အခန်း ၂၂၈

အပိုင်း (၂၂၈.၁)

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူမသည် ထိုလူကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ထရပ်လိုက်သည်။

သူက အိပ်ဆေးဒဏ်ကို အရှုံးပေးကာ သတိလစ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏စူးရှအေးစက်သော မျက်နှာသွင်ပြင်က ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ— မျက်မှောင်များ ကြုတ်ထားပြီး နှုတ်ခမ်းများကို တင်းကျပ်စွာ စေ့ထား၏။ သတိလစ်နေချိန်တွင်တောင်မှ သူသည် ပြင်းထန်သော အရိုင်းဆန်မှုကို ထုတ်လွှတ်နေဆဲ။

ဝိန်းယွီသည် သူမ၏အကြည့်ကို လွှဲဖယ်လိုက်ပြီး သူမ၏ သက်တောင့်သက်သာမဖြစ်မှုကို ဖိနှိပ်ကာ ကိုယ်လက်သန့်စင်ရန် အိပ်ခန်းအနောက်ဘက်ရှိ ရေချိုးခန်းဆီသို့ သွားလိုက်၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဆေးက အချိန်မီ အာနိသင်ပြသွားခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူမသည် ဒီည လွတ်မြောက်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အဖုအပိမ့်များ ထွက်ခြင်းသည် တမင်ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ခဲ့ခြင်းပင်။

ကုရှီးယွင် ဦးဆောင်သော လျန်စစ်တပ်က တော်ဝင်နန်းတော်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာချိန်တွင် သူမသည် ချင်းယွင် အစောင့်တပ်ဖွဲ့နှင့်အတူ တော်ဝင်နန်းတော်မှ ထွက်ခွာရန် လိုအပ်ခဲ့၏။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် သူမက သူမ၏လည်ပင်းမှ သံကြိုးကို သူ့ကို ဖြုတ်ခိုင်းရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက တိရစ္ဆာန်အမွေးများ အနံ့ရလျှင် သူမသည် အင်ပျဉ်များ ထွက်လေ့ရှိသည်။ နန်းတော်ထဲတွင် သူမရှေ့သို့ အသက်ရှင်နေသော တိရစ္ဆာန်များကို ယူဆောင်လာခွင့် မရှိသော်လည်း သူမ၏ မဟာမိတ်များက ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။ အဝတ်လျှော်ရန် ပို့လိုက်သော အဝတ်အစားများတွင် ကြောင် သို့မဟုတ် ခွေးအမွေးများ ပါလာစေရန် လုပ်ဆောင်ဖို့ဆိုသည်မှာ မခက်ခဲလှပေ။

သူမ၏ ရုတ်တရက် အဖုအပိမ့်များ ထွက်လာခြင်းနှင့် လည်ပင်းရှိ ခြစ်ရာများက သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ဗြောင်ကျကျ ဖော်ပြနေခဲ့သည်။

ထိုနေ့က ရှောင်းလိသည် သူမကို ပြင်းထန်သော ဒေါသများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။ သူမ၏လည်ပင်းမှ သံကြိုးကို ဖြုတ်ပေးပြီး သမားတော်ကို ခေါ်ယူပြီးနောက် ဝိန်းယွီက နန်းတွင်းအစေခံမလေး တစ်ယောက်ကို သူမ၏ဒဏ်ရာများကို နေ့စဉ် ဆေးထည့်ပေးရန် တမင်သက်သက် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

အဖုအပိမ့်များကြောင့် နန်းတော်ထဲတွင် သူမ၏ မဟာမိတ်များ ပုန်းအောင်းနေသေးကြောင်း ရှောင်းလိကို သိရှိသွားစေခဲ့သည်။ သူ၏ အလျှော့ပေးလိုက်မှုက သူမ၏ ရည်မှန်းချက်များကို အောင်မြင်ရန်အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အနာတရဖြစ်အောင် လုပ်သည့်အပေါ် ဒေါသထွက်မှု၊ သူမကို အလွန်အကျွံ ဖိအားပေးမိမှာကို ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် သူမ၏ ဖုံးကွယ်ထားသော အင်အားစုများကို ဖော်ထုတ်လိုသော ဆန္ဒတို့ကြောင့် ဖြစ်ပုံရ၏။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ယောက်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို အခြားတစ်ယောက်က နားလည်ထားကြပြီး မုဆိုးနှစ်ယောက်ကြားက အားပြိုင်မှုနှင့် တူသော စစ်အေးတိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ပါဝင်နေခဲ့ကြသည်။

ရှောင်းလိက ကျောက်ဟွာ နန်းဆောင်တွင် ဆက်လက် နေထိုင်ခဲ့ပြီး သူမနှင့်အတူ အစားအသောက်များကို မျှဝေစားသောက်ကာ အိပ်ရာတစ်ခုတည်းကို မျှဝေအသုံးပြုခဲ့သော်လည်း သူသည် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောသလောက်ပင်။

ဝိန်းယွီသည်လည်း စကားစတင် မပြောခဲ့ဘဲ သူ မရှိသကဲ့သို့သာ မကြာခဏ ပြုမူနေခဲ့၏။

ညဘက်တွင် သူက နှုတ်ဆိတ်နေကာ သူမကို တင်းနေအောင် ပွေ့ဖက်ထားတတ်ပြီး သူ၏တည်ရှိမှုက သူမကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံထားခဲ့သည်။ ရုန်းကန်လေ သူ၏ဆုပ်ကိုင်မှုက ပိုတင်းကျပ်လာလေဖြစ်ပြီး သူမ၏ စိတ်ပျက်ဒေါသထွက်မှုများကြားတွင် သူတို့၏ လွန်ဆွဲမှုများက သူတို့ကို ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲသွားစေခဲ့၏။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး အဖုအပိမ့်များ၏ အပူရှိန်က သက်သာပျောက်ကင်းမှုကို အဟန့်အတားဖြစ်စေသည်ဟု အကြောင်းပြကာ သူမ၏အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်သွားရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

အမှောင်ထုထဲတွင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကို မခွဲခြားနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူက အလျှော့ပေးကာ အိပ်ရာပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး ဘီရိုထဲမှ စောင်တစ်ထည်ကို ဆွဲထုတ်ကာ အပြင်ခန်းရှိ ကုတင်ပေါ်သို့ပင် မဆုတ်ခွာဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် လှဲလျောင်းနေခဲ့သည်။

