အခန်း (၃၅၁-၃၅၂)

အခန်း။ ၃၅၁

နင်ရှင်း ရှေးဘိုးဘေးကြီးသည် သူမ၏ ပုခုံးထက်တွင် သဘာဝကျကျ တည်ရှိနေဆဲဖြစ်သော လက်ဖဝါးကို ခံစားမိလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါ အခုတင် ပြောခဲ့တဲ့စကားတွေကို မင်းလည်း သိပြီးသားဖြစ်သလို ကတိလည်း ပေးခဲ့ပြီးပြီလေ... ဒါကို ဘာလို့ လက်ကို မလွှတ်သေးတာလဲ”

စုန်ယန်သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအောက်ခြေရှိ ဥယျာဉ်ဆီသို့ အကြည့်ကို ပို့လိုက်ရာ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းလူမျိုးစု၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များစွာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာနေကြသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူတို့၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းရည်များနှင့်ဆိုလျှင် အဝေးမှနေ၍ စုန်ယန်နှင့် နင်ရှင်း ရှေးဘိုးဘေးကြီးတို့၏ နီးကပ်မှုကို လှမ်းကြည့်လျှင်ပင် အနီးကပ် မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ အထင်အရှား မြင်နိုင်သည်။

သူက “ကျင့်ဝတ်သိက္ခာကြောင့်လား...” ဟု မေးလိုက်၏။

နင်ရှင်း ရှေးဘိုးဘေးကြီးသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး စုန်ယန့်၏ လက်ချောင်းထိပ်များကို ခပ်ဖွဖွလေး ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

စုန်ယန်လည်း ဆုပ်ကိုင်ထားမှုကို လွှတ်ပေးလိုက်၏။

နင်ရှင်း ရှေးဘိုးဘေးကြီးက အေးဆေးစွာ ဆက်ပြောသည်။

“သဘာဝကျတာပေါ့... ကျင့်ဝတ်သိက္ခာကြောင့်ပဲ။ ငါ အခုပြောခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို မင်းရယ်၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရယ်၊ ငါရယ်ပဲ သိတာ... မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တွေက မသိကြဘူး။ မင်းက ငါ့အပေါ် ဒီလောက်တောင် နီးနီးကပ်ကပ် ပြုမူနေမယ်ဆိုရင် အောက်က လူငယ်တွေက ဘာတွေးကြမလဲ...

ဒါက ကျင့်ဝတ်သိက္ခာကို ဖောက်ဖျက်ရာရောက်လိမ့်မယ်။ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာမရှိတဲ့ မျိုးနွယ်စုက မျိုးနွယ်စု မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါက ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းလူမျိုးစုအတွက် ဘာအကျိုးကျေးဇူးမှ ရှိလာမှာမဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် နောက်နောင် ပြင်ပလူတွေရှေ့မှာ ဒီလိုမျိုး ရဲတင်းရိုင်းစိုင်းတာတွေ မလုပ်ပါနဲ့တော့”

စုန်ယန်သည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး “နားလည်ပါပြီ” ဟု ပြောကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ နောက်ကျောဘက်မှ လောကီအပူအပင်ကင်းစင်ကာ မြင့်မြတ်လှသော ရှေးဘိုးဘေးကြီး၏ အမိန့်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။

“ငါ့ဘေးမှာပဲ နေပါ...”

စုန်ယန်သည် ဘာစကားမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ သူမ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ပြန်လည်ထိုင်လိုက်၏။ ထို့နောက် လက်ကို မြှောက်ကာ ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ကို လှမ်းယူလျက် နင်ရှင်း ရှေးဘိုးဘေးကြီးအတွက် လက်ဖက်ရည် စတင်ဖျော်စပ်ပေးတော့သည်။

နင်ရှင်း ရှေးဘိုးဘေးကြီးသည် သူ့ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ရင်း ရှင်းပြရှာသည်။

“ဒီကလေးတွေက ငါတို့ရဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု သွေးမျိုးဆက် ပြတ်တောက်မသွားအောင် တာအိုအဖော်တွေကို ရှာဖွေနေကြတာ... မင်းအနေနဲ့ သူတို့နဲ့အတူ ဒီလို ကလေးကစားစရာ ဂိမ်းတွေဆော့ပြီး အချိန်ဖြုန်းနေဖို့ မလိုပါဘူး”

စုန်ယန်က သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး “ရှေးဘိုးဘေးကြီးကိုယ်တိုင်ကပဲ သားအတွက် သွေးမျိုးဆက် ပြန့်ပွားအောင် လုပ်ပေးဖို့ စီစဉ်နေတာလားခင်ဗျာ” ဟု မေးလိုက်၏။

နင်ရှင်း ရှေးဘိုးဘေးကြီးသည် ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးမှ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ယန်ကျန်း ရှေးဘိုးဘေးက မင်းနဲ့အတူ နှစ်ငါးရာ ကတိကဝတ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ သတ်မှတ်ခဲ့တယ်လို့ ငါမှတ်မိနေတယ်..."

"ထူးကဲချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကနေ နတ်ဘုရားရင်သွေး အဆင့်အထိ ရောက်ဖို့ဆိုတာ... နှစ်ငါးရာ အချိန်က တကယ်ကို ခက်ခဲလွန်းတယ်။

ဒါပေမဲ့ အကယ်လို့ မင်းသာ အဲဒီနှစ်ငါးရာအတွင်းမှာ အောင်မြင်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ ငါကိုယ်တိုင် မင်းအတွက် သွေးမျိုးဆက် ပြန့်ပွားအောင် လုပ်ပေးဖို့ရာလည်း ဘာမှ ငြင်းဆန်စရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး..."

စုန်ယန်သည် ဝတ်ရုံပြာဆင်ယင်ထားသော ထိုနတ်ဘုရားမကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

သူမသည် ဆွဲဆောင်မှုအပြည့်ရှိသလို တစ်ဖက်ကလည်း အေးစက်သည်။

ကျင့်စဉ်နယ်ပယ် မြင့်မားလှသော တည်ရှိမှုတစ်ခု၏ မွေးရာပါ ညှို့ဓာတ်အရှိန်အဝါသည် လက်အောက်ခံငယ်သားတစ်ဦးအတွက် မူးယစ်ရီဝေစေလောက်အောင် ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်းရှိပြီး အသိစိတ်များကိုပင် ပျောက်ကွယ်သွားစေနိုင်သည်။

အထူးသဖြင့် “မင်းအတွက် သွေးမျိုးဆက် ပြန့်ပွားအောင် လုပ်ပေးမယ်” ဟူသော စကားလုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါတွင်မူ လူတစ်ယောက်၏ ရင်ကို ပိုမိုခုန်လှုပ်စေပြီး သူမ၏ တောင်းဆိုချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ရန်အတွက်သာ အသက်နှင့်လဲ၍ ကြိုးစားချင်စိတ် ပေါက်လာစေကာ ထိုဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရုပ်ခန္ဓာနှင့် တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်သွားရန်သာ တွေးတောမိစေတော့သည်။

အကယ်၍ သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ ဤအရှိန်အဝါနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက ထိုသူသည် နောက်နောင်တွင် အချစ်စိတ်များဖြင့် ရူးသွပ်သွားကာ ကျင့်ကြံခြင်းကိုပင် အာရုံမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ လွမ်းဆွတ်တမ်းတစိတ်ဖြင့်ပင် သေဆုံးသွားရပေလိမ့်မည်။

စုန်ယန်ကိုယ်တိုင်ပင် ထိုခဏ၌ သူ၏ ရင်ခုန်သံများ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် မြန်ဆန်လာခဲ့ရသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသဖြင့် ရာဂဆန္ဒများ ရုန်းကြွလာရုံတင်မကဘဲ သူ၏ စိတ်ထဲ၌ အလွန်အမင်း သတိကြီးစွာ ထားရမည့် အခြေအနေသို့လည်း ရောက်ရှိသွားခဲ့ရ၏။

သူသည် နင်ရှင်း ရှေးဘိုးဘေးကြီးအပေါ် သံသယဝင်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမူကား သူမသည် သူ့အား ဘေးဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ကာ အခြားသူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို သိမ်းပိုက်ထားခဲ့သည့် ဖုန်းချိန်းကျိအဖြစ် အမှန်တကယ်ပင် စစ်မှန်သော စိတ်ရင်းဖြင့် ဆက်ဆံနေခြင်းကြောင့်ပင်။

သူ သတိထားမိနေသည်မှာ နင်ရှင်း၏ စိတ်နေသဘောထားပင်။

ယင်ယန်ထူးကဲနဂါးနဲ့ အနီးစပ်ဆုံး ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဘိုးဘွားအမြုတေကြော လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ သန္ဓေတည်ရာလို့တောင် အသတ်မှတ်ခံထားရတဲ့ နင်ရှင်းလို လူမျိုးက ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းလူမျိုးစုအပေါ် ဒီလောက်အထိ လုံးလုံးလျားလျား ပေးဆပ်နေတာက တကယ်ပဲ သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်တဲ့ ဆန္ဒစစ်စစ် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား...

အကယ်၍ ဒါက သူမရဲ့ ဆန္ဒစစ်စစ်သာ ဆိုရင်တောင်မှ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းလူမျိုးစုကို ပိုပြီး အင်အားတောင့်တင်းလာစေချင်ရုံသက်သက်နဲ့တင် သူမထက် ကျင့်စဉ်နယ်ပယ်တွေ အများကြီးနိမ့်တဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်အတွက် သားသမီးမွေးပေးဖို့အထိ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လွယ်လွယ်ကူကူ တွေးတော ဆုံးဖြတ်နိုင်ရတာလဲ...

တစ်ခုခုတော့ အဓိပ္ပာယ်မရှိသလိုပဲ...

