွမ်းအားကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

မြေကမ္ဘာမီးတောက်မှာမူ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး နဂါးအရှိန်အဝါများကို ဆက်လက်သန့်စင်နေခဲ့၏။

ကျွေ့ဟွာသည် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ အချိုးအစားကျလှသော ခန္ဓာကိုယ်အလှအပများကို ထင်ရှားပေါ်လွင်စေသည်။ ယခုအခါ သူမသည် ကျောက်တုံးစိမ်းကြီးတစ်တုံးပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ မှီတင်းနေခဲ့ပြီး၊ လက်ထဲတွင် စိမ်းစိုပြီး အရည်ရွှမ်းလှသော စပျစ်သီးတစ်တွဲကို ကိုင်ဆောင်ထားခဲ့၏။

လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် ငါးရောင်ခြည်နတ်မြေဆီလွှာ ရှိနေသဖြင့်၊ ရာသီပေါ် သစ်သီးဝလံများကို စိုက်ပျိုးရန်မှာ အလွန်တရာ လွယ်ကူလှပြီး အရသာမှာလည်း အလွန်တရာ ချိုမြိန်စင်ကြယ်လှပေသည်။

ကျွေ့ဟွာသည် စပျစ်သီးတစ်လုံးကို ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ရင်း ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်နေခဲ့၏။ သူမ၏ လျှာလေးမှာ အလွန်တရာ ဖျတ်လတ်လှသဖြင့် စပျစ်သီးအခွံကို အသာအယာ လှည့်ပတ်ခွာလိုက်ပြီး စပျစ်စေ့ကို ပါးစပ်ထဲမှ ဖျတ်ခနဲ ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ပုံစံမှာ အလွန်တရာ ပေါ့ပါးပျင်းရိလှပြီး ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံနေသည့် အရိပ်အယောင်တစ်စိမ့်မျှ မရှိပါချေ။ ၎င်းကား ကြောင်တို့၏ သဘာဝပင် ဖြစ်တန်ရာ၏။

ရွှေကျီးကန်းလေးမှာမူ ဘေးနားတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်ကြီးကို အာရုံခံမိသောအခါ၊ ပျော်ရွှင်မြူးတူးစွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်၌ အဆက်မပြတ် ဝဲပျံနေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ ၎င်းသည် မီးတောက်ကြီးအတွင်းသို့ ဇောက်ထိုး တိုးဝင်သွားခဲ့တော့၏။

၎င်းက စပျစ်သီးစားနေသော ကျွေ့ဟွာကို လန့်ဖျပ်သွားစေခဲ့သဖြင့်၊ သူမသည် မျက်လုံးအစုံ ဝိုင်းစက်သွားခဲ့ရပြီး မှင်တက်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"ဒီကောင် တကယ်ပဲ ရူးသွားတာလား..."

လီယန်ချူသည် အာရုံခံမိသဖြင့် မျက်လုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ရွှေကျီးကန်းလေးကို ကြည့်လိုက်ရာ... ရွှေကျီးကန်းလေးသည် မြေကမ္ဘာမီးတောက်အတွင်း၌ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်လေ့ကျင့်နေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူက မနေနိုင်ဘဲ ကျွေ့ဟွာကို တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်မိပြီး...

"သူ့ကိုလည်း တစ်ချက်လောက် ကြည့်ဦး..."

ကျွေ့ဟွာသည် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းကို အခြားတစ်ဖက်သို့ လွှဲပစ်လိုက်ပြီး စပျစ်သီးတစ်လုံးကို ထပ်မံစားလိုက်ကာ၊ ဘာမှမမြင်လိုက်ရသည့်အလား ဟန်ဆောင်နေခဲ့တော့သည်။

တခြားသူတွေ ကြိုးစားနေတာကို ငါမမြင်ရသရွေ့... ငါ့ကို လာပြီး တိုက်တွန်းလို့ ရမှာမဟုတ်ဘူး...

ကျွေ့ဟွာသည် ဆက်လက်၍ ပျင်းရိနေခဲ့တော့၏။

လီယန်ချူသည်လည်း ရွှေကျီးကန်းလေးက မြေကမ္ဘာမီးတောက်ကို အသုံးပြု၍ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ကျင့်ကြံနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့မိပါချေ။

"သူ့ကို ဆေးလုံးတစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မိတာမျိုးတော့ မဖြစ်ပါစေနဲ့..."

လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်မိ၏။

သို့သော်လည်း ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်သောအခါ၊ ပုံမှန်အားဖြင့် ရွှေကျီးကန်းလေးသည် နေမင်းစစ်မှန်သောမီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေတတ်သဖြင့် မီးဒဏ်ခံနိုင်ရည်မှာ အလွန်တရာ မြင့်မားလှပေသည်။

"အဆင်ပြေမှာပါ..."

သူသည် စိတ်ကို ပြန်လည်စုစည်းလိုက်ပြီး နဂါးပုတီးစေ့ကို ဆက်လက်သန့်စင်နေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် တစ်ရက်နှင့် တစ်ည ကြာမြင့်ပြီးနောက်၊ သူသည် နဂါးပုတီးစေ့အတွင်းမှ နဂါးအရှိန်အဝါအားလုံးကို လုံးဝဥဿုံ သန့်စင်စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပိုမို၍ ကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းလာခဲ့တော့သည်။

ထိုနဂါးပုတီးစေ့ကြီးမှာမူ ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ အက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး ကြယ်ပွင့်အလင်းတန်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရ၏။

လီယန်ချူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ၊ တတိယအဆင့် ရှိသော မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်တော့မည့် အရိပ်အယောင်များကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အမှန်စင်စစ်တွင်မူ သူသည် အဖိုးတန်လှသော ဆေးဘက်ဝင်အပင်များနှင့် ကျောက်စိမ်းရတနာ မြောက်မြားစွာကို စုပ်ယူပြီး ၎င်းတို့ကို ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများအဖြစ် ပြောင်းလဲထားခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး... တစ်ချက်တည်းနဲ့ အဆင့်တက်လှမ်းပစ်မယ်..."

လီယန်ချူသည် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမျှမရှိဘဲ သိုလှောင်အိတ် အတွင်းမှ အခြားသော နဂါးပုတီးစေ့တစ်ခုကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်ပြန်သည်။ အကယ်၍ ဤရတနာကို ခုခံကာကွယ်ရာတွင် အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း၊ လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် ခုခံကာကွယ်ရေး ရတနာများမှာ လုံးဝ မပြတ်လပ်ပါချေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား မြှင့်တင်ရန်အတွက် အသုံးပြုခြင်းက ပိုမို၍ အကျိုးရှိပေလိမည်။

မြေကမ္ဘာမီးတောက်မှာ ပိုမို၍ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လာခဲ့ပြီး၊ ရွှေကျီးကန်းလေးမှာမူ ၎င်း၏အတွင်း၌ ငြိမ်သက်စွာ ဝဲပျံနေရင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်နေခဲ့သည်။ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါများသည် ပိုမို၍ ထူထဲသိပ်သည်းလာခဲ့ပြီး၊ မီးတောက်များမှာလည်း ပိုမို၍ ပြင်းထန်လာခဲ့တော့၏။

နောက်ဆုံးတွင် လီယန်ချူသည် တတိယအဆင့် ရှိသော မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မြေကမ္ဘာမီးတောက် နှစ်ခုစလုံးသည်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် လုံးဝဥဿုံ ပေါင်းစည်းသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သဖြင့် စွမ်းအားမှာ အဆမတန် မြင့်တက်လာခဲ့ရ၏။

"အခုဆိုရင်... ငါ ပိုပြီးတော့ အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီပေါ့..."

လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်မိသည်။

မြေကမ္ဘာမီးတောက်အတွင်းရှိ ရွှေကျီးကန်းလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ကြီးမားလာခဲ့ပြီး၊ အတောင်ပံနှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပါက ခုနစ်တောင်၊ ရှစ်တောင်ခန့်အထိ ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် တစ်စုံတစ်ရာသော အစွမ်းထက်သည့် စွမ်းအားများကို နိုးထလာခဲ့ဟန် ရရှိကာ ပိုမို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

———————————————

လီယန်ချူသည် ကျွေ့ဟွာ၊ ရွှေကျီးကန်းလေးတို့နှင့်အတူ နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤနေရာကား အောက်ခြေကို မမြင်ရလောက်အောင် နက်ရှိုင်းလှသော လျှိုမြောင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးသားအသားစများ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့ကြ၏။

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းအစုံထံမှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာခဲ့ပြီး၊ မှောင်မိုက်လှသော အမှောင်ထုကို ထိုးဖောက်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီရှိ သွေးသားအသားစများနှင့် နိမိတ်မကောင်းသော အရှိန်အဝါများက အာရုံခံမှုကို ပိတ်ဆို့ထားသော်လည်း၊ အဆုံးသတ်တွင်မူ သူ သေချာစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။

ထိုအောက်ခြေတွင် နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသော ရတနာတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းကား သဝဏ်လွှာအမိန့်ပေးကျောက်ပြားပုံသဏ္ဍာန် ဖြစ်ကာ အပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းအစီရင်စာလုံးများနှင့် မိုးကြိုးမီးတောက် အရှိန်အဝါများ ရှိနေခဲ့၏။

"ဒါက မိုးကြိုးငါးပါးကို ဆင့်ခေါ်နိုင်တဲ့ အမိန့်ပေးကျောက်ပြားပဲ..."

လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးသားအသားစများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းများသည် အေးစက်ခက်ထန်နေခဲ့ပြီး...

ဝူး...

သူသည် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရင်း သုံးရောင်ခြယ်မီးတောက် ကို ထွေးထုတ်လိုက်ရာ၊ တောင်စောင်းတစ်လျှောက်သို့ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်သွားခဲ့တော့သည်။ မီးတောက်မှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသဖြင့်၊ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သွေးသားအသားစ အများစုမှာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး၊ ကျန်ရှိသောအရာများမှာလည်း ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် လျှိုမြောင်အောက်ခြေသို့ ရူးသွပ်စွာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြရ၏။

လျှိုမြောင်အောက်ခြေသို့ နီးကပ်လာခဲ့သောအခါ၊ ထိုဆန်းကြယ်လှသော အစီရင်စာလုံးများ ရေးထိုးထားသည့် ‘မိုးကြိုးငါးပါး အမိန့်ပေးကျောက်ပြား’ ထံမှ ကြီးမားလှသော မိုးကြိုးအလင်းတန်းတစ်ခု ဝုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဂျိန်း...

စင်ကြယ်လှသော အလင်းအရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သဖြင့် ထိုသွေးသားအသားစများသည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အနားသို့ မတိုးကပ်ဝံ့ကြတော့ပါချေ။ မီးတောက်သည် မိစ္ဆာအညစ်အကြေးများကို လောင်ကျွမ်းစေရန်အတွက် အထူးပြုထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့်၊ မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးသားအသားစများကို စင်ကြယ်အောင် လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်တော့သည်။

ထိုမိုးကြိုးငါးပါး အမိန့်ပေးကျောက်ပြားသည် ဤနေရာ၌ သွေးသားအသားစများကို ပိတ်ဆို့နှိမ်နင်းရန်အတွက် ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရပေသည်။ ယခုအခါ သွေးသားအသားစများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ ထိုရှေးဟောင်းကျောက်ပြားသည် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ဝဲပျံတက်သွားခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဝေးလံသော အရပ်သို့ ပျံသန်းသွားရန် ကြိုးစားလိုက်တော့၏။

လီယန်ချူသည် ဝတ်ရုံလက်အစွပ်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရင်း ၎င်းကို လက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဖမ်းချုပ်လိုက်သည်။ ထိုနတ်ဘုရားရတနာသည် ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့ကာ မိုးကြိုးအလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် လက်သွားခဲ့၏။

"ပြီးဆုံးသွားပါပြီ..."