ရက်ပေါင်းများစွာ အကျပ်အတည်း ဖြစ်ပြီးနောက် ဝိန်းယွီသည် မရေမတွက်နိုင်သော လှည့်ကွက်များကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် မုန့်များကို စားချင်စိတ်ပေါ်လာသဖြင့် တော်ဝင်မီးဖိုချောင်ကို ပြင်ဆင်ရန် အမိန့်ပေးသည်။ သူမ၏ဆေးကို လိမ်းပေးသော အစေခံမလေးကို နောက်တစ်ကြိမ်တွင် သက်သာစေသော ဆေးအိတ်လေး ယူလာရန် ညွှန်ကြားတတ်သည်။ သို့မဟုတ် အိပ်ခန်း၏ ပုံမှန် နံ့သာပေါင်း ကုန်သွားသဖြင့် အသစ်ပြန်ဖြည့်ရန် လိုအပ်သည်ဟု အကြောင်းပြတတ်ခဲ့လေသည်။

သူမက ရှောင်းလိကို စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားစေခဲ့သော်လည်း ဘာတစ်ခုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

ယနေ့အစောပိုင်းက သူ၏အကြည့်သည် သူမက တမင်သက်သက် အာရုံလွှဲမှုများကို ဖန်တီးနေကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားပြီဆိုသည်ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်နိုင်၏။

သူသည် သူမ၏ ဖုံးကွယ်ထားသော သူလျှိုများကို မဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ၎င်းက သူမ၏ အောင်မြင်သော ပြင်ဆင်မှုများကို အချက်ပြနေခဲ့သည်။ သူမ ထွက်ခွာသွားလိမ့်မည်ကို သူ သိသော်လည်း သူမကို နောက်တစ်ကြိမ် သံကြိုးမခတ်ဘဲ သူမကို သိမ်းဆည်းထားရန် သူ့မှာ နည်းလမ်း မရှိခဲ့ချေ။

ဝိန်းယွီသည် သူ၏ စိုက်ကြည့်မှုကြောင့် မွန်းကျပ်သလို ခံစားခဲ့ရပြီး မနေနိုင်ဘဲ သူ့ကို မခံချင်အောင်လုပ်ခဲ့သဖြင့် ဒီညတွင် သူမ ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျေးဇူးတင်စရာကောင်းသည်မှာ ချင်းယွင် အစောင့်တပ်ဖွဲ့က အိပ်ဆေးကို သူမ၏ လျှော်ထားသော အဝတ်အစားများထဲတွင် ချုပ်နှောင်ကာ ခိုးသွင်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ရေတွင် ဖျော်ပြီးနောက် သူမက အိပ်ခန်းထဲရှိ ခွက်များအားလုံး၏ အတွင်းနံရံများကို သုတ်လိမ်းထားခဲ့၏။ အိပ်ရာမဝင်မီ ရှောင်းလိက ဆေးခတ်ထားသော ခွက်တစ်ခွက်မှ သောက်နေသည်ကို သူမ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဆေးပမာဏက မများသောကြောင့် အာနိသင်က အလွန်မြန်မြန် ပြလာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အိပ်ရာပေါ်တွင် သူတို့ကြားက ကြာရှည်သော ဆူပူလှုပ်ရှားမှုက ဆေး၏ လည်ပတ်မှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးခဲ့သည်— ၎င်းသည် ဝိန်းယွီအတွက် မရည်ရွယ်ဘဲ ရရှိလိုက်သော အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခု ဖြစ်လေ၏။

ညသန်းခေါင်ယံတွင် တော်ဝင်နန်းတော်၌ ရုတ်တရက် မီးလောင်မှု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး တော်ဝင်အကျဉ်းထောင်တွင် အကျဉ်းသားများ ထွက်ပြေးသည့် လက္ခဏာများ ရှိနေခဲ့သည်။ နန်းတော်ကို စောင့်ကြပ်နေသော ဝံပုလွေ မြင်းတပ်သည် စစ်ကူပေးရန် လူစုခွဲလိုက်ရ၏။

ရှောင်းလိသည် ကျောက်ဟွာ နန်းဆောင်တွင် ရှိနေစဉ် ဝံပုလွေ မြင်းတပ်ကို ဝင်ခွင့်မပေးဘဲ တင်းကြပ်စွာ တားမြစ်ထားခဲ့သည်။ အပြင်ဘက်ရှိ အစောင့်များက အချိန်အတော်ကြာ သတင်းပို့သော်လည်း အတွင်းမှ တုံ့ပြန်မှု မရှိသောအခါ ကျန်းဟူသည် သတင်းကို ကြားပြီးနောက် အပြေးအလွှား ရောက်လာခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင် တံခါးလာခေါက်သည့်တိုင် အဖြေမရခဲ့ချေ။ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူသည် တံခါးကို အတင်း တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီးမှ ရှောင်းလိကို နှိုးနိုင်ခဲ့၏။

အိပ်ဆေး၏ အာနိသင်များက အပြည့်အဝ မပျောက်သေးပေ။ ဝံပုလွေ မြင်းတပ်၏ အစီရင်ခံစာကို ရှောင်းလိ နားထောင်နေစဉ် သူ၏ခေါင်းက ပြင်းထန်စွာ ကိုက်ခဲလာခဲ့သည်။ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏နားထင်များကို ဖိထားပြီး မျက်လုံးများက အနည်းငယ် နီရဲနေဆဲဖြစ်ကာ သူ့အမူအရာတစ်ခုလုံးက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာခဲ့၏။

“နန်းတော်တံခါးတွေ အကုန်လုံးကို ပိတ်ထားလိုက်။ ဒီည ယင်ကောင်တစ်ကောင်တောင် အပြင်ကို ထွက်မသွားစေနဲ့”

ဝံပုလွေ မြင်းတပ်က အမိန့်ကို ပေးပို့ရန် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ရှောင်းလိ၏ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော အခြေအနေကို မြင်သောအခါ အစောင့်များ ဆုတ်ခွာသွားပြီးနောက် ကျန်းဟူက သတိထားကာ မေးလိုက်သည်။

“မရီးလား”

ခေါင်းကိုက်ခြင်းကို သည်းခံရင်း ရှောင်းလိသည် စောင်များကို ပစ်ချကာ ထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏အသံက အေးစက်ကာ ပြင်းထန်နေ၏။

“ဒီည တော်ဝင်နန်းတော်ရဲ့ မြို့တံခါးလေးပေါက်လုံးကိုလည်း တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပိတ်ထားရမယ်”

ဆေးဒဏ်ကြောင့် အားနည်းနေဆဲဖြစ်သဖြင့် သူ အိပ်ရာပေါ်မှ ဆင်းလာချိန်တွင် ခြေလှမ်းများက မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူက ကုတင်တိုင်မှ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကြီးတစ်ထည်ကို ယူကာ လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး ပခုံး၊ ကျောနှင့် လက်မောင်းများပေါ်ရှိ မသေချာသော အမှတ်အသားများကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်ကာ အောက်ဘက်တွင် အဖြူရောင် ဘောင်းဘီရှည်ကိုသာ ချန်ထားခဲ့၏။

သူ ယိမ်းယိုင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းဟူက သူ့ကို ထိန်းပေးရန် လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း ရှောင်းလိက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“သွားတော့လေ”

