အခန်း (၂၂၇၉-၂၂၈၀)

အခန်း (၂၂၇၉) - တကယ်တော့ လူသားမျိုးနွယ်စု ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်နေသည်

"စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနလား ကျောင်းတော်က ဒီတစ်ခါတော့ အတည်အလင်းကို လှုပ်ရှားတော့မယ့် ပုံပဲ"

ဖန့်ချန်၏ အမူအရာမှာ တစ်ချက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယခင်က ကော်ယန်လီ လာရောက်ပြီး နေမင်း ခုနစ်ပါးတံဆိပ်ကို လုယူစဉ်ကလည်းကောင်း၊ ဖန့်ကျစ်ရွှယ် လုပ်ကြံခံရစဉ်ကလည်းကောင်း၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ယခုမူ သူ အဆင့်တက်ချိန်တွင် တိုက်ခိုက်သူ တစ်ဦးဦးက ကြားဝင် ဖျက်ဆီးလိုက်သဖြင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနကို ဆွဲခေါ်လာမိခြင်း ဖြစ်သည်။

နံပါတ်တစ် သူတော်စင် ဟူသော အမည်နာမမှာ အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် အသုံးဝင်ကြောင်း ပြသနေသည်။

"ဖန့်အစ်ကိုကြီး၊ အဆင့်တက်သွားပြီလား"

ထိုကျောင်းသားမှာ သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းသည်။

"အင်း"

ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်သည်။

"ငါ ကရုဏာတောင်ကို ပြန်တော့မယ်"

"ဖန့်အစ်ကိုကြီးကို နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်"

ကျောင်းသားမှာ အမြန်ပင် လက်ယှက်ကာ အရိုအသေပြုပြီး ဖန့်ချန်၏ ကျောပြင်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ ထို့နောက်တွင် သူမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ပျော်ရွှင်နေတော့သည်။

ထိုစဉ် ကျောင်းသားအချို့ အုပ်စုလိုက် ဖြတ်လျှောက်လာကြပြီး သူ တစ်ယောက်တည်း အရူးလို ပြုံးပျော်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရယ်မောရင်း ဆူပူလိုက်ကြသည်။

"ဟေ့ကောင်၊ ဘာတွေ ပျော်နေတာလဲ"

"ဖန့်အစ်ကိုကြီး ပြန်ရောက်လာပြီလေ၊ ခုနကတောင် ကျောင်းတော်ရဲ့ အခြေအနေကို ငါ့ကို လာမေးသေးတယ်"

ထိုကျောင်းသားမှာ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာ ပြောသည်။

အုပ်စုလိုက် ကျောင်းသားများမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် သက်ပြင်းချကာ ပြောကြသည်။

"မင်းက ကံကောင်းလိုက်တာ၊ ဖန့်အစ်ကိုကြီးနဲ့ စကားနည်းနည်း ပြောခွင့်ရလိုက်တာပဲ၊ နောက်တစ်ခါ ဖန့်အစ်ကိုကြီး တွေ့ရင် မင်းကို မှတ်မိနေတော့မှာပေါ့..."

ကရုဏာတောင်

ဖန့်ချန်သည် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို စီးနင်းကာ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် အေးစက်စက် အကြည့်များစွာက သူ့ဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်။

ကရုဏာတောင် မှာလည်းအပြင်ဘက်နည်းတူပင် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ သူတော်စင် တစ်ဆယ်ကျော် ရောက်ရှိနေသည်။

ဖန့်ချန်ဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ သူတော်စင်များသည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြပြီးနောက် အကြည့်များကို ပြန်ရုပ်သိမ်းကာ မေးမြန်းခြင်းကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ကြသည်။

မေးမြန်းခံနေရသူများမှာ ကရုဏာ တောင်မှ တပည့်များပင် ဖြစ်ကြသည်။

ကျန်းတောက်ယွဲ့၊ လီမော့၊ လင်ဖုန်း၊ ဝမ်ချုံစန်း၊ ရှဲ့အာမန်၊ ချန်အင်းရွှယ် စသူတို့ပင်။

ဖန့်ချန် ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့အားလုံးမှာ သက်ပြင်းချနိုင်လိုက်ကြသည်။

ထိုစဉ် အေးစက်စက် အမူအရာရှိသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးက ဖန့်ချန်ထံသို့ လျှောက်လာသည်။

