အခန်း ၂၃၂

အပိုင်း (၂၃၂)

မိုးလင်းရန် တစ်နာရီခန့် အလိုတွင် ဝိန်းယွီသည် အဝတ်အစားများဖြင့် ကုတင်ပေါ်၌ ခဏတာ အနားယူနေခဲ့ရာ ထုန်ချွဲက နန်းတက်ဝတ်စုံကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဝင်ရောက်လာပြီး သူမကို အဝတ်အစားလဲပေးရန်နှင့် နံနက်ခင်းညီလာခံအတွက် ပြင်ဆင်ပေးရန် ရောက်လာခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် တော်ဝင်နန်းတော်သည် ပြန်လည်ပတ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤရက်ပိုင်းအတွင်း တော်ဝင်နန်းတော် ဝိုင်းရံခံရမှုကြောင့် နေရာအနှံ့တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ငြိမ်သက်သွားအောင်လုပ်ရန် လိုအပ်နေသေးပြီး စုပုံနေသော အုပ်ချုပ်ရေးကိစ္စရပ်များကိုလည်း အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်နေလေသည်။

ထို့အပြင် အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ မျိုးနွယ်စုများမှ သံတမန်များ အားလုံး ရှိနေခိုက် စစ်ပွဲကာလအတွင်း သူတို့က ရှီးလင်ဘက်သို့ ကူးပြောင်းကာ ချန်နိုင်ငံကို နောက်ကျောမှ ဓားဖြင့်မထိုးစေရန် သေချာစေရေးအတွက် သူတို့နှင့် မဟာမိတ်စာချုပ်များ လက်မှတ်ရေးထိုးရန်လည်း လိုအပ်နေသေး၏။

နံနက်ခင်းညီလာခံသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ဤရှုပ်ထွေးသော ကိစ္စရပ်များအပြင် အနောက်ဘက်နယ်စပ်မှ အရေးပေါ်သတင်းတစ်ခု ထပ်မံ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ရှီးလင်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် အလွန် ပြင်းထန်ပြီး ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာသို့ ရုတ်တရက် စစ်သည်သုံးသောင်း ထပ်မံ စေလွှတ်လာသဖြင့် မူလက ချန်နိုင်ငံပိုင်ဆိုင်သော အိုအေစစ် အများအပြား ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီး အနောက်ဘက်ဂိတ်ကို စောင့်ကြပ်နေသော မုယိုလျန် သားအဖသည် ယခုအခါ စစ်သည်များကို ဦးဆောင်ကာ ကောလဲ့မြို့သို့ ဆုတ်ခွာကာကွယ်နေရလေသည်။

ကောလဲ့မြို့သည် ချန်နိုင်ငံ၏ အနောက်ဘက် တံခါးပေါက် ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာက ချန်နိုင်ငံသည် သဲကန္တာရအတွင်းရှိ မျိုးနွယ်စုများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ကောလဲ့မြို့ကို နယ်နိမိတ်အဖြစ် သတ်မှတ်ကာ မြင်းစီးသူရဲများ၏ ကျူးကျော်မှုကို တားဆီးရန် အဝါရောင်မြေသားများဖြင့် တံတိုင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့၏။

ဤအရေးပေါ်သတင်းနှင့် အစောပိုင်းက ပို့ဆောင်ခဲ့သော ချန်စစ်တပ်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ မျိုးနွယ်စုများကို အငိုက်ဖမ်းတိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် ရှီးလင်စစ်တပ်အား စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု သတင်းတို့သည် ပေးပို့သည့် အချိန်ကာလအရ နှစ်ရက်သာ ကွာဟလေသည်။

ဤစာကို ရေးသားချိန်တွင် မုယိုလျန်သည် တော်ဝင်နန်းတော် ဝိုင်းရံခံထားရကြောင်းကို မသိရှိသေး၍သာ စာထဲတွင် အကူအညီတောင်းခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရပြီး အကယ်၍ လျန်နယ်မြေမှ စစ်ကူများ အချိန်မီ မစေလွှတ်နိုင်ပါက ချန်နိုင်ငံ၏ အခြားနေရာများမှ နယ်စပ်စောင့်တပ်အချို့ကို ကောလဲ့မြို့သို့ ကူညီရန် ဦးစွာ ရွှေ့ပြောင်းပေးနိုင်ရန် ဝိန်းယွီကို တောင်းဆိုထားလေသည်။

ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာမှ အရေးပေါ်အခြေအနေကြောင့် ညီလာခံခန်းမဆောင်အတွင်း၌လည်း သဘာဝကျစွာပင် ပရမ်းပတာ အလုပ်များနေကြတော့သည်။

အစောပိုင်းက တော်ဝင်နန်းတော်ကို ကူညီရန် ရောက်ရှိလာသော နယ်စပ်စောင့်တပ်များသည် ယခုအခါ မြို့အပြင်ဘက်တွင် တပ်စွဲထားဆဲဖြစ်ပြီး ကုရှီးယွင် ဦးဆောင်လာသော လျန်စစ်သည် နှစ်သောင်းအနက် ရှေ့ပြေးမြင်းစီးတပ်ဖွဲ့သည် တော်ဝင်နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ ရိက္ခာများ သယ်ဆောင်လာသော ခြေလျင်တပ်ဖွဲ့မှာမူ တော်ဝင်နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိရန် သုံးရက်မှ ငါးရက်ခန့် လိုအပ်သေး၏။

ထို့ကြောင့် ကုရှီးယွင်သည် တော်ဝင်နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် စာကြည့်ဆောင်သို့ ချက်ချင်း အခေါ်ခံရကာ ချန်နိုင်ငံမှ အမတ်များနှင့်အတူ ကောလဲ့မြို့သို့ စစ်ကူသွားမည့် လမ်းကြောင်းကို ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ခဲ့သည်။

စစ်မြေပြင်၏ အခြေအနေများသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပြီး စစ်တပ်မှ အရေးပေါ်သတင်းကို နန်းတော်သို့ ပို့ဆောင်ရာတွင်လည်း လမ်းခရီး ကြန့်ကြာမှုများ ရှိလေသည်။ သူတို့သည် လက်ရှိ ကောလဲ့မြို့၏ အခြေအနေကို မသိရှိကြသော်လည်း အရာရာတိုင်းအတွက် အစီအစဉ် နှစ်ခု ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားရန် လိုအပ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝိန်းယွီသည် ထိုအထက်တန်းလွှာ အမတ်များကို နှိမ်နင်းရန်အတွက် ကုရှီးယွင်ကို စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ တော်ဝင်နန်းတော်သို့ ကြိုတင် လာရောက်စေခဲ့သည့် ကိစ္စကို ချီစီးမြောင် အပါအဝင် သူမ ယုံကြည်ရသော အမတ်အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ကျန်အမတ်များ အားလုံး မသိရှိကြသေးချေ။

ယခုအခါ ကုရှီးယွင်သည် တော်ဝင်နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ယန်သားအဖနှင့် အထက်တန်းလွှာ အမတ်များ အားလုံးသည် တော်ဝင်အကျဉ်းထောင်တွင် ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခံထားရကာ ကုရှီးယွင် ရောက်ရှိလာသည်ကို သိထားကြသည့် ဖေမျိုးနွယ်၏ သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများ အားလုံးလည်း ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဖေစုန့်နှင့် ရှီးလင်တို့ဘက်မှ လျန်နယ်မြေမှ စစ်ကူများ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ဝိန်းယွီနှင့် အမတ်များသည် အစီအစဉ်တစ်ခုကို အကြမ်းဖျင်း ဆွေးနွေးလိုက်ကြပြီး မုယိုလျန်၏ စာထဲတွင် တောင်းဆိုထားသည့်အတိုင်း ချန်နိုင်ငံ၏ အခြားနေရာများမှ နယ်စပ်စောင့်တပ်များကို ကောလဲ့မြို့သို့ ကူညီရန် အရင်ဆုံး စေလွှတ်လိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ကုရှီးယွင်သည် တော်ဝင်နန်းတော်တွင် ယာယီ နေထိုင်ကာ ရိက္ခာများ သယ်ဆောင်လာသော လျန်ခြေလျင်တပ်ဖွဲ့များ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်မှ လမ်းလွှဲကာ အငိုက်ဖမ်း တိုက်ခိုက်ပြီး ရှီးလင်ဘက်က ကြိုတင်မပြင်ဆင်နိုင်ခင် ထိုးနှက်ရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မည်သို့ လမ်းလွှဲရမည်နှင့် ရှီးလင်၏ အားနည်းချက်ကို မည်သို့ အငိုက်ဖမ်း တိုက်ခိုက်ရမည်ကိုတော့ စစ်ရေးဝန်ကြီးဌာနနှင့် ဆက်လက် ဆွေးနွေးရန် လိုအပ်နေသေး၏။