ဝိန်းယွီက ပရမ်းပတာဖြစ်နေသည့်ကြားမှ နန်းတော်ထဲမှ လွတ်မြောက်သွားနိုင်သည်ဆိုသည့် သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ကျန်းဟူ နားလည်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူမက အပြင်ဘက်ရှိ နန်ချန်နိုင်ငံ၏ စစ်ကူများနှင့် အဆက်အသွယ်လုပ်ပြီး ညအချိန်ကို အကာအကွယ်ယူကာ မြို့တံခါးကို ဖောက်ထွင်းရန် တိုက်ခိုက်မှုကို ညှိနှိုင်းခဲ့ပါက သူတို့၏ နောက်တစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံမှုက သူတို့ကို ရန်သူတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေလိမ့်မည်။

ကျန်းဟူက အလျင်အမြန် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ။ အမိန့်ပေးဖို့ မြို့တံခါးတွေဆီ ငါ အရင်သွားလိုက်မယ်။ မရီး မြို့ထဲကနေ ထွက်မသွားအောင် ငါ သေချာလုပ်ပေးပါ့မယ်။ သူ ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ မင်းတို့နှစ်ယောက် သေသေချာချာ စကားပြောလို့ ရပါတယ်...”

ကျန်းဟူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရှောင်းလိသည် သူ၏ပစ္စည်းများကို ယူရန် သံချပ်ကာစင်ဆီသို့ ခက်ခက်ခဲခဲ လျှောက်သွားခဲ့၏။ အဝတ်အစား ဘီရိုများကို ဖြတ်သွားစဉ် သူက တစ်ခုကို မတော်တဆ တိုက်မိသွားသည်။ အထဲမှ ပစ္စည်းများက ပြန့်ကျဲသွားပြီး ပြောင်လက်နေသော ကြမ်းပြင်ကြွေပြားများပေါ်တွင် တုံးတိတိ အသံများဖြင့် လိမ့်ဆင်းသွားခဲ့၏။

ပစ္စည်းတစ်ခုက သူ့ခြေရင်းဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ပိုမြင့်သော သစ်သားသေတ္တာတစ်ခုကို မှီရင်း ရှောင်းလိသည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် မှင်သက်သွားတော့သည်။ သူ၏မျက်လုံးများထဲရှိ နီရဲမှုက ပိုနက်ရှိုင်းလာပြီး ခဏအကြာတွင် သူ၏အသက်ရှူသံက တုန်ယင်လာခဲ့၏။

သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ့ခြေရင်းရှိ နှစ်များတစ်လျှောက် အရောင်ရင့်သွားသော အဝိုင်းပုံ ကြောင်သစ်သားရုပ်တုလေးကို ကောက်ယူကာ သူ၏လက်မဖြင့် ပွတ်သပ်ရင်း တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ပြီးခဲ့သောနှစ်က ဝိန်းယွီ စစ်စခန်းမှ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် သူမအတွက် သူ ထွင်းထုပေးခဲ့သော သစ်သားရုပ်တုလေးပင်။

အနီးအနားတွင် ခွေး၊ ဝက်နှင့် မြေခွေး သစ်သားရုပ်တုများအပြင် ကတ္တီပါသားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တိရစ္ဆာန်အရုပ်လေးများလည်း ပြန့်ကျဲနေခဲ့၏။ ထိုသေတ္တာသည် ကလေးတစ်ယောက်အတွက် အထူးရည်ရွယ်ထားသော အရုပ်များကို သိမ်းဆည်းထားပုံရသည်။

ဒါပေမယ့် ဘာလို့... ငါ ထွင်းထုထားတဲ့ ရုပ်တုလေးတွေက အဲဒီအထဲမှာ ပါနေရတာလဲ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်းလိ၏ စိတ်အာရုံသည် လုံးဝ ဗလာကျင်းသွားပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် မိန်းမောတွေဝေနေခဲ့၏။

သူသည် သစ်သားရုပ်တုလေးကို အချိန်မည်မျှကြာအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားမိမှန်း မသိဘဲ ရုတ်တရက် ခန်းမဆောင်ထဲရှိ အဝတ်အစား သေတ္တာများ အားလုံးကို ရူးသွပ်စွာ မွှေနှောက်ရှာဖွေလိုက်သည်။

ဝိန်းယွီ၏ အစေခံများသည် စေ့စပ်သေချာလှသည်— ရာသီဥတုနှင့် အထည်အမျိုးမျိုး၏ အဝတ်အစားများကို သေသပ်စွာ ခွဲခြားကာ သေတ္တာအမျိုးမျိုးတွင် သိမ်းဆည်းထား၏။ အားလီ၏ အဝတ်အစားများကိုလည်း ရာသီဥတုနှင့် လအလိုက် အပြစ်အနာအဆာကင်းစွာ စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် တော်ဝင်အဝတ်အစားဌာနက အားလီအတွက် ပြုလုပ်ပေးထားသော ဝတ်ရုံများသည် အသက်နှစ်နှစ်အထိ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ရှောင်းလိက ထိုအဝတ်အစား သေးသေးလေးများမှတစ်ဆင့် ကလေး၏ အသက်ကို မခွဲခြားနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဖြူစင်သော ကျောက်စိမ်းသော့ခလောက်ကိုရော၊ ဝိန်းယွီအတွက် အစပိုင်းက သူ ထွင်းထုပေးခဲ့သော ငါးကြင်း သစ်သားရုပ်တုကိုပါ သူ ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။

ပြင်းထန်သော ခံစားချက်များစွာက ရှောင်းလိ၏ နှလုံးသားပေါ်သို့ အကြီးအကျယ် ဖိစီးလာပြီး ဒီည၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အဖြစ်အပျက်များကြားတွင် သူ၏မျက်လုံးများနောက်ကွယ်တွင် လောင်ကျွမ်းနေသော ချဉ်စူးစူး နာကျင်မှုတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

သူ့တွင် မသေချာမရာမှုများစွာနှင့် ဘာကြောင့်လဲဟူသည့် မေးခွန်းများစွာ ရှိနေခဲ့လေသည်။

ဝိန်းယွီကို ရှာတွေ့မှသာ၊ သူမကို လူကိုယ်တိုင် မေးမြန်းမှသာ အဖြေများကို သူ ရရှိနိုင်လိမ့်မည်။

ချင်းယွင် အစောင့်တပ်ဖွဲ့က တော်ဝင်နန်းတော်နှင့် တော်ဝင်အကျဉ်းထောင်တွင် ပရမ်းပတာ ဖြစ်အောင် ဖန်တီးနေချိန်တွင် ဝိန်းယွီသည် နန်းတော်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အဖွဲ့သည် နန်းတော်အပြင်ဘက်ရှိ ချင်းယွင် အစောင့်တပ်ဖွဲ့မှ လျှို့ဝှက်စွာ တည်ဆောက်ထားသော သီးသန့်ခြံဝင်းသို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝိန်းယွီက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

