အခန်း ၄၈၈

အခန်း (၄၈၈) - တံငါသည်သည် ဘယ်သောအခါမှ လက်ဗလာဖြင့် အိမ်မပြန်ပေ

မှောင်ရိပ်ထဲမှ ကျိုးရှောင်၏ ပိန်ပိန်ပါးပါးနှင့် ကြံ့ခိုင်သောပုံသဏ္ဍာန်ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူသည် အမည်းနှင့်အဖြူစပ်ကြားအရောင်ရှိသော မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲခွေးကြီး၏ ကြိုးကိုကိုင်ထားပြီး မျက်နှာအမူအရာက ကောက်ကျစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ၏ ဆံပင်များက ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်များတွင်မူ ကုတ်ခြစ်ရာများနှင့် ကိုက်ရာများ ရှိနေကာ သွေးစအချို့ကိုပင် ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နေရဆဲ ဖြစ်၏။ သားရဲ၏ အဖြူရောင်အမွေးများပေါ်တွင် သွေးကွက်များ စွန်းထင်နေပြီး အထူးသဖြင့် ၎င်း၏ လည်ပင်းတစ်ဝိုက်ရှိ အမွေးအမှင်များက သွေးများဖြင့် ခဲပျစ်နေခဲ့သည်။

ကျိုးရှောင်၏ အကြည့်က ကျိယွမ်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏။

"မင်းက တကယ် ရူးနေတာလား "

ကျိုးရှောင် အလွန်အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။

ဟွမ်ယန်ရှို့က ကျိယွမ်ကို အရူးဂေဟာသို့ ပို့ဆောင်ရခြင်းမှာ သူ၏ ရူးသွပ်မှုကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း အကြောင်းပြခဲ့သော်လည်း ကျိုးရှောင်ကမူ ဤ "ရူးသွပ်မှု" ဆိုသည်မှာ လုပ်ကြံဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိထား၏။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ ကျိယွမ်သည် ညသန်းခေါင်ယံအချိန်ကြီး၌ အပြင်သို့ ထွက်ကာ အရူးချန်ခန်းပေါင်နှင့်အတူ ခြင်များကို ပျော်ရွှင်စွာ ဖမ်းနေသည် မဟုတ်ပါလား။

ဒါက တကယ့်အရူးလို ဖြစ်နေတာလား။

ပို၍ဆိုးသည်မှာ ဤအရူးနှစ်ယောက်က သူ့ကို သတ်ရန် တိတ်တဆိတ် ကြံစည်နေကြခြင်း ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် သူတို့က လုပ်ကြံမည့်ကိစ္စကို ခုနှစ်အိမ်ကြား ရှစ်အိမ်ကြား ကျယ်လောင်စွာ ပြောဆိုနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ရဲ့ အခန်းက ဒီအနီးအနားမှာတင် ရှိနေတာကို သူတို့ မသိကြဘူးလား။

ကျိုးရှောင် မရောက်လာမီကပင် မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲခွေးက အရာအားလုံးကို ကြားထားပြီး ဖြစ်၏။

"ငါ မရူးဘူး"

ကျိယွမ်က ကျိုးရှောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူ၏ ထက်မြက်လှသော အာရုံခံစားမှုများက စူးရှသောအနံ့ဆိုးများနှင့် ရောနှောနေသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ သွေးညှီနံ့ ပျော့ပျော့ကို ရရှိလိုက်၏။

ကျိုးရှောင်က ကျိယွမ်ကို နားလည်သောအမူအရာဖြင့် အကဲဖြတ်လိုက်သည်။

"ဒီအရူးဂေဟာကို နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်ကြာ အုပ်ချုပ်လာခဲ့တဲ့ ငါ့ရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေအရ လူတစ်ယောက်က ရူးနေသလား ဆိုတာကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ ငါသိနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ မင်းကတော့ ကြောက်စိတ်ကြောင့် စိတ်လွတ်သွားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ကျိုးရှောင်က သူ၏ မျက်ခုံးကို တွန့်လိုက်၏။

ကျိယွမ်က အမှန်တကယ် ရူးသွပ်နေသလား ဆိုသည်မှာ အရေးမကြီးပေ။

အရေးကြီးသည်မှာ သူ သေဆုံးသွားရန် ဖြစ်သည် ၊ သို့သော်လည်း ကျိုးရှောင်၏ လက်ချက်ဖြင့် မဟုတ်ရပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျိယွမ်သည် ရှန်မိသားစု၏ သားမက် ဖြစ်သည်။ တကယ်လို့ သူက မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားမယ်ဆိုရင် ရှန်မိသားစုက ကျိုးရှောင်နဲ့ အလွယ်တကူ ဆက်စပ်တွေးတောသွားနိုင်၏။

