အခန်း ၂၂၄

အပိုင်း (၂၂၄)

ချန်တော်ဝင်နန်းတော်၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် နန်းတော်ဝင်းအတွင်းသို့ မြင်းစီးဝင်ရောက်လာသည့် ပထမဆုံးသော ဤရဲတင်းလှသည့် ပုဂ္ဂိုလ်သည် နှစ်နှစ်တာကာလအတွင်း အာဏာစက်ကို လျင်မြန်စွာ ရယူနိုင်ခဲ့သော မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်၏ အရှင်သခင်သစ်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ငယ်ရွယ်သည်။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည်။ မယိမ်းမယိုင် ခိုင်မာသည့် စိတ်ဓာတ်ရှိလေသည်။

တာ့ဝမ်မြင်းနက်ကြီးပေါ်တွင် မြင့်မားစွာ ထိုင်နေရင်း အေးစက်ပြီး မောက်မာလှသော အကြည့်က လူအုပ်ကြီးပေါ်သို့ ဒြပ်ရှိအလေးချိန်တစ်ခုဖြင့် ဖြတ်ပြေးသွားရာ သူ့ကို အကဲခတ်ရန် တိတ်တဆိတ် မျက်လုံးပင့်ကြည့်နေကြသည့် အမတ်များကို ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားစေပြီး နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ခေါင်းမမော့ရဲအောင် ဖိအားပေးလိုက်၏။

ယန်ကျန်းသည်လည်း ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်လာသော လွှမ်းမိုးနိုင်လွန်းသည့် ဖိအားကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားနေရသည်။ မရေမတွက်နိုင်သည့် တိုက်ပွဲများစွာမှ သယ်ဆောင်လာသည့် သွေးထွက်သံယိုမှုများနှင့် သတ်ဖြတ်မှုများသည် နန်းတော်တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော စစ်သူကြီးများနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်လို့ မရနိုင်ပေ။ တစ်ကြိမ် မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် လူတစ်ယောက်ကို မူးဝေပြီး တွေဝေသွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။

ချန်နိုင်ငံ၏ တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံး တင်ထားသော အနက်ရောင်စန္ဒကူးဗန်းကို ခေါင်းပေါ်တွင် မြင့်မားစွာ မြှောက်ကိုင်ထားရင်း သူက ဦးညွှတ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်လေသည်။ "ကျူကျွင်းရဲ့ ကျော်ကြားမှုက အရပ်လေးမျက်နှာကို တုန်လှုပ်စေပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘုရင်က ကျူကျွင်းကို အလွန်လေးစားပြီး မျိုးရိုးစဉ်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံးကို ကျူကျွင်းဆီ ဆက်သချင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ကျူကျွင်းကို တစ်ချိန်က လုပ်ကြံခဲ့တဲ့ လျန်က ဝိန်းမျိုးနွယ်မိန်းမကိုလည်း ကျူကျွင်း သဘောကျ စီရင်နိုင်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ ကြိုးတုပ်ထားပါတယ်"

အေးစက်သော မိုးရေက ယန်ကျန်း၏ ပါးပြင်ကို ရိုက်ခတ်သွားချိန်တွင် သူက ဖြည်းညှင်းစွာ ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် အော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။ "ကျူကျွင်းရဲ့ စစ်တပ်ကြီးကို မြို့ထဲကို ကြိုဆိုပါတယ်"

သူ့အနောက်ရှိ ချန်အမတ်များကလည်း သူ့နည်းတူ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး တညီတညွတ်တည်း ကြွေးကြော်လိုက်ကြ၏။ "ကျူကျွင်းရဲ့ စစ်တပ်ကြီးကို မြို့ထဲကို ကြိုဆိုပါတယ်"

ချန်ဝမ်သည်လည်း နွားမွေးမျှင်များကဲ့သို့ တဖွဲဖွဲ ကျဆင်းနေသော မိုးဖွဲဖွဲလေးထဲတွင် မလိုလားဘဲ အရှက်ရဖွယ် ဒူးထောက်လိုက်လေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းတွင် ဝိန်းယွီ တစ်ယောက်တည်းသာ မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့သည်။ အေးစက်သော မိုးရေက သူမ၏ နားထင်မှ ဆံပင်များကို စိုစွတ်သွားစေပြီး ကြိုးတုပ်ခံထားရသော်လည်း သူမသည် အကျဉ်းသားတစ်ယောက်၏ အသွင်အပြင်မျိုး လုံးဝမရှိဘဲ မြင်းပေါ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသော အမျိုးသားကို တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်၏။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်သားအဖသည် ဝိန်းယွီတစ်ယောက် ရှောင်းလိကို ဆွပေးပြီး သူတို့၏ ချန်နိုင်ငံအပေါ် နောက်တစ်ကြိမ် ဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်လာမည်ကို စိုးရိမ်သွားကြသည်။ ဝိန်းယွီကိုလည်း အတင်းအကျပ် ဒူးထောက်ခိုင်းရန် လူတစ်ယောက်ကို အမိန့်ပေးချင်ခဲ့သော်လည်း ရှောင်းလိက အနီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သောကြောင့် သူတို့က မဆင်မခြင် မလှုပ်ရှားရဲကြတော့ချေ။