ဝိန်းယွီသည် ယမန်နေ့ညက တစ်ညလုံး မအိပ်ရသေးဘဲ ယနေ့နံနက်မှသာ နာရီဝက်ခန့် ခဏတာ အနားယူခဲ့ရပြီး ယခုအချိန်အထိ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို သည်းခံကာ အုပ်ချုပ်ရေးကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေရသဖြင့် သူမ၏ ခေါင်းသည် အလွန်အမင်း ကိုက်ခဲနေလေပြီ။

သူမသည် ကုရှီးယွင်ကို ဤရက်ပိုင်းအတွင်း စစ်ရေးဝန်ကြီးဌာနနှင့် ဆက်လက် ဆွေးနွေးရန် ညွှန်ကြားပြီးနောက် စာကြည့်ဆောင်ရှိ အစည်းအဝေးငယ်လေးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။ ထုန်ချွဲ၏ တိုက်တွန်းမှုအောက်တွင် ပိုးနွယ်မြက်နှင့် နှင်းဖားစွပ်ပြုတ် တစ်ဝက်လောက်ကို အမြန်သောက်လိုက်ပြီးနောက် အိပ်ဆောင်သို့ ပြန်ကာ သုံးနာရီခန့် အိပ်ပျော်သွားခဲ့ပြီး အားလီ၏ ငိုကြွေးသံများကို ကြားရမှသာ နိုးလာခဲ့သည်။

"အားလီ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဝိန်းယွီသည် ယခုလေးတင် နိုးလာခဲ့ပြီး ခေါင်းက အနည်းငယ် ကိုက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်သည် ယခင်ကလောက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု မရှိတော့ချေ။

အားလီကို ပြုစုစောင့်ရှောက်သော အစေခံမလေးသည် ကပျာကယာ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ သေသင့်ပါတယ်။ သခင်မလေးက ဒီည ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိဘဲ ဆက်တိုက် ငိုနေခဲ့တယ်။ သခင်မလေးရဲ့ ပုံမှန် အကျင့်လေးအတိုင်း မင်းသမီးဆီကို ခေါ်လာရင် မငိုတော့ဘူးလို့ ကျွန်မ ထင်ခဲ့မိတာပါ။ သခင်မလေးကို မင်းသမီးရဲ့ အိပ်ဆောင်ထဲ ခေါ်လာပေမယ့်လည်း သူက အပြင်းအထန် ငိုနေဆဲမို့ မင်းသမီး အနားနေတာကို အနှောင့်အယှက် ပေးမိသွားပါတယ်"

ဝိန်းယွီ၏ ရှည်လျားသော ဆံပင်များသည် ပြေကျနေပြီး ဆံပင်ကြားတွင် မည်သည့် အဆင်တန်ဆာမှ တပ်ဆင်ထားခြင်း မရှိချေ။ ကောင်းစွာ အနားမယူရသေးသဖြင့် မျက်နှာအမူအရာတွင် အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေဟန် ရှိပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တဝိုက်တွင် အေးစက်စက် အငွေ့အသက်ကို ပိုပေါ်လွင်စေသည်။ သူမသည် နဖူးစွန်းကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "အားလီကို ငါ့ဆီ ပေးပါ"

အစေခံမလေးက အားလီကို သူမထံသို့ ချီပေးလိုက်ပြီးနောက် ဝိန်းယွီသည် ဖက်ထားကာ ခဏတာ ချော့မြူလိုက်ရာ အားလီ၏ ငိုသံက တဖြည်းဖြည်း တိုးသွားလေသည်။ သို့သော် သူမကို ကြည့်နေသော မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း နာကြည်းဝမ်းနည်းနေပုံရပြီး ရှိုက်ငိုရင်း တအဲအဲ မြည်နေဆဲပင်။