သို့သော်လည်း သူက ဝိညာဉ်မှင်စာတစ်ကောင်ကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့လျှင်မူ...။ ထိုအခါမျိုးတွင် မည်သည့် အကျိုးဆက်မျှ ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။

"ရူးသည်ဖြစ်စေ မရူးသည်ဖြစ်စေ မင်းကတော့ အသက်ရှင်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းဘေးက လူကတော့… သေရမယ်"

ကျိုးရှောင်က ချန်ခန်းပေါင်ဘက်သို့ ဦးတည်လျက် ကောက်ကျစ်စွာ ပြုံးလိုက်၏။

ယနေ့သည် အလိုမပြည့်သော နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်ခဲ့သဖြင့် ကျိုးရှောင်သည် တစ်ဖန်ပြန်၍ သတ်ဖြတ်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။

သူ့ဘေးတွင်မူ ချန်ခန်းပေါင်က ကြောက်ရွံ့စိတ်ကြောင့် တုန်ရင်နေ၏။

"သခင်၊ အခု ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ"

ကျိယွမ်၏ အကြည့်က သွားကြီးများထွက်နေသော အမည်းနှင့်အဖြူစပ်ကြား မျိုးဗီဇပြောင်းခွေးကြီးထံတွင် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။

သူ၏ လက်ရှိခွန်အားက အဆင့် ၂ သို့ ရောက်ရှိပြီးသည့်တိုင်အောင် သူသည် ဤသားရဲကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။

"ဒီနေ့ရဲ့ သင်ခန်းစာကတော့"

ကျိယွမ်က ကျောင်းသားတစ်ဦးကို ဆုံးမနေသည့်အလား စပြောလိုက်၏။

"အစီအစဉ်တွေက ဘယ်တော့မှ အပြောင်းအလဲတွေကို မမှီနိုင်ဘူးဆိုတာပဲ

"လောကကြီးက နေ့တိုင်း ပြောင်းလဲနေတာ၊ မင်းအနေနဲ့ မနက်ဖြန် ဒါမှမဟုတ် မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အကျပ်အတည်းတွေထဲက ဘယ်အရာက အရင်ရောက်လာမလဲဆိုတာကို ဘယ်တော့မှ ကြိုတင်မခန့်မှန်းနိုင်ဘူး

"ကြည့်လိုက်လေ ၊ မင်းအစီအစဉ်ရဲ့ ပထမဆုံး အဆင့်ကိုတောင် မစရသေးဘူး၊ ရန်သူက ရောက်လာပြီ"

ကျိယွမ်၏ စကားလုံးများက သူတို့၏ ဒုက္ခများအကြား၌ပင် ပညာရှိဆန်စွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

သူ့နောက်တွင်မူ ချန်ခန်းပေါင်က ဖြူဖျော့သော မျက်နှာဖြင့် ကြောက်ရွံ့လျက် သားရဲကြီးထံမှ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာနေသည်။

သို့သော်လည်း သူက ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် မေးရှာ၏။

"သင်ခန်းစာကိုတော့ နားလည်ပါပြီ… ဒါပေမဲ့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ"

"အဲဒါက လွယ်ပါတယ်၊ မင်းက ခွေးကို ဖိထားပေး၊ ငါကတော့ အဲဒီအဖိုးကြီးကို သွားသတ်မယ်"

ကျိယွမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်လား"

ချန်ခန်းပေါင်၏ မျက်လုံးများက မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ပြူးကျယ်သွားလေ၏။

သူ၏ အားနည်းပြီး ပိန်လှီသော ခန္ဓာကိုယ်က ထိုကဲ့သို့သော အလုပ်မျိုးကို လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် လုံးဝသင့်တော်ပုံမရပေ။

ကျိုးရှောင်သည် သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို စောင့်ကြည့်ရင်း ဟာသတစ်ခုလို လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

"အရူးတွေပဲ။ မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက အရူးတွေ"

"မှန်တယ်၊ ခင်ဗျားက အရူးပဲ "

ထို့နောက် ကျိယွမ်က ချန်ခန်းပေါင်အားကြည့်ကာ အလေးအနက် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

"မကြောက်ပါနဲ့။ ငါ မင်းကို ကောင်းချီးပေးလိုက်ပြီ ၊ အခု မင်းက မယုံနိုင်လောက်အောင် သန်မာနေပြီ။ လုပ်ရမှာက ခွေးကို ဖိထားပေးဖို့ပဲ၊ အဖိုးကြီးကိုတော့ ငါ ရှင်းလိုက်မယ်"

"ကျွန်တော် ကောင်းချီး ခံစားလိုက်ရတာလား"

ချန်ခန်းပေါင်၏ မျက်လုံးများက ထိုစကားကြောင့် သိသိသာသာပင် တောက်ပသွားခဲ့၏။

"မှန်တယ်။ သားရဲကို သွားပြီး ဖိထားလိုက်"

