အခန်း ၁၄၃

အခန်း (၁၄၃) ဝက်ဆီချက်ခြင်းနှင့် ဝက်ဆီဖတ်၏ အရသာက အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်

"ဟင်... ဒီသမင်က ဘယ်ကရောက်လာတာလဲ..."

လီလန်သည် တောရိုင်း ဆီကာသမင်ကို ထမ်း၍ ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဝင်လာလေသည်။ မီးဖိုချောင်သို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် သူ၏အဖေဖြစ်သူ လီတာ့ဟိုင်မှာ ညစာပြင်ဆင်ရန် အလုပ်ရှုပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

အဘိုးကြီးမှာ လီလန်တစ်ယောက် အထီးသမင်တစ်ကောင်ကို ထမ်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်လေသည်။

လီတာ့ဟိုင်က အမြင်စူးရှလှ၏။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဤသမင်အထီးမှာ အနည်းဆုံး အလေးချိန် သုံးဆယ့်ငါးကျင်း ရှိမည်ကို သူသိနိုင်လေသည်။

"အဖေ... ကျွန်တော်ပြောပြရင် မလန့်သွားနဲ့နော်..."

လီလန်သည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုလည်း မင်း ဘာမှမပြောတာပဲ ကောင်းမယ်... အဖေက အသက်လည်းကြီး ကျန်းမာရေးကလည်း မကောင်းဘူး... အလန့်မခံနိုင်ဘူးကွ..."

လီတာ့ဟိုင်က ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

လီလန်- ......

"ဝိုး... ဒီသမင်က ချိုတောင် ပါသေးတာပဲ..."

သမင်ထီးလေး၏ နုနယ်သော သမင်ချိုများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လီတာ့ဟိုင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သား... စတိုခန်းထဲသွားပြီး ငါ့သစ်ဖြတ်လွှလေး သွားယူချေ..."

"အဖေ... သမင်က သေနေပြီလေ... မီးဖိုချောင်သုံးဓားနဲ့ပဲ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပါတော့..."

"မင်း နားမလည်ပါဘူး... သမင်ချိုဆိုတာ လွှနဲ့တိုက်ရတာ... ဓားနဲ့ခုတ်ရင် ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်..."

လီတာ့ဟိုင်က ခေါင်းခါရင်း လီလန်ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် လီလန်သည် စတိုခန်းထဲသို့ သွားကာ သစ်ဖြတ်လွှငယ်တစ်ခုကို ယူလာခဲ့လေသည်။ သတ္တုပြားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လွှသွားများမှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသုံးမပြုဘဲ ထားသော်လည်း အလွန်ထက်မြက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

လီတာ့ဟိုင်သည် လွှလက်ကိုင်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လက်တစ်ဖက်က သမင်ချိုကို ကိုင်ထားရင်း ကောက်နှံများကို ကြိတ်ခွဲသကဲ့သို့ ချိုများကို စတင်တိုက်ဖြတ်တော့သည်။

ထိုသမင်ထီးငယ်မှာ သိပ်မကြီးမားလှဘဲ ၃၅ ကျင်းခန့်သာ အလေးချိန်ရှိသည်။ အရွယ်မရောက်သေးသည့်အတွက် ၎င်း၏ချိုများမှာလည်း သိပ်မကြီးမားလှပေ။

"ဂျွတ်..." ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ နှစ်မိနစ်အကြာတွင် လီတာ့ဟိုင်သည် သမင်၏ခေါင်းမှ သမင်ချိုတစ်စုံကို ဖြတ်တောက်လိုက်လေသည်။

"လေးအောင်စကျော်ကျော်လေးပဲ ရှိတာ... ကျင်းဝက်တောင် မပြည့်ဘူး..."

လီလန်သည် သမင်ချိုကို ယူ၍ သူ၏လက်ထဲတွင် ချိန်ဆကြည့်လိုက်သည်။

"ရပါတယ်... ဒါက သမင်ချို အသေးလေးပဲလေ..."