ဝိန်းယွီသည် သမီးဖြစ်သူ၏ မျက်ထောင့်မှ မျက်ရည်စက်များကို သုတ်ပေးလိုက်ပြီး တိုးညှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ မေမေက အရမ်းအလုပ်များနေလို့ အားလီနဲ့ အတူနေဖို့ အချိန်ပေးဖို့ မေ့သွားလို့လား"

အားလီသည် ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် "တအဲအဲ" ဆက်လက် မြည်နေခဲ့ပြီး ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ ကျောပြင်ကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်ကာ နောက်ထပ် ခဏတာ ချော့မြူလိုက်ပြီးနောက်မှ အားလီသည် သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မှီခိုရင်း ပင်ပန်းစွာဖြင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်သွားလေသည်။

အားလီ လုံးဝ အိပ်မောကျသွားပြီးနောက် ဝိန်းယွီသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ ကလေးကို လွှဲပုခက်အတွင်းသို့ အသာအယာ ချထားလိုက်၏။

အားလီကို ပြုစုစောင့်ရှောက်သော အစေခံမလေးသည် အပြစ်ရှိသလို ခေါင်းကို ငုံ့ထားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ကျွန်မရဲ့ တာဝန်ပျက်ကွက်မှုပါ။ သခင်မလေးကို ကောင်းကောင်း မစောင့်ရှောက်နိုင်ခဲ့ပါဘူး"

ဝိန်းယွီက ပြောလိုက်၏။ "မင်းကို အပြစ်မတင်ပါဘူး။ ဒီနေ့ ငါ နိုင်ငံရေးကိစ္စတွေမှာ အလုပ်များနေလို့ သူ့ကို အချိန်မပေးနိုင်ခဲ့တာပါ"

အားလီသည် လွှဲပုခက်ထဲသို့ ပြန်လည် ချထားခံရပြီးနောက် အနည်းငယ် ဂဏာမငြိမ်ဖြစ်နေဆဲမို့ ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ လက်ကို ကလေး၏ ကျောပြင်ပေါ်တင်ကာ ခပ်ဖွဖွ ဆက်ပုတ်ပေးနေလိုက်ပြီး လွှဲပုခက်ကို ခဏတာ ထပ်မံ လှုပ်ပေးလိုက်မှသာ အားလီသည် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

ဤသို့ ကြားဖြတ် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားပြီးနောက် ဝိန်းယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အိပ်ချင်စိတ်များ အားလုံးလည်း လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ နေ့ခင်းဘက်က တောင်လိုပုံနေပြီး မဖြေရှင်းရသေးသော စာချွန်လွှာများကို တွေးတောမိကာ အပြင်ဘက်ခန်းဆောင်ရှိ ဖယောင်းတိုင်များကို ထွန်းညှိရန် အစေခံများကို ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး ဖယောင်းတိုင်မီးဖြင့် စာရွက်စာတမ်းများကို စစ်ဆေးရန် အပြင်သို့ ထွက်သွားမည်ပြုစဉ် ထုန်ချွဲက အပြင်ဘက်မှ အလျင်စလို ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူမသည် ဝိန်းယွီ နိုးနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကပျာကယာ ပြောလိုက်၏။ "မင်းသမီး... တော်ဝင်အကျဉ်းထောင်ဘက်မှာ ပြဿနာတချို့ ဖြစ်နေတယ်"