နန်းတော်တံခါးမှ ဝင်ရောက်လာသည့် အချိန်ကတည်းက ရှောင်းလိ၏ အကြည့်က လက်မောင်းများကို ကြိုးတုပ်ခံထားရသော ဝိန်းယွီအပေါ်တွင် တင်းကျပ်စွာ စူးစိုက်ထားခဲ့သော်လည်း သူ့မျက်လုံးများက အေးစက်နေပြီး အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

မြင်းခွာများက ကျောက်ကြမ်းခင်းကြွေပြားများကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး လူတိုင်း၏ အာရုံကြောများကို တင်းကျပ်သွားစေသော တုံးတိတိအသံများကို ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မိုးရေများ စိုရွှဲနေသော မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေရင်း ချန်ဝမ်က သူ့ရှေ့ရှိ မြေပြင်ကို ငေးကြောင်စွာ စိုက်ကြည့်နေချိန်မှာပင် သူ့အထက်မှ နက်ရှိုင်းပြီး နှေးကွေးကာ လေးလံ ပီသလှသော အေးစက်စက် အသံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ "ချန်ဝမ်လား"

ထိုစကားလုံးနှစ်လုံးထဲတွင် သိပ်သည်းနေသည့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် အလွန်များပြားလှသည့် အထင်သေးမှုများ ရစ်ပတ်နေပြီး တစ်ဖက်လူက ကြီးမားလှသော အမုန်းတရားများဖြင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အံကြိတ်ကာ ထုတ်ပြောလိုက်သည်ဟုပင် ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်သွားတော့သည်။

ချန်ဝမ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ မော့ကြည့်လိုက်သော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရခင်မှာပင် သူ့မျက်နှာဆီသို့ တည့်တည့် ချိန်ရွယ်ထားသော သွေးများ ပေကျံနေသည့် လှံရှည်ကြီးကြောင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီး ထစ်အစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျူကျွင်း ကျွန်တော့်ကို ချမ်းသာပေးပါ။ ချမ်းသာပေးပါ။ ကျူကျွင်း မြို့ထဲဝင်လာတာကို တားဆီးဖို့ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ချင်ခဲ့တာက ကျွန်တော်တို့ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါက... အဲဒါ အကုန်လုံး ဒီလျန်မိန်းမရဲ့ အမိန့်တွေပါ"

သူသည် သူ့ဘေးရှိ ဝိန်းယွီကို အလျင်အမြန် လက်ညှိုးထိုးလိုက်ပြီး ရှောင်းလိက ဝိန်းယွီနှင့် ရန်ငြိုးဟောင်းများ ရှိနေပြီး အပြင်လူများကလည်း လက်ရှိတွင် ဝိန်းယွီက ချန်နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်နေကြောင်း သိထားကြသဖြင့် ဝိန်းယွီ ဘာပဲပြောပြော ရှောင်းလိက သူမကို ယုံကြည်မှာမဟုတ်ဘူးဟု စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားထားလိုက်သည်။

ချန်ဝမ်ထံမှ ဤကဲ့သို့သော စွပ်စွဲမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဝိန်းယွီက တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး သူမကိုယ်သူမ ကာကွယ်ရန် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဆိုခဲ့ချေ။

ဖြေရှင်းလည်း အသုံးဝင်မှာမဟုတ်သဖြင့် ဝိန်းယွီက တိတ်ဆိတ်နေရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်ဟု ချန်ဝမ် တွေးလိုက်မိပြီး အပြစ်အားလုံးကို သူမအပေါ်သို့ အောင်မြင်စွာ ပုံချနိုင်ခဲ့ပြီဟု ယူဆလိုက်ချိန်မှာပင် ရှောင်းလိက ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာကမူ သိသိသာသာပင် သုန်မှုန်နေဆဲ။