လီတာ့ဟိုင်သည် အိပ်ခန်းထဲမှ အနီရောင်အဝတ်စတစ်ခုကို ထုတ်ယူလာပြီး လီလန်ကို သမင်ချိုအား ထုပ်ပိုးခိုင်းလိုက်လေသည်။

"သမင်ချိုဆိုရင် သမင်ချိုအကြီးတွေကို ကြည့်ရတယ်... အဲဒါတွေက အရွယ်ရောက်ပြီးတဲ့ သမင်ထီးတွေဆီမှာပဲ တွေ့ရတာ... သူတို့က ကြီးမားတယ်... လေးလံတယ်... ပြီးတော့ သမင်ချိုအသေးတွေထက် သွေးအားဖြည့်ပေးတဲ့ အာနိသင်က ပိုကောင်းတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ အထင်တော့ မသေးနဲ့နော်... ဒီသမင်ချိုလေးက ကျင်းဝက်တောင် မပြည့်ပေမယ့် ရောင်းလိုက်ရင် ငွေတော်တော်ရနိုင်တယ်..."

ကြီးသည်ဖြစ်စေ ငယ်သည်ဖြစ်စေ သမင်ချိုက သမင်ချိုပင်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် တောင်ပေါ်မှ တောရိုင်းဆီကာသမင်၏ သမင်ချို ဖြစ်နေလေသည်။ ဤသမင်ချိုများမှာ များသောအားဖြင့် အရွယ်မရောက်သေးသော အနီရောင်သမင်ထီး သို့မဟုတ် ဆီကာသမင်တို့၏ အရိုးမမာသေးသည့် ချိုနုများဖြစ်ပြီး ကတ္တီပါအမွှေးနုများ ဖုံးအုပ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အဖိုးတန် တရုတ်ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

လီရှီကျန်း၏ ဆေးကျမ်းကြီးတွင် သမင်ချိုမှာ "ကျောက်ကပ်ကို အားဖြည့်ပေးပြီး ယန်ဓာတ်ကို သန်စွမ်းစေခြင်း၊ သုတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ သွေးကို အားဖြည့်ပေးခြင်းနှင့် ခြင်ဆီကို ဖြည့်တင်းပေးပြီး အရိုးများကို သန်မာစေခြင်းတို့အတွက် ကောင်းမွန်သည်" ဟု ဖော်ပြထားလေသည်။

ယောကျ်ားတစ်ယောက်သည် သမင်ချိုစိမ်ထားသော အရက်ကို သောက်လိုက်ပါက နောက်တစ်နေ့တွင် သူ၏မိန်းမဖြစ်သူမှာ ကုတင်ပေါ်မှပင် မဆင်းနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေလိမ့်မည်။

ဤသမင်ချိုမှာ ကျန်းဝေမင် အထူးတောင်းဆိုထားသော ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်နေလေသည်။

"အဖေ... နောက်ကျရင် ဒီသမင်ချိုကို အရက်ထဲမှာ စိမ်ထားလိုက်... ခန္ဓာကိုယ်ကို အားဖြည့်ဖို့ တစ်ခါတလေ သောက်ပေါ့..."

လီလန်သည် အနီရောင်အဝတ်စဖြင့် ထုပ်ထားသော သမင်ချိုကို သူ၏အဖေထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒီလိုပစ္စည်းကောင်းကို အဖေက အရက်စိမ်သောက်ဖို့ဆိုတာ နှမြောစရာကြီးပါ... မင်းပဲ သိမ်းထားလိုက်ပြီး တန်ဖိုးသိတဲ့သူတစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာရောင်းလိုက်ပါ... ရလာတဲ့ငွေကို မင်းရဲ့မင်္ဂလာဆောင်အတွက် သိမ်းထားလိုက်ပေါ့..."