အသစ်တဖန် ရရှိလာသော သတ္တိများနှင့်အတူ ချန်ခန်းပေါင်သည် ကုပ်ချောင်းချောင်းမဟုတ်တော့ဘဲ ရှေ့သို့ ရဲ့ရင်စွာ လှမ်းသွားလိုက်သည်။ သူက ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ကြေညာလိုက်၏။

"ငါ ကောင်းချီး ခံစားလိုက်ရပြီ။ မင်းတို့ သွားဖို့သာ ပြင်ပေတော့"

သူသည် ကျိုးရှောင်နှင့် မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲခွေးထံသို့ မထင်မှတ်ထားသော ခွန်အားများဖြင့် တအား ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

"အရူးတွေပဲ။ လုံးဝကို စိတ်မနှံတဲ့ အရူးတွေ"

ကျိုးရှောင်က စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် လေသံဖြင့် လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

ယခုအခါ သူတော်တော်လေး ရှင်းလင်းသွားခဲ့လေပြီ။ ကျိယွမ်သည် ကောင်းချီးများအကြောင်းကို ရူးသွပ်စွာ ပြောဆိုနေသော အမှန်တကယ် စိတ်မနှံသူဖြစ်ပြီး၊ ချန်ခန်းပေါင်သည်လည်း ထိုစကားကို အမှန်တကယ် ယုံကြည်နေသော အရူးတစ်ယောက်သာဖြစ်သည်။

"ဟွမ်လေး၊ သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်"

ကျိုးရှောင်က ကြိုးစကို ဆွဲလိုက်၏။

ကျိယွမ်ကိုမူ လောလောဆယ်တွင် ထိခိုက်၍မရသေးသော်လည်း ချန်ခန်းပေါင်ကို သတ်ဖြတ်ရန်ကတော့ အဆင်ပြေသည်။

အဖြူအမည်းမျိုးဗီဇပြောင်းခွေးကြီးသည် မိုက်မိုက်ကန်းကန်းပြေးလာနေသော ချန်ခန်းပေါင်ထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်ရာ ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော အရိပ်က ကျားနက်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့၏။

ချန်ခန်းပေါင်၏ မျက်လုံးများက စိတ်အားထက်သန်မှုများဖြင့် တောက်ပနေသည်။

"သာမန်ခွေးအဆင့်ပဲ ရှိတာကို ၊ ငါက နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ ကောင်းချီးကို ခံစားထားရတာကွ။ လာစမ်း၊ ငါနဲ့ ယှဉ်လိုက်စမ်း"

သူသည် သားရဲကြီးထံသို့ ကိုယ်ကို ပစ်ဝင်လိုက်တော့သည်။

ကျိုးရှောင်သည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် ရလဒ်ကို ကြိုတင်မြင်တွေ့နေသည့်အလား ဖြစ်ပျက်နေသော မြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေ၏။

မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲခွေးသည် တောင်တန်းများပေါ်တွင် ကျားများကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်စွမ်းရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ ကြီးမားလှသော အရွယ်အစားနှင့် ခွန်အားက သာမန်လူသားတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေသည် ဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော အားနည်းသည့် အဖိုးအိုတစ်ဦးအတွက်မူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။

"နတ်ဘုရားရဲ့ ကောင်းချီး။ ငါက ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲကွ "

ချန်ခန်းပေါင်သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သားရဲကြီးနှင့် တိုက်မိသသည်နှင့် ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကို သူ၏ ပိန်လှီသောလက်များဖြင့် လုံးထွေး သတ်ပုတ်လေတော့သည်။

ထို့နောက် ဖြစ်ပျက်လာသော အရာက ကျိုးရှောင်ကို မှင်တက်သွားစေခဲ့သည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲကြီးသည်…ချန်ခန်းပေါင်၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံထား၏။

ချန်ခန်းပေါင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အတိုင်းအဆမရှိသော ပျော်ရွှင်မှုများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ မိပြီ။ ဒီကောင်ကို ဖိထားနိုင်ပြီကွ"

ကောင်းချီးက အလုပ်ဖြစ်ခဲ့တာပဲ။

ကျိုးရှောင်သည် ဆွံ့အသွားခဲ့ရပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် တောင့်တင်းသွားခဲ့ရ၏။

သူသည် မိမိကိုယ်ကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး သားရဲထိန်းချုပ်တံဆိပ်ပြားကို လက်ထဲ၌ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် ခွေးကို ပြန်လည် အမိန့်ပေးရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။

"အသုံးမကျတဲ့ သတ္တဝါ။ ထပြီး ပြန်တိုက်စမ်း"