ဒီအငွေ့အသက်က ယန်တန်း မျိုးနွယ်လား

ဖန့်ချန်၏ အမူအရာ ပြောင်းသွားသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အငွေ့အသက်မှာ ဆွေထျန်းဟွမ် နှင့် ဆွေချီ တို့နှင့် အလွန်တူညီသည်။

"ဖန့်ချန်လား"

အမျိုးသမီးက အေးဆေးစွာ မေးသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော်ပါ"

ဖန့်ချန်က လက်ယှက်၍ အရိုအသေပြုသည်။

"ငါက စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက ‌ေဆွေဟုန်ကျူ ပါ၊ မင်းရဲ့ ရန်သူနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ နောက်တစ်ခေါက် အသေးစိတ် ထပ်မေးချင်သေးတယ်"

ဆွေဟုန်ကျူက ပြောသည်။

"မင်း အဆင့်တက်ချိန်မှာ ဘယ်သူက မင်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အလားအလာ အရှိဆုံးလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

"အဲဒါကတော့ ရှီးမျိုးနွယ် က ကော်ယန်လီ ဖြစ်မှာ သေချာတယ်၊ သူ့ကို ချက်ချင်း ကွပ်မျက်လို့ မရဘူးလား"

ဖန့်ချန်က ပြောသည်။

ဆွေဟုန်ကျူမှာ ခဏမျှ ငေးသွားပြီး အမူအရာ တစ်ချက် ပြောင်းသွားသည်။

"ငါတို့ စစ်ဆေးပြီးပြီ၊ ကော်ယန်လီက ဒီနေရာနဲ့ အတော်လေး ဝေးနေတယ်၊ အခု သူက အထွတ်ထိပ်တာအို ကို တက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာဆိုတော့ သူ လုပ်တာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"ဒါဆိုရင် သူ ငှားထားတဲ့ လူ ဖြစ်မလား"

ဖန့်ချန်က မေးသည်။

"အဲဒါကိုတော့ ငါတို့ စုံစမ်းနေတုန်းပဲ"

ဆွေဟုန်ကျူက ခေါင်းညိတ်သည်။

"ကော်ယန်လီအပြင် တခြားသူတွေရော ရှိသေးလား"

"များတာပေါ့"

ဖန့်ချန်က ဖြစ်နိုင်ခြေ ဆယ်မျိုးကျော်ကို ဆက်တိုက် ပြောပြလိုက်သည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် ယန်တန်း မျိုးနွယ်မှ ဆွေထျန်းဟွမ်၊ ချီထျန်းမျိုးနွယ်မှ တန်ခယ်ရွှမ်၊ စီကုပေ့ နှင့် ရှီးမျိုးနွယ်မှ ရှီထျန်းကျုံးတို့ ပါဝင်သည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသူများထဲတွင် မျိုးနွယ်စုကြီး နှစ်စုနှင့် အင်အားကြီး မျိုးနွယ်စုများစွာ ပါဝင်နေသည်။

ဆွေဟုန်ကျူမှာ နားထောင်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်ကို အကြိမ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်မိသည်။

"မင်း ရန်သူက တော်တော်များတာပဲ"

"ကျွန်တော်လည်း ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ ခင်ဗျာ"

ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းချသည်။

"ထားပါတော့၊ ဒီမှာ မေးစရာ ရှိတာ ကုန်ပြီ"

ဆွေဟုန်ကျူက သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားရန် ပြင်ဆင်သည်။

"အစ်မကြီး၊ ဒီကိစ္စက ဘယ်တော့လောက်မှ အဖြေထွက်လာမလဲ ဆိုတာ သိနိုင်မလား"

ဖန့်ချန်က လက်ယှက် မေးမြန်းသည်။

"မြန်ရင် မြန်မယ်၊ ဒါမှမဟုတ် အဖြေထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်း စိတ်ပြင်ဆင်ထားဖို့တော့ လိုလိမ့်မယ်။

နောက်တစ်ခါ အဆင့်တက်တဲ့အခါမျိုးမှာ ကိုယ့်မျိုးနွယ်စုက လူကြီးတွေကို အကာအကွယ်ပေးဖို့ ခေါ်ထားလိုက်ပါ။

တကယ်လို့ မရဘူးဆိုရင် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနဘက်က မင်းအတွက် အဆင့်တက်ဖို့ နေရာတစ်ခု စီစဉ်ပေးပါ့မယ်"