စုန်ယန်သည် သူမ၏ ရှုထောင့်မှနေ၍ ပြန်လည်တွေးတောဆင်ခြင်ကြည့်ရာ နင်ရှင်း ရှေးဘိုးဘေးကြီး၏ လုပ်ရပ်များသည် တစ်ကိုယ်ရေဆန္ဒကို လုံးဝစွန့်လွှတ်ကာ မျိုးနွယ်စုကြီး တစ်ခုလုံးအတွက် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပေးဆပ်စနစ်တကျ စတေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်ဟု ယူဆလိုက်မိသည်။

ဤခဏဝယ် သူသည် သူ၏ ရင်ထဲ၌ ဤမျှအထိ စွမ်းအားမြင့်မားလှသော အမျိုးသမီးအပေါ် သိသိသာသာ တောင့်တမိနေသည့် ရာဂဆန္ဒကို ငြင်းပယ်ခြင်းမပြုသော်လည်း တစ်ဖက်ကလည်း အသေအချာ ပြန်လည်သုံးသပ် တွေးတောနေမိတော့သည်။

သူ့လက်ထဲရှိ ထူးကဲလက်ဖက်ရည်ထံမှ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ပျံ့လွင့်နေခဲ့၏။ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် အောင်မြင်စွာ ဖျော်စပ်ပြီးစီးသွားသည့်အခါ သူသည် ၎င်းကို နင်ရှင်း ရှေးဘိုးဘေးကြီးထံသို့ ရိုသေစွာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ဝတ်ရုံပြာဆင်ယင်ထားသော နတ်ဘုရားမသည် ၎င်းကို ခပ်ဖွဖွလေး လှမ်းယူကာ ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ တစ်ငုံမျှသာ သောက်လိုက်ပြီးနောက် ဘေးသို့ အသာအယာ ချထားလိုက်၏။ ထို့နောက် သူမသည် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော လည်တိုင်ကျော့ကျော့ကို မြှင့်တင်ကာ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ချိတ်လျက် သူရှေ့မှ လူငယ်လေး၏ ရဲတင်းလှသော အကြည့်များကို စိုးစဉ်းမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ နေနေခဲ့သည်။

သူမ ထုတ်ဖော်ထားသော အနည်းငယ်မျှသော အရှိန်အဝါသည်ပင် သာမန်လူငယ်ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် မည်သို့မျှ တောင့်ခံနိုင်သောအရာ မဟုတ်ချေ။

ယင်နှင့်ယန် အပြန်အလှန် ဆွဲဆောင်လိုက်ခြင်းက ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ နိယာမတရားတစ်ခု ဖြစ်၏။ ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့်ရှိသည့် ယင်ချီစွမ်းအင်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည့်အခါ နိမ့်ကျသောအဆင့်ရှိသည့် ယန်ချီစွမ်းအင်သည် အလိုအလျောက်ပင် အားကျတမ်းတစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာရစမြဲ ဖြစ်ရာ အထူးသဖြင့် ဤယင်ချီစွမ်းအင်ပိုင်ရှင်က “မင်းအတွက် သွေးမျိုးဆက် ပြန့်ပွားအောင် လုပ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်” ဟူသော စကားမျိုးကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလာသည့်အခါတွင်မူ ၎င်း၏ ညှို့ဓာတ်စွမ်းအားမှာ မည်မျှအထိ ပြင်းထန်လိမ့်မည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်သည်။

သို့သော် သူမ၏ရှေ့မှောက်ရှိ ဤလူငယ်လေးမှာမူ ရုတ်ချည်း ရှေ့သို့ တိုးကပ်လာခြင်း၊ မြှောက်ပင့်ဖားယားခြင်း သို့မဟုတ် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ကတိကဝတ်များကို အလောတကြီး ပေးအပ်ခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ချေ။ ဤအချက်တင်ပင် သူ၏ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာ မဆိုးလှကြောင်း သက်သေပြနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စုန်ယန်သည် သူအတွက်လည်း လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ကို ထပ်မံဖျော်စပ်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ သောက်သုံးလိုက်၏။

အေးမြလှသော လက်ဖက်ရည်သည် သူ၏ ရင်ထဲမှ တောက်လောင်နေသော စိတ်ခံစားချက်များကို ငြိမ်းအေးသွားစေခဲ့သော်လည်း သူသည် သူ၏ ဆန္ဒများကို အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ထားခြင်းမျိုး မပြုလုပ်ခဲ့ချေ။

ဒါက ငါ့ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုအစစ်အမှန်ဖြစ်သလို စစ်မှန်တဲ့ စိတ်ခံစားချက်ပဲ... ဘာဖြစ်လို့ အတင်းအကျပ် ဖုံးကွယ်ချုပ်တည်းထားရမှာလဲ။

အကယ်၍ လူတစ်ယောက်က ကိုယ့်စိတ်ခံစားချက်တွေကို သူခိုးဓားပြတွေလို သဘောထားပြီး တိတ်တဆိတ်နဲ့ ကြောက်ရွံ့တုန်ရင်နေရမယ်ဆိုရင်တော့ ကံကြမ္မာအကျိုးအကြောင်းတရား အားလုံးကို စွန့်လွှတ်ပြီး တိုက်ရိုက်ပဲ လူဝင်စားလိုက်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်။ အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်လို့ ထူးကဲချီကျင့်စဉ်တွေကို ပင်ပန်းခံပြီး ကျင့်ကြံနေဦးမှာလဲ...

...