ဝိန်းယွီသည် ဇဝေဇဝါဖြင့် မျက်လုံးများကို ပင့်ကြည့်လိုက်ပြီး ထုန်ချွဲက နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သူ အဖမ်းခံရကတည်းက အခုချိန်ထိ ဘာမှ မစားမသောက်ဘဲ မင်းသမီးကို တွေ့ချင်တယ်လို့ချည်း ပြောနေတယ်။ ညဘက်မှာ အကျဉ်းထောင်စောင့်တွေက ထမင်းသွားပို့ပြီး ပန်းကန်တွေ ပြန်သိမ်းတဲ့အချိန်ကျတော့ သူ တစ်လုတ်မှ မစားထားတာကို တွေ့ရတယ်။ ပြီးတော့ ဘယ်လိုခေါ်ခေါ် သူမထူးဘူးတဲ့။ အကျဉ်းထောင်စောင့်တွေက သူ့ကို တစ်ခုခုဖြစ်မှာ စိုးရိမ်လို့ ရေအကျဉ်းထောင်ထဲ ဝင်ကြည့်တဲ့အခါ သူ အဖျားကြီးနေပြီဆိုတာ တွေ့လိုက်ရတယ်..."

ဝိန်းယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ "ရေအကျဉ်းထောင် ဟုတ်လား"

ထုန်ချွဲက ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ချလိုက်သည်။ "ကျွန်မ တာဝန်ပျက်ကွက်တာပါ။ ဒီမနက် သူ့ကို နန်းတော်ဆီ ပြန်ခေါ်လာတုန်းက လက်အောက်ငယ်သားတွေကို မှာဖို့ မေ့သွားခဲ့တယ်"

ထိုအခါ ဝိန်းယွီ နားလည်သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က သူမသည် ဒေါသအလွန်ထွက်နေပုံ ပေါက်သွားခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ထို့အပြင် ရှောင်းလိသည် တော်ဝင်နန်းတော်ကို ဦးစွာ ဝိုင်းရံခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင်လည်း သူမအပေါ် အကြိမ်ကြိမ် မရိုမသေ ပြုမူခဲ့သဖြင့် လက်အောက်ရှိ ချင်းယွင်အစောင့်များသည် သူ့ကို အလွန်ဆိုးသွမ်းသော လူယုတ်မာတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ရေအကျဉ်းထောင်ထဲသို့ လှောင်ပိတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူမ၏ မျက်ခုံးများက တင်းမာနေဆဲဖြစ်ပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်မနဲ့ လိုက်ခဲ့။ ပြီးတော့ သမားတော်ကြီးဖန်းကို နန်းတော်ထဲ လျှို့ဝှက်ခေါ်လိုက်"

ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ ရှည်လျားသော ချည်ကြိုးထိုး ဂါဝန်ကို ဆွဲငင်ကာ တော်ဝင်အကျဉ်းထောင်၏ စင်္ကြံလမ်းကို ဖြတ်လျှောက်လာချိန်တွင် စောင့်ကြပ်နေသော အကျဉ်းထောင်စောင့်များ အားလုံးကို ထုန်ချွဲက ရှင်းလင်းဖယ်ရှားထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

ချန်တော်ဝင်နန်းတော်၏ ရေအကျဉ်းထောင်သည် သာမန် ရေအကျဉ်းထောင် မဟုတ်ချေ။ အစောပိုင်းက နန်းတော်ကို တည်ဆောက်စဉ်က မြေအောက်မြစ်ကို တူးဖော်ထားသဖြင့် တော်ဝင်အကျဉ်းထောင်၏ အောက်ခြေရှိ ရေအကျဉ်းထောင်သည် မြေအောက်မြစ်မှ စီးဆင်းနေသော ရေများကို အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုရေသည် အလွန်အမင်း အေးစက်နေပြီး မြေအောက်မြစ်မှတစ်ဆင့် အမြဲတမ်း စီးဆင်းနေသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် အားနည်းသော အကျဉ်းသားအချို့သည် ထိုအထဲတွင် ရက်အနည်းငယ် လှောင်ပိတ်ခံရပါက အအေးဒဏ်ကြောင့် အသက်ရှင်လျက် အေးခဲသေဆုံးသွားတတ်ကြသည်။

ဝိန်းယွီ၏ ခြေလှမ်းများက အလျင်စလို ဖြစ်နေ၏။ ထောင့်ချိုးတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကျောက်လှေကားထစ်များကို နင်းကာ အောက်ဘက်ရှိ ရေအကျဉ်းထောင်ဆီသို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားချိန်တွင် အလွန်အမင်း အေးစက်စိုစွတ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ မျက်မှောင်များက ပိုပြီး တင်းကျပ်စွာ ကြုတ်သွားလေသည်။

