အခန်း ၂၀၄

အပိုင်း (၂၀၄.၁)

စစ်သူကြီးများအား အမိန့်ပေးပြီးနောက် ရှောင်းလိ၏ အကြည့်များက ကျန်းဟွိုင်ထံသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိသွားသည်။

"နောက်တန်းက ကိစ္စရပ်တွေ အားလုံးကို စစ်ဗျူဟာမှူးဆီ အပ်နှံခဲ့ပါတယ်"

ဆံပင်အနည်းငယ်က သူ့နဖူးပေါ်သို့ ကျဆင်းနေပြီး သူ၏ မာနကြီးသော အသွင်အပြင်ကို ပေါ်လွင်စေသည်။ သူ၏ မည်းနက်သော မျက်လုံးများက နက်နဲနေပြီး စစ်သူကြီးများနှင့်အတူ ကိစ္စရပ်များကို တည်ငြိမ်စွာ ဆွေးနွေးနေစဉ်မှာပင် ဩဇာကြီးမားသော နယ်စားတစ်ဦး၏ အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

ကျန်းဟွိုင်က ရှောင်းလိထံသို့ လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လိုက်၏။ "ဟွိုင်က ဒီတာဝန်ကို အောင်မြင်အောင် ထမ်းဆောင်ပါ့မယ်"

ရှောင်းလိက ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျန်းဟူဆီ သတင်းပို့ထားတယ်။ ယန်ချန်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးတာနဲ့ စစ်ဗျူဟာမှူးကို ကူညီပေးဖို့ သူ ပြန်လာလိမ့်မယ်"

ကျန်းဟွိုင်က အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ရှောင်းလိက စစ်စခန်းကို ရုပ်သိမ်းရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး စစ်သူကြီးများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြချိန်တွင် ကျန်းဟွိုင်က မြောက်ပိုင်းဝေ့၏ စစ်ကူတောင်းခံမှုနှင့် ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ မပြောခဲ့ချေ။

ပင်မစစ်တပ်ကြီး ထွက်ခွာသွားသောအခါ သူသည် ကျန်ရစ်သော စစ်သူကြီးများနှင့် စစ်ဗျူဟာမှူးများကို ဦးဆောင်ကာ စစ်စခန်း အဝင်ဝမှ နေ၍ သူတို့ကို လိုက်ပို့ပေးခဲ့သည်။ တောင်ပိုင်း စစ်ဆင်ရေး တပ်ဖွဲ့များ အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူတို့၏ နောက်တန်းတပ်များကိုသာ မြင်ရတော့သည့် အချိန်တွင် အခြား မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့ငယ် တစ်ခုသည် စစ်စခန်းထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

မြင်းပေါ်မှ လူရိပ်ကို အဝေးမှ မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျန်းဟွိုင်က လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ အော်ခေါ်လိုက်၏။ "စစ်သူကြီးစုန့်"

စုန့်ချင်က သူ့ဇက်ကြိုးကို ဆွဲထားလိုက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ် သူခေါ်လာသော လူအများစုမှာ ယုံချန် အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့မှ သူ့နောက်သို့ လိုက်လာခဲ့သော ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်ကြသည်။

တောင်ပိုင်း စစ်မျက်နှာက ယုံကျိုးအနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ ရှောင်းလိ၏ မွေးစားအမေများသည် ကျွေးဟုန်ဂေဟာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော မုတန်းအတွက် စိုးရိမ်နေကြ၏။ စုန့်ချင်၏ စိုးရိမ်မှုကို သိရှိသောကြောင့် ရှောင်းလိသည် သူ၏ မွေးစားအမေများက မုတန်းကို လွမ်းဆွတ်နေကြသည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ကို အသုံးပြုကာ သူမကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာရန် စုန်းချင်အား အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့နှင့်အတူ ယုံချန်သို့ စေလွှတ်လိုက်လေသည်။

စုန့်ချင်သည် ယုံချန်တွင် မိသားစု ကျန်ရှိနေသေးသော ညီအစ်ကိုများကို ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး ကုန်သည်များအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန်နှင့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယုံကျိုးတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော သူတို့၏ သက်ကြီးရွယ်အို ဆွေမျိုးများနှင့် ကလေးများကိုပါ ဘေးလွတ်ရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းပေးရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

သူက မြင်းပေါ်မှနေ၍ ကျန်းဟွိုင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်၏။ "နယ်စားက ထွက်သွားပြီလား။ မြောက်ပိုင်းဝေ့က နောက်ထပ် အရေးတကြီး သတင်းတစ်စောင် ပို့လိုက်တယ်လို့ ကြားတယ်"

ကျန်းဟွိုင်က ပြုံးယောင်ယောင်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "နယ်စားက အခုနောက်ပိုင်း မြောက်ပိုင်းဝေ့ရဲ့ စာတွေကို မဖတ်တော့ဘူးဆိုတာ စစ်သူကြီး ကောင်းကောင်း သိတာပဲ။ သူတို့ တင်မြှောက်ထားတဲ့ အရင်မင်းဆက်က မင်းသမီးက နယ်စားကို လုပ်ကြံဖို့ ယွီသားအဖကို ကူညီပေးရာမှာ မအောင်မြင်ခဲ့တဲ့နောက်ပိုင်း သူက သူ့ကိုယ်သူ တော်တော်လေးကို သန့်ရှင်းအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ အခု မြောက်ပိုင်းဝေ့ စစ်သူကြီးတွေက တောင်းပန်စကားတွေပဲ ဆိုနေကြပြီး နယ်စားကို ပြန်လာပြီး တာဝန်ယူပေးဖို့ တောင်းဆိုနေကြတာလေ"

သူ၏ အပြုံးကြောင့် မျက်လုံးများ ကျဉ်းသွားပြီး သူ၏ ယဉ်ကျေးသော အမူအရာအောက်တွင် အဆုံးအစမရှိသော အေးစက်မှုကို ပြသနေ၏။ "ဒါပေမယ့် ဒီလောကမှာ အဲ့ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ အခြေအနေမျိုးမှ မရှိတာ၊ မဟုတ်ဘူးလား"

စုန့်ချင်၏ စိုးရိမ်မှုများကို နားလည်သကဲ့သို့ သူက ထပ်ပြောလိုက်လေသည်။ "စိတ်ချပါ စစ်သူကြီး။ မြောက်ပိုင်းဝေ့က တကယ် နောင်တရတယ်ဆိုတာ ပြသလာတဲ့အခါ ဟွိုင်က နယ်စားကို ချက်ချင်း အကြံပေးပါ့မယ်"

သူ၏ မည်းနက်သော မျက်လုံးများက စုန့်ချင်နှင့် ဆုံတွေ့သွားသည်။ "စစ်သူကြီးလိုပဲ ဟွိုင်ရဲ့ အကြံအစည် အားလုံးကလည်း နယ်စားရဲ့ အကျိုးအတွက် သက်သက်ပါပဲ"

ဤအာမခံချက်ကြောင့် စုန့်ချင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် စစ်စခန်းထဲမှ သူ၏ စစ်သားများကို ဦးဆောင် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ကျန်းဟွိုင်၏ ကိုယ်ရံတော်က စုန့်ချင်၏ အဖွဲ့ အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို စောင့်ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်၏။ "စစ်ဗျူဟာမှူး... တကယ်လို့ ယန်လဲ့တောင် လုံးဝ ကျဆုံးသွားပြီး လူရိုင်းတွေက သူတို့ ချီတက်ရာလမ်းမှာရှိတဲ့ သာမန်ပြည်သူတွေကို သတ်ဖြတ်ပစ်မယ်ဆိုရင်... သတင်းစကားတွေအကြောင်းကို နယ်စား သိသွားတဲ့အခါ..."

ကျန်းဟွိုင်သည် စုန့်ချင်၏ ဝေးကွာသွားသော ပုံရိပ်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ "နယ်စားက ငါ့ကို အပြစ်ပေးမယ်ဆိုရင်တောင် သူ့အတွက် အနာဂတ်မှာ ပြဿနာကင်းတဲ့ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို ငါ လုံခြုံအောင် လုပ်ပေးရမယ်"

"မြောက်ပိုင်းဝေ့ရဲ့ ပြည်သူတွေက တကယ့် ကပ်ဘေးကြီးကို မကြုံတွေ့ရသရွေ့ ယန်လဲ့တောင်ကို နယ်စား အကြိမ်ကြိမ် ကာကွယ်ပေးခဲ့တာကို သူတို့ ဘယ်တော့မှ တန်ဖိုးထားမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကိုယ်ရံတော်သည် နှုတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။

ကျန်းဟွိုင်သည် အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ "ဒါ့အပြင် ဝေ့ဖိန်ကျင်း သေသွားပေမယ့် အဲ့ဒီ မင်းသမီးအတုရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲက ဝေ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ သွေးသားက ပြဿနာ ရှိနေတုန်းပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