လီယန်ချူက ညင်သာစွာ ဆိုလိုက်သည်။

သူ၏လေသံမှာ အလွန်တရာ တည်ငြိမ်လှပြီး အမူအရာမှာလည်း အေးဆေးလှပေသည်။ ထိုအခါမှသာ ထိုမိုးကြိုးငါးပါး အမိန့်ပေးကျောက်ပြားသည်လည်း ဖြည်းညှင်းစွာ ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရပြီး ထပ်မံ၍ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိတော့ဘဲ လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ တည်ရှိနေခဲ့တော့၏။

၎င်းကား ထိုစဉ်က ပြင်းထန်လှသော စစ်ပွဲကြီးကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် နတ်ဘုရားရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်အထိ တိုက်ခိုက်ရေးအခြေအနေအတွင်း၌ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ လီယန်ချူသည် တာအိုဂိုဏ်း၏ စစ်မှန်သော စကားလုံးများဖြင့် နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်မှသာ ဤရတနာသည် ငြိမ်သက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်း၏အတွင်းမှ တာအိုအရှိန်အဝါများမှာ အမြောက်အမြား ဆုံးရှုံးပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်အထိ လူ့လောကတွင် တွေ့ရခဲသော ထိပ်တန်းရတနာကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ လီယန်ချူသည် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ယခုလက်ရှိ ကျန်ရှိနေသေးသော မိုးကြိုးမှော်စွမ်းအားမှာ ‘မိုးကြိုးငါးပါးအဆောင်ကို ဆယ့်တစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် အဆငိ့မြှင့်ထားသည့် အဆင့် တွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရ၏။

သူသည် ထိုမိုးကြိုးငါးပါး အမိန့်ပေးကျောက်ပြားကို ကမ္ဘာငယ် အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက်၊ ကျွေ့ဟွာနှင့်အတူ အခြားသော နေရာတစ်ခုသို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာခဲ့ကြပြန်သည်။

အကြိမ်ကြိမ် ရှာဖွေစူးစမ်းခဲ့ကြပြီးနောက်တွင်၊ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော နတ်ဘုရားလက်နက် အနည်းငယ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသေးသည်။ အချို့မှာ အလွန်တရာ ရှေးဟောင်းဆန်းပြားလှသဖြင့် လူ့လောကမှ အရာဝတ္ထုများနှင့် လုံးဝ မတူပါချေ။ ၎င်းတို့ကား ထိုစဉ်က ကောင်းကင်လူသားများ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခဲ့စဉ်က ကိုင်ဆောင်ခဲ့ကြသော လက်နက်များ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပေသည်။

၎င်းတို့သည် တစ်လမ်းလုံး ရှာဖွေစူးစမ်းခဲ့ကြရင်း ဆန်းကြယ်လှသော နတ်ဘုရားတောင်တန်းကြီးတစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြ၏။

ဤနေရာ၌ ကြီးမားလှသော တံဆိပ်တုံးကြီးတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏အပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်း မြောက်မြားစွာကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။ ထိုတံဆိပ်တုံးကြီးသည် ယခုအချိန်အထိ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး မြူခိုးမြူငွေ့များ တဟုန်းဟုန်း ထွက်ပေါ်နေခဲ့သဖြင့် လူများကို အနားသို့ တိုးကပ်ရန် ခက်ခဲစေပေသည်။

ထိုစဉ်တွင် အရပ်အမောင်း မြင့်မားပြီး ရုပ်ရည်ခန့်ညားလှသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများကို အသက်သွင်းလျက် ထိုတံဆိပ်တုံးကြီးကို ဖမ်းယူရန် ကြိုးစားနေခဲ့၏။ သူ၏ဦးခေါင်းထက်တွင် ကျောက်စိမ်းအိုးတော်တစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏အဝထံမှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်ကာ တံဆိပ်တုံးကြီး၏ အလင်းတန်းများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။

သူ၏ခြေဖောက်တွင်မူ ဆန်းကြယ်လှသော အစီရင်တစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး ဤနေရာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားခဲ့၏။ အစီရင်၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင်မူ နတ်ဘုရားပုံသဏ္ဍာန်လေးခု ပေါ်ထွက်နေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် သံချပ်ကာဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့ကြကာ လက်ထဲတွင် ဓား သို့မဟုတ် လှံများကို ကိုင်ဆောင်ထားခဲ့ကြပေသည်။

ဤနေရာကား အလွန်တရာ ဆိတ်ကွယ်လှပြီး၊ ထိုတံဆိပ်တုံးကြီး၏ ထူးခြားဆန်းပြားမှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရှိန်အဝါများသည်လည်း အပြင်ဘက်သို့ စီးဆင်းသွားခြင်း မရှိပါချေ။

ထိုလူငယ်လေးသည် တစ်စုံတစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်ကို အာရုံခံမိသဖြင့် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။

"ဒီနေရာက ပိုင်ရှင်ရှိပြီးသားပဲ..."

သို့သော်လည်း သူသည် ထိုအမျိုးသား၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို ကောင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ချက်ချင်းပင် မှင်တက်သွားခဲ့ရပြီး မျက်လုံးအစုံ ဝိုင်းစက်သွားခဲ့ရတော့၏။

"ဒီလောက်အထိ တိုက်ဆိုင်ရော့သလား..."

ရွှီသောက်အန်းသည် စိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။

"မင်းက နောက်တစ်ခေါက် ပြန်ပေါ်လာပြန်ပြီပဲ..."

လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။

ဤတံဆိပ်တုံးကြီးတွင် ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းအားများ ရှိနေသဖြင့်၊ ရွှီသောက်အန်းသည် ၎င်းကို အလွန်တရာ အလေးအမြတ် ထားရှိပေသည်။ ယခုအခါ ၎င်းကို ဖမ်းယူရန် အရေးကြီးသော အချိန်သို့ ရောက်ရှိနေစဉ်အတွင်း၊ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာနှင့် ထပ်မံ၍ ဆုံတွေ့လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့မိပါချေ。

ထိုပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် ရုပ်ရည်ခန့်ညားလှသော လူငယ်လေးသည် မူလက မိမိကိုယ်ကိုယ် အလွန်တရာ ယုံကြည်မှု ရှိနေခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် ဆရာဖြစ်သူ၏ ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် မိန်းမပျိုလေး သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လီယန်ချူကို ထပ်မံ၍ မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ သူက ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း ဆိုလိုက်၏။

"အာ... တာအိုမိတ်ဆွေပါလား... စောစောက လမ်းခွဲခဲ့ပြီးတဲ့နောက် ကျွန်တော် တာအိုမိတ်ဆွေကို သတိရနေခဲ့တာ... အခုလို ပြန်ဆုံရလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့မိဘူး..."

လီယန်ချူ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်အေးစက်နေခဲ့ပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ ပြန်မပြောဘဲ၊ မျက်ဝန်းများကို ထိုတံဆိပ်တုံးကြီးဆီသို့သာ ပို့ထားခဲ့သည်။ ၎င်းကား အလွန်တရာ အစွမ်းထက်ပြီး ထူးခြားဆန်းပြားလှသော နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ အပေါ်တွင် ကြီးမားလှသော စွမ်းပကားများ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ မဟုတ်ပါက ရွှီသောက်အန်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားဖြင့် ဤကဲ့သို့ အစီရင်များကို ခင်းကျင်းပြီး သီးသန့် ဖမ်းယူနေစရာ အကြောင်းမရှိပါချေ။

ရွှီသောက်အန်းသည် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေခဲ့သော်လည်း၊ ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်သောအခါ တစ်ဖက်လူသည် မိမိ၏ အမှတ်အသားကို သိရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု တွေးတောလိုက်မိသည်။

"ဒီကိစ္စက ညှိနှိုင်းလို့ရသေးတဲ့ အခြေအနေပဲ... ဒါပေမဲ့..."

သူသည် ထိုတံဆိပ်တုံးကြီးကို မကျေမနပ်ဖြစ်စွာဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။ ယခုအခါ သူသည် နတ်ဘုရားလေးပါးအစီရင် ကို ခင်းကျင်းထားခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ဤရွှီလင်ဂူဗိမာန်နယ်မြေအတွင်း၌ ကြီးမားလှသော ကံကြမ္မာအခွင့်အလမ်းများနှင့် ဖန်တီးမှုများကို ရရှိထားခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်ပေသည်။ စောစောပိုင်းက ၎င်း၏အတွင်းမှ အမွေအနှစ်များကို ရရှိခဲ့ရုံမျှမက အဖိုးတန်ရတနာ အချို့ကိုလည်း ရရှိထားခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်ရာ၊ ဤစီးလင်အစီရင်မှာလည်း ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ရွှီသောက်အန်းသည် စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်၏။ လီယန်ချူက စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောသဖြင့်၊ သူသည် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ တံဆိပ်တုံးကြီးကို အရင်ဆုံး ဖမ်းယူပြီးနောက်၊ တိုက်ရွှီကျောက်စိမ်းအိုးတော်ကို အသုံးပြု၍ ချက်ချင်း ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

သူသည် စောစောက အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းမပျိုလေးကို လက်လွှတ်ခဲ့ရပြီးပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ အကယ်၍ ဤတံဆိပ်တုံးကြီးကိုပါ ထပ်မံ၍ လက်လွှတ်လိုက်ရမည်ဆိုပါက ဤ ရွှေလင်နတ်ဘုရားနယ်မြေခရီးစဉ်မှာ တကယ့်ကို နှမြောစရာကောင်းလှပေလိမည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ရွှီသောက်အန်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများသည် ချက်ချင်းပင် ထူထဲသိပ်သည်းလာခဲ့တော့၏။ နတ်ဘုရားလေးပါး၏ အရှိန်အဝါများသည် ပိုမို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာခဲ့ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ပုံသဏ္ဍာန်များမှာလည်း ကြီးမားလာခဲ့ကာ ထိုတံဆိပ်တုံးကြီး၏ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

အခွင့်အရေး ရရှိလာခဲ့သောအခါ၊ ရွှီသောက်အန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး တောင်စောင်းရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားကာ ထိုတံဆိပ်တုံးကြီးကို လက်ထဲသို့ ဖမ်းဆုပ်လိုက်တော့၏။ သူ၏မျက်ဝန်းများ ဝင်းပသွားခဲ့ရပြီး၊ ပါးစပ်ထောင့်တွင်လည်း ဝမ်းမြောက်လှသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရသည်။

သူသည် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာသည် ယခုအချိန်အထိ တည်ငြိမ်လှသော အမူအရာဖြင့် ထိုနေရာ၌ ရပ်နေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့်...

"ဟားဟား ဒီလူ ဘာတွေ စဉ်းစားနေလဲတော့ မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီတံဆိပ်တုံးကတော့ ငါ့လက်ထဲကို ရောက်လာခဲ့ပြီ..."

သူသည် လီယန်ချူကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ တိုက်ရွှီအိုးတော်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ စိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ တည်ငြိမ်သွားခဲ့ရသည်။ အစီရင်သည်လည်း သူ၏ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ရှေးဟောင်းအရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်နေခဲ့၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေက... ဒီတစ်ကြိမ်မှာ တမင်တကာ လက်လွှတ်ပေးလိုက်တာလား..."

ရွှီသောက်အန်းက ဆိုလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏ၌ သူသည် ဗီဇအရ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိပြုမိသွားခဲ့ရ၏။ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဓားမန္တန်အစီရင်ကို ဖန်တီးကာ မျက်စိရှေ့၌ လှပစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ မျက်ဝန်းအစုံထံမှ လျှပ်စီးအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်သွားခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူ၏လက်ထဲတွင် ဖမ်းဆုပ်ထားရသည်မှာ မည်သည့် တံဆိပ်တုံးမျှ မဟုတ်ဘဲ ကျောက်တုံးစိမ်းကြီးတစ်တုံးသာ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး၊ ထိုဆန်းကြယ်လှသော တံဆိပ်တုံးကြီးမှာမူ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"မျက်စိလှည့်စားခြင်းအတတ် ပဲ..."

ရွှီသောက်အန်းက သွားများကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ကြိတ်လိုက်မိ၏။

သူသည် လီယန်ချူကို သေချာစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း၊ စိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ တုန်လှုပ်ပြီး ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရတော့သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ မှော်စွမ်းအားမှာ ဤမျှအထိ ဆန်းကြယ်လှလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့မိပါချေ။

သူသည် ထိုနေရာ၌ ထပ်မံ၍ မနေဝံ့တော့ဘဲ၊ တိုက်ရွှီအိုးတော်ကို အသက်သွင်းလျက် ချက်ချင်း ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း၊ တိုက်ရွှီအိုးတော်ကို မည်မျှပင် အသက်သွင်းပါသော်လည်း မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ ရှိမနေခဲ့ပါချေ။ မျက်ဝန်းအစုံထံမှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် လက်သွားခဲ့သောအခါမှသာ... ထိုတိုက်ရွှီအိုးတော်ကြီးသည်လည်း ကျောက်တုံးစိမ်းကြီးတစ်တုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနေခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရတော့၏။

ရွှီသောက်အန်းသည် စိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။ တိုက်ရွှီအိုးတော်ကား နင်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေ၏ ဂိုဏ်းစောင့်နတ်ဘုရားရတနာကြီး ဖြစ်သဖြင့်၊ အကယ်၍ ၎င်းကို လက်လွှတ် ဆုံးရှုံးလိုက်ရမည်ဆိုပါက သူသည် ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာရန် မလိုတော့ပါချေ။

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မှော်မန္တန်များကို အလျင်အမြန် အသက်သွင်းလိုက်ရင်း ထိုနတ်ဘုရားရတနာကို မိမိထံသို့ ပြန်လည်ဆင့်ခေါ်လိုက်ရတော့သည်။ တိုက်ရွှီအိုးတော်တွင် ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသဖြင့်၊ လီယန်ချူ၏ လက်ထဲမှနေ၍ ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်ကာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရ၏။

"မင်းမှာ... တကယ့်ကို နည်းလမ်းတွေ ရှိနေသေးတာပဲ..."