အကျဉ်းခန်း၏ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် အလွန်ပူပြင်းသော နွေရာသီ ဖြစ်နေလင့်ကစား မြေအောက်မှ စိမ့်ထွက်လာသော အေးစက်သည့် အငွေ့အသက်ကို ခံစားနေရဆဲပင်။

ဤရေအကျဉ်းထောင်တွင် စုစုပေါင်း အခန်းဆယ်ခန်း ရှိပြီး အတွင်းနံရံများ အားလုံးကို ကျောက်နံရံတစ်လျှောက် တူးဖော်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အောက်ခြေကို ရေလှောင်ရန် သုံးပေခန့် နက်အောင် တူးထားပြီး မြေအောက်မြစ်ရေ စီးဆင်းမှု လွယ်ကူစေရန် အလယ်တွင် သံမည်းတိုင်များဖြင့် ခြားထားကာ အပြင်ဘက်ကိုလည်း သံမည်းတိုင်များဖြင့် ပိတ်လှောင်ထားလေသည်။

သို့သော် အတွင်းရှိ အကျဉ်းသားများကို ထမင်းပို့ရန် လွယ်ကူစေရန်အတွက် ထိုသံမည်းတိုင်များကို အပြင်ဘက်သို့ တစ်ပေခန့် တည်ဆောက်ထားပြီး အကျဉ်းခန်းအတွင်းဘက်တွင် ပုံမှန်အားဖြင့် အကျဉ်းသားများအတွက် ပန်းကန်များ ထားရှိရန် တစ်ပေအကျယ်ရှိသော ကျောက်စင်မြင့်တစ်ခုကို ချန်လှပ်ထားလေသည်။

ရေအကျဉ်းထောင်ထဲတွင် လှောင်ပိတ်ခံရသော အကျဉ်းသားများသည် သူတို့၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်၍မရစေရန် သံကြိုးများဖြင့် ဆွဲချည်ခံထားရသည်။ ထမင်းစားချိန် ရောက်သောအခါ အကျဉ်းထောင်စောင့်များက သံကြိုး၏ အရှည်ကို လျှော့ချပေးမည်ဖြစ်ပြီး အကျဉ်းသားများကို အကျဉ်းခန်းဘေးသို့ ကိုယ်တိုင် လျှောက်သွားကာ ထမင်းစားခွင့်ပြုသည်။ ထမင်းစားပြီးသည်နှင့် သံကြိုး၏ အရှည်ကို မူလအတိုင်း ပြန်လည် ချိန်ညှိထားကြသည်။

ယခုအခါ ရှောင်းလိသည် အအတွင်းဆုံးရှိ ရေအကျဉ်းထောင်ခန်းထဲတွင် လှောင်ပိတ်ခံထားရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်သည် အေးစက်နေသော မြေအောက်မြစ်ရေထဲတွင် စိမ်ခံနေရပြီး သူ၏ လက်များကို လေးလံသော သံမည်းကြိုးများဖြင့် ဆွဲချည်ထားကာ ခေါင်းကို တစ်ဝက်တစ်ပျက် ငုံ့ထားသဖြင့် ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်များက သူ၏ မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားလေသည်။

နံရံရှိ မီးခွက်မှ လင်းထိန်နေသော မီးရောင်သည် အကန့်အသတ် ရှိသဖြင့် ဝိန်းယွီသည် သူ့လက်ရှိ အခြေအနေ မည်သို့ရှိကြောင်းကို သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရချေ။ သူမသည် မျက်မှောင်များကို တင်းကျပ်စွာ ကြုတ်လိုက်ပြီး အတွင်းဘက်ရှိ လူကို အော်ခေါ်လိုက်သည်။ "ရှောင်းလိ"

တစ်ဖက်လူသည် ခေါင်းကို တစ်ဝက်တစ်ပျက် ငုံ့ထားဆဲဖြစ်ပြီး မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိချေ။ သူသည် အဖျားကြီးနေသဖြင့် လုံးဝ သတိလစ်မေ့မြောနေသည့်အလား။