ရှောင်းလိသည် ဩဇာကြီးမားသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏ အသွင်အပြင် ဒေသခံ အာဏာရှင်တစ်ဦး၏ သဘောထားကြီးမှုနှင့် သမာဓိရှိမှုကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ဝေ့ချီရှန်း၏ မြောက်ပိုင်းဝေ့ကို လွှဲပြောင်းရယူရန် တောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံပြီးကတည်းက သူသည် ဝေ့ဖိန်ကျင်းနှင့် သူ၏ညီမကို ဘယ်တော့မှ အနှောင့်အယှက် မပေးခဲ့သလို ထိုဝေ့မျိုးဆက်များကို အလားအလာရှိသော ခြိမ်းခြောက်မှုများအဖြစ် ဘယ်တော့မှ မဆက်ဆံခဲ့ချေ။ သို့သော် ဝေ့အဖွဲ့ဟောင်းက ဝေ့ဖိန်ကျင်း၏ သေဆုံးမှုကို အသုံးပြုကာ ရှောင်းလိကို လုပ်ကြံရန် ယွီကျိယွမ်နှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်ရှိခဲ့သဖြင့် စစ်ဗျူဟာမှူး တစ်ယောက်အနေဖြင့် ရှောင်းလိအတွက် အလားအလာရှိသော "ခြိမ်းခြောက်မှုများ" အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ရန်မှာ မိမိ၏ တာဝန်ဖြစ်သည်ဟု ကျန်းဟွိုင်က ယုံကြည်ခဲ့သည်။

အကြံအစည်ကြီးသော ဝေ့အဖွဲ့ဟောင်း၏ အကြွင်းအကျန်များသည် ရှောင်းလိကို ဆန့်ကျင်ရန် ဝမ်းဝမ်ကျိန်း၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲရှိ မမွေးဖွားသေးသော ကလေးကို ယခင်က ထောက်ခံခဲ့ကြသည်။ ထိုကလေး ရှိနေသရွေ့ သူတို့၏ အတိတ်က လုပ်ရပ်များကို ထပ်မလုပ်ဘူးဟု ဘယ်သူက အာမခံနိုင်မည်နည်း။

_____

ဝေ့ပြည်နယ်၊ ဝေ့အိမ်တော်။

ဝေ့အန်းသည် အရှေ့ဘက်ခန်းမတွင် စိုးရိမ်တကြီး ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လျှောက်နေပြီး အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်နေခဲ့၏။ "အကူအညီတောင်းတဲ့ စာကို နယ်စားဆီ ပို့လိုက်ပေမယ့် ငါတို့ကို ကယ်တင်ဖို့ စစ်တပ်တွေ လွှတ်မယ့်အစား သူက ဖေစုန့်ကို ဆက်တိုက်ဖို့ တောင်ဘက်ကို ချီတက်သွားတယ်။ နယ်စားက ငါတို့ မြောက်ပိုင်းဝေ့ကို တကယ်ပဲ စွန့်ပစ်လိုက်ပြီလား"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ စုရုံးနေကြသော ဝေ့အရာရှိများနှင့် စစ်သူကြီးများမှာ ကြောက်ရွံ့သွားကြပြီး ဘာလုပ်သင့်ကြောင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးနေကြသည်။

တစ်ယောက်က ခါးသီးစွာ ညည်းတွားလိုက်၏။ "လူရိုင်းတွေက နယ်စားကြောင့် ကြောက်လန့်ပြီး သူတို့ရဲ့ ပင်မစခန်းကို ရွှေ့ပြောင်းသွားခဲ့တာ၊ ကျူးကျော်ဖို့တောင် မရဲကြတော့ဘူး။ အဲ့ဒါ အားလုံးက လူဆိုးဖေရဲ့ သူလျှို ယွီကျိယွမ်က နယ်စားကို လုပ်ကြံခဲ့လို့ လူရိုင်းတွေက ငါတို့ မြောက်ပိုင်းဝေ့မှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေပြီလို့ ထင်သွားပြီး ပြန်လာခွင့် ရသွားတာပဲ"

သူက လက်မြှောက်အရှုံးပေးသလို ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ အဲ့ဒီ ဝေ့ထုန်က တကယ်ကို ရွံစရာကောင်းတာပဲ— ယန်လဲ့တောင်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘူးဆိုတာ သိတာနဲ့ သူက သူ့စစ်တပ်တွေနဲ့ ထွက်ပြေးသွားတာလေ! ငါတို့ သူ့ကို မိရင် အဲ့ဒီ လူယုတ်မာကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပစ်မယ်!"

"ဒါနဲ့ စကားမစပ် နယ်စား ပြန်လာတာကို ကြိုဆိုဖို့အတွက် မြေအောက်အကျဉ်းထောင်ထဲက အဲ့ဒီ ယွီဆိုတဲ့လူကိုပါ ငါတို့ ဘာလို့ အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပြီး သေဒဏ်မပေးရမှာလဲ"

ဆင်ခြင်နိုင်သေးသူ တစ်ယောက်က ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။ "အဲ့ဒီ ယွီဆိုတဲ့လူက တကယ်ကို ရွံစရာကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဝေ့စစ်စခန်းထဲက လူတော်တော်များများက နယ်စားရဲ့ ခေါင်းကို လိုချင်တယ်လို့ အရင်က အော်ဟစ်ခဲ့ကြတယ် မဟုတ်ဘူးလား။ နယ်စားက ငါတို့ ဝေ့စစ်စခန်းအပေါ် စိတ်ပျက်သွားပြီ!"

ကန့်ကွက်မှုကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သူက ငြင်းခုံလိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် ငါတို့က အဲ့ဒီ ယွီဆိုတဲ့လူရဲ့ လှည့်စားမှုကို ခံခဲ့ရတာလေ! ဒါ့အပြင် မင်းသမီးက သူ့ဘက်ကနေ သက်သေထွက်ဆိုပေးနေမှတော့ ငါတို့က မင်းသမီးကို ဘယ်လိုလုပ် သံသယဝင်ရက်မှာလဲ"

ငြင်းခုံမှုများ ပိုမို ရှုပ်ထွေးလာသည်နှင့်အမျှ ဝေ့အန်းက တင်းမာစွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "တော်ကြတော့! အခု တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပြစ်တင်နေလို့ ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ။ စစ်သူကြီးယွမ်က ကျူးကျော်လာတဲ့ လူရိုင်းတွေကို ယန်လဲ့တောင်မှာ ခုခံကာကွယ်နေတုန်းပဲ။ စစ်သူကြီးယွမ်ကို ကူညီဖို့ နည်းလမ်းရှာတာကိုပဲ ငါတို့ အာရုံစိုက်သင့်တယ်!"

ဆူညံနေသော ခန်းမကြီးမှာ နောက်ဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသော်လည်း မည်သူကမျှ နည်းဗျူဟာများ မပေးနိုင်ကြချေ။ တစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ညည်းတွားလိုက်၏။ "ငါတို့ ဝေ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျန်နေတဲ့ စစ်တပ်တွေက ယန်လဲ့တောင်မှာ ဝေ့ထုန်ကြောင့် သေကျေပျက်စီးခဲ့ရပြီ၊ ပြီးတော့ သူက အပြစ်ပေးခံရမှာကြောက်လို့ ထွက်ပြေးသွားပြီလေ။ နယ်စားကလည်း အကူအညီပေးဖို့ ငြင်းဆိုနေတော့ ငါတို့က တခြား ဘယ်ကနေ စစ်တပ်တွေ သွားငှားလို့ရမှာလဲ"

ဝေ့အန်းသည် ကုလားထိုင်၏ ထွင်းထုထားသော ကျောမှီတွင် လက်တင်ထားပြီး လေးလံစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "တော်ပြီ။ ဝေ့ထုန်က ငါ့ဆီကနေ စစ်ရေးအာဏာကို သိမ်းယူသွားတာဆိုတော့ သူ့ကို သတ်ဖို့ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်သွားရမှာ ငါ့တာဝန်ပဲ၊ ပြီးရင် သူ့ခေါင်းကို ယူပြီး နယ်စားဆီ တောင်းပန်ရမယ်"

သူက အမိန့်ပေးလိုက်၏။ "အဲ့ဒီ လူယုတ်မာ ဝေ့ထုန်ကို သတ်ရာမှာ ငါနဲ့အတူ လိုက်ပါဖို့ လက်ရွေးစင် စစ်သည် ၅၀၀ ကို စုစည်းလိုက်!"

သူ စကားပြောလို့ ပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အစေခံတစ်ဦးက အပြင်မှ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ "စစ်သူကြီး! သတင်းဆိုးပဲ! မင်းသမီးနဲ့ သခင်မဝေ့ကို ကျိုးကျိုးဆီ ပြန်ပို့ပေးမယ့် ယာဉ်တန်းက လင်းယုန်တောင်တန်းမှာ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရတယ်!"

