အခန်း ၂၁၆

အပိုင်း (၂၁၆)

ကုန်းစွန်းချိုနှင့် ဖေယွမ်က ဖေစုန့်ကို မြို့မျှော်စင်ပေါ်မှ အလျင်စလို ဆွဲချလာချိန်တွင် ရှောင်းစခန်းမှ စစ်သည်များက မြို့တံခါးများမှတစ်ဆင့် အလုံးအရင်းဖြင့် ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

သူတို့နောက်ဘက် ရှည်လျားသော လမ်းမကြီးပေါ်မှ သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးတစ်ဦးက အရေးတကြီး သတင်းပို့ရန် မြင်းကို ဒုန်းစိုင်းစီးလာခဲ့သည်။ "အမတ်ချုပ်... တောင်ဘက်တံခါး ကျသွားပါပြီ..."

ရှောင်းစစ်တပ်က မြောက်ဘက်နှင့် အရှေ့ဘက်တံခါးများကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး လျန်နှင့် ချန်စခန်းများက တောင်ဘက်နှင့် အနောက်ဘက်တံခါးများကို ထိုးစစ်ဆင်ခဲ့ကြသည်။

တောင်ဘက်တံခါး ကျဆုံးခြင်းက လျန်စခန်းမှ တပ်ဖွဲ့များလည်း မြို့တွင်းသို့ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာသည့် အဓိပ္ပါယ်ပင်။

လော့ယန်သည် လုံးဝကို ကျဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

ကုန်းစွန်းချိုက တံခါးများမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာသော မဆုံးနိုင်သည့် ရှောင်းတပ်ဖွဲ့ဝင်များကို နောက်ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ "ကျူကျွင်းကို အနောက်ဘက်တံခါးကနေ ဖောက်ထွက်နိုင်အောင် မြန်မြန် လိုက်ပို့ကြ"

ကုန်းစွန်းချို ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ယီ သေဆုံးမှုကြောင့် ပူဆွေးသောကရောက်ကာ ကြောင်အမ်းနေသော ဖေစုန့်သည် နောက်ဆုံးတွင် အသိစိတ် အနည်းငယ် ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။ သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေသော သူ့မျက်လုံးများက ကုန်းစွန်းချိုကို စိုက်ကြည့်နေကာ "ဆရာကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

သူ့အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်ချိန်တွင် ကုန်းစွန်းချို၏ အိုမင်းရင့်ရော်နေသော မျက်လုံးများ၌ လက်လျှော့ခြင်းနှင့် ငြိမ်းချမ်းမှုတို့ ပါဝင်နေ၏။ သူ ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒီအစေခံအိုကြီးက ကျူကျွင်းအတွက် လော့ယန်ရဲ့ တံခါးတွေကို စောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ်"

တိုင်းပြည်ကို စည်းလုံးညီညွတ်စေပြီး ထီးနန်းတက်မည့် ဖေစုန့်၏ မျှော်လင့်ချက်များ ပျက်စီးသွားချိန်တွင် ဤစကားများက သူ့ကို ဘုရင်တစ်ပါးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီး မြို့တော်ကို သေသည့်တိုင်အောင် ကာကွယ်ပေးမည်ဟု သစ္စာဆိုလိုက်ခြင်းပင်။

ဖေစုန့်က နားမလည်ဘဲ အဘယ်မှာ ရှိပါမည်နည်း။ သူ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒီနေ့ လော့ယန်ကို ဆုံးရှုံးရတာက မနက်ဖြန် ကျွန်တော် ပြန်မသိမ်းနိုင်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့နဲ့ အတူလိုက်ခဲ့"

သူက ကုန်းစွန်းချိုကို ဆွဲခေါ်ရန် လှုပ်ရှားလိုက်သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများက ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုဖြင့် သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ တားဆီးထားလိုက်ကြ၏။

ရန်သူ့တပ်များ နီးကပ်လာချိန်တွင် သူတို့အတွက် အဖိုးတန်သော အချိန်များကို ရယူပေးရန် တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး လူစုကွဲနေသော ဖေစစ်တပ်ကို ပြန်လည်စုစည်းပေးရလိမ့်မည်။

ဖေစုန့်က သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများကို ဆန့်ကျင်ရုန်းကန်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ကုန်းစွန်းချို၏ မျက်လုံးများက နီရဲသွားပြီးနောက် ခိုင်မာပြတ်သားစွာဖြင့် လှည့်ထွက်လာခဲ့လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ "ကျူကျွင်းကို ဘေးကင်းအောင် ခေါ်သွားကြ"