သို့သော်လည်း ကျိုးရှောင်က မည်မျှပင် အော်ဟစ်စေကာမူ၊ သားရဲကြီးက မည်မျှပင် ရုန်းကန်စေကာမူ ချန်ခန်းပေါင်သည် ၎င်းကို မယုံနိုင်လောက်သော ခွန်အားများဖြင့် ဆက်လက်၍ ဖိထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်မှ ကျိုးရှောင်သည် တစ်ခုခု အကြီးအကျယ် မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် ကျိယွမ်၏ တည်ငြိမ်ပြီး အမဲလိုက်လိုသော အကြည့်များက မိမိထံသို့ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်၏။

ကျိုးရှောင်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွားရသည်။

"ရှေ့ကို တိုးမလာနဲ့"

ကျိယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာက ညင်သာသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

"စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။ ငါက မင်းကို နာကျင်အောင် လုပ်ဖို့ ရောက်လာတာ မဟုတ်ပါဘူး"

ကျိုးရှောင်အနေဖြင့် အကြောင်းပြချက် မရှိသော်လည်း ကျိယွမ်၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာကြောင့် ခေတ္တမျှ စိတ်သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ကျိယွမ်က ထပ်မံဖြည့်စွက်လိုက်၏။

"အမှန်အတိုင်းပြောရရင်… ငါက မီးဖိုချောင်သုံး ဓားတစ်လက်ပါ"

ကျိုးရှောင်၏ ပါးစပ်က အံ့အားသင့်မှုကြောင့် အဟောင်းသားဖြစ်သွားရသည်။

"ဘာလဲဟ"

ဘယ်လိုအရူးမျိုးက မိမိကိုယ်ကို မီးဖိုချောင်သုံး ဓားတစ်လက်လို့ ခေါ်နေတာလဲ။

ကျိုးရှောင်၏ ယုံကြည်မှုများ ပြန်လည်ရရှိလာခဲ့သည်။ ငါက စိတ်မှန်တဲ့သူပဲ။ ငါက ဘာလို့ အရူးတစ်ယောက်ကို ရှုံးရမှာလဲ။

"သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါ"

ကျိုးရှောင်က ညှိနှိုင်းရန် ကြိုးပမ်းလိုက်၏။

"အဲဒီခွေးက မင်းကို နာကျင်အောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ငါ မလုပ်နိုင်ဘူး"

ကျိယွမ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါက ဓားတစ်လက်လေ၊ ပြီးတော့ ငါက အရာရာကို လှီးဖြတ်ချင်တာ"

ထိုစကားနှင့်အတူ ကျိယွမ်သည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်တော့သည်။

ကျိုးရှောင်သည် ကျိယွမ်၏ လှုပ်ရှားမှုအတွက် အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ထား၏။ သူသည် အဆင့်မြင့် ပညာရှင်တစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း ကိုယ်ခံပညာကို လေ့ကျင့်ထားဖူးပြီး မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ဓားမြှောင်တစ်စင်းကိုလည်း ဆောင်ထားတတ်သည်။ သူသည် လက်နက်မဲ့နေသော အရူးတစ်ယောက်ကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေ၏။

သို့သော်လည်း ကျိယွမ်၏ အရှိန်အဟုန်က ကျိုးရှောင် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်နေခဲ့သည်။

"မင်းက ဒီနေ့ရဲ့ ဟင်းလျာစာရင်းပဲ"

ကျိယွမ်၏ တည်ငြိမ်သော အသံက ကျိုးရှောင်၏ လည်ပင်းထံသို့ ပြင်းထန်သော လက်ဝါးစောင်းရိုက်ချက် မကျရောက်မီလေးတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ထိုရိုက်ချက်က တိကျပြတ်သားသော ခွန်အားများဖြင့် ထိမှန်သွားခဲ့ပြီး ကျိုးရှောင်ကို မှင်တက်စေကာ အသက်ရှူရခက်ခဲသွားစေခဲ့သည်။

"မင်း…"

သူ ထပ်မံ၍ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲပြိုသွားတော့၏။

သူ၏ အသက်မဲ့နေသော မျက်လုံးများက အပေါ်သို့ စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ အသုံးမကျဟု ထင်ရသော အိမ်ပါသားမက်က မိမိကို ရိုက်ချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် မည်သို့ အနိုင်ယူသွားခဲ့သည်ကို မသိနားမလည်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။

[ သင်က ပုံဆောင်ခဲ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကို လှီးဖြတ်လိုက်ပါပြီ။ အတွေ့အကြုံ အနည်းငယ် တိုးတက်လာသည် ]

ကျိယွမ်သည် သူ၏ စိတ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော အေးစက်သည့် စက်ရုပ်ဆန်သော အသံကြောင့် ပုခုံးတွန့်လိုက်မိ၏။