“အစ်ကိုကြီး ရှုန်းကျား... အစ်ကိုကြီးက မကြာသေးခင် နှစ်တွေအတွင်းမှာ ပြင်ပမှာပဲ မကြာခဏ သွားကျင့်ကြံနေပြီး အိမ်ပြန်လာခဲတယ်နော်။ မျိုးနွယ်စုအတွင်းက လက်ရှိအခြေအနေကိုကော အစ်ကိုကြီး သိရဲ့လား...”

“ဘာမှ ထပ်ပြောနေဖို့ မလိုပါဘူး... ငါတို့ မျိုးနွယ်စုထဲမှာ နောက်ထပ် ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ပေါ်ထွန်းလာတယ်ဆိုတာကို ငါ သိပြီးသားပါ။ ဒါက ကောင်းမွန်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပဲလေ။ ပန်းတစ်ပွင့်တည်း ပွင့်တာက ဥယျာဉ်တစ်ခုလုံး နွေဦးအလှတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ...”

ပြောကြားပြီးနောက် ထိုအမျိုးသားသည် ခပ်ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်ရာ သူ၏ စိတ်ထဲ၌ တောင်တစ်တောင်မှာ ကျားနှစ်ကောင် မအောင်းနိုင်ဟူသော မနာလိုဝန်တိုစိတ်မျိုး စိုးစဉ်းမျှ ရှိမနေကြောင်း ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။

သူသည် ဤမျိုးဆက်၏ အတုမရှိ ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်သူ ထန်ရှုန်းကျားပင်။

အသက်နှစ်ရာအရွယ်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း သူသည် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် အလယ်အလတ်တွင် ခိုင်မာစွာ ခြေကုပ်ယူထားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခု မျိုးနွယ်စုအစည်းအဝေးသို့ သူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာရခြင်း၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာလည်း မျိုးနွယ်စု၏ ခရမ်းရောင်နန်းတော် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ဖြစ်သော ပုံသဏ္ဌာန်ရာချီ ရှင်ခြင်းသေခြင်းတံတိုင်းကို ရယူကျင့်ကြံရန်အတွက်ပင်။

သူသည် စကားပြောဆိုရင်းနှင့်ပင် ဘိုးဘွားအမြုတေကြော လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လာခဲ့ပြီး လူအုပ်ကြီးကို ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုလိုက်ကာ သူ၏ ပါရမီထက် သာလွန်သည်ဟု ဆိုကြသော ထိုပါရမီရှင်အသစ်ကို ရှာဖွေရန် ပတ်ပတ်လည်သို့ လှမ်းမြော်ကာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

သို့သော် သူ မြင်တွေ့ရသမျှမှာ ရင်းနှီးပြီးသား မျက်နှာဟောင်းများနှင့် လူငယ်မျိုးဆက်များသာ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အမှတ်မထင်ဘဲ တောင်ထိပ်ရှိ ရှေးဟောင်းနန်းဆောင်ဆီသို့ မော့ကြည့်မိလိုက်တော့သည်။

ထိုရှေးဟောင်းနန်းဆောင်အတွင်း၌မူ ဝတ်ရုံပြာဆင်ယင်ထားသော နတ်ဘုရားမသည် အောက်ခြေသို့ ခေတ္တမျှ လှမ်းမျှော်ကြည့်ရှုနေခဲ့၏။

ထန်ရှုန်းကျားသည် ကမန်းကတန်းပင် ဦးခေါင်းကို ညွှတ်လိုက်ပြီး လက်သီးဆုပ်ကာ အဝေးမှနေ၍ အရိုအသေပြု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့ အမှတ်မထင် မော့ကြည့်လိုက်ခြင်းကြောင့်ပင် ဝတ်ရုံပြာဆင်ယင်ထားသော နတ်ဘုရားမ၏ ဘေးနားတွင် ထိုင်နေသည့် လူငယ်တစ်ဦးကို သူ သတိပြုမိသွားခဲ့ရသည်။

သူသည် အလျင်အမြန်ပင် ခေါင်းကို ပြန်လည်လှည့်လိုက်ပြီး ထန်ရှောက်ခုန်းရှိရာဘက်သို့ တိုးကပ်သွားကာ မေးလိုက်သည်။

“တတိယဦးလေး...”

သူ စကားပင် မဆုံးသေးခင်မှာပင် ထန်ရှောက်ခုန်းက ကြားဖြတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

“ရှုန်းကျား... မင်း ရှာနေတဲ့သူက မင်း အခုလေးတင် မြင်လိုက်ရတဲ့သူပဲ”

ထန်ရှုန်းကျား : …..

သူသည် ချက်ချင်းပင် မှင်တက်သွားခဲ့ရပြီး အလွန်တရာ အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။

ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်နဲ့ နတ်ဘုရားရင်သွေးအဆင့်ကြားက ကွာခြားချက်က မိုးနဲ့မြေလို ဝေးကွာလွန်းတာ...

အဲဒီအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ဆိုတာ ကြက်သွေးရောင်နန်းတော်ကနေ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်ကို တက်ရတာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုခက်တာ မဟုတ်ဘူးလား...

ဒါဆိုရင်... ဒီလောက် မြင့်မြတ်လှတဲ့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ရှေးဘိုးဘေးကြီးက သူမရဲ့ဘေးနားမှာ လူငယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အနီးကပ် ရှိနေခွင့်ပြုထားရတာလဲ...