“မြို့ရိုးတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ မြို့ပြင်က စစ်ကူတပ်ဖွဲ့တွေကို အကြောင်းကြားလိုက်”

ထုန်ချွဲသည် အနည်းငယ် မသေချာသလိုဖြစ်နေသည်။ “ဒီညတွင်းချင်း မြို့ထဲကနေ ထွက်သွားကြမှာလား။ ကုစစ်သူကြီးရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေက အစောဆုံး မနက်ဖြန်မှ ရောက်လာလိမ့်မယ်။ ဝံပုလွေ မြင်းတပ်က တိုက်ခိုက်ရေးမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်။ မင်းသမီးနဲ့ သခင်မလေးရဲ့ လွတ်မြောက်မှုကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် မြို့ပြင်က နယ်စပ်စစ်ကူတွေကိုချည်းပဲ အားကိုးတာက အပြည့်အဝ ဘေးကင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ဝိန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။ “ငါ မြို့ထဲကနေ ထွက်သွားပြီလို့ သူ့ကို ယုံကြည်အောင် မလုပ်ဘူးဆိုရင် ဒီညမှာ ဝံပုလွေ မြင်းတပ်က လူလိုက်ရှာဖို့ တော်ဝင်နန်းတော် တစ်ခုလုံးကို ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်မှာ စိုးရိမ်ရတယ်”

ထုန်ချွဲသည် ဝိန်းယွီ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားပြီး အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မ အခုချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်ပါ့မယ်”

သူတို့၏ လွတ်မြောက်မှုကို ဖုံးကွယ်ရန် စစ်ကူများကို မြို့ကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းခြင်းသည် ဟန်ပြသက်သက်ပင်။ ဝိန်းယွီက တော်ဝင်နန်းတော်မှ ထွက်ပြေးသွားပြီဟု ရှောင်းလိကို ယုံကြည်စေခြင်းကသာ တကယ့် ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်၏။

ထုန်ချွဲ ထွက်ခွာသွားစဉ် နောက်ထပ် ချင်းယွင် အစောင့်တစ်ယောက်က ငိုနေသော အားလီကို ပွေ့ချီကာ ချဉ်းကပ်လာသည်။

“ပုံမှန်ဆို သခင်မလေးကို သိပ်လိုက်ရင် မနက်အထိ အိပ်ပျော်သွားတတ်တယ်။ ဒီညတော့ ဘာကြောင့်လဲမသိဘူး။ နိုးလာပြီး အရမ်း ငိုနေတယ်။ မင်းသမီး ရောက်လာတာကို သခင်မလေးက အာရုံခံမိသွားတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်”

ဝိန်းယွီသည် သူမ၏သမီးကို မတွေ့ရသည်မှာ ဆယ်ရက်နီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခု ကလေး၏ နူးညံ့သော ငိုသံလေးများကို ကြားရသောအခါ သူမ၏ နှလုံးသားသည် တစ်စုံတစ်ခုက ညှစ်ထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ သူမက ပြောလိုက်သည်။ “အားလီကို ငါ့ဆီ ပေးပါ”

သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အင်ပျဉ်များက လုံးဝ မပျောက်သေးသောကြောင့် နန်းတော်မှ ထွက်ခွာချိန်တွင် သူမ၏မျက်နှာကို ပါးလွှာသော မျက်နှာဖုံးပဝါဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

အားလီလေးကို သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ခေါ်ယူလိုက်သောအခါ သူမက မိခင်ဖြစ်သူ၏ မျက်နှာကို မမြင်ရသော်လည်း ထိုရင်းနှီးသော အနံ့လေးကို ရလိုက်ခြင်းက သူမ၏ ယခင် ရင်ကွဲမတတ် ငိုကြွေးသံများကို တဖြည်းဖြည်း တိတ်ကျသွားစေခဲ့၏။ သူမ၏ သန်မာသော လက်သေးသေးလေးများက ဝိန်းယွီ၏ အင်္ကျီလက်စွန်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ရှိုက်ငင်သံများဖြင့် နှုတ်ခမ်းစူကာ စပျစ်သီးမည်းမည်းလေးများနှင့် တူသော မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်များ ပါးပြင်ပေါ်သို့ စီးကျနေဆဲဖြစ်ပြီး နူးညံ့သော ဗလုံးဗထွေး အသံလေးများကို ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။

အားလီကို ပုံမှန် စောင့်ရှောက်ပေးလေ့ရှိသော ချင်းယွင် အစောင့်က ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ပြုံးမနေဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ “သခင်မလေးက မင်းသမီးကို လွမ်းနေတာပါ”

မျက်နှာဖုံးပဝါက မှေးမှိန်သွားသော အဖုအပိမ့် အမှတ်အသားများကိုသာမကဘဲ ဝိန်းယွီ၏ လည်ပင်းပေါ်ရှိ ပြီးခဲ့သောရက်များကတည်းက မပျောက်သေးသော အမှတ်အသားများကိုပါ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ပြီးခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း သူမ၏ လက်ချောင်းများပေါ်တွင် အမှတ်အသားသစ်များ မထင်ကျန်ခဲ့ချေ။ သူမသည် သမီးဖြစ်သူ၏ မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်များကို သူမ၏ လက်ချောင်းဖျားများဖြင့် သုတ်ပေးလိုက်ပြီး ကျောကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးရင်း ချော့မြှူလိုက်သည်။

“အမေ့အမှားပါ။ အမေက အားလီနဲ့ ဒီလောက် အကြာကြီး ခွဲမနေသင့်ခဲ့တာ”

အားလီလေးသည် ရှိုက်ငင်သံများဖြင့် ရှိုက်ငိုနေခဲ့ပြီး လက်နှစ်ဖက်စလုံးက ဝိန်းယွီကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်တွယ်ထားကာ အိပ်ပျော်နေချိန်တွင်တောင် အမြဲ ကိုင်ထားလေ့ရှိသော အမွှေးအိတ်လေးကို လွှတ်ချလိုက်၏။ အထဲမှ မာကျောသော အရာတစ်ခုက တုံးတိတိ အသံတစ်ခုဖြင့် ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။

...