ဆွေဟုန်ကျူမှာ စကားဆုံးသည်နှင့် လက်အောက်ငယ်သားများကို ခေါ်ဆောင်ကာ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ကျန်းတောက်ယွဲ့တို့မှ ဖန့်ချန်ထံသို့ ဝိုင်းအုံလာကြသည်။ ဖန့်ချန် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရကြောင်းနှင့် အဆင့်တက်ခြင်း အောင်မြင်ကြောင်း မြင်မှသာ အားလုံး စိတ်အေးသွားကြသည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ ဆရာကရော ဘယ်ရောက်သွားလဲ"

ဖန့်ချန်က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးသည်။

သူ စရောက်ကတည်းက ရှူရှန့် ၏ အငွေ့အသက်ကို မခံစားမိသဖြင့် ကရုဏာ တောင်တွင် မရှိမှန်း သိလိုက်သည်။

"ဆရာက ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ကို ဒေါသထွက်နေတာ၊ အထက်မှာရှိတဲ့ ဘိုးဘေးတွေဆီ တိုင်ကြားဖို့ သွားတယ်လို့ ပြောတယ်"

ကျန်းတောက်ယွဲ့က ရယ်မောရင်း ပြောသည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ ကရုဏာ တောင်က သဘောထားတစ်ခုတော့ ရှိရမယ်၊ ဖန့်အစ်ကိုကြီးက ကျောင်းတော်အတွက် နံပါတ်တစ် သူတော်စင် ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို ရယူပေးထားတာကို အဆင့်တက်ချိန်မှာတောင် လုပ်ကြံခံရတယ်ဆိုတာမျိုးက ရှက်ဖို့ကောင်းလွန်းတယ် "

ချန်ဖေးဖေးက အော်ပြောသည်။

"ဘယ်သူလုပ်တာလဲဆိုတာ ငါသာ သိရင် အဲဒီကောင်ကို အကောင်းဆုံး သင်ခန်းစာ ပေးလိုက်မယ်"

ပိုင်ချန်းမင်းက တိုးတိုးလေး ညည်းတွားသည်။

"မင်းကမှ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာကို၊ ဘယ်လို သင်ခန်းစာ ပေးမလဲ..."

"ပိုင်ညီလေး၊ မင်းက ဒါကို နားမလည်သေးဘူး၊ ငါ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းဖြစ်တာနဲ့ ဘာဆိုင်လဲ။ ဘယ်သူလုပ်တာလဲဆိုတာ ငါသာ သိသွားရင် နေ့ရောညပါ အဲဒီလူကိုပဲ တွေးနေမှာ။

တစ်နေ့နေ့တော့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်က သူ့ထက် ကျော်လွန်သွားမှာပဲ။

တကယ်လို့ မကျော်လွန်နိုင်ရင်တောင် ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့ တခြား နည်းလမ်းတွေ ရှိသေးတာပဲ။

စကားပုံရှိတယ်လေ၊ သူခိုးကို ကြောက်ဖို့မလိုဘူး၊ သူခိုးက မျက်စိဒေါက်ထောက် ကြည့်နေတာကိုသာ ကြောက်ရမှာ"

ချန်ဖေးဖေးက ပြောသည်။

"အခုတော့ ဒါတွေကို မပြောကြပါနဲ့ဦး၊ တစ်ဖက်လူက ဖန့်ညီလေး အဆင့်တက်ချိန်မှာ လုပ်ကြံရဲတယ်ဆိုတော့ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်ထဲမှာ သူလျှိုတွေ ရှိနေတာ သေချာတယ်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက ဒီသူလျှိုကို ဖော်ထုတ်နိုင်ပါ့မလားပဲ"

ကျန်းတောက်ယွဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။

"ခက်လိမ့်မယ်"

လီမော့က ခေါင်းခါသည်။

"လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်ထဲမှာ ကျောင်းသားတွေက နည်းတာမဟုတ်ဘူး၊ တောင်ကုန်းတွေ အများကြီး၊ ကျောင်းသားတွေ အများကြီးထဲမှာ သူလျှိုတွေ ရှိနိုင်သလို၊ တောင်ဆရာတွေ၊ ကာကွယ်ရေးဆရာတွေထဲမှာလည်း..."

