အခန်း ၂၀၃

အပိုင်း (၂၀၃)

ကုရှီးယွင်က ရယ်မောလိုက်၏။ "ရိတ်သိမ်းပြီးရင် ဝမ်ရယ်က ငါ့အစ်ကိုကို စပါးအိတ်တစ်ဝက်လောက် အမြဲတမ်း ယူသွားခွင့်ပြုတယ်။ အဖေနဲ့ အမေက မစားရက်ဘူးလေ၊ နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်ရောက်မှ မီးဖိုချောင်က လူတွေကို ချက်ခိုင်းတာ"

သူမ ဤအကြောင်းအရာများကို ပြောနေသည်ကို နားထောင်ရင်း ဝိန်းယွီသည် ဖုန်းယန်တွင် သူမ နေထိုင်ခဲ့စဉ်က နွေဦးစိုက်ပျိုးချိန်နှင့် ဆောင်းဦးရိတ်သိမ်းချိန်တိုင်းတွင် ဖခင်ဖြစ်သူက သူမနှင့် အစ်ကိုကြီးကို လယ်ကွင်းများဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး လယ်သမားများ၏ အလုပ်လုပ်ပုံကို စောင့်ကြည့်စေခဲ့သည့် အချိန်များကို ပြန်လည်သတိရမိသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် လယ်ကွင်းများ၌ စပါးပင်များ စိုက်ပျိုးခြင်း၊ စပါးရိတ်သိမ်းခြင်းများကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြ၏။

'ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ရမှသာ ထမင်းတစ်လုတ်က ဘယ်လောက်တောင် ပင်ပန်းခံရတယ်ဆိုတာကို နားလည်နိုင်မှာ' ဟု သူမ၏ ဖခင်က ပြောခဲ့ဖူးသည်။ ထိုနှစ်၏ ရိတ်သိမ်းမှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် နန်းတော်က ကောက်ခံသော စပါးအခွန်များကို ပြည်သူများက ပေးဆောင်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိကိုလည်း ဆုံးဖြတ်နိုင်ပေသည်။

ဒေသခံအရာရှိများက တင်ပြသော အစီရင်ခံစာများကိုသာ အခြေခံ၍ ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်မည်ဆိုပါက အရာရှိအချို့သည် သူတို့၏ ရာထူးများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ပြည်သူများ၏ ရိတ်သိမ်းမှု အခြေအနေများကို လိမ်လည်ခြင်း၊ ဖုံးကွယ်ခြင်းများ မပြုလုပ်နိုင်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။

အထွက်နှုန်းနည်းသော နှစ်များတွင်သာ အထွက်တိုးသောနှစ်များကဲ့သို့ စပါးအခွန်များကို ဆက်လက်ကောက်ခံနေမည်ဆိုပါက ပြည်သူများသည် ငတ်မွတ်သေဆုံးကြရပေလိမ့်မည်။

သူမသည် စပါးစိမ်းများထဲမှ အခွံများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "လော့ယန်ကို ရောက်ပြီး ပထမနှစ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာ အဖေက သူ့ရဲ့စွမ်းရည်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ လိုအပ်ခဲ့တယ်။ မယ်တော်ကြီးနဲ့ အောဝ်အဖွဲ့က အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေတော့ အဖေက ငါတို့ရဲ့ အိမ်နောက်ဖေးမှာ စပါးတွေ စတင်စိုက်ပျိုးခဲ့တယ်။ ရိတ်သိမ်းချိန်ရောက်ရင် သူက ငါနဲ့ ငါ့အစ်ကိုကို အမြဲတမ်း ကိုယ်တိုင် ရိတ်သိမ်းခိုင်းပြီး 'ပြည်သူတွေအတွက် စားနပ်ရိက္ခာက အရေးကြီးဆုံးပဲ' ဆိုတာရယ်၊ စပါးက နိုင်ငံရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်နဲ့ ပြည်သူတွေရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှုအတွက် အဓိကအရင်းအမြစ် ဖြစ်တယ်ဆိုတာရယ်ကို သင်ပေးခဲ့တယ်။ အချိန်အခါ၊ နေရာဒေသမရွေး၊ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်ရာထူးမှာပဲ ရှိနေပါစေ၊ ဒါကို ငါတို့ ဘယ်တော့မှ မမေ့သင့်ဘူးတဲ့"

ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သော ချန်လျန်ဝမ်နှင့် သူ၏သားအကြောင်းကို ပြောပြသောအခါ ကုရှီးယွင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် မသိမသာ ညှိုးငယ်သွားခဲ့ပြီး အခိုက်တန့်လေးတွင် ဝိန်းယွီကို မည်သို့ နှစ်သိမ့်ပေးရမည်ကို မသိဖြစ်သွားခဲ့၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝိန်းယွီသည် အတိတ်က စိတ်ခံစားမှုများတွင် ပိတ်မိနေပုံ မရချေ။ သူမသည် ကုရှီးယွင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒီစပါးတွေကို ရိတ်သိမ်းပြီးရင် နင့်အတွက်လည်း တစ်အိတ် ချန်ထားပေးမယ်"

ကုရှီးယွင်သည် ချက်ချင်းပင် ပြုံးကာ သဘောတူလိုက်၏။

သူမ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ဝိန်းယွီကို တွဲကူရာတွင် ကျောင်းပိုင်၏နေရာကို အစားထိုးလိုက်သည်။ သူတို့သည် နန်းဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရန် ပြင်နေစဉ် ကျောက်ဟွာ နန်းဆောင်အပြင်ဘက်မှ ငြင်းခုံသံလိုလို ကြားလိုက်ရ၏။ ဝိန်းယွီလည်း သဘာဝကျကျပင် ကြားလိုက်ရပြီး လှမ်းခေါ်လိုက်၏။ "ကျောင်းပိုင်"

ကျောင်းပိုင်သည် ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး နန်းတော်တံခါးဝသို့ သွားရောက် စစ်ဆေးလိုက်လေသည်။

သို့သော် ကျောင်းပိုင် နန်းတော်တံခါးမှ မထွက်ရသေးခင်မှာပင် နန်းတော်တံခါး အပြင်ဘက်မှ အမတ်အိုကြီးတစ်ဦး၏ ကျယ်လောင်ပြီး အသနားခံနေသော အော်ဟစ်သံများကို ကုရှီးယွင် ကြားလိုက်ရသည်။ "ရှေးခေတ်ကတည်းက အမျိုးသမီးတွေ တော်ဝင်စာမေးပွဲ ဖြေဆိုပြီး အရာရှိဖြစ်လာတဲ့ ထုံးစံ ရှိခဲ့ဖူးလို့လား။ မယ်မယ်မိဖုရားခေါင်ကြီးက ဘုရင်ကို အာဏာသိမ်းပြီး ကျွန်တော်တို့ ချန်နိုင်ငံရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားတာတောင် မလုံလောက်သေးဘူးလား— အခု သူက အမျိုးသမီးတွေကို အရာရှိတွေအဖြစ် အများအပြား ရွေးချယ်ချင်နေတယ်ပေါ့လေ။ မယ်မယ်မိဖုရားခေါင်ကြီးက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ကျိုးအတွက် အာဏာကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ဖို့ ယင်နဲ့ ယန်ကို ချိုးဖောက်တဲ့ ဒီလုပ်ရပ်ကို လုပ်ဆောင်တာက ကျွန်တော်တို့ ချန်နိုင်ငံရဲ့ ကံကြမ္မာကို ထိခိုက်စေပြီး ပေါင်စီးနဲ့ တာ့ကျီတို့လို လူတွေထက်တောင် ပိုဆိုးရွားနေသေးတယ်..."

ထပ်ပြီး ဆဲဆိုနေပုံရသော်လည်း သူ၏ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားသောကြောင့် မပီမသနှင့် အသံတိတ် ညည်းတွားသံများကိုသာ ကြားရလေသည်။

ကုရှီးယွင်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားပြီး နန်းတော်တံခါးအပြင်ဘက်သို့ ထွက်ရန် လှည့်လိုက်သည်။ ဝိန်းယွီက ပြောလိုက်၏။ "ငါ့နန်းဆောင်က မင်ချန်လုံကျင်း လက်ဖက်ရည်ကို သောက်ကြမလို့ မဟုတ်ဘူးလား"

အပြင်ဘက်တွင် ပြဿနာရှာနေသော အမတ်အိုကြီး၏ စကားများကြောင့် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ပုံမရဘဲ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေသော ဝိန်းယွီကို မြင်ရသော်လည်း ကုရှီးယွင်မှာမူ ဒေါသထွက်နေဆဲပင်။ "အပြင်က အဲ့ဒီ လူအိုကြီးက ဘယ်သူလဲ။ မင်းသမီးကို ဒီလောက် မလေးမစား ပြောဆိုရဲတယ်ပေါ့! ငါ အပြင်ထွက်ပြီး သူ့ကို ပညာပေးလိုက်မယ်!"

