အခန်း ၂၁၄

အပိုင်း (၂၁၄)

ဝိန်းယွီက အကြည့်ကို အနည်းငယ် ပင့်တင်လိုက်သော်လည်း သူမ မဖြေနိုင်ခင်မှာပင် ထုန်ချွဲက ခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်မှ အလောတကြီး ဝင်လာပြီး အစီရင်ခံလိုက်သည်။ “မင်းသမီး၊ မယ်တော်ကြီးက နေမကောင်းဖြစ်နေပါတယ်။ လင်ရှီးနန်းတော်က လူတွေ အပြင်ဘက်မှာ ဒူးထောက်နေကြပြီး မယ်တော်ကြီးက မင်းသမီးကို တွေ့ချင်တယ်လို့ ပြောနေကြပါတယ်"

ထိုသို့ဖြင့် စကားဝိုင်းက ပြတ်တောက်သွားခဲ့၏။

လအတော်ကြာပြီးနောက် အားလီ မွေးဖွားလာခြင်းကို ကျောက်ဟွာနန်းတော်ရှိ သူများသာလျှင် သိရှိခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ဝိန်းယွီ ကိုယ်ဝန်ရှိသည့် လကို မယ်တော်ကြီးက သိထားပြီး ၎င်းက သူမ၏ အမှန်တကယ် မွေးဖွားမည့်ရက်ထက် တစ်လစောနေခဲ့၏။

အားလီ မွေးဖွားပြီးကတည်းက မယ်တော်ကြီးက ကလေးကို တွေ့ချင်ပုံရကာ သတင်းစကားများ ပေးပို့ရန် အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုးကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဖျားနာသည်ဟု အကြောင်းပြခြင်းကလည်း အလားတူ ရည်ရွယ်ချက်အတွက်သာ ဖြစ်နိုင်လေသည်။

လင်ရှီးနန်းတော်မှ လူများက အပြင်ဘက်တွင် ဒူးထောက်နေကြသဖြင့် မယ်တော်ကြီးက အားလီကို တွေ့ရန် အခိုင်အမာ တောင်းဆိုနေကြောင်း ရှင်းလင်းလှ၏။ ဝိန်းယွီက ပြောလိုက်၏။ “နန်းတော်ထဲကို သမားတော်ဖန်းကို ခေါ်လိုက်ပြီး ကျွန်မနဲ့အတူ လင်ရှီးနန်းတော်ကို လိုက်ခဲ့ပါ"

ဝိန်းယွီသည် လင်ရှီးနန်းတော်၏ တံခါးများမှတစ်ဆင့် မဝင်ရောက်ခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ်နီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

အောက်ခြေရှိ နန်းတွင်းအစေခံများက အလုပ်ဖြုတ်ခံလိုက်ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၏။ ဗုဒ္ဓခန်းမဆောင်ထဲသို့ သူမ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ မယ်တော်ကြီးက သူမကို ကျောခိုင်းလျက် ထိုင်ဖုံပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မယ်တော်ကြီးက သူမကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အစေခံအိုကြီးတစ်ယောက်၏ အကူအညီဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်လေသည်။

"မင်း ရောက်လာပြီပဲ" ဟု မယ်တော်ကြီးက ပြောလိုက်သော်လည်း သူမ၏အကြည့်က ဝိန်းယွီနှင့် သူမနောက်မှ လိုက်ပါလာသော ထုန်ချွဲတို့ကို ကျော်လွန်သွားကာ အားလီကို ခေါ်လာခြင်း ရှိမရှိ ကြည့်ရန်အတွက် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်နေခဲ့၏။

ဝိန်းယွီက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ကလေးက ကျောက်ဟွာနန်းတော်မှာ ရှိပါတယ်"

မယ်တော်ကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်း မှုန်ကုပ်သွားခဲ့သည်။ ပြီးခဲ့သော တစ်နှစ်တာကာလအတွင်း ဝိန်းယွီသည် လင်ရှီးနန်းတော်အပေါ် ဖြတ်တောက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မလုပ်ခဲ့သော်လည်း မယ်တော်ကြီးက ပြင်ပအမတ်များနှင့် ဆက်လက် မတွေ့ဆုံတော့ဘဲ ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျင့်စဉ်များတွင်သာ နေ့စဉ် မြှုပ်နှံထားခဲ့၏။ သူမက ရိုးရှင်းသော ဝတ်စားဆင်ယင်မှုများကို အသားကျသွားပုံရပြီး သူမ၏ ယခင် လွှမ်းမိုးမှုနှင့် စူးရှမှုတို့က တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမက မေးလိုက်သည်။ “ယောက်ျားလေးလား မိန်းကလေးလား"

ဝိန်းယွီက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “သမီးမိန်းကလေးပါ"

မယ်တော်ကြီးက ခဏတာ စိတ်ပျက်သွားပုံရပြီးနောက် ထပ်ပြောလိုက်သည်။ “မင်းက လူသိရှင်ကြား မွေးဖွားဖို့ နီးကပ်နေပြီ။ အချိန်ကျရင် မင်းက ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်ကိုတော့ ရှာသင့်သေးတယ်..."

