အခန်း ၄၉၀

အခန်း ၄၉၀ - နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်း၊ Ai တစ်ခုလား

"ငွေပြား ငါးရာ ဟုတ်လား"

လီရှောင်တန်၏ မျက်လုံးများက မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ကျယ်ပြန့်သွားပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြခြင်း၊ ဝမ်းသာခြင်းနှင့် သံသယစိတ်များ ရောပြွမ်းဖြတ်ပြေးသွား၏။ တစ်ဖက်တွင်မူ ကျိုးဟုက ထိုတာအိုဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသမီးအား အလွန်သတိထားနေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်နေသည်။

လက်နက်သခင်တစ်ဦး။

သူမသည် သံသယဝင်ဖွယ်မရှိအောင်ပင် လက်နက်သခင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အဆင့်နိမ့်သူတစ်ဦးလည်း မဟုတ်ချေ။

သူမ ဟုန်ယွင်ရွာ(တိမ်နီရွာ)သို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ အကူအညီပေးရန်အတွက် စေလွှတ် ခံရခြင်း ဖြစ်နိုင်မလား။

"နတ်ဘုရားက သေဆုံးသွားပြီးသားဖြစ်လို့ ရုပ်တုကလည်း နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်တွေ ဆုံးရှုံးသွားပြီဆိုတာကို သိလျက်နဲ့ ငါက ဘာလို့ ဒီလောက် မြင့်မားတဲ့ တန်ဖိုးကို ပေးရတာလဲလို့ မင်း တွေးနေတာလား"

အမျိုးသမီးက မေးလိုက်၏။ လီရှောင်တန်၏ မျက်နှာက ပိုမို၍ ဝေခွဲမရ ဖြစ်လာသည်။ ကျိုးဟုလည်း ထိုအကြောင်းကို နားလည်ရန် ခက်ခဲနေ၏။ အမျိုးသမီး၏ မျက်ဝန်းများသည် အတိတ်မှ အကြောင်းအရာတစ်ခုခုကို ပြန်လည် အမှတ်ရနေသကဲ့သို့ ခေတ္တမျှ နူးညံ့သွားသည်။

"အလယ်ပိုင်းဒေသ စည်းလုံးညီညွတ်ပြီး လောကကြီး ငြိမ်းချမ်းနေတဲ့ အချိန်တုန်းက ရှန့်နုလို့ ခေါ်တဲ့ နတ်ဘုရားအဆင့်လက်မှုပညာရှင်တစ်ယောက်ဟာ တောင်တွေ မြစ်တွေကို ဖြတ်သန်းပြီး သဘာဝရဲ့ အဆီအနှစ်တွေကို စုဆောင်းခဲ့တယ်။ သူမဟာ လောကပြင်ပက နယ်ပယ်တွေအထိ သွားရောက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကုန်ကြမ်းတွေကို စုဆောင်းခဲ့ကာ နောက်ဆုံးမှာတော့ 'နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်း' လို့ ခေါ်တဲ့ လက်နက်ဆန်းကို သွန်းလုပ်ခဲ့တယ်"

သူမက ခဏနားပြီးမှ ဆက်ပြောသည်။

"သူတော်စင်တစ်ဦးလို ဖြူစင်တဲ့ စိတ်ထားရှိတဲ့ ရှန့်နုဟာ နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်းထဲကို ကရုဏာနဲ့ တရားမျှတမှုတွေ ထည့်သွင်းခဲ့ပြီး အဲဒါဟာ အလယ်ပိုင်းဒေသက လော့ချာနိုင်ငံရဲ့ နိုင်ငံတော်ရတနာ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ လော့ချာနိုင်ငံဟာ မကြုံစဖူး တိုးတက်စည်ကားတဲ့ ခေတ်ကာလထဲကို ရောက်ရှိခဲ့တာပေါ့။ နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်းက ပြင်ပရန်သူတွေကို ရှင်းလင်းပေးပြီး 'နတ်ဘုရားတာအိုသံစဉ်' ကလည်း နိုင်ငံအတွင်းပိုင်းကို ဟန်ချက်ညီစေခဲ့လို့ အဲဒီနိုင်ငံဟာ အတုမရှိ အင်အားကြီးမားလာခဲ့တယ်"

"နေပါဦး... အဲဒီ နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်းဆိုတာ ဒဏ္ဍာရီလာ တရားစီရင်ရေးနတ်ဘုရားကို ပြောတာလား"

ကျိုးဟုက အကြောင်းအရာကို သဘောပေါက်သွားသဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးသွားလေသည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် ဆက်စပ်မိခြင်း မရှိသော်လည်း အမျိုးသမီး ပြောပြသောအခါမှ အားလုံးကို နားလည်သွား၏။