လင်းယုန်တောင်တန်း၏ ပတ်လည် မိုင်ပေါင်းများစွာတွင် မည်သည့် မြို့ရွာမှ မရှိချေ။ ဝမ်းဝမ်ကျိန်းနှင့် သခင်မဝေ့တို့ ထိုနေရာတွင် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရပြီးနောက် ကိုယ်ဝန်လအနည်းငယ် ရှိနေပြီဖြစ်သော ဝမ်းဝမ်ကျိန်းမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ခရီးဆက်မသွားနိုင်တော့သဖြင့် စစ်တပ်သည် အနီးအနားတွင် စခန်းချကာ ဝမ်းဝမ်ကျိန်း ယာယီတည်းခိုရန် စွန့်ပစ်ထားသော လယ်အိမ်တစ်အိမ်ကို ရှင်းလင်းပေးခဲ့ရသည်။

စစ်ဖက်သမားတော်က ဝမ်းဝမ်ကျိန်း၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ပြီး ဆေးဖော်စပ်ရန် ထွက်သွားပြီးနောက် ဝမ်းဝမ်ကျိန်းသည် သူမ၏ အစေခံမလေး ပြင်ဆင်ပေးထားသော သန့်ရှင်းသည့် အိပ်ရာပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေခဲ့သည်။ စောစောက ဓားပြများ သူမဆီသို့ ပြေးဝင်လာပုံကို ပြန်လည်သတိရမိသောအခါ ကြောက်ရွံ့မှုများ ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေဆဲပင်။

သခင်မဝေ့သည် ဤချွေးမဖြစ်သူကို မူလက သဘောမကျခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ကလေးနှစ်ယောက်စလုံး ဆက်တိုက်ဆိုသလို သေဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက် ဝမ်းဝမ်ကျိန်းက ဝေ့ဖိန်ကျင်း၏ တစ်ခုတည်းသော သွေးသားကို လွယ်ထားရသဖြင့် ယခုအခါ သူမကို ကိုယ်ပိုင် မျက်လုံးများကဲ့သို့ တန်ဖိုးထားနေပြီး သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲရှိ ကလေးကို တစ်ခုခု ဖြစ်သွားမည်ကိုလည်း အလွန် စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။ ဝမ်းဝမ်ကျိန်းမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် မှင်သက်နေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ သခင်မဝေ့သည် ကုတင်ဘေးတွင် ထိုင်ကာ သူမ၏ လက်ကိုကိုင်ပြီး အဆက်မပြတ် နှစ်သိမ့်ပေးနေခဲ့၏။ "ကလေးလေး၊ အခု အဆင်ပြေသွားပါပြီ၊ အဆင်ပြေသွားပါပြီ။ အမေ ဒီမှာ ရှိတယ်လေ..."

ဝမ်းဝမ်ကျိန်း၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှာ ရေခဲလို အေးစက်နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် အရောင်အဝါကင်းမဲ့ကာ လွတ်ဟာနေခဲ့သည်။

သူမ၏ မြင်းလှည်းဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော ဓားပြများထဲမှ တစ်ဦးမှာ ရုန်းကန်နေစဉ် သူ၏ အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံး ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရသည်။

သူမ ထိုမျက်နှာကို မှတ်မိနေ၏။ ဝေ့ချီရှန်း၏ ဈာပန အခမ်းအနားအတွင်း ရှောင်းလိကို သွားတွေ့သည့်ညက ရှောင်းလိ၏ စစ်ဗျူဟာမှူးက သူမကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သောကြောင့် သူမသည်လည်း ထိုစစ်ဗျူဟာမှူးကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်ကြည့်ခဲ့သည်— ထိုအမျိုးသားသည် သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော အစေခံပင်။

တိုက်ခိုက်သူများမှာ ဓားပြများ မဟုတ်ဘဲ ရှောင်းလိ၏ လူများ ဖြစ်ကြ၏!

ရှောင်းလိက သူမကို သေစေချင်နေတာလား။

ထို"ဓားပြ"ကို သူမ မှတ်မိသွားကတည်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိတ်လန့်မှုက ဝမ်းဝမ်ကျိန်းကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

သူမသည် အပြစ်အားလုံးကို ယွီကျိယွမ်အပေါ် ပုံချကာ သူ၏ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေမှုကြောင့်ဟု ပြောဆိုခြင်းဖြင့် အရာအားလုံးမှ လွတ်မြောက်နိုင်ပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု ကြည့်ရသည်မှာ ထိုသို့ မဟုတ်တော့ချေ။

တစ်ဖက်လူက ဝေ့စစ်စခန်း၏ တောင်းပန်မှုများကို တစ်လျှောက်လုံး လျစ်လျူရှုနေခဲ့ခြင်းမှာ သူတို့က သူမ၏ အသက်ကို လိုချင်နေသောကြောင့်ပင်!

အမှန်ပင်- သူမက ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် "ဝေ့ဖိန်ကျင်း၏ ကလေး" ကို လွယ်ထားသည် မဟုတ်ပါလား။ ယခင်က မတရားစွပ်စွဲမှုများ ပြီးနောက် ဝေ့မိသားစုက အာဏာကို ပြန်လည် စုစည်းလာမည်ကို တားဆီးရန် ရှောင်းလိသည် ဤကလေးကို ဘယ်တော့မှ သည်းခံမည် မဟုတ်ချေ။

ထိုကဲ့သို့သော "မတော်တဆမှု" တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးနောက် သူမ "မတော်တဆ သေဆုံး" သွားသည်အထိ ဒုတိယတစ်ခု သေချာပေါက် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဝမ်းဝမ်ကျိန်းက ပိုတွေးလေလေ ပိုကြောက်လာလေလေ ဖြစ်ပြီး ရုတ်တရက် ပူးကပ်ခံရသကဲ့သို့ ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျွန်မ ရှောင်းလိကို တွေ့ချင်တယ်၊ နယ်စားကို တွေ့ချင်တယ်!"

ဝေ့ဖိန်ကျင်း၏ သေဆုံးမှုမှာ ရှောင်းလိ၏ လက်ချက် မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဝေ့ချီရှန်းက ဝံပုလွေမြင်းတပ်နှင့် မြောက်ပိုင်းဝေ့ နှစ်ခုစလုံးကို ရှောင်းလိထံ အပ်နှံခဲ့ပုံ၊ သို့သော် သူက ကျေးဇူးတင်မှု မပြဘဲ သူမ၏သားကို အကြိမ်ကြိမ် အရှက်ခွဲခဲ့ပုံ - ယခု နားလည်မှုလွဲမှားခြင်း တစ်ခုကြောင့် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ် တစ်ခုလုံးကိုပင် လျစ်လျူရှုထားပုံများကို ပြန်လည်သတိရမိတိုင်း သခင်မဝေ့သည် ရှောင်းလိအပေါ် ပြင်းထန်သော မုန်းတီးမှုကို ခံစားရသည်။

သူမ၏ မျက်နှာက အေးစက်သွားပြီး ပြောလိုက်၏။ "အဲ့ဒီ ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ကောင်ကို ဘာလို့ တွေ့ရမှာလဲ။ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို လူရိုင်းတွေ ကျူးကျော်လာတဲ့အထိ သူ လွှတ်ထားရဲရင် အနာဂတ်မှာ လူတိုင်းရဲ့ ပြစ်တင်ရှုတ်ချတာကို ခံရမှာပဲ!"

ရှောင်းလိက သူမကို သတ်ရန် လူလွှတ်ခဲ့ကြောင်း ဝမ်းဝမ်ကျိန်းက သခင်မဝေ့ကို အသိမပေးရဲချေ။

သခင်မဝေ့သည် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲရှိ ကလေးအတွက် လက်ရှိတွင် သူမဘက်၌ ရှိနေသော်လည်း သခင်မဝေ့၏ ဉာဏ်ရည်နှင့် စိတ်သဘောထားအရ သူမသည် ရှောင်းလိထံ မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်နေသော ဝေ့အရာရှိဟောင်းများကို သူ့အပေါ် ဆန့်ကျင်လာစေရန် သေချာပေါက် လူသိရှင်ကြား ပြောဆိုဝေဖန်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခင်က ဝေ့အရာရှိဟောင်း အများအပြားသည် အာဏာအတွက် ရှောင်းလိကို ဆန့်ကျင်ရန် စွန့်စားရဲခဲ့ကြသည်။ ယခု မြောက်ပိုင်းနယ်စပ် တစ်ခုလုံး အန္တရာယ် ကျရောက်နေချိန်တွင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကယ်တင်ရန် ရှောင်းလိ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိရေးအတွက် သူမကို တိုက်ရိုက် ဖယ်ရှားရန် ရွေးချယ်ကောင်း ရွေးချယ်နိုင်ပေသည်။

အရင်မင်းဆက်က မင်းသမီးအတုဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် ဝေ့သွေးသားအတုကို လွယ်ထားရသော သူမသည် ယခုအခါ အပြင်လူများ၏ အမြင်တွင် လုံးဝ အစစ်အမှန် ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

ယခု သူမ အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ပြီး ထွက်ပြေးရန်သာ အာရုံစိုက်မည်ဆိုလျှင်တောင် သူမကို စောင့်ကြိုနေသည်မှာ အဆုံးအစမရှိသော လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုများသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဝေ့ချီရှန်းက သူမကို အရင်မင်းဆက်က မင်းသမီးအဖြစ် ရွေးချယ်လိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ သူမ၏ ခြေဖဝါးရှေ့တွင် ခင်းကျင်းထားသော ခမ်းနားထည်ဝါသည့် လမ်းကြောင်းမှာ တဖက်ပိတ်လမ်း ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။