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရိုင်းစိုင်းမှုအတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ ကျူကျွင်း"

ဖေယွမ်၏စကားများအဆုံးတွင် သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများက ဖေစုန့်ကို မြင်းလှည်းတစ်စီးဆီသို့ ချက်ချင်း အတင်းအကျပ် ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

ဖေစုန့်သည် သွေးများ ပါးစပ်ထဲ ပြည့်လာသည်အထိ မေးရိုးကို အံကြိတ်ထားရင်း ကြီးမားလှသော စစ်တပ်ကြီးကို ဆန့်ကျင်ရန် ကျန်ရှိနေသော ဖေတပ်ဖွဲ့ဝင်များကို ညွှန်ကြားနေသည့် အိုမင်းနေသော ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများက သူ့ကို မြင်းလှည်းထဲသို့ တွန်းထည့်ရန် ကြိုးစားနေချိန်တွင် သွေးကြောများ ထင်းနေသော သူ့လက်က တံခါးဘောင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်၏။ နီရဲနေသော မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာရင်း သူက အသံထွက် ကျိန်ဆိုလိုက်လေသည်။ "ကျွန်တော် လော့ယန်ကို ပြန်သိမ်းပိုက်ပြီး ဆရာ့ကို မင်းဆရာကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်မယ်လို့ ကျိန်ဆိုတယ်"

ကုန်းစွန်းချိုသည် ကျောခိုင်းလျက် ရပ်နေပြီး သူ၏ပါးပြင်ပေါ်တွင် နောက်ကျိနေသော မျက်ရည်များက စီးကျနေလေသည်။

ရှောင်းတပ်ဖွဲ့ဝင်များက ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ မြို့တံခါးခံတပ်ကို အုံခဲဝင်ရောက်လာချိန်တွင် သူက ဖေစစ်သည်များကြား၌ မတ်တတ်ရပ်ကာ ဓားကို မြှောက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ငါတို့ရဲ့ ကျူကျွင်းက အကျင့်ပျက်ခြစားနေတဲ့ လျန်ကို ဖြုတ်ချခဲ့တာ။ သူက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုတော်ကို ကိုင်စွဲထားတယ်။ ကျူကျွင်းအတွက် လော့ယန်ကို ကာကွယ်ကြ"

သို့သော် သူ၏အော်ဟစ်သံများသည် မကြာမီမှာပင် တိုက်ပွဲ၏ ဆူညံသံများကြားတွင် နစ်မြုပ်သွားခဲ့လေသည်။

တောင်ဘက်တံခါး ကျဆုံးသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကျောင်းပိုင်က ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ မြို့တွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ကြိုတင်ရရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များအရ ကျန်းယီချူး၏ နေအိမ်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

ထိုနေရာသည် အလွတ်ဖြစ်နေကြောင်း သူတို့ တွေ့ရှိလိုက်ကြ၏။

အိမ်တော်တစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေပြီးနောက် ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦးက ကျောင်းပိုင်ကို သတင်းပို့လိုက်သည်။ "တပ်မှူး... ကျွန်မတို့ နေရာအနှံ့ ရှာပြီးပါပြီ။ ရှီဇီဖေးရော သခင်မလေးပါ ဒီမှာ မရှိပါဘူး"

ကျောင်းပိုင်၏ မျက်နှာသည် ရေခဲတမျှ အေးစက်သွားခဲ့သည်။ သူမ လှည့်ထွက်လာခဲ့လိုက်ချိန်တွင် ပန်းခင်းထဲမှ အဖြူရောင် ငှက်မွှေးတစ်ခုက သူမ၏အာရုံကို ဖမ်းစားသွား၏။

သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲသွားသည်။ ငှက်မွှေးကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ၎င်း၏ တည်နေရာကို လေ့လာရင်း သူမက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒါက... အနောက်ဘက်ကို ညွှန်ပြနေတာလား"

ထိုအချိန်မှာပင် ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦးက အပြင်ဘက်မှ အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်လာပြီး သတင်းပို့လိုက်သည်။ "တပ်မှူး... ဖေမြင်းတပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က မြင်းလှည်းအတော်များများကို အနောက်ဘက်တံခါးဆီ အစောင့်အရှောက်နဲ့ ခေါ်သွားနေပါတယ်"

ကျောင်းပိုင်က အဖြူရောင် ငှက်မွှေးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါ ရှီဇီဖေးနဲ့ တခြားသူတွေ ဖြစ်ရမယ်။ သူတို့နောက်ကို မြန်မြန် လိုက်ကြ"