အပိုင်း (၂၂၈.၂)

ဝိန်းယွီက အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ ချင်းယွင်အစောင့်သည် အမွှေးအိတ်လေးကို ကောက်ယူပြီး ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သောရက်များအတွင်း အားလီက ၎င်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ပြီး ပွတ်သပ်နေခဲ့သောကြောင့် အထုံးမှာ ပြေလျော့နေခဲ့ပြီး ယခု ပြုတ်ကျသွားသဖြင့် အထဲမှ ပစ္စည်းများကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ထွက်ကျလာစေခဲ့၏။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ချင်းယွင်အစောင့်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး "နန်းတော်ကနေ ထွက်လာတုန်းက သခင်မလေးက မင်းသမီးရဲ့ အမွှေးအိတ်လေးကို အမြဲ ကိုင်ထားခဲ့တာ။ ပြီးခဲ့တဲ့ရက်တွေတုန်းကဆို အဲဒါကို မမြင်ရတာနဲ့ကို သူက ငိုတော့တာပဲ။ အဲဒီအထဲမှာ သခင်မလေးရဲ့ သစ်သားရုပ်လေး ရှိနေခဲ့တာကိုး။ အခု မင်းသမီးကို မြင်လိုက်ရပြီဆိုတော့ သူက ဒီသစ်သားရုပ်လေးကို အမြတ်တနိုးထားတာ ရပ်သွားပြီပဲ"

ဝိန်းယွီသည် အနည်းငယ် အရောင်ရင့်နေပြီဖြစ်သော ငါးကြင်းသစ်သားရုပ်ကို ယူလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်မဖြင့် ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်လေသည်။ အရင်တုန်းက နိုင်ငံရေးကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အားလီ၏ ပုခက်ကို အနီးတွင် ထားရှိသောအခါ အားလီသည် သူမ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော အမွှေးအိတ်လေးကို လှမ်းကိုင်ရသည်ကို အမြဲ သဘောကျခဲ့၏။ နောက်ပိုင်းတွင် ဝိန်းယွီက ကျောက်ဟွာနန်းဆောင်တွင် မရှိချိန်တိုင်း ငါးကြင်းသစ်သားရုပ် ထည့်ထားသော အမွှေးအိတ်လေးကို အားလီအတွက် ချန်ထားခဲ့လေ့ရှိသည်။

ချင်းယွင်အစောင့်က ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။ "ဖြစ်ချင်တော့ အဲဒီနေ့က အခြေအနေ အရမ်း အရေးကြီးနေလို့ သခင်မလေးဘေးမှာ ရှိနေတဲ့ တခြား သစ်သားရုပ် အရုပ်တွေကို ကျွန်မတို့ ယူမလာနိုင်ခဲ့ဘူး"

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ဝိန်းယွီ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားခဲ့သည်။ သူမသည် ပုခက်ထဲတွင် အားလီ၏ ပစ္စည်းတစ်ခုမှ မတွေ့ရသဖြင့် ချင်းယွင်အစောင့်များက အားလုံးကို ယူဆောင်သွားပြီဟုသာ ထင်မှတ်ထားခဲ့၏။ သူမက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။ "ဒီလို မဖြစ်သင့်ပါဘူး..."

ချင်းယွင်အစောင့်က သူမ၏စကားကို မကြားလိုက်ရသဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မင်းသမီး... ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

ဝိန်းယွီသည် ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်၏။ "ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"

သူသည် ကျောက်ဟွာနန်းဆောင်တွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် ရှိနေခဲ့သော်လည်း သိမ်းဆည်းထားသော သစ်သားရုပ်များကို မတွေ့ခဲ့ချေ။ အခု သူမက နန်းတော်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ အိပ်ခန်းများကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ရှာဖွေဖို့ သူ အချိန်ကုန်ခံလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှောင်းလိသည် သူ့လက်ဖဝါးကို ဓားဖြင့် ခြစ်လိုက်မှ နာကျင်မှုက အိပ်ဆေး၏ အာနိသင်များကို လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့သည်။ သူ၏ သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ပြီး နန်းတော်ထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် နန်းတော်တံခါးဝသို့ မြင်းစီးလာချိန်တွင် ဝံပုလွေမြင်းတပ်သား တစ်ယောက်က သတင်းပို့ရန် ရောက်လာခဲ့သည်။ "ကျူကျွင်း... တော်ဝင်နန်းတော်ထဲက အမျိုးသမီး မြင်းတပ်ဖွဲ့တစ်ခုက မြို့ပြင်က စစ်ကူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး အရှေ့ဘက်တံခါးကို အငိုက်ဖမ်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါတယ်။ အရှေ့ဘက်တံခါးက အပေါက်ကို လောလောဆယ် ကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် အဲဒီ အမျိုးသမီး မြင်းတပ်ကတော့ မြို့ထဲကနေ လွတ်မြောက်သွားနိုင်ခဲ့တယ်"

ကျန်းဟူသည် အဝေးမှနေ၍ မြင်းကို ဒုန်းစိုင်းစီးလာပြီး အမောတကောဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "တောင်းပန်ပါတယ် အစ်ကို(၂)။ မြို့တံခါးတွေ အကုန်လုံးကို သတင်းပို့ဖို့ ငါ အပြေးသွားခဲ့ပေမယ့် မရီးက အရမ်း မြန်လွန်းနေတယ်။ အရှေ့ဘက်တံခါးကို ငါ မရောက်ခင်မှာပဲ အတိုက်ခံရပြီဆိုတာ ကြားလိုက်ရတယ်..."

ရှောင်းလိသည် မြင်းပေါ်တွင် ခွထိုင်နေရင်း သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရောယှက်နေသော ခံစားချက်များဖြင့် ဆူပူလှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက အထူးသဖြင့် အေးစက်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေ၏။

ဝံပုလွေမြင်းတပ်သားက ထပ်ပြောလိုက်လေသည်။ "ကင်းထောက်တွေက လီတစ်ရာအကွာမှာ လျန်စစ်တပ်တစ်ခု ပေါ်လာတာကိုလည်း တွေ့ထားပါတယ်။ အဲဒါက တာ့လျန်ကလာတဲ့ စစ်ကူတွေ ဖြစ်ပုံရတယ်"

ကျန်းဟူက အံ့ဩတကြီးဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလောက်တောင် မြန်တာလား"

ပိုင်ယန်တောင်ကြားလမ်းမှတစ်ဆင့် ကန္တာရကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ချန်နိုင်ငံသို့ သွားရန် အနည်းဆုံး လဝက်ခန့် အချိန်ယူရလိမ့်မည်။ သူတို့ တော်ဝင်နန်းတော်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်မှာ ဆယ်ရက်သာ ရှိသေးသော်လည်း တာ့လျန်၏ စစ်ကူများက ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ ၎င်းက တကယ့်ကို နားလည်ရခက်လှပေသည်။

သူသည် ရှောင်းလိဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကို(၂)... အခု ငါတို့ ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ"

ဝိန်းယွီ ဤနေရာတွင် ရှိနေစဉ်က သူတို့ကို ဝန်းရံထားသော ချန်နိုင်ငံ၏ နယ်စပ်စစ်ကူများ ဖြစ်စေ၊ တာ့လျန်၏ စစ်ကူများ ဖြစ်စေ သူတို့တွင် ပြင်ပနှင့် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရန် အပေးအယူလုပ်စရာများ ရှိခဲ့ပြီး သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ချေ။

