← Chapters

အခန်း ၂၀၂

Vol. 21 Ch. 202

အခန်း ၂၀၂

Vol. 21 Ch. 202

အပိုင်း (၂၀၂)

မြောက်ပိုင်းနယ်မြေများသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက ကျန်းဟူသည် ထိုအထက်တန်းလွှာ မိသားစုများ၏ မောက်မာမှုများကို အကြိမ်ကြိမ် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရသည်။ ယခင် အောင်ပွဲခံ စားသောက်ပွဲများတွင် ထိုအဆင့်မြင့် အရာရှိများနှင့် မှူးမတ်များသည် သူတို့ကို နှိမ့်ချသော အကဲခတ်မှု၊ ဝေဖန်မှုများဖြင့် ကြည့်ရှုခဲ့ကြ၏။

သာမန်ကိစ္စရပ် တစ်ခုအတွက်ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်လုနီးပါး အမည်ကတ်ပြားများကို အကြိမ်ကြိမ် ပေးပို့ရန် တောင်းဆိုတတ်ကြပြီးမှ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပေးတတ်ကြပြီး သူတို့နှင့် ဆက်ဆံရသည်မှာ လုံးဝကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာကောင်းလှသည်။

သူက မကျေမနပ်ဖြင့် တံတွေးထွေးချလိုက်ပြီး "သောက်ကျိုးနည်း စည်းမျဉ်းတွေ! ဖေစုန့် ပုန်ကန်တုန်းက သူက ဘယ်သူ့စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်ခဲ့တာလဲ။ ဧကရာဇ်ရဲ့ စကားတွေတောင် အခု အရာမဝင်တော့ဘူးလေ။ ဒီလို ပရမ်းပတာ အချိန်ကာလတွေမှာ ဘယ်သူ့လက်သီးက ပိုမာလဲ၊ ဘယ်သူ့စကားကို နားထောင်ရမလဲ ဆိုတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ ကျန်းဟွိုင်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "စစ်သူကြီးကျန်းဟူ ပြောတာ မှန်တယ်။ အခုအချိန်က... မြောက်ပိုင်းနယ်မြေတွေက ဒီအင်အားကြီးမားတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေအတွက် ငါတို့ စည်းမျဉ်းသစ်တွေ ချမှတ်ရမယ့် အချိန်ပဲ"

ကျန်းဟွိုင်က ဤသို့ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ သူ့စိတ်ထဲတွင် အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိနေမည်ကို ကျန်းဟူ သိလိုက်ရသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။ ရှောင်းလိသည် တောင်ပိုင်းမှ လျှို့ဝှက်စာကို ဖတ်ပြီးနောက် အပြင်ထွက်သွားခဲ့သည်ကို သတိရသွားသောအခါ သူက မစိုးရိမ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ "တောင်ပိုင်းက သူလျှိုတွေက ဘာလျှို့ဝှက်စာ ပို့လိုက်တာလဲ။ မရီးဆီမှာ တစ်ခုခုများ ဖြစ်သွားတာတော့ မဟုတ်ဘူးလား"

အနောက်ဘက် တောင်ကုန်းများနောက်သို့ နေမင်းကြီး ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် ငှက်အုပ်များသည် တောင်တန်းများပေါ်မှ ဖြတ်သန်းပျံသန်းသွားကြသည်။

ပေါင်းပင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကုန်းစောင်းထက်တွင် ရှောင်းလိသည် မြင်းပေါ်၌ ခွထိုင်နေပြီး သူ၏လက်ဖဝါးထဲရှိ စာလွှာမှာမူ ကြေမွလုနီးပါး ဖြစ်နေ၏။ သူစီးနင်းလာသည့် အနက်ရောင် စစ်မြင်းစစ်စစ်သည် ပူပြင်းလှသော အိုက်စပ်စပ် ရာသီဥတုတွင် မိုင်ပေါင်းများစွာကို ဒုန်းစိုင်းစီးလာခဲ့ပြီးနောက် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ မောဟိုက်နေတော့သည်။

သူ၏အကြည့်များက အဆုံးအစမရှိသော တောင်တန်းကြီးများ ဖုံးကွယ်ထားသည့် အဝေးမှ တောင်ပိုင်းဆီသို့ ခေါင်းမာစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေဆဲပင်။

နန်ချန်သို့ ဝိန်းယွီ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကတည်းက သူ လျှို့ဝှက်စွာ ချထားခဲ့သော သူလျှိုများက ဝိန်းယွီတွင် ကိုယ်ဝန် ၃လ ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းပို့လာခဲ့ကြသည်။