လော့ချာနိုင်ငံတွင် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုတည်း ရှိသည်မဟုတ်ဘဲ ပြည်သူများ ကိုးကွယ်သည့် နတ်ဘုရားများမှာလည်း တစ်ပါးတည်း မဟုတ်ချေ။ သို့သော်လည်း မည်သည့်နတ်ဘုရားကမျှ တရားစီရင်ရေးနတ်ဘုရားလောက် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ကြည်ညိုခြင်း မခံရဖူးချေ။

ကျိုးဟုသည် အရက်ဆိုင်များ စျေးများတွင် ပုံပြောသူများက တရားစီရင်ရေးနတ်ဘုရားအကြောင်း ပြောပြသည်ကို ခဏခဏ ကြားဖူး၏။ ထိုပုံပြင်များသည် လူမှုအလွှာပေါင်းစုံတွင် ထင်ရှားပြီး အထူးသဖြင့် သာမန်အရပ်သားများက ပိုမိုနှစ်သက်ကြသည်။

'မြို့ဝန်ကို တရားစွဲတဲ့ ဆီကုန်သည်' နှင့် 'တတိယမင်းသားကို သတ်ခဲ့တဲ့ ပြည့်တန်ဆာ' စသည့် ထင်ရှားသော ပုံပြင်များသည် အလွန် ရေပန်းစားလှ၏။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းရာချီက လော့ချာနိုင်ငံမှ သာမန်ပြည်သူများသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝစွာ နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး အစိုးရအရာရှိများနှင့် ဆက်ဆံရလျှင်ပင် ခေါင်းမော့ရင်ကော့ နေနိုင်ခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။

ဧကရာဇ်က အညံ့ခံရန် တောင်းဆိုသော်လည်း တရားစီရင်ရေးနတ်ဘုရားကမူ ပြည်သူများကို မတ်တတ်ရပ်ခိုင်းခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် လော့ချာနိုင်ငံ၏ နိုင်ငံသားများသည် ထိုနတ်ဘုရားကို စုပြုံကိုးကွယ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုနတ်ဘုရားသည် အကြွင်းမဲ့ မျှတမှုနှင့် တရားဥပဒေစိုးမိုးမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သို့သော် ကျိုးဟု နေထိုင်ရာ နင်ဟဲခရိုင်တွင်မူ သာမန်ပြည်သူများက အရာရှိများကို တရားစွဲဆိုရန်ဟူသည် မှာ စိတ်ကူးပင် ယဉ်၍မရသောအရာ ဖြစ်၏။

အရာရှိတစ်ဦးကို အပြစ်တင်ခြင်းသည် မိဘကို သတ်ခြင်းနှင့် တူညီလှသည်။ တရားလိုများသည် ၎င်းတို့၏ အမှုများကို မကြားနာရသေးမီမှာပင် ပူပြင်းသော သံပူတံများ၊ ကြာပွတ်များဖြင့် ရိုက်နှက်ခြင်း စသည့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရလေ့ရှိသည်။

သို့သော် လော့ချာနိုင်ငံတွင် သာမန်လူများက အရာရှိများကို တရားစွဲနိုင်ရုံသာမက ပြည့်တန်ဆာများက မင်းညီမင်းသားများကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သည့် ပုံပြင်များပင် ရှိခဲ့သည်။

ထိုအထဲမှ 'တတိယမင်းသားကို သတ်ခဲ့တဲ့ ပြည့်တန်ဆာ' ပုံပြင်သည် အထူးထင်ရှား၏။ ထိုပုံပြင်တွင် နှိမ့်ချလှသော ခဝါသည်အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အလှအပက ခရီးထွက်လာသော တတိယမင်းသား၏ မျက်စိထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ တရားစီရင်ရေးနတ်ဘုရား ထိန်းသိမ်းထားသော ဥပဒေများကြောင့် မင်းသားသည် သူမကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် သိမ်းပိုက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူက ဥပါယ်တံမျဉ်း သုံးကာ သူမ၏ မိသားစုကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူမကို ပြည့်တန်ဆာအိမ် သို့မဟုတ် သီးသန့် အကျဉ်းချထားရာနေရာသို့ ရောက်ရှိအောင် တွန်းပို့ခဲ့သည်။

တစ်နေ့တွင် မင်းသားသည် အိပ်မက်ယောင်ရင်း သူ၏ လုပ်ရပ်များကို မတော်တဆ ဖွင့်ဟမိသွား၏။ ယခုအခါ ပြည့်တန်ဆာ ဖြစ်နေရရှာသော ခဝါသည်မလေးက ထိုစကားကို ကြားသွားပြီး လိုက်လံစုံစမ်းခဲ့သည်။ အမှန်တရားကို သိရှိသွားသောအခါ သူမသည် တစ်ညတွင် မင်းသားကို ဓားဖြင့် သတ်ကာ ကလဲ့စားချေလိုက်တော့သည်။