လီယန်ချူ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်လှပေသည်။

"ငါက မင်းကို တကယ်ပဲ ကြောက်နေတယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

ရွှီသောက်အန်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟောက်လိုက်ရင်း၊ နတ်ဘုရားလေးပါးအစီရင်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်တော့သည်။

သူ၏လက်ထဲတွင် ရှေးဟောင်းအစီရင်ဗန်းတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏အပေါ်တွင် နတ်ဘုရားလေးပါးအစီရင်ကြီးကို ရေးထိုးထားခဲ့ကာ မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများကို ၎င်း၏အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် ထည့်သွင်းလိုက်၏။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လီယန်ချူသည် စီးလင်အစီရင်ကြီး၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရုပ်ရည်သွင်ပြင် ဝေဝါးလှသော နတ်ဘုရားပုံသဏ္ဍာန်လေးခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကာ အရှိန်အဝါများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ကောင်းကင်သို့ တိုင်နေခဲ့ပေသည်။

ရွှီသောက်အန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး အစီရင်အတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေခဲ့၏။ နောက်တစ်ခဏ၌ ထိုနတ်ဘုရားပုံသဏ္ဍာန်လေးခုသည် လီယန်ချူထံသို့ အလွန်တရာ လျင်မြန်လှသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်ကြတော့သည်။

လီယန်ချူကား တည်ငြိမ်လှသော အမူအရာဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်အစီရင်များကို ဖန်တီးကာ ကောင်းကင်နဂါးရတနာအတတ် ကို အသက်သွင်းလိုက်၏။

အုန်း...

နောက်တစ်ခဏ၌ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ခန့်ညားထည်ဝါလှသော ကောင်းကင်နဂါးကြီးတစ်ကောင် ဝန်းရံပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုကောင်းကင်နဂါးကြီး၏ အရှိန်အဝါမှာ မွန်မြတ်လှသဖြင့်၊ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုနတ်ဘုရားပုံသဏ္ဍာန်လေးခုလုံးကို တိုက်ရိုက် ဆောင့်တိုက်ခြေဖျက်ပစ်လိုက်ရာ မည်သည့် အဟန့်အတားမျှ ရှိမနေခဲ့ပါချေ။ ၎င်းကား စစ်မှန်သော ကောင်းကင်နဂါးကြီး လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည့်အလား ဖြစ်ပေတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏ၌ ထိုကောင်းကင်နဂါးကြီးသည် ရွှီသောက်အန်း ပုန်းကွယ်နေသော နေရာသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်၏။

ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေသော ရွှီသောက်အန်းသည် စိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရပြီး မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က... ထပ်ပြီးတော့ တိုးတက်သွားပြန်ပြီပဲ... နတ်ဘုရားလေးပါးအစီရင်တောင်မှ သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပါလား..."

သူသည် တိုက်ရွှီအိုးတော်ကို အသက်သွင်းလျက် ချက်ချင်း ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း၊ ကမ္ဘာပြင်ပတစ်ခုလုံးကို ကြီးမားလှသော အစီရင်စာလုံးများက ဖုံးလွှမ်းထားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းကား နတ်ဘုရားမန္တန် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအစီရင်စာလုံးများ ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"တောင်နဲ့ မြစ် တည်ငြိမ်ခြင်း..."

လီယန်ချူက ညင်သာစွာ ဆိုလိုက်၏။

တိုက်ရွှီကျောက်စိမ်းအိုးတော်သည် ထို နတ်ဘုရား မန္တန် အစီရင်စာလုံးများ ပိတ်ဆို့ခြင်းအောက်တွင် ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပါချေ။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သည့်အဆုံး၊ ရွှီသောက်အန်းသည် အရိုးဖြူဒိုင်းကာကြီးကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်ရတော့သည်။ ထိုအရိုးဖြူဒိုင်းကာကြီးမှာ အလွန်တရာ ရှေးဟောင်းဆန်းပြားလှပြီး၊ မည်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာသားရဲကြီး၏ အရိုးဖြင့် ဖန်တီးထားခဲ့သည်မသိရဘဲ အပေါ်တွင် ဆန်းကြယ်လှသော အစီရင်စာလုံးများ ရှိနေခဲ့၏။

သူသည် ဤအရိုးဖြူဒိုင်းကာကြီးကို အသုံးပြု၍ လီယန်ချူ၏ ကောင်းကင်နဂါးရတနာအတတ်ကို ခုခံကာကွယ်လိုက်သော်လည်း... ထိုမှော်စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသဖြင့်၊ အရိုးဖြူဒိုင်းကာကြီးထက်မှ ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ အက်ကွဲကြောင်းများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး နောက်တစ်ခဏ၌ တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့၏။

ရွှီသောက်အန်း၏ နှလုံးသားသည် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး စိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ နှမြောတသဖြစ်မိသည်။ အကယ်၍ ဤအရိုးဖြူဒိုင်းကာကြီးကို ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ယူဆောင်သွားပြီး သေချာစွာ သန့်စင်လိုက်မည်ဆိုပါက ထိပ်တန်းခုခံကာကွယ်ရေး ရတနာကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။ ယခုမူ တစ်ဖက်လူ၏ တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရသဖြင့် တကယ့်ကို နှမြောစရာကောင်းလှပေသည်။

သူသည် တိုက်ရွှီအိုးတော်၏ ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းအားကြောင့် နတ်ဘုရားမန္တန် အစီရင်စာလုံးများ၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် ဒဏ်ရာရရှိခြင်းမရှိသော်လည်း၊ လွတ်မြောက်သွားနိုင်ခြင်းလည်း မရှိပါချေ။

"ဒီလူရဲ့ အစီရင်စာလုံးတွေက... တကယ့်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ..."

ရွှီသောက်အန်းသည် လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ နတ်ဘုရားလက်နက် အနည်းငယ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဓား၊ လှံ၊ ကွန်ရက် စသည်တို့ကား သူ ဤရွှီလင်ဂူဗိမာန်နယ်မြေအတွင်းမှ ရရှိခဲ့သော ရှေးဟောင်းလက်နက်များ ဖြစ်ကြပေသည်။ ထိုလက်နက်များသည် ကြီးမားလှသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်လျက် လီယန်ချူထံသို့ တပြိုင်နက်တည်း ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်ကြတော့၏။

လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်မူ ပူပြင်းလှသော သွေးချင်းချင်းအရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သဖြင့် လူများကို တိုက်ရိုက်မကြည့်ဝံ့အောင် ဖြစ်စေပြီး၊ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ရင်း လက်သီးဖြင့် ထိုလက်နက်အားလုံးကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ထုတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...

ရှေးဟောင်းလက်နက်တစ်ခုချင်းစီက အောက်သို့ လဲပြိုကျသွားခဲ့ရပြီး၊ ၎င်းတို့၏အပေါ်တွင် လီယန်ချူ၏ လက်သီးအရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

ရွှီသောက်အန်းသည် တိုက်ရွှီကျောက်စိမ်းအိုးတော်ကို မြင့်မားစွာ ပင့်မြှောက်လိုက်ရာ၊ အိုးအဝထံမှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လီယန်ချူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ အဆက်မပြတ် ကျရောက်လာခဲ့သည်။ လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးအရှိန်အဝါများသည် ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသော်လည်း...

ထိုစဉ်တွင် သူသည် ဖျက်ဆီး၍မရသောရွှေကိုယ်ထည်အတတ် ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ၊ မျက်ခုံးအစုံအကြား၌ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းပသွားခဲ့ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာခဲ့ကာ ရွှေလူသားတစ်ဦးအလား ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့သည်။ သူ၏စွမ်းအားမှာ ထပ်မံ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ရုံမျှမက၊ ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ရှေးဟောင်းဆန်းပြားလှသော သံချပ်ကာဝတ်စုံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။ ၎င်းကား အလွန်တရာ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော...

အစီရင်ဝတ်စုံ ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤ အစီရင်ဝတ်စုံ၏ ကူညီထောက်ပံ့မှုကြောင့် လီယန်ချူသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး၊ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရွှီသောက်အန်း၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ လက်သီးတစ်ချက် တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်ပစ်လိုက်တော့၏။

ခရက်...

ရွှီသောက်အန်း၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ခုခံကာကွယ်ရေး ရတနာမြောက်မြားစွာမှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရိုးအဆစ်များ ကျိုးပဲ့ကာ၊ ကလီစာငါးပါးလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ရလျက် နောက်သို့ လွင့်စဉ်ထွက်ခွာသွားခဲ့ရတော့သည်။ သူ၏စိတ်နှလုံးအတွင်း၌ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး... အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ကြသောအခါ မိမိသည် တစ်ဖက်လူ၏ လက်သီးတစ်ချက်ကိုပင် တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိပါလား။

ရွှီသောက်အန်းကား နင်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေ၏ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ အလွန်တရာ ခိုင်မာလှသော်လည်း၊ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာနှင့် ဆုံတွေ့ရသောအခါ ၎င်းတို့နှစ်ဦးအကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ ဤမျှအထိ ကြီးမားလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့မိပါချေ။

သူသည် တိုက်ရွှီအိုးတော်ကို အသက်သွင်းရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း၊ ထိုတိုက်ရွှီအိုးတော်ကြီးမှာမူ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာ၏ လက်ဝါးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ကမ္ဘာနှင့်မြေပြင်အကြားရှိ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အစီရင်စာလုံးများသည် ထိုတိုက်ရွှီအိုးတော်ထက်သို့ သိပ်သည်းစွာ ကျရောက်လာခဲ့ကြသဖြင့်... ရွှီသောက်အန်းအနေဖြင့် ထိုကျောက်စိမ်းအိုးတော်ကို မည်သို့ပင် ဆင့်ခေါ်စေကာမူ ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်ပြီး သူ့ကို ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပါချေ။

ရွှီသောက်အန်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကျောက်စိမ်းပြားကို ညှစ်ခြေဖျက်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ဖြူစင်လှသော ကျောက်စိမ်းပြား ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်၊ နင်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေ၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ၎င်းကား စောစောက အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားပင် ဖြစ်ပေသည်။ ထိုအမျိုးသား ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလျင်အမြန် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ... သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေလျက် တိုက်ရွှီအိုးတော်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လီယန်ချူနှင့်၊ တစ်ကိုယ်လုံး အရိုးအဆစ်များ ကျိုးပဲ့ပျက်စီးနေသော မိမိ၏ ဂုဏ်ယူရသည့် တပည့်ဖြစ်သူ ရွှီသောက်အန်းတို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့၏။

"မင်းကို အမြန်ဆုံး ထွက်သွားဖို့ ပြောထားတာကို နားမထောင်ဘူး... အခုတော့ ကောင်းကြသေးရဲ့လား၊ တိုက်ရွှီအိုးတော်ပါ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီ..."