ပြောရင်းနှင့် သူ စကားကို ရပ်လိုက်သည်။ လူတိုင်းလည်း သူ ဆိုလိုသည်ကို နားလည်ကြသည်။

"စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှာ သူ့နည်းသူ့ဟန် ရှိပါတယ်။ အဲဒီမှာ မူရင်းရှာဖွေခြင်း နည်းလမ်း လို့ခေါ်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ကျွမ်းကျင်တဲ့သူ ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်"

ရှူရှန့်၏ အသံ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ဒီနည်းလမ်းကို အခြေခံပြီး သူလျှိုကို ရှာဖွေနိုင်ဖို့ အခွင့်အလမ်း ရှိတယ်"

လူတိုင်းက ရှူရှန့်ကို မြင်သောအခါ လက်ယှက်ကာ ဆရာဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

ထိုအခါ တပည့်တစ်ဦးက သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းသည်။

"ဆရာ၊ 'မူရင်းရှာဖွေခြင်း နည်းလမ်း' ဆိုတာ ဘာလဲ။ ကျွန်တော်တို့ စာအုပ်တွေ အများကြီး ဖတ်ဖူးပေမဲ့ ဒီနတ်ဘုရားစွမ်းရည်အကြောင်း ဘယ်စာအုပ်မှာမှ မတွေ့ဖူးပါလား"

ရှူရှန့်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

"မင်းတို့ ဖတ်တဲ့စာအုပ်က အဲလောက်များလို့လားမင်းတို့ ဖတ်လာတာ ဘယ်နှစ်နှစ်ရှိပြီလဲ၊ ပုံမှန်ဆိုရင် ဘယ်လောက် အချိန်ပေးပြီး ဖတ်ကြလဲ စာကြည့်တိုက်မှာ စာအုပ်အသစ်တွေ ရောက်လာတိုင်း မင်းတို့ ချက်ချင်း ရှာဖတ်ခဲ့ကြလို့လား "

လူတိုင်းမှာ အနည်းငယ် အရှက်ရသွားကြသည်။

အခြားကျောင်းသားများနှင့် ယှဉ်လျှင် သူတို့ စာဖတ်သည်မှာ အမှန်ပင် များပြားသော်လည်း၊ အချိန်အများစုကို ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့်သာ ကုန်ဆုံးခဲ့ကြသည်။

စိတ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်မှသာ စာကြည့်တိုက်တွင် သွားရောက် ထိုင်လေ့ရှိကြသည်။

"'မူရင်းရှာဖွေခြင်း နည်းလမ်း' ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ ငါလည်း အတိအကျ မသိဘူး၊ ဒီနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ယန်တန်း မျိုးနွယ်ကပဲ ချုပ်ကိုင်ထားတာ၊ အသုံးပြုတဲ့အခါ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ မျက်မြင်တွေ့သူ အနည်းငယ်သာ ရှိတယ်။ သူတို့က အမှုကိစ္စတွေကို စုံစမ်းတဲ့အခါမှာ အရမ်း အသုံးဝင်တယ်လို့ပဲ သိထားကြတယ်။

ရှေ့တန်း စစ်ပွဲတွေမှာလည်း ဒီနည်းလမ်းက အောင်မြင်မှုတွေ အများကြီး ရထားတယ်"

ရှူရှန့်မှာ စကားဆုံးသည်နှင့် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ သွားစရာရှိတာ သွားကြတော့"

လီမော့က လက်ယှက်ကာ မေးသည်။

"ဆရာ၊ ဘိုးဘေးတွေက ဘာပြောကြလဲ"

ရှူရှန့်မှာ ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် မျက်နှာပျက်ကာ လက်ကို ခါယမ်းပြီး လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

"..."

ကျန်းတောက်ယွဲ့တို့မှာ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး သက်ပြင်းချကာ ပြောသည်။

"ဆရာ အပြင်မှာ အခက်တွေ့လာပုံပဲ၊ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားပြီ"

"ဖန့်ညီလေး၊ အရင်ဆုံး ပြန်ပြီးတော့ ကျင့်စဉ်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်ပါဦး။ ဒီကိစ္စအတွက်ကတော့ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ အဖြေကိုပဲ စောင့်ကြည့်ရမှာပဲ"

လီမော့၏ မျက်နှာမှာလည်း မကောင်းပေ။ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။

...

အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ။

မြင်ကွင်းမှာ ပေါ်လာပြီး ဖန့်ချန် စိတ်ကို စုစည်းလိုက်သည်။ မြင်ကွင်းထဲတွင် တိမ်တိုက်များ လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပုံရိပ်ထဲတွင် တစ်ယောက်မှာ ချင်ဝူဆန့် ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ယောက်မှာ... ဖန့်ချန် မမြင်ဖူးသော်လည်း လူသားမျိုးနွယ်စုမှ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ကျင့်စဉ်မှာလည်း ချင်ဝူဆန့် ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ကြောင်းကို အသေအချာ သိရှိလိုက်သည်။

ဤပုံရိပ်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အကြောင်းတရားအရ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

"တကယ်တော့ လူသားမျိုးနွယ်စု ကိုယ်တိုင်ပဲကိုး"

ဖန့်ချန်က ရယ်မောရင်း ပြောသည်။

လီဝူ မှာမူ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် နောက်ထပ် ပုံရိပ်ကို အချိန်အတော်ကြာ စူးစိုက်ကြည့်ပြီးနောက် အတည်ပြု ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်သခင်၊ ဒီလူက ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ် က ရွေးချယ်ထားတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူပဲ "

အခန်း (၂၂၈၀) - ဒါဆိုရင်တော့ သူက နောက်ထပ် ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး နေရဦးမှာပဲ

ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်မှ ရွေးချယ်ထားသော ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူ ဟုတ်လား။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် ဖန့်ချန်၊ ချီယန်သူတော်စင် နှင့် လီဝူ တို့သည် ယခုတစ်ကြိမ် လျှို့ဝှက် လုပ်ကြံရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အားလုံး နားလည်သွားကြသည်။

"ငါတော့ ဘာမို့လို့လဲလို့ တွေးနေတာ၊ တကယ်တော့ မင်းသား က သူ့နေရာကို လာယိမ်းယိုင်စေမယ့်သူ ရှိလာမှာ စိုးရိမ်လို့ လက်ဦးမှုယူပြီး လုပ်ကြံလိုက်တာကိုး။ ဒီအတိုင်းဆိုရင်တော့ ဖန့်ငရဲမင်းကြီးက မင်းသားရဲ့ မျက်စိထဲကို ရောက်သွားပြီပေါ့"

ချီယန်သူတော်စင်က အထေ့အငေါ့ လေသံဖြင့် ဆိုသည်။

"မင်းသားလား... အဲဒါလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ၊ ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးသာ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဧကရာဇ်ဆိုရင် ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်က ရွေးချယ်ထားတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူကို မင်းသားလို့ ခေါ်လို့ ရတာပေါ့"

လီဝူက ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဒီလူက ဘယ်သူလဲ၊ ချင်မျိုးရိုး က အဓိက သွေးသားတော်စပ်သူလား"

ဖန့်ချန်သည် ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ မြင်ကွင်းကို စူးစိုက်ကြည့်သည်။ ထိုသူမှာ အရပ်ရှည်ပြီး ဝတ်ရုံပွကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ရုပ်ရည်မှာ အလွန်ချောမောသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မှတ်မိသွားစေမည့် ထူးခြားသည့် ပုံစံမျိုး ရှိသည်။

အလုံးစုံအားဖြင့် သူသည် ပျင်းရိသည့်ဟန် ပေါက်နေပြီး ချင်ဝူဆန့် ၏ ရှေ့မှောက်၌ပင် ချင်မျိုးရိုး၏ အဓိက သွေးသားများကို ရိုသေလေးစားသည့် အမူအရာ လုံးဝ မပြပေ။

"သူ့ရဲ့ နဂိုမူလ နာမည်က ဘာလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြတော့ဘူး။ သူက ချင်မျိုးရိုးက မွေးစားထားတဲ့ ပြင်ပမျိုးနွယ်က ကလေးတစ်ယောက်ပဲ ဆိုတာလောက်ပဲ သိကြတယ်။

သူက အစောပိုင်းကတည်းက ထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ပြသနိုင်ခဲ့လို့ နေမင်း ခုနစ်ပါး ခန်းမထဲကို မျှော်လင့်မထားဘဲ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တာ၊ အဲဒီမှာလည်း ရလဒ်ကောင်းတွေ ရခဲ့လို့ ချင်မျိုးရိုးက သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံပြီး ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့တာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီမျိုးနွယ်စုကြီးတွေက ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူတွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ ချင်ဖိုကျား ရဲ့ အရည်အချင်းက နည်းနည်း လိုအပ်နေသေးတယ်"