ဝိန်းယွီသည် ကုရှီးယွင်၏ လက်ကို ကိုင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "အမျိုးသမီး အရပ်ဘက်ဝန်ထမ်း စာမေးပွဲကို တည်ထောင်တဲ့ နန်းတွင်း ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေ ရှိလာတဲ့အခါ ဒီလို ဆူပူအုံကြွမှုတွေ လုပ်မယ့် ရှေးရိုးစွဲ အမတ်အိုကြီးတချို့တော့ အမြဲတမ်း ရှိနေမှာပါပဲ"

ခဏအကြာတွင် ကျောင်းပိုင်သည် သူမ၏ ခါးတွင်ချိတ်ဆွဲထားသော ဓားကို လက်တင်ကာ ဝင်ရောက်လာပြီး သတင်းပို့လိုက်၏။ "မင်းသမီး... အမတ်ချုပ်ကြီးကော်ကို ပြန်လည် 'ပို့ဆောင်' ပေးဖို့ လူတွေကို ကျွန်မ အမိန့်ပေးထားပါတယ်"

ဝိန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။ "အမတ်ချုပ်ကြီးကော်က နန်းတော်တံခါးအပြင်ဘက်မှာ ဒူးထောက်နေတာ ရက်အတော်ကြာပြီ။ အခုတလော နွေရာသီ အပူဒဏ် ပြင်းထန်လာတာကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ခံနိုင်ရည် မရှိမှာ စိုးရတယ်။ သူ့အိမ်တော်ကို တော်ဝင်သမားတော်တွေ လွှတ်ပြီး စမ်းသပ်ခိုင်းလိုက်၊ ပြီးတော့ သူ့ကို အိမ်မှာ အနားယူဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်ပါ။ လောလောဆယ် အမတ်ချုပ်ကြီးကော် ကိုင်တွယ်နေတဲ့ အစိုးရကိစ္စတွေကို လုပ်ဆောင်ဖို့ ချင်ယွင်ခန်းမဆီ ယာယီ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပါ"

ဝိန်းယွီ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားပြီးနောက် ကျောင်းပိုင်သည် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သော်လည်း လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီး သတင်းစကား ပါးရန် ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

ကုရှီးယွင်သည် လျန်မှ ရွေးချယ်ထားသော အမျိုးသမီး အရာရှိများကို ချန်နိုင်ငံသို့ မခေါ်ဆောင်လာမီကတည်းက ဝိန်းယွီသည် နန်းတော်အတွင်း၌ ချင်ယွင်ခန်းမကို တည်ထောင်ခဲ့ကြောင်း သိထားပြီးဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ ဝန်ကြီးဌာန ခြောက်ခု၏ ပုံစံငယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အဖွဲ့ဝင်အများစုမှာ မှူးမတ်များနှင့် အဆင့်မြင့် အရာရှိများ၏ သမီးများ ဖြစ်ကြသော်လည်း လာမည့်နှစ် နွေဦးစာမေးပွဲများ အပြီးတွင် အရပ်ဘက်ဝန်ထမ်း စာမေးပွဲကို အောင်မြင်သော အောက်ခြေလူတန်းစားမှ အရည်အချင်းရှိသည့် အမျိုးသမီးများလည်း ပါဝင်လာလိမ့်မည်။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမ၏ ဒေါသသည် အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။ "မင်းသမီးက အင်အားတစ်စုကို တခြားအင်အားတစ်စုနဲ့ တန်ပြန်ဖို့ သုံးနေတာလား"

ချင်ယွင်ခန်းမ၏ အာဏာသည် ဝိန်းယွီထံမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အမျိုးသမီး အရာရှိများ၏ အနောက်တွင် အထက်တန်းလွှာ မိသားစုများ၏ ထောက်ခံမှု ရှိနေသည်။

လျန်မှ အမျိုးသမီး အရာရှိများ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အမျိုးသမီး အရပ်ဘက်ဝန်ထမ်း စာမေးပွဲ တည်ထောင်ခြင်းနှင့် အမျိုးသမီးများကို အရာရှိများအဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းကို ဆန့်ကျင်နေကြသည့် အမတ်အိုကြီးများအား လူသိရှင်ကြား နှိမ်နင်းပြီး တဆက်တည်းတွင် ချင်ယွင်ခန်းမထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အာဏာလွှဲပြောင်းပေးလိုက်ခြင်းဖြင့် ဝိန်းယွီသည် အကျပ်ရိုက်သွားစေမည့် အခြေအနေတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ခြင်းပင်။