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဆူပူလိုက်တော့သည်။

ရွှီသောက်အန်းသည် ဆရာဖြစ်သူ၏ သဘာဝမှာ အလွန်တရာ အေးစက်ခက်ထန်ပြီး မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိလှပေသည်။ ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ဆရာဖြစ်သူက မိမိကို ကယ်တင်လိမ့်မည်ဟု မသေချာသဖြင့်၊ ၎င်းကား သူ စောစောပိုင်းကတည်းက ဤကျောက်စိမ်းပြားကို အသုံးမပြုခဲ့သည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏ၌ ထိုအမျိုးသား၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် ရွှီသောက်အန်းနှင့် လီယန်ချူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့၏။

ဤနင်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေ၏ မိစ္ဆာဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကြီးသည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ... ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်တစ်ခုလုံး မှောင်မိုက်သွားခဲ့ပြီး နေနှင့်လတို့ပင် အလင်းရောင် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။ ကြီးမားလှသော ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ၎င်းကား ရှေးဟောင်းရှင်သန်နေသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကြီးတစ်ပါး ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းကား နင်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေ၏ ဂိုဏ်းစောင့်မှော်စွမ်းအားကြီးဖြစ်သော ကောင်းကင်မိစ္ဆာရှစ်သွယ်အတတ် ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနတ်ဘုရားကြီး၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး၊ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် လီယန်ချူထံသို့ လက်ဝါးဖြင့် တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရ၏။

လီယန်ချူသည် ရွှေနဂါးကတ်ကြေး ကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ ကောင်းကင်ယံထက်၌ ရွှေရောင်နဂါးနှစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ ဆုံတွေ့သွားခဲ့ကြသည်။ ပြင်းထန်လှသော ညှပ်ပစ်မှုတစ်ခုနှင့်အတူ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းနှစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး၊ ထိုမိစ္ဆာနတ်ဘုရားကြီး၏ လက်ဝါးကြီးကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်ခြေဖျက်ပစ်လိုက်တော့၏။

ရွှေနဂါးကတ်ကြေး၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါမှာ ကောင်းကင်သို့ တိုင်နေခဲ့ပြီး၊ လီယန်ချူသည် ၎င်း၏အတွင်းမှ စွမ်းအားအနည်းငယ်မျှကိုသာ ထုတ်ဖော်ခဲ့သော်လည်း ဤမျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။ ၎င်းကား ထိုစဉ်က သူ မိစ္ဆာနယ်မြေအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ဝံ့ခဲ့သည့် အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်ပေသည်။

ရွှေရောင်နဂါးနှစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်ယံထက်၌ ဝဲပျံနေခဲ့ကြပြီး အရှိန်အဝါများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့်၊ အဆုံးသတ်တွင်မူ ထိုမိစ္ဆာနတ်ဘုရားကြီး၏ ပုံရိပ်ကို လုံးဝဥဿုံ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့၏။ အမှန်စင်စစ်တွင်မူ ၎င်းကား စိတ်ဝိညာဉ်ပုံရိပ်မျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ စစ်မှန်သော ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနတ်ဘုရား မဟုတ်ပါချေ။

သို့သော်လည်း မြူခိုးမြူငွေ့များ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သောအခါမှသာ... နင်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေ၏ ဆရာနှင့် တပည့်နှစ်ဦးစလုံးမှာ ထိုနေရာ၌ မရှိတော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"စောစောက မိန်းမပျိုလေးကိုကျတော့ မကယ်ဘဲ... ဒီလူငယ်လေးကိုကျတော့ ဒီလောက်အထိ အင်အားသုံးပြီး ကူညီကယ်တင်သွားတယ်ဆိုတော့... ဒါ သူ့ရဲ့ တရားမဝင်မွေးထားတဲ့ သားများလား..."

လီယန်ချူက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိတော့သည်။

———————————————

ကြီးမားလှသော ရေကန်ကြီးတစ်ခုအတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲကြီးများ သွားလာလှုပ်ရှားနေကြပြီး အရှိန်အဝါများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။ ဤနေရာ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာသားရဲကြီးများ ပုန်းကွယ်နေကြရုံမျှမက၊ ရှေးဟောင်းမျိုးဆက် သားရဲအကြွင်းအကျန်အချို့လည်း ရှိနေခဲ့ကြပြီး၊ ၎င်းတို့သည် သွေးစင်ကြယ်သော သားရဲများ မဟုတ်ကြသော်လည်း အရှိန်အဝါများမှာ အလွန်တရာ အားကောင်းလှပေသည်။

ထိုရေကန်ကြီးအတွင်း၌ ရုတ်တရက်ဆိုသလို တာအိုဆရာနှစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ တစ်ဦးမှာ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားဖြစ်ကာ အခြားတစ်ဦးမှာမူ ရုပ်ရည်ခန့်ညားလှသော လူငယ်လေး ဖြစ်ပေသည်။

ရွှီသောက်အန်းသည် ယခုအခါတွင် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရိုးအဆစ်များ ကျိုးပဲ့နေခဲ့ပြီး၊ ကလီစာငါးပါးလုံးရှိ စွမ်းအင်ဝင်ပေါက်များမှာလည်း အလုံးစုံ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မျက်လုံးအစုံကို ဝိုင်းစက်အောင် ဖွင့်လိုက်ရင်း ဆရာဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်ရာ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ထင်မှတ်မထားဘဲ ဖြစ်နေခဲ့မိ၏။

"ဘာလဲ... ဆရာက မင်းကို ကူညီကယ်တင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား..."

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ဆိုလိုက်တော့၏။

အခန်း (၁၁၀၂) မိစ္ဆာလောက၏ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်ကြီး

"တပည့်က ဒီလိုမျိုး ဘယ်လိုလုပ် တွေးဝံ့ပါ့မလဲ... ဆရာ့ရဲ့ အသက်ကယ်တင်ပေးတဲ့ ကျေးဇူးကြီးအတွက် တပည့် အလွန်ပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ရွှီသောက်အန်းက ချက်ချင်းပင် ရိုသေသမှုဖြင့် ဆိုလိုက်၏။

"မင်းရဲ့ စိတ်ထဲက အတွေးတွေကို ငါ ကောင်းကောင်းနားလည်ပါတယ်... ငါ့ရဲ့တပည့်တွေထဲက မြင့်မြတ်သောမိန်းမပျို တစ်ယောက် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီးပြီဆိုတော့... မြင့်မြတ်သောသားတော်လေး တစ်ယောက်ကိုတော့ ထပ်ပြီး အဆုံးရှုံးမခံနိုင်တော့ဘူး..."

သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက တည်ငြိမ်အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်ပေသည်။

ရွှီသောက်အန်းသည် တစ်ခဏမျှ စိတ်အခြေအနေများ ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ရ၏။ ယခု သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသည်မှာ ဆရာဖြစ်သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပုံရိပ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ စောစောပိုင်းက ထိုမျှအထိ အစွမ်းထက်လှသော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ရသဖြင့် အလွန်တရာ ကုန်ခမ်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဟင်းလင်းပြင်ကို တိုက်ရိုက်ထိုးဖောက်ကာ ဤနေရာသို့ လာရောက်ကယ်တင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သဖြင့် စွမ်းအားများစွာ ပေးဆပ်ခဲ့ရပေသည်။

‘ဆရာက ဘယ်တုန်းကတည်းက ဒီလောက်အထိ စိတ်နှလုံးကောင်း ရှိသွားတာလဲ...’

ရွှီသောက်အန်း၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယအချို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့မိ၏။

———————————————

သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားသည် ရွှီသောက်အန်းကို ခေါ်ဆောင်ကာ မှော်စွမ်းအားများကို အသက်သွင်းလျက် နင်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

နင်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေကား ကောင်းကင်ယံထက်တွင် မျောလွင့်နေသော နတ်ဘုရားတောင်တန်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ တောင်တန်းကြီးပေါ်၌ ထူထပ်လှသော ပိတ်ဆို့ခြင်းအစီရင်များ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့ရုံမျှမက၊ ကြီးမားတုတ်ခိုင်လှသော သံကြိုးကြီးလေးခုကလည်း အရပ်လေးမျက်နှာမှနေ၍ ဤတောင်တန်းကြီးကို တင်းကြပ်စွာ ချည်နှောင်ပိတ်ဆို့ထားခဲ့ကြပေသည်။

ထိုသက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားကား နင်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေ၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သူ နင်ယွမ်ကျန့်ရန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပုံရိပ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သဖြင့်၊ သန့်စင်နယ်မြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီးနောက်တွင် ထိုပုံရိပ်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရပြီး ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အသံကြီးတစ်သံ ဟိန်းထွက်လာခဲ့တော့၏။

"ငါ့ဆီကို ချက်ချင်း လာတွေ့အုံး..."

၎င်းကား နင်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ စစ်မှန်သော အသံပင် ဖြစ်ပေသည်။ ရွှီသောက်အန်းသည်လည်း ချက်ချင်းပင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထိုခန့်ညားထည်ဝါလှသော နန်းတော်ကြီးဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့တော့၏။

နန်းတော်မဟာခန်းမကြီးအတွင်းရှိ မြင့်မားလှသော နတ်ပလ္လင်ထက်၌ သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးသည် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ခန့်ညားစွာ ထိုင်နေခဲ့ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလှသော အလင်းရောင်နှင့် အရိပ်အာဝါသများအောက်တွင် ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သဖြင့် ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်တွေ့နိုင်ပါချေ။

မဟာခန်းမကြီးတစ်ခုလုံးကို အလွန်တရာ မြင့်မားပြီး ကောင်းကင်အလား ဟင်းလင်းပြင်ကြီးသဖွယ် တည်ဆောက်ထားခဲ့ပြီး၊ နင်ယွမ်ကျန့်ရန်သည် နတ်ပလ္လင်ထက်မှနေ၍ အောက်ခြေရှိ ရွှီသောက်အန်းကို စူးစိုက်ငုံ့ကြည့်လိုက်ရင်း...

"ငါ မင်းကို ဂိုဏ်းကို အမြန်ဆုံးပြန်လာဖို့ သတင်းပေးပို့ထားတာကို... ဘာဖြစ်လို့ နားမထောင်ခဲ့တာလဲ..."

နင်ယွမ်ကျန့်ရန်၏ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သောအခါ၊ ရွှီသောက်အန်းသည် စိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရတော့၏။

"တပည့်က စောစောပိုင်းက သဘာဝတရားက ဖန်တီးပေးထားတဲ့ စင်ကြယ်တဲ့ သက်ရှိသတ္တဝါတစ်ကောင်နဲ့ ဆုံတွေ့ခဲ့ရပေမဲ့... နှမြောစရာကောင်းလောက်အောင်ပဲ လွဲချော်သွားခဲ့ရပါတယ်... ဒါကြောင့် စိတ်ထဲမှာ မကျေနပ်နိုင်တာနဲ့ ရွှေလင်နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှာ ရတနာအချို့ကို ပိုပြီးတော့ ရှာဖွေချင်မိလို့ပါ..."

ရွှီသောက်အန်းက မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိဘဲ ရိုးသားစွာပင် လျှောက်တင်လိုက်၏။

"အဲဒီအတွက်ကြောင့် တိုက်ရွှီအိုးတော်ကိုပါ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရတယ်... မင်း ကိုယ့်အပြစ်ကိုယ် သိရဲ့လား"

နင်ယွမ်ကျန့်ရန်က အေးစက်ခက်ထန်စွာ ဆိုလိုက်၏။

"တပည့် အပြစ်ရှိကြောင်း သိပါတယ်..."

ရွှီသောက်အန်းက ရိုသေသမှုဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ရတော့သည်။ နင်ယွမ်ကျန့်ရန်၏ စစ်မှန်သော ကိုယ်ခန္ဓာမှာ စရိုက်သဘာဝအရ ပိုမို၍ အေးစက်ခက်ထန်လှသဖြင့် လူများကို အနားသို့ တိုးကပ်ရန် ခက်ခဲစေပေသည်။

"မင်းကို ဒီမဟာခန်းမကြီးထဲမှာ အနှစ်ခြောက်ဆယ်တိုင်တိုင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံဖို့ ပြစ်ဒဏ်ပေးတယ်... အပြင်ထွက်ခွင့် မရှိစေရဘူး..."

နင်ယွမ်ကျန့်ရန်က အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။

"ဆရာ့ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပါ့မယ်..."

ရွှီသောက်အန်းက ချက်ချင်းပင် သဘောတူညီလိုက်ရင်း ဝတ်ပြုဦးညွှတ်လိုက်တော့သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် အလင်းနှင့် အရိပ်များအောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေသော နင်ယွမ်ကျန့်ရန်ကို မနေနိုင်ဘဲ ခိုး၍ ကြည့်ရှုလိုက်မိ၏။ အမြဲတမ်း စိတ်အပြောင်းအလဲမြန်ပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း၌ ပြတ်သားလှသော ဆရာဖြစ်သူသည်... အဘယ်ကြောင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မိမိကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ကြီးမားလှသော ပေးဆပ်မှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်ကို သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့မိသည်။

‘ငါ့ကို ကယ်တင်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိနေခဲ့ရင်... စောစောက အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနဲ့ မိန်းမပျိုလေးကိုလည်း ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သင့်တာပေါ့...’

