အခန်း ၂၅၀

🍋 Chapter 250

ကျိုးထျန်း၏ တောင်းဆိုချက်ကြောင့် ချိုက်ကျန်းသုန်အပါအဝင် လူသုံးဦးစလုံး စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကြရသည်။

၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ အကျိုးစီးပွားအချို့ကို စွန့်လွှတ်ရလျှင်ပင် ကျိုးထျန်း၏ ဆန္ဒကို အစွမ်းကုန် ဖြည့်ဆည်းပေးချင်ကြပေသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့တွင် ထိုသို့လုပ်ပိုင်ခွင့် လုံးဝမရှိချေ။

မကူညီချင်၍ မဟုတ်ဘဲ မတတ်နိုင်ကြခြင်းသာ ဖြစ်၏။

ကျောင်းသားသမဂ္ဂတစ်ခုလုံးတွင် ကျောင်းသားများ၏ အတွင်းပိုင်းမဲခွဲရွေးချယ်မှုဖြင့် မဟုတ်ဘဲ ခန့်အပ်သည့် ရာထူးနှစ်ခုသာ ရှိသည်။

၎င်းတို့မှာ ဥက္ကဋ္ဌနှင့် ဒုဥက္ကဋ္ဌရာထူးတို့ ဖြစ်ကြသည်။

ဤရာထူးနှစ်ခုသည် ကျောင်းသားသမဂ္ဂ၏ အသက်ဝိညာဉ်ဖြစ်ရာ အကယ်၍ ကျောင်းသားများ၏ မဲပေးမှုသက်သက်ဖြင့်သာ ရွေးချယ်မည်ဆိုပါက မရိုးသားသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည့် ကျောင်းသားအချို့က မလျော်ကန်သော နည်းလမ်းများဖြင့် အလွယ်တကူ ရယူသွားနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ကျောင်းတော်က ဤရာထူးနှစ်ခုအတွက် ရွေးချယ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်တွင် ကြားဖြတ်ဝင်ရောက် စွက်ဖက်လေ့ရှိပြီး အနည်းဆုံးတော့ ပညာရေး သို့မဟုတ် ကိုယ်ကျင့်တရား စံနှုန်းမမီသော ကျောင်းသားများကို ဖယ်ထုတ်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

ကျောင်းသားသမဂ္ဂသည် လူ့အဖွဲ့အစည်းအသေးစားလေးတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း အကယ်၍ မည်သည့်ထိန်းချုပ်မှုမျှမရှိဘဲ သန့်စင်သော "ဒီမိုကရေစီ" စနစ်ကိုသာ ကျင့်သုံးမည်ဆိုပါက နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ လုံးဝ ဒီမိုကရေစီမကျသော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ပြောရလျှင် ကျောင်းအာဏာပိုင် အကြီးအကဲများ၏ ခြုံငုံကြည့်မြင်နိုင်စွမ်းနှင့် ကျောင်းသားများ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းမှာ သာမန်လူများထက် များစွာ သာလွန်လှသဖြင့် ၎င်းတို့က ပိုမို မျှတသော ဒိုင်လူကြီးများ ဖြစ်ကြပေသည်။

သို့သော် ထိုအကြီးအကဲများတွင် ကိုယ်ပိုင်ဘက်လိုက်မှု မရှိသလောက် နည်းပါးသည်ဆိုသည့် အချက်အပေါ်တွင်သာ အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်၏။

ခုန်းဖန်ကဲ့သို့ ထင်ရှားသော ကိုယ်ပိုင်ဘက်လိုက်မှုများ ရှိနေသူမျိုးကျပြန်တော့လည်း ဟန်တုန်ကဲ့သို့သော လူမျိုးကို ကျောင်းသားသမဂ္ဂ၏ စီမံခန့်ခွဲမှုအလွှာထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ပြုခဲ့လေသည်။

ဤအချက်က အခြားသော ကျောင်းသားများ၊ အထူးသဖြင့် မိမိတို့၏ ကိုယ်ရေးရာဇဝင်ကို ပိုမိုတောက်ပစေရန်အတွက် ကျောင်းသားသမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်လိုကြသော ထူးချွန်ထက်မြက်သည့် ကျောင်းသားများအတွက်မူ အလွန်အမင်း မတရားလှချေ။