အကယ်၍ ချန်မှ အမျိုးသမီး အရာရှိများက ဤအခွင့်အရေးကို ငြင်းပယ်ပါက သူတို့သည် လျန်မှ အမျိုးသမီး အရာရှိများထက် အသာစီးရရန် အခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးရပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့၏သမီးများကို နန်းတော်သို့ စေလွှတ်ခဲ့သော အမတ်များသည် အမျိုးသမီး အရာရှိများ ရွေးချယ်သည့် ဝိန်းယွီ၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကို ထောက်ခံခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ရှေးရိုးစွဲ အမတ်အိုကြီးများ၏ အသံများကို ဖိနှိပ်ရန် ဤအထက်တန်းလွှာ မိသားစုများကို အသုံးပြုခြင်းသည် တွက်ခြေအကိုက်ဆုံး လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဝိန်းယွီသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်များထဲသို့ လက်ဖက်ရည်ငဲ့ရန် ပွက်ပွက်ဆူနေသော လက်ဖက်ရည်အိုးကို မလိုက်သည်။ "ဟန်ချက်ညီအောင် ထိန်းကျောင်းတဲ့ အနုပညာက နေရာတိုင်းမှာ အသုံးဝင်တယ်"

ဝိန်းယွီအပေါ် အမတ်အိုကြီး၏ စော်ကားမှု အများအပြားကို ပြန်လည်သတိရမိသဖြင့် ကုရှီးယွင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မည်းမှောင်နေဆဲပင်။ "ဒါပေမယ့် မင်းသမီး... ဒီအတွက် အသရေဖျက်မှု အများကြီးကို ခံခဲ့ရလောက်တယ်။ အဲ့ဒီ လူအိုကြီးက ဒီအရာတွေ အားလုံးကို အာဏာခိုင်မာအောင်လို့ လုပ်နေတာလို့တောင် ပြောရဲတယ်နော်!"

ဝိန်းယွီသည် အသစ်ငဲ့ထားသော လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကုရှီးယွင်ဆီသို့ တွန်းပို့လိုက်၏။ "ရှေးခေတ်ကတည်းက ဘယ်ဧကရာဇ် ဒါမှမဟုတ် ဘယ်အင်အားကြီးတဲ့ အမတ်ကများ အသရေဖျက်မှုတွေကို မခံခဲ့ရဖူးလို့လဲ"

မိမိ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို မလိုက်စဉ် သူမ၏ ရှည်လျားသော မျက်တောင်များက အရိပ်ကျလာခဲ့သည်။ "ဒါ့အပြင် ငါက အာဏာခိုင်မာအောင် လုပ်နေတယ်ဆိုတဲ့ သူတို့ရဲ့ စွပ်စွဲချက်ကလည်း လုံးဝ မှားနေတာမှ မဟုတ်တာ"

သူမ၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လေသံက ကုရှီးယွင်၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားမှု၊ တင်းကျပ်နေသော နှုတ်ခမ်းများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော အချိန်များက ဝမ်ရယ်အိမ်တော်တွင် ဝိန်းယွီထံ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့ပြီး ရှီဇီ၏ သင်ခန်းစာများကို တိတ်တိတ်လေး တက်ရောက်ရန် ဝိန်းယွီက သူမကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည့် အမှတ်တရများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဦးလေးယန် ရှိနေခဲ့ပြီး သူတို့ကို တွေ့ရှိသွားကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆူပူကြိမ်းမောင်းခဲ့၏။

ကြောက်လန့်သွားသော ကုရှီးယွင်သည် ဆော့ကစားချင်စိတ်ကြောင့် ဝိန်းယွီကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြောင်း ပြောဆိုကာ တာဝန်အပြည့်အဝ ယူလိုခဲ့သည်။ သို့သော် ဝိန်းယွီက အမျိုးသမီးများသည် ထိုကဲ့သို့သော သင်ခန်းစာများကို အဘယ်ကြောင့် မတက်ရောက်နိုင်ရပါသနည်းဟု ပြန်မေးခွန်းထုတ်ကာ ဦးလေးယန်နှင့် ချက်ချင်း ငြင်းခုံခဲ့သည်။ ဦးလေးယန်က အမျိုးသားများသည် တော်ဝင်စာမေးပွဲများ ဖြေဆိုရန်နှင့် နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်ရန် ထိုဘာသာရပ်များကို လေ့လာကြသည်ဟု ပြောသောအခါ ဝိန်းယွီက အမျိုးသမီးများလည်း ထိုသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ကြောင်း ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာခဲ့သည်။