"ဒီအရူးဂေဟာ ညွှန်ကြားရေးမှူးက တကယ်ကို အားနည်းတာပဲ ၊ ခြင်အကောင်ငါးဆယ်စာလောက်ပဲ အတွေ့အကြုံ ရတယ်"

အမှန်စင်စစ် ကျိုးရှောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက ကျိယွမ်၏ အတွေ့အကြုံရမှတ်ကို အနည်းငယ်မျှသာ လှုပ်ရှားစေခဲ့ပြီး သူသည် အဆင့် ၂ တွင်သာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"သခင်။ ကျွန်တော် သားရဲကို ဖိထားနိုင်သေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကြာကြာ ထိန်းမထားနိုင်တော့ဘူး"

ချန်ခန်းပေါင်၏ မျက်နှာက နီမြန်းနေပြီး သူ၏ လက်မောင်းရှိ သွေးကြောများကလည်း မိမိ၏ ရှိသမျှ ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးပြုနေရသဖြင့် ဖောင်းကြွနေခဲ့၏။

"ငါ မင်းကို နောက်ထပ် ကောင်းချီးတစ်ခု ထပ်ပေးမယ်"

ကျိယွမ်က သူ့ကို စိတ်ချအောင် ဆိုလိုက်သည်။

ကျိုးရှောင်ထံမှ လုယူထားသော ဓားမြှောင်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လျက် ကျိယွမ်သည် ရုန်းကန်နေသော သားရဲကြီးထံသို့ လှမ်းသွားခဲ့၏။

ခွေးကြီး၏ ကြောက်ရွံ့စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများက ကျိယွမ်နှင့် ဆုံတွေ့သွားခဲ့ပြီးနောက် မရုန်းကန်နိုင်ခင်မှာပင် ဓားမြှောင်က ၎င်း၏ လည်ပင်းထံသို့ ထိုးစိုက်သွားခဲ့တော့သည်။

သားရဲကြီးသည် အော်ဟစ်ရုန်းကန်နေခဲ့သော်လည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် ငြိမ်ကျသွားခဲ့တော့၏။

[ သင်က အမည်းနှင့်အဖြူစပ်ကြား မျိုးဗီဇပြောင်းခွေးကြီးကို သူရဲကောင်းဆန်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါပြီ။ အတွေ့အကြုံ တိုးတက်လာသည် ]

ကျိယွမ်သည် မိမိကိုယ်ကို စက်ရုပ်ဆန်သော လေသံဖြင့် ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်၏။

[ အဆင့် ၃ သို့ ရောက်ရှိသည်။ ခန္ဓာကိုယ် အရည်အချင်းများ တိုးတက်လာသည် ]

[ အဆင့် ၄ သို့ ရောက်ရှိသည်… ]

[ အဆင့် ၆ သို့ ရောက်ရှိသည်။ ခန္ဓာကိုယ် အရည်အချင်းများ သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည် ]

ထိုသားရဲကြီးထံမှ ရရှိသော အတွေ့အကြုံက ခြင်ကောင်များထံမှ ရရှိသောအရာထက် များစွာ သာလွန်လှ၏။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ကျိယွမ်သည် အဆင့် ၆ သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူ၏ ခွန်အားက သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုမျှလောက် ကြီးမားသော သားရဲကို သာမန်အားဖြင့် မယှဉ်နိုင်သေးသော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်များကမူ ၎င်းကို အနိုင်ယူရန်အတွက် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေပြီ ဖြစ်၏။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို အစီအစဉ်ရဲ့ ပထမဆုံးအဆင့်က ပြီးဆုံးသွားပြီပေါ့"

ကျိယွမ်က ကြေညာလိုက်သည်။

သူ၏ အသစ်တဖန်ရရှိလာသော ခွန်အားက သူ့ကို သာမန်လူသားထက် များစွာ ကျော်လွန်သော ပေါင် ၆၀၀ ခန့်ရှိသည့် လက်သီးချက် ခွန်အားကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့၏။

ထိုအချိန်တွင် ချန်ခန်းပေါင်မှာမူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် အတိုင်းအဆမရှိ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"သခင်၊ သခင်က တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းတာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ ပထမအဆင့်ကို ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ဒုတိယအဆင့်ကို ဆက်သွားကြတာပေါ့…"

ထို့နောက် သူ တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားပြီး စကားသံက တိုးလျသွားခဲ့၏။

ချန်ခန်းပေါင်သည် နေရာတွင်တင် တောင့်တင်းသွားခဲ့ရပြီး သူ၏ ဖြူဖျော့သော မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့စိတ်များ ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။

"သခင်… ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အစီအစဉ်မှာ ကြီးမားတဲ့ အမှားတစ်ခု ရှိနေပြီ"

"ဟေ"

ကျိယွမ်က ဓားမြှောင်ပေါ်မှ သွေးစများကို ခါထုတ်ရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးမေးလိုက်သည်။

"ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ"

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဒုက္ခက ဒုတိယအဆင့်မှာ ဒီနောက်ကွယ်က လက်မည်းကို ရှာဖို့ ကျိုးရှောင်ကို စစ်ဆေးရမှာလေ"

ချန်ခန်းပေါင်၏ စကားသံက တုန်ရင်နေခဲ့၏။

"ဒါပေမဲ့ ပထမအဆင့်မှာတင် သခင်က သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီလေ။ ကျွန်တေည်တို့က သေနေတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စစ်မေးရမှာလဲ"

ချန်ခန်းပေါင်သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော မိဘတစ်ဦးကဲ့သို့ သူ၏ ခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိ၏။

"ဒါက ငါ့အပြစ်တွေပါပဲ။ အစီအစဉ်ဆွဲတုန်းက ငါ အမှားလုပ်မိသွားတယ်"

မိမိ၏ "စစ်ဗျူဟာမှူး" က ထိုကဲ့သို့ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိယွမ်က ရယ်မောလိုက်မိသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒါက မင်းအပြစ် မဟုတ်ပါဘူး"

"ဟင်"

"အဲဒါက လွယ်ပါတယ်" ကျိယွမ်က ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်၏။

"ငါ့ကို အရူးဆိုပြီး ဒီနေရာကို ဘယ်သူ ပို့လိုက်တာလဲ။ အဲဒီလို လုပ်တဲ့သူကပဲ သေချာပေါက် နောက်ကွယ်က လက်မည်းပေါ့"

ချန်ခန်းပေါင် ချက်ချင်းနားလည်သွား၏။

"သခင်၊ သခင်က တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ။ ဒါဆိုရင် အဲဒါက ဘယ်သူလဲ"

"ဟွမ်မိသားစုရဲ့ ဒုတိယမြောက် သားဖြစ်တဲ့ ဟွမ်ယန်ရှို့ပဲ"

ကျိယွမ်က ပြတ်သားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဤကမ္ဘာရှိ မူလကျိယွမ်၏ မှတ်ဉာဏ်အစအနများက ကျိယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်တပြက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။ သူသည် မိမိ၏ ဘိုးဘွားများကို ကန်တော့ရန်အတွက် နင်ဟဲခရိုင်သို့ ရောက်ရှိနေစဉ်အတွင်း ဟွမ်ယန်ရှို့နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ယန်ရှို့သည် သူ့ထံသို့ ဟန်ဆောင်ကောင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီး ငွေပြားများနှင့် အမျိုးသမီးများကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအမျိုးသမီးများကို ဤကမ္ဘာရှိ ကြောက်တတ်သော ကျိယွမ်က ငြင်းပယ်ခဲ့၏။ သူသည် ရှန်မိသားစုက သိရှိသွားမည်ကို မလိုလားသဖြင့် ထိုအရာများကို ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဟွမ်ယန်ရှို့က လက်မလျှော့ခဲ့ပေ။ သူသည် ခင်မင်မှုကို အကြောင်းပြလျက် ကျိယွမ်ကို ညဥ့်နက်သန်းခေါင်အချိန်တွင် တံတိုင်းတစ်ခုပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်ကာ ကျော်တက်စေခဲ့သည် ၊ ထိုနေရာမှာ မုဆိုးမတစ်ဦး၏ အိမ်ဝန်းအတွင်းသို့ ဖြစ်၏။

ထိုညသည် ကပ်ဘေးတစ်ခုနှင့် လမ်းဆုံးခဲ့ရသည်။ ဝိညာဉ်သတ္တဝါတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာပြီး မုဆိုးမကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကာ ကျိယွမ်ကိုပါ သတ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့၏။ ထိုဘေးမှ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် ကျိယွမ်သည် စိတ်ဝေဒနာ ခံစားခဲ့ရသဖြင့် သူ့ကို အရူးအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ဤအရူးဂေဟာသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဟွမ်မိသားစုပေါ့"

ချန်ခန်းပေါင်က စိုးရိမ်စိတ်များဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

"ဟွမ်မိသားစုက နင်ဟဲခရိုင်မှာ အထင်ရှားဆုံး မိသားစုတွေထဲက တစ်ခုပဲ။ သူတို့က ဆင်းရဲသားတွေကို စားစရာတွေ ဝေငှပေးတာမျိုးလိုမျိုး ပရဟိတအလုပ်တွေကြောင့် လူထုရဲ့ ထောက်ခံမှုကို အများကြီး ရထားကြတာ

"တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့က သူတို့ကို ဆန့်ကျင်မယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် အစီအစဉ်ကို သေချာဆွဲရမယ်။ မဟုတ်ရင်တော့…"