သူမ အသက်ရှင်ရန် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးမှာ ရှောင်းလိအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်။

ရှောင်းလိအပေါ် သစ္စာစောင့်သိကြောင်း ကတိပြုပြီး သူ့အတွက် တန်ဖိုးရှိနေသေးကြောင်း ပြသခြင်းအားဖြင့်သာ အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး တစ်ခုအတွက် လဲလှယ်နိုင်ပေမည်။

ဝမ်းဝမ်ကျိန်းသည် သူမ၏ စိတ်ကို အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး သခင်မဝေ့၏ လက်ကို ပြန်လည် ဆုပ်ကိုင်ကာ နှလုံးကွဲမတတ် ဝမ်းနည်းနေသည့် အမူအရာကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး "သခင်မ... ကျွန်မက နယ်စား ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ အရင်ကျင့်မင်းဆက်က မင်းသမီးပါ။ အခု နယ်စားရော ကျွန်မခင်ပွန်းပါ မရှိတော့တဲ့နောက် သူတို့ကိုယ်စား မြောက်ပိုင်းဝေ့ကို ကျွန်မ ကာကွယ်ပြီး မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်က ပြည်သူတွေကို စောင့်ရှောက်သင့်တယ်။ ဒီနေ့ သေဘေးကနေ သီသီလေး လွတ်မြောက်လာပြီးနောက်ပိုင်း မြောက်ပိုင်းဝေ့ ပြိုလဲတော့မယ့် အကြောင်း ရှင်းပြစရာ စကားတစ်ခွန်းမှ မရှိဘဲ တမလွန်မှာ နယ်စားနဲ့ ကျွန်မခင်ပွန်းကို ရင်ဆိုင်ရမယ့်အကြောင်း တွေးမိတိုင်း ကျွန်မ လုံးဝကို စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းမိတယ်..." သူမသည် သခင်မဝေ့၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် အထိန်းအကွပ်မရှိ ငိုကြွေးလိုက်လေသည်။ "သခင်မ... ကျွန်မ ကျိုးကျိုးကို မသွားတော့ဘူး။ နယ်စားကို တွေ့ခွင့်ရဖို့ ရှောင်းတပ်စခန်းကို သွားချင်တယ်! အရင်က သူ့အပေါ် မတရားစွပ်စွဲဖို့ ဖေစခန်းက အဲ့ဒီ သစ္စာဖောက် လူယုတ်မာရဲ့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေတာခံခဲ့ရလို့ နယ်စားက ကျွန်မကို ဒေါသထွက်နေတုန်းပဲ ဆိုရင်တောင် အပြစ်ကို ဆေးကြောဖို့အတွက် စစ်စခန်းအပြင်ဘက်မှာ ကျွန်မ ဒူးထောက်နေပါ့မယ်!"

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ သခင်မဝေ့သည်လည်း ထပ်တူ နှလုံးကွဲမတတ် ဝမ်းနည်းသွားခဲ့သည်။ မျက်ရည်များကို သုတ်ရင်း သူမက ပြောလိုက်၏။ "ကလေးလေး... ဘာလို့ သခင်မလို့ ခေါ်နေသေးတာလဲ။ အမေလို့ပဲ ခေါ်ပါ"

ဝမ်းဝမ်ကျိန်း၏ ကျောကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း ဝမ်းဝမ်ကျိန်း၏ ဆံပင်များပေါ်သို့ သူမ၏ ပါးပြင်ကို အပ်ထားစဉ် နှာခေါင်းပေါ်သို့ ဖြတ်၍ မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်အထိ သူမ အလွန် ဝမ်းနည်းသွားခဲ့သည်။ "ကိုယ်ဝန်ရှိနေတုန်း ကောင်းကောင်း အနားယူဖို့ သမီးက ကျိုးကျိုးကို သွားပါ။ အဲ့ဒီ ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ဝံပုလွေကို တောင်းပန်ဖို့ ရှောင်းတပ်စခန်းကို အမေ သွားမယ်!"

ဝမ်းဝမ်ကျိန်းက အလျင်အမြန် ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျွန်မလည်း အမေနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်!"

သူမ၏ သိသိသာသာ ဖောင်းကားနေသော ဝမ်းဗိုက်ကို ထိတွေ့လိုက်ပြီး ရှောင်းလိက ဝေ့စစ်စခန်းမှလူတိုင်းကို ဆက်လက် ငြင်းဆန်နေဆဲဖြစ်ပါက ဝေ့ချီရှန်း၏ဇနီး၊ မုဆိုးမဖြစ်သူ သခင်မဝေ့နှင့်အတူ ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သော သူမက စစ်စခန်းအပြင်ဘက်တွင် ခါးသီးစွာ စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းက ပြည်သူ့အမြင်ကြောင့် ရှောင်းလိအတွက် သူတို့ကို ထပ်မံ ငြင်းပယ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ဟု တွေးလိုက်သည်။

သို့သော် သခင်မဝေ့ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်မူ သူမက မျက်ရည်များဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်နေသည့် အမူအရာကို ဖန်တီးထားဆဲပင်။ "အမေ့ကို တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် ကျွန်မခင်ပွန်းက တမလွန်ကနေ ကျွန်မကို သေချာပေါက် အပြစ်တင်မှာပဲ"

ဤစကားများက သခင်မဝေ့၏ နှလုံးသားကို ထိခိုက်သွားစေပြီး ဤချွေးမဖြစ်သူကို ပိုလို့ပင် တန်ဖိုးထားရစေတော့သည်။ ဝမ်းဝမ်ကျိန်း၏ လက်ကို ကိုင်ထားရင်း သူမက ပြောလိုက်၏။ "ကောင်းပါပြီ... ငါတို့ သားအမိ နှစ်ယောက် အတူတူ သွားကြတာပေါ့"

ဝေ့အန်းသည် သူ၏ စစ်တပ်နှင့်အတူ လင်းယုန်တောင်တန်းသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဝေ့တပ်ဖွဲ့များကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့သော ဒေသခံ ဓားပြများမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သူမခွဲခြားနိုင်မီမှာပင် သခင်မဝေ့နှင့် ဝမ်းဝမ်ကျိန်းတို့က မြောက်ပိုင်းဝေ့အတွက် အကူအညီတောင်းခံရန် ရှောင်းလိထံ သွားရောက်မည်ဟု ရုတ်တရက် အခိုင်အမာ ပြောဆိုလာကြသည်။

သူတို့ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့သဖြင့် ဝေ့အန်းသည်လည်း သည်ကိစ္စကို ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် ယူဆကာ နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူလိုက်သည်။

သို့သော် ရှောင်းလိသည် သူ၏ စစ်တပ်နှင့်အတူ တောင်ဘက်သို့ ချီတက်သွားပြီဖြစ်ရာ ယခု သူ့နောက်သို့ လိုက်သွားခြင်းက ဖေစုန့်၏ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မည့် တပ်ဖွဲ့များနှင့် တွေ့ဆုံပါက အန္တရာယ်ကိုသာ ဖိတ်ခေါ်ရာရောက်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ရှောင်းလိအတွက် နောက်တန်း ကိစ္စရပ်များ အားလုံးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးနေသော ကျန်းဟွိုင်နှင့် တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းခံရန်သာ သူတို့ ရွေးချယ်ခဲ့ရတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းဟွိုင်သည် မအောင်မြင်ခဲ့သော ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုအကြောင်း သူ၏ ကိုယ်ရံတော်များထံမှ သတင်းရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ မူလအမိန့်မှာ တိုက်ခိုက်မှုအတွင်း ဝမ်းဝမ်ကျိန်း၏ ကလေးကို ပျက်ကျသွားစေရန် ဖြစ်သည်။

ဝမ်းဝမ်ကျိန်းကို အသက်ရှင်လျက် ထားရှိခြင်းက ရည်ရွယ်ချက် နှစ်ခုရှိသည်။ ပထမအချက်မှာ အရင်ကျင့်မင်းဆက်က မင်းသမီးဆိုသော သူမ၏ သရုပ်မှန်က တန်ဖိုးရှိနေသေးခြင်း၊ ဒုတိယအချက်မှာ အကယ်၍ ဝမ်းဝမ်ကျိန်းသာ ဇာစ်မြစ်မသိရသော ဓားပြများလက်ချက်ဖြင့် တကယ် သေဆုံးသွားခဲ့မည်ဆိုပါက ခေါင်းဆောင်မရှိသော မြောက်ပိုင်းဝေ့ထံမှ အကျိုးအမြတ် အများဆုံး ရရှိမည့် ရှောင်းလိအနေဖြင့် ခန့်မှန်းမှုများ ထွက်ပေါ်လာစေပြီး မလိုအပ်သော ရှုပ်ထွေးမှုများကို ဖန်တီးပေးလိမ့်မည်။

မထင်မှတ်ဘဲ သူ၏လူများသည် ဤကန့်သတ်ချက်များကြောင့် နောက်တွန့်သွားခဲ့သဖြင့် ဝေ့၏ ကိုယ်ပိုင်အစောင့်များက ဝမ်းဝမ်ကျိန်းကို အချိန်မီ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေ့အန်းသည် ဝမ်းဝမ်ကျိန်းနှင့် သခင်မဝေ့တို့ကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး သူ့ကို လာရောက်တွေ့ဆုံကြောင်း သတင်းပို့လာသောအခါ ကျန်းဟွိုင် မတုံ့ပြန်မီမှာပင် ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုတွင် ပါဝင်ခဲ့သော ကိုယ်ရံတော်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဝန်ခံလိုက်၏။ "စစ်ဗျူဟာမှူး... ချုံခိုတိုက်ခိုက်နေတုန်း ဝေ့အိမ်တော် အစောင့်တွေက ကျွန်တော့် မျက်နှာဖုံးကို ဆွဲဖြဲလိုက်တယ်... တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို မှတ်မိသွားလောက်တယ်..."