သူတို့၏ ငြင်းခုံမှုမှာ အလွန်ပြင်းထန်လာသဖြင့် ကြင်ယာတော် မင်းသမီးကို ခေါ်ယူကာ သူတို့ကို ခေါ်ထုတ်သွားခဲ့ရသည်။

ဦးလေးယန်နှင့် လူသိရှင်ကြား ငြင်းခုံစဉ်အတွင်း ဝိန်းယွီသည် မျက်ရည်မကျခဲ့သော်လည်း အိမ်နောက်ဖေးရှိ ဒန်းအောက်တွင် ပုန်းအောင်းကာ မြေကြီးကို သစ်ကိုင်းလေးဖြင့် ထိုးဆွနေရင်း သူမ၏ ရှည်လျားသော မျက်တောင်များ စိုစွတ်လာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒါက မတရားဘူး"

"ငါတို့က ဘာလို့ စာမေးပွဲ မဖြေနိုင်ရမှာလဲ"

ထိုစဉ်က ကုရှီးယွင်သည် သူတို့လည်း တစ်နေ့နေ့တွင် သေချာပေါက် စာမေးပွဲဖြေဆိုရမည် ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဖခင်ကဲ့သို့ ကြီးမြတ်သော စစ်သူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာမည်ဟု ပြောဆိုကာ သူမကို နှစ်သိမ့်ပေးခဲ့သည်။

ဝိန်းယွီကို အားပေးရန်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ဝိန်းယွီက သူမ၏ မျက်ရည်များကို အင်္ကျီလက်ဖြင့် သုတ်ကာ အမှန်တကယ်ပင် ကြေညာလိုက်သောအခါ သူမ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရ၏။ "မှန်တာပေါ့! အဖေ ထီးနန်းဆက်ခံတဲ့အခါ ငါတို့ စာမေးပွဲ ဖြေလို့ရတယ်ဆိုပြီး အမိန့်ထုတ်ခိုင်းမယ်၊ ပြီးရင် နင်က စစ်တပ်ထဲ ဝင်ပြီး စစ်သူကြီး လုပ်လို့ရပြီ! တကယ်လို့ အဖေ မလုပ်နိုင်ရင် အစ်ကို ဧကရာဇ် ဖြစ်လာတဲ့အထိ စောင့်ပြီး ဒီအမိန့်တွေကို ထုတ်ခိုင်းမယ်!"

ဤအမှတ်တရများတွင် နစ်မျောနေရင်း ကုရှီးယွင်က မကြားရလောက်အောင် တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်လေသည်။ "အဲ့ဒါက လုံးဝကို မဟုတ်ဘူး..."

ဝိန်းယွီက သေချာမကြားလိုက်ချေ။ "ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

ကုရှီးယွင်သည် အနည်းငယ် ဖန်နေသော လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်၏။ ခွက်ကို ချလိုက်ပြီးနောက် သူမက ပြောလိုက်၏။ "ငါ ရုတ်တရက် ပျော်သွားလို့ပါ။ အခုဆို နိုင်ငံထဲက အမျိုးသမီးတွေ အားလုံး စာမေးပွဲ ဖြေလို့ရပြီ၊ ပြီးတော့ ငါလည်း စစ်သူကြီး ဖြစ်လာဖို့ စစ်ရေးစွမ်းဆောင်မှုတွေ လုပ်မယ်"

ထိုစကားကြောင့် ဝိန်းယွီသည် အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွား၏။

အချို့အရာများကို အလွန်ပွင့်လင်းစွာ ပြောဆိုရန် မလိုအပ်ပေ။ နှစ်ဦးသား အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး များပြားလှသော စိတ်ခံစားမှုများ ပါဝင်နေသည့် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးကို မျှဝေခံစားလိုက်ကြသည်။

သူတို့ ဤကဲ့သို့သော မျှော်မှန်းချက်များကို စတင် မွေးမြူခဲ့ကြစဉ်က သူတို့သည် မိမိတို့၏ အိပ်ခန်းများထဲတွင်သာ နေထိုင်ကြသော အပျိုဖြူလေးများ ဖြစ်ကြပြီး လောကကြီး၏ ကျယ်ပြောလှမှုကို မသိရှိကြသလို ပြည်သူများ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများကိုလည်း အနည်းငယ်သာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