နေပါဦး... သူမကိုယ်တိုင်ကပဲ အဲဒီလူငယ်ကို တိုက်ရိုက် လမ်းညွှန်ပြသပေးဖို့ စီစဉ်နေတာများလား...

အခန်း။ ၃၅၂

“ဒါမျိုးက တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး မဟုတ်လား...”

ဘာဖြစ်လို့လဲ။

ထန်ရှောက်ခုန်းသည် သူ့ကို ငေးမှိုင်သော အမူအရာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဤမျိုးနွယ်စု၏ ပါရမီရှင် လူငယ်လေး ဘာတွေးနေသည်ကို သဘာဝကျကျပင် နားလည်လိုက်သည်။

ငါကတော့ အစပိုင်းမှာ... မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဒီပါရမီရှင်နှစ်ယောက်ကို ညီအစ်ကိုအရင်းတွေလို ရင်းနှီးသွားအောင် နောက်ကွယ်ကနေ တိတ်တဆိတ် စီစဉ်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားခဲ့တာ။

ဒါမှလည်း... တောင်တစ်တောင်မှာ ကျားနှစ်ကောင် မအောင်းနိုင်ဘူးဆိုတဲ့ အခြေအနေမျိုးကို ကြိုတင်ပြီး ကာကွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား...

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ထန်ရှောက်ခုန်းကိုယ်တိုင်ပင် ဘာစကား ပြောရမှန်း မသိတော့ချေ။

အကြောင်းမူကား သူ၏ မွေးစားသား ရှောင်ဟန်က မြင့်မြတ်လှသော ရှေးဘိုးဘေးကြီးကို နမ်းရှုံ့လိုက်သည်ကို သူကိုယ်တိုင် မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

သူ အသေအချာ မြင်လိုက်ရခြင်းပင်။

ထိုလုပ်ရပ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်တရာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လွန်းသည်။

မြင့်မြတ်လှသော ရှေးဘိုးဘေးကြီးမှာ ရုန်းမရဘဲ အချုပ်ခံလိုက်ရခြင်းပင်။

ထိုသို့ အချုပ်ခံလိုက်ရသော ရှေးဘိုးဘေးကြီးကို ရှောင်ဟန်က ကိုယ်ကိုကိုင်းညွှတ်လျက် အပိုင် စုပ်နမ်းလိုက်ခြင်းပင်။

အောက်ခြေရှိ မျိုးနွယ်စုဝင်အများအပြားလည်း ဤမြင်ကွင်းကို လှမ်းမြင်လိုက်ကြသည်။

လူတိုင်းက ရှောင်ဟန်တစ်ယောက် ရှေးဘိုးဘေးကြီး၏ စွမ်းအားဖြင့် လွင့်ထွက်သွားလိမ့်မည်ဖြစ်ကာ သူနှင့် ထိုက်တန်သော ပြစ်ဒဏ်ပင်ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း ရှောင်ဟန်မှာ လွင့်ထွက်မသွားခဲ့ချေ။

လွင့်ထွက်မသွားရုံတင်မကဘဲ ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ရှေးဘိုးဘေးကြီး၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကပ်သောက်နေပြီး ရှေးဘိုးဘေးကြီးကလည်း ၎င်းကို သောက်သုံးနေခဲ့သည်။

ဒါ... ဒါက ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ...

ဒါက ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်လိုက်တာပဲ။

မြင့်မြတ်လှတဲ့ ရှေးဘိုးဘေးကြီးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဆက်ဆံပြောဆိုတာမျိုး ရှိနိုင်တာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ရှေးဘိုးဘေးရဲ့ လမ်းညွှန်ပြသမှု ဒါမှမဟုတ် ရှေးဘိုးဘေးက ပညာရပ်တွေ လက်ဆင့်ကမ်းပေးတာမျိုးပဲ ဖြစ်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား...

အခုလို ရှေးဘိုးဘေးကို နမ်းရှုံ့တာမျိုးကျတော့ ကမ္ဘာဦးကတည်းက ဘယ်စာအုပ်၊ ဘယ်မှတ်တမ်းမှာများ ရှိဖူးလို့လဲ။

ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းလူမျိုးစု၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုး တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးချေ။

ယနေ့တွင်မူ သူတို့ မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

စောစီးစွာ ရောက်ရှိနေကြသော အသက်ကြီးရင့်သူ အဖိုးအိုကြီးများအားလုံးမှာ လောကအမြင်ရှိသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ ဗုံးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်သွားကြသော်လည်း တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ဤအကြောင်းအရာကို ထုတ်ဖော်မပြောကြဘဲ အားလုံး စုပေါင်း၍ မှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးနေကြသကဲ့သို့ ပြုမူနေကြတော့သည်။

ဤခဏ၌ပင် အပြင်ဘက်မှ အခြားလူတစ်ဦး လှမ်းဝင်လာခဲ့ပြန်ရာ ထိုသူမှာ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်သို့ အသစ်စက်စက် တက်လှမ်းအောင်မြင်ထားသည့် ထန်ယီပင်။