ချန်ဝမ်သည် တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် တံတွေးကို သတိလေးနှင့် မြိုချလိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ ထပ်မပြောရဲတော့ချေ။ သူ့နောက်က ယန်သားအဖနှင့် အထက်တန်းလွှာမိသားစုမှ မှူးမတ်များသည်လည်း စိုးရိမ်စိတ်များ တိုးပွားလာပြီး ရှောင်းလီ အော်ရယ်နေရသည့် အကြောင်းအရင်းကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြလေသည်။ ရှောင်းလိက သူ့လှံရှည်ကို ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး သွေးများ ပေကျံနေသော ဓားဖြင့် ဝိန်းယွီ၏ မေးစေ့ကို ပင့်တင်လိုက်ချိန်မှသာ သူ၏ ငယ်ရွယ်ပြီး တင်းမာသော မျက်နှာက ငြင်းဆို၍မရနိုင်သည့် လှောင်ပြောင်မှုနှင့် ဒေါသများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ "ဝိန်းယွီ၊ မင်းက ဘယ်လို အမှိုက်ကောင်မျိုးကို လက်ထပ်ထားတာလဲ"

ဒါက ငါ့ကို အကြိမ်ကြိမ် တွန်းဖယ်ပြီး စွန့်ပစ်ခဲ့တာ ဒီလိုယောက်ျားမျိုးအတွက်တဲ့လား။

ဒါက လျန်ပြည်ထောင်ကို ကာကွယ်ခဲ့သလိုမျိုး သူ အပြင်းအထန် ကာကွယ်ပေးခဲ့တဲ့ ချန်ပြည်သူတွေလား။

ဓားသွားက ရေခဲတမျှ အေးစက်နေပြီး ဝိန်းယွီ၏ နှာခေါင်းဝတွင် သွေးရနံ့သဲ့သဲ့လေးက စွဲထင်နေလေသည်။

ဓားသွားမှ သွေးစအချို့က သူမ၏ ဖြူရော်နေသော မေးစေ့ကို စွန်းထင်းသွားပြီး သူမ၏ စိမ်းပြာရောင် စကတ်က အေးစိမ့်သော လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ဝဲနေ၏။ အတည်ငြိမ်ဆုံး ပုံစံဖြင့် သူမက မြင်းပေါ်ရှိ အမျိုးသားကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ရှောင်းနယ်စားမင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကလည်း သူရဲကောင်းဆန်တာမှ မဟုတ်တာ"

ရှောင်းလိ၏ မျက်နှာအမူအရာက ပိုလို့ပင် မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။

သူက ချန်ဝမ်ကို ကာကွယ်ပေးနေတုန်းပဲလား။

သူ့ရင်ဘတ်ထဲတွင် လှိုက်တက်လာသည့် ဒေါသများက သူ့နှလုံးသားထဲတွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခုကို တိုက်စားပစ်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက သူမကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေသည်။ "ငါက ဘယ်တုန်းကမှ သူရဲကောင်း မဖြစ်ခဲ့ဖူးဘူး"

ပြောရင်းဆိုရင်း သူသည် ရုတ်တရက် ကိုင်းညွှတ်လိုက်ပြီး ဝိန်းယွီကို သူ၏ စစ်မြင်းပေါ်သို့ ဆွဲတင်လိုက်ကာ တော်ဝင်နန်းတော်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဒုန်းစိုင်းစီးသွားတော့သည်။

စုရုံးနေသော အမတ်များက တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အသက်ရပ်သွားကြပြီး ချန်ဝမ်နှင့် ယန်မိသားစုတို့ကမူ သစ်သားရုပ်သေးရုပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့်အလား အေးခဲကာ ရပ်နေကြလေသည်။

ရှောင်းလိ၏ အစောပိုင်းက ထူးဆန်းသော အပြုအမူအတွက် အကြောင်းရင်းက ယခုအခါ ရှင်းလင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်ပင်။ ဝိန်းယွီသည် လောကကြီးထဲတွင် အလှဆုံး မိန်းမချောလေးအဖြစ် ကျော်ကြားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က မရေမတွက်နိုင်လောက်အောင် များပြားလှသည့် လူများက သူမ၏ အလှတရားကို တပ်မက်ခဲ့ကြ၏။

သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် သူမ ပြသခဲ့သော စွမ်းရည်နှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိတို့က လူတိုင်းကို ဤလျန်ပြည်ထောင်မင်းသမီးအား အင်အားအကြီးမားဆုံး အုပ်ချုပ်သူများနှင့် တန်းတူအဖြစ် မှတ်မိသွားစေခဲ့ပြီး မည်သူကမျှ သူမ၏ အသွင်အပြင်ကို နောက်ထပ် အာရုံမစိုက်ခဲ့ကြတော့ချေ။

ရှောင်းလိကလည်း ဝိန်းယွီရဲ့ အလှတရားမှာ ကျုံးသွင်းခံလိုက်ရတာများလား...