သူတို့၏ မိခင်နိုင်ငံ ပြိုလဲသွားပြီးနောက် မိသားစု တစ်ခုလုံး၏ သွေးကြွေးများကို ထမ်းပိုးကာ သည်နေ့အထိ တစ်လှမ်းချင်းစီ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ရပြီးနောက်မှသာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကျယ်ပြောလှပုံ၊ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ အကွာအဝေး၊ နိုင်ငံတစ်ဝန်းရှိ ပြည်သူများ၏ ပွက်ပွက်ဆူနေသော ဒယ်အိုးကဲ့သို့ ဆင်းရဲဒုက္ခများကို သူတို့ နားလည်လာခဲ့ကြသည်။

တစ်ချိန်က အပြောင်းအလဲများ ယူဆောင်လာပေးရန် သူတို့၏ ဖခင်များနှင့် အစ်ကိုများကို မျှော်လင့်ချက် ထားခဲ့ကြသော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဤကျယ်ပြောလှသော ရှုခင်းကြီး၏ အလယ်တွင် ရပ်နေရင်း သူတို့သာလျှင် ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

မင်းဆက်ဟူသော ဧရာမ သတ္တဝါကြီးကို သမိုင်းကြောင်းတစ်လျှောက် ရှေ့သို့ ဦးဆောင်သွားရန် အနာဂတ်သည် ယခု သူတို့၏ ပခုံးများပေါ်တွင်သာ တည်ရှိနေလေပြီ။

ထို့နောက် သူတို့သည် ယခုနှစ်အတွက် ချန်နှင့် လျန် နယ်မြေများတွင် အခွန်ကင်းလွတ်ခွင့်များအပြင် ချန်၏ အနောက်ဘက် နယ်စပ်တစ်လျှောက် ရှီးလင်၏ ထပ်တလဲလဲ အသေးစား စစ်ရေးစူးစမ်းမှုများ အကြောင်းကို ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ချန်သည် ဘဏ္ဍာရေး အခက်အခဲများကို သက်သာစေရန် လျန်နှင့် ကုန်စည်များကို ယာယီ လဲလှယ်နိုင်ခဲ့ပြီး ပြည်သူများအပေါ် လုပ်အားပေးခိုင်းစေမှုနှင့် အခွန်အခ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို လျှော့ချပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ခယ့်ကျီသူလျှိုများနှင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် ရှီးလင်သည် ချန်နိုင်ငံကို အတွင်းပိုင်းမှ ဖြိုခွဲရန် ကြိုးပမ်းနေကြောင်း ဝိန်းယွီ ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ခယ့်ကျီလူမျိုးများကိုသာ သူလျှိုအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့အားလုံးကို အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းရန်မှာ ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ သူတို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို တွန်းအားပေးသောအရာမှာ အကျိုးအမြတ်နှင့် ရှင်သန်ရေး သို့မဟုတ် တရားမျှတမှုကို ရှာဖွေခြင်း ဖြစ်သည်။

ခယ့်ကျီလူမျိုးများသည် ချန်နိုင်ငံက သူတို့ကို မတရားဆက်ဆံခဲ့သောကြောင့်သာ ရှီးလင်အတွက် သူလျှိုများ ဖြစ်လာခဲ့ကြခြင်းပင်။

လွန်ခဲ့သော ခြောက်လတာ ကာလအတွင်း ဝိန်းယွီသည် ချန်နယ်မြေတွင် အခြေချနေထိုင်ကြသော မျိုးနွယ်စုများ အားလုံးကို ချန်နိုင်ငံသားများကဲ့သို့ တန်းတူညီမျှ တရားမျှတစွာ ဆက်ဆံခံရစေရန် ချန်၏ ဥပဒေများကို ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

ဤအမိန့်များသည် အစပိုင်းတွင် နန်းတွင်းရော သာမန်ပြည်သူများကြားတွင်ပါ အတိုက်အခံပြုမှု အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော်လည်း ချန်နိုင်ငံ တစ်ခုလုံးသည် လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။ ခယ့်ကျီလူမျိုးများ ဦးဆောင်သော မျိုးနွယ်စုများသည် ချန်လူမျိုးများအပေါ် ယခင်ကကဲ့သို့ ရန်လိုမှုမျိုး မရှိကြတော့ချေ။

ဝိန်းယွီအပေါ် ဆန့်ကျင်မှုနှင့် ဝေဖန်မှု အသံများသည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