သို့သော် ကျိုးထျန်းအတွက်မူ ဤအရာက မကောင်းသောအချက် ဖြစ်မနေပေ။

ချိုက်ကျန်းသုန်သည် အတန်ကြာအောင် ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ကို တင်းခံကာ နှိပ်နယ်သည့် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ဇိမ်ခံနေသော ကျိုးထျန်းကို ကြည့်ရင်း တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ကျိုးထျန်း... အခြားရာထူးတွေဆိုရင် အဆင်ပြေပေမဲ့ ကျောင်းသားသမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌ ရာထူးကိုတော့ ငါတို့ တကယ် ဆုံးဖြတ်ပေးလို့ မရဘူး”

သူသည် စကားပြောနေစဉ်အတွင်း တစ်ဖက်လူ ဒေါသထွက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ကျိုးထျန်း၏ မျက်နှာအမူအရာကို အကဲခတ်နေမိသည်။

“မင်းပဲ ခုနက ဘယ်ရာထူးဖြစ်ဖြစ် ရတယ်လို့ ပြောပြီးတော့၊ အခုကျမှ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း စိတ်ပြောင်းသွားတာလား၊ မြန်လှချေလား”

“ငါ... ငါ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ တကယ် မတတ်နိုင်လို့ပါ၊ ဒီရာထူးက ကျောင်းအကြီးအကဲတွေရဲ့ သဘောတူညီချက် လိုအပ်တယ်”

ချိုက်ကျန်းသုန်သည် ဤနေရာတွင် စကားအရာ၌ ဆွံ့အသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ခေါင်းကို ငုံ့ထားကာ တစ်ဖက်လူကို တည့်တည့်မကြည့်ရဲတော့ချေ။

“ကျောင်းအကြီးအကဲတွေရဲ့ သဘောတူညီချက် ဟုတ်လား”

“ဒါဆို ဟန်တုန်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒုဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်လာတာလဲ”

ချိုက်ကျန်းသုန်က ပွင့်လင်းစွာပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“သူက ဒုကျောင်းအုပ်ခုန်းရဲ့ အဆက်အသွယ်ကနေတစ်ဆင့် ဝင်လာတာပါ၊ ဒုကျောင်းအုပ်ခုန်းက သူ့ကို အမြဲတမ်းအထင်ကြီးပြီး ဟန်တုန်ကို ထောက်ခံချက်ပေးခဲ့တာ”

“သူက ကျောင်းရဲ့ ထိပ်တန်းအကြီးအကဲတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်လို့ ဟန်တုန်အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ ထောက်ခံချက်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ဒီရာထူးကို ရခဲ့တာပေါ့၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခြားကျောင်းအကြီးအကဲတွေကလည်း ကန့်ကွက်ကြမှာ မဟုတ်ဘူးလေ”

“ဒါဆို မင်းတို့ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌကကော”

“ဥက္ကဋ္ဌက အပြင်မှာ အလုပ်သင်ဆင်းနေတာကြာပြီဖြစ်လို့ ကျောင်းကို မပြန်လာတာ ကြာလှပါပြီ၊ ပြီးတော့ ဟန်တုန် ရာထူးရကတည်းက သူက ကိစ္စဝိစ္စအားလုံးကို လုံးဝလွှတ်ထားခဲ့ပြီး ဟန်တုန်ကိုပဲ အားလုံး လွှဲပေးထားခဲ့တာ”

ကျိုးထျန်းသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။

“ဟန်တုန်က အလုပ်တစ်ခုကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မယ့် လူစားမျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ အမှန်တော့ အသေးစိတ် ကိစ္စတွေကို မင်းတို့ပဲ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့ကြတာ မဟုတ်လား”

ထိုအရပ်ရှည်ရှည် လူကြီးက ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း အူကြောင်ကြောင်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