ကျန်းဟွိုင်သည် သူ့ကိုယ်ရံတော်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "ဘာလို့ ထိတ်လန့်နေတာလဲ။ ဝေ့စစ်စခန်းက ငါတို့ကို လာစွပ်စွဲရင်တောင် သူတို့မှာ ခိုင်လုံတဲ့ သက်သေမှ မရှိတာ"

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ထပ်ပြောလိုက်၏။ "တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ... ယန်ချန်မှာရှိတဲ့ စစ်သူကြီးကျန်းဆီကို ပို့ရမယ့် စာတစ်စောင် ငါ့ဆီမှာ ရှိတယ်။ ငါ့ကိုယ်စား မင်း သွားပို့ပေးလိုက်ပြီး လောလောဆယ် စစ်စခန်းနဲ့ ဝေးဝေးမှာ နေလိုက်"

...

အပိုင်း (၂၀၄.၂)

ကိုယ်ရံတော်သည် သိရှိကြောင်း လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ ကျန်းဟွိုင်သည် သူ့စားပွဲပေါ်တွင် ဖြန့်ထားသော မြေပုံဆီသို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ "ယန်လဲ့တောင်က သိပ်အကြာကြီး တောင့်ခံထားနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဝေ့အဖွဲ့က ဒီအချိန်မှာ လာရောက်တာက ဝေ့ကို ကူညီဖို့ နယ်စားရဲ့ စစ်တပ်တွေကို တောင်းဆိုဖို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ကောင်းပြီလေ၊ သူတို့ကို တွေ့ခွင့်ပေးလိုက်မယ်"

ဝေ့အဖွဲ့ဟောင်းက ရှောင်းလိကို သူတို့၏ သခင်သစ်အဖြစ် လုံးဝ ဒူးထောက် အသိအမှတ်ပြုစေရန် ကျန်းဟွိုင်က လိုလားခဲ့သော်လည်း မြောက်ပိုင်းဝေ့ ပြည်သူများက သူတို့၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကြားတွင် အမုန်းတရားများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ရှောင်းလိ မသိဘဲ သူက လွန်လွန်ကျူးကျူး မလုပ်ရဲခဲ့ချေ။

ထို့ကြောင့် သခင်မကြီးဝေ့နှင့် သူမ၏ ချွေးမဖြစ်သူကို တွေ့ဆုံရန် သဘောတူပြီးနောက် ရှောင်းတပ်က ဝေ့အဖွဲ့နှင့် စေ့စပ်ဆွေးနွေးရန် ဆန္ဒရှိကြောင်း သူက ကောလာဟလများကို တမင်သက်သက် ဖြန့်လိုက်လေသည်။

ဝေ့အန်းက ဝမ်းဝမ်ကျိန်းနှင့် သခင်မကြီးဝေ့တို့ကို ကျန်းဟွိုင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် ခေါ်ဆောင်သွားသောနေ့တွင် သခင်မကြီးဝေ့သည် မြင်းလှည်းထဲ၌ ဝမ်းဝမ်ကျိန်း၏ဘေးတွင် ထိုင်ကာ တောင်ပေါ်လမ်း၏ တုန်ခါမှုများကို ခံစားရင်း မညည်းညူဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ "လူတစ်ယောက် ထွက်သွားတာနဲ့ လက်ဖက်ရည်က အေးစက်သွားတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ နယ်စား ကွယ်လွန်သွားတာ နှစ်ဝက်လောက်တောင် မရှိသေးဘူး။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ဝံပုလွေမြင်းတပ်ကို အဲ့ဒီ ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ကောင်ဆီ အတင်းအကျပ် အပ်နှံခဲ့တယ်၊ အခု ကြည့်စမ်း— တစ်ဖက်လူက ရန်သူလို ဖြစ်သွားပြီ။ သူ့လက်အောက်က အဆင့်နိမ့် စစ်ဗျူဟာမှူး တစ်ယောက်ကတောင် စည်းကျော်ဖို့ ရဲတင်းနေပြီး ငါတို့ သားအမိကို လူကိုယ်တိုင် လာဖို့ အတင်းအကျပ် လုပ်နေတယ်"

ဝမ်းဝမ်ကျိန်းသည် ကျန်းဟွိုင်နှင့် တွေ့ဆုံချိန်တွင် သူမ၏ အသက်ကို မည်သို့ တောင်းပန်ရမည်ကို စိုးရိမ်တကြီး စဉ်းစားနေဆဲပင်။

သူသည် ရှောင်းလိ၏ ယုံကြည်ရသော စစ်ဗျူဟာမှူးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူမကို လုပ်ကြံရန် စေလွှတ်ခဲ့သော ဓားပြများမှာ ရုပ်ဖျက်ထားသည့် သူ့ကိုယ်ရံတော်များဖြစ်နေသည်။ ရှောင်းလိနှင့် တိုက်ရိုက် မတွေ့ဆုံနိုင်သဖြင့် ကျန်းဟွိုင်ထံမှ သနားညှာတာမှု တောင်းခံခြင်းကလည်း အလားတူ ထိရောက်မှု ရှိမည်ဟု ဝမ်းဝမ်ကျိန်းက သေချာပေါက် ယုံကြည်ထားခဲ့၏။

သို့သော် ယခင်က ရှောင်းလိနှင့် ရင်းနှီးအောင် ကြိုးစားခဲ့ဖူးပြီး ထိုညကပင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် သတိပေးခံခဲ့ရဖူးသဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ပါးနပ်သည့် အမျိုးသားနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် လှည့်ကွက်များ မလိုအပ်ဘဲ သူမက သူတို့အတွက် တန်ဖိုးရှိနေသေးကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ပြသရန်သာ လိုအပ်ကြောင်း သူမ သိလေသည်။

ဤအတွေးများထဲတွင် နစ်မျောနေစဉ် ဝေ့ချီရှန်း အသက်ရှင်ရှိစဉ်က ခမ်းနားခဲ့သော နေ့ရက်များအကြောင်းကို သခင်မကြီးဝေ့က နောက်တစ်ကြိမ် ညည်းတွားနေသည်ကို သူမ ကြားလိုက်ရသည်။ အတွင်းစိတ်ထဲတွင် စိတ်မရှည်သော်လည်း ဝမ်းဝမ်ကျိန်းသည် ၎င်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မပြသနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "သခင်... အမေ၊ လူတစ်ယောက် ထွက်သွားတာနဲ့ လက်ဖက်ရည်က အေးစက်သွားတယ်လို့ အမေ ကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့တယ်လေ။ မြောက်ပိုင်းဝေ့အတွက် လောလောဆယ် ဒါကို ကျွန်မတို့ သည်းခံကြရအောင်"

သခင်မကြီးဝေ့က နယ်စားကတော်ဆိုသော သူမ၏ အဆင့်အတန်းကို ဖက်တွယ်ကာ ကျန်းဟွိုင်ရှေ့တွင် ဟန်ရေးပြပြီး သူ့ကို ဒေါသထွက်စေကာ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အစီအစဉ်များကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် သူမက ဤသို့ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ သခင်မကြီးဝေ့က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒီနေ့ ငါတို့ အရှက်ခွဲခံရမယ်ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်။ ဒီဒေါသကိုပဲ ငါ မျိုမချနိုင်တာ။ အဲ့ဒီ ရှောင်းဆိုတဲ့လူကို ကြည့်နေခိုင်းလိုက်— မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်က အကျပ်အတည်း ဖြေရှင်းပြီးတာနဲ့ ငါတို့ သားအမိက သူ့ရဲ့ အဆင့်နိမ့် စစ်ဗျူဟာမှူးကို တွေ့ဖို့ မိုင်ရာချီဝေးတဲ့ တောင်တွေကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ရတဲ့ ဇာတ်လမ်းက လမ်းတကာ၊ ရပ်ကွက်တကာကို ပျံ့နှံ့သွားလိမ့်မယ်။ သူက ငါတို့ မုဆိုးမနဲ့ မိဘမဲ့တွေကို ဒီလို အနိုင်ကျင့်ရဲရင် လောကကြီးရဲ့ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချမှုတွေထဲမှာ သူ နစ်မွန်းသွားလိမ့်မယ်!"