ဝိန်းယွီက မယ်တော်ကြီးကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများက တည်ငြိမ်သော်လည်း အလှမ်းကွာဝေးနေ၏။ “မယ်တော်ကြီးက ကျွန်မကို ဒီကိစ္စတွေ ပြောဖို့ သက်သက် ခေါ်လိုက်တာလား"

မယ်တော်ကြီး၏ နှုတ်ခမ်းများ အကြိမ်ကြိမ် လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက် သူမက ပြောလိုက်သည်။ “တကယ်လို့ မင်းက အမွေဆက်ခံမယ့်သူ မမွေးဖွားဘူးဆိုရင် နန်းတွင်းမှာ ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

ဝိန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။ “လျန်မှာ စစ်ပွဲက အဆုံးသတ်ဖို့ နီးကပ်နေပြီ၊ ချန်နဲ့ ရှီးလင်ကြားက ပဋိပက္ခကကျတော့ အခုမှ စတင်နေတုန်းပဲ။ မနှစ်က ချန်ရဲ့ နိုင်ငံတော်ဘဏ္ဍာတိုက်က လျန်နဲ့ ချန်ကြားက ကုန်သွယ်ရေးအပေါ်မှာ အဓိက မှီခိုခဲ့ရတယ်။ တကယ်လို့ ကျွန်မက အမွေဆက်ခံမယ့်သူ မမွေးဖွားနိုင်ဘူးဆိုရင် နန်းတွင်းအမတ်တွေက ကျွန်မကို လျန်ဆီ အုပ်ချုပ်ရေး ပြန်ပေးဖို့ တောင်းဆိုကြမှာလား"

မယ်တော်ကြီးမှာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။

ရှီးလင်က နန်ချန်ကို စတင် ကျူးကျော်လာပြီးနောက် နန်ချန်က ရှင်သန်ရန်အတွက် တာ့လျန်နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့မှုအပေါ် တကယ်တမ်း မှီခိုရသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဝိန်းယွီ ထွက်ခွာတော့မည်ကို မြင်သောအခါ မယ်တော်ကြီးက သူမကို နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ “နေဦး"

သူမကို ကူညီပေးနေသော အစေခံအိုကြီးက စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားသော ပိုးချည်သေတ္တာတစ်လုံးကို ယူဆောင်လာခဲ့၏။ သူမက ၎င်းကို ဖွင့်ပြီး ဝိန်းယွီထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ “ဒါက ကလေးအတွက် ငါ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ သာမန် လက်ဆောင်လေးတစ်ခုပါ"

ရွှေသော့ခလောက်က အရွယ်အစား ကြီးမားပြီး အတော်လေး လေးလံပုံရသည်။

ဝိန်းယွီက ၎င်းကို လက်မခံဘဲ ပြောလိုက်သည်။ “အဲ့ဒီကလေးက ကျန်းမိသားစုနဲ့ ဘာမှ မပတ်သက်ပါဘူး"

မယ်တော်ကြီးက နှမြောတသဖြစ်ပုံရသည်။ “ငါ သိပါတယ်... ငါက အဲ့ဒီကလေးရဲ့ အဘွားလေ၊ ပြီးတော့ ငါ ဒီလက်ဆောင်ကို ပေးသင့်ပါတယ်..."

ဝိန်းယွီက မယ်တော်ကြီးသည် သူမ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်မှုလွဲသွားကြောင်း သိလိုက်၏။ သူမက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သော်လည်း နောက်ထပ်ပြောရန် မသင့်တော်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမက ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မက ကျန်းမိသားစုအပေါ် ဘာသနားညှာတာမှုမှ မပြသခဲ့ပါဘူး၊ ပြီးတော့ စစ်သူကြီးချုပ်အပေါ် မယ်တော်ကြီးရဲ့ အပြစ်ရှိစိတ်ကို အဲ့ဒီကလေးကတစ်ဆင့် လျော်ကြေးပေးဖို့ မလိုပါဘူး"

ကျန်းယွီအကြောင်း နောက်တစ်ကြိမ် ထုတ်ပြောလိုက်သောအခါ မယ်တော်ကြီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်မှုများ ပေါ်လာဆဲပင်။

သူသည် သူမကိုယ်တိုင် မွေးထားသည့်အလား ကြီးပြင်းလာသည်ကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ရသော ကလေးပင် ဖြစ်လေသည်။

ဝိန်းယွီက ဗုဒ္ဓခန်းမဆောင်မှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာနေစဉ် မယ်တော်ကြီးက ပြောလိုက်၏။ “မင်းက ကျန်းမိသားစုရဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို ကာကွယ်ပေးခဲ့တယ်ဆိုတာကို ငါ သိပါတယ်။ သုံးဝမ်းကွဲ အဝေးက ဆွေမျိုးတွေတောင် ပိုင်ဆိုင်မှု သိမ်းဆည်းခံရတာနဲ့ နယ်နှင်ဒဏ်ပေးခံရတာတွေကနေ ကင်းလွတ်ခွင့် ရခဲ့တယ်လေ"