ယခု ဝိန်းယွီက တော်ဝင်နန်းတော်ထဲတွင် မရှိတော့သဖြင့် လျန်နှင့် ချန်တို့မှ စစ်ကူများက တော်ဝင်နန်းတော်ကို အပြည့်အဝ ဝန်းရံလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့သာလျှင် ထောင်ချောက်မိသွားသူများ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။

ရှောင်းလိက အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။ "တော်ဝင်အကျဉ်းထောင်ကို သွားမယ်"

ချန်ဝမ်ကို တော်ဝင်အကျဉ်းထောင်ထဲမှ နောက်တစ်ကြိမ် ခေါ်ထုတ်လာသောအခါ သူသည် ရှောင်းလိကို မြင်သည်နှင့် အဝေးမှပင် တုန်ယင်လာခဲ့တော့သည်။

သို့သော်လည်း ရှောင်းလိက သူ့ကို လျစ်လျူရှုကာ တည့်တည့် ဖြတ်လျှောက်သွားခဲ့၏။

သူ့ကို ထပ်မံ စစ်ကြောမေးမြန်းရန် မရည်ရွယ်ပါဘဲ ရှောင်းလိက သူ့ကို ဘာကြောင့် ခေါ်ထုတ်လာရသည်ကို ချန်ဝမ် နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ ရှောင်းလိ ထွက်သွားပြီးနောက် သူသည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောခါ ကျောက်ယိုချိုက်က သူ၏ခေါင်းကို ဖြတ်ရိုက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း။ ဘာကို စိုက်ကြည့်နေတာလဲ"

ထိုအခါမှသာ ချန်ဝမ်သည် အရှေ့သို့ အကြည့်လွှဲလိုက်တော့သည်။

ချီစီးမြောင်နှင့် အခြား အမတ်များကို ဖမ်းဆီးထားသော အကျဉ်းခန်း အပြင်ဘက်တွင် ရှောင်းလိ ပေါ်လာသောအခါ မျက်နှာချင်းဆိုင် အကျဉ်းခန်းထဲရှိ ယန်နယ်စားနှင့် အခြားသူများသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြသည်။ ယန်နယ်စားသည် သူ၏ အကျဉ်းခန်း သစ်သားတိုင်များကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မျက်ရည်သံပါကြီးဖြင့် ရှောင်းလိကို ဒေါသတကြီး မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ "ရှောင်း... သစ္စာဖောက်ကောင်။ ငါ့သားကို မင်း ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ။ ငါ့သားကို ပြန်ပေးစမ်း"

သူတို့၏ ထွက်ဆိုချက်များကို အချင်းချင်း မညှိနှိုင်းစေရန် ရှောင်းလိက စစ်ကြောမေးမြန်းပြီးနောက် အကျဉ်းသားများကို သီးခြားစီ ဖမ်းဆီးထားရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

သူတို့ကြားတွင် တိုးပွားလာသော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် သံသယများက နောက်ပိုင်းတွင် အခြား အမတ်များကို သူ စစ်ကြောမေးမြန်းသောအခါ အနည်းငယ် ခြိမ်းခြောက်လိုက်ရုံဖြင့် သူတို့ သိထားသမျှ အရာအားလုံးကို ပဲစေ့များ သွန်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖောက်သည်ချသွားစေခဲ့၏။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်တော့ ထိုအမတ်များအား စစ်ကြောမေးမြန်းစရာ ဘာမှ မကျန်ရှိတော့ချေ။

ချီစီးမြောင်နှင့် အမတ်တစ်စု၏ အံ့ဩနေသော အကြည့်များအောက်တွင် သူသည် ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ အကျဉ်းခန်းတံခါးရှိ သံကြိုးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ သူ လှည့်ထွက်လာစဉ် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ရဲ့ မင်းသမီးကို ကောင်းကောင်း ခစားကြ"

ချီစီးမြောင်နှင့် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၊ တပည့်များသည် ဇဝေဇဝါဖြစ်စွာဖြင့် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြ၏။

သူတို့၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ယန်နယ်စားနှင့် သူ၏ အဖွဲ့သားများသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ဆွံ့အစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ ရှောင်းလိ ထွက်သွားပြီးမှသာ ယန်နယ်စားက အက်ကွဲသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အဲဒီ စုန်းမ။ ဘုရင်အပေါ် သစ္စာမရှိခဲ့တဲ့ အဲဒီ ဝိန်းရှီ စုန်းမ"

ချီစီးမြောင်နှင့် အခြားသူများသည် သူတို့၏ သံကြိုးများကို ခါချလိုက်ပြီး ယန်နယ်စားအဖွဲ့မှ မူးမတ်မျိုးနွယ်ဝင် အမတ်များကို အေးစက်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။

ခန်းမဆောင်ကြီးထဲတွင် သူတို့ကို ကာကွယ်ရန် ဝိန်းယွီက ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ ချန်တော်ဝင်မိသားစုက ချန်မျိုးရိုးကို ခံယူသည်ဖြစ်စေ၊ ဝိန်း မျိုးရိုးကို ခံယူသည်ဖြစ်စေ အရေးမပါတော့ချေ။

ရှောင်းလိက ဝံပုလွေမြင်းတပ်ကို စုရုံးကာ ချန်ဝမ်ကို ဆွဲခေါ်ပြီး အရှေ့ဘက်တံခါးမှတစ်ဆင့် တိုက်ခိုက်ထွက်ပြေးလာသောအခါ အပြင်ဘက်ရှိ စစ်ကူများသည် ဘုရင်ကို အန္တရာယ်ပြုမှာ စိုးရိမ်သဖြင့် မတတ်သာတော့ဘဲ သူတို့ကို ထွက်ခွာခွင့်ပေးလိုက်ရသည်။

တော်ဝင်နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော ဝံပုလွေမြင်းတပ်သား အားလုံး ဆုတ်ခွာသွားပြီး နောက်မှ လိုက်ပါလာသော စစ်ကူများက သူတို့ကို ဆယ်မိုင်ကျော်အထိ လိုက်လံဖမ်းဆီးပြီးမှသာ ရှောင်းလိသည် အော်ဟစ်နေသော ချန်ဝမ်ကို သူ၏ မြင်းပေါ်မှ ပစ်ချလိုက်လေသည်။

စစ်ကူများသည် ချန်ဝမ်ကို ကယ်ဆယ်လိုက်ပြီး သူတို့၏ လက်ရှိ အင်အားဖြင့် လွင်ပြင်ထဲတွင် ဝံပုလွေမြင်းတပ်ကို မဟန့်တားနိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် နောက်ပိုင်းတွင် အထက်လူကြီးများထံ လှုပ်ရှားမှုများကို အစီရင်ခံနိုင်ရန်အတွက် အဝေးမှ နောက်ယောင်ခံလိုက်ရန် စစ်သည်တပ်ဖွဲ့ငယ် တစ်ခုကိုသာ ဟန်ပြအဖြစ် စေလွှတ်လိုက်၏။