ပိုဒေါသထွက်လာသဖြင့် သခင်မကြီးဝေ့က မျက်ရည်များကို သုတ်ကာ ထပ်ပြောလိုက်၏။ "ကျင်းအာရဲ့ သေဆုံးမှုကလည်း အဲ့ဒီ ရှောင်းဆိုတဲ့လူနဲ့ ဆက်စပ်နေလောက်တယ်။ ရှောင်းက ဖေစခန်းနဲ့ အဆင်မပြေဖြစ်ပြီးနောက်မှ ယွီသားအဖက ခွေးတွေလို တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြန်လှည့်ကိုက်ခဲ့ကြတာလေ! ဝေ့မိသားစုက ဒီအခြေအနေထိ ကျဆင်းသွားပြီး ကျင်းအာအတွက် တရားမျှတမှုကို ငါ ရှာမပေးနိုင်တော့တာ နှမြောစရာပဲ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်းဝမ်ကျိန်းက အလိုလို လက်သီးဆုပ်လိုက်ပြီး သခင်မကြီးဝေ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးရန် မိမိကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးလိုက်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မြင်းလှည်းက မကြာမီ ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။ ဝေ့အန်းက မြင်းစီးလာပြီး သတင်းပို့လိုက်သည်။ "မင်းသမီး၊ သခင်မကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ ရောက်ပါပြီ"

သခင်မကြီးဝေ့သည် နောက်ဆုံးတွင် ငိုကြွေးနေသည်ကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လက်ကိုင်ပဝါဖြင့် မျက်ရည်များကို သုတ်ကာ ခန်းဆီးကို မတင်ရန် သူမ၏ အစေခံမလေးကို အချက်ပြလိုက်သည်။ မြို့တံခါးအပြင်ဘက်တွင် အဆင့်နိမ့် အရာရှိတစ်ဦးသာ သူတို့ကို စောင့်ဆိုင်းနေပြီး စစ်ဗျူဟာမှူး ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသူ မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရချေ။

အရာရှိက ဝေ့အန်းနှင့် နှုတ်ခွန်းဆက်စကားများ ပြောဆိုပြီး သူတို့ကို မြို့ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် သခင်မကြီးဝေ့သည် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ခန်းဆီးကို ပစ်ချလိုက်လေသည်။

ဤအသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အရာရှိက မြင်းလှည်းကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ ဝေ့အန်းက အလျင်အမြန် တောင်းပန်သည့်အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းပြပေးပါ စစ်သူကြီး"

ဝမ်းဝမ်ကျိန်းက သခင်မကြီးဝေ့၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်လေသည်။ "အမေ"

သခင်မကြီးဝေ့က မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်၏။ "ဒါက စော်ကားတာထက်တောင် ပိုသေးတယ်!"

ဝမ်းဝမ်ကျိန်းက နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ဝမ်းဝမ်ကျိန်းနှင့် ယွီကျိယွမ်တို့ သူ့ကို လုပ်ကြံရန် ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့ပြီး မြောက်ပိုင်း ပြည်သူများနှင့် ဝေ့၏ အရာရှိများ နှစ်ဦးစလုံးက သူ့နာမည်ကို ကျိန်ဆဲခဲ့ကြချိန်က ရှောင်းလိသည် သူ၏ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။

နောက်ပိုင်းတွင် ရက်စက်သော နည်းဗျူဟာများဖြင့် ယွီကျင်းဝမ်ကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာခဲ့ပြီး ယွီကျိယွမ်ကို သူ၏ဖခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခဲ့ကာ— ထို့ကြောင့် သူ၏ သရုပ်မှန်ကို ရှင်းလင်းသွားစေခဲ့ပြီးနောက်— ပြည်နယ်အသီးသီးက သူတို့၏ နယ်မြေများအတွင်းသို့ သူ့ကို ကြိုဆိုရန် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြသည်။

ထုန်ကျိုးသို့ ပြန်ရာလမ်းကို ဖေစုန့်နှင့် လျန်နှင့် ချန်စစ်စခန်းတို့၏ စစ်မျက်နှာများက ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် ရှောင်းလိသည် ယန်ယွင် ပြည်နယ် ဆယ့်ခြောက်ခုနှင့် ကပ်လျက်ရှိသော ယီကျိုးကို ယာယီ ခံတပ်တစ်ခုအဖြစ် ရိုးရှင်းစွာ သိမ်းပိုက်လိုက်လေသည်။

လက်ရှိတွင် သူက ပင်မစစ်တပ်များကို ဦးဆောင်ကာ ဖေစုန့်ကို တိုက်ခိုက်ရန် တောင်ဘက်သို့ ချီတက်သွားပြီး ကျန်းဟွိုင်က သူ့ကိုယ်စား ယီကျိုးကို ထိန်းသိမ်းထားကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဓားပြများကို ရှင်းလင်းနေခဲ့သည်။

ဝေ့အန်းနှင့် အခြားသူများသည် အရာရှိငယ်၏ နောက်သို့ လိုက်ကာ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအိမ်တော်၏ အပြင်ဘက် တံခါးဆီသို့ သွားခဲ့ကြ၏။ အစေခံမလေးများက သခင်မကြီးဝေ့နှင့် ဝမ်းဝမ်ကျိန်းတို့ကို မြင်းလှည်းပေါ်မှ ဆင်းရန် ကူညီပေးခဲ့ပြီးနောက် အရာရှိငယ်သည် သူတို့ကို ကွေ့ကောက်နေသော စင်္ကြံများတစ်လျှောက်နှင့် လတံခါး နှစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်၍ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှ ရုံးတော်၏ အုပ်ချုပ်ရေး ခြံဝင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ပင်မတံခါးအပြင်ဘက်တွင် စောင့်ကြပ်နေသော အစောင့်များက သူတို့ရောက်ရှိလာကြောင်း အထဲသို့ ဝင်ရောက် သတင်းပို့ပြီးနောက်မှသာ သူတို့ကို အထဲသို့ ဆက်လက် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

သခင်မကြီးဝေ့မှာ ဒေါသကြောင့် ပွက်ပွက်ဆူနေပြီး တစ်ဖက်လူက ဝေ့မိသားစုကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မလေးမစား လုပ်နေသည်ဟု ခံစားနေရ၏။

အစည်းအဝေး ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ ဝေ့အန်းက လူငယ်တစ်ဦးကို လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ အရိုအသေပေးပြီး "လူကြီးမင်းကျန်း" ဟု ခေါ်ဆိုနေသည်ကို သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤလူငယ်မှာ သူတို့ တွေ့ဆုံရန် လာခဲ့သော ရှောင်းတပ်၏ စစ်ဗျူဟာမှူး ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလေသည်။

သခင်မကြီးဝေ့မှာ သူမ၏ ဒေါသကို ဆက်လက် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ချေ။ သူမကို ဝေ့အန်းက မိတ်ဆက်ပေးရန် မစောင့်တော့ဘဲ သူမက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ဒီရက်ပိုင်း နယ်စားကို တွေ့ရတာ ခက်ခဲတယ်ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် နယ်စားရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ လူကြီးမင်းကျန်းကို တွေ့ရတာတောင် ကောင်းကင်ကို တက်ရသလို ခက်ခဲလာပြီဆိုတာ ငါ မသိခဲ့ဘူး"

ဝေ့အန်းနှင့် ဝမ်းဝမ်ကျိန်း နှစ်ဦးစလုံးမှာ သူမ၏ စကားများကြောင့် ဖြူဖျော့သွားကြပြီး ဝမ်းဝမ်ကျိန်းက "အမေ" ဟု တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်၏။

သခင်မကြီးဝေ့၏ စကားများထဲမှ ခနဲ့တဲ့တဲ့ သဘောကို ကျန်းဟွိုင်က သဘာဝကျကျပင် ရိပ်မိသွားခဲ့သည်။ အစိုးရ စာရွက်စာတမ်း လိပ်တစ်ခုကို ချထားလိုက်ပြီး သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။ "နယ်စားက တောင်ပိုင်းမှာ စစ်ဆင်ရေး လုပ်နေတော့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရပ် အများအပြားကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ကျွန်တော့်ကို အပ်နှံထားပါတယ်။ သခင်မကြီးဝေ့အပေါ် ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုမှာ ကျွန်တော် ပျက်ကွက်ခဲ့ရင် ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်"

သို့သော် သခင်မကြီးဝေ့မှာ ဝေ့အန်းနှင့် ဝမ်းဝမ်ကျိန်း၏ သတိပေးချက်များကို နားထောင်မည့် စိတ်အခြေအနေတွင် မရှိချေ။ ရှောင်းလိ၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်ရှိ မုတ်ဆိတ်မွှေးမရှိသော စစ်ဗျူဟာမှူး တစ်ယောက်က သူမကို စကားပြောဆိုရန် ထိုက်တန်သည်ဟုလည်း သူမ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ သူမက သူ့ကို အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "မင်းရဲ့သခင်က နယ်စားရဲ့ ကျေးဇူးတရား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုတောင် မှတ်မိသေးရင် ငါတို့ ဝေ့စစ်တပ်ရဲ့ အကူအညီတောင်းခံမှုကို လျစ်လျူရှုပြီး တောင်ပိုင်း စစ်ဆင်ရေးကို ဘယ်တော့မှ စတင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလို အကြောင်းပြချက်နဲ့ ဖေစုန့်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်ရင် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်က လူရိုင်းတွေလက်ထဲ ကျရောက်သွားခဲ့ရင်တောင် သူကိုယ်သူ အပြစ်ကင်းလွတ်ခွင့် ရနိုင်မယ်လို့ သူက ထင်နေတာလား"

သူမက အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။ "မြောက်ပိုင်းက စစ်သားတွေနဲ့ ပြည်သူတွေက စောင့်ကြည့်နေတယ်! မြောက်ပိုင်းနယ်စပ် ကျဆုံးသွားရင် မင်းတို့ ရှောင်းတပ်ကလည်း ကြံရာပါတွေ ဖြစ်လိမ့်မယ်!"