အခြားနေရာများတွင်ဆိုလျှင် ပြည့်တန်ဆာတစ်ဦးက မင်းညီမင်းသားကို သတ်ခြင်းသည် ကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခ ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့သော် သူမကို ကွပ်မျက်မည့်အချိန်တွင် ဆန်းကြယ်သောအရာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီး ဝါဆိုလလယ်တွင် ဆီးနှင်းများ ကျဆင်းလာခဲ့၏။ ကွပ်မျက်မည့်နေရာတွင် သူမ၏ သူငယ်ချင်းက သူမတွင် အပြစ်မရှိကြောင်း ကြေညာကာ တရားစီရင်ရေးနတ်ဘုရား၏ ရုပ်တုကို ပင့်ဆောင်ခဲ့သည်။

မျှတမှုနှင့် အမှန်တရားကို ကိုယ်စားပြုသော နတ်ဘုရားက ကြားဖြတ် ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သဖြင့် ထိုအမျိုးသမီးတွင် အပြစ်မရှိကြောင်း ကြေညာခံရပြီး သူမအပေါ် မတရားလုပ်ခဲ့သော အရာရှိများမှာမူ အပြစ်ပေးခံခဲ့ရသည်။

တကယ်လို့ ကျိယွမ်သာ ဤပုံပြင်ကို ကြားရလျှင် "ဒီတရားစီရင်ရေးနတ်ဘုရားက Ai စနစ်တစ်ခုနဲ့ တူလှချေကော" ဟု ချီးကျူးမိမှာ အသေအချာပင်။ အမှန်စင်စစ် လော့ချာနိုင်ငံ၏ အုပ်ချုပ်ပုံသည် Ai စနစ်၏ ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသကဲ့သို့ တူညီလှပေသည်။

"မှန်တယ်၊ နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်းကို တရားစီရင်ရေးနတ်ဘုရားလို့လည်း ခေါ်ကြတယ်"

အမျိုးသမီးက ဝမ်းနည်းသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ကြားတာကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းရာချီက လော့ချာနိုင်ငံကို အင်အားကြီးတဲ့ ရန်သူတွေ ကျူးကျော်ခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်းဟာ တိုက်ပွဲထဲမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့တယ် ဆိုတာပဲ"

ကျိုးဟုက မေးလိုက်၏။ ကျိုးဟုသည် ထိုနတ်ဘုရား၏ ပုံပြင်များကို အစောဆုံး ကြားရစဉ်က လောကရှိ တရားမျှတမှုလိုလားသူများကဲ့သို့ပင် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ရသည်။ နေရာပေါင်းစုံမှ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခံနေရသူ အများအပြားသည် ထိုနတ်ဘုရား၏ အကာအကွယ်ကို ရယူရန် အလယ်ပိုင်းဒေသသို့ သွားရောက်ရန် အိပ်မက်မက်ခဲ့ကြဖူး၏။

"မှန်တယ်"

အမျိုးသမီးက အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

"အဲဒီလက်နက်ဆန်းက ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး နတ်ဘုရားလည်း... သေဆုံးသွားခဲ့တယ်။ အဲဒီနှစ်မှာပဲ လော့ချာနိုင်ငံရဲ့ နန်းတော်က တရားစီရင်ရေးနတ်ဘုရားရဲ့ ရုပ်တုအားလုံးကို ဖျက်ဆီးဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တယ်။ ထိုရုပ်တုကို ကိုးကွယ်သူတွေကို ပြည်နှင်ဒဏ် သို့မဟုတ် သေဒဏ် ပေးခဲ့တယ်"

သူမ၏ မျက်နှာတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

"နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်း မရှိတော့တဲ့နောက် လော့ချာနိုင်ငံဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ့်ငါးနှစ်က မဟာဖုန်းအင်ပါယာထံ အညံခံခဲ့ရတယ်။ တစ်ချိန်က ကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းမိုးခဲ့တဲ့ နိုင်ငံဟာ အခုတော့ အခွန်တော်တွေ ပေးဆောင်နေရပြီ။ ရယ်စရာကောင်းတယ် မဟုတ်လား"

ကျိုးဟုသည် စိတ်မကောင်းခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာမိသည်။ လော့ချာနိုင်ငံ၏ နန်းတော် သို့မဟုတ် မှူးမတ်များထဲတွင် မည်သူမျှ ထိုနတ်ဘုရားကို အမှန်တကယ် ကြည်ညိုခဲ့ကြခြင်း မရှိဘဲ ရွှံ့ဗွက်ထဲတွင် ဒူးထောက်နေရသော သာမန်ပြည်သူများကသာ ၎င်း၏ အကာအကွယ်ကို တန်ဖိုးထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဒီရုပ်တုက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် အံ့သြဖို့ကောင်းတာလား"

လီရှောင်တန်သည် ငယ်ရွယ်သူ ဖြစ်သဖြင့် နတ်ဘုရား၏ ပျက်စီးခြင်းထက် စွမ်းအားကိုသာ အာရုံစိုက်နေမိ၏။

"နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်းရဲ့ စစ်မှန်ရုပ်တုတွေက လော့ချာနိုင်ငံမှာ မရှိသလောက် ရှားသွားပါပြီ။ ငါ့ရဲ့ ညီမလေးက အဲဒီနတ်ဘုရားကို အမြဲတမ်း ကြည်ညိုခဲ့တာ။ မင်းရဲ့ ရုပ်တုကို မြင်တော့ သူမအတွက် ငွေပြားငါးရာနဲ့ ဝယ်ပေးချင်လို့ပါ"

အမျိုးသမီးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်..."