လီတာ့ဟိုင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ကျင်းဝက်ခန့်ရှိသော သမင်ချိုကို မယူခဲ့ပေ။ ထိုအစား လီလန်ကို နောက်မှ ရောင်းချရန်သာ ပြောလိုက်လေသည်။

လတ်ဆတ်သော သမင်ချိုသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော ဆေးဘက်ဝင်အာနိသင်များ ရှိသည်။ စောစောအသုံးပြုလေ၊ ချီဓာတ်နှင့် သွေးအားကို ဖြည့်တင်းပေးရန်အတွက် ပို၍ကောင်းမွန်လေပင် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... ဦးလေးဝေမင်လာတဲ့အခါ သူ့ကို ရောင်းလိုက်ပါ့မယ်..."

လီလန်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သမင်ချိုကို ထုပ်ထားသည့် အနီရောင်အဝတ်စကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"အဖေ... ဒီနေ့ည ညစာဘာစားရမလဲ..."

လီလန်သည် အိုးကြီးနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားရင်း ဗိုက်ကို ပွတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

မာလောင်တ၏ အမဲလိုက်ခွေးများကို ကူရှာပေးရန် တောင်ပေါ်သို့ တက်ခဲ့ရသော ဤခရီးစဉ်မှာ အသွားအပြန် တစ်နာရီကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ဝံပုလွေအုပ်နှင့်ပင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသေးသည်။ သူသည် လုံးဝကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး ယခုအခါတွင် အလွန်ဆာလောင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ခွန်အားတွေ ပြန်ပြည့်လာဖို့ တစ်ခုခုတော့ ကောင်းကောင်း စားရလိမ့်မည်။

"အဖေ ဝက်ဆီချက်နေတာ... ဝက်ဆီချက်ပြီးသွားရင် မင်းအတွက် ဝက်သားနှပ် လုပ်ပေးမယ်..."

မနေ့က ကျန်းဝေမင်သည် ဝက်သားနှစ်ကျင်း ယူလာပေးခဲ့ပြီး အားလုံးမှာ အရည်အသွေးမြင့် အဆီများသာ ဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင် ရဲစခန်းမှ ဟန်ကျန်းတန်က ရန်သူ့သူလျှိုများကို သတင်းပေးပို့ခြင်းအတွက် ဆုငွေလာရောက်ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထိုဆုလာဘ်တွင် ဝက်သား နှစ်ကျင်း ပါဝင်ပြီး ၎င်းမှာလည်း အဆီများသော ဝက်သားများသာ ဖြစ်လေသည်။

စုစုပေါင်း ဝက်သားလေးကျင်းရှိကာ အားလုံးမှာ အဆီများပြီး အသားအနည်းငယ်သာ ပါဝင်သော အရည်အသွေးအကောင်းဆုံး ဝက်သုံးထပ်သားများ ဖြစ်သည်။ လီတာ့ဟိုင်က အသားများမှာ အဆီများလွန်းသည်ဟု ထင်သဖြင့် တစ်ကျင်းကျော်ကျော်ခန့်ကို ဖြတ်တောက်ကာ ဝက်ဆီချက်ရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။

ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ကြော်လှော်ရာတွင် ဝက်ဆီ အနည်းငယ် ထည့်လိုက်ပါက မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် မွှေးပျံ့သွားစေသည်။ အနံ့မွှေးရုံသာမက ကျန်းမာရေးအတွက်လည်း ကောင်းမွန်လေသည်။

ဤခေတ်အခါတွင် ဝက်များသည် သဘာဝစစ်စစ် ပြောင်းဖူးခွံများနှင့် တောရိုင်းဟင်းရွက်များကိုသာ စားသုံးကြသည်။ ဝက်များကို ဝလာစေရန် ဓာတုဆေးဝါးများ မသုံးသလို မည်သည့်နည်းပညာကိုမျှလည်း အားမကိုးကြချေ။