အစပိုင်းက နာကြည်းမှုများအပြီး တစ်နှစ်တာ ကာလတစ်လျှောက်တွင် မယ်တော်ကြီးကျန်းသည် ကျန်းမိသားစု၏ ပြိုလဲမှုကို တရားမျှတမှုအချို့ဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ရှုမြင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ်လည်း ကျန်းမိသားစု၏ အထွတ်အထိပ်က ကျဆင်းမှုဆီသို့ မလွှဲမရှောင်သာ ဦးတည်သွားလိမ့်မည်ကို အစောပိုင်းကတည်းက သူမ သိထားခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

မူလအစီအစဉ်သာ အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ကျန်းယွီနှင့် ဝိန်းယွီတို့က တော်ဝင်အမွေဆက်ခံသူ တစ်ဦးကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့ပါက ထိုကလေးသည် ထီးနန်းကို ခိုင်မာစေရန် ကျန်းမိသားစုကို မလွှဲမရှောင်သာ ဖယ်ရှားပစ်လိမ့်မည်။

ဝိန်းယွီ၏ လက်ချက်ဖြင့် ကျန်းမိသားစု ပြိုလဲခြင်းက သူမ၏ မျှော်လင့်ချက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဆယ်စုနှစ် နှစ်ခုခန့် အရှိန်မြှင့်တင်ပေးလိုက်ခြင်းသာ။

သူမ၏ နားထင်များရှိ ဆံပင်ဖြူများက သိသာထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်နေပြီး သူမ၏မျက်လုံးများတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ပါဝင်နေသည်။ “ငါ အရင်တုန်းက သဘောမတူခဲ့ဘူး— အမတ်ချုပ်နဲ့အတူ ငါက မင်းကို ဘယ်လိုများ ရှုံးနိမ့်သွားရလဲဆိုတာကို လက်ခံဖို့ သဘောမတူခဲ့ဘူး"

"ဒါပေမယ့် မင်းက တကယ်ပဲ... ချန်နိုင်ငံကို လိုတာထက်ပိုပြီး ကောင်းအောင် အုပ်ချုပ်နိုင်ခဲ့တယ်"

ဝိန်းယွီကသည် ခေတ္တရပ်တန့်သွားသော်လည်း နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ခဲ့ဘဲ ထုန်ချွဲ၏လက်ကို ဆွဲကာ အပြင်ဘက်သို့ ဆက်လျှောက်သွားခဲ့၏။

ဝိန်းယွီ မျက်စိအောက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်မှသာ မယ်တော်ကြီးဘေးရှိ အစေခံအိုကြီးက သူမကို ညောင်စောင်းဘေးတွင် ထိုင်ရန် ကူညီပေးလိုက်သည်။ အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ရင်း အစေခံအိုကြီးက ပြောလိုက်သည်။ “မယ်တော်ကြီး၊ တတိယသခင်မလေးရဲ့ ကလေးက ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ကျန်းမိသားစု ပိုင်ဆိုင်မှုများ သိမ်းဆည်းခံရပြီးနောက် အမျိုးသမီးဆွေမျိုးများကို မူလက ဂီတဌာနသို့ ပို့ဆောင်ရန် ဖြစ်သည်။ ဝိန်းယွီသည် ထီးနန်းကို ကယ်တင်ရာတွင် ကျန်းယွီ၏ အကျိုးဆောင်မှုကို သတိရကာ သူတို့ကို နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် စီစဉ်ပေးခဲ့ပြီး ဌာနခြောက်ခုနှင့် ရုံးနှစ်ဆယ့်လေးခုအတွင်း တာဝန်များ ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ကျန်းမိသားစုမှ အမျိုးသမီး အများစုက အလွန် လှပကြပြီး တတိယသခင်မလေးက အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် တော်ဝင်အစောင့်တပ်ဖွဲ့၏ ဒုတိယတပ်မှူး ယန်ကျန့်နှင့် ပတ်သက်မိသွားခဲ့၏။

ယန်ကျန့်က သူ၏အာဏာကို အလွဲသုံးစားလုပ်ကာ သူမကို အအေးနန်းဆောင်ဆီသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပြီး ယခင်ဘုရင်၏ ကိုယ်လုပ်တော်များကို အစေခံရန်ဟု အကြောင်းပြခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် တတိယသခင်မလေးအား သူမ၏ကိုယ်ဝန်ကို တိတ်တဆိတ် မွေးဖွားသည်အထိ လွယ်ထားခွင့်ပြုရန် ဖြစ်သည်။

ကလေး မွေးဖွားလာခဲ့သော်လည်း ယန်ကျန့်က လက်ထပ်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ မယားငယ်တစ်ယောက် ယူလျှင်တောင်— ရာဇဝတ်မှု မှတ်တမ်းရှိသော ကျန်းအမျိုးသမီး တစ်ဦးကို— ယန်မိသားစုက ဘယ်သောအခါမှ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ချေ။