ယန်သားအဖသည် သူတို့နောက်တွင် ဒူးထောက်နေသော အထက်တန်းလွှာမိသားစုက အမတ်များနှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြာနှမ်းသွားကြလေသည်။

ဝိန်းယွီကို မြင်းပေါ်သို့ မဆွဲတင်ခင်က ရှောင်းလိ ပစ်ပေးခဲ့သော လှံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ကျန်းဟူက အောက်ဘက်ရှိ စစ်သားများကို အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။ "အရင်ဆုံး ဒီသတ္တိကြောင်တဲ့ကောင်တွေကို အကျဉ်းထောင်ထဲမှာ သွားပိတ်ထားလိုက်စမ်း"

ရှောင်းလိ၏ ကိုယ်ရံတော်နေရာတွင် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာသော ကျောက်ယိုချိုက်က မှင်သက်နေပြီး ရှောင်းလိက ဝိန်းယွီနှင့်အတူ မြင်းစီးထွက်သွားသော နန်းတော် စင်္ကြံလမ်းကို ငေးကြည့်နေမိ၏။ တွေဝေနေဆဲဖြစ်သည့်အလား သူက ကျန်းဟူကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။ "အဲ့ဒါ... အဲ့ဒါ ဟန့်ယန်မင်းသမီးလား"

ရှောင်းလိ၏ လှံရှည်ကို ပခုံးတစ်ဖက်တွင် တင်ထားပြီး မိမိ၏ ပုဆိန်ပြားကြီးကို အခြားတစ်ဖက်တွင် တင်ထားလျက် ကျန်းဟူက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒါ ငါ့မရီးကွ"

သူက အနီးနားရှိ ချန်ဝမ်ဆီသို့ တံတွေးထွေးချလိုက်ပြီး ပြောလေသည်။ "ဒါတွေအားလုံးက ချစ်သူတွေကို ခွဲပစ်ဖို့ သူ့အာဏာကို အလွဲသုံးစားလုပ်ခဲ့တဲ့ ဒီငကြောက်ကောင်ကြောင့်ပဲ"

ရှောင်းလိနှင့်အတူ ထုန်ချန်က အရာရှိတစ်ယောက်အဖြစ် လိမ်လည်ပြောဆိုခဲ့သူ— ရှင်းကျိုးတွင် သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော သူကို ကျောက်ယိုချိုက်သည် သေသေချာချာ‌လေး ပြန်စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ ထိုသူမှာ ဝိန်းယွီဖြစ်ကြောင်း ပြောတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ကျန်းဟူ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူသည် တုန်လှုပ်သွားကာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး သူ့စိတ်ထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသလို ဖြစ်သွားတော့၏။ သူ့ခမျာ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ စကားတစ်ခွန်းမှ မဟနိုင်တော့ချေ။

တော်ဝင်နန်းတော် ကျိုးပေါက်သွားသဖြင့် နန်းတွင်းအစေခံများ အားလုံးသည် လက်နက်ချ ဒူးထောက်ရန် တံခါးများဆီသို့ မောင်းထုတ်ခံလိုက်ရလေသည်။

ဝိန်းယွီနှင့်အတူ ဒုန်းစိုင်းစီးလာသော ရှောင်းလိ ဖြတ်သန်းသွားသည့် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မည်သည့် အစေခံကိုမှ မမြင်ရချေ— တဖွဲဖွဲကျနေသော အေးစက်သည့် မိုးရေနှင့် ခမ်းနားထည်ဝါသော နန်းတော်တံတိုင်းများသာ ရှိနေ၏။

သူ၏ သံချပ်ကာပေါ်ရှိ သွေးရနံ့က ပြင်းထန်နေ၏။ မြင်းပေါ်သို့ ဘေးတိုက် ဆွဲတင်ခံရပြီးနောက် ဝိန်းယွီက သူမ၏ အနေအထားကို ပြင်ဆင်ရန် အချိန်မရခင်မှာပင် သူက မြင်းကို ဒုန်းစိုင်းစီးသွားခဲ့သည်။ စစ်မြင်း၏ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုများက သူမကို တည်ငြိမ်နေ‌စေဖို့ရာ မဖြစ်နိုင်ချေ။ သူမ၏ ပခုံးများနှင့် ကျောပြင်က သူ၏ သံချပ်ကာမှ မာကျောသော သံပြားများနှင့် အကြိမ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်မိနေလေသည်။