“မင်းက တကယ်ကို တော်တာပဲ၊ ချက်ချင်း ခန့်မှန်းမိတာပဲ၊ မှန်ပါတယ်၊ ဟန်တုန်က ဘာကိုမှ သိပ်မကိုင်တွယ်ပါဘူး၊ သူက ကျောင်းအကြီးအကဲတွေ၊ ဆရာ၊ ဆရာမတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ပဲ တာဝန်ယူတာ၊ အသေးစိတ် ကိစ္စအားလုံးကို ငါတို့ပဲ ဖြေရှင်းရတာပါ”

ကျိုးထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

၎င်းက ကောင်းမွန်လှပေသည်၊ အနည်းဆုံးတော့ အဖွဲ့အစည်းက ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ သူ ကျောင်းသားသမဂ္ဂထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်တွင် ဘာမှမသိဘဲ ယောက်ယက်ခတ်နေရန် မလိုတော့ချေ။

ထို့ပြင် သူသည် ကျောင်းသားသမဂ္ဂကဲ့သို့သော အသေးအဖွဲ ကိစ္စရပ်များတွင် အင်အားအလွန်အမင်း ကုန်ဆုံးရန် မဖြစ်နိုင်ရာ လူအနည်းငယ်က သူ့အတွက် အလကား အလုပ်လုပ်ပေးကြမည်ဆိုပါက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“ဟန်တုန် ကျောင်းထွက်သွားပြီဆိုတော့ သူ့ရာထူးက လစ်လပ်နေပြီပေါ့၊ ငါကော အဲဒီနေရာနဲ့ သင့်တော်လား”

“သင့်တော်တာပေါ့ဗျာ”

“လုံးဝကို သင့်တော်ပါတယ်”

“အရမ်း သင့်တော်တယ်”

လူသုံးဦးစလုံးက ပျာပျာသလဲ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့အားလုံး၏ မျက်နှာတွင် အူကြောင်ကြောင် အပြုံးများကို အတင်းအကျပ် ဖော်ပြထားကြသည်။

“ဒါပေမဲ့... ငါ အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ဒီကိစ္စကို ငါတို့ နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် မရှိပါဘူး...”

ကျိုးထျန်း ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဟန်တုန်က ဒုကျောင်းအုပ်ခုန်းရဲ့ အဆက်အသွယ်ကို သုံးနိုင်ရင် ငါကော ဘာလို့ မသုံးနိုင်ရမှာလဲ”

ချိုက်ကျန်းသုန် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လာခဲ့သည်။

“မင်း ဆိုလိုတာက...”

“ဒီဖုန်းကို သုံးပြီး ဒုကျောင်းအုပ်ခုန်းရဲ့ ရုံးခန်းကို လှမ်းခေါ်လိုက်၊ ငါ သူ့ကို ဒီအကြောင်း ပြောလိုက်မယ်”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ငါ အခုချက်ချင်း လုပ်လိုက်ပါ့မယ်”

ထိုအရပ်ရှည်ရှည် လူကြီးက စားပွဲပေါ်ရှိ ကျောင်းတွင်း ဖုန်းနံပါတ်စာအုပ်ကို ပျာပျာသလဲ ကောက်ကိုင်ကာ နံပါတ်နှိပ်၍ ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

ဖုန်းသံ အနည်းငယ် မြည်သွားပြီးနောက် တစ်ဖက်မှ တည်ငြိမ်လေးနက်သော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဟဲလို... ဘယ်သူလဲခင်ဗျာ”

“ဒုကျောင်းအုပ်ခုန်း... ကျွန်တော် ကျိုးထျန်းပါ”

“အော်... မင်းကိုး၊ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ”

ကျိုးထျန်း၏ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ခုန်းဖန်၏ လေသံမှာ သိသိသာသာ ပိုမို ရင်းနှီးပျူငှာ သွားခဲ့သည်။

ဤအချက်က ဘေးနားရှိ လူသုံးဦးကို အချင်းချင်း အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်မိစေသည်။

ကျိုးထျန်းသည် လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဒုကျောင်းအုပ်ခုန်းနှင့် အမှန်တကယ် ရင်းနှီးသည့် ဆက်ဆံရေး ရှိကြောင်း ၎င်းတို့ သိရှိလိုက်ကြသည်။