ဝိန်းယွီ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ချန်ဝမ် နန်းတော်သည် သံမဏိခံတပ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သူ၏လူများက နောက်ထပ် သတင်းအချက်အလက် တစ်စုံတစ်ရာမှ ထပ်မစုဆောင်းနိုင်တော့ချေ။

ဒါပေမယ့် ဒီအချိန်ကာလအရဆိုရင်တော့ တောင်ပေါ်ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ ငါတို့ အတူရှိခဲ့တဲ့ အချိန်က ဖြစ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး။

ထို့ပြင် ဝိန်းယွီက နန်ချန်တွင် ကလေးရှိနေကြောင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ကြေညာလိုက်ခြင်းက သူမသည် တောင်ပိုင်း နန်းတွင်းအမတ်များ သို့မဟုတ် နန်းတော်ထဲရှိ မယ်တော်ကြီးကျန်းတို့၏ သံသယကို မကြောက်ရွံ့ကြောင်း ပြသနေလေသည်။

ရှောင်းလိ၏ နားထင်မှ သွေးကြောတစ်ခုက တဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေခဲ့၏။

ဒါဆို... ကလေးက တကယ်ပဲ ချန်ဝမ်ရဲ့ ကလေးလား။

သူက ကျန်းမိသားစုကို ထိန်းချုပ်ပြီး ချန်နိုင်ငံရဲ့ အာဏာကို သိမ်းပိုက်ပြီးပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့များ အဲ့ဒီ အသုံးမကျတဲ့ ချန်ဝမ်နဲ့ ကလေးယူရသေးတာလဲ။

သူ့ရဲ့ အာဏာကို ပိုခိုင်မာအောင် လုပ်ဖို့ သက်သက်ပဲလား။ ချန်နိုင်ငံက အမတ်တွေရဲ့ အပြည့်အဝ သစ္စာရှိမှုကို ရယူဖို့အတွက်လား။

နိုင်ငံရေးရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ရင်တော့ ဒါက မမှားပါဘူး... တကယ်တော့ ဒါက အမှန်ကန်ဆုံး နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ။

သို့တိုင်အောင် အနက်ရောင် ဒေါသနှင့် ယုတ်မာကြမ်းကြုတ်သော နာကြည်းချက်တို့သည် ရှောင်းလိ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထိန်းချုပ်၍မရနိုင်အောင် ဆက်လက် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

ကလဲ့စားချေရန်အတွက် ဤမြေပြင်တွင် သူမကိုယ်သူမ စတေးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပြီး အာဏာအတွက် မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမဆို အသုံးပြုနိုင်စွမ်းရှိကြောင်းကို သူ သိထားခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများ၏ အရှက်ခွဲခြင်းကို ခံခဲ့ရချိန်ကတောင် သူမ ဂရုမစိုက်ကြောင်း သူ့ကို ပြောခဲ့သေးသည်။

စစ်ရေးအထောက်အပံ့နှင့် အာဏာအတွက် နန်ချန်သို့ လက်ထပ်ရန် သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်က ဘယ်တုန်းကမှ မယိမ်းယိုင်ခဲ့ချေ။

ချန်ဝမ်သည် ရုပ်သေးမင်းတစ်ပါး ဖြစ်နေကြောင်းကို သိရှိသွားချိန်တွင် ကျန်းမိသားစု၏ ထောက်ခံမှုကို ရယူနိုင်ရန် ကျန်းယွီ၏ ကလေးကို လွယ်ထားရန် သူမ သဘောတူခဲ့သည်။

သူ့လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီးနောက် သူ၏သတိထားမှုကို လျှော့ချရန်ဖြစ်စေ၊ လျော်ကြေးအဖြစ်ဖြစ်စေ၊ သူမသည် သူနှင့်လည်း ထိုအဆင့်အထိ သွားနိုင်ခဲ့သေးသည်။

လွှမ်းမိုးနေသော ဒေါသ၊ နာကြည်းမှုနှင့် ဖုံးကွယ်ထားသော နာကျင်မှုတို့သည် ရှောင်းလိ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို သိမ်းပိုက်ထားခဲ့၏။ သူသည် လက်ဖဝါးထဲမှ စုတ်ဖြဲထားသော စာလွှာကို ပိုတင်းနေအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး တောင်ပိုင်း တောင်တန်းများဆီသို့ ဦးတည်နေသော သူ၏အကြည့်များက အလွန်ခေါင်းမာလွန်းသဖြင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အသွင်သို့ပင် ကူးပြောင်းသွားခဲ့သည်။