ဝိန်းယွီ၏ ရင်ဘတ်သည် တစ်စုံတစ်ခု၏ ပြင်းထန်စွာ ဆွဲညှစ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့်နှယ်။ တော်ဝင်အကျဉ်းထောင်ထဲသို့ မဝင်မီ ထုန်ချွဲက အကျဉ်းထောင်စောင့်ထံမှ တောင်းယူထားသော သော့ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သံတံခါးပေါ်ရှိ သော့ခလောက်ကို ဖွင့်ရင်း ထုန်ချွဲကို ပြောလိုက်၏။ "ထုန်ချွဲ... နင် သွားပြီး သိုးမွေးစောင် တစ်ထည် ရှာခဲ့ချေ"

ထုန်ချွဲက အဖြေပေးလိုက်ပြီး ကပျာကယာ ထွက်သွားလေသည်။

သံကြိုးများ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျလာသံနှင့်အတူ ဝိန်းယွီသည် သံမည်း အကျဉ်းခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး ကျောက်လှေကားထစ်များကို နင်းကာ ရေကို ဖြတ်လျက် ရှောင်းလိဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။ ရေစိုသွားသော အဝတ်အစားများသည် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ကပ်သွားပြီး မြေအောက်မြစ်ရေ၏ အေးစက်မှုက ချွေးပေါက်များမှတစ်ဆင့် အရိုးအဆစ်များဆီသို့ တိုးဝင်လာသဖြင့် ဝိန်းယွီသည် အအေးဒဏ်ကြောင့် သွားများပင် တဂတ်ဂတ် ရိုက်နေလေသည်။

မြေပြင်ပေါ်သို့ သံကြိုးများ ကျလာသံကြောင့်လား သို့မဟုတ် သံတံခါး ပွင့်သွားချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော လေးလံသည့် တကျွိကျွိ အသံကြောင့်လား မသိဘဲ ရှောင်းလိ လန့်နိုးသွားခဲ့သည်။ မူလက သတိလစ်ကာ မျက်လုံးများ မှိတ်ထားသော လူသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်၏။ သို့သော် သူမကို ကြည့်နေသော ထိုအကြည့်များတွင် ရက်စက်မှုနှင့် ကြမ်းတမ်းမှုများအပြင် အရာအားလုံးကို ဂရုမစိုက်တော့သည့် သွေးဆာနေသော ရူးသွပ်မှု အနည်းငယ်လည်း ရောယှက်နေလေသည်။

ဝိန်းယွီသည် တစ်ဖက်လူ၏ အကြည့်များနှင့် ဆုံတွေ့သွားပြီး သူမ၏ ခြေလှမ်းများသည် တဒင်္ဂသာ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီးနောက် သူ့ဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းသွားခဲ့သည်။ သူမသည် အအေးဒဏ်ကြောင့် အသက်ရှူ မမှန်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ကျွန်မရဲ့ ပေါ့ဆမှုပါ။ လက်အောက်လူတွေက ရှင့်ကို ဒီနေရာမှာ လှောင်ထားမယ်ဆိုတာကို ကျွန်မ မသိခဲ့ဘူး။ ရှင့်စိတ်ထဲမှာ နာကြည်းချက်တွေ ရှိနေတယ်ဆိုရင် ကျွန်မကို မုန်းချင်လည်း မုန်းလိုက်ပါတော့"

တင်းမာနေသော သံကြိုးများထံမှ အားကုန်သုံး၍ ဆွဲငင်နေသော လေးလံသည့် ပွတ်တိုက်သံနှင့် တချွင်ချွင် လှုပ်ခတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှောင်းလိသည် အထက်ရှိ သံတန်းပေါ်တွင် ချည်နှောင်ထားသော သံကြိုးများကို အပြင်းအထန် စတင် ဆွဲငင်နေခြင်းပင်။

သူ၏ မေးရိုးများကို တင်းကျပ်စွာ အံကြိတ်ထားပြီး မျက်လုံးတစ်စုံက သွေးရောင်လွှမ်းနေလျက် ဝိန်းယွီကို စိုက်ကြည့်နေ၏။