ရှောင်းလိက အတင်းအကျပ် ချီတက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့နှင့် လိုက်လံဖမ်းဆီးသူများကြားတွင် အကွာအဝေးတစ်ခု ရရှိသွားပြီးနောက် သူသည် မြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကျန်းဟူကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ "ကျန်းဟူ... ညီအစ်ကိုတွေကို ခေါ်ပြီး ကျားချောက်တောင်ကြားလမ်းကို အရင် ဆုတ်ခွာသွားကြ"

ကျန်းဟူက အလျင်အမြန် မေးလိုက်လေသည်။ "အစ်ကို(၂)ကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

မှိန်ဖျော့သော လရောင်အောက်တွင် ရှောင်းလိ၏ မျက်နှာက အထူးသဖြင့် ခက်ထန်နေပုံပေါ်သည်။ "သူ မြို့ထဲကနေ ထွက်သွားပြီ— လျန်စစ်တပ်နဲ့ သွားပူးပေါင်းဖို့ သေချာတယ်။ လမ်းခုလတ်မှာ သူ့ကို ငါ သွားတားမယ်"

ကျန်းဟူက ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ညီအစ်ကိုတွေကို မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခိုင်းလိုက်မယ်လေ"

"ဝံပုလွေမြင်းတပ် တစ်ခုလုံးကို ခေါ်သွားတာက အရမ်း အာရုံစိုက်ခံရလိမ့်မယ်။ မင်းတို့ အနောက်ဘက်ကို ဆုတ်ခွာသွားကြ။ ငါက လက်ရွေးစင် စစ်သည်တစ်ဒါဇင်လောက်ပဲ ခေါ်သွားမယ်"

ရှောင်းလိက မြင်းကို လှည့်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကျန်းဟူသည် သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ ရှောင်းလိ အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းဟူက ခေါင်းကုတ်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဗြုန်းစားကြီး ပြောလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ "အစ်ကို(၂)... မရီးကို မီသွားတဲ့အခါ သူနဲ့ သေသေချာချာ စကားပြောပါ"

ရှောင်းလိနှင့် လက်ရွေးစင် စစ်သည်တစ်ဒါဇင်ခန့် ကန္တာရထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ကျောက်ယိုချိုက်က အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "နယ်စားက ငါ့ကို မရွေးခဲ့ဘူး။ ငါက နယ်စားဘေးမှာ နေချင်နေတုန်းပဲ။ ဒါဆို ငါက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ရံတော် ဖြစ်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူးဆိုတဲ့ သဘောလား"

ကျန်းဟူသည် သူ့ခေါင်းကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်သည်။ "မင်းက ငါ့မရီးရဲ့ လူတွေထဲက တစ်ယောက်ဆိုတာကို မေ့သွားပြီလား။ ငါ့အစ်ကို(၂)နောက်ကို မင်း လိုက်သွားတာ သူ မြင်ရင် ဒေါသထွက်သွားနိုင်ပြီး သူ လိုက်ရှာနေတာ နောက်တစ်ကြိမ် အလဟဿ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

နာကျင်သွားသော ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း ကျောက်ယိုချိုက်သည် ရုတ်တရက် နားလည်သွားပြီး ရွှင်လန်းသွားတော့သည်။ "ဒီလိုကိုး။ ကျေးဇူးပါပဲ အစ်ကိုကျန်းဟူ"

ကျန်းဟူက အထင်သေးသလို ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ဉာဏ်ကောင်းပုံရပေမယ့် လူတွေကို အကဲခတ်တဲ့ နေရာမှာတော့ အားနျိုလောက်တောင် မတော်ဘူး"

"အားနျိုက ဘယ်သူလဲလို့ မေးလို့ရမလား"

ကျန်းဟူသည် သူ့ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်၏။ "ငါ့ညီလေ"

ကျောက်ယိုချိုက်က ချိုသာစွာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒါဆို ဒီကနေ့ကစပြီး သူက ငါ့ရဲ့ ညီလေးနျိုပဲ"

...

အဝေးရှိ တင်းကျိုးတွင် ထောင်ခွေသည် ကျယ်လောင်စွာ နှာချေလိုက်၏။ နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း သူသည် မှောင်မိုက်လာသော ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခြံဝင်းထဲတွင် အခြောက်ခံထားသော ဆေးဘက်ဝင်အပင်များ ပါသည့် စကောကို ကောက်ယူကာ တံစက်မြိတ်အောက်တွင် ချထားလိုက်၏။ အိမ်ထဲသို့ ဝင်ပြီးနောက် သူသည် ဆေးကြိတ်တုံးဖြင့် ဆေးဘက်ဝင်အပင်များကို ကြိတ်နေသော သမားတော်ထောင်၏ ဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်လေသည်။

သမားတော်ထောင်က သူ၏မြေးဖြစ်သူကို နှင်ထုတ်လိုက်သည်။ "သွားစမ်း၊ အလင်းရောင်ကို လာမကွယ်နဲ့"

ထောင်ခွေက အနည်းငယ် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ပြီး သစ်ကိုင်းငယ်တစ်ခုကို ကောက်ယူကာ မြေကြီးပေါ်တွင် စက်ဝိုင်းပုံလေးများကို ဆွဲနေလိုက်သည်။ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်သည်။ "အားနျိုက အစ်ကိုနယ်စားကို လွမ်းတယ်..."

သူသည် ရှောင်းလိကို "အစ်ကို" ဟု ခေါ်လေ့ရှိသည်။ သမားတော်ထောင်က "နယ်စား" ဟု ခေါ်ရန် အမြဲ ပြင်ပေးသဖြင့် သူက "အစ်ကိုနယ်စား" ဟု ရိုးရှင်းစွာ ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။ ရှောင်းလိက သူ့ကို ဘယ်လိုပဲခေါ်ခေါ် ဂရုမစိုက်သလို သမားတော်ထောင်ကလည်း သူ့ကို မပြင်ပေးနိုင်တော့ဘဲ အခြားသူများကလည်း သူ၏ ခေါ်ဝေါ်ပုံကို မှတ်ချက်မပေးကြသဖြင့် သူက ထိုအတိုင်း ဆက်ခေါ်နေခဲ့သည်။

သမားတော်ထောင်က ပြောလိုက်လေသည်။ "နယ်စားက အဲဒီ သစ္စာဖောက် ဖေစုန့်ကို ဖမ်းဖို့ အနောက်ဘက် နယ်စပ်ထဲကို ဝင်သွားပြီ။ သူ ပြန်လာဖို့ လအနည်းငယ်လောက် ကြာလိမ့်မယ်"