သူမအောက်ရှိ စစ်မြင်း၏ ပြင်းထန်သော အသက်ရှူသံများက ဒေါသများ လွှမ်းမိုးနေသော သူမအနောက်က အမျိုးသား၏ ပူလောင်ပြီး ကြမ်းတမ်းသော အသက်ရှူသံများနှင့် ရောနှောနေ၏။ သူမကို ဆွဲတင်လိုက်ချိန်က သူမ၏ ခါးကို ရစ်ပတ်ထားသော သူ့လက်မောင်းက သံမဏိကြိုးကွင်းတစ်ခုလို ဆက်ရှိနေပြီး အချုပ်အနှောင်ကို ဘယ်တော့မှ မဖြေလျှော့ပေးခဲ့ချေ။

ဝိန်းယွီက သူတို့ကြားတွင် အကွာအဝေးတစ်ခုကို သိမ်မွေ့စွာ ဖန်တီးရန်ပင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ မိုးရေကြောင့် စိုစွတ်နေသော သူမ၏ အဝတ်အစားများကို ဖောက်ထွင်းလာသည့် သူ၏ အသက်ရှူငွေ့က သူမ၏ လည်ပင်းနှင့် ပခုံးများကို ရိုက်ခတ်နေပြီး တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်၏ အစွယ်များက သူမ၏ လည်ချောင်းကို ဖိကပ်ထားသည်ဟူ၍ပင် စိတ်ထင်နေမိသည်။

ဝိန်းယွီသည် တည်ငြိမ်နေစေရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးလိုက်ပြီး လုံးဝ ဂရုမစိုက်သည့်လေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "ရှောင်းနယ်စားမင်းက ဘာလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလဲ။ နန်းတွင်းအမတ်တွေရှေ့မှာ ဒီမင်းသမီးကို ဂုဏ်သိက္ခာကျဆင်းသွားအောင် ဒီလိုနည်းလမ်းတွေကို သုံးနေတာလား"

ကျောက်ဟွာနန်းဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်အထိ ရှောင်းလိက တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး မြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကာ ဝိန်းယွီကို သူ၏ ပခုံးပေါ်သို့ မတင်လိုက်ပြီး နန်းတော်တံခါးများကို ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် ကန်ဖွင့်လိုက်လေသည်။

ကျောက်ဟွာနန်းဆောင်သည် မျိုးဆက်တစ်လျှောက်လုံး ချန်ဝမ်၏ မိဖုရားခေါင်ကြီးများ နေထိုင်ရာ နေရာဖြစ်ခဲ့ပြီး ယင်းက သာမန်ပြည်သူများကြားတွင်ပင် လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ချေ။

သူ့ပခုံးပေါ်တွင် ဇောက်ထိုး တွဲလောင်းကျနေရင်း သူ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားချိန်တွင် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်က သူ၏ ပခုံးသံချပ်ကာနှင့် ဖိမိကာ နာကျင်နေပြီး သူမ၏ မည်းနက်သော ဆံနွယ်များက ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ အောက်သို့ တွဲလောင်းကျနေသည်ကို ဝိန်းယွီ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမက ရှင်းမတတ်သည့် ရှက်ရွံ့မှုတစ်ခုကို မတတ်သာဘဲ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

ဒေါသတကြီးဖြင့် ရှောင်းလိ၏ နာမည်အပြည့်အစုံကို အော်ခေါ်လိုက်သော်လည်း တံခါးများကို ဆက်လက် ကန်ဖွင့်ကာ သူမကို အတွင်းခန်းဆောင်ထဲသို့ သယ်ဆောင်သွားခြင်းမှလွဲ၍ တုံ့ပြန်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ပြန်မရခဲ့ချေ။

သူမ၏ အိပ်ခန်းဆောင်ထဲရှိ ကုတင်ကြီးပေါ်သို့ ပစ်ချခံလိုက်ရချိန်မှသာ ဝိန်းယွီတစ်ယောက် အန္တရာယ်ကို အလိုအလျောက် အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ကုတင်ပေါ်တွင် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ကာ ထိုင်လိုက်ရင်း ဘေးတွင် ရပ်နေသော ပုံရိပ်ကို သတိထားကာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်၏။ နှုတ်ခမ်းဖျားရှိ စကားလုံးများကို သူမ ထုတ်မပြောနိုင်ခင်မှာပင် ရှောင်းလိက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်ကို သူမ ကြားလိုက်ရသည်။ "ဘာလို့ ငါ့ကို ရှောင်းနယ်စားမင်းလို့ ဆက်မခေါ်တော့တာလဲ"