သူက နာမည်တစ်ခုကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။ "ဝိန်းယွီ"

တောင်ပေါ်ဘုန်းကြီးကျောင်းက ငါတို့ရဲ့ နီးစပ်မှုက သူ့ဆီကနေ ငါ တောင်းဆိုခဲ့တဲ့ သံယောဇဉ်ကို သူ ပြန်ဆပ်တဲ့ နည်းလမ်းသက်သက်ပဲလား။

ပြန်ဆပ်ပြီးသွားတာနဲ့ သူက ဘာအကြွေးမှ မကျန်တော့ဘဲ ထွက်သွားနိုင်ပြီပေါ့။

သူသည် လျန်စစ်စခန်းသို့ ပြန်ရန် အကြိမ်ကြိမ် ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး ဘုရင်နှင့် အမတ် အဆင့်အတန်းဆိုသော အကြောင်းပြချက်အောက်တွင် အချိန်မရွေး စွန့်ပစ်ခံရနိုင်သည့် အမတ်တစ်ဦးအဖြစ် မနေလိုခဲ့ချေ။

သူမ၏ခြေလှမ်းများကို ဟန့်တားနိုင်လောက်အောင် သူ အင်အားကြီးမားလာမှသာ သူမနှင့် အနာဂတ်တစ်ခုကို သူ အမှန်တကယ် တောင်းဆိုနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူမသည် သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေမည် မဟုတ်သလို၊ လက်ရှိ အခြေအနေကလည်း စောင့်ဆိုင်းနေမည် မဟုတ်ပေ။

သူhနှလုံးသားထဲတွင် ကာလကြာရှည်စွာ ဖိနှိပ်ခံထားရသော ရက်စက်သည့် သားရဲကြီးသည် ၎င်း၏လှောင်အိမ်ကို ဝင်တိုက်လိုက်ရာ အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာစေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းဟောက်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

ငါ အရမ်း နှေးကွေးလွန်းခဲ့တယ်>

သူhလက်ဖဝါးထဲရှိ စာလွှာမှာ အမှုန့်ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။ ရှောင်းလိသည် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် တောင်ဘက်သို့ နောက်ဆုံးအကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မြင်းကို လှည့်ရန် ဇက်ကြိုးကို ဆွဲလိုက်ကာ မြင့်မားသော ကုန်းစောင်းပေါ်မှ ဆင်းသွားတော့သည်။

မြင့်မားလှသော စည်တော်မျှော်စင်မှ လှည့်ထွက်လာစဉ် ဝိန်းယွီသည် သူမ၏လက်ကို ထုန်ချွဲ၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။ ရှည်လျားသော လေပြေက သူမ၏ ရှုပ်ထွေးလှသော အလွှာထပ်စကပ်များနှင့် လွင့်ဝဲနေသော ဖဲကြိုးများကို လှုပ်ခတ်သွားစေပြီး သူမ၏နားမှ နူးညံ့သော ကျောက်စိမ်းပုတီး နားကပ်များကို ညင်သာစွာ ယိမ်းနွဲ့သွားစေခဲ့သည်။

ထုန်ချွဲက ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျွန်မ တွက်ကြည့်တာတော့ တပ်မှူးကျောင်းပိုင်က အခုလောက်ဆို ကုစစ်သူကြီးကို နန်းတော်ထဲ ကြိုဆိုနေလောက်ပြီ"

ကျန်းယွီ သေဆုံးသွားပြီးနောက် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် တပ်မှူးရာထူးမှာ လစ်လပ်နေခဲ့သည်။ ဝိန်းယွီသည် ဆန့်ကျင်မှုအားလုံးကို ကျော်လွှားကာ ကျောင်းပိုင်ကို ထိုရာထူးတွင် ခန့်အပ်ခဲ့၏။

ယခုအခါ ကျောင်းပိုင်သည် ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်များ၏ တပ်မှူးအဖြစ်သာမက ချန်ဝမ် နန်းတော်၏ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် တပ်မှူးအဖြစ်ပါ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေရသည်။

ယခုနှစ်အစောပိုင်းတွင် ဝိန်းယွီသည် လျန်နယ်မြေမှ စပါးမျိုးစေ့များကို ကယ်ဆယ်ရေးရိက္ခာအဖြစ် ယာယီအသုံးပြုခဲ့ပြီး ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုနှင့် အအေးဒဏ်ကို ခံစားနေရသော ဒုက္ခသည်များအား ဆန်ပြုတ်များ ဝေငှပေးကာ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်တွင် အေးချမ်းစွာ အခြေချနေထိုင်နိုင်စေခဲ့သည်။ ဤအရာက ပြည်သူများကြားတွင် ဖေစုန့်၏ ထောက်ခံမှုကို သိသိသာသာ လျော့ကျသွားစေပြီး သူ့ကို ထပ်တလဲလဲ ရှုံးနိမ့်မှုများနှင့် ဆက်တိုက် ဆုတ်ခွာရမှုများကို ခံစားရစေရန် ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့သည်။