ထိုမိန်းမပျိုလေးကား နင်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေ၏ မြင့်မြတ်သောမိန်းမပျို ‘ရွှီပင်းအာ’ ပင် ဖြစ်ပြီး၊ ယခုအခါတွင်မူ လုံးဝဥဿုံ သေဆုံးပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင် ရွှီသောက်အန်းသည် တရားထိုင်ဖျာတစ်ချပ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီးနောက် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ တရားမှတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့တော့၏။ အကယ်၍ ယနေ့တွင် ဆရာဖြစ်သူက မိမိကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်း မရှိပါက သူသည်လည်း သေဆုံးပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သူ များစွာ ထပ်မံတွေးတောမနေတော့ပါချေ။

အလင်းနှင့် အရိပ်များအောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေသော နင်ယွမ်ကျန့်ရန်သည် ရွှီသောက်အန်းကို တည်ငြိမ်စွာဖြင့် တစ်ချက် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း...

"ဒီလောက်အထိ စင်ကြယ်လှတဲ့ ကမ္ဘာဦးမိစ္ဆာသန္ဓေသားခန္ဓာကိုယ်ကို... တခြားသူတွေရဲ့လက်ထဲမှာ အပျက်စီးခံလို့ ဘယ်ဖြစ်ပါ့မလဲ..."

နင်ယွမ်ကျန့်ရန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်မိ၏။

ထိုသတ်ဖြတ်ခြင်း၌ ပြတ်သားလှသော လူငယ်တာအိုဆရာလေးကို ပြန်လည်စဉ်းစားမိသောအခါ၊ နင်ယွမ်ကျန့်ရန်၏ မျက်ဝန်းအစုံထံမှ အေးစက်လှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်သွားခဲ့ရပြီး...

"မင်း ဘယ်အရပ်ကပဲ လာခဲ့လာခဲ့... ငါ ဒီအဆင့်ကို အောင်မြင်အောင်မြင်ပြီးသွားခဲ့ရင်... မင်းကို လာရောက်ရှာဖွေမှာပဲ... အကယ်၍ မင်းသာ ဒီအောက်လောကမှာ ရှိနေသေးရင်... ငါကပဲ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာဘေးဒုက္ခ ဖြစ်လာစေရမယ်..."

နင်ယွမ်ကျန့်ရန်၏ အမူအရာမှာ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့ရ၏။ ယခုတစ်ကြိမ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စရပ်များက သူ့ကို သတိပေးချက်တစ်ခု ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သဖြင့်၊ သူသည် အစီအစဉ်ကို အချိန်မတိုင်မီ ကြိုတင်၍ စတင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။ ရွှီသောက်အန်း၏ ကမ္ဘာဦးမိစ္ဆာသန္ဓေသားခန္ဓာကိုယ်ကို အောင်မြင်စွာ သန့်စင်ပြီးနောက်၊ ၎င်းကို မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အသစ်အဖြစ် အသုံးပြုကာ မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီအရည်အသွေး ပြဿနာကို လုံးဝဥဿုံ ပြောင်းလဲပစ်တော့မည် ဖြစ်သည်။

"နဂါးကိုးကောင်နတ်ဘုရားမီးတောက်အုပ်ဆောင်းနဲ့ ရွှေနဂါးကတ်ကြေးစတဲ့ နတ်ဘုရားရတနာတွေကလည်း အဲဒီလူရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတာပဲ... နှမြောစရာကောင်းတာကတော့ ရွှေလင်နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲက ထွက်ပေါ်ခဲ့တဲ့ တံပိုးမှုတ်တူရိယာကို တခြားသူတွေက ရရှိသွားခဲ့ကြလို့ပဲ... မဟုတ်ရင် အခုအချိန်မှာ အဲဒီတာအိုဆရာကို တိုက်ရိုက် ဖိနှိပ်ခြေဖျက်ပစ်နိုင်မှာ..."

နင်ယွမ်ကျန့်ရန်က အကြည့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရင်း တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ တရားမှတ်ကျင့်ကြံနေလိုက်တော့သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မဟာခန်းမကြီးတစ်ခုလုံးသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလှသော အလင်းနှင့် အရိပ်များအောက်တွင် လုံးဝဥဿုံ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရပြီး၊ ကမ္ဘာဦးကာလကဲ့သို့ မြူခိုးမြူငွေ့များ ပြည့်နှက်နေခဲ့တော့၏။ သို့သော်လည်း ဤအရာအားလုံးကိုမူ ရွှီသောက်အန်းက လုံးဝ သတိပြုမိခြင်းမရှိဘဲ မည်သည့်အရာကိုမျှ ခံစားမိခြင်း မရှိပါချေ။

———————————————

ရွှေလင်နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း၌ ထိုဆရာနှင့် တပည့်နှစ်ဦးစလုံး လွတ်မြောက်သွားခဲ့ကြသော်လည်း၊ လီယန်ချူသည် တိုက်ရွှီကျောက်စိမ်းအိုးတော်ကို လုယူနိုင်ခဲ့သဖြင့် ရရှိခဲ့သော ရလဒ်မှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေသည်။ ၎င်းကား နင်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေ၏ ဂိုဏ်းစောင့်နတ်ဘုရားရတနာကြီး ဖြစ်ပြီး အတွင်း၌ အဆုံးစမရှိသော ဆန်းကြယ်လှသည့် စွမ်းပကားများ ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

ထိုရတနာသည် စောစောပိုင်းက သူ၏လက်ထဲမှနေ၍ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ဖူးသဖြင့်၊ လီယန်ချူသည် ၎င်း၏အပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားမန္တန် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အစီရင်စာလုံးများကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားပစ်ခြင်း မပြုပါချေ။ သူသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီးနောက်၊ ဖန်တီးခြင်းရွှေကျမ်းစာအတတ် ကို စတင်၍ အသက်သွင်းလိုက်တော့သည်။

သူ၏ဦးခေါင်းထက်တွင် ရွှေရောင်လင်းကြာပန်းတစ်ပွင့် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းကျရောက်လာခဲ့ကာ တိုက်ရွှီကျောက်စိမ်းအိုးတော်နှင့် စတင်၍ ဆက်သွယ်လိုက်၏။ သို့သော်လည်း တိုက်ရွှီကျောက်စိမ်းအိုးတော်သည် ယခုအခါတွင် ပိတ်ဆို့ခြင်းခံထားရသဖြင့် စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်၍ လွတ်မြောက်သွားနိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း၊ လီယန်ချူနှင့် ဆက်သွယ်ရန်အတွက်မူ လုံးဝ ငြင်းဆန်နေခဲ့ပေသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းအစုံထံမှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာခဲ့ပြီး၊ တိုက်ရွှီအိုးတော်အတွင်း၌ ဆန်းကြယ်ပြီး နက်နဲလှသော စွမ်းအားတစ်ခု ကိန်းအောင်းနေကြောင်း သေချာစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုစွမ်းအားများက သူ့ကို တစ်စုံတစ်ရာသော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုကို ပေးစွမ်းနေခဲ့ပြီး... ၎င်းကား ကြယ်တာရာများနှင့် ဆက်စပ်နေပုံ ရရှိပေသည်။

သူသည် ‘ဖန်တီးခြင်းရွှေကျမ်းစာအတတ်’ ကို အသုံးပြု၍ အချိန်အတော်ကြာ ဆက်သွယ်ကြည့်ခဲ့သော်လည်း၊ တိုက်ရွှီအိုးတော်ကိုမူ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားဖြင့် သန့်စင်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပါချေ။ ၎င်းကား နင်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေ၏ ဂိုဏ်းစောင့်ရတနာ ဖြစ်သဖြင့် အပေါ်တွင် ထူထပ်လှသော စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသားများ ရှိနေခဲ့ရာ... ၎င်းကို လုယူရန်မှာ လွယ်ကူသော်လည်း မိမိစိတ်ကြိုက် အသုံးပြုရန်အတွက်မူ ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းရသကဲ့သို့ ခက်ခဲလှပေသည်။

အထူးသဖြင့် ဤရတနာသည် အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှသဖြင့်၊ အကယ်၍ ပိတ်ဆို့ခြင်းအစီရင်ကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပါက ၎င်းသည် လက်ထဲမှနေ၍ ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်ကာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူ၏ အမူအရာမှာ အလွန်တရာ တည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီး၊ သူသည် တိုက်ရွှီကျောက်စိမ်းအိုးတော်ကို ကြည့်ရှုလိုက်ရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားဆင်ခြင်လိုက်မိ၏။

"ဒီအိုးတော်ထဲက စွမ်းအားတွေက... ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီကြေးနီအိုးနဲ့ ဒီလောက်အထိ တူညီနေရတာလဲ..."

လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် သိုလှောင်အိတ်အတွင်းမှ ပျက်စီးနေသော ကြေးနီအိုးအစိပ်အပိုင်းနှစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ ဤကြေးနီအိုးကား သူ မာန်ဟွန်းကမ္ဘာမြေ အတွင်းမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဝက်မှာမူ မြောက်ပိုင်းစစ်သေနာပတိ၏ အိမ်တော် အတွင်းရှိ စုဆောင်းမှုများထဲမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကာ... လူများက ၎င်းကို သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော ကြေးနီအသုံးအဆောင်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤကြေးနီအိုး၏ ဆန်းကြယ်လှသော အချက်ကား... ဆေးလုံးများနှင့် လက်နက်ကိရိယာများ သွန်းလုပ်ရာတွင် အလွန်တရာ ကျွမ်းကျင်လှသော ဆိုင်ရှင်မ ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦးပင်လျှင် ဤရတနာကို ပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပါချေ။

လီယန်ချူသည် ကြေးနီအိုးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက်၊ ထိုကြေးနီအိုးနှင့် တိုက်ရွှီအိုးတို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆန်းကြယ်စွာဖြင့် စတင်၍ တုံ့ပြန်မှုများ ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့၏အတွင်း၌ တူညီသော စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေပုံ ရရှိပေသည်။

"ဒါက ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။

ပျက်စီးနေသော ကြေးနီအိုးအစိပ်အပိုင်းနှစ်ခုနှင့် ထိုတိုက်ရွှီကျောက်စိမ်းအိုးတို့ထံမှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြပြီး၊ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ကြတော့သည်။

လီယန်ချူသည် မျက်ခုံးကို ပင့်တင်လိုက်မိ၏။ ထိုစဉ်တွင် တိုက်ရွှီကျောက်စိမ်းအိုးထက်ရှိ နတ်ဘုရားမန္တန် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အစီရင်စာလုံးများသည် ထင်မှတ်မထားဘဲ အလိုအလျောက် စတင်၍ ကွာကျသွားခဲ့ကြတော့သည်။

"ဒါက တကယ်ပဲ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ..."