“ဆရာကြီး... ကျွန်တော် အခု ကျောင်းသားသမဂ္ဂ ရုံးခန်းထဲမှာ ရောက်နေတာ၊ အရင်က ဟန်တုန်က ကျောင်းသားသမဂ္ဂရဲ့ ဒုဥက္ကဋ္ဌ မဟုတ်လား”

“ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က သူ့ထက် မနိမ့်ဘူးလို့ ထင်တာပဲ ပြီးတော့ သူ ထွက်သွားတော့ ဒီရာထူးကလည်း လစ်လပ်နေပြီလေ၊ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ဒီရာထူးကို ယူဖို့ အခွင့်အရေး ရှိမလားလို့ သိချင်လို့ပါ”

ကျိုးထျန်းက စကားပလ္လင်ခံမနေဘဲ မိမိ၏ လိုအပ်ချက်ကို ဗြောင်ကျကျ တိုက်ရိုက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“အင်း...”

ခုန်းဖန် စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူသည် ကျိုးထျန်း ဆိုလိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို သေချာပေါက် နားလည်ပေသည်။

ဟန်တုန်က အရင်က မင်းကို လာဘ်ထိုးခဲ့လို့ မင်း သူ့ကို ဒုဥက္ကဋ္ဌ ရာထူး ပေးခဲ့တယ်၊ အခု ငါက မင်းကို ငွေပေးနေတာဆိုတော့ ဆက်ဆံမှုက အတူတူပဲဖြစ်သင့်တယ် မဟုတ်လား။

“မင်းက ကျောင်းကို ရောက်တာ သိပ်မကြာသေးဘူးလေ၊ ပထမနှစ် ကျောင်းသားတစ်ယောက်က ဒုဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် အားလုံးကို အသိအမှတ်ပြုခိုင်းဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ့်အပြင် အခြား အကြီးအကဲတွေဆီကလည်း ကန့်ကွက်သံတွေ ထွက်လာနိုင်တယ်၊ ငါတို့အားလုံး ဖိအားတွေ ကြုံရလိမ့်မယ်”

ခုန်းဖန်ကမူ ပြတ်သားသော အဖြေကို မပေးခဲ့သော်လည်း ဤအရာက လွယ်ကူလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သွယ်ဝိုက်၍ ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်းသည် ဤကဲ့သို့သော တုံ့ပြန်မှုကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူက ဝါရင့် မြေခွေးအိုကြီး တစ်ကောင်ဖြစ်ရာ တုံးအသူ မဟုတ်ချေ။

သူက ငွေအမြောက်အမြား ပေးမည်ဟု ကတိပြုထားခဲ့သော်လည်း ၎င်းက မရောက်ရှိလာသေးမီမှာတင် တန်ဖိုးမရှိသော ကတိကဝတ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ခုန်းဖန်သည် လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ပြနိုင်သော အကျိုးအမြတ်များကို ထိုမျှလောက်အထိ လျင်မြန်စွာ ပေးအပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

"အရင်မြည်းစမ်းပြီးမှ ဝယ်ယူပါ" ဆိုသည့် စနစ်မျိုးက သူ့ထံတွင် မရှိချေ။

“ဒုကျောင်းအုပ်ခုန်း... ကျွန်တော် ဆရာကြီးရဲ့ ဆိုလိုရင်းကို သေချာပေါက် နားလည်ပါတယ်၊ ဆရာကြီးလည်း ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေတွေ ရှိနေမှာပါ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ဒီလိုမျိုး စဉ်းစားထားပါတယ်”

“ကျွန်တော့်ကို ယာယီ စမ်းသပ်ကာလ ရာထူးတစ်ခု စီစဉ်ပေးပါ၊ ကျွန်တော့်ကို အဲဒီမှာ တစ်ပတ်လောက် အလုပ်လုပ်ခွင့်ပြုပြီး စောင့်ကြည့်ပေးပါ၊ အကယ်၍ တစ်ပတ်ကြာပြီးနောက်မှာ ဆရာကြီး မကျေနပ်ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို ရာထူးကနေ ဖယ်ရှားလိုက်ပါ”