စပါးမျိုးစေ့ ပြတ်လပ်မှုကို ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် သူတို့သည် နွေဦးရာသီ မတိုင်မီ တောင်ကြားလမ်းများအတွင်းမှ ပိုးထည်များကို နယ်စပ်အလွန်သို့ အရေးတကြီး ပို့ဆောင်ခဲ့ပြီး နန်ချန်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နိုင်ငံငယ်လေးများမှ စပါးမျိုးစေ့များနှင့် လဲလှယ်ခဲ့ကြသည်။

ဤကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းကို အပြည့်အဝ တည်ဆောက်နိုင်ရန် နန်ချန်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီးနောက် ဝိန်းယွီသည် ကုန်သွယ်ရေးဥပဒေများကို ပြုပြင်မွမ်းမံခဲ့ပြီး ခရီးသွားကုန်သည်များ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို သေချာစေရန် ကုန်သွယ်ရေးအတွက် ဖွင့်လှစ်ထားသော မြို့များတွင် ကင်းစောင့်တပ်ဖွဲ့များကိုပါ ထပ်မံ ချထားပေးခဲ့၏။

ယခုအခါ လျန်နယ်မြေနှင့် တောင်ကြားလမ်းများအလွန်ကြား ကုန်သွယ်မှုသည် ပိုမို များပြားလာခဲ့ပြီး စစ်ပွဲကာလအတွင်း နိုင်ငံနယ်နိမိတ်များကို ပိတ်ဆို့ထားချိန်၌ ပစ္စည်းများကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ခံရမည်ကို မကြောက်ရွံ့ရတော့ချေ။

ရှန်းကျိုးတွင် ဟန်ချီနှင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲ၌ ကုရှီးယွင်သည် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။ သူမ၏ ဒဏ်ရာများ အပြည့်အဝ မပျောက်ကင်းမီမှာပင် သူမသည် ဂဏာမငြိမ် ဖြစ်လာခဲ့၏။ ဒဏ်ရာများနှင့်အတူ စစ်မြေပြင်သို့ ပြန်သွားမှာကို တားဆီးရန် ချန်ဝေမှာ သူမကို နန်ချန်သို့ စစ်သုံးပစ္စည်းများ ပို့ဆောင်ရသည့် တာဝန်ပေးအပ်ရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

ဝိန်းယွီတွင် ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ယန်မိသားစုမှ သူမ၏ မိခင်ဘက်က အဒေါ်ဖြစ်သူကို လာရောက်ကူညီရန် လိုအပ်နေကြောင်း ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်များက လျှို့ဝှက်စွာ သတင်းပြန်ယူလာခဲ့သည်မှာလည်း ဤအချိန်တွင်ပင် ဖြစ်သည်။ နန်ချန်က အမျိုးသမီး အရာရှိတစ်စုကို ရွေးချယ်ထားစဉ် လျန်နယ်မြေကလည်း ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် ရွေးချယ်မှုကို လျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်နေခဲ့သည်။

ဝိန်းယွီ၏ ဘေးတွင် တိုက်ရိုက် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရမည့် ရင်းနှီးသော အမတ်များအနေဖြင့် ဤအမျိုးသမီး အရာရှိများသည် နိုင်ငံနှစ်ခု ပေါင်းစည်းပြီးနောက် အာဏာ ချိန်ခွင်လျှာနှင့် ပတ်သက်နေမည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

ချန်၏ နမူနာကို လိုက်နာကာ လျန်အမတ်များ၏ သမီးများထဲမှ အမျိုးသမီး အရာရှိများကို ရွေးချယ်ခြင်းနှင့် နောင်တွင် စာမေးပွဲများမှတစ်ဆင့် သာမန်ပြည်သူများထဲမှ အရာရှိများကို ထပ်မံ ခေါ်ယူနိုင်ရန် အမျိုးသမီး အရပ်ဖက်ဝန်ထမ်း စာမေးပွဲကို တည်ထောင်ခြင်းတို့သည် ဆန့်ကျင်မှု အနည်းငယ်သာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ကုရှီးယွင်၏ လက်ရှိ ခရီးစဉ်တွင် ယန်မိသားစုမှ ဝိန်းယွီ၏ မိခင်ဘက်က အဒေါ်၊ သူမ၏ ညီမဝမ်းကွဲနှင့် အမျိုးသမီး အရာရှိများအဖြစ် ရွေးချယ်ခံရသော အခြား လျန်အမတ်များ၏ သမီးများကို နန်ချန်သို့ စောင့်ရှောက်လိုက်ပါလာခြင်းလည်း ပါဝင်လေသည်။