မယ်တော်ကြီးထံ လာရောက်လည်ပတ်သည်ဟု အကြောင်းပြကာ သူမ၏အစ်မဖြစ်သူနှင့် ယန်ကျန့်တို့၏ ပတ်သက်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုပြီး သူမရှေ့တွင် တောင်းပန်ခဲ့သူမှာ ဒုတိယသခင်မလေးပင် ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က မယ်တော်ကြီးသည် အလွန် ဒေါသထွက်ခဲ့၏။

ဝိန်းယွီနှင့် ဤတွေ့ဆုံမှုက ရည်ရွယ်ချက် နှစ်ခုအတွက် ဖြစ်သည်။ ပထမအချက်မှာ သူမနှင့် ကျန်းယွီတို့၏ ကလေးကို ကြည့်ရှုရန်ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအချက်မှာ ဝိန်းယွီအား— သူမက သမီးတစ်ယောက် မွေးဖွားခဲ့လျှင်— တူမ၏ကလေးကို သူမ၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ထားရှိရန်နှင့် လူသိရှင်ကြား အမြွှာများအဖြစ် ကြေညာရန် ဆွဲဆောင်ဖို့ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ နှစ်ဦးစလုံးက နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းမိသားစု၏ မျိုးဆက်များ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

တော်ဝင်အမွေဆက်ခံသူ၏ ပထမဆုံး မွေးနေ့မတိုင်မီ နန်းတွင်းအမတ်များက ကလေးကို တွေ့မြင်ရမည် မဟုတ်ပေ။ နန်းတော်အတွင်း နက်ရှိုင်းစွာ ကြီးပြင်းလာသောကြောင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်တွင် အသက်အရွယ် ကွာဟမှုကို ဘယ်သူက ခွဲခြားသိမြင်နိုင်မည်နည်း။

သို့သော် လက်ရှိ အခြေအနေ အပြောင်းအလဲနှင့် ဝိန်းယွီ၏ တိုးပွားလာသော တည်ငြိမ်ခိုင်မာမှုတို့နှင့်အတူ သူမ၏ ပြတ်သားသော ရပ်တည်ချက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မယ်တော်ကြီးက တူမ၏ကလေးကို မွေးစားရန် ဝိန်းယွီအား တောင်းဆိုခြင်းမှ နောက်ဆုံးတွင် ချုပ်တည်းထားလိုက်တော့သည်။

— မည်သို့ပင်ဆိုစေ လင်ရှီးနန်းတော်တစ်ခုလုံးကို ဝိန်းယွီ၏ လူများက စောင့်ကြပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး မယ်တော်ကြီးကျန်းသည် နန်းတော်အတွင်း သူမ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု အားလုံးကို အစောကြီးကတည်းက ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီးဖြစ်လေသည်။

တော်ဝင်အစောင့်တပ်ဖွဲ့၏ ဒုတိယတပ်မှူး ယန်ကျန့်နှင့် တူမဖြစ်သူ၏ ပတ်သက်မှုကို အသုံးချကာ သူမအတွက် လျှို့ဝှက်တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရန် သူ့ကို တိတ်တဆိတ် စေခိုင်းနိုင်သေး၏။

မယ်တော်ကြီးက မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “တတိယသခင်မလေး မီးတွင်းကာလ တစ်လ ပြည့်ပြီးမှ ငါတို့ ဆွေးနွေးကြမယ်။ ဆုတ်ယုတ်သွားရင်တောင် ငါတို့ ကျန်းမိသားစုက ဒီနန်းတော်ထဲမှာ ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်နေတုန်းပဲ။ တကယ်လို့ ယန်ကျန့်က ကျန်းအမျိုးသမီး တစ်ယောက်ကို မဖွယ်မရာ ဆက်ဆံရဲရင်၊ ယန်မိသားစုက အဘိုးကြီးက လိုအပ်ရင် သူ့သားရဲ့ ခြေထောက်ကို ရိုက်ချိုးပစ်လိမ့်မယ်— ယန်မိသားစုက ငါတို့ ကျန်းကောင်မလေးကို ထိုက်တန်တဲ့ တာဝန်ယူမှု ပေးရမယ်"

လင်ရှီးနန်းတော်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ဝိန်းယွီက ထုန်ချွဲကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ “လာမယ့်ရက်တွေမှာ လင်ရှီးနန်းတော်ကို သေသေချာချာ စောင့်ကြည့်ဖို့ ငါတို့လူတွေကို ခိုင်းထားလိုက်"

ထုန်ချွဲက ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည်။ “မယ်တော်ကြီးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိလို့လား"

ဝိန်းယွီက တည်ငြိမ်စွာ ဆက်လျှောက်သွားရင်း သူမ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “တစ်ခုခု မှားနေတယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ခံစားချက်တစ်ခုပဲ"

ထုန်ချွဲက သဘောတူလိုက်ပြီး ဝိန်းယွီကို ရှေ့ဆက်သွားရန် ကူညီပေးနေစဉ် နန်းတော်တံတိုင်း အပြင်ဘက်ရှိ သစ်တော်ပင်တစ်ပင်က နှင်းများကဲ့သို့ ပွင့်လန်းနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်ရာ ထိုမြင်ကွင်းက မနှစ်ကနှင့် ထပ်တူကျနေ၏။