ထို့ကြောင့် ဝက်ဆီမှာ အလွန်သန့်ရှင်းပြီး မည်သည့် ဖြည့်စွက်ပစ္စည်းမျှ လုံးဝ မပါဝင်ပေ။ ထိုကဲ့သို့သော ဝက်ဆီမျိုးကို အသုံးပြု၍ ဟင်းလျာများ ချက်ပြုတ်ခြင်းသည် အရသာရှိစေရုံသာမက ကျန်းမာရေးအတွက်ပါ ကောင်းမွန်စေလေသည်။

ထိုခေတ်ကာလများက ရွာတွင် အငတ်ဘေးကြုံတွေ့နေရသည်။ လူများမှာ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေကြပြီး တောရိုင်းဟင်းရွက်များနှင့် သစ်ခေါက်များကိုသာ စားသောက်နေရ၏။ သူတို့၏ ပါးပြင်များမှာ ချိုင့်ဝင်နေပြီး လူတိုင်းမှာ ဝါးလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပိန်ချုံးနေကာ အာဟာရချို့တဲ့မှု ဝေဒနာကို ခံစားနေကြရသည်။

ဤဝက်ဆီမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် အာဟာရပြည့်ဝလှသည်။ ယင်းကို စားသုံးခြင်းက လူကို ကိုယ်အလေးချိန် တက်လာစေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဝက်သားမှ ဆီချက်ခြင်းမှာ အလွန် ဇိမ်ကျလွန်းလှပေသည်။

ဝက်သားဝယ်ရန် အသားလက်မှတ်များ လိုအပ်သည်ဆိုသည့် အချက်ကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်လျှင်ပင် သင့်ထံတွင် လက်မှတ်နှင့် ငွေရှိနေပါကလည်း ဝယ်နိုင်မည်ဟု အာမခံချက် မရှိပေ။ ဝက်သားမှာ မြို့ပေါ်တွင် ဇိမ်ခံပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး အကယ်၍ အသားဝယ်လိုပါက ကုန်စည်ထောက်ပံ့ရေးနှင့် ဈေးကွက်သမဝါယမအသင်း သို့မဟုတ် စားနပ်ရိက္ခာရုံသို့ ကြိုတင်သွားရောက်ကာ ခွေးခြေခုံလေးယူ၍ တန်းစီရလေသည်။

ဤခေတ်တွင် စီမံကိန်းချ စီးပွားရေးစနစ်အောက်တွင် နေထိုင်ရသဖြင့် အရာအားလုံးကို စည်းမျဉ်းများနှင့်အညီသာ ထောက်ပံ့ပေးသည်။ စားနပ်ရိက္ခာရုံတစ်ခုအနေဖြင့် ဝက်သားပမာဏ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိသာ လက်ကားပေးမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ သတ်မှတ်ထားသော ပမာဏသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဝက်သားမှာ ဈေးကွက်ထဲတွင် ဝယ်၍မရဘဲ ဈေးနှုန်းကြီးမြင့်စွာဖြင့်သာ ရရှိနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မြို့ပေါ်ရှိ အလုပ်သမားများစွာမှာ အသားစားချင်ကြသဖြင့် စားနပ်ရိက္ခာရုံတွင် အလုပ်လုပ်သော ဆွေမျိုးများနှင့် သူငယ်ချင်းများထံမှ သတင်းမေးကြရသည်။ အကယ်၍ ထိုနေ့တွင် အသားရနိုင်မည်ဆိုပါက သူတို့သည် တန်းစီရန်အတွက် စောစောစီးစီးပင် တံခါးဝသို့ သွားကြရလေသည်။ စားနပ်ရိက္ခာရုံ ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် လူများမှာ အသားဝယ်ရန် ငွေများနှင့် လက်မှတ်များကို ထုတ်ယူကြတော့သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် အသားကို ရိက္ခာလက်မှတ်များဖြင့်လည်း ဝယ်ယူကြရသည်။ လူတစ်ဦးလျှင် အသားလက်မှတ် အများဆုံး ရှစ်အောင်စသာ ရရှိနိုင်ပြီးဆိုလိုသည်မှာ တစ်လလျှင် ဝက်သား တစ်ကျင်းပင် မပြည့်အောင်သာ ဝယ်ယူနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