လီရှောင်တန် တုံ့ဆိုင်းသွား၏။ ငွေပြားငါးရာဆိုသည်မှာ မတွေးဝံ့စရာ ပမာဏ ဖြစ်သည်။ သူသည် အကြံဉာဏ် ရလိုသဖြင့် ကျိုးဟုထံသို့ အလိုအလျောက် လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။

အမျိုးသမီးက သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"ထားလိုက်ပါတော့။ ဒီရုပ်တုက မင်းနဲ့ ဆုံတွေ့ခဲ့တာဆိုတော့ မင်းနဲ့ပဲ သက်ဆိုင်ပါတယ်။ ငါ မဝယ်တော့ဘူး"

နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်းသည် အတိတ်၏ အကြွင်းအကျန်တစ်ခု မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သူမ သို့မဟုတ် သူမ၏ ညီမလေးအပေါ်တွင် ထိုကဲ့သို့သော အမှတ်တရမျိုးဖြင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေလိုတော့ချေ။ လီရှောင်တန်၏ မျက်လုံးများက စိတ်ပျက်မှုကြောင့် ကုပ်သွားသော်လည်း မကြာမီပင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ တကယ်လို့ နတ်ဘုရားက ဒီလောက် စွမ်းရင် ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့် ညီမလေးကို သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးမှာပါ"

သူသည် နတ်ဘုရား သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဟူသော အမျိုးသမီး၏ စကားကို မေ့လျော့နေခြင်း သို့မဟုတ် ဂရုမစိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ကျိုးဟုက ထိုကောင်လေး၏ အကောင်းမြင်စိတ်ကို ကြည့်ကာ အသာအယာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

အမျိုးသမီး ထွက်ခွာသွားသောအခါ ကျိုးဟုက သူမ၏ နောက်မှ အမြန် လိုက်သွားခဲ့၏။

"ခွင့်ပြုပါဦး... ခင်ဗျားက တကယ်ပဲ လက်နက်သခင်တစ်ယောက်လား"

"ဟုတ်တယ်"

သူမက တိုတိုတုတ်တုတ် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ဘာလို့ တိမ်နီရွာကို လာရတာလဲ"

ကျိုးဟုက သတိထားကာ မေးလိုက်၏။

"ဒါက မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး"

သူမ၏ အေးစက်သော အမူအရာက သူ့ကို စကားဆက်မပြောနိုင်အောင် တားဆီးလိုက်သည်။ ကျိုးဟုသည် အေးစက်သော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ ဤလက်နက်သခင်သည် သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ချေ။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နင်ဟဲခရိုင်ရဲ့ မှုခင်းအရာရှိတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော် သတိပေးရပါလိမ့်မယ်။ မကြာသေးခင်က တိမ်နီရွာမှာ ထူးဆန်းတဲ့ သေဆုံးမှုတွေ ဖြစ်ပွားနေပြီး အဲဒါက ဝိညာဉ်မှင်စာတွေနဲ့ သက်ဆိုင်နေနိုင်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး သတိထားပါ..."

"ဒီမှာရှိတဲ့ ရေနဲ့ အစားအစာတွေကို သတိထားရမယ် ဟုတ်လား"

သူမက ကြားဖြတ်ပြောရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

"ခင်ဗျား သိနေပြီလား"

ကျိုးဟုက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်မိသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြန်လည် ရှင်သန်လာ၏။

သူမသည် ရွာကို ကယ်တင်မည့်သူများ ဖြစ်နိုင်မလား။

"ငါ့အပေါ်မှာ မျှော်လင့်ချက် မထားပါနဲ့။ ငါက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ဝိညာဉ်မှင်စာတွေကို လာသတ်တာပဲ။ တကယ်လို့ အခြေအနေက ငါ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ထက် ကျော်လွန်နေရင် ငါ့အသက်ကို အလဟဿ အဆုံးရှုံးခံမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီဝိညာဉ်မှင်စာက... ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ သက်စောင့်လက်နက်နဲ့တောင် မလုံလောက်နိုင်ဘူး"