သူမက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်းသမီး၊ ဒီနှစ်လည်း နွေဦး ရောက်လာပြန်ပြီနော်"

ဝိန်းယွီသည် သစ်တော်ပန်းများဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် အသံတိတ် လိုက်ပြောလိုက်လေသည်။ 'ဟုတ်တယ်၊ ဒီနှစ်လည်း နွေဦး ရောက်လာပြန်ပြီ'

ဝိန်းယွီ မင်းသမီးလေးတစ်ပါး မွေးဖွားခဲ့ကြောင်း သတင်းက လော့ယန်ကို အလုံးအရင်း တိုက်ခိုက်မှု အသစ်မစတင်မီ ညနေခင်းတွင် လျန်တပ်စခန်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ထိုအချိန်က ရှောင်းလိက ဖန့်ယွမ်နှင့် အခြားသူများနှင့်အတူ နောက်နေ့၏ မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲ နေရာချထားမှုများကို ဆွေးနွေးနေဆဲတွင် လျန်တပ်စခန်းသို့ ပေးပို့လာသော "ချန်နယ်မြေမှ ဝမ်းမြောက်ဖွယ် သတင်း"က ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် သူက ပို၍ နှုတ်ဆိတ်သွားခဲ့သော်လည်း တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းကာ အစီအစဉ်များအားလုံးကို အပြီးသတ်ခဲ့လေသည်။

စစ်သူကြီးများ ထွက်ခွာသွားပြီး သူ၏ကိုယ်ရံတော်များက ရှည်လျားသော စားပွဲကြီးကို ရှင်းလင်းရန် သွားသောအခါမှသာ ရှောင်းလိ ထိုင်နေခဲ့သော သံဖြင့်လုပ်ထားသည့် ကုလားထိုင်၏ လက်တန်းတစ်ခုက သူ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုကြောင့် ကြေမွပြီး ပုံပျက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

နောက်နေ့ မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲအတွင်း ရှောင်းလိ၏ မျက်လုံးများက အိပ်ရေးပျက်ထားသော ညတစ်ည၏ နီရဲသော အရောင်အဆင်းကို သယ်ဆောင်ထားပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကြမ်းကြုတ်မှုများ ဖြာထွက်နေသဖြင့် သူ၏အနီးကပ် ကိုယ်ရံတော်များပင် သူ့အနီးသို့ ပေါ့ပေါ့တန်တန် မချဉ်းကပ်ရဲကြချေ။

လော့ယန်ကို ဝိုင်းရံထားသော တစ်လတာ ကာလအတွင်း ဖေစစ်တပ်၏ စိတ်ဓာတ်အင်အားက နောက်တစ်ကြိမ် ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ မြို့ပြင်ရှိ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များထံမှ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုများကို တွန်းလှန်ရသည့် အဆက်မပြတ် ဖိအားများနှင့် ကာလရှည်ကြာ တင်းမာမှုတို့ ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ ဖေစစ်တပ်ကို ပိုပြီး ဂဏာမငြိမ် ဖြစ်လာစေသော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ကို ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့၏။

မြို့တွင်း၌ ရိက္ခာများ အကန့်အသတ်ရှိသဖြင့် ဖေစစ်တပ်က မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များ၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းကို လော့ယန်၏ ရှင်သန်ရေးအတွက် တိုက်ပွဲတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူတို့က မြို့၏ မြားများနှင့် ဆီများကို ကုန်ခမ်းသွားစေရန် သက်သက်သာ ရည်ရွယ်ထားသော လျန်တပ်စခန်း၏ ဟန်ပြတိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် မကြာခဏ လှည့်စားခံခဲ့ရ၏။

အလှည့်ကျ ကင်းစောင့်ရသော ဖေတပ်မှူးများက အပြင်ဘက်ရှိ ရန်သူက တကယ်ပဲ တိုက်ခိုက်မှု စတင်နေခြင်း ဟုတ်မဟုတ်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် အလွန်အမင်း နိုးနိုးကြားကြား ရှိနေခဲ့ရသည်။ စစ်ရေးရိက္ခာများ လျော့နည်းလာသည်နှင့်အမျှ လော့ယန် မလွှဲမရှောင်သာ ကျဆုံးမည့် ကြောက်ရွံ့မှုက ဖေစစ်သည်တိုင်းကို ခြောက်လှန့်နေခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့် တိုက်ခိုက်မှုကို အချက်ပြသော စစ်သံဗုံတိုင်းနှင့်အတူ ဖေတပ်ဖွဲ့များ၏ စိတ်ဓာတ်က အစပိုင်းတွင် အသည်းအသန် ခုခံမှုမှ ကြောက်ရွံ့စွာ ထုံထိုင်းသွားမှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ယခုအချိန်တွင် သူတို့အပေါ်၌ ဆွဲထားသော ဓားက ပြုတ်ကျလာပြီး သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို အဆုံးသတ်ပေးရန်ပင် အားလုံးနီးပါးက ဆန္ဒရှိလာကြတော့သည်။

