အခန်း ၁၄၅

အခန်း (၁၄၅)

မြောက်ပိုင်းမှ စစ်မီးလျှံနှင့် နှစ်ဖက်ညှပ် ကစားပွဲ

နန်ယန်စီရင်စု၊ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရုံး...။

ရှင်းလင်ထျန်ကုန်းမှ အံ့ဖွယ်ဆေးစွမ်းကောင်းများ၏ အကျိုးကျေးဇူးကို ခံစားရပြီးနောက် နန်ယန်စီရင်စုတစ်ခု လုံးမှာ ပြည်သူလူထု၏ တစ်ခဲနက်ထောက်ခံမှုဖြင့် အလွန်ပင် စည်ကားသိုက်မြိုက်ကာ အသက်ဝင်လျက် ရှိနေ ခဲ့ပေသည်။

ဖန်းဟန်၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ သာမန်လူတစ်ဦး ရောက်ရှိနိုင်စွမ်းမရှိသော အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏။

ဤအချိန်၌ အိမ်တော်နောက်ဘက်ရှိ နွေးထွေးသော အဆောင်ဆောင်လေးထဲတွင် နံ့သာပေါင်းရနံ့များ သင်းပျံ့ နေပြီး နွေဦးပေါက်ကာလကဲ့သို့ နွေးထွေးသော လေထုက ဖုံးလွှမ်းလျက် ရှိနေချေသည်။

ဖန်းဟန်သည် ပျော့ပျောင်းသော ဆိုဖာပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ လှဲလျောင်းရင်း ရှားပါးလှသော သက်သောင့်သက်သာ ရှိမှုကို ခံစားနေခဲ့လေ၏။ တင့်တယ်လှပသော ပိုးသားဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် နန်ကုန်းယွင်ရှုမှာ သူ၏ဘေး တွင် ဒူးထောက်ထိုင်နေပြီး သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ကလေးများဖြင့် သူ၏ ပခုံးများကို ညင်သာစွာ နှိပ်နယ် ပေးလျက် ရှိနေပေသည်။

ဂုဏ်သတင်းကြီးမားသော မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသည့် ယခင်ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၏ ဇနီးဟောင်းဖြစ်သူသည် ဖန်းဟန်အား ယခင်ကဲ့သို့ အကြောက်တရားနှင့် ကျေးဇူးတင်မှုများဖြင့် ကြည့်ရှုခြင်း မရှိတော့ပေ။ ယခုအခါတွင် မူ သူမ၏ အကြည့်များထဲ၌ လေးစားအားကျမှု၊ မှီခိုလိုမှုနှင့် ပြင်းပြလှသော အချစ်များက ရှုပ်ထွေးစွာ ရောနှောပါ ဝင်လျက် ရှိနေလေသည်။

သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဤအမျိုးသား၏ ဇနီးမယားတစ်ဦးအဖြစ် အပြည့်အဝ မှတ်ယူထားပြီး သူ၏ အင်ပါယာကြီးမှာ သူမအတွက်တော့ အရာရာပင် ဖြစ်ချေသည်။

"အရှင်..."

နန်ကုန်းယွင်ရှုက သစ်ခွပန်းကဲ့သို့ သင်းပျံ့သော ဝင်သက်ထွက်သက်များဖြင့် သာယာသောအသံဖြင့် ပြောလိုက် လေ၏။

"ရှင်းလင်ထျန်ကုန်းမှာ သုတေသနနဲ့ ထုတ်လုပ်ရေးတွေအပြင် လုံခြုံရေးကိုလည်း တိုးမြှင့်သင့်တယ်လို့ ထင်ပါ တယ်... မသမာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူ တစ်ယောက်ယောက်ကများ အဲဒီလို နတ်ဘုရားအဆင့် ပစ္စည်းတွေကို ခိုးယူသွားခဲ့ရင် ဆိုးကျိုးတွေက အဆုံးသတ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

"အင်း... ယွင်ရှု... မင်းက အရာအားလုံးကို တွေးထားတာပဲ..."

ဖန်းဟန်သည် သက်သောင့်သက်သာဖြင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားရင်း တိတ်တဆိတ် ကျေနပ်နေခဲ့လေ၏။ နိုင်ငံရေးကို နားလည်ပြီး အမြော်အမြင်ကျယ်သော ဇနီးတစ်ဦးရှိခြင်းက ဘဝကို အလွန်ပင် လွယ်ကူချောမွေ့စေ ပေသည်။

သို့သော် ဤရှားပါးလှသော တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုမှာ အလွန်အမင်း အလျင်စလိုဖြစ်နေသော ခြေသံများကြောင့် ရုတ်တရက် ကျိုးပျက်သွားခဲ့ရလေသည်။

"သခင်ကြီး... သခင်မလေး... အရေးပေါ် စစ်ရေးသတင်းပါ..."