ထန်ယီသည် ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာဖြင့် ကြီးကဲသူများ၏ နာမည်များကို တစ်ဦးချင်းစီ ခေါ်ဆိုနှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် ထန်ရှောက်ခုန်းကို မြင်တွေ့သည့်အခါ သဘာဝအတိုင်း မေးလိုက်သည်။

“တတိယဦးလေး... အစ်ကိုဟန်ကော ဘယ်ရောက်နေလဲခင်ဗျာ”

ထန်ရှောက်ခုန်းက တောင်ထိပ်ရှိ ရှေးဟောင်းနန်းဆောင်ရှိရာဘက်သို့ မျက်လုံးဖြင့် အချက်ပြလိုက်၏။

ထန်ယီ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ကမန်းကတန်းပင် ဦးညွှတ်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်မိပြီးနောက် လန့်ဖျန့်သွားသကဲ့သို့ နောက်သို့ ဆုတ်သွားခဲ့ကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။

ထန်ရှောက်ခုန်းသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးကို သပ်ရင်း ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်နေခဲ့၏။

သူကိုယ်တိုင် အံ့အားသင့်မှုများ ငြိမ်းအေးသွားခဲ့ပြီးကတည်းက သူသည် အခြားသူများက သူ့ကို “ရှောင်ဟန် ဘယ်သွားလဲ” ဟု လာရောက်မေးမြန်းမည့်အချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်းပင်။

ထို့နောက် သူတို့ကို လမ်းညွှန်ပြသပေးကာ သူတို့၏ အံ့အားသင့် တုန်လှုပ်နေကြသည့် အမူအရာများနှင့် “ဘုရားရေ...” ဟု ရေရွတ်မိကြသော မျက်နှာပေးများကို ကြည့်ရှုနေခဲ့ခြင်းပင်။

အခြားသူများ၏ အံ့အားသင့်နေမှုကို မြင်တွေ့ရခြင်းက သူ့အား ဖော်ပြရန်ခက်ခဲသော စိတ်ကျေနပ်မှုတစ်ခုကို ရရှိစေခဲ့သည်။

...

...

မျိုးနွယ်စုအစည်းအဝေး ဆိုသည်မှာ အနှစ်သာရအားဖြင့် မျိုးနွယ်စုအတွင်းရှိ အသက်ကြီးရင့်သူများနှင့် လူငယ်မျိုးဆက်များ အတူတကွ ဆုံစည်းကြပြီး လူငယ်မျိုးဆက်များအတွက် အိမ်ထောင်ဖက်များ စီစဉ်ပေးခြင်း၊ လူကြီးပိုင်းများအနေဖြင့် အခွင့်အလမ်းများအတွက် လက်တွဲပူးပေါင်းကြခြင်းနှင့် အောက်ခြေလူများကြားရှိ ပဋိပက္ခများကို အလွယ်တကား ဖြေရှင်းပေးခြင်းတို့သာ ဖြစ်သည်။

ပြင်ပကမ္ဘာတွင် အသက်လု၍ လုယူတိုက်ခိုက်နေရမည့် အရင်းအမြစ်များကို ဤနေရာတွင်မူ ရယ်မောမြူးထူးရင်းနှင့်ပင် အလွယ်တကူ ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်ကြပြီး ထို့နောက်တွင်မူ ကြီးကဲသူများက ရှားပါးလှသော ထူးကဲချီသစ်သီးအချို့ကို ခွဲဝေချီးမြှင့်ပေးတတ်ကြသည်။

ဤထူးကဲချီသစ်သီးများမှာ အလွန်တရာ ထူးခြားလှပြီး အများအားဖြင့် အသက်သက်တမ်းကို နှစ်နှစ် သို့မဟုတ် သုံးနှစ်ခန့် တိုးမြင့်ပေးနိုင်သောအာနိသင် ရှိကြသော်လည်း အာနိသင်မှာ ထပ်ခါတလဲလဲ သောက်သုံး၍မူ မရချေ။

သက်တမ်းတိုးမြင့်ပေးနိုင်သည့် အချိန်ပမာဏမှာ အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အသက်ကို စိုးစဉ်းမျှ ပိုမိုရှည်ကြာစေနိုင်သည့် စွမ်းရည်ကြောင့်ပင် ကျင့်ကြံသူအားလုံးက အလွန်တရာ အလိုရှိနေကြခြင်းပင်။

စုန်ယန်သည်လည်း ပန်းသီးပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ဝိညာဉ်သစ်သီးတစ်လုံးကို ရရှိခဲ့၏။

သူသည် ၎င်းကို တစ်ကိုက် ကိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာထူးခြားမှုကိုမျှ မခံစားလိုက်ရချေ။

မျိုးနွယ်စု၏ အစားအသောက် ပြင်ဆင်ကျွေးမွေးချိန်များတွင် အကြီးအကဲများအနေဖြင့် အောက်ခြေလူများနှင့် အတူတကွ ပူးပေါင်းပါဝင်ရန် မလိုအပ်ဘဲ တောင်ထိပ်ရှိ ရှေးဟောင်းနန်းဆောင်အတွင်း၌သာ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ သုံးဆောင်နိုင်ကြသည်။