ယခုအခါ ဝိန်းယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သိသိသာသာ လေးလံလာခဲ့လေပြီ။ သူမ၏ နွေရာသီ ဝတ်ရုံများမှာ ပါးလွှာသောကြောင့် သူမ၏ ပိုမို ထင်ရှားလာသော ဝမ်းဗိုက်ကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်တော့ချေ။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နန်းတော်၏ အတွင်းရော အပြင်မှာပါ ယခုအခါ သူမ၏ လူများဖြင့်သာ ခန့်အပ်ထားသည်။ သူမ၏ ကိုယ်ဝန်ကို လူသိရှင်ကြား ကြေညာပြီးနောက် သန္ဓေသား ဖွံ့ဖြိုးမှုအတွက် အနားယူရန် လိုအပ်သည်ဆိုသော အကြောင်းပြချက်ကို အသုံးပြုကာ ဧည့်သည်များကို လက်ခံတွေ့ဆုံရန် ငြင်းဆိုခဲ့၏။

ချင်ယွင်ခန်းမတွင် သူမ နေရာချထားပေးခဲ့သော အမျိုးသမီး အရာရှိများပင်လျှင် သူမကို လာရောက်တွေ့ဆုံချိန်၌ ကန့်လန့်ကာ တစ်ခုခြားပြီးမှသာ စကားပြောဆိုခဲ့ရသည်။

ထုန်ချွဲ၏ လက်မောင်းကို မှီကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားရင်း သူမက ပြောလိုက်လေသည်။ "လျန်အမတ်တွေရဲ့ သမီးတွေ ရောက်လာရင် သူတို့ကို ချင်ယွင်ခန်းမမှာ အရင် နေဖို့ စီစဉ်ပေးလိုက်ပါ"

ဤသည်မှာ အာဏာချိန်ခွင်လျှာ ထိန်းညှိခြင်း၏ နောက်ထပ် အစီအမံတစ်ခုပင်။

ယခင်က ဘုရင်ခံ မင်းသမီးတစ်ပါးအနေဖြင့် သူမကို စောင့်ကြည့်ရန် ပူးပေါင်းခဲ့ကြမည့် ချန်အထက်တန်းလွှာ မိသားစုများမှ အမျိုးသမီး အရာရှိများသည် ယခုအခါ လျန်မှ အမျိုးသမီး အရာရှိများနှင့်အတူ သူတို့၏ တာဝန်များတွင် ထူးထူးချွန်ချွန် ပြီးမြောက်စေရန်နှင့် သူမ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိရန် ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းအပေါ်၌သာ အာရုံစိုက်ရတော့မည်။

ဝိန်းယွီ ကျောက်ဟွာ နန်းဆောင်သို့ ပြန်ရောက်ပြီး မကြာမီမှာပင် ကျောင်းပိုင်သည် ကုရှီးယွင်ကို နန်းတော် တံခါးများမှတစ်ဆင့် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ "မင်းသမီး... ကုစစ်သူကြီး ရောက်လာပါပြီ"

ကျောက်ဟွာ နန်းဆောင်၏ ခြံဝင်းထဲတွင် ပန်းများ၊ ချုံနွယ်များကို စိုက်ပျိုးမထားဘဲ စပါးခင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲထားခဲ့သည်။ ကျောက်ခင်းလမ်း၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် လူတစ်ဝက်ခန့် အမြင့်ရှိသော စပါးပင်များသည် သန်စွမ်းစွာ ပေါက်ရောက်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ အစိမ်းရင့်ရောင် အရွက်များကြားတွင် အစိမ်းနုရောင် စပါးနှံများ ရောယှက်နေကြ၏။

ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အိမ်နေရင်း ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဖြူလျော့သော လက်ကောက်ဝတ်များကို ပေါ်လွင်စေရန် အင်္ကျီလက်များကို ခေါက်တင်ထားသော ဝိန်းယွီသည် စပါးနှံများမှ ခူးဆွတ်ထားသည့် စိမ်းလန်းသော စပါးစေ့ အခိုင်ငယ်လေးတစ်ခုကို လက်ဖဝါးထဲတွင် ကိုင်ထား၏။ ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမ မော့ကြည့်လိုက်သည်တွင် သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခရီးပန်းလာသည့် ကုရှီးယွင်တစ်ယောက် နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ "နန်းတော်ကို နင် ရောက်လာမယ်လို့ ဒီမနက်ပဲ သတင်းရလိုက်တယ်။ စီစဉ်ထားတာထက် နှစ်ရက်စောပြီး နင် ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာသလဲလို့ စဉ်းစားနေတာ။ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ကောင်းကောင်းမနားခဲ့ရဘူး မဟုတ်လား"

ကုရှီးယွင်သည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ဒီစစ်သုံးပစ္စည်းတွေကို စောစော ပို့ဆောင်ပေးပြီး ချန်လူကြီးမင်း တောင်းဆိုထားတဲ့ လောက်လွဲမြားတွေနဲ့ လဲလှယ်လိုက်ရမှ ငါ့စိတ်ထဲ အေးသွားမှာမို့လို့ပါ။ သခင်မယန်ကလည်း မင်းသမီးအတွက် အရမ်းစိုးရိမ်နေပြီး လမ်းတစ်လျှောက်လုံး မြန်မြန်ချီတက်ဖို့ ငါ့ကို တိုက်တွန်းနေခဲ့တာ။ ချန်နယ်မြေကို ရောက်တော့ သူရော သူ့သမီးပါ နေမကောင်းဖြစ်သွားမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။ သူတို့က အခု စာတိုက်စခန်းမှာ အနားယူနေကြပြီး မနက်ဖြန်ကျရင် မင်းသမီးကို လာတွေ့လောက်တယ်"

ဤစကားကြောင့် ဝိန်းယွီသည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ "ငါ့အဒေါ်နဲ့ ညီမဝမ်းကွဲကို သွားကြည့်ဖို့ တော်ဝင်သမားတော်ကို ငါ လွှတ်လိုက်မယ်" ထို့နောက် သူမက ထပ်ပြောလိုက်၏။ "အလောတကြီး လာတယ်ဆိုရင်တောင် တစ်လနီးပါး ကြာမယ့်ခရီးက အများကြီး တိုသွားမှာမှ မဟုတ်တာ။ နေမကောင်းဖြစ်တဲ့အထိ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘာလို့ ပင်ပန်းခံရတာလဲ"

စပါးခင်းဖြတ်လမ်းသည် လူနှစ်ယောက် ယှဉ်လျှောက်နိုင်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းသည်။ ကုရှီးယွင်သည် ဝိန်းယွီ၏နောက် ခြေတစ်ဝက်ခန့်အကွာမှ လိုက်ပါလာပြီး ကျောင်းပိုင်နှင့် ထုန်ချွဲတို့က အနောက်ဘက် ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။

အနည်းငယ် ကူကယ်ရာမဲ့သည့်ဟန်ဖြင့် ကုရှီးယွင်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "သခင်မယန်ရဲ့ စိတ်သဘောထားကို နင်လည်း သိတာပဲ။ နင့်ရဲ့ အခြေအနေအကြောင်း ကြားပြီးတော့ သူက အရမ်းကို စိုးရိမ်ပူပန်သွားပြီး မြင်းတွေကို ကြာပွတ်နဲ့ရိုက်ကာ နန်ချန်ဆီ ချက်ချင်း ရောက်သွားချင်နေခဲ့တာ"

စကားဝိုင်းက ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ကုရှီးယွင်၏ အကြည့်သည် ဝိန်းယွီ၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူမက မေးလိုက်လေသည်။ "ကိုယ်ဝန် ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ"

ဝိန်းယွီက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ခုနစ်လနီးပါး ရှိပြီ"

ကုရှီးယွင်သည် အချိန်ကာလကို တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဝိန်းယွီ မြောက်ပိုင်းဝေ့တွင် အကျဉ်းကျနေစဉ်အတွင်း ကလေးရခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟု သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ သခင်မချန် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သော ဝက်ခြေထောက်စွပ်ပြုတ်ကို ဝိန်းယွီတစ်ယောက် မည်မျှ မူးဝေအော့အန်ချင်ခဲ့ကြောင်း ပြန်လည်သတိရမိသောအခါ ၎င်းမှာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန် မနက်ခင်းအော့အန်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူမ ယခုမှ နားလည်သွားခဲ့တော့သည်။