ခြံဝင်းအပြင်ဘက်မှ အသက်ကြီးကြီး အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ခေါ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "နျိုအာ... မုတန်းကုန်းစောင်းမှာရှိတဲ့ မင်းရဲ့ အစ်ကိုစုန့်ဆီကို အစားအသောက်လေး သွားပို့ပေးလိုက်ပါဦး"

ထောင်ခွေက ပြန်ထူးလိုက်သည်။ "လာပြီ"

မုတန်းကို မြှုပ်နှံထားသော ကုန်းစောင်းကို ဒေသခံ ရွာသူရွာသားများက မုတန်းကုန်းစောင်းဟု အမည်ပေးထားကြ၏။

မုတန်း၏ သေဆုံးမှုက ရှောင်းလိ၏ မွေးစားမိခင်များကိုလည်း အလွန် ဝမ်းနည်းစေခဲ့သည်။ စုန့်ချင်ကဲ့သို့ပင် သူတို့သည် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ အရိုးဆွေးကြီးများက တခြားနေရာတွင် သိပ်အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ကြောင်းနှင့် ဤနေရာတွင် နေထိုင်ခြင်းက ရှောင်းလိ အဝေးသို့ ရောက်နေချိန်တွင် သူ့ကို စိတ်အေးချမ်းမှု ပေးစွမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ရှောင်းလိက သမားတော်ထောင်နှင့် သူ၏မြေးဖြစ်သူကို တင်းကျိုးတွင် ဆက်နေခိုင်းခဲ့သည်။ သူ၏ မွေးစားမိခင်များက ထောင်ခွေသည် ရှောင်းလိ၏ အသစ်အသိအမှတ်ပြုထားသော ညီဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူသည် ကလေးငယ်တစ်ယောက်၏ စိတ်သဘောထားမျိုး ရှိကြောင်း သိရှိသွားသောအခါ သူတို့သည် သူ့ကို အလွန်အမင်း အလိုလိုက် အချစ်ပိုခဲ့ကြ၏။

ထို့ကြောင့် ထောင်ခွေသည် တစ်နေ့လျှင် ဆယ်ကြိမ်ခန့် ခေါ်ခံရပြီး ထိုခေါ်သံများထဲမှ အနည်းဆုံး ရှစ်ကြိမ်က သူ့ကို မုန့်များ သို့မဟုတ် အချိုရည်များ တိုက်ကျွေးရန် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်နှစ်ကြိမ်ကတော့ တောင်ပေါ်ရှိ စုန့်ချင်ဆီသို့ အစားအသောက်များ သွားပို့ရန် ဖြစ်၏။

___

ချင်းယွင်အစောင့်တပ်ဖွဲ့ထံမှ နောက်ဆုံးရ ထောက်လှမ်းရေး အစီရင်ခံစာက ဝိန်းယွီ၏ စားပွဲပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သူမက အားလီကို ဆန်ပြုတ်တိုက်ပြီး ခါစရှိသေးသည်။

အားလီတွင် သွားသေးသေးလေး လေးချောင်းသာ ရှိသော်လည်း သူမသည် ဆန်ပြုတ် အမျိုးမျိုးကို စားရသည်ကို အလွန် စိတ်အားထက်သန်ခဲ့၏။ တစ်ခါတစ်ရံ ချင်းယွင်အစောင့်များက သစ်တော်သီးကို အတုံးသေးသေးလေးများ တုံးပြီး ပေးသောအခါ သူမသည် ၎င်းတို့ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ကာ အချိန်အတော်ကြာအောင် ကိုက်ဖဲ့နေတတ်သည်။

သူမက သစ်သီးအသားကို အောင်မြင်စွာ ကိုက်မဖြတ်နိုင်ဘဲ သွားရာများစွာကိုသာ ချန်ထားခဲ့သော်လည်း ဤလုပ်ရပ်ကို ဘယ်တော့မှ မငြီးငွေ့ခဲ့ချေ။

တစ်နေ့လုံး ဝိန်းယွီကို မမြင်ရဘဲ မနေသရွေ့ ပုံမှန်ဆိုလျှင် အားလီကို စောင့်ရှောက်ရ အလွန်လွယ်ကူသည်။ သူမသည် အရာအားလုံးကို အဆန်းတကြယ်ဟု ထင်မှတ်ပြီး တစ်ယောက်တည်း ရှိနေချိန်တွင် သူမ၏ လက်ချောင်းများ၊ ခြေချောင်းများကို ကစားရုံဖြင့်ပင် ပျော်ရွှင်စွာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျော်ဖြေနိုင်စွမ်း ရှိ၏။

အားလီကို စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ရှိသော ချင်းယွင်အစောင့်က သူမကို ပွေ့ချီသွားပြီးနောက် ဝိန်းယွီသည် ထောက်လှမ်းရေး အစီရင်ခံစာကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပုံပေါ်သည်။ "သူ တပ်တွေကို ဆုတ်ခွာသွားတာလား"

ထုန်ချွဲက ပြောလိုက်လေသည်။ "ဝံပုလွေမြင်းတပ်က အနောက်ဘက်ကို ဆုတ်ခွာသွားပုံပေါ်ပေမယ့် ပြီးခဲ့တဲ့ညက မြို့ထဲကနေ ထွက်သွားတဲ့ မင်းသမီးလို ဟန်ဆောင်ထားတဲ့ ချင်းယွင်အစောင့် အဖွဲ့ဝင်တွေက ဝံပုလွေမြင်းတပ်သား ဆယ်ယောက်ကျော်ပါတဲ့ တပ်ဖွဲ့တစ်ခုက သူတို့ကို လိုက်လံတားဆီးနေတယ်လို့ သတင်းပို့လာပါတယ်"

သူမသည် ခဏလောက် ရပ်လိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောလိုက်၏။ "ခေါင်းဆောင်က သေချာပေါက် ရှောင်းလိပါပဲ"

ဝိန်းယွီ၏ သွယ်လျပြီး ဖြူဖွေးသော လက်ချောင်းလေးများသည် ထောက်လှမ်းရေး အစီရင်ခံစာပေါ်သို့ ဖိချထားသည်။ သူမ၏ မျက်နှာဖုံးပဝါအောက်ရှိ လည်ပင်းပေါ်မှ အနာဖေး ကွာကျသွားသော နေရာလေးက အနည်းငယ် စပ်ဖျင်းဖျင်း ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ရာ သူမ၏ လည်ပင်းတွင် သူ ဘာကို ချိတ်ဆွဲခဲ့သည်ကို အမှတ်ရစေလေသည်။

သူမ၏ ရှည်လျားသော မျက်တောင်များက အနည်းငယ် နိမ့်ကျသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "စစ်ကူတွေ လွှတ်လိုက်ပါ။ သူ့ကို အရှင်ဖမ်းပြီး ပြန်ခေါ်လာခဲ့"

...