တစ်ကျင်းသည် အသားတစ်ကျင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤအသားတစ်ကျင်းမှာ လူခုနစ်ယောက် ရှစ်ယောက်ရှိသော မိသားစုတစ်စုကို လဆန်းမှစ၍ လကုန်အထိ တောင့်တနေစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။ ဝက်သားတစ်ကျင်းလျှင် ရှစ်ဆင့် ကျသင့်လေသည်။ စက်ရုံရှိ အဆင့်သုံး အလုပ်သမားတစ်ယောက်မှာ တစ်လလျှင် သုံးဆယ်ယွမ်သာ ရရှိသည်။

မြို့ပေါ်တွင် တစ်လလျှင် အသားလက်မှတ် ရှစ်အောင်စ ရနိုင်သော်လည်း ကျေးရွာများတွင်မူ ထက်ဝက်လျှော့ချခံရကာ လေးအောင်စသာ ရရှိလေသည်။ တစ်လလျှင် အသားလက်မှတ် လေးအောင်စသာ ရရှိသဖြင့် သင့်တွင် ငွေရှိနေလျှင်ပင် ဝက်သား ကျင်းဝက်သာ ဝယ်ယူနိုင်ပေမည်။

ထို့ကြောင့် ရွှမ်းရွှေရွာတွင် ဝက်ဆီချက်ခြင်းဆိုသည်မှာ အလွန်တရာ ဇိမ်ကျလွန်းသော အရာတစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။

သို့သော် လီလန်၏ မိသားစုမှာမူ အဆင်ပြေနေသည်။ ကျန်းဝေမင်က သူတို့ကို အသား နှစ်ကျင်း ပေးခဲ့ပြီး ရဲစခန်းမှ ဆုလာဘ်နှင့် ပေါင်းလိုက်သော် စုစုပေါင်း အသား လေးကျင်းကျော်ပင် ရှိနေလေပြီ။ ဝက်ဆီချက်ရန်အတွက် တစ်ကျင်းမှာ ပို၍ပင် လုံလောက်နေပြီဖြစ်ရာ သူတို့၏ စွမ်းဆောင်နိုင်မှုအတွက် ယုံကြည်မှု ရှိနေကြသည်။

ဝင့်ကြွားလိုက်သည့် ဖြစ်ခြင်း။

အိုးထဲရှိ အဖြူရောင် ဝက်သားများမှာ ဆူပွက်နေပြီး အလုံးငယ်လေးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ကျုံ့ဝင်သွားလေသည်။ ဤသည်မှာ ဝက်ဆီဖတ်များပင် ဖြစ်သည်။ လီတာ့ဟိုင်သည် ဝက်ဆီဖတ်များကို ခပ်ထုတ်လိုက်ကာ ဆီစစ်ပြီးနောက် ကြွေပန်းကန်လုံးတစ်လုံးထဲသို့ ထည့်လိုက်လေသည်။

"မစားနဲ့ဦး... ခဏလောက် အအေးခံထားလိုက်ဦး... ပူတယ်..."

လီလန်မှာ အလွန်ဆာလောင်နေပြီး မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်နေသဖြင့် အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် မွှေးပျံ့နေသော ဝက်ဆီဖတ်တစ်ခုကို ကောက်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ အငန်းမရ ထည့်လိုက်ပြီး တမြုံ့မြုံ့ ဝါးစားရင်း ပူလွန်းသဖြင့် မျက်နှာရှုံ့မဲ့ကာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

ကြော်ထားသော ဝက်ဆီဖတ်များမှာ သူ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး နူးညံ့ကာ ပျော့အိနေသဖြင့် လီလန်၏ ပါးစပ်တစ်ခုလုံး ဆီများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

အလွန်ကို မွှေးပျံ့လှပေသည်။