ယခင်ကမူ အစားအသောက်ကို တစ်ကိုယ်စာသာ ပြင်ဆင်လေ့ရှိသော်လည်း ယနေ့တွင်မူ နင်ရှင်း ရှေးဘိုးဘေးကြီးသည် အစားအသောက်ကို နှစ်ကိုယ်စာ သီးသန့်ပြင်ဆင်ရန် အထူးတလည် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

ရှားပါးလှသော မိစ္ဆာသားရဲ၏ အသည်းနှင့် ခြံဆီများကို အသုံးပြု၍ ချက်ပြုတ်ထားသည့် အထူးဟင်းလျာကို လာရောက်ချပြသည့်အခါ စုန်ယန်သည် ထိုဟင်းလျာ၏ မွှေးပျံ့လှသော အနံ့အသက်ကို အဝဝ ရှူရှိုက်လိုက်ရင်း ဘိုးဘွားဥယျာဉ်အတွင်း၌ စားသောက်နေကြသော ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းလူမျိုးစုဝင်များကို လှမ်းမြော်ကာ ကြည့်ရှုလိုက်၏။

လူဦးရေစုစုပေါင်းမှာ ငါးရာကျော်ခန့်သာ ရှိပြီး ၎င်းမှာ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းလူမျိုးစုတစ်ခုလုံး၏ လူဦးရေနီးပါးပင်။

လူဦးရေ နည်းပါးလှသော်လည်း သူတို့ရရှိထားသည့် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များမှာမူ အလွန်တရာ အင်အားထုထည် ကြီးမားသည်။

ဒါက မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘိုးဘွားအမြုတေကြော ဖြစ်တည်မှုနဲ့ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တို့ကြောင့် ရရှိလာတဲ့ အခွင့်ထူးခံ နယ်မြေပဲ။

ဤအချိန်မှစ၍ စုန်ယန် စတင်ခံစားလိုက်ရသည်မှာ သူသည် နောက်နောင်တွင် သာမန်မျိုးနွယ်စုဝင်များကြား၌ ရောနှောနေထိုင်ရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

အကြောင်းမူကား ဤနင်ရှင်း ရှေးဘိုးဘေးကြီးသည် သူ့အား သူမ၏ ဘေးနား၌သာ တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုပြီး ချည်နှောင်ထားတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သေချာသည်မှာ နင်ရှင်း ရှေးဘိုးဘေးကြီး၏ စိတ်ဆန္ဒအစစ်အမှန်မှာ ချည်နှောင်ခြင်းနှင့် စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဘိုးဘေးများ၏ ရွေးချယ်ခြင်းကို ခံထားရသည့် ဤလူငယ်လေးအား အောက်ခြေလူငယ်များ၏ အရေးမပါသော ကိစ္စရပ်များတွင် အချိန်ပုပ်မခံစေဘဲ ကျင့်ကြံခြင်း၌သာ စိတ်ရှိလက်ရှိ အာရုံစိုက်စေလျက် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာစေရန် မျှော်လင့်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် စုန်ယန်အတွက်မူ ဤလုပ်ရပ်မှာ ချည်နှောင်ခြင်းနှင့် စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုခြင်းသာ ဖြစ်နေခဲ့၏။

အကြောင်းမူကား နင်ရှင်း ရှေးဘိုးဘေးကြီးက သူ့အပေါ် မျှော်လင့်ထားသည့်အရာမှာ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းလူမျိုးစု၏ ဘိုးဘေးများက မျှော်လင့်ထားသည့်အရာနှင့် ထပ်တူထပ်မျှ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ဤလမ်းကြောင်း၏ လမ်းဆုံးတွင်မူ သူသည် ကြီးမားသော တန်ဖိုးတစ်ခုကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ရဖွယ် ရှိသည်။

စုန်ယန်သည် အလကားရလျှင် ပြီးရောဆိုသည့် လူစားမျိုးမဟုတ်ချေ။ အခြားသူများ၏ ကျေးဇူးကို ခံစားထားရသဖြင့် စိတ်ထဲမှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကျေးဇူးတင်မိသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်ပြီး ရေတစ်စက်စာ ကျေးဇူးကို စမ်းရေတွင်းတစ်တွင်းစာ ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန်အတွက်လည်း သူ့မှာ ဘာပြဿနာမျှမရှိချေ။

သို့သော် အကယ်၍ သူ၏ အသက်နှင့်လဲ၍ ပေးဆပ်ရမည်ဆိုပါကမူ လုံးဝ ဖြစ်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ထိုတန်ဖိုးကို မည်ကဲ့သို့ ပေးဆပ်ရမည်ကိုမူ သူ အသေအချာ မသိသေးချေ။

ထို့ကြောင့် ဤလမ်းကြောင်းကို သူ လုံးဝ လျှောက်လှမ်းမည်မဟုတ်ပေ။

သူ လျှောက်လှမ်းခြင်းမပြုဟု ဆုံးဖြတ်ထားသော်လည်း သူ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော အချိန်အခါကောင်းမှာမူ အတော်အတန် ရင့်ကျက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အပြည့်အဝ ပြီးပြည့်စုံခြင်းမရှိသေးသော်လည်း လှုပ်ရှားရန်အတွက်မူ အချိန်ကျရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သူသည် ရှေးဘိုးဘေးကြီး၏ ဘေးနားတွင် ထိုင်နေရပြီဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်များကိုလည်း ရရှိထားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဒါဆိုရင်... မိစ္ဆာရဟန်းကို စတင်အရေးယူရမယ့် အချိန်ပဲ။