ဝေ့အန်းက အရေးတကြီး ဖြတ်ပြောလိုက်၏။ "သခင်မကြီး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ထပ်မပြောပါနဲ့တော့!"

ထို့နောက် သူက ကျန်းဟွိုင်ကို ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "လူကြီးမင်းကျန်း၊ သခင်မကြီးက အဲလိုပြောချင်တာ လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး။ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ် လူရိုင်းတွေလက်ထဲ ကျရောက်သွားမှာကို သူက အရမ်း စိုးရိမ်လွန်နေရုံပါ..."

ကျန်းဟွိုင်က လှောင်ပြောင်သည့်အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်၏။ "ကျေးဇူးတရား ဟုတ်လား။ မာကျားလျန်မှာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဝေ့စစ်တပ်က စစ်သူကြီးကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီး ယိုးကျိုးနဲ့ ယန်လဲ့တောင်ကို ခင်ဗျားတို့ ဝေ့မိသားစုအတွက် အကြိမ်ကြိမ် ကာကွယ်ပေးခဲ့ပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်အောက်ခံ စစ်သူကြီးကို ခင်ဗျားတို့ သခင်လေးရဲ့ လူတစ်ယောက်က မြင်းနဲ့ နင်းသတ်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကို သခင်မကြီးဝေ့က ပြောချင်တာများလား။ ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျားတို့က စစ်ကူတွေ အားလုံးကို ဖြတ်တောက်ပြီး ယန်လဲ့တောင်ကို သွားသေဖို့ ကျွန်တော်တို့ကို စေလွှတ်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကို ပြောနေတာလား"

ဒေါသကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ရှက်ရွံ့မှုကြောင့်ဖြစ်စေ သခင်မကြီးဝေ့၏ မျက်နှာသည် နီရဲသွားပြီး ကျန်းဟွိုင်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "အဓိပ္ပါယ်မရှိတာ! မင်းတို့ ရှောင်းတပ် တစ်ခုလုံးက ကျေးဇူးကန်းနေတာပဲ!"

"သခင်မကြီးဝေ့၊ ခင်ဗျားက ပြောင်းပြန် ဖြစ်နေပြီ။ ကျေးဇူးမေ့တဲ့ နေရာမှာ အကျွမ်းကျင်ဆုံးက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဝေ့စစ်တပ်ပဲ"

ကျန်းဟွိုင်၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အထင်အမြင်သေးမှုများသာ ရှိနေ၏။ "ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နယ်စားသာ မရှိရင် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မြောက်ပိုင်းဝေ့က အကြိမ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ"

"ဒုက္ခရောက်ချိန်မှာ နယ်စားကို ရှာဖွေပြီး အန္တရာယ်ကင်းသွားတာနဲ့ သူရဲ့ စွမ်းဆောင်မှုတွေ အားလုံးကို ဘယ်လိုများ ဖျက်ပစ်နိုင်ရတာလဲ။ 'အရှက်မရှိဘူး' ဆိုတဲ့ စကားလုံးက ခင်ဗျားတို့ ဝေ့မိသားစုနဲ့ အလိုက်ဖက်ဆုံးပဲ"

ကျန်းဟွိုင်၏ စကားများကြောင့် ဝေ့အန်းမှာ ရှက်ရွံ့သဖြင့် မျက်နှာနီရဲသွားသော်လည်း သခင်မကြီးဝေ့ကမူ ကျန်းဟွိုင်က သူမနှင့် ဝေ့မိသားစု တစ်ခုလုံးကို စော်ကားနေသည်ဟုသာ ခံစားရလေသည်။ ဒေါသတကြီးဖြင့် သူမက အော်ဟစ်လိုက်၏။ "နယ်စားရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုသာ မရှိရင် ရှောင်းလိက ဒီနေ့ ဒီအခြေအနေကို ရောက်လာမှာတဲ့လား။ မမေ့နဲ့— မင်းတို့ ရှောင်းတပ်ထဲမှာ ငါတို့ မြောက်ပိုင်းဝေ့ရဲ့ ဝံပုလွေမြင်းတပ် ရှိနေတုန်းပဲ!"

ကျန်းဟွိုင်က တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။ "သခင်မကြီးဝေ့က အရေးပါတဲ့လူ ဆိုတော့ မှတ်ဉာဏ် တိုနေတာ ဖြစ်ရမယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျူကျွင်းက မြောက်ပိုင်းဝေ့ကို ပထမဆုံး ရောက်လာတုန်းက ခင်ဗျားတို့ ဝေ့မျိုးနွယ်စုကို လူရိုင်းကျူးကျော်သူတွေကနေ ခုခံကာကွယ်ဖို့ ကူညီပေးခဲ့တာကို ခင်ဗျား မေ့သွားပြီ။ ကျွန်တော်တို့ ကျူကျွင်းက ခင်ဗျားတို့ ဝေ့မျိုးနွယ်စုအတွက် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့တဲ့ စွမ်းဆောင်မှုတိုင်းကိုလည်း ခင်ဗျား မေ့သွားပြီ။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့ ဝေ့မျိုးနွယ်စုက ကျွန်တော်တို့ ကျူကျွင်းကို ဘာတွေ ပြန်ပေးခဲ့လို့လဲ။ အကျဉ်းချတာနဲ့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လုပ်ကြံစွပ်စွဲတာတွေပဲ ရှိတာ!"

သူ့စကားအဆုံးတွင် သူ၏ သိမ်မွေ့သော မျက်နှာသည် ပြင်းထန်သော ဒေါသများဖြင့် ထွင်းထုထားသယောင်။ "ဝံပုလွေမြင်းတပ်ကို နယ်စားဆီ မအပ်နှံခင်က အဲဒီဝံပုလွေမြင်းတပ်က ယန်လဲ့တောင်မှာ စစ်သူကြီးလျောင်နဲ့အတူ လူရိုင်းတွေရဲ့ သတ်ဖြတ်တာကို ခံခဲ့ရတယ်ဆိုတာကိုလည်း ခင်ဗျား မေ့နေပြီ။ အခု နယ်စားရဲ့ ကွပ်ကဲမှုအောက်မှာ ရှိနေတဲ့ ဝံပုလွေမြင်းတပ်က နယ်စားနဲ့ သူ့ရဲ့ စစ်သူကြီးတွေက အစကနေ ပြန်လည် တည်ဆောက်ထားတာ— စစ်သားတိုင်း၊ မြင်းတိုင်းကို အသစ်ပြန်ခေါ်ဖို့ ရိက္ခာတွေကို ချွေတာခဲ့ရတာ! ဒါမှမဟုတ်ရင် ခင်ဗျားတို့ ဝေ့စစ်စခန်းရဲ့ အဖိုးတန် ချွေးမဖြစ်သူက သစ္စာဖောက် ယွီကို ကူညီပြီး နယ်စားကို လုပ်ကြံတုန်းက ဝေ့စစ်သူကြီးတွေ အားလုံး ကန့်ကွက်တဲ့အနေနဲ့ နုတ်ထွက်ခဲ့ကြပေမယ့် ဝံပုလွေမြင်းတပ်က မလှုပ်မယှက် ကျန်နေခဲ့တာက ဘာဖြစ်မယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်တာလဲ"

သခင်မကြီးဝေ့မှာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားပြီး ဝမ်းဝမ်ကျိန်းကမူ သူမ၏ အမြင်အာရုံကို အမှောင်ထု ဖုံးလွှမ်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ ဖောင်းကားနေသော ဝမ်းဗိုက်ကို ထိတ်လန့်တကြား ဆုပ်ကိုင်ရင်း သူမက တောင်းပန်လိုက်လေသည်။ "လူကြီးမင်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒေါသကို လျှော့ပါဦး။ နယ်စားအပေါ် ကျွန်မရဲ့ မတရားစွပ်စွဲမှုတွေက အဲ့ဒီ လူယုတ်မာရဲ့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေတာကို တကယ်ခံခဲ့ရတာပါ..."