_____

တင်းကြပ်စွာ ပိတ်ထားသော လော့ယန်၏ အနောက်ဘက်တံခါးက ပွင့်သွားပြီး မြင်းတပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်လာခဲ့သည်။ သူတို့၏ မင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းနက်သော ဝတ်ရုံများက သူတို့ကို လုံးဝနီးပါး ဖုံးအုပ်ထား၏။ သူတို့၏စစ်မြင်းများ ဒုန်းစိုင်းပြေးလွှားနေချိန်မှာပင် တံစဉ်းပုံစံရှိသော တောက်ပ ဓားကောက်နှစ်လက်က သူတို့၏ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံများအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အနီးအနားရှိ စစ်သည်များသည် ပေါင်းပင်များကဲ့သို့ လဲကျသွားပြီး သူတို့၏အသက်များမှာ ချက်ချင်း ရိတ်သိမ်းခံလိုက်ရသည်။

ထိုကဲ့သို့သော တစ္ဆေဆန်သည့် မြင်းတပ်ဖွဲ့က ဦးဆောင်နေသဖြင့် အနောက်ဘက်တံခါးကို ဝိုင်းရံထားသော ချန်စစ်တပ်မှာ အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိခဲ့ချေ။

အနောက်ဘက်တံခါး၏ ကာကွယ်ရေးကို တာဝန်ယူထားသော ချန်ဝေက ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "ကျန်တဲ့ တံခါး ၃ပေါက်ကို သတင်းပို့လိုက်... ဖေစုန့်က အနောက်ဘက်ကနေ ဖောက်ထွက်နေပြီ"

သတင်းပို့သမားများသည် မြင်းပေါ်တက်ကာ စစ်ကူတောင်းရန် ဒုန်းစိုင်းစီးသွားကြ၏။ ချန်ဝေက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒိုင်းကာတံတိုင်း ဖွဲ့ကြ"

မြင်းတပ်ဖွဲ့က Vပုံသဏ္ဍာန် တိုက်ပွဲဗျူဟာအခင်းအကျင်းဖြင့် ရှေ့သို့ ချီတက်လာပြီး အလယ်ဗဟိုရှိ အစိမ်းရောင် အမိုးပါသော မြင်းလှည်းအတော်များများကို ကာကွယ်ပေးထားသည်။ အဖွဲ့တစ်ခုလုံးသည် တားဆီးမရနိုင်သော လှံသွားတစ်ခုနှင့် တူနေပြီး စစ်တပ်အခင်းအကျင်းရှိ ပွင့်ထွက်နေသော ကွက်လပ်ကို ဆွဲဖြဲကာ စစ်တပ်၏ အပြင်ဘက်အစွန်းများဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ထိုးဖောက်သွားကြသည်။

မြင်းတပ်ဖွဲ့က အခင်းအကျင်း၏ အစွန်းသို့ နီးကပ်လာချိန်မှသာ ဒိုင်းကာတံတိုင်းကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့သည်။ ကြီးမားသော ဒိုင်းကာများကြားရှိ ကွက်လပ်များမှ ပေဆယ်ကျော်ရှည်သော လှံတံများက သိပ်သည်းစွာ ထွက်ပေါ်နေ၏။ သို့သော်လည်း မြင်းတပ်ဖွဲ့သည် အရှိန်လျှော့မည့် အရိပ်အယောင် မပြခဲ့ချေ။ သူတို့၏စစ်မြင်းများက လှံတံများပေါ်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်ချိန်မှသာ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများသည် သူတို့၏ ဓားကောက်များကို လှည့်ကာ ပိတ်ဆို့နေသော လှံတံများကို မျှစ်နုများ ခုတ်ဖြတ်သကဲ့သို့ ပိုင်းဖြတ်လိုက်ကြသည်။

တုံ့ဆိုင်းခြင်း အလျင်းမရှိဘဲ သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများက သူတို့၏ စစ်မြင်းများကို ဒိုင်းကာတံတိုင်း၏ ကွက်လပ်များထဲသို့ ဝင်တိုက်ရန် အတင်းဖိအားပေးလိုက်ကြ၏။ ဧရာမ ဒိုင်းကာတစ်ခုစီကို အနောက်မှ စစ်သည်ဆယ်ဦးခန့်က ထောက်ကန်ထားသော်လည်း ဒိုင်းကာများကြားရှိ ဆက်ကြောင်းများက အားနည်းချက်များ ဖြစ်နေ၏။ ချက်ချင်းပင် စစ်မြင်းများက နင်းခြေဝင်ရောက်သွားပြီး အပေါက်များ ဖန်တီးလိုက်ကြသည်။

သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများက ဒိုင်းကာတံတိုင်းထဲသို့ စီးနင်းဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် သူတို့၏ တံစဉ်းကဲ့သို့ ဓားကောက်များက မြင့်တက်လိုက် ကျဆင်းလိုက်ဖြစ်ကာ ဒိုင်းကာများနောက်ရှိ စစ်သည်များကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် ခုတ်လှဲလိုက်ကြသည်။ သွေးများက အေးစက်သော လေထဲသို့ ပန်းထွက်သွားပြီး သူတို့က အသက်များကို မည်မျှ လွယ်ကူစွာ ရိတ်သိမ်းခဲ့ကြောင်း ပြသနေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် သက်သေတစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။

ဤမြင်ကွင်း အဝေးမှနေ၍ မြင်တွေ့လိုက်ရသော ချန်ဝေ၏ မျက်လုံးများက ဒေါသကြောင့် တောက်လောင်သွားပြီး သူ့မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒူးလေးသမားတွေ... အသင့်ပြင်ထား"

မြို့တွင်းမှ ဖေစုန့်၏ ဖောက်ထွက်မှုတွင် မြင်းလှည်းများ ပါဝင်နေသည်။ —၎င်းတို့နှင့် ပတ်သက်၍ ထူးခြားသည့် တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေရမည်။ ဖေစုန့် ကိုယ်တိုင် အထဲတွင် ရှိနေနိုင်ခြေ အပြည့်အဝ ရှိလေသည်။

အစောပိုင်းက စစ်တပ်အခင်းအကျင်းအတွင်း မြားပစ်ခြင်းက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို ထိမှန်နိုင်သည့် အန္တရာယ် ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု ရန်သူက ဖောက်ထွက်သွားပြီဖြစ်သောကြောင့် သူတို့က မြားကွန်ရက်တစ်ခုကို လွှတ်ချနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒူးလေးသမားများက သူတို့၏ လေးများကို ဆွဲကာ မြားများကို တပ်ဆင်လိုက်ကြပြီး ကာကွယ်ရေးကို ဖောက်ထွင်းသွားသော မြင်းတပ်ဖွဲ့နှင့် မြင်းလှည်းများဆီသို့ သိပ်သည်းစွာ ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။ ရုတ်တရက် အနောက်ဘက်မှ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ "မြင်းလှည်းတွေကို မပစ်နဲ့"

ချန်ဝေက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျောင်းပိုင်က ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော် တစ်ရာခန့်နှင့်အတူ သူ့ထံသို့ ဒုန်းစိုင်းစီးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူက ကျောင်းပိုင်ကို မှတ်မိသွားပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။ "မိန်းကလေးကျောင်းပိုင်... ဖေစုန့်က ဒီနေရာကနေ ဖောက်ထွက်နေတာပါ"

ကျောင်းပိုင်၏ မျက်နှာအမူအရာက တင်းမာနေ၏။ ချန်ဝေရှေ့တွင် သူမ၏ စစ်မြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ရင်း သူမက ပြောလိုက်သည်။ "ဖေစုန့်က ထွက်ပြေးတဲ့နေရာမှာ ရှီဇီဖေးနဲ့ သခင်မလေးကိုပါ ခေါ်သွားတာ"

ကျန်းယီချူးသည် ဖေစုန့်၏ ကျိုင်းရှင်းစံအိမ်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရပြီး သခင်မကြီးဆိုသော ဂုဏ်ပုဒ်ကို ပေးအပ်ခံရသော်လည်း လျန်အမတ်များက သူမနှင့် ဖေစုန့်တို့၏ အတိတ်ကို မသိရှိကြဘဲ ဝိန်းမိသားစုကို အရှက်ခွဲရန် ရည်ရွယ်သည့် လုပ်ရပ်အဖြစ်သာ မှတ်ယူထားကြသည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်က တော်ဝင်မင်းဆရာကြီးယွီနှင့် အခြား လျန်အမတ်ဟောင်းများသည် ဖေစုန့်၏ လက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အများအားဖြင့် ကျန်းယီချူး၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ယခု ကျန်းယီချူးနှင့် သူမ၏သမီးတို့ မြင်းလှည်းများထဲတွင် ရှိနေချိန်တွင် သူတို့၏ အဆင့်အတန်းကို လေးစားသောအားဖြင့်ဖြစ်စေ၊ လျန်အတွက် သူတို့၏ အတိတ်က ပံ့ပိုးကူညီမှုများကြောင့်ဖြစ်စေ သူတို့ကို ထိခိုက်ခံရခွင့် မပြုနိုင်ပေ။