မြေမျက်နှာသွင်ပြင်အရ ကန့်သတ်ခံထားရပြီး စစ်ကူမရှိဘဲ အထီးကျန်နေကာ စိတ်ဓာတ်အင်အားများ ဤမျှအထိ ပြိုလဲသွားသဖြင့် ချင်ယီ၏ ကွပ်ကဲမှုပင် မလွှဲမရှောင်သာသော ကျဆင်းမှုကို ပြန်မလှန်နိုင်တော့ချေ။

တစ်လအကြာတွင် သုံးပွင့်ဆိုင် မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့၏ အလုံးစုံ တိုက်ခိုက်မှု အသစ်စတင်ရန် အချိန်ကိုက် ရွေးချယ်မှုက အပြစ်ဆိုစရာမရှိအောင် ကောင်းမွန်လှ၏။

ချင်ယီက သူ၏ တစ်သက်တာ နည်းဗျူဟာများကို အကုန်အစင် အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း မြို့တွင်းရှိ ဖေစစ်တပ်က နောက်ဆုံးတွင် ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဆွေးမြေ့နေသည့် သစ်သားနံရံတစ်ခုနှင့် တူနေလေသည်။

ရှောင်းလိက သူ့ထံမှ သင်ယူခဲ့သော်လည်း မြောက်ပိုင်းရှိ လူရိုင်းများကို ဆန့်ကျင်သော မရေမတွက်နိုင်သည့် တိုက်ပွဲများမှတစ်ဆင့် ရင့်ကျက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ နည်းဗျူဟာများက ပါးနပ်မှုနှင့် မဆုတ်မနစ်သော အင်အားတို့ကို ပေါင်းစပ်ထားခဲ့သည်။

ထိုနေ့က မြောက်ဘက်မြို့ရိုးတွင် ဖေစုန့် ကွပ်ကဲနေစဉ်ကကဲ့သို့ပင် ဖေကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့များက မိမိတို့ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း အောက်ဘက်ရှိ စစ်ရေးအခင်းအကျင်းများက တားဆီးမရသော ဒီရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုလို သူတို့ဆီသို့ ချီတက်လာကြ၏။

ဆွေးမြေ့နေသော သစ်သားနံရံက ဤလွှမ်းမိုးနိုင်သော အင်အားအောက်တွင် ပြိုကျသွားတော့သည်။

မြို့တံခါးဖျက်စက်ဖြင့် မြို့တံခါးများကို ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရသောအခါ ဖေစုန့်သည် အောက်ဘက်မှ နားကွဲမတတ် စစ်ပွဲကြွေးကြော်သံများကို နားထောင်ရင်း မျှော်စင်ပေါ်မှနေ၍ နေ့ခင်းဘက် နေမင်းကြီးကို အာရုံလွင့်ပါးလုနီးနီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ ငေးကြည့်နေခဲ့လေသည်။

သူက လက်ခံရန် သဘောမတူသေးသော်လည်း ဗလာအတိဖြစ်နေသော ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုတစ်ခုကိုလည်း ခံစားနေရပြီး သူဘာကို လက်ခံရန် ငြင်းပယ်နေသည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် နားမလည်တော့သယောင်။

ယခင်လျန်ကို အလုံးစုံ မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့တာ၊ သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို တစ်ချိန်က ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ အင်ပါယာအာဏာကို မခြေမှုန်းနိုင်ခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ ထီးနန်းပေါ် မတက်နိုင်ခဲ့တာတွေကို လက်မခံနိုင်တာများလား။

ဒါမှမဟုတ် တစ်လောကလုံးကို သိမ်းပိုက်ဖို့ အကြံအစည်တွေနဲ့ သူ့ကိုယ်သူ မှန်ကန်ကြောင်း မသက်သေပြနိုင်ခဲ့တာကို လက်မခံနိုင်တာလား။

အတိတ်က သူ့ရဲ့ ချင်မိသားစုကို မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲပြီး ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ မိသားစုကြီး လေးခုက သေသင့်တယ်၊ ပြီးတော့ ဝိန်းရှီအန်းလည်း သေသင့်တယ်။ သူ့အဖေက အသည်းအသန် ကာကွယ်ပေးခဲ့ပေမယ့် သူ့အဖေ မတရား အကျဉ်းချခံရပြီးနောက် သူ့ရဲ့ ချင်မိသားစုကို ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချဖို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြတဲ့ လောကက သာမန်လူတွေဆိုတာ အဆုံးအစမရှိ ဆင်းရဲဒုက္ခခံဖို့သာ ထိုက်တန်တဲ့ ပုရွက်ဆိတ်အုပ်တွေပဲ၊ အနည်းဆုံး သနားညှာတာမှုနဲ့တောင် မထိုက်တန်ဘူး၊ နယ်ရုပ်တွေလို ခြယ်လှယ်ခံရဖို့သာ သင့်တော်တဲ့ဟာတွေ။

ဒါတောင်မှ လမ်းမတွေပေါ်ကနေ တွားသွားလာတဲ့ အဲ့ဒီလို ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်ကို သူက ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့တယ်။