မြောက်ပိုင်းဝေ့တွင် ရှိနေစဉ်အတွင်း ဝိန်းယွီ အဓမ္မပြုကျင့်ခံခဲ့ရမည်ကို တွေးမိပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက ညှိုးငယ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် အေးအေးဆေးဆေး ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်သောအခါ အကယ်၍ ၎င်းသာ တကယ်ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုပါက ဝိန်းယွီ၏ စရိုက်လက္ခဏာအရ ထိုကဲ့သို့သော ကလေးမျိုးကို သူမ ဘယ်တော့မှ ထားရှိမည်မဟုတ်ကြောင်းကို သူမ သိလေသည်။

ထို့ပြင် ဝိန်းယွီ လျန်စစ်စခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာနိုင်ခြင်းမှာ အများစုက တစ်ချိန်က လျန်အတွက် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးသော ဝေ့စစ်သူကြီးတစ်ဦး၏ ကျေးဇူးကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ အခြားသူများက ဝိန်းယွီကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း သူမ၏ အရင်းနှီးဆုံး လူယုံတစ်ဦးအနေဖြင့် ကုရှီးယွင်သည် ထိုဝေ့စစ်သူကြီးအပေါ် ဝိန်းယွီ၏ သဘောထားတွင် ထူးခြားချက် တစ်ခုခုကို သတိထားမိလေသည်— သူ့ကို ဝေ့ချီရှန်းလက်ထဲက ကယ်ပေးဖို့ လော့ယန်နဲ့ ဖုန်းယန်က ရိက္ခာတွေကို လဲလှယ်ဖို့ ဆန္ဒရှိခဲ့တာဖြစ်ဖြစ်၊ နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားနေတဲ့ သူ့နာမည်ကို လျန်စစ်စခန်းကနေ ရှင်းလင်းပေးဖို့ သူမဘက်က အရင်စလုပ်ပေးခဲ့တာပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့။

အကြောင်းအရာကို မည်သို့ စတင်ရမည်ကို မသေချာသဖြင့် ကုရှီးယွင်သည် အနည်းငယ် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ဝိန်းယွီ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ညင်သာစွာ ထိတွေ့လိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်လေသည်။ "ဒီကလေးရဲ့ အဖေအကြောင်းကို ငါ ကြားဖူးလား"

ဝိန်းယွီ၏ ရှည်လျားသော မျက်တောင်များက အနည်းငယ် နှိမ့်ကျသွားသည်။ "နင် ကြားဖူးလောက်ပါတယ်"

လွန်ခဲ့သော ခြောက်လတာ ကာလအတွင်း ရှောင်းလိ၏ နာမည်သည် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ် တစ်ခွင်နှင့် လျန်နယ်မြေ အနှံ့အပြားတွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကုရှီးယွင်က ဆက်မေးမြန်းလိုက်၏။ "ဒီသတင်းကို သိပြီးနောက်မှာ သူက နင့်အနားကို ပြန်မလာဘူးလား"

"သူ" ဆိုသည်မှာ ကလေး၏ ဖခင်အရင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ရည်ညွှန်းနေခြင်းပင်။

ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲရှိ စိမ်းလန်းသော စပါးစေ့များမှ အခွံများကို တည်ငြိမ်စွာ ပွတ်ချေလိုက်ပြီး "သူက သိချင်မှတောင် သိဦးမှာ"

ကလေး၏ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ကာလကို လအနည်းငယ် လျှော့ချကာ ဝိန်းယွီက လူသိရှင်ကြား ပြောဆိုနေခဲ့ကြောင်းကို သဘောပေါက်သွားသဖြင့် ကုရှီးယွင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး စကားဆက်ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဝိန်းယွီက ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒီကလေးရဲ့ တရားဝင် အဖေက ချန်ဝမ် တစ်ယောက်တည်းပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ကုရှီးယွင်သည် သူမစကား၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်မှ မွေးဖွားလာသော ဤကလေးသည် လျန်နှင့် ချန် နှစ်နိုင်ငံစလုံး၏ တော်ဝင် အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ဝိန်းယွီသည် သာမန် အမျိုးသမီးတစ်ဦး မဟုတ်ချေ။ သူမ၏ ဘေးတွင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မရပ်တည်နိုင်သော အမျိုးသားတစ်ဦးက သူမအတွက် တာဝန်ယူပေးသည်ဆိုသည့်အရာကို သူမ မလိုအပ်ပေ။ မွေးဖွားလာပြီးနောက် ဤကလေးအား သူတို့၏ စစ်မှန်သော သရုပ်မှန်ကို သိရှိစေရန်ပင် သူမ မလိုအပ်ခဲ့ချေ။