ထိုမိစ္ဆာရဟန်းမှာ သူနှင့် မတူချေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းငါးဆယ်ပတ်လုံး သူက တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေချိန်တွင် ထိုမိစ္ဆာရဟန်းမှာမူ ပြင်ပကမ္ဘာ၌ ပြဿနာပေါင်းစုံကို ဖန်တီးနေခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုမိစ္ဆာရဟန်းသည် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် နှောင်းပိုင်းတွင် ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်ဘဲ ပိတ်မိနေခဲ့သည်။

သူ၏ ကျင့်စဉ်အပြည့်အဝ ပြီးပြည့်စုံစေရန်အတွက်လည်း ထိုမိစ္ဆာရဟန်းကို သေချာပေါက် လိုအပ်သည်။

ယခင်ကမူ မိစ္ဆာရဟန်းက သူအား ရိပ်မိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ရှောင်ရှားခဲ့ပြီး ၎င်းနှင့်

ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာများကို စူးစမ်းခြင်းမပြုခဲ့ချေ။

ယခုအခါတွင်မူ သူသည် တစ်ပါးသူ၏ ဓားကို ငှား၍ သတ်ရမည့် အကွက်ကို ဆင်ရတော့မည်။

အရသာထူးကဲလှသော မိစ္ဆာသားရဲ၏ အသည်းနှင့် ခြံဆီဟင်းလျာကို စုန်ယန်သည် နင်ရှင်း ရှေးဘိုးဘေးကြီး၏ အမူအရာအတိုင်း လိုက်လံတုပလျက် တစ်ငုံမျှသာ မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်၏။

ဝတ်ရုံပြာဆင်ယင်ထားသော နတ်ဘုရားမက သူ့ကို လှမ်းကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

“တစ်စုံတစ်ခု အဆင်မပြေလို့လား...”

စုန်ယန်က “သား လူတစ်ယောက်ကို သတ်ချင်လို့ပါ” ဟု ပြောလိုက်၏။

ဝတ်ရုံပြာဆင်ယင်ထားသော နတ်ဘုရားမက “မင်း သတ်နိုင်ပါ့မလား...” ဟု ထပ်မေးပြန်သည်။

စုန်ယန် ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်မှာ အကယ်၍ သူက ခေါင်းခါလျက် မသတ်နိုင်ဘူးဟု ပြောလိုက်မည်ဆိုပါက ထိုဝတ်ရုံပြာဆင်ယင်ထားသော နတ်ဘုရားမသည် သေချာပေါက်ပင် “ဒါဆိုရင် ကျင့်ကြံခြင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်စမ်းပါ။ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် အလယ်အလတ်ကို လျင်လျင်မြန်မြန် တက်လှမ်းပြီးမှ ပုံသဏ္ဌာန်ရာချီ ရှင်ခြင်းသေခြင်းတံတိုင်းကို သေသေချာချာ ကျင့်ကြံ” ဟု ပြောဆိုလိမ့်မည်ပင်။

အကယ်၍ သူက ခေါင်းညိတ်လျက် “သတ်နိုင်တယ်” ဟု ပြောမည်ဆိုလျှင်လည်း သူမက “သူ့နာမည်ကို ပြော ငါ မင်းအတွက် လူလွှတ်ပြီး သတ်ခိုင်းလိုက်မယ်” သို့မဟုတ် “ငါကိုယ်တိုင် မင်းနဲ့အတူ တစ်ခေါက် လိုက်ခဲ့ပေးမယ်” ဟု ဆိုပေလိမ့်မည်။

စုန်ယန်သည် မိစ္ဆာရဟန်းကို သတ်ရန် ကြံရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း နတ်ဘုရားရင်သွေးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်သွားရုံမျှဖြင့် အရာအားလုံး ပြီးမြောက်သွားလိမ့်မည်ဟု ကလေးကလားတွေးကာ အယုံအကြည်မရှိချေ။

ဒါက ကစားပွဲတစ်ခုပဲ။

ဒါက... ဟို မိစ္ဆာရဟန်း နှစ်ပေါင်းငါးဆယ်ကျော်တိုင်တိုင် တိတ်တဆိတ် အကွက်ဆင်ထားခဲ့တာပဲ။

သူ့ကို သတ်ချင်တယ်ဆိုရင်... အရင်ဆုံး အဲဒီအကွက်ကို အသေအချာ တွက်ချက်မြင်အောင် ကြည့်ရမယ်...

ပြီးရင်တော့... ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းလူမျိုးစုရဲ့ နှစ်ပေါင်းငါးထောင်သက်တမ်းရှိတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကြီးကို သုံးပြီး အဲဒီအကွက်ကို အမြစ်ပါမကျန် အပြတ်တိုက်ဖျက်ပစ်ရမယ်...

ထို့ကြောင့် စုန်ယန်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် တစ်ဖန် ပြန်လည်၍ ခေါင်းခါပြလိုက်တော့သည်။