လီဝူက ချင်ဖိုကျား ကို ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းထဲ၌ အထင်အမြင်သေးသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"အရှင်သခင်နဲ့ ဆိုရင်တော့ လုံးဝ ယှဉ်လို့တောင် မရဘူး၊ ဒါကြောင့်လည်း သူ ဒီတစ်ခါ ခွေးဆိုးရင် လမ်းမရှိ ဆိုသလို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားတာပေါ့။ သူကိုယ်တိုင်ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူ နေရာကို အရှင်သခင်က လာအစားထိုးမှာ စိုးရိမ်နေတာကိုး"

ထိုအချိန်တွင် ဖန်သားပြင်ထဲ၌ ချင်ဝူဆန့် နှင့် ချင်ဖိုကျား တို့မှာ စကားပြောဆိုပြီးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ဝူဆန့်၊ ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ အခြေခံ အင်အားက နည်းသေးတယ်။ နောက်ထပ် ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူ တစ်ယောက် ထပ်ပေါ်လာရင် ဘိုးဘေးတွေအတွက် အခက်တွေ့ရလိမ့်မယ်။

ဒီကောင်လေးက သန့်စင်သော အဆင့် အကန့်သက် ကျော်လွန်ခြင်း ကို ချိုးဖျက်တဲ့ လမ်းကြောင်းကို လျှောက်ရင်တော့ ကိစ္စမရှိဘူး၊ အလုံးစုံကို ထိခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ငါတို့လည်း ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘူးလေ။

ဒါပေမဲ့ သူက အဆင့်တက်ဖို့ ရွေးချယ်မယ်ဆိုရင်တော့ မင်း ငါ့ကို သတင်းပေးပါ"

ချင်ဖိုကျား က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

ချင်ဝူဆန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။

"မင်းက သူ အဆင့်တက်မြန်ပြီး မင်းရဲ့ နေရာကို ထိခိုက်မှာ စိုးရိမ်နေတာလား။

မင်းက အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် ဖြစ်နေပြီပဲ၊ ဒီလောက်အထိ သတိထားဖို့ မလိုဘူးလို့ ငါထင်တယ်"

"မင်း နားမလည်ပါဘူး"

ချင်ဖိုကျား က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်ပျက်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"မင်းက ငါ့နေရာမှာ မရှိတော့ ဒီနေရာကနေ ခံစားရတဲ့ ဖိအားကို နားမလည်တာပါ။

အနည်းငယ်လေးတောင်မှ မှားယွင်းလို့ မရဘူး။

ငါက အခု အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် ဖြစ်ပေမဲ့... အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် ပထမအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ။ နောက်ထပ် အဆင့်တက်ဖို့တောင် အာမမခံနိုင်ဘူး၊ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်အဆင့်ရဲ့ နေရာ အထိ တက်ဖို့ဆိုတာ ဝေးရော။

ငါ့အတွက် အချိန်တွေ အများကြီး လိုအပ်တယ်... အဲဒီကာလအတွင်းမှာ သုံးရမယ့် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေကလည်း ပြောမပြနိုင်လောက်အောင် များတယ်။ ဘာမှားယွင်းမှုမှ မရှိရဘူး"

"မင်းရဲ့ စိုးရိမ်မှုကို ငါ နားလည်ပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက အကျိုးသက်ရောက်မှု အတော်ကြီးတယ်ဆိုတာကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ သူက ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ သူတော်စင် တစ်ယောက်တင်မကဘူး၊ ကျောင်းတော်က ကျောင်းသား တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်တယ်။ သူ့ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုလောက်ပဲ ရှိတာ မဟုတ်ဘူး၊ ချင်းမင် ထဲက အကြီးအကဲ အတော်များများလည်း သူ့ကို သတိထားမိနေလောက်ပြီ"

ချင်ဝူဆန့်က ပြောသည်။

"မင်း သေချာ စဉ်းစားဖို့ လိုလိမ့်မယ်"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဘယ်သူမှ သိမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချင်ဖိုကျားက အေးဆေးစွာ ပြုံးပြောသည်။

...