ကျောင်းပိုင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ချန်ဝေမှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ ဒူးလေးသမားများကို မြင်းလှည်းများကို ရှောင်ရှားကာ မြင်းတပ်ဖွဲ့ကိုသာ ပစ်မှတ်ထားရန် အမိန့်ပေးလိုက်ရသည်။

သို့သော် ဤကန့်သတ်ချက်ကြောင့် မြားမိုးရွာသွန်းမှုသည် နောက်ဆုံးတွင် မြင်းတပ်ဖွဲ့၏ ထွက်ပြေးရာလမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ရန် ပျက်ကွက်သွားခဲ့သည်။

ကျောင်းပိုင်က ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး စစ်တပ်မှ မြင်းတပ်ဖွဲ့က နောက်မှလိုက်ကာ ဆက်လက်လိုက်လံဖမ်းဆီးခဲ့ကြသည်။

ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်များသည် မြင်းပေါ်မှ မြားပစ်ခြင်းကို ကျွမ်းကျင်ကြပြီး အမြင့်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် ဒုန်းစိုင်းပြေးနေစဉ်မှာပင် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများဆီသို့ မြားများ ပစ်ခတ်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

သို့သော်လည်း ဖေစုန့်ထွက်ပြေးရာတွင် ကာကွယ်ပေးနေသော သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများမှာလည်း သာမန် စစ်သည်များ မဟုတ်ကြချေ။ သူတို့ ထွက်ပြေးနေစဉ် အနောက်မှ လိုက်လာသူများကို သတိထားနေကြပြီး ဒုန်းစိုင်းစီးနေစဉ်မှာပင် ဝင်ရောက်လာသော မြားအများစုကို ကာကွယ်ပစ်ချနိုင်ခဲ့ကြသည်။

လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုက ဆယ်မိုင်ကျော်အထိ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး လမ်းခွတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများသည် အဖွဲ့ ၃ ဖွဲ့ ကွဲသွားပြီး တစ်ဖွဲ့စီက သီးခြား မြင်းလှည်းတစ်စီးစီကို အစောင့်အရှောက်ဖြင့် မတူညီသော လမ်းကြောင်းများဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။

ကျောင်းပိုင်က သူမ၏တပ်ဖွဲ့များကို ခွဲ၍ လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် အမိန့်ပေးတော့မည့် အချိန်မှာပင် ညာဘက်လမ်းကြောင်းရှိ မြင်းလှည်းဆီမှ ရုတ်တရက် စူးရှသော လေချွန်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွား၏။ ၎င်းကို ကျန်းယီချူး၏ အနားသို့ အောင်မြင်စွာ စိမ့်ဝင်နိုင်ခဲ့သော အစေခံမလေးထံမှ အချက်ပြမှုတစ်ခုအဖြစ် သူမ မှတ်မိလိုက်သည်— ယခု သတင်းအချက်အလက် ပေးပို့ရန်အတွက် ဖော်ထုတ်ခံရမည့် အန္တရာယ်ကို စွန့်စားလိုက်ခြင်းပင်။ မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ သူမက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ညာဘက်က မြင်းလှည်းနောက်ကို လိုက်ကြ"

ခွဲထွက်သွားခါစဖြစ်သော ကျန်သည့် သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေး အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့သည် ကြားဖြတ်ဟန့်တားရန် ချက်ချင်း နောက်လှည့်လာကြသည်။

ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့နောက်မှ လိုက်ပါလာသော မြင်းတပ်အရာရှိငယ်တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "တပ်မှူးကျောင်းပိုင်... ဆက်လိုက်သွားပါ။ သူတို့ကို ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာ ရှင်းလိုက်မယ်"

မြင်းတပ်အရာရှိလေးနှင့် သူ၏တပ်ဖွဲ့များက ကျန် သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေး အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ကို ရင်ဆိုင်ရန် လမ်းခွကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျောင်းပိုင်က ကုန်းနှီးပေါ်မှနေ၍ "ကောင်းပြီ" ဟု အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့နှင့်အတူ ရှေ့သို့ ဖိအားပေး ချီတက်သွားလေသည်။