လက်နက်သခင်များ ကိုင်တွယ်သော လက်နက်များကို အမျိုးအစားနှစ်မျိုး ခွဲခြားထား၏။ တစ်မျိုးမှာ သာမန်လက်နက်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ရိုးရှင်းပြီး သာမန်စည်းတံဆိပ်ခတ်၍ အသုံးပြုနိုင်သည်။ အခြားတစ်မျိုးမှာမူ သက်စောင့်ဝိဉာဥ်လက်နက်ဖြစ်၏။ ဤကဲ့သို့သော လက်နက်သည် လက်နက်သခင်နှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေပြီး လက်နက်သခင်နှင့်အတူ အဆင့်တိုးတက်လာနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း သက်စောင့်ဝိဉာဥ်လက်နက်ရှိသော လက်နက်သခင်များသည် သာမန်လက်နက်သခင်များထက် အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ပိုမိုခဲယဉ်းလှ၏။ ၎င်းတို့သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆင့်မြှင့်တင်ရုံသာမ မိမိတို့လက်နက်ကိုပါ အဆင့်မြှင့်တင်ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျိုးဟုသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အလွန် ဝမ်းသာသွား၏။

"စီနီယာ... တကယ်လို့ တစ်ခုခု လိုအပ်တာရှိရင် ကျွန်တော် ကျိုးဟုကိုသာ ရှာလိုက်ပါ၊ ကျွန်တော် တတ်နိုင်သမျှ ကူညီပေးပါ့မယ်"

---

ညက မှောင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ညမှောင်မှောက်ထဲတွင် လူရိပ်နှစ်ခု လှုပ်ရှားနေပြီး တစ်ဦးက အရပ်ရှည်ကာ ငယ်ရွယ်သော်လည်း အခြားတစ်ဦးကမူ ခါးကုန်းနေသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ကျိယွမ်က လက်ခုပ်တီးရင်း တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်ခိုင်ရွှမ်းတဲ့လား.. အဲဒီကောင်က ဘယ်သူလဲ"

ခါးကို ညွတ်ထားသော ချန်ခန်းပေါင်က သူ၏ နောက်မှနေ၍ ပြန် ဖြေလိုက်သည်။

"သေချာမသိပါဘူး သခင်၊ ဒါပေမဲ့ ဟွမ်ယန်ရှို့ရဲ့ ပြောပြချက်အရဆိုရင်တော့ ပြည်နယ်မြို့တော်က လူတစ်ယောက်လို့ သိရပါတယ်"

လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းအတွင်း ကျိယွမ်၏ စွမ်းအားက သိသာစွာ တိုးတက်လာခဲ့၏။ ကလဲ့စားချေခြင်းဟူသည် အေးစက်စွာ တည်ခင်းရသော ဟင်းပွဲတစ်ခွက် ဖြစ်သည်ဟု ကျိယွမ်က တွေးမိသည်။

အမှောင်ကို အကာအကွယ်ယူကာ သူနှင့် ချန်ခန်းပေါင်တို့သည် ဟွမ်မိသားစု၏ အိမ်ရာထဲသို့ ခိုးဝင်ခဲ့ကြပြီး ဟွမ်ယန်ရှို့ကို ဖမ်းဆီးခဲ့ကြ၏။ ထိုသူ့ထံမှတစ်ဆင့် ကျိယွမ်သည် မိမိအား ဒုက္ခပေးခဲ့သူမှာ ဝမ်ခိုင်ရွှမ်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

"ဒီဂိမ်းက တကယ်ပဲ ထောင်ချောက်တွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆင်ထားတာပဲ"

ကျိယွမ်က တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။ သူသည် အကြောင်းပြချက်အချို့ကို တွေးတောမိပြီး ဖြစ်သည်။

ပထမအချက်အနေဖြင့်၊ ရှန်မိသားစု၏ အိမ်ပါသားမက်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အတွက် ကျိယွမ်၏ ဇနီးသည်မှာ အလွန် လှပလှသဖြင့် အခြားသူများ၏ မနာလိုမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ဝမ်ခိုင်ရွှမ်းသည် သူမ၏ အလှအပအပေါ် မနာလိုဖြစ်ရုံမျှဖြင့် ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ရန် လုံလောက်လှ၏။

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့်၊ ကျိယွမ်၏ မိဘများသည် ကျွမ်းကျင်သော လက်နက်လက်မှုပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် တန်ဖိုးရှိသော ရတနာအချို့ကို ချန်ထားခဲ့ကြသည်။ ထိုပိုင်ဆိုင်မှုများသည် ဝမ်ခိုင်ရွှမ်း၏ လောဘစိတ်ကို နှိုးဆွပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤအကြောင်းပြချက် နှစ်ခုစလုံး ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူ့အပေါ် ဆင်ခဲ့သော ထောင်ချောက်က အဓိပ္ပာယ်ရှိသွားတော့သည်။

"အခု သူ့ကို ရှင်းပြီးပြီဆိုတော့ အန်ရှန်းတည်းခိုခန်းဆီ သွားကြစို့"