ချန်ခန်းပေါင်သည် ဖြစ်လာနိုင်ချေရှိသော အကျိုးဆက်များကို တွေးတောရင်း သူ၏ စကားသံက တုန်ရင်နေခဲ့၏။

"ဒါဆိုရင် မင်းပဲ အစီအစဉ်ဆွဲလိုက်တော့"

ကျိယွမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် လက်ဝှေ့ယမ်းလျက် ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ ငါကတော့ အတွေ့အကြုံတွေရအောင် ခြင်တွေ ဆက်ဖမ်းနေဦးမယ်"

"ဒါကို ကျွန်တော်အပေါ်ပဲ လွှဲထားလိုက်ပါ"

ချန်ခန်းပေါင်၏ မျက်လုံးများက ပြတ်သားမှုများဖြင့် တောက်ပသွားခဲ့၏။ မိမိသခင့်၏ ယုံကြည်မှုက သူ့ကို ခွန်အားများ ဖြစ်စေခဲ့ပြီး ရည်ရွယ်ချက်များကို ပြည့်နှက်စေခဲ့သည်။

"သခင်၊ ဒီအလောင်းတွေကိုကျတော့ ဘာလုပ်မလဲ"

ချန်ခန်းပေါင်က ကျိုးရှောင်နှင့် သားရဲ၏ သက်မဲ့ခန္ဓာကိုယ်များကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"အဲဒါက လွယ်ပါတယ်"

ကျိယွမ်က ရေကန်ဘက်သို့ ညွှန်ပြလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟိုဘက်က တံငါသည်ကို မြင်လား။ သူ တစ်နေ့လုံး ဘာမှ မမိသေးဘူး။ အလောင်းတွေကို သူ့ရဲ့ ငါးမျှားကြိုးမှာ သွားပြီး ချိတ်ပေးလိုက်ကြတာပေါ့။ သူ လက်ဗလာနဲ့တော့ မပြန်သင့်ဘူးလေ"

ကျိယွမ်သည် စနောက်လိုသော လေသံဖြင့် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်တယ် ..တံငါသည်တွေက ဘယ်တော့မှ လက်ဗလာနဲ့ အိမ်မပြန်သင့်ဘူး"

ချန်ခန်းပေါင်သည် အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်မိတော့သည်။

"သခင်၊ သခင်က တကယ်ကို သဘောကောင်းတာပဲ"

သူသည် အလောင်းများကို ရွှေ့ပြောင်းရန်အတွက် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ကိုယ်ကို ကိုင်းညွတ်လိုက်၏။

"သခင်၊ ကျွန်တော့်ကို နောက်ထပ် ကောင်းချီးတစ်ခု ပေးပါဦး"

ချန်ခန်းပေါင်က ပြောလိုက်သည်။

"သခင့်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် ဒီအလောင်းတွေကို ကျွန်တော်က တံငါသည်ရဲ့ ငါးမျှားကြိုးဆီကို အဆင်ပြေပြေ သယ်သွားနိုင်မှာပါ"

ကျိယွမ်မှာ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"မြန်မြန် လုပ်စမ်းပါ"

ချန်ခန်းပေါင်က ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ညိတ်လိုက်ပြီး အလောင်းများကို ရေကန်ဆီသို့ အားသွန်ခွန်စိုက် သယ်ဆောင်သွားတော့သည်။

"မင်း အဲဒါပြီးရင် အိပ်တော့"

ကျိယွမ်က ညွှန်ကြားလိုက်၏။

"ငါလည်း ခဏနေရင် အိပ်တော့မယ်။ ခွန်အားတွေ ပြန်ပြည့်ဖို့အတွက် ငါလည်း အိပ်စက်ဖို့ လိုသေးတယ်"

ကျင့်ကြံသူဟောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည့်တိုင်အောင် ကျိယွမ်သည် ကောင်းမွန်စွာ အိပ်စက်ခြင်း၏ ရိုးရှင်းသော ပျော်ရွှင်မှုကို နှစ်သက်ဆဲ ဖြစ်သည်။ ယခုလိုသာမန်လူသား ကမ္ဘာတွင် အနားယူခြင်းက ပို၍ပင် အရေးကြီးလှ၏။

နောက်တစ်နေ့ မွန်းတည့်ချိန် ရောက်သောအခါ အရူးဂေဟာအတွင်း၌ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

မှူခင်းအရာရှိကြီး လင်ချင်းဟဲသည် ခါးတွင် ဓားကောက်ကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး တည်ကြည်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ရပ်နေ၏။ သူသည် သက်မဲ့အလောင်းနှစ်လောင်းကို စိုက်ကြည့်လျက် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ရှာဖွေရန် သူ၏ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများဖြင့် စစ်ဆေးနေသည်။

ဘေးနားတွင်မူ တံငါသည်အိုကြီးက ကျိုးရှောင်၏ အလောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အောင်နိုင်သူတစ်ဦးအလား ပြုံးနေခဲ့၏။