အနီးသို့ ရောက်သွားသောအခါ ဝိန်းယွီသည် မူလကတည်းက ပွန်းပဲ့နေသော သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်များကို မြင်လိုက်ရသည်။ လက်ထိပ်များကို ရုန်းထွက်ရန် အင်အားကို အသုံးပြုမှုကြောင့် ပိုမို နက်ရှိုင်းသော သွေးရာများ ထွက်လာသော်လည်း သူသည် နာကျင်မှုကို လုံးဝ မသိရှိသည့်အလား အပြင်းအထန် ဆက်လက် ဆွဲငင်နေဆဲဖြစ်ရာ သူ့လက်များကို အသက်ရှင်လျက် ဖြတ်တောက်ခံရလျှင်ပင် ဂရုမစိုက်မည့် အသွင်အပြင်မျိုး ဖြစ်နေသဖြင့် သူ ယခုအချိန်တွင် တကယ်ပဲ သတိရှိနေသလားဆိုတာကိုပင် မသိနိုင်တော့ချေ။

ဝိန်းယွီသည် စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ရှင် ရူးနေပြီလား"

ဤအသွင်အပြင်က သူမအပေါ်သို့ သယ်ဆောင်လာသော ဖိနှိပ်မှုနှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုကို သူမ လုံးဝ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ လက်ထဲရှိ သော့တွဲကို ရှာဖွေကာ ရေကို ဖြတ်လျက် အနီးသို့ သွားပြီး သူ၏ လက်ပေါ်ရှိ လက်ထိပ်များကို ဖြုတ်ပေးရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် သော့ပေါက်ထဲသို့ သော့ မထည့်ရသေးမီ "ချောက်" ဟူသော စူးရှသည့် အသံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ပြတ်တောက်သွားသော သံကြိုးများသည် ရေထဲသို့ ကျလာကာ ရေစက်ကလေးများကို လွင့်စင်သွားစေသည်။

သူသည် လက်မအရွယ်ခန့် တုတ်သော ထိုသံကြိုးကြီးကို အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်ပြီး အတင်းအကျပ် ဆွဲဖြတ်လိုက်ခြင်းပင်!

ဝိန်းယွီသည် စကားတစ်ခွန်းပင် ပြောရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ လက်ကောက်ဝတ်တွင် သွေးသံရဲရဲ ဖြစ်နေသော လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ ခါးကို ဖက်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော အားဖြင့် ဆွဲငင်လိုက်ပြီးနောက် သူမသည် ရေအကျဉ်းထောင်၏ ကျောက်စင်မြင့်တွင် ဖိကပ်ခံလိုက်ရတော့သည်။

သူမ၏ နှာခေါင်းထဲတွင် ရှူရှိုက်မိသမျှ အရာအားလုံးက သွေးနံ့များသာ ဖြစ်နေလေသည်။

တစ်ဖက်လူသည် ပူလောင်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် သူမကို ဖိနှိပ်ထားပြီးနောက် သွေးများ စွန်းထင်းနေသော လွတ်နေသည့် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏ ပါးတစ်ခြမ်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ သူမ၏ မျက်နှာကို ပွတ်သပ်နေသလိုလို၊ သူမ၏ လည်ပင်းကို ညှစ်ထားသလိုလိုပင်။

သူ၏ မျက်နှာအရေပြားက နီရဲနေပြီး မျက်လုံးများကလည်း နီရဲနေ၏။ အေးစက်မာကျောပြီး ချောမောသော မျက်နှာသည် ခံစားချက်မဲ့ပြီး ကြမ်းတမ်းနေပုံရကာ အဖျားကြီးနေမှုကြောင့် အသက်ရှူထုတ်လိုက်တိုင်း လေပူများက မီးလောင်နေသည့်အလား ပူလောင်နေလေသည်။

သူ့လက်မသည် ဝိန်းယွီ၏ ချောမွေ့နူးညံ့သော ပါးပြင်ကို ပွတ်သပ်နေပြီး မျက်နှာအမူအရာတွင် သရော်မှုနှင့် ရူးသွပ်မှုများ ရောယှက်နေကာ မုန်းတီးမှုများ အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်တော့သည်။ "မင်း နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ကို လာတွေ့ဖို့ ဆန္ဒရှိသွားပြီပေါ့"

...