ကျိယွမ်က စဉ်းစားရင်း ပြောလိုက်သည်။

ကျိယွမ်သည် ဘိုးဘွားများအား ပူဇော်ရန်အတွက် နင်ဟဲခရိုင်သို့ ပထမဆုံး ပြန်လာစဉ်က ရှန်မိသားစုသည် သူ့ထံသို့ အစေခံတစ်ဦးကို ထည့်ပေးခဲ့၏။ အခုအချိန်က ထိုအစေခံကို ရှာဖွေပြီး ရှန်မိသားစုထံသို့ စာတစ်စောင် ပေးပို့ခိုင်းရမည့် အချိန်ဖြစ်သည်ဟု သူတွေးမိသည်။ ကျိယွမ်သည် မိမိ၏ အခြေအနေများကို ဇနီးဖြစ်သူအား အကုန်အစင် မသိစေလိုချေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူမက ဒေါသတကြီးဖြင့် ကွာရှင်းနိုင်လေ၏။

ရှန်မိသားစု၏ သားမက်ရာထူးမရှိတော့ပါက ကျိယွမ်အနေဖြင့် မိမိ၏ ဇာတ်ကောင်နေရာကို မည်သို့ ဆက်လက် သရုပ်ဆောင်နိုင်တော့မည်နည်း။

ယောက္ခမ၏ ခြေထောက်ကို ဆေးပေးရသည့် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အလုပ်မျိုးကို လုပ်ရလျှင်ပင် သူသည် ရှန်မိသားစု၏ သားမက်အဖြစ် အမူအရာကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားရဦးမည် ဖြစ်သည်။ အရူးဂေဟာသို့ မပို့ခံရမီက ကျိယွမ်နှင့် ထိုအစေခံတို့သည် အန်ရှန်းတည်းခိုခန်းတွင် တည်းခိုခဲ့ကြဖူး၏။

ညက မှောင်မိုက်နေသော်လည်း အချိန်က စောသေးသည်။

"သခင်... ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာကို မီးရှို့လိုက်ရမလား"

ချန်ခန်းပေါင်က ရုတ်တရက် အကြံပြုလိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့ လူတစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့ပြီးပြီဆိုတော့ မီးရှို့လိုက်ရင် သဲလွန်စ ပျောက်သွားတာပေါ့"

ကျိယွမ်က ခေါင်းကို ပြတ်ပြတ်သားသား ခါယမ်းလိုက်၏။

"အကြောင်းမဲ့ လူသတ်တာတွေ၊ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ဖျက်ဆီးတာတွေ မလုပ်ရဘူး။ အဲဒါက ကြီးမားတဲ့ ပြစ်မှုပဲ"

ချန်ခန်းပေါင်က တွေးတောနေဟန်ဖြင့် တည်ကြည်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အဲဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ တွေးမနေဘဲ ဝိညာဉ်မှင်စာတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ပိုကောင်းတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုကိုပဲ မင်း စဉ်းစားစမ်းပါ။ ငါ တိုက်ခိုက်နေတဲ့အချိန်မှာ မင်းက အဲဒီကောင်တွေကို ဖမ်းထားပေးရုံနဲ့တင် အမြဲတမ်း အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျိယွမ်၏ စကားက မှန်ကန်လှ၏။

တကယ်လို့ ၎င်းတို့သည် အလွန်အင်အားကြီးမားသော ဝိညာဉ်မှင်စာတစ်ကောင်နှင့် ဆုံတွေ့ရလျှင် ချန်ခန်းပေါင်က ထိုကောင်ကို မဖမ်းထားနိုင်ပါက ဘာဖြစ်သွားမည်နည်း။

အခုအချိန်တွင် ကျိယွမ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်က လုံလောက်ခြင်း မရှိသေးချေ။ ချန်ခန်းပေါင်က ထိုအကြောင်းကို သေချာ စဉ်းစားတေသည်။

"ကျွန်တော်က ဝိညာဉ်မှင်စာတွေအကြောင်း ကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်ပေမဲ့ ကျွန်တော့်အမြင်အရဆိုရင်တော့ အဲဒီကောင်တွေ အနားကို ရောက်လာတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့ဘက်က အန္တရာယ်မပြုဘူးဆိုတာပြဖို့ ချိုချိုသာသာလေးပြုံးပြသင့်တယ်။ အဲဒီကောင်က စိတ်အေးသွားပြီဆိုရင်တော့ သူ့ခေါင်းကို အသာအယာ ပွတ်ပေးလို့ရတယ်။ ဝိညာဉ်မှင်စာ အများစုက အဲဒီလိုမျိုး လုပ်တာကို သဘောကျပုံရတယ်၊ အဲဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့က..."