မိုးကြိုးသံကဲ့သို့သော မြင်းခွာသံများနှင့် ဝုန်းဒိုင်းကျဲနေသော ဘီးသံများကြားတွင် သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများ ဝန်းရံထားသော မြင်းလှည်းထဲမှ အစေခံမလေး ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရုတ်တရက် တွန်းချခံလိုက်ရသည်။ သူမ၏ လည်ပင်းတွင် ဓားမြှောင်တစ်လက် စိုက်ဝင်နေပြီး သွေးများက သူမ၏ဝတ်ရုံ အများစုကို စိုရွှဲနေစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လိုက်ပါလာသော သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများက သူမကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ လဲကျနေသော သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ရက်စက်စွာ ဒုန်းစိုင်းနင်းဖြတ်သွားကြ၏။

"ချင်းလင်..."

ကျောင်းပိုင်၏ မျက်လုံးများက ဒေါသကြောင့် ပြူးကျယ်သွားပြီး ကိုက်ခဲနေသော အေးစက်သည့် လေပြေထဲတွင် ချက်ချင်း နီရဲသွားခဲ့သည်။

လည်ပင်းတွင် ဓားမြှောင်စိုက်ဝင်နေပြီး သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများ၏ မြင်းခွာများအောက်တွင် နင်းခြေခံလိုက်ရသဖြင့် ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့ဝင်သည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိတော့ချေ။

ကျောင်းပိုင်က အလောင်းဘေးမှ ဒုန်းစိုင်းဖြတ်သွားချိန်တွင် ဒေါသကြောင့် အသက်ရှူသံများ တုန်ယင်နေလျက် နာကျင်ဖွယ်ရာ အကြည့်တစ်ချက်ကိုသာ အတင်းအကျပ် လှမ်းကြည့်နိုင်ခဲ့တော့သည်။

ထို့အပြင် ဒါကလည်း သူမတွင်ရှိသမျှ အချိန်အားလုံးပင်။

ဖေစုန့်၏ ရည်ရွယ်ချက်က ထိုချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကံကြမ္မာဖြင့် သူတို့၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကို ဟန့်တားရန် ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့ ရပ်တန့်လို့ မရနိုင်ပေ။ အကယ်၍ ရပ်တန့်လိုက်ပါက ဖေစုန့်သည် နောက်ထပ် တောင်ကွေ့တစ်ခု အလွန်တွင် မြင်းလှည်းကို စွန့်ပစ်ပြီး ရှီဇီဖေး၊ သခင်မလေးတို့နှင့်အတူ တောင်တန်းများထဲတွင် ပုန်းအောင်းသွားနိုင်လေသည်။

ယခု သူတို့ကို ဆုံးရှုံးသွားပါက နောက်ပိုင်းတွင် ရှီဇီဖေးနှင့် သခင်မလေးတို့ကို ပြန်လည်ရယူရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ဖေယွမ်က မြင်းလှည်းဘေးမှ ယှဉ်လျက် စီးနင်းလာခဲ့သည်။ အစောပိုင်းက ရှောင်းလိနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုတွင် သူ၏ဘယ်ဘက်လက်မောင်းက ကျိုးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သဖြင့် သူ၏ ညာဘက်လက်ကိုသာ အားကိုးနေရတော့သည်။

သူက သူတို့အနောက်မှ အခြေအနေကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။ တောင်ကွေ့တစ်ခုသို့ နီးကပ်လာချိန်တွင် ကျောင်းပိုင်နှင့် ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်များက လဲကျသွားသော ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်ကြောင့် ဟန့်တားခံရပုံ မပေါ်ဘဲ နောက်တစ်ကြိမ် နီးကပ်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

မြင်းလှည်းကို မြင်းနှစ်ကောင်က ဆွဲနေသော်လည်း ၎င်း၏အရှိန်က အစွမ်းကုန် ဒုန်းစိုင်းနှင်လာသော မြင်းစီးသူရဲများနှင့် မယှဉ်နိုင်ချေ။ ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်များ အမီလိုက်နိုင်ရန် အချိန်တစ်ခုသာ လိုတော့သည်။

သူ့မျက်နှာအမူအရာက မည်းမှောင်သွားပြီး မြင်းလှည်းထဲသို့ အော်ပြောလိုက်သည်။ "ကျူကျွင်း... ဟန့်ယန်ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေက ကျွန်တော်တို့ကို အမီလိုက်နေပါပြီ"

ကြမ်းတမ်းပြီး မြန်ဆန်စွာ ရွေ့လျားနေသော လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မြင်းလှည်းက ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်တက်သွားပြီး အခန်းတစ်ခုလုံးကို လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။