ဝိန်းယွီက တစ်ဝက်တစ်ပြတ် အသက်ရှူရပ်သွားသလို ဖြစ်သွားပြီးနောက် သူမ၏ မျက်လုံးများကို တည်ငြိမ်စွာ ပင့်ကြည့်ကာ ရှောင်းလိနှင့် အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်၏။ "ရှောင်းနယ်စားမင်းက ဒီမင်းသမီးတို့ရဲ့ အတိတ်က အချစ်တွေကို ပြန်အသက်သွင်းချင်နေတယ်လို့ ဒီမင်းသမီးက မှတ်ယူလိုက်လို့ ရမလား"

[အခု လျန်နယ်မြေထဲမှာ ပြည့်တန်ဆာ တစ်ယောက်အတွက် ဖေစုန့်ရဲ့ လက်နက်ချ စစ်သည် နှစ်သောင်းကို သတ်ဖြတ်ပြီး သူ့ရဲ့ ချစ်သူအတွက် ဒေါသတကြီး ပေါက်ကွဲခဲ့တယ်ဆိုတာကို ဘယ်သူက မသိဘဲ နေမှာလဲ]

[အားယွီ၊ ဒီလောကမှာ လူတွေရဲ့ နှလုံးသားက ကျိုးပဲ့ပျက်စီးလွယ်ဆုံး အရာတွေပဲ။ အထူးသဖြင့် အခုဆို သူက လောကကြီးကို သူ့လက်ထဲမှာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကြီးမားတဲ့ အာဏာကို ရယူထားပြီလေ]

[မင်းသမီးက ဒီနေ့ ရွေးချယ်မှုကို မှတ်မိပါစေ။ နှုတ်ဆက်ပါတယ်]

ကုရှီးယွန်း၏ စကားများနှင့် လွန်ခဲ့သောတစ်နှစ်က မြင်ကွင်းမှာ သူမ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ထင်ထင်ရှားရှား ပြန်လည်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က မြောက်ပိုင်းဝေနိုင်ငံနှင့် မြို့နှစ်မြို့၏ အရင်းအမြစ်များကို လဲလှယ်၍ သူ့ကို ပြန်ခေါ်ရန် သူမဘက်က ကမ်းလှမ်းခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ရေကန်စပ်ရှိ ဇရပ်သို့ လာရောက်ကာ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူမအား အသိပေးခဲ့ဖူးသည်။

သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက အာဏာ၏ အထွတ်အထိပ်ဆီသို့ တက်လှမ်းနေကြသည်။ ထိုအတိတ်က ခံစားချက်များသည် အချိန်ကာလ၏ ရွေ့လျားမှုကြောင့် မမှတ်မိနိုင်တော့လောက်အောင် တိုက်စားခံလိုက်ရပြီလား ဆိုသည်ကိုတော့ မည်သူကမျှ မပြောနိုင်တော့ချေ။

အင်မတန်မှ လှပလွန်းသော်လည်း အေးစက်တည်ငြိမ်နေသော ဝိန်းယွီ၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ရှောင်းလိသည် ချက်ချင်းပင် ရယ်မောမိမတတ် ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။

သူ့ရင်ဘတ်ထဲတွင် ခုန်ပေါက်နေသော အသားစိုင်က သူ၏ အရေပြားအောက်တွင် အတင်းအကျပ် ချုပ်နှောင်ထားသော ရက်စက်သည့် သားရဲကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရလုနီးပါး ခံစားလိုက်ရ၏။

ဟုတ်တယ်... အဲ့ဒီတောင်ပေါ်ဘုရားကျောင်းက ညတုန်းက သူက ငါ တောင်းဆိုခဲ့တဲ့ "အချစ်" ကို ပြန်ဆပ်နေရုံ သက်သက်ပဲ။

အကြွေးကြေသွားတာနဲ့ သူက တစ်ချက်လေးတောင် မတွေဝေဘဲ တောင်ပေါ်ကနေ ဆင်းသွားခဲ့တယ်လေ။

သူ့ရဲ့ ချန်နိုင်ငံကို ပြန်သွားတယ်။ တော်ဝင် အမွေခံတွေကို မွေးဖွားပေးတယ်။ တော်ဝင် အာဏာကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ခဲ့တယ်။

သူက အမြဲတမ်း အကျိုးအကြောင်း ဆင်ခြင်တတ်ခဲ့တာပဲ။

သူ့အတွက် သေပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတဲ့သူတွေ ရေတွက်လို့မရအောင် များပြားလှတယ်လို့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ရံတော်မလေးက ပြောခဲ့တယ် မလား။ အဲဒီမြင်းစီးစစ်သူကြီးရဲ့ခေါင်းကို ပြန်ရဖို့ သူ အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်ခဲ့သလိုလေ။