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လီယန်ချူတစ်ဦးတည်းသာမက၊ ဘေးနားရှိ ကျွေ့ဟွာနှင့် ရွှေကျီးကန်းလေးတို့သည်လည်း ထိုကြေးနီအိုးနှင့် တိုက်ရွှီအိုးတို့၏ ဆန်းကြယ်လှသော တုံ့ပြန်မှုများကြောင့် အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် တိုက်ရွှီအိုးထက်၌ နတ်ဘုရားမန္တန်စာလုံးအားလုံးသည် လုံးဝဥဿုံ ကွာကျသွားခဲ့ရပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရ၏။ သို့သော်လည်း လီယန်ချူသည် ဤရတနာကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ပိတ်ဆို့ရန်အတွက် စိတ်မလောဘဲ၊ ဘေးနားမှနေ၍ တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သေချာပါပေသည်... နတ်ဘုရားမန္တန် ပိတ်ဆို့ခြင်းမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သော တိုက်ရွှီကျောက်စိမ်းအိုးသည် မိမိဘာသာ ပျံသန်းသွားခြင်းမရှိဘဲ၊ ထိုကြေးနီအိုးတော်ဆီသို့သာ အဆက်မပြတ် တိုးကပ်သွားခဲ့တော့သည်။ ကြေးနီအိုးအစိပ်အပိုင်းများထက်မှ ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး တိုက်ရွှီအိုးကို အဆက်မပြတ် ဆွဲငင်နေခဲ့၏။

ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် လီယန်ချူသည် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော တိုက်ရွှီကျောက်စိမ်းအိုးကြီးသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် အရည်ပျော်လုနီးပါး ဖြစ်လာနေကြောင်း သဲသဲကွဲကွဲ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။ ဤရတနာသည် စောစောပိုင်းက ရွှီသောက်အန်း ကိုင်ဆောင်ထားစဉ်အတွင်း မိမိ၏ လက်ထဲမှနေ၍ လွတ်မြောက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်မူ ၎င်းသည် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ... ထိုကြေးနီအိုးအတွင်းသို့ အရည်ပျော်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တိုက်ရွှီအိုးသည် ကြေးနီအိုးကို ဗဟိုပြု၍ ဝဲပျံနေခဲ့ပြီး အဆက်မပြတ် လှည့်ပတ်နေခဲ့ရာ... ၎င်း၏ လှည့်ပတ်မှုလမ်းကြောင်းမှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှပြီး ဓမ္မစက်ဝန်း ကြယ်တာရာများ ဝဲပျံနေသည့်အလား ဖြစ်ပေသည်။ မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် တိုက်ရွှီအိုးတော်သည် ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ရပြီး စင်ကြယ်လှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့၏။

ထိုနတ်ဘုရားအလင်းတန်းများသည် ကြေးနီအိုးထက်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ ပျက်စီးနေသော ကြေးနီအိုးကြီးသည် ထင်မှတ်မထားဘဲ အလိုအလျောက် ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး... အက်ကွဲကြောင်းများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရလျက် တစ်သားတည်းအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။ ဤကြေးနီအိုးကြီးထံမှ အလွန်တရာ ရှေးဟောင်းဆန်းပြားလှသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သမိုင်းကမ္ဘာဦးကာလ၏ လေးနက်လှသော ခံစားမှုများကို ပေးစွမ်းနေခဲ့၏။

လီယန်ချူသည် ဤအခြင်းအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ... သူသည် တံခါးခြောက်ပေါက် လျှိုဝှက်အတတ် ကို ကျွမ်းကျင်လှသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်မိတော့သည်။

"ဒါကြောင့်မို့လို့... ဒီကြေးနီအိုးကို ပြန်ပြီး ပြုပြင်လို့မရခဲ့တာပဲ... ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူက လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့တာမဟုတ်ဘဲ၊ အရေးကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့ အဓိကအစိတ်အပိုင်းတစ်ခု လိုအပ်နေခဲ့လို့ ပြန်ပြီး ပေါင်းစည်းလို့မရခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်..."

လီယန်ချူက အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်မိ၏။

ကြေးနီအိုးကြီးထံမှ ရှေးဟောင်းအရှိန်အဝါများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ရုံမျှဖြင့် ဆန်းကြယ်လှသော တာအိုသဘာဝတရားကြီး၏ စွမ်းပကားများကို အာရုံခံမိစေကာ အလွန်တရာ ကျယ်ပြောလှပေတော့သည်။

———————————————

နင်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေ၏ မဟာခန်းမကြီးအတွင်း...

ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံးသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလှသော အလင်းနှင့် အရိပ်များအောက်တွင် ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သဖြင့်၊ နုပျိုပြီး ရုပ်ရည်ခန့်ညားလှသော ရွှီသောက်အန်း၏ ပုံရိပ်ကိုလည်းကောင်း၊ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား နင်ယွမ်ကျန့်ရန်၏ ပုံရိပ်ကိုလည်းကောင်း လုံးဝ မြင်တွေ့နိုင်ခြင်း မရှိပါချေ။ ၎င်းကား ကမ္ဘာဦးကာလ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင် မခွဲခြားနိုင်သေးသည့်အလား မြူခိုးမြူငွေ့များ ပြည့်နှက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအတွင်းမှ ရုတ်တရက်ဆိုသလို အံ့အားသင့်လှသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး...

"တိုက်ရွှီအိုးကို... တခြားသူက သန့်စင်ပြီး သိမ်းပိုက်လိုက်ကြပြီ"

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... အဲဒီကျောက်စိမ်းအိုးရဲ့ သမိုင်းကြောင်းက အလွန်ပဲ ရှေးကျလှပြီး၊ ဂိုဏ်းရဲ့ မျိုးဆက်မြောက်မြားစွာက သန့်စင်ကျင့်ကြံခဲ့တာတောင်မှ... တစ်ဖက်လူက ဒီလောက်အထိ အချိန်တိုအတွင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ် သန့်စင်နိုင်မှာလဲ"

"မဟုတ်ဘူး... တစ်ခုခုမှားနေပြီ၊ သန့်စင်လိုက်တာမဟုတ်ဘူး... တိုက်ရွှီအိုးတော်ကြီး... လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ"

နင်ယွမ်ကျန့်ရန်သည် စိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရတော့၏။ သူသည် ထိုလူငယ်တာအိုဆရာလေးအပေါ် ပိုမို၍ စိတ်ဝင်စားမှုများ ရှိလာခဲ့ရပြီး၊ တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မိမိတို့ လုံးဝမသိရှိသေးတဲ့ ကြီးမားလှသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေပုံ ရရှိပေသည်။

———————————————

လီယန်ချူသည် လက်ထဲရှိ ကြေးနီအိုးကြီးကို အာရုံခံကြည့်လိုက်ရင်း မိမိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို ၎င်း၏အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ... ထိုအတွင်း၌ ဆန်းကြယ်လှသော သီးသန့်ကမ္ဘာငယ်ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ၎င်း၏အတွင်း၌ အဆုံးစမရှိသော စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး၊ နေ၊ လနှင့် ကြယ်တာရာအားလုံး ၎င်း၏အတွင်း၌ တည်ရှိနေကြသည့်အလား ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် စိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး...

"ဒါက တကယ်ပဲ... ဘယ်လိုမျိုး နတ်ဘုရားရတနာလဲ"

ကြေးနီအိုးကြီး ပြန်လည်ပြည့်စုံသွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်၊ လီယန်ချူသည် ၎င်းနှင့် မိမိအကြားရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်မှုများ ပိုမို၍ အားကောင်းလာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ဤအိုးတော်ထက်တွင် မိမိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး ဆက်သွယ်မှုများကို ပိုမို၍ မြှင့်တင်လိုက်၏။

ထိုအခါ ခံစားချက်များမှာ ပိုမို၍ ပြင်းထန်လာခဲ့ပြီး၊ လီယန်ချူသည် ကြေးနီအိုးထံမှနေ၍ ရိုးရှင်းလှသော စိတ်ဝိညာဉ်သတင်းစကားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

လီယန်ချူက မျက်ခုံးကို ပင့်တင်လိုက်မိ၏။ သူသည် စောစောက ရွှေလင်နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းမှ ရရှိခဲ့သော နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ပါရှိသည့် အဖိုးတန်ရတနာ ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ကြေးနီအိုး၏ အဝထံမှ ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုနတ်ဘုရားရတနာသည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရကာ စင်ကြယ်လှသော စွမ်းအားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရလျက်... ကြေးနီအိုး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

ကြေးနီအိုးထက်မှ ရှေးဟောင်းအရှိန်အဝါများသည် ပိုမို၍ ထူထဲသိပ်သည်းလာခဲ့၏။ ၎င်းက လီယန်ချူကို ပေးစွမ်းနေသော ခံစားချက်အရ... ၎င်းသည် မိမိ၏ စွမ်းအားများကို ပြန်လည်ကုသပြီး နိုးထလာနေသည့်အလား ဖြစ်ပေသည်။

ကျွေ့ဟွာသည်လည်း အာရုံခံမိသဖြင့် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်၏။

"ဒီအိုးတော်က... ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်ပြီး ကုသနေပုံပဲ..."

"မှန်တယ်... ကြည့်ရတာ သူက တခြား နတ်ဘုရားလက်နက်တွေနဲ့ ရတနာတွေကို ဝါးမြိုပြီးတော့... မိမိရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားတွေကို ပြန်ပြီး ကုသနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိပုံရတယ်..."

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်၏။

သူ၏လက်ထဲတွင် အစွမ်းထက်လှသော နတ်ဘုရားလက်နက်များစွာ ရှိနေခဲ့သော်လည်း၊ ယခုတစ်ကြိမ် ဂူဗိမာန်နယ်မြေအတွင်းမှ ရရှိခဲ့သော ရှေးဟောင်းလက်နက်များသည် အလွန်တရာ အဖိုးတန်လှသော်လည်း... ဤကြေးနီအိုးတော်၏ သမိုင်းကြောင်းနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက မည်သည့်အရာမျှ မဟုတ်ပါချေ။ ၎င်းကား ဆိုင်ရှင်မ ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းပညာရှင်ပင်လျှင် ပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့သော အဖိုးတန်ရတနာကြီး ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ဝတ်ရုံလက်အစွပ်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရင်း၊ စောစောက ရွှီသောက်အန်း ထုတ်ဖော်ခဲ့သော ရှေးဟောင်းလက်နက်အားလုံးကို ပြန်လည်ထုတ်ယူလိုက်ပြန်သည်။ ထိုလက်နက်တစ်ခုချင်းစီထံမှ ကောင်းကင်သို့ တိုင်အောင် သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့ကြပြီး... ၎င်းတို့ကား ထိုစဉ်က ‘ကောင်းကင်လူသားများ’ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခဲ့စဉ်က ကိုင်ဆောင်ခဲ့ကြသော နတ်ဘုရားလက်နက်များ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပေသည်။

ထိုလက်နက်များထက်တွင် လီယန်ချူ၏ လက်သီးအမှတ်အသားများ ထင်ကျန်နေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသဖြင့် လီယန်ချူသည် မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းတံခါးများကို ဖွင့်လှစ်ကာ အင်အားအပြည့်ဖြင့် ထိုးနှက်ခဲ့သည့်တိုင်အောင်... ၎င်းတို့ကို အောက်သို့ ရိုက်ချနိုင်ခဲ့ရုံမျှသာ ရှိခဲ့ပြီး ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခြင်း မရှိပါချေ။

ထိုစဉ်တွင် ကြေးနီအိုးထံမှနေ၍ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်လှသော စိတ်ဝိညာဉ်သတင်းစကားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။

ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက်၊ လူတစ်ရပ်ခန့် မြင့်မားလှပြီး အပေါ်တွင် ဆန်းကြယ်လှသော အစီရင်စာလုံးများနှင့် ရေခဲစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည့် အရိုးဖြူဒိုင်းကာကြီး သို့မဟုတ် ရှေးဟောင်းဒိုင်းကာကြီးတစ်ခုကို စတင်၍ သန့်စင်ဝါးမြိုလိုက်တော့သည်။ ၎င်းကား အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသော စစ်ပွဲလက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ခုခံကာကွယ်ရာတွင်သာမက တိုက်ခိုက်ရာတွင်လည်း အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ဤကြေးနီအိုးတော်၏ ရှေ့မှောက်၌ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် စင်ကြယ်လှသော စွမ်းအားများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး၊ အိုးတော်အတွင်းသို့ လုံးဝဥဿုံ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့၏။

လီယန်ချူသည် ဘေးနားမှနေ၍ တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ဆိုပါက သူသည် ထိုရှေးကျလှသော လက်နက်များကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန်အတွက် နည်းလမ်းရှာဖွေနေစရာ မလိုတော့ဘဲ၊ ၎င်းတို့အားလုံးကို ဤကြေးနီအိုးတော်၏ စွမ်းအားများ ပြန်လည်နိုးထလာစေရန်အတွက် အသုံးပြုခြင်းက ပိုမို၍ အကျိုးရှိပေလိမည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ထိုကံကြမ္မာအခွင့်အလမ်းကြီးမားလှသော ရွှီသောက်အန်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည့် ရှေးဟောင်းလက်နက်အားလုံးသည် ကြေးနီအိုးတော်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

‘တကယ့်ကို ပြင်းထန်ပြီး အာဏာရှင်ဆန်လှတဲ့ ဝါးမြိုခြင်းစွမ်းအားပဲ...’

လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် ချီးကျူးလိုက်မိ၏။

ကြေးနီအိုးထက်မှ အရှိန်အဝါများသည် ပိုမို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြေးနီကုန်းသံချေးများမှာလည်း အဆက်မပြတ် ကွာကျလာခဲ့ကြကာ... ပုံသဏ္ဍာန်မှာလည်း စတင်၍ ပြောင်းလဲလာခဲ့ပြီး၊ လေးထောင့်ပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်ကာ တစ်တောင်ခန့်သာ မြင့်မားသော ကြေးနီအိုးကြီးအဖြစ်သို့ လုံးဝဥဿုံ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ထိုကြေးနီအိုးကြီးကို ထပ်မံ၍ လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ၊ ထိုအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော စိတ်ဝိညာဉ်သတင်းစကားကို ခံစားလိုက်ရပြီး... မျက်ဝန်းများ ဝင်းပသွားခဲ့ရတော့၏။

"မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးတော် "

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းများ ဝင်းပသွားခဲ့သော်လည်း၊ ထိုသတင်းစကား ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက်တွင် အခြားသော လှုပ်ရှားမှုများ ရှိမနေခဲ့ပါချေ။

‘ဒီလောက်အထိ များပြားလှတဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေနဲ့ ရတနာတွေကို ဝါးမြိုခဲ့တာတောင်မှ... သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လောက်အထိ ရှိမလဲဆိုတာ မသိသေးဘူး...’

လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်မိ၏။ သို့သော်လည်း သူ၏လက်ထဲတွင် အစွမ်းထက်လှသော နတ်ဘုရားရတနာများစွာ ရှိနေခဲ့သဖြင့်၊ သူသည် စမ်းသပ်ကြည့်ရန်အတွက် စိတ်မလောဘဲ ထို ‘မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးတော်’ ကို ကမ္ဘာငယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်။

‘ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီထဲက မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးတော်နဲ့... တစ်ထပ်တည်း တူညီနေမလားဆိုတာတော့ မသိသေးဘူး...’

လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် ဆင်ခြင်လိုက်မိ၏။ ယခုလက်ရှိတွင်မူ သူသည် ဤရတနာနှင့် မိမိအကြားရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်မှုများကို ပိုမို၍ အားကောင်းလာအောင် ဆက်လက်လေ့ကျင့်ရန်သာ လိုအပ်သဖြင့်၊ ချက်ချင်း ထုတ်သုံးရန်အတွက် စိတ်မလောပါချေ။

သူသည် လက်ဝါးကို တစ်ချက် လှန်လိုက်ရင်း၊ စောစောက လုယူခဲ့သော တံဆိပ်တုံးကြီးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ လီယန်ချူသည် တစ်ခဏမျှ သေချာစွာ စူးစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက်... ၎င်းကား တာအိုဂိုဏ်း၏ ရှင်ရှောင်းတံဆိပ်တုံး ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားခဲ့ရ၏။ ၎င်းကား မိုးသက်မုန်တိုင်းများကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ပြီး၊ ရေပြင်တစ်ခုလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်ကာ၊ ရေအောက်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲကြီးများကို နှိမ်နင်းဖြတ်တောက်နိုင်သော စွမ်းအားများ ရှိနေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ၎င်းကား စစ်မှန်လှသော နတ်ဘုရားလက်နက် တစ်ခု ဖြစ်ပေသည် သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ၎င်း၏အတွင်းမှ တာအိုအရှိန်အဝါများမှာ အမြောက်အမြား ဆုံးရှုံးပျက်စီးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် မိမိ၏ ကုသိုလ်မှတ်များ ကို အသုံးပြု၍ ဤရတနာများကို ချက်ချင်း အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် စိတ်မလောဘဲ၊ ထိုရတနာအားလုံးကို အရင်ဆုံး သိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်။ သူသည် ဤနေရာ၌ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်မျှ ဆက်လက်ရှာဖွေစူးစမ်းခဲ့ပြီးနောက်မှသာ...ရွှေလင်နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းမှ ထွက်ခွာခဲ့ကြတော့၏။

———————————————

ဝေမြို့ သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသောအခါ၊ ထိုရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လှသော ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ ရင်းနှီးနွေးထွေးလှသော ခံစားမှုကို ပေးစွမ်းနေခဲ့သည်။

"ဝေမြို့မှာ တကယ့်ကို လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ... နတ်ဘုရားနယ်မြေ မြောက်မြားစွာနဲ့ ချိတ်ဆက်နေခဲ့တာဆိုတော့... အကယ်၍ တစ်နေ့နေ့မှာ တစ်ခြားလောကက ထိပ်တန်းပညာရှင်တွေ လူ့လောကထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခဲ့ရင်... ဒါ တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် မြေပြင်နတ်ဘုရား ထိပ်တန်းပညာရှင် မြောက်မြားစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့်၊ လီယန်ချူအနေဖြင့် အခြားသော ကမ္ဘာလောကများ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားမှာ မည်မျှအထိ အားကောင်းလှသည်ကို သူ သဲသဲကွဲကွဲ မသိရှိသေးပါချေ။ ဒါကြောင့်မို့လို့ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပိုမို၍ သတိထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ရွှေကျီးကန်းလေး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါများသည် စောစောက နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းသို့ မဝင်ရောက်မီအချိန်ကထက် ပိုမို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပြင်းထန်လှသဖြင့်... လီယန်ချူသည် ၎င်းကို ကမ္ဘာငယ်ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ယာယီအားဖြင့် သိမ်းဆည်းထားလိုက်ရတော့သည်။

ကျွေ့ဟွာမှာမူ ယခုအခါတွင် လူသားပုံသဏ္ဍာန်သို့ အောင်မြင်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ပြဿနာမျိုး မရှိပါချေ။ သူမသည် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့ပြီး မိမိ၏ အချိုးအစားကျလှသော ခန္ဓာကိုယ်အလှအပများကို ထင်ရှားပေါ်လွင်စေလျက်၊ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို မြှင့်တင်ကာ ပျင်းရိစွာဖြင့် အကြောဆန့်လိုက်ရင်း...

"ဝေမြို့ရဲ့ လေထုကပဲ ပိုပြီးတော့ လတ်ဆတ်တာ... ဟို ရွှေလင်နတ်ဘုရားနယ်မြေလိုမျိုး ကောင်းကင်ကြီးက အလွန်တရာ ဖိနှိပ်လွန်းမနေဘူး..."

ကျွေ့ဟွာက ဆိုလိုက်၏။

"ရွှေလင်နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှာ ကြီးမားလှတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီး ရှိနေသေးတာ... နောက်နောင် အခွင့်အရေးရရင်တော့ ဆက်ပြီးတော့ သွားရောက်ရှာဖွေရဦးမှာပဲ..."

လီယန်ချူသည်လည်း ထိုကောင်းကင်ယံထက်မှ ဖိနှိပ်လှသော ခံစားချက်ကြီးနှင့်၊ ကောင်းကင်ယံမှ သွေးများစီးကျကာ သွေးမိုးများ ရွာသွန်းခဲ့သည့် အခြင်းအရာကို ဗီဇအရ အနည်းငယ် မနှစ်မြို့ခြင်း ဖြစ်မိသည်။

လီယန်ချူသည် ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်း သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီးနောက်၊ လက်ထဲရှိ ဖုန်လိုင်နတ်ဘုရားကျောက်တုံး ကို အသုံးပြု၍ တာအိုတရားများကို ဆင်ခြင်ကျင့်ကြံနေခဲ့ရုံမျှမက၊ အခြားသော အလုပ်တစ်ခုလည်း ပိုမိုလာခဲ့ပြန်သည်။ ၎င်းကား မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးတော်နှင့် မိမိအကြားရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်မှုများကို ပိုမို၍ အားကောင်းလာအောင် မွေးမြူနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤမိစ္ဆာသန့်စင်အိုးတော်သည် နင်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေ၏ ဂိုဏ်းစောင့်နတ်ဘုရားရတနာကြီးကိုပင် တိုက်ရိုက် ဝါးမြိုနိုင်ခဲ့ရုံမျှမက၊ နောက်ပိုင်းတွင်လည်း ရှေးဟောင်းလက်နက်များနှင့် နတ်ဘုရားရတနာများစွာကို ဆက်လက်ဝါးမြိုခဲ့သေးသည်။ အကယ်၍ ၎င်းကို လုံးဝဥဿုံ ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဆိုပါက... လီယန်ချူအနေဖြင့် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားခဲ့ပေသည်။

ယွန်းနျန်း သည် တည်းခိုခန်းအတွင်း၌ အစီရင်အတတ်များကို စိတ်နှစ်မြှုပ်၍ လေ့လာကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။ ဆိုင်ရှင်မသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ မတက်လှမ်းမီအချိန်အတွင်းက သူမကို အဖိုးတန်လှသော ပညာရပ်မြောက်မြားစွာကို သင်ကြားပေးခဲ့သဖြင့်၊ သူမအတွက် အလွန်တရာ အကျိုးရှိလှပေသည်။

သုံးလက်မခန့်သာ မြင့်မားသော ‘နီရှန်းနတ်သမီးလေး’ သည်လည်း သူမ၏ ဘေးနားတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး၊ သူမနှင့်အတူ တာအိုတရားများကို အပြန်အလှန် ဆွေးနွေးရင်း အလွန်တရာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ ဖြတ်သန်းနေခဲ့ကြ၏။

ဤအပြာရောင် ပိတ်စဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့ပြီး ဦးခေါင်းထက်တွင် ဆံပင်များကို သေသပ်စွာ ထုံးဖွဲ့ထားသည့် နူးညံ့သိမ်မွေ့လှသော အမျိုးသမီးလေး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါများသည် ပိုမို၍ တည်ငြိမ်ပြီး သန့်စင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း လီယန်ချူနှင့် ဆုံတွေ့ရသည့် အချိန်တိုင်းတွင်မူ သူမသည် စိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့ရပြီး မျက်နှာထက်၌ ချိုမြိန်လှသော အပြုံးတစ်ခု အမြဲတမ်း ပေါ်ထွက်လာတတ်၏။

———————————————

လီယန်ချူသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း တာအိုကျောင်းအတွင်း၌ ကျမ်းစာများကို ရွတ်ဖတ်ခြင်း၊ လက်သီးကျင့်စဉ်များကို လေ့ကျင့်ခြင်းနှင့်၊ ဖုန်လိုင်နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို အသုံးပြု၍ တာအိုတရားများကို ဆင်ခြင်ခြင်းများ ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။ အားလပ်သည့် အချိန်များတွင်မူ သူသည် ယွန်းနျန်း၊ ကျွေ့ဟွာတို့နှင့်အတူ လမ်းမများထက်၌ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုခြင်း သို့မဟုတ် လှေစီး၍ လည်ပတ်ခြင်းများ ပြုလုပ်လေ့ရှိသဖြင့်... နေ့ရက်များသည် အလွန်တရာ အေးချမ်းငြိမ်သက်လှပေသည်။

ညမှောင်မိုက်လာခဲ့ပြီးနောက်တွင်၊ ကျွေ့ဟွာသည် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကြီးတစ်ခုကိုသာ သာမန်မျှ ခြုံလွှမ်းထားခဲ့ရင်း လီယန်ချူ၏ အခန်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူမ၏ အချိုးအစားမှာ အလွန်တရာ မြင့်မားကျော့ရှင်းလှပြီး၊ ကိုယ်ပေါ်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကြီးတစ်ခုသာ ခြုံထားခဲ့သဖြင့် ဖြူစင်ဝင်းပလှသော အသားအရေများကို ထင်ရှားပေါ်လွင်စေကာ... အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသော မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦးအလား ဖြစ်နေခဲ့၏။

ကျွေ့ဟွာသည် အလွန်တရာ ရဲရင့်ပြတ်သားလှသဖြင့်၊ သူမက တိုက်ရိုက်ပင် ဆိုလိုက်တော့သည်။

"သခင်... ကျွန်မ သခင်နဲ့အတူ နှစ်ကိုယ်တူကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံချင်ပါတယ်..."

သူမ၏စကားမှာ အလွန်တရာ ပွင့်လင်းလှပြီး မည်သည့် ဖုံးကွယ်ခြင်းမျှ ရှိမနေခဲ့ပါချေ။

အစပိုင်းတွင်မူ ၎င်းကား တာအိုဂိုဏ်း၏ စံနစ်တကျရှိလှသော နှစ်ကိုယ်တူကျင့်စဉ်မျိုးသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင်မူ နေရာများသည် ခုတင်ထက်မှနေ၍ စားပွဲခုံထက်သို့လည်းကောင်း၊ ပြတင်းပေါက် ဘေးနားသို့လည်းကောင်း အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့၏။ ကျွေ့ဟွာသည် နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည့်တိုင်အောင် ခုတင်ထက်မှနေ၍ လုံးဝ ထမနိုင်တော့ပါချေ။

ဤကဲ့သို့သော နေ့ရက်များသည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အရက်တစ်ဆယ့်ငါးရက်ခန့် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရပြီး၊ နှစ်ကိုယ်တူကျင့်စဉ်၏ အကျိုးကျေးဇူးများမှာ အလွန်တရာ ထင်ရှားလှပေသည်။ ကျွေ့ဟွာ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်းများ မြင့်တက်လာခဲ့ရုံမျှမက၊အသက် ကိုးသက်ကြောင်နတ်မိစ္ဆာ၏ သွေးမျိုးဆက်များသည်လည်း ပိုမို၍ စင်ကြယ်ပြီး အားကောင်းလာခဲ့ကာ... နှင်းပွင့်အလား ဖြူစင်ဝင်းပလှသော နဂါးခန္ဓာကိုယ်ပုံရိပ်သည်လည်း ပိုမို၍ ကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းလာခဲ့တော့သည်။

‘ငါ ဆုံတွေ့ရတဲ့ လူတွေက ပိုပြီးတော့ အစွမ်းထက်လာကြပြီ... ငါ ကျင့်ကြံခြင်းကို ပိုပြီးတော့ ကြိုးစားမှဖြစ်မယ်...’