ဖေစုန့်က တစ်ဖက်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ့လက်များက ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်၏ လည်ပင်းမှ သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေဆဲပင်။ သူက ၎င်းတို့ကို ပိုးသားလက်ကိုင်ပဝါဖြင့် သေသေချာချာ သုတ်ပစ်လိုက်သော်လည်း အစွန်းအထင်းများက လုံးဝ မှေးမှိန်သွားရန် ငြင်းဆန်နေ၏။ တစ်ဝက်ခန့် နှိမ့်ချထားသော သူ့မျက်လုံးများက နီရဲနေသော ပြင်းထန်မှုအချို့ကို ဖုံးကွယ်ထားရင်း သူက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "ဟန့်တားဖို့ လူတွေ လွှတ်လိုက်"

အပြင်ဘက်မှ ဖေယွမ်က အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့"

မြင်းလှည်း၏ တစ်ဖက်တွင် ကျန်းယီချူးက သူမ၏သမီးနှင့်အတူ ကွေးကွေးလေး ထိုင်နေသည်။ "ဟန့်ယန်"ဟု ပြောလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေးတစ်ခုက သူမ၏ လွှမ်းမိုးနေသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုကို ထိုးဖောက်သွားပြီး မြင်းလှည်းပြတင်းပေါက်ဆီသို့ အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်ရန် ဖိအားပေးလိုက်၏။

ထိုအနည်းငယ်သော လှုပ်ရှားမှုက ဖေစုန့်၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားပြီး သူ့အကြည့်ကို ပင့်လိုက်သည်။

သူမနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲတစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ကျန်းယီချူးသည် ချက်ချင်း အေးခဲသွားတော့သည်။

သူမ၏ မျက်နှာသည် သေလူလို ဖြူလျော့နေပြီး သွေးကွက်များက သူမ၏ စကတ်ပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်ကာ အားယင်းလေးကို မြင်းလှည်းနံရံများနှင့် ကြမ်းပြင်တစ်လျှောက်တွင် လွှင့်စင်သွားသော သွေးများကို မမြင်ရဲအောင် သမီးဖြစ်သူကို ရင်ဘတ်တွင် တင်းကျပ်စွာ ဖိထားရင်း တစ်ကိုယ်လုံး မသိမသာ တုန်ယင်နေလေသည်။

အားယင်းလေးသည် ငိုလည်းမငို ဂျီလည်းမကျဘဲ သိသိသာသာပင် လိမ္မာနေခဲ့၏။

ကျန်းယီချူးသည် သမီးဖြစ်သူ၏ တုံ့ပြန်မှုများက အနည်းငယ် ထိုင်းမှိုင်းလာသည်ကို အစောကြီးကတည်းက သတိထားမိခဲ့သည်— အလွန်အမင်း စိတ်ဒဏ်ရာရနေသဖြင့် ကြောက်လန့်ချိန်တွင် ငိုရမည်ကိုပင် မသိတော့ချေ။

လုံးဝကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားချိန် သို့မဟုတ် နက်ရှိုင်းစွာ စိတ်ဆင်းရဲသွားချိန်မှသာ သူမက ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ လည်ချောင်းထဲမှ သေးငယ်သော ရှိုက်ငင်သံများကို ထုတ်လွှတ်ရင်း မျက်ရည်ပေါက်ကြီးများ တစ်ပေါက်ပြီးတစ်ပေါက် ကျဆင်းလာတတ်သည်။

သူမ၏ နှလုံးသားသည် ဓားများဖြင့် မွှန်းခံရသကဲ့သို့ နာကျင်နေသော်လည်း မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ အမျိုးသားကမူ သူမ၏သမီးကို သူမထံ ပြန်လာခွင့်ပြုခြင်းက ကြီးမားလှသော ကရုဏာတရားတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်နေဆဲပင်။

ယခု သူက သွေးကြောများ ယှက်သန်းနေသော မျက်လုံးများနှင့် ကျိုးပဲ့လွယ်သည့် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် သူမကို စိုက်ကြည့်နေသည်မှာ သူ၏ ပေါက်ကွဲမှတ်သို့ ရောက်နေသော်လည်း သူ၏မာနကို ဖက်တွယ်ထားပြီး ဤအားနည်းချက်ကို ဖော်ပြရန် ဆန္ဒမရှိသကဲ့သို့ မေးလိုက်သည်။ "အစ်မက ကျွန်တော့်ကို တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်တောင် ထားခဲ့ချင်နေတာလား"