"သူ့ကို သတ်ပစ်ဖို့လား"

ကျိယွမ်က ကြားဖြတ် မေးလိုက်၏။

"တကယ်လို့ အဲဒီကောင်က ငါ့တို့ကို အရင် တိုက်ခိုက်ရင်ကော"

"အဟမ်း... ကျွန်တော်က ကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်တော့ ကျွန်တော့်အစီအစဉ်မှာ အားနည်းချက်အချို့ ရှိနိုင်တာပေါ့"

ချန်ခန်းပေါင်က ချောင်းဆိုးရင်း အိုးတိုးအမ်းတမ်း ဝန်ခံလိုက်သည်။ ကျိယွမ်က မတတ်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"မင်း လောလောဆယ်တော့ အဲဒီကောင်တွေကိုပဲ ဆက်ဖမ်းထားပေးပါ။ မင်းက စင်းတီတုံးဖြစ်ပြီး ငါက ဓားပဲ၊ အခု ငါတို့မှာ လိုနေတာက စားဖိုမှူးတစ်ယောက်ပဲ"

ဇာတ်ကောင်အလိုက်သရုပ်ဆောင်ရမည့်ဂိမ်းတာဝန်က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖိစီးနေဆဲ ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ အခန်းကဏ္ဍကို အောင်မြင်စွာ ထမ်းဆောင်နိုင်ပါက ကြီးမားသော ဆုလာဘ်များ ရရှိလိမ့်မည် ဖြစ်သဖြင့် သူက မျှော်လင့်နေမိ၏။

"ဘာစားဖိုမှူးလဲ သခင်၊ ဒီအစေခံအိုကြီးအတွက် ချက်ပြုတ်ပေးမလို့လား"

ချန်ခန်းပေါင်က စားစရာကိုသာ အမြဲတမ်း အာရုံစိုက်နေသူ ဖြစ်သဖြင့် နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"မြို့ကို ပြန်ရောက်ရင် အဲဒီအကြောင်းကို ရှင်းကြတာပေါ့"

ကျိယွမ်က အစီအစဉ်များ ချမှတ်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ လက်ရှိတွင် အရေးကြီးဆုံး ကိစ္စမှာ သူ၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန် ဖြစ်၏။ သူ၏ စွမ်းအား တိုးတက်လာပါက သူ၏ ဇာတ်ကောင်အလိုက်သရုပ်ဆောင်မှုကို ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ စီစဉ်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ အခြေအနေအရ ကျိယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေမှာ ဓားတစ်စင်းဟု ပြောရန်ပင် ခဲယဉ်းလှသဖြင့် ထိရောက်စွာ သရုပ်ဆောင်ရန် ကြိုးပမ်းမှုများမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မကြာမီပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် အန်ရှန်းတည်းခိုခန်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြ၏။ တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်သည် ကျိယွမ်ကို မှတ်မိသွားသဖြင့် ရုတ်တရက် ထိတ် လန့်သွားသည်။

"ကျိ... သခင်လေးကျိ မဟုတ်လား"

သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ကျိယွမ်သည် ယခင်က သူ ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော သူနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေ၏။ ကျိယွမ်၏ ရုပ်ရည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံ ပြောင်းလဲသွားရုံသာမက သူ၏ အငွေ့အသက်မှာလည်း လုံးဝ ခြားနားသွားခဲ့သည်။ တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်သည် သူ့ကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုပြီးမှသာ ထိုသူမှာ ကျိယွမ်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့၏။

ကျိယွမ် အရူးဂေဟာသို့ ခေတ္တမျှ ရောက်ရှိသွားသည့် သတင်းမှာ လူသိရှင်ကြား မဖြစ်ခဲ့သဖြင့် တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်အနေဖြင့် အသေးစိတ်ကို မသိရှိသေးချေ။

"လောင်ကျန့်ဘယ်မှာလဲ၊ သူ ဘာလို့ ဒီမှာ မရှိတာလဲ"

ကျိယွမ်က အေးစက်စွာ မေးလိုက်၏။ ဘိုးဘွားများအား ပူဇော်ရန် နင်ဟဲခရိုင်သို့ ပြန်လာစဉ်က သူ့ကိုကူညီရန် စေလွှတ်ခြင်းခံရသော ရှန်မိသားစု၏ အစေခံ လောင်ကျန့်သည် သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျန့်ရဲ ထွက်သွားပါပြီ"

တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က အမြန် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ထွက်သွားပြီ ဟုတ်လား"

"သခင်လေးဟွမ်က မင်းကို ခရီးထွက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်တဲ့နေ့ ညနေခင်းမှာတင် ကျန့်ရဲက အခန်းအပ်ပြီး ထွက်သွားတာပါ"

ကျိယွမ်၏ မျက်နှာက တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

"ငါ့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကော"

"ကျန့်ရဲက မင်းရဲ့ ပစ္စည်းအားလုံးကို ယူသွားပါတယ်"

တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က ကျိယွမ်အနေဖြင့် တည်းခိုခန်းကို သူခိုးဟု သံသယဝင်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ပျာပျာသလဲ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အဲဒီလိုလား"

ကျိယွမ်က ဂရုမစိုက်သော လေသံဖြင့် တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

"သခင်... အဲဒီလောင်ကျန့်က သခင့်ကို သစ္စာဖောက်လိုက်တာပဲ"