တစ်ဖက်လူက ချင်ယီဆီကနေ သင်ယူခဲ့လို့လို့ သူ ထင်ခဲ့ပေမယ့် ချင်ယီကလည်း ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ။

သူ၏ရင်ဘတ်ထဲတွင် နာကြည်းချက်များ စုဝေးလာပြီး သူ၏ လက်မခံလိုသည့်ဆန္ဒက ပိုပြင်းထန်လာသည်အထိ လောင်စာဖြည့်ပေးကာ ဖေစုန့်အား အရှက်ရခြင်းဟုခေါ်သော စိတ်ခံစားချက်တစ်ခုကို မြည်းစမ်းရစေခဲ့ကာ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် သွေးရောင်လွှမ်းသော အမုန်းတရားများ ထွက်ပေါ်လာသည်အထိပင်။

မြို့ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာသော စစ်သည်များက မြို့ရိုးမျှော်စင်ပေါ်သို့ ပြေးတက်ရန် ကြိုးစားနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အကြံပေးများနှင့် ယုံကြည်ရသော စစ်သူကြီးများက ဖေစုန့်ကို မြန်မြန် ထွက်ပြေးရန် တိုက်တွန်းခဲ့ကြပြီး သူ့ကို မြို့ပြင်သို့ စောင့်ကြပ်ပို့ဆောင်ပေးရန် လက်ရွေးစင် မြင်းတပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို စေလွှတ်လိုက်ကြ၏။

အမုန်းတရားကို ဖိနှိပ်ထားရင်း ဖေစုန့်သည် မျက်လုံးများကို ခေတ္တမှိတ်လိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “အရူးအဘိုးကြီးကို ငါတို့နဲ့အတူ ခေါ်သွားကြ"

သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများက ချင်ယီကို ဖမ်းဆီးရန် ရှေ့သို့ တိုးလာကြသော်လည်း သူ၏ဓားဖြင့် ခုတ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်သွားသဖြင့် သူတို့က နောက်ဆုတ်လိုက်ရသည်။

ချင်ယီက သူ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကိုယ့်ကိုလှည့်ကာ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ စစ်ဦးထုပ်ကို ဆွဲဖြဲပြီး ပစ်ပေါက်လိုက်သည်တွင် သူ၏ ပါးလျပြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဆံပင်များက အေးစက်သော လေထဲတွင် ခြင်္သေ့လည်ဆံမွေးကဲ့သို့ ထောင်မတ်နေတော့သည်။ သူ၏ ဝေဝါးနေသော မျက်လုံးများက ပြင်းထန်ပြီး တိုက်ခိုက်လိုသော အကြည့်ဖြင့် တောက်လောင်နေသည်။ “အရှင်မင်းကြီးက နန်းတော်ထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲ။ မင်းတို့က စွန့်ခွာပြီး လက်နက်ချဖို့ ဘယ်လိုများ ရဲရတာလဲ၊ ငါတို့ စစ်တပ်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို အနှောင့်အယှက်ပေးနေတာလား။ စစ်ဥပဒေအရ မင်းတို့ကို နေရာမှာတင် ကွပ်မျက်ရမယ်"

သူ ရူးနေမှန်း အားလုံးက သိကြပြီး ယခုအခါ ဘယ်သူကမှ သူ့ကို အကျိုးအကြောင်းပြရန် မကြိုးစားကြတော့ချေ။

အချိန်က အရေးပေါ်ဖြစ်နေသဖြင့် ဖေယွမ်က သူ့ကို ဒီအတိုင်း မေ့လဲသွားအောင် ရိုက်ပြီး သယ်သွားရန်ပင် ရည်ရွယ်ထား၏။

မျှော်လင့်မထားဘဲ ချင်ယီသည် ရူးသွပ်နေသော်လည်း သူ၏ တုံ့ပြန်မှုများက အလွန် လျင်မြန်နေခဲ့သည်။ သူ၏ လည်ကုတ်ကို ဖေယွမ် ချိန်ရွယ်လိုက်သော လက်ဝါးစောင်းက သူ့ကို မထိခင်မှာပင် ချင်ယီ၏ တန်ပြန်ဓားခုတ်ချက်က ဖေယွမ်၏ လက်မောင်းကိုပြတ်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားတော့၏။ လန့်ဖျပ်သွားသဖြင့် ဖေယွမ်က အလျင်စလို ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်ရသည်။

"ဒုစစ်သူကြီး၊ အမိန့်ကို နာခံပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မြို့ရိုးမျှော်စင်ကို ထိန်းထားစမ်း။ အရှေ့နဲ့ အနောက်က အဓိက တပ်စခန်းလေးခုက စစ်သည်တွေ၊ ရန်သူကို သတ်ဖို့ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ" ဟု ချင်ယီက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မြို့ရိုးမျှော်စင်၏ အတွင်းဘက် ပြအိုးများမှ ခုန်ချကာ အတက်အဆင်း ကျောက်လှေကားများ၏ စင်မြင့်ပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်လေသည်။ ထွက်ပြေးနေသူများကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူက ဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် လွှဲယမ်းလိုက်ပြီး တစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်လိုက်သည်။ ရဲရဲနီသော သွေးများကြားတွင် သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ရင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ “ဒါက နောက်ထပ် ထွက်ပြေးတဲ့သူတွေရဲ့ ကံကြမ္မာပဲ"