အသက်စွန့်တဲ့ အဲ့ဒီလို ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်မှုမျိုးက သူ့ရဲ့ သနားညှာတာမှု တစ်စွန်းတစ်စကို အမြဲတမ်း ရစေမှာပဲ — ဒါကို ငါ ကောင်းကောင်း နားလည်ပါတယ်။

ငါက ငါ့ကိုယ်ငါ ထူးခြားတယ်လို့ ဘာလို့များ ထင်နေခဲ့မိတာလဲ။

ကျန်းယွီသာ မသေခဲ့ရင် သူက သူ့ကိုလည်း သူ့ကုတင်ပေါ် ခွင့်ပြုပေးမှာ မဟုတ်ဘူးလား။

ငါက သူနဲ့ အဆက်အသွယ် ဖြတ်ဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးဘူး။ ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး "အတိတ်က အချစ်တွေကို ပြန်အသက်သွင်းတာ" ဖြစ်လာနိုင်မှာလဲ။

သူက ငါ့ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို ဘယ်တုန်းက တန်ဖိုးထားဖူးလို့လဲ။

ဒါမှမဟုတ်ရင် အဲ့ဒီကျိန်စာသင့်နေတဲ့ သရဲတစ္ဆေလို မိန်းမလှလေးတွေကို သူက ငါ့ဆီ ဘာလို့ လွှတ်လိုက်မှာလဲ။

ဒေါသ၊ မနာလိုမှုနှင့် ပုံပျက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော အမုန်းတရားတို့က ထိုရက်စက်သော သားရဲကြီးအတွက် အကောင်းဆုံး အာဟာရများကို ထောက်ပံ့ပေးနေသည်။ ရှောင်းလိသည် ဦးခေါင်းခွံ ခွဲထုတ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး စိတ်ထဲတွင် ဝေဝါးသွားကာ တုံးတိတိ နာကျင်မှုဖြင့် တဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေလေသည်။

သူ၏ အသိစိတ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အခိုက်တန့် ခွဲထွက်သွားသည်ဟုပင် ခံစားလိုက်ရ၏။

မိမိကိုယ်ကို အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်ကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။ "အထင်မလွဲပါနဲ့။ စောစောက မင်းပြောသလိုပဲ၊ ဒါက မင်းရဲ့ အမတ်တွေ မြင်အောင်လို့ သက်သက်ပါပဲ။ မင်းက ဒီနယ်စားဆီကို မိန်းမချောလေးတွေ အများကြီး လက်ဆောင်ပေးထားမှတော့ ငါ့ရဲ့ ကုတင်နားမှာ အဖော်ကင်းမဲ့နေပါ့မလား"

ဝိန်းယွီ၏ မေးစေ့ကို ဆုပ်ကိုင်ရန် သူ လက်လှမ်းလိုက်သည်ကိုလည်း သူ မြင်လိုက်ရ၏။ "မင်းရဲ့ အလှတရားက မြေပြင်တစ်ခွင်လုံးမှာ ကျော်ကြားတယ်ဆိုပေမယ့် ဒီနယ်စားကတော့... မကြာသေးခင်ကမှ ကလေးမွေးထားတဲ့ မိန်းမတွေကို တကယ် စိတ်မဝင်စားပါဘူး"

တစ်ဝက်ခန့် စင်းချထားသော သူမ၏ မျက်လုံးများက နှလုံးသားကို လန့်ဖြန့်သွားစေလောက်အောင် မည်းနက်ပြီး နက်နဲနေလေသည်။

အိပ်ရာခင်းကို ထောက်ထားသော ဝိန်းယွီ၏ လက်များက တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားပြီး လက်သည်းများက သူမ၏ လက်ဖဝါးများထဲသို့ စိုက်ဝင်နေ၏။ သူမ၏ မျက်နှာက အက်ကွဲကြောင်း တစ်ချက်လေးမှ မရှိဘဲ အပြစ်အနာအဆာကင်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားလေသည်။ "ရှောင်းနယ်စားမင်း၊ ရှင်က တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်တာပဲ"