သူမ ဒူးထောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသော်လည်း ဝေ့အန်းနှင့် သခင်မကြီးဝေ့တို့ ရှိနေသဖြင့် ထိုမျှလောက် နှိမ့်ချမှုကို မပြသနိုင်ခဲ့ချေ။ သခင်မကြီးဝေ့က သူမ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကာ "အမေ ရှိနေတာပဲ၊ ဒီကျေးဇူးကန်းတဲ့ ခွေးတွေကို ကြောက်စရာ မလိုဘူး" ဟု အာခံကာ ပြောလိုက်သောအခါ ဝမ်းဝမ်ကျိန်းမှာ အသက်ရှူကျပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့၏။

မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး သူမက ပြောလိုက်သည်။ "အမေ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အပြင်ကို အရင်ထွက်ပေးပါ။ လူကြီးမင်းကျန်းနဲ့ ကျွန်မကို စကားပြောခွင့်ပြုပါ"

ထို့နောက် သူမက ဝေ့အန်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။ "စစ်သူကြီး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မအမေကို အပြင်ကို ခေါ်သွားပေးပါလား"

ဝေ့အန်းသည်လည်း သခင်မကြီးဝေ့က အကူအညီတောင်းရန် လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ မြောက်ပိုင်းဝေ့၏ ဆုတ်ခွာရာလမ်းကို ဖြတ်တောက်ရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ခံစားမိလေသည်။ ဝမ်းဝမ်ကျိန်း၏ အကြံပြုချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သခင်မကြီးဝေ့ကို တွဲပေးရန် အစေခံမလေးများကို ချက်ချင်း အချက်ပြလိုက်ပြီး သူတို့နှင့်အတူ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

တွဲပေးနေသော အစေခံမလေး နှစ်ဦးနှင့်အတူ အခန်းထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီးနောက် ဝမ်းဝမ်ကျိန်းသည် အထက်တွင် ထိုင်နေသော ကျန်းဟွိုင်နှင့် သူ၏နောက်တွင် ရပ်နေသော အစေခံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အစေခံမလေးများကို ပြောလိုက်၏။ "မင်းတို့လည်း ထွက်သွားလို့ရပြီ"

အစေခံမလေးများသည် စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ နာခံကာ သူတို့၏ အနောက်မှ တံခါးကို ပိတ်သွားခဲ့ကြသည်။

ထိုအခါမှသာ ဝမ်းဝမ်ကျိန်းသည် မျက်ရည်များဖြင့် ဒူးထောက်ချလိုက်လေသည်။ "ကျွန်မရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးဖို့ လူကြီးမင်းကို တောင်းပန်ပါတယ်"

ကျန်းဟွိုင်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသကဲ့သို့ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားသော်လည်း မသိဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်၏။ "မင်းသမီး... မင်း ဘာပြောချင်တယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် နားမလည်ဘူး"

ရှိုက်ငင်လျက် ဝမ်းဝမ်ကျိန်းက ငိုကြွေးလိုက်လေသည်။ "ကျွန်မက နယ်စားကို အမြဲ အားကျလေးစားခဲ့တယ်ဆိုတာ လူကြီးမင်း အသိဆုံးပါပဲ— ကျွန်မက ဘယ်လိုလုပ် မတရားစွပ်စွဲနိုင်မှာလဲ။ ကျွန်မရဲ့ အရင်စွပ်စွဲချက်တွေ အားလုံးက အဲ့ဒီ လူယုတ်မာ ယွီကျိယွမ်ရဲ့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေတာ ခံခဲ့ရတာပါ..."

သူမ၏ ဖောင်းကားနေသော ဝမ်းဗိုက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း သူမက တောင်းပန်လိုက်၏။ "အခု ကျွန်မခင်ပွန်း မရှိတော့တော့ ဝေ့အမတ်တွေက ကျွန်မ ဝမ်းဗိုက်ထဲက ဒီကလေးကိုပဲ မျှော်လင့်ချက် ထားနေကြတာပါ။ နယ်စားအပေါ် သစ္စာရှိမယ်လို့ ကျွန်မ ကျိန်ဆိုပါတယ်၊ ပြီးတော့ အရင် ဝေ့အင်အားစုတွေ အားလုံးကို သူ အနိုင်ရဖို့ ဒီကလေးကို အသုံးပြုပါ့မယ်!"

သူမက သူမကိုယ်တိုင်နှင့် မမွေးဖွားသေးသော ကလေးမှတစ်ဆင့် သူမ၏ အသုံးဝင်မှုကို သက်သေပြရန် အလေးပေးနေခြင်းပင်။

ကျန်းဟွိုင်က သူမတွင် အတွေးအခေါ် ရှိသည်ဟု တွေးလိုက်သည်— သူမ၏ မြင်းလှည်းကို တိုက်ခိုက်သူများမှာ သူ့ဘက်မှ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိပြီးနောက် သူမက ချက်ချင်းပင် သနားညှာတာမှု လာရောက် တောင်းခံခဲ့သည်။

သို့သော် သူမသည် သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကို သူမ၏အသက်အား ယူချင်နေသည်ဟု အထင်လွဲနေလေသည်။

သူက အနူးညံ့ဆုံး လေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်းသမီးကို စိတ်ပျက်စေရတော့မယ် ထင်တယ်"

ဝမ်းဝမ်ကျိန်း၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားခဲ့၏။

ထို့နောက် ကျန်းဟွိုင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြေညာလိုက်သည်။ "မင်း ဝမ်းဗိုက်ထဲက ကလေးကို ထားလို့ မရဘူး"

ပထမ စကားတစ်ခွန်းက သူမကို ငရဲတံခါးဝသို့ ဆွဲခေါ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး နောက်စကားက သူမကို အသက်ပြန်ရှင်လာစေသည်ဟု ဝမ်းဝမ်ကျိန်း ခံစားလိုက်ရ၏။

သူမက လူမိုက် မဟုတ်ချေ— သူ၏ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

—အရင်ကျင့်မင်းဆက်က မင်းသမီးဆိုသော သူမ၏ သရုပ်မှန်က တန်ဖိုးရှိနေဆဲပင်။ သူမ အသက်ရှင်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် ဝေ့မျိုးဆက်က သူမနှင့်အတူ အဆုံးသတ်ရမည်။

သို့သော် သူမ၏ မင်းသမီး အဆင့်အတန်း တစ်ခုတည်းဖြင့်သာဆိုလျှင် သခင်မကြီးဝေ့နှင့် ဝေ့အမတ် အများအပြားက သူမ၏ စစ်မှန်သော ဇာစ်မြစ်ကို သိရှိနေကြရာ သူမသည် အထောက်အပံ့ မရှိသော ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဝေ့အင်အားစုဟောင်းများကို စည်းရုံးရန် ဤကလေးကို အသုံးချခြင်းအားဖြင့်သာ သူမ ခြေကုပ်တစ်ခု ရနိုင်ပေမည်။

အတွေးများ လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားသွားပြီးနောက် ဝမ်းဝမ်ကျိန်းက အရေးတကြီး ဝန်ခံလိုက်လေသည်။ "ဒီကလေးက... ဝေ့သွေးသား မဟုတ်ပါဘူး!"

ကျန်းဟွိုင်က မျက်လုံးများ ကျဉ်းသွားသော်လည်း သူ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် အခြား အစေခံတစ်ဦးက တံခါးခေါက်ကာ အပြင်မှ ဝင်လာခဲ့၏။ အစေခံသည် ကျန်းဟွိုင်၏ ဘေးသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ကိုယ်ကို ကိုင်းကာ သူ၏ နားထဲသို့ တစ်စုံတစ်ရာကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်းဝမ်ကျိန်းသည် အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး ဟိုဟိုဒီဒီ မကြည့်ရဲဘဲ အာရုံစိုက်ကာ နားထောင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း စကားတစ်ခွန်းကိုမှ မကြားလိုက်ရချေ။

ကျန်းဟွိုင်က တုံ့ပြန်လိုက်သောအခါ အောက်တွင် လူတစ်ယောက် ရှိနေသည်ကို သူ ထည့်သွင်းစဉ်းစားဟန်ဖြင့် ထိုနေရာတွင် ဒူးထောက်နေသော ဝမ်းဝမ်ကျိန်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒါကို လောလောဆယ် ထားလိုက်ပါ။ ဘေးဘက်ခန်းမဆောင်ကို သွားပြီး ငါ့အတွက် လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် သွားဖျော်ချေ"

အစေခံက ဦးညွှတ်ပြီး ဆုတ်ခွာသွားပြီးနောက် ကျန်းဟွိုင်က ခဏလောက် ငြိမ်ငြိမ်သက်သ်ကလေး စဉ်းစားနေပုံရပြီး ဝမ်းဝမ်ကျိန်းကို ဆက်ပြောလိုက်၏။ "မင်းသမီး... ဒီကလေးကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ကျွန်တော်နဲ့ ဘယ်လို နောက်ပြောင်ရမလဲဆိုတာ မင်း တကယ်သိတာပဲ"

စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသားဖြစ်သော ဝမ်းဝမ်ကျိန်းသည် ကျန်းဟွိုင်ကို လေးနက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "ဝမ်ကျိန်းက လူကြီးမင်းကို မလိမ်ညာခဲ့ပါဘူး။ ဒီကလေးက တကယ်ပဲ ဝေ့ဖိန်ကျင်းဟာ မဟုတ်ပါဘူး"

...