လက်ဖက်ရည် သုံးကြိမ်သောက်ပြီးနောက် ကုရှီးယွင်က နောက်ဆုံးတွင် မေးလိုက်၏။ "ကလေးအတွက် နာမည် ရွေးပြီးပြီလား"

ဝိန်းယွီသည် ခြံဝင်းလေထဲတွင် လှိုင်းများကဲ့သို့ ယိမ်းနွဲ့နေသော စပါးစိမ်းပင်များကို ငေးကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။ "ဝိန်းဟယ်"

ချန်ဝမ်သည် လျန်၏ ကြင်ယာတော် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ချန်နိုင်ငံ တစ်ခုလုံးက သူမအား အုပ်ချုပ်သူအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုထားသောကြောင့် ကလေးသည် သဘာဝကျကျပင် သူမ၏ မျိုးရိုးနာမည်ကို ခံယူရလိမ့်မည်။

ကုရှီးယွင်က ပြောလိုက်၏။ "အဲ့ဒါက နာမည်ကောင်းပဲ၊ ယောက်ျားလေးဖြစ်ဖြစ် မိန်းကလေးဖြစ်ဖြစ် သင့်တော်တယ်"

ထို့နောက် သူမက မေးလိုက်သည်။ "ငယ်နာမည်ကရော။ ရွေးပြီးပြီလား"

ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်နေစဉ် သူမ၏ လက်ချောင်းများသည် ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော နံ့သာအိတ်ကို ထိမိသွားခဲ့သည်။ အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီးနောက် သူမက ခဏတာ ရပ်တန့်သွားကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ကလေးမွေးပြီးမှ ငယ်နာမည်ကို ဆုံးဖြတ်ကြတာပေါ့"

သူတို့က ယောကျ်ားလေးလား မိန်းကလေးလားဆိုတာတောင် မသိသေးဘူးဆိုတာကို သတိရသွားပြီး ကုရှီးယွင်သည် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ခေါင်းကုတ်ကာ ပြောလိုက်၏။ "အဲ့ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ"

ဝိန်းယွီ၏ သိသိသာသာ လုံးဝန်းနေသော ဝမ်းဗိုက်ကို ကြည့်ရင်း သူမက ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "စပါးပင်ပေါက်လေး(ရှောင်ဟယ်)၊ နင့်အဒေါ်က ဆောင်းဦးပေါက်ပြီးရင် လာကြည့်မယ်နော်"

____

ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ရုတ်တရက် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းတော့မည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။ ပင်မစစ်တဲ အပြင်ဘက်ရှိ အလံများသည် လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ဝဲကာ ရိုက်ခတ်နေကြ၏။

ကင်းထောက်တစ်ဦး ပြေးလာပြီး လူတစ်ဦးနှင့် ဝင်တိုက်မိသွားသည်။ တောင်းပန်ပြီးနောက် သူက ကျန်းဟွိုင်ကို မှတ်မိသွားပြီး "စစ်ဗျူဟာမှူး" ဟု ခေါ်လိုက်လေသည်။

ကျန်းဟွိုင်က အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။ "ဘာအရေးတကြီး ကိစ္စရှိလို့လဲ"

ကင်းထောက်က သတင်းစာလွှာ တစ်စောင်ကို တင်ပြရင်း ပြောလိုက်လေသည်။ "ဝေ့ကျိုးဆီက စစ်ကူတောင်းတဲ့ စာပါ။ ဝေ့ထုန်က ယန်လဲ့တောင်ကို မထိန်းထားနိုင်ဘဲ သူ့ရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ နောက်လိုက်တချို့နဲ့ ထွက်ပြေးသွားပါပြီ။ စစ်သူကြီး ယွမ်ဖန်းက အခု ကျန်နေတဲ့ စစ်တပ်တွေနဲ့ ယန်လဲ့တောင်ကို ထိန်းထားပါတယ်။ မြောက်ပိုင်းဝေ့ စစ်သူကြီးတွေ အားလုံးက နယ်စားကို ကွပ်ကဲဖို့ ပြန်လာဖို့ တောင်းဆိုနေကြပါတယ်"

ကျန်းဟွိုင်က သတင်းစာလွှာကို ယူလိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။ "ဝေ့မျိုးနွယ်စုက ယခင်ကျင့်မင်းသမီးကရော ဘယ်လိုနေလဲ"