သူမက ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်ပြီး ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် သူ့လက်ထဲမှ ရုန်းထွက်လိုက်သည်။ "ကျွန်မ ပို့လိုက်တဲ့ မိန်းမလှလေးတွေက ရှင့်ကို ပျော်ရွှင်စေခဲ့လို့ ဝမ်းသာပါတယ်။ ဒါတွေ အကုန်လုံးက ဟန်ဆောင်တာဆိုတော့ အခု ဒီမှာ ဘယ်အပြင်လူမှ မရှိတော့ဘူးလေ။ ရှောင်းနယ်စားမင်း၊ ရှင် ကျွန်မနဲ့ အကွာအဝေးတစ်ခု ခြားထားပေးလို့ ရပါပြီ။ မဟုတ်ရင် ကျွန်မကို အလွယ်တကူ အထင်လွဲသွားစေနိုင်တယ်"

သူမ၏ အကြည့်က အလွန် ပေါ့ပါးနေသော်လည်း အလွန် သူစိမ်းဆန်လွန်းနေလေသည်။

ရှောင်းလိသည် သူ့နှလုံးသားမှာ မနာလိုမှုနှင့် ဒေါသမီးကြောင့် လောင်ကျွမ်းသွားတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရ၏။ ဤခန္ဓာကိုယ်အခွံအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော သားရဲကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ့ကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲကာ အတွင်းမှနေ၍ အပြင်သို့ ခုန်ထွက်ရန် ကြိုးစားနေ၏။

သူက ဝိန်းယွီစကား ဆက်မပြောနိုင်ရန် သူမ၏ပါးစပ်ကို အသည်းအသန် ပိတ်ထားချင်မိတော့သည်။

သို့သော် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် မာနက သူ့ကို နေရာတွင်ပင် ခိုင်မာစွာ ရိုက်နှက်ထားလေသည်။

ဒါက ရယ်စရာမကောင်းလွန်းဘူးလား။

သူ့ရှေ့မှာ ငါ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဝပ်တွားခယနေရဦးမှာလဲ။

ဒေါသနှင့် အမုန်းတရားတို့က ရောယှက်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မှိုင်းညှို့သော အနီရောင်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေ၏။ သူ၏ အသက်ရှူသံများက အချိန်ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ ပိုလေးလံလာတော့သည်။

သို့တိုင်အောင် အလိုအလျောက် တောင့်တမှု တစ်မျိုးက ဝိန်းယွီကို ချဉ်းကပ်ပြီး ထိတွေ့ချင်သည့် ဆန္ဒဖြင့် သူ့ကို ရူးသွပ်သွားစေခဲ့သည်။

သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များအောက်ရှိ ချောမွေ့သော အသားအရေ၏ ခဏတာ ခံစားချက်၊ သူ၏ နားထဲရှိ သူမ၏ အေးစက်ကြည်လင်သော အသံ၊ လေထုထဲရှိ သိမ်မွေ့ပြီး ကျက်သရေရှိသော ရနံ့— အားလုံးက သူ့အာရုံများကို အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်ကျူးကျော်နေလေသည်။

ဝိန်းယွီကို မြင်းပေါ်သို့ မတင်လိုက်သည့် အချိန်ကတည်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးများက ဆူပွက်နေပြီး သူ၏ ခြေလက်များမှတစ်ဆင့် ရိုက်ခတ်သွားကာ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များကို တဆစ်ဆစ် ကျင်ပြီး ထုံကျင်သွားစေခဲ့သည်။

ငါ သူ့ကို အရမ်း ဖက်ထားချင်လိုက်တာ။

ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့ ဒီရတနာလေးကို ပြန်ရချင်တယ်။

သူ့ကို ပြောပြချင်တယ်...

ဒီလွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်တာက ငါ့အတွက် ခံနိုင်ရည်မရှိလောက်အောင် ခက်ခဲခဲ့တယ်ဆိုတာ။

ငါက အိမ်မရှိဘဲ ဖြစ်နေတာ အတော်လေး ကြာခဲ့ပြီဆိုတာကိုလည်း ပြောချင်တယ်။

လေလွင့်ခွေးတစ်ကောင်လို လေလွင့်နေခဲ့ရတာ အရမ်းကို ကြာခဲ့ပါပြီ။

စေ့စပ်လက်ဆောင်အတွက် ငါ လုံလောက်အောင် စုဆောင်းထားပြီးပြီ — ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒါကို တင်တောင်းရွှေငွေလို့ ခေါ်ရမလားပဲ။

သူကများ ငါ့ကို ခိုလှုံရာတစ်ခု ပေးနိုင်မလား။

ဒါပေမဲ့ မျှော်လင့်ချက် အားလုံးက တစ်စစီ ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရလေပြီ။

ဒီစကားတွေကိုလဲ ဘယ်တော့မှ ထပ်ပြောနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

သူက ငါ့ကို ဂရုမှမစိုက်ခဲ့တာပဲလေ။

...