အထက်ပါ စကားပြောဆိုမှုများသည် ဖန့်ချန် အဆင့်မတက်ခင်က ဖြစ်သည်။

"ဆရာက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိတ်ပျက်နေရတာလဲဆိုတာ ငါ နားလည်ပြီ။ သူ ကရုဏာတောင်က ဘိုးဘေးတွေကို အကူအညီတောင်းဖို့ သွားတဲ့အခါ ဟော်ဆွေ့ဘက်က ဝင်နှောင့်ယှက်တာမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်။

ချင်ဖိုကျားက နောက်ကွယ်ကနေ တိတ်တဆိတ် ညွှန်ကြားထားတာ ဖြစ်မယ်"

ဖန့်ချန်က ရယ်မောသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူ၊ ပြီးတော့ အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် တဲ့၊ ဒီလူက လူသားမျိုးနွယ်စုထဲမှာ အာဏာ အတော်ကြီးမှာပဲ။

ချင်းမင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာလည်း သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက မနိမ့်ဘူး"

"အရှင်သခင်၊ ချင်ဖိုကျား က အရှင်သခင်ကို သူ့နေရာအတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုလို့ ယူဆနေပြီ၊ ဒီတစ်ခါ မအောင်မြင်ပေမဲ့ နောက်တစ်ခါ ထပ်လုပ်မှာ သေချာတယ်။ ကျွန်တော်တို့ သတိထားဖို့ လိုတယ်"

လီဝူက စဉ်းစားပြီး ပြောသည်။

"စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနကို ဒီကိစ္စ တိုင်ကြားပြီး သူတို့ကို ထိတ်လန့်သွားအောင် လုပ်လိုက်ရမလား"

"ငါတို့မှာ ဘာအထောက်အထားမှ မရှိဘူး၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနကို ငါ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲ အတင်းခေါ်ပြီး ဒီမြင်ကွင်းကို ပြလို့မှ မရတာ။

ပြီးတော့ ဖန်သားပြင်ထဲက မြင်ကွင်းက အမှန်လား၊ အမှားလားဆိုတာ မင်းနဲ့ ငါပဲ သိတာလေ၊ တခြားသူတွေက ယုံမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ခေါင်းခါသည်။

"သူက လူသိရှင်ကြား လုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ တိုက်ခိုက်တဲ့သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါတို့ သိသွားပြီဆိုတာလည်း သူ မသိသေးဘူး။

ချင်ဖိုကျား တို့ အမြင်မှာတော့ ငါတို့ သံသယဝင်တဲ့ ပစ်မှတ်တွေက ယန်တန်းမျိုးနွယ်၊ ရှီးမျိုးနွယ်၊ ချီထျန်းမျိုးနွယ် စတဲ့ ငါ ရန်သူဖြစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ သူတွေပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။

ဒီအတိုင်းဆိုရင် သူက အရှေ့မှာ၊ ငါက အနောက်မှာပေါ့။ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး၊ ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ လုပ်သွားမယ်။ အခုတော့ တစ်လှမ်းချင်းစီ လျှောက်ရင်း ကျင့်စဉ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ပဲ အာရုံစိုက်မယ်"

"အရှင်သခင် ပြောတာ မှန်ပါတယ်"

လီဝူက လက်ယှက်၍ ပြောသည်။

ထိုစဉ် ဖန့်ချန်က စိတ်ကို စုစည်းလိုက်ရာ ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ မြင်ကွင်းမှာ တစ်ဖန် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အာကာသ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ အများအပြား ရှိနေသည်။

ဖန့်ချန်တို့ သုံးယောက် အရင်ဆုံး မြင်လိုက်ရသည်မှာ ချင်ဝူဆန့်ပင်။

သူ့အနီးအနားတွင်လည်း ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင်များစွာ ရှိနေသည်။

"အားလုံးပဲ၊ ဒီတစ်ခါ မဟာမိတ်အဖွဲ့က ဒုတိယအလွှာ လေဟာနယ် ရဲ့ ဝင်ပေါက်အသစ် တစ်ခုကို ရှာတွေ့ထားတယ်။ အထဲမှာ ဘယ်သူမှ မရောက်ဖူးသေးတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေကန့်သတ်ချက် တွေ ရှိနေနိုင်တယ်။ တစ်ခုခုကို ရှာတွေ့ရင်ပဲ အောင်မြင်မှု တစ်ခု ရပြီလို့ သတ်မှတ်လို့ ရတယ်။ အားလုံးပဲ အဆင်ပြေအောင် ပူးပေါင်းပြီး အမိန့်ကို နာခံကြပါ"

ချင်ဝူဆန့်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

အနီးအနားမှ လောကကြီးမှ သူတော်စင်များမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ရယ်မောရင်း ပြောသည်။