ကင်းထောက်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "သူ့ကို ခိုလှုံဖို့အတွက် ကျိုးကျိုးမှာရှိတဲ့ သခင်မဝေ့ရဲ့ မိခင်ဘက်က ဆွေမျိုးတွေဆီ လိုက်ပို့ပေးနေတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားခဲ့တယ်"

ကျန်းဟွိုင်က ပြောလိုက်လေသည်။ "နယ်စားက အခု စစ်သူကြီးတွေနဲ့ ဝူချန်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ဆွေးနွေးနေတယ်။ စာကို ငါ့ကိုပေး၊ ငါ ယူသွားလိုက်မယ်"

ကင်းထောက်က ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားပြီး စာကို ကျန်းဟွိုင်ထံ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပေးအပ်လိုက်၏။

စာကို ရင်ဘတ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းဟွိုင်သည် တဲတံခါးကို မတင်ကာ ဝင်သွားခဲ့သည်။ တပ်မှူးများသည် ရှည်လျားသော စားပွဲရှေ့တွင် ပြည့်ကြပ်စွာ ရပ်နေကြပြီး ဝူချန်ကို သိမ်းပိုက်မည့် တိုက်ပွဲအတွက် နည်းဗျူဟာများကို အထက်မှ ရှောင်းလိက ရှင်းပြနေသည်ကို အသက်အောင့်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေကြသည်။

"ထျန်းချင်း၊ ဖုန်းရွှေရွာကနေ စစ်ကူလာတာကို ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်ဖို့ အရှေ့ဘက် တပ်ရင်း၄ကို ခေါ်သွား။ လျိုပင်း၊ အနောက်ဘက် တပ်ရင်း၃ကို ဦးဆောင်ပြီး မြောက်ဘက် မြို့တံခါးကို တိုက်ခိုက်တဲ့နေရာမှာ လုရှန်းနဲ့ ပူးပေါင်း..."

ရှောင်းလိက တပ်မှူးတစ်ဦး၏ နာမည်ကို ခေါ်လိုက်တိုင်း ရေခဲကြယ်များကဲ့သို့ စူးရှသော သူ၏ အကြည့်က သူတို့အပေါ် ဖြတ်ပြေးသွားရာ စစ်သူကြီးများ၏ နှလုံးသားများကို အလိုလို တင်းကျပ်သွားစေပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားများ ပိုတောင့်တင်းသွားစေခဲ့သည်။

လဝက်အတွင်းမှာပင် သူသည် ဖေစုန့်ထံမှ မြို့တော်အများအပြားကို ဆက်တိုက် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

ဝေ့ဖိန်ကျင်း သေဆုံးသွားသောကြောင့် ယွမ်ဖန်းကို ယွီကျိုးသို့ အရေးတကြီး ပြန်လည်ခေါ်ယူလိုက်ပြီးနောက် တစ်ကိုယ်တည်း ရုန်းကန်နေရသော ဖန့်ယွမ်၏ လျန်တပ်ဖွဲ့မှာ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်သို့ အရင် ဆုတ်ခွာရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချိန်တွင် ကွမ်ကျုံး၏ အရှေ့ဘက်နှင့် မြောက်ဘက် ဒေသများကို ဖေစုန့်၏ တပ်ဖွဲ့များက နောက်တစ်ကြိမ် သိမ်းပိုက်လိုက်သည်နှင့်အတူ ရှောင်းလိသည် နောက်ထပ် အပေါက်တစ်ခုကို ဖွင့်ကာ သူ၏ စစ်တပ်ကို လော့ယန်ဆီသို့ တည့်တည့် ချီတက်စေခဲ့သည်။

မကြာမီက ဖြစ်ပွားခဲ့သော ဤတိုက်ပွဲများသည် အလွန် အရေးတကြီးနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း မည်သူမဆို မြင်နိုင်ပေသည်။ သူသည် တစ်ခုခုကို ဆက်လက်သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ တစ်ခဏလေးမျှပင် ထပ်ပြီး နှောင့်နှေးမခံနိုင်တော့သည့်နှယ်ပင်။

မြောက်ပိုင်းဝေ့ကို ဘာတွေဖြစ်ခဲ့ပြီး မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သည်— ထိုအရာအားလုံးက သူနှင့် ဘာမှ မဆိုင်တော့သလိုပင်။

သည်ရက်ပိုင်းအတွင်း မြောက်ပိုင်းဝေ့မှ သံတမန်များ မကြာခဏ ရောက်ရှိလာကြသော်လည်း ရှောင်းလိသည် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မှ လက်ခံတွေ့ဆုံခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

...