“ကျောင်းသားတွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အကဲဖြတ်ဖို့အတွက် စမ်းသပ်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုပါလို့ အခြားသူတွေကို ပြောလို့ရတာပေါ့၊ အကယ်၍ တစ်ပတ်ကြာပြီးနောက်မှာ ဆရာကြီး ကျေနပ်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် တရားဝင် ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်လာဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီတဲ့အထိ ဆက်လုပ်ခွင့်ပြုပါ”

“ဒီအစီအစဉ်အပေါ် ဆရာကြီး ဘယ်လိုထင်လဲ ခင်ဗျာ”

ခုန်းဖန်သည် သူ၏စာရေးစားပွဲတွင် ထိုင်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

‘ဒီကျိုးထျန်းက ဟန်တုန်ထက် အများကြီး ပိုပြီးလူလည်ကျတယ်၊ ပိုပြီးတော့လည်း ရင့်ကျက်တယ်၊ တကယ့်ကို ပါးနပ်တဲ့ လူပဲ၊ ကောင်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းတယ်’

ကျိုးထျန်း ပြောဆိုခဲ့သော တစ်ပတ်တာ စမ်းသပ်ကာလမှာ ယခင်က ကတိပြုထားခဲ့သည့် တစ်ပတ်တာ ငွေပေးချေမှု ကာလနှင့် ထပ်တူညီနေပြီး ၎င်းက သေချာပေါက် သွယ်ဝိုက်၍

အကယ်၍ တစ်ပတ်ကြာပြီးနောက် ငွေရောက်မလာရင် သူ့ကို ရာထူးကနေ ဖယ်ရှားနိုင်ကြောင်း ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ငွေမရောက်လာမီမှာပင် စတင် လုပ်ဆောင်သည်ကို စောင့်ကြည့်နိုင်ပေသည်။

ခုန်းဖန်သည် ကျိုးထျန်း ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်လိုခြင်းအပေါ် မည်သည့် သံသယမျှ မရှိခဲ့ချေ။

အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် သူသည် အလွန်ဝမ်းသာမိသည်။

တစ်ဖက်လူမှ မိမိ၏ အကူအညီကို လိုအပ်နေခြင်းက ကမ်းလှမ်းမှုကို လက်ခံရန်အတွက် သူ့ကို ပိုမို စိတ်အေးသက်သာစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ... မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က ကောင်းပါတယ်၊ စာရွက်စာတမ်းတစ်ခု မူကြမ်းရေးဆွဲပြီး ငါ့ဆီကို လက်မှတ်လာထိုးခိုင်းလိုက်တော့”

“ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒုကျောင်းအုပ်ခုန်း၊ ဆရာကြီးက တကယ့်ကို ကျောင်းသားတွေအတွက် အားကိုးထိုက်တဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီးပါပဲ”

“မင်းလည်း ထူးချွန်တဲ့ ကျောင်းသားတစ်ယောက်ပါပဲ”

၎င်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် အချင်းချင်း မြှောက်ပင့် စကားပြောဆိုပြီးနောက် ဖုန်းချလိုက်ကြသည်။

ကျိုးထျန်းသည် လူသုံးဦးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ ၎င်းတို့က ချက်ချင်းပင် လက်ခုပ်တီးလိုက်ကြတော့သည်။

“ဥက္ကဋ္ဌကျိုး... မင်းက တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ၊ တကယ့်ကို ထူးချွန်လှတယ်ဗျာ”

သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရာထူးအခေါ်အဝေါ် ပြောင်းလဲမှုမှာ အင်မတန် လျင်မြန်လှပေသည်။

ကျောင်းသားသမဂ္ဂဟူသော လူ့အဖွဲ့အစည်း အသေးစားလေးအတွင်း၌ ဤကျောင်းသားများသည် ပြင်ပလောက၏ မကောင်းသော အလေ့အထများနှင့် အကျင့်ဆိုးများစွာကို သင်ယူမှတ်သားထားခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။