ဖေစစ်တပ်မှ ထွက်ပြေးနေသော စစ်သည်အချို့မှာ အမှန်တကယ်ပင် သူ့ကြောင့် ကြောက်ရွံ့သွားခဲ့ကြ၏။

ထို့နောက် ချင်ယီက ခံတပ်အဝင်ဝဆီသို့ ဆက်လက် ဖိအားပေးသွားပြီး ဖေစစ်သူကြီးတစ်ဦးထံမှ လှံတစ်ချောင်းကို လုယူကာ မြင်းပေါ်တက်ပြီး မြို့ပြင်သို့ ဒုန်းစိုင်းထွက်သွားပြီး သွားရင်းက မဟာမိတ်စစ်သည်များကို ထိုးဖောက်သွားကာ စစ်ပွဲကြွေးကြော်သံများကို အော်ဟစ်နေလေ၏။

အတွင်းမြို့ရိုးပြအိုးများကို မှီနေသော ဖေစုန့်က ဤမြင်ကွင်းကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏မျက်နှာက သိသိသာသာ မှုန်ကုပ်သွားခဲ့သည်။ ဖေယွမ်နှင့် အခြား သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများကို သူက အရေးတကြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ “မြန်မြန်၊ သူ့ကို ပြန်ခေါ်ခဲ့ကြ"

ဖေယွမ်က ချင်ယီနောက်သို့ လိုက်ရန် လူများကို ချက်ချင်း ဦးဆောင်သွားခဲ့သော်လည်း မြို့တံခါးများ ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပြီးနောက် ခံတပ်အဝင်ဝက ပရမ်းပတာ တိုက်ပွဲမြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့၏။ အပြင်ဘက်တွင် တပ်စခန်းအသီးသီးမှ စစ်သည်များက လူသားတံတိုင်းကြီးတစ်ခုအလား စုပုံနေပြီး တံခါးလမ်းကြောင်းကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားလေသည်။

ဖေယွမ်နှင့် သူ၏လူများက သွေးရွှဲနေသော လက်များဖြင့်သာ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်ခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်သို့ တွန်းထွက်ရန် လူသားတံတိုင်းကြီးကို တစ်လက်မချင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည်။

ချင်ယီသည် မြို့ပြင်သို့ မြင်းစီးထွက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏လမ်းကြောင်းရှိ မည်သူ့ကိုမဆို ထိုးဖောက်သွားခဲ့၏။ သူသည် ပိန်လှီလှီ အသွင်အပြင် ရှိသော်လည်း သူ၏ခွန်အားက ကြီးမားလှသည်။ မဟာမိတ် စစ်သူကြီးတစ်ဦးက သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားသောအခါ သူတို့၏ လက်နက်များ ထိပ်တိုက်တွေ့သွားပြီး ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် စစ်သူကြီးနှင့် သူ၏မြင်းက နောက်သို့ ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့ရသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဘေးဘက်မှ လှံရှည်တစ်ချောင်းက ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ခါးတွင် တားဆီးပေးလိုက်ကာ စစ်သူကြီးငယ်လေးကို မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်မကျအောင် ကာကွယ်ပေးလိုက်လေသည်။

ရောက်လာသူကို မှတ်မိသွားသောအခါ စစ်သူကြီးက ကျေးဇူးတင်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ဖြင့် အသက်ရှူမှားသွားသည်။ “ကျူကျွင်း"

အိပ်ရေးပျက်ထားသော ညတစ်ညကြောင့် သွေးလို နီရဲနေသော ရှောင်းလိ၏ မျက်လုံးများက တည်ငြိမ်နေပြီး သူက ပြောလိုက်သည်။ “ဒီတစ်ယောက်ကို ငါ့ဆီ ထားခဲ့လိုက်"

အရာရှိငယ်လေးက အဘိုးအို၏ စွမ်းရည်ကို မျက်မြင်တွေ့ရှိထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် ရှောင်းလိရှေ့တွင် မောက်မာစွာ မပြုမူရဲတော့ချေ။ အနီးအနားရှိ ဖေစစ်သူကြီးတစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် သူက မြင်းကို အလျင်အမြန် စီးနင်းသွားခဲ့သည်။

ရှောင်းလိကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ ချင်ယီက သူ၏မြင်းလှံကို မြှောက်ကာ သူ့ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ချိန်ရွယ်ထားလိုက်ပြီး “ဟူယန်မျိုးနွယ်စုက ကောင်စုတ်လေး၊ လာပြီး မင်းရဲ့ သေခြင်းတရားနဲ့ ရင်ဆိုင်လိုက်စမ်း"

ရှောင်းလိက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး တစ်ခုခု မှားနေကြောင်း ခံစားမိကာ မေးလိုက်လေသည်။ “ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လို ခေါ်လိုက်တာ"

...