"ချင်ဝူဆန့်၊ မင်း အမှားလုပ်လို့ ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်မှာ ဆရာအဖြစ် ပြောင်းရွှေ့ခံရတယ်လို့ ကြားတယ်၊ ဒီတစ်ခါတော့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလေဟာနယ်အဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာတာလဲ"

ပြောဆိုသူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ချင်ဝူဆန့်ထက် မနိမ့်ကျသလို၊ နောက်ခံမှာလည်း လူသားမျိုးနွယ်စုထက် မနိမ့်ပေ။ စကားထဲတွင် စိန်ခေါ်သည့် အဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်နေသည်။

ချင်ဝူဆန့်မှာ ဒေါသထွက်ခြင်း မရှိဘဲ အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

"ငါက တစ်သက်လုံး ဆရာလုပ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ ဒီတစ်ခါ တာဝန်က ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးရဲ့ တာဝန်ပေးချက်ပါ။ ငါ ခေါင်းဆောင်လုပ်တာက ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးလား"

ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေး တာဝန်ပေးချက် ဟုတ်လား။

သူတော်စင်များမှာ ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားကြသည်။ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းမှာ ပိုမိုမြင့်မားသည့် တည်ရှိမှုများကို မထိတွေ့နိုင်သေးသောကြောင့် ဒီတာဝန်ကို စတင်တာဝန်ယူသူမှာ ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေး ဖြစ်ကြောင်း မသိကြပေ။

ယခုအခါတွင် သူတို့မှာ မကျေနပ်ချက်များ မရှိတော့ဘဲ ချင်ဝူဆန့်ကသာ ခေါင်းဆောင်လုပ်သင့်ကြောင်း သဘောတူသွားကြသည်။

"ဟုတ်ပါပြီ မင်း ခေါင်းဆောင်လုပ်တာ ငါလည်း သဘောတူပါတယ်"

စိန်ခေါ်ပြောဆိုခဲ့သည့် သူတော်စင်မှာ အရှက်ရစွာဖြင့် စကားကို ရပ်လိုက်သည်။

ချင်ဝူဆန့်မှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အနီးအနားရှိ လေဟာနယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

နေရာသည် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ကွဲပြားနေသော်လည်း မျက်စိဖြင့် ကြည့်ရုံဖြင့် မခွဲခြားနိုင်ပေ။

"အားလုံးပဲ ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့ကြ"

ချင်ဝူဆန့်က စကားဆုံးသည်နှင့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို စီးနင်းကာ ထိုလေဟာနယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သူတော်စင်များ၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကျန်ရှိနေသော ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင်များမှာလည်း နောက်မှ လိုက်သွားကြပြီး ဒုတိယအလွှာ လေဟာနယ်သို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

သို့သော်လည်း ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ မြင်ကွင်းမှာမူ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

ချင်ဝူဆန့်တို့ အုပ်စု၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ဖန့်ချန်တို့ သုံးယောက်က စူးစိုက်ကြည့်နေဆဲပင်။

"ချင်ဝူဆန့်က ဒီတစ်ခါ အမှားကို ပြင်ဆင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပါ။ သူ နည်းနည်းလေး အောင်မြင်မှု ရလိုက်တာနဲ့ ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးက ချင်းမင် မှာ ပိုကောင်းတဲ့ ရာထူးတစ်ခု ပေးဖို့ အကြောင်းပြချက် ရသွားလိမ့်မယ်။

ကျောင်းတော်မှာ ဆက်ပြီး ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး နေစရာ မလိုတော့ဘူး"

လီဝူက တွေးတောရင်း ပြောသည်။

ချီယန်သူတော်စင်မှာမူ တစ်ချက်တုန်လှုပ်သွားပြီး ဖန့်ချန်ကို မသိမသာ ကြည့်လိုက်သည်။

ဖန်သားပြင်ထဲတွင် ချင်ဝူဆန့်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အဘယ်ကြောင့် ကြည့်ရှုနေရသည်ကို သူ နားလည်သွားသည်။

"တကယ်လို့ ချင်ဝူဆန့်ရဲ့ ဒီတစ်ခါ တာဝန်က မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ အများကြီး ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရင် ဘယ်လို ဖြစ်လာမလဲ"

ဖန့်ချန်က တွေးတောရင်း မေးသည်။

လီဝူက စဉ်းစားပြီး ပြောသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ သူက နောက်ထပ် ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး နေရဦးမှာပဲ"