ကျန်းယီချူးသည် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားရ၏။ ဖေစုန့်၏ လက်ပေါ်ရှိ သွေးများကို မြင်လိုက်ရခြင်းက သူ ဓားမြှောင်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး အစေခံမလေး၏ လည်ပင်းထဲသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်ကို သတိရသွားစေသည်။

ထိုအစေခံမလေးက သူမကို တစ်နှစ်နီးပါး အလုပ်အကျွေးပြုခဲ့ပြီး ယခုလေးတင် သူမ မျက်စိရှေ့တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

ဖေစုန့်က စက္ကူလို ဖြူလျော့နေသော ကျန်းယီချူး၏ မျက်နှာကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး သူမ စကားမပြောဘဲနှင့်ပင် အဖြေကို သိနှင့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏မျက်လုံးများထဲရှိ သွေးကြောများသည် မျက်ဖြူသားများကိုပင် အက်ကွဲသွားစေသကဲ့သို့ နီရဲနေပြီး ကျန်းယီချူး၏ အကြည့်ကို လိုက်၍ သူ့လက်များကို ကြည့်ကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှည့်စားသကဲ့သို့ ပြုံးလိုက်၏။ "ကျွန်တော့် လက်ပေါ်က သွေးတွေကို သေသေချာချာ သန့်ရှင်းအောင် မလုပ်ရသေးဘူး။ အစ်မ လန့်သွားတာလား"

သူက ပိုးသားလက်ကိုင်ပဝါဖြင့် ဆက်သုတ်နေပြီး တင်ဆက်မှုတစ်ခုတွင် နစ်မြောနေသကဲ့သို့ ညင်သာစွာ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ "မကြောက်ပါနဲ့ အစ်မ။ အဲဒီ အစေခံမလေးက သူလျှိုတစ်ယောက်ပါ။ ကျွန်တော် သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားခဲ့တယ်— ထောင်ချီတဲ့ လူတွေထဲကနေ သေသေချာချာ ရွေးချယ်ထားတဲ့ ဆွံ့အတဲ့ အစေခံတစ်ယောက်ကတောင် တခြားတစ်ယောက်က စိုက်ပျိုးထားတဲ့ သူလျှို ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့မိဘူး"

"ကျွန်တော်တို့ အနောက်ဘက် နယ်စပ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးတာနဲ့ ဘေးကင်းသွားလိမ့်မယ်။ အနောက်ဘက် တောင်ကြားလမ်း အလွန်က ရှုခင်းတွေကို အစ်မ မြင်ဖူးလား။ ကျယ်ပြောလှတဲ့ သဲကန္တာရတွေနဲ့ အိုအေစစ်တွေ၊ ကျွဲနွား သိုးအုပ်တွေ၊ ကျောက်စိမ်းရောင် ပိုးထည်တွေတောင် ရှိတယ်... အစ်မ အဲဒါကို သဘောကျမှာပါ..."

သူ့စကားများကို နားထောင်ရင်း ကျန်းယီချူးသည် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် သူမ၏ တစ်ခုတည်းသော အားကိုးရာကို ဖက်တွယ်ထားသကဲ့သို့ သမီးဖြစ်သူကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားရင်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်မနဲ့ အားယင်းကို သွားခွင့်ပြုပါ။ ကျွန်မနဲ့ အားယင်းကို ထွက်သွားခွင့်ပေးဖို့ပဲ ရှင့်ကို တောင်းပန်ပါတယ်..."

ဖေစုန့်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အတင်းလုပ်ယူထားသော အပြုံးက နောက်ဆုံးတွင် ပြိုလဲသွားပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းကွေးများ တောင့်တင်းသွား၏။ အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် ကျန်းယီချူးကို ပြောနေခြင်းလား သို့မဟုတ် သူ့ကိုယ်သူ ပြောနေခြင်းလားတော့ မသေချာပေ။ "မဖြစ်နိုင်ဘူး အစ်မ... အစ်မက ကျွန်တော့်မှာ ရှိသမျှ အကုန်ပဲ..."

သူ့စကားလုံးများ တိမ်ဝင်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မြင်းလှည်းအနောက်ဘက် နံရံတစ်ခုလုံးသည် တစ်စုံတစ်ခုနှင့် ထိခိုက်မိသွားသလို ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားတော့သည်။

အပြင်ဘက်မှ ဖေယွမ်၏ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။ "ကျူကျွင်းကို ကာကွယ်ကြ"

...