တံခါးအပြင်ဘက်မှ အစောင့်တစ်ဦးက အော်ဟစ်သတင်းပို့လိုက်ရာ သူ၏ အသံထဲတွင် ဖုံးဖိမရနိုင်သော စိုးရိမ် တကြီးဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်လျက်ရှိနေလေ၏။

နန်ကုန်းယွင်ရှုမှာ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကုတ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် မတ်တတ်ရပ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"သူ့ကို ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်..."

မကြာမီမှာပင် နှုတ်ခမ်းများ ကွဲအက်နေပြီး ခရီးပန်းလာပုံရသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာခဲ့လေ၏။

နန်ကုန်းယွင်ရှုကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူသည် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ဖယောင်း ဖြင့် ပိတ်ထားသော ဝါးကျည်တောက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆက်သလိုက်လေသည်။

"သခင်မလေး... မြောက်ပိုင်းမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်နေပါပြီ..."

ဤသူမှာ နန်ကုန်းယွင်ရှုက သူမ မိသားစု၏ လက်အောက်ငယ်သားဟောင်းများကို အသုံးပြု၍ မြောက်ပိုင်းတွင် တည်ထောင်ထားခဲ့သော ထောက်လှမ်းရေးကွန်ရက်မှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်ပေသည်။

နန်ကုန်းယွင်ရှုသည် လျှို့ဝှက်စာကို ယူ၍ အလျင်အမြန် ဖွင့်ဖတ်လိုက်ရာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူမ၏ တင့်တယ်လှပသော မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့လေ၏။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ဖန်းဟန်က မတ်မတ်ထိုင်ရင်း မေးလိုက်လေသည်။

နန်ကုန်းယွင်ရှုသည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်စာကို ကမ်းပေးကာ လေးနက်သောအသံ ဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

"ခင်ပွန်း... မြောက်ပိုင်းက ကျင်းပေမြို့စားကြီးက ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု လုပ်နေပြီ..."

ကျင်းပေမြို့စားကြီးက အုပ်ချုပ်ရေးသစ်ကို ဂုဏ်ပြုရန်နှင့် အိမ်နီးချင်းကောင်း ဆက်ဆံရေးကို မြှင့်တင်ရန်ဟူ သော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် သူ၏ ယုံကြည်ရသော အကြံပေး သံတမန်ဝမ်ကို ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့နှင့်အတူ တောင်ဘက်သို့ စေလွှတ်လိုက်ပြီး မကြာမီတွင် နန်ယန်သို့ ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။

"အုပ်ချုပ်ရေးသစ်ကို ဂုဏ်ပြုဖို့ ဟုတ်လား..."

ဖန်းဟန်၏ နှုတ်ခမ်းများက လှောင်ပြောင်သည့်အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွားခဲ့လေ၏။

"ကြက်ဆီကို မြွေပါက နှစ်သစ်ကူး ဂုဏ်ပြုစကား လာပြောသလိုပဲ... သူ့ရဲ့ ဘယ်အကြံအစည်ကမှ ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဒါက အပေါ်ယံပဲ ဖြစ်ပါတယ်..."

သတင်းပို့သူက အမောတကောဖြင့် ထပ်မံဖြည့်စွက် ပြောကြားလိုက်၏။

"ကျွန်တော်တို့လူတွေ အသက်စွန့်ပြီး ပို့လိုက်တဲ့ သတင်းအရ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ ထွက်ခွာလာတဲ့ အချိန်မှာပဲ ကျင်းပေမြို့စားကြီးရဲ့ မွေးစားသားဖြစ်တဲ့ မြောက်ပိုင်းစစ်မြေပြင်မှာ သူ့ရဲ့ ရဲရင့်မှုကြောင့် စစ်ဘုရင်လေးလို့ လူသိ များတဲ့ အဲဒီ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ စစ်သူကြီးက ထိပ်တန်း မြင်းတပ်သား သုံးထောင်ကို လျှို့ဝှက်စွာ ဦးဆောင်ပြီး တောင်ဘက်ကို ဆင်းလာနေပါတယ်..."

"သူတို့က ပင်မလမ်းကြောင်းတွေကို ရှောင်ကွင်းပြီး လူသူကင်းမဲ့တဲ့ တောင်တန်းတွေနဲ့ တောရိုင်းတွေကနေ လာနေတာပါ... သူတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်က... သူတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်က နန်ယန်နယ်စပ်မှာ ကျွန်တော်တို့ အသစ်တည်ထောင် ထားတဲ့ အခြေချနေထိုင်ရာ နေရာဖြစ်တဲ့ တာ့ဝမ်ကျွမ်းကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေတာပါ..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နန်ကုန်းယွင်ရှု၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူရော်သွားခဲ့လေ၏။ သူမသည် အနည်း ငယ် တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေသည်။

"အပေါ်ယံမှာတော့ သူတို့က ကိုယ်စားလှယ်လွှတ်ပြီး ငါတို့ကို လုံခြုံတယ်လို့ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်အောင် လုပ် ထားပေမယ့် ကွယ်ရာမှာတော့ သူတို့ရဲ့ အကောင်းဆုံး မြင်းတပ်ကို သုံးပြီး ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်မှု လုပ်ဖို့ စီစဉ် ထားတာပဲ... တစ်ခုက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း၊ တစ်ခုက လျှို့ဝှက်စွာ... တစ်ခုက အရပ်ဘက်၊ တစ်ခုက စစ်ဘက်... တကယ့်ကို ရက်စက်တဲ့ နည်းဗျူဟာတွေပဲ... အဲဒီ ကျင်းပေမြို့စားကြီးက တကယ့်ကို မြေခွေးအိုကြီးပဲ..."