ထိုအခိုက်တန့်တွင် ကုရှီးယွင်သည် ဝမ်းနည်းမိတော့၏— ဖေစုန့်က လော့ယန်ကို သိမ်းပိုက်စဉ်က သူမ၏ အစ်ကိုကြီး သေဆုံးသွားခဲ့ရသည့်အတွက် ဝမ်းနည်းခဲ့ရသလို၊ ဝိန်းယွီအနေဖြင့် ဤမျှလောက် များပြားလှသောအရာများကို ပခုံးထမ်း တာဝန်ယူထားရသည့်အတွက်လည်း ဝမ်းနည်းခဲ့ရသည်။

သို့သော် သူမသည် စိတ်သက်သာရာလည်း ရခဲ့၏။

—ဝိန်းယွီသည် မည်သည့် အမျိုးသားအပေါ်ကိုမျှ ဘယ်တော့မှ မှီခိုနေမည် မဟုတ်ချေ။

သူမ ရွေးချယ်ထားသူများသာ သူမ၏ ဘေးတွင် ခေတ္တခဏ နေထိုင်ခွင့် ရနိုင်ပေမည်။

ချန်၏ အင်အားတစ်ခုလုံးကို စုစည်းပေးခဲ့သော ချန်ဝမ်ပင်လျှင် သူမ၏ ကြင်ယာတော် ဆိုသော အမည်ခံ ဂုဏ်ပုဒ်တစ်ခုကိုသာ ရရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူ တစ်ချိန်က အားကျလေးစားခဲ့ရသော တော်ဝင်မင်းသမီးသည် တာ့လျန်ပြည်ကြီး ပြိုလဲသွားပြီးနောက်တွင်ပင် လူတိုင်း၏ ရိုသေလေးစားမှုကို ဆက်လက် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ဆဲပင်။

ကုရှီးယွင်က ပြောလိုက်လေသည်။ "ကလေးက ဆောင်းဦးနှောင်းပိုင်းလောက်မှာ မွေးမှာ မဟုတ်လား"

သူမသည် ဝိန်းယွီက လက်ထဲတွင် စပါးစိမ်းများကို အခွံခွာနေသည်ကို ကြည့်နေပြီးနောက် စပါးစိုက်ပျိုးရန် ကျောက်ပြားများကို ဖယ်ရှားထားသော ခြံဝင်းဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ဒါဆို ဆောင်းဦးပေါက်ပြီးရင် ငါ ချန်ကို နောက်တစ်ခေါက် လာခဲ့မယ်။ ပြီးရင် နင့်အတွက် လျန်က ဆန်သစ်တွေ ယူလာခဲ့ပေးမယ်"

လက်ထဲက စပါးစိမ်းအခွံများကို ညင်သာစွာ ပွတ်ချေနေခဲ့သော ဝိန်းယွီသည် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။ "ကောင်းပါပြီ"

ရှေ့တွင် ရှည်လျားသော စင်္ကြံလမ်း ရှိနေသည်။ ကုရှီးယွင်သည် ၎င်းအောက်ရှိ လှေကားထစ်များပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး လေတိုက်ခတ်လာသည်နှင့်အမျှ ခြံဝင်းအတွင်းရှိ စပါးစိမ်းလှိုင်းများ လှိုင်းတွန့်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ဝမ်ရယ်က မြို့တော်ထဲကို ဝင်လာပြီး ပထမနှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ သူ့အိမ်တော်ရဲ့ အနောက်ဘက် ခြံဝင်းထဲမှာ စပါးစိမ်းတွေ စိုက်ခဲ့တာကို ငါ မှတ်မိသေးတယ်"

ဝိန်းယွီက တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "အင်း"

...

စာရေးသူ၏ မှတ်စု:

အချိန်ကာလကို ရှင်းလင်းချက်:

ဝိန်းယွီ တာ့လျန်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း: ယမန်နှစ် ၁၁လပိုင်း

ဖမ်းဆီးခံရခြင်း: ယမန်နှစ် ၁၂လပိုင်း

တောင်ပေါ်ဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် ပိတ်မိနေခြင်း: ၁လပိုင်း

ရှောင်းလိကို ကယ်ဆယ်ရန် ကြိုးစားခြင်း: ၂လပိုင်း

နန်ချန်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း: ၃လပိုင်း

ရှောင်းလိ၏ ဖြစ်ရပ်ကို သိရှိရခြင်း: ၅လပိုင်း

ရှောင်းလိ သူမ၏ ကိုယ်ဝန်သတင်းကို ရရှိခြင်း: ၆လပိုင်း-၇လပိုင်း

...

All Chapters