ကျွေ့ဟွာက စိတ်ထဲတွင် ဆင်ခြင်လိုက်မိ၏။ သို့သော်လည်း နောက်တစ်နေ့တွင် နှစ်ကိုယ်တူကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက်ကျင့်ကြံရသောအခါ၊ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရိုးအဆစ်များ လုံးဝ ပျက်စီးသွားတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

မိမိ၏ ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုနှင့်အတူ တပြိုင်နက်တည်း ကျင့်ကြံနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့်၊ ကျွေ့ဟွာ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများသည် အလွန်တရာ လျင်မြန်လှသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့ရသည်။ သူမ၏ စိတ်နှလုံးမှာလည်း အလွန်တရာ စင်ကြယ်လှသဖြင့်၊ အသက်ကိုးသက်ကြောင်နတ်မိစ္ဆာ၏ သွေးသားမျိုးဆက်များ ပိုမို၍ နိုးထလာခဲ့လေလေ စွမ်းအားများက ပိုမို၍ အားကောင်းလာခဲ့လေလေ ဖြစ်ပေသည်။ တိုတောင်းလှသော အရက်တစ်ဆယ့်ငါးရက်အတွင်းမှာပင် ကျွေ့ဟွာ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ စောစောကထက် နှစ်ဆမက မြင့်တက်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ကျွေ့ဟွာကို အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည့် အချက်ကား... ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်းများ အလွန်တရာ မြန်ဆန်စွာ မြင့်တက်လာခဲ့သဖြင့်၊ သူမ၏ လူသားပုံသဏ္ဍာန် ပြောင်းလဲခြင်းအတတ်တွင် ပြဿနာအချို့ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင် သူမသည် စိတ်ပျက်လှသော မျက်နှာလေးဖြင့် လီယန်ချူထံသို့ လာရောက်တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး၊ ဤကိစ္စရပ်များကို သေချာစွာ ရှင်းလင်းပြောပြလိုက်ရတော့သည်။ လီယန်ချူက အသာအယာ ပြုံးလိုက်မိရင်း၊ လက်ချောင်းလေးများဖြင့် သူမ၏ ဆံပင်များကို အသာအယာ ဖယ်ရှားကြည့်ရှုလိုက်ရာ... ထိုအတွင်း၌ ကြောင်နားရွက်လေးနှစ်ဖက်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

"ကြောင်နားရွက်လေးတွေပါလား..."

အလွန်တရာ ချစ်စရာကောင်းလှသော ကြောင်နားရွက်လေးနှစ်ဖက်မှာ ဆံပင်များအကြား၌ ပုန်းကွယ်နေခဲ့ကြပြီး၊ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်တရာ နူးညံ့ပြီး မွှေးပွနေခဲ့ပေသည်။

"ဒီလိုပုံစံက... နည်းနည်း ထူးဆန်းမနေဘူးလား..."

ကျွေ့ဟွာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်မိ၏။

"မထူးဆန်းပါဘူး... ကြောင်နားရွက်လေးတွေက လူကြိုက်အလွန်များတာပဲ မဟုတ်လား..."

လီယန်ချူက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်၏။

ကျွေ့ဟွာသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါမှသာ စိတ်ထဲတွင် လုံးဝဥဿုံ အေးချမ်းသွားခဲ့ရပြီး၊ ရှေ့သို့ တိုးကပ်ကာ လီယန်ချူ၏ ပါးကို တစ်ချက် အသာအယာ နမ်းလိုက်ရင်း...

"သခင် သဘောကျရင်ပဲ ပြီးတာပါပဲ..."

သူမကား အလွန်တရာ တောက်ပပြီး ထက်မြက်လှသော အမျိုးသမီးလေးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ ပွင့်လင်းပြတ်သားလှသဖြင့် ရိုင်းစိုင်းလှသော ဆွဲဆောင်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဤကဲ့သို့သော ကြောင်နားရွက်လေးများနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ သူမ၏ ပုံစံမှာ အနည်းငယ် နူးညံ့သွားခဲ့ရပြီး ပိုမို၍ ဆန်းပြားလှသော ဆွဲဆောင်မှုများကို ထုတ်ဖော်နေခဲ့တော့၏။

ဝေမြို့အနီးရှိ တောင်တန်းတောအုပ်ကြီးအတွင်း... ရုတ်တရက်ဆိုသလို နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် လှည့်ပတ်စီးဆင်းလာခဲ့ကြပြီး၊ နောက်တစ်ခဏ၌ ကမ္ဘာလောကကို ဖြတ်သန်း၍ ရောက်ရှိလာခဲ့သော ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

မြေပြင်ထက်သို့ ခြေချလိုက်ပြီးနောက်တွင်၊ သူ၏ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်ပုံသဏ္ဍာန် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။ ၎င်းကား အလွန်တရာ ရုပ်ရည်ခန့်ညားလှသော လူငယ်လေးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ မျက်ခုံးများမှာ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်ကာ မျက်ဝန်းများမှာ ကြယ်တာရာများအလား ဝင်းပနေခဲ့ပြီး... ရုပ်ရည်ခန့်ညားလှပေသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ မျက်ခုံးအစုံအကြား၌မူ အနည်းငယ်မျှသော မိစ္ဆာအညစ်အကြေးများနှင့် ဆိုးသွမ်းလှသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

"အဲဒီတာအိုဆရာလေးက... ဒီကမ္ဘာလောကကနေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တာပဲ..."

ဤလူငယ်လေးကား အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ရွှီသောက်အန်း ပင် ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း ယခုလက်ရှိ ရွှီသောက်အန်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာမူ နင်ယွမ်ကျန့်ရန်နှင့် လုံးဝဥဿုံ ပေါင်းစည်းသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ရာ... ၎င်းကား အလွန်တရာ ရှေးကျလှသော စိတ်ဝိညာဉ်မှော်မန္တန်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူခြင်း ထက်ပင် ပိုမို၍ အဆင့်မြင့်မားလှပေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံကို လှည့်စားကာ၊ ငါးအလား ဟန်ဆောင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည် သူသည် လုံးဝဥဿုံ အခြားသော လူတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင် နင်ယွမ်ကျန့်ရန်သည် ရွှီသောက်အန်း၏ ကမ္ဘာဦးမိစ္ဆာသန္ဓေသားခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝဥဿုံ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် မိမိ၏ ရှေးဟောင်းခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ တိုက်ရိုက် ဝါးမြိုပစ်လိုက်သဖြင့်၊ ယခုလက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်းမှာ စောစောပိုင်းကထက်ပင် ပိုမို၍ မြင့်မားလှပေတော့သည်။

နင်ရွှီသန့်စင်နယ်မြေ၏ အမွေအနှစ်များမှာ အလွန်တရာ ရှေးကျလှသဖြင့်၊ သူတို့တွင် လီယန်ချူ၏ သဲလွန်စများကို ရှာဖွေနိုင်သော အထူးမှော်မန္တန်များ ရှိနေခဲ့ပြီး... ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်မှန် ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဤကမ္ဘာလောကသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါအားလုံးမှာ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်မှန်၏ ဖုံးကွယ်ခြင်းကို ခံထားရသဖြင့်၊ သူသည် ဝေမြို့အနီးရှိ တောင်တန်းတောအုပ်အတွင်း၌ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ သတိထားမိခြင်း မရှိပါချေ။

နင်ယွမ်ကျန့်ရန်သည် ဝေမြို့အတွင်းသို့ ချက်ချင်း သွားရောက်ရန်အတွက် စိတ်မလောဘဲ၊ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ရင်း ဝေမြို့၏ ထူးခြားဆန်းပြားလှသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို သေချာစွာ စူးစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး...

"ဒီနေရာရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးက တကယ့်ကို ထူးဆန်းတာပဲ... ဘယ်သူက ဒီနေရာမှာ ဒီလောက်အထိ ကြီးမားတဲ့ အစီရင်ကြီးကို ခင်းကျင်းထားခဲ့တာလဲ..."

"အဲဒီတာအိုဆရာလေးရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ကြီးမားလှတဲ့ ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်တွေ ရှိနေတာ ဒါမှမဟုတ်ရင် နောက်ခံအင်အားကြီးတစ်ခု ရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... အရင်ဆုံး ဒီနေရာရဲ့ ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေနဲ့ အခြေအနေတွေကို စုံစမ်းထောက်လှမ်းပြီးမှပဲ... နောက်ထပ် အစီအစဉ်တွေကို ချမှတ်ရမယ်..."

မြင့်မားလှသော ကောင်းကင်လူသားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက၊ နင်ယွမ်ကျန့်ရန်သည် အလုပ်လုပ်ရာတွင် အလွန်တရာ တည်ငြိမ်ပြီး စံနစ်တကျရှိလှပေသည်။ သူကား တကယ့်ကို ရင်ဆိုင်ရ ခက်ခဲလှသော ထိပ်တန်းပြိုင်ဘက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

မိမိ၏ အမျိုးသမီးတပည့်လေး ကူညီကယ်တင်ရန် တောင်းဆိုခဲ့စဉ်က၊ သူသည် တပည့်ဖြစ်သူ၏ နတ်ဘုရားရတနာကို တိုက်ရိုက် လုယူခဲ့ရုံမျှမက၊ စိတ်ဝိညာဉ်ပုံရိပ်၏ စွမ်းအားများကို ကုန်ခမ်းမခံလိုသဖြင့် ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ဖူးသည်။ ထို့အပြင် မိမိ၏ အမျိုးသားတပည့်ဖြစ်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူရန်အတွက်လည်း အကွက်ကျကျ စီစဉ်ခဲ့သဖြင့်... တကယ့်ကို မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်ကြီးတစ်ဦး၏ အပြုအမူမျိုးပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။

ထို့အပြင် ဤလူသည် မည်သည့် ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုမျှ ဂရုစိုက်ခြင်းမရှိသလို၊ ပြိုင်ဘက်ကိုလည်း အထင်သေးခြင်း မရှိပါချေ။ မိမိထက် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်းများစွာ နိမ့်ကျလှသော မျိုးဆက်သစ်လူငယ်လေးတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင်ပင်လျှင်၊ သူသည် အရင်ဆုံး စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသော ဝေမြို့ဆီသို့ ပို့ထားခဲ့သော်လည်း၊ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်ရန် အစီအစဉ်မရှိပါချေ။ သူသည် သဲလွန်စများကို ရှာဖွေရင်း ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့်၊ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာလေးသည် ထိုမြို့အတွင်း၌ ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်ဆိုပါက... တစ်ဖက်လူ၏ မျက်စိအောက်တွင် အလုပ်လုပ်ရန်မှာ အလွန်တရာ အဆင်မပြေလှပါချေ။

သို့သော်လည်း သူသည် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်အတွင်း၊ ရုတ်တရက်ဆိုသလို အပြာရောင် ပိတ်စဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးလေးတစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့၏။ ဤအမျိုးသမီးလေး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါများသည် အလွန်တရာ တည်ငြိမ်ပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့လှသဖြင့်၊ တောင်တန်းတောအုပ်အကြားရှိ စင်ကြယ်လှသော စမ်းရေအလား ဖြစ်ပေသည်။

"သဘာဝတရားက ဖန်တီးပေးထားတဲ့ သစ်သားစွမ်းအင်ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် ပါလား..."

နင်ယွမ်ကျန့်ရန်က မျက်ခုံးကို ပင့်တင်လိုက်မိ၏။

"အာ... မဟုတ်ဘူး... ဒါက နတ်ဘုရားဆေးဘက်ဝင်အပင်ကြီးတစ်ပင် တာအိုတရားကို ရရှိပြီး အောင်မြင်သွားခဲ့တာပဲ "

သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် ချက်ချင်းပင် အလွန်တရာ ပြင်းထန်စွာ တောက်ပလာခဲ့ရတော့သည်။