"တာ့ဝမ်ကျွမ်းက..."

သူမက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

"အဲဒါက ဒုက္ခသည်တွေကို နေရာချထားပေးဖို့ ကျွန်မတို့ အသစ်တည်ထောင်ထားတဲ့ နေရာလေ... ပတ်ဝန်းကျင် က အင်အားစုတွေရဲ့ သံသယကို ရှောင်ရှားဖို့အတွက် ကျွန်မတို့က လူနှစ်ရာတောင် မပြည့်တဲ့ အစောင့်တပ်ဖွဲ့ကိုပဲ စေလွှတ်ထားတာ... ပြီးတော့ သူတို့အထဲက အများစုကလည်း တပ်သားသစ်တွေချည်းပဲ... သူတို့က ထိပ်တန်း မြင်းတပ်သား သုံးထောင်ရဲ့ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခုခံနိုင်ပါ့မလဲ..."

သူမ၏ အမြင်တွင်မူ ဤအရာမှာ သေချာပေါက် သေဆုံးရမည့် ထောင်ချောက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေချေသည်။

သို့သော် ထိုအရာအားလုံးကို ကြားပြီးနောက်တွင်လည်း ဖန်းဟန်မှာ မည်သည့် ထိတ်လန့်မှုမျိုးကိုမျှ မပြသခဲ့ဘဲ ကစားချင်စိတ်ပေါက်နေသော လှောင်ပြုံးတစ်ခုကိုသာ ဖော်ပြလိုက်လေ၏။

*ကျက်သရေမရှိလိုက်တာ... နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ...*

နန်ယန်စီရင်စုကို သူ ထိန်းချုပ်လိုက်ကတည်းက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆာလောင်နေသော ဝံပုလွေများသည် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ လက်သည်းများကို ဆန့်ထုတ်လာလိမ့်မည်ဆိုသည်ကို သူ သိရှိထားပြီး ဖြစ်လေသည်။ အထူးသဖြင့် မြောက်ပိုင်းရှိ စီရင်စုများစွာကို ထိန်းချုပ်ထားသော ရည်မှန်းချက်ကြီးလှသည့် ထို ကျင်းပေ မြို့စားကြီးပင် ဖြစ်ပေ၏။

*ဒါက ဖိအားပေး စမ်းသပ်မှု တစ်ခုလား...*

*သူတို့က နန်ယန်စီရင်စု အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဖြစ်တဲ့ ငါ့မှာ တကယ်တမ်း ဘယ်လောက်အထိ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိလဲ ဆိုတာကို ကြည့်ချင်နေကြတာပဲ...*

"ကောင်းလိုက်တာ..."

ဖန်းဟန်သည် ချက်ချင်းပင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင် တစ်ခု တောက်ပသွားခဲ့လေ၏။

"သူက ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ဖဲချပ်ကို ကြည့်ချင်နေတာလား... ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ခံတပ်ဆိုတာ ဘယ်လို ပုံစံလဲဆိုတာ သူ့ကို ငါ ပြပေးရသေးတာပေါ့..."

အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှုများနှင့် ကျောချမ်းဖွယ်ရာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော ဖန်းဟန်၏ ဘေးတိုက် သွင်ပြင်ကို ကြည့်ရင်း ဆိုင်းငံ့နေခဲ့ရသော နန်ကုန်းယွင်ရှု၏ နှလုံးသားမှာ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ တည်ငြိမ်သွား ခဲ့ရလေသည်။

ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာလျှင်တောင်မှ ဤအမျိုးသားသာ ရှိနေပါက မည်သည့်အရာကမျှ ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာမည် မဟုတ်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ချေသည်။

ဖန်းဟန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ နန်ယန်စီရင်စုအပေါ် အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုမှာ မကြာမီ ကျရောက်တော့မည့် အကျပ်အတည်းတစ်ခုမှ သူ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသည့် နှစ်ဖက်ညှပ် ကစားပွဲ တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ထိုမောက်မာလှသော စစ်ဘုရင်လေးအား လုံးဝ အသုံးချရန် ရည်ရွယ်ထား ခဲ့လေသည်။

နန်ယန်စီရင်စုဆိုသည့် ဤအဆီတဝင်းဝင်းနှင့် အသားတုံးကြီးမှာ အဆိပ်ရှိရုံသာမက သူ၏ သွားများကိုပါ ကျိုးပဲ့ သွားစေလိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်း ကျင်းပေမြို့စားကြီးအား သူ သိစေချင်ခဲ့ပေသည်။