"ဒီဟာကြီးကို ကြည့်စမ်း။ မင်းတို့ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ငါးကို မြင်ဖူးကြလို့လား"

သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုက ရဲမက်များကို စိတ်ပျက်စေခဲ့ပြီး သူတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

"အရာရှိကြီးခင်ဗျာ.. ဒီလူက မနက်ကတည်းက ကျိုးရှောင်ရဲ့ အလောင်းကို သယ်ပြီး ငါက ဒီနှစ်ရဲ့ အကြီးဆုံးငါးကိုမိပြီးလို့ အော်နေတာ"

အရာရှိလေးက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"သူကတော့ တကယ်ပဲ စိတ်လွတ်နေပြီ။ သူက ဒီနေရာမှာပဲ အမြဲ ငါးမျှားနေတတ်တာ။ သူ့ဆီကနေ ဘာအသုံးဝင်တဲ့ အချက်အလက်မှ ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

လင်ချင်းဟဲက သဘောတူသည့်အလား ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ စိတ်ကျန်းမာရေးမကောင်းသူများသည် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများကို နားလည်ရခက်သော ထူးထူးဆန်းဆန်းစကားများးဖြင့် ရှုပ်ထွေးစေတတ်သည်။

လင်ချင်းဟဲသည် အလောင်းများ၏ ဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး ကျိုးရှောင်နှင့် မျိုးပြောင်းခွေးကြီးကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးလိုက်၏။

"ကျိုးရှောင်က လည်ပင်းကို တိကျတဲ့ လက်ဝါးစောင်းရိုက်ချက်ကြောင့် သေဆုံးသွားတာပဲ"

လင်ချင်းဟဲက ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ခုံးကို တွန့်လိုက်သည်။

"အသုံးပြုထားတဲ့ ခွန်အားက ပေါင် ၂၀၀ လောက် ရှိတယ်"

သူက ခေတ္တမျှ ရပ်ကာ စဥ်းစားနေ၏။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုသာမန်ခွန်အားပဲ ရှိတဲ့သူက ဒီလို သားရဲကြီးကို ဓားတစ်စင်းနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သတ်နိုင်ခဲ့တာလဲ"

အရာရှိ၏ အကြည့်က လည်ပင်းတွင် ပြတ်ပြတ်သားသား အလှီးခံထားရသော ခွေးကြီးထံတွင် ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ပေါ်ထွက်လာ၏။

"သားရဲသခင်တစ်ယောက်က ဒီသားရဲကို ဖိထားပေးပြီး၊ လူသတ်သမားက နောက်ဆုံးဓားချက်ကို ပေးလိုက်တာလား"

"ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ တခြားလူတစ်ယောက်ကို ပါဝင်စေရတာလဲ"

"ပြီးတော့ သားရဲသခင်ကိုယ်တိုင်က ဘာလို့ ဒီသတ္တဝါကို မသတ်ခဲ့တာလဲ"

အခြေအနေက အဓိပ္ပာယ်ရှိပုံမရပါ။

လင်ချင်းဟဲသည် သက်သေများကို ပိုမိုစစ်ဆေးလေလေ ပိုမို၍ ဝေခွဲမရ ဖြစ်လေလေပင်။

"မကြာသေးခင်က အရူးဂေဟာမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ ရှိခဲ့သေးလား"

လင်ချင်းဟဲက အစေခံတစ်ဦးကို မေးမြန်းလိုက်၏။

ထိုလူက တုံ့ဆိုင်းနေပြီး သူ၏ အကြည့်များကို လွှဲဖယ်လိုက်သည်။

"မရှိ… မရှိပါဘူး၊ ဆရာ"

လင်ချင်းဟဲက ထပ်မံ၍ မမေးမြန်းနိုင်မီမှာပင် အရာရှိငယ်တစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာပြီး သူ့နားနားသို့ ကပ်၍ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

"အရာရှိကြီးခင်ဗျာ..ကျိုးရှောင်ရဲ့ အခန်းထဲမှာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝက်ကို တွေ့ရပါတယ်။ သူက မကြာခင်ကမှ ဒီကို အပို့ခံရတဲ့ မုဆိုးမတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ။ သူ့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေအရ ခွေးကိုက်ခံရပြီး သေဆုံးသွားတာလို့ ယူဆရပါတယ်"

လင်ချင်းဟဲ၏ မျက်လုံးများက မှောင်မှိုက်သွားပြီး ဒေါသကြောင့် သူ၏ မေးရိုးများ တင်းကျပ်သွားခဲ့၏။

သူသည် လျင်မြန်စွာထကာ ကျိုးရှောင်၏ သက်မဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ခြေထောက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ နင်းခြေလိုက်တော့သည်။

"လူယုတ်မာ.."

------------