ချန်ခန်းပေါင်က ​ကောက်ချက်ချသည်။

"သခင် အရူးဂေဟာထဲကို ပို့ခံလိုက်ရတာတောင် သူက လာမကြည့်တဲ့အပြင် စုံစမ်းတာလည်း မလုပ်ဘူး။ သူက ထွက်ပြေးသွားတာ။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်သာဆိုရင်တော့ အဲဒီအရူးဂေဟာကို ဝင်စီးပြီး သခင်ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ကယ်ထုတ်မှာ"

ချန်ခန်းပေါင်က မိမိ၏ သစ္စာရှိမှုကို ပြသရန်အတွက် ကျိယွမ်၏ အနားသို့ ကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ ကျိယွမ်က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်လိုက်ပြီးမှ တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။

"ငါတို့အတွက် အထူးခန်း နှစ်ခန်း ပြင်ပေးပါ"

"ချက်ချင်း ပြင်ပေးပါ့မယ်"

--------

ထိုအချိန်တွင် ဟွမ်မိသားစု၏ အိမ်ရာ၌ ကျိုးဟုက မျက်မှောင်ကြုတ်နေမိသည်။

ဟွမ်ယန်ရှို့ သေဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။ သို့သော် မည်သူက သတ်ခဲ့မှန်း မသိရပါ။

လင်းချင်းဟဲသည် သူ၏ ရာထူးအသစ်အတွက် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် အခုအချိန်တွင် ကျိုးဟုသည် မှုခင်းအရာရှိကြီးအဖြစ် တာဝန်ယူထားရ၏။ ဟွမ်ယန်ရှို့ အသတ်ခံရမှုသည် အရူးဂေဟာမှ သေဆုံးမှုများ ၊ တိမ်နီရွာမှ ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များနှင့်အတူ နင်ဟဲခရိုင်ရှိ စိုးရိမ်ပူပန်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"အရာရှိကျိုး... တရားခံက ဘယ်သူလဲ"

ဟွမ်မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်အကြီးအကဲက ဖြူဆွတ်နေသော ဆံပင်များနှင့် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် မေးလိုက်၏။ သူ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"သက်သေတွေအရဆိုရင်တော့ လူသတ်သမားဟာ... လက်နက်သခင်တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်"

ကျိုးဟုက မယုတ်မလွန် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲဟွမ်... မင်းရဲ့ မြေးဖြစ်သူက မကြာသေးခင်က ဘယ်သူ့ကိုများ ရန်စခဲ့တာမျိုး ရှိသေးလဲ"

ခေါင်းဆောင်အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာက ခေတ္တမျှ တင်းမာသွားပြီးမှ အမြန် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

"မရှိပါဘူး၊ ငါ့မြေးက ကြင်နာတတ်ပြီး သူတော်စင်တစ်ယောက်လို စိတ်ထားရှိသူပါ။ သူက ဘယ်သူ့ကို ရန်စမှာလဲ"

"အကြီးအကဲဟွမ်... ခင်ဗျား ကျုပ်ကို တစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားတာ ရှိလား"

ကျိုးဟု၏ သံသယစိတ်က ပိုမို ကြီးမားလာခဲ့သည်။ အရူးဂေဟာ ကိစ္စနှင့် ဟွမ်ယန်ရှို့ သေဆုံးမှု နှစ်ခုစလုံးက ကျိယွမ်နှင့် ဆက်စပ်နေပုံရ၏။

အဲဒါက... ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

"ဒီအမှုကို... ငါတို့ ဆက်ပြီး မလိုက်တော့ဘူး။ ငါ့မြေးက ရုတ်တရက် ဖျားနာပြီး ဆုံးသွားတာပဲ"

အကြီးအကဲက တည်ငြိမ်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။ ကျိုးဟုသည် အတွေးများ စွာဖြင့် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး နှုတ်ဆိတ်သွား၏။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလယ်ပိုင်းဒေသမှ တရားစီရင်ရေးနတ်ဘုရားအကြောင်းကိုပင် ပြန်တွေးမိသည်။

တကယ်လို့ ထိုကဲ့သို့သော မျှတမှုမျိုးသာ ရှိနေသေးလျှင်... အခြေအနေများက ကွဲပြားသွားနိုင်ပေသည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော် ခွင့်ပြုပါဦးမယ်"

ကျိုးဟုက နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာခဲ့၏။ မကြာမီပင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော အဘွားအိုတစ်ဦးသည် ဟွမ်မိသားစု၏ ခန်းမထဲသို့ လှမ်းဝင်လာခဲ့သည်။

"ရှီဖန်... ငါ့သားလေး သေသွားတာကို မင်းက လူသတ်သမားကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားတော့မလို့လား"

မိသားစုခေါင်းဆောင်ဟွမ်ရှီဖန်က သူမဘက်သို့ ဒေါသတကြီး လှည့်ကာ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်သည်။

"ဒါ နင့်ရဲ့ အပြစ် မဟုတ်ဘူးလား။ ယန်ရှို့ကို ဝမ်ခိုင်ရွှမ်းနဲ့ မပတ်သက်ဖို့ ငါ နင့်ကို အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ နင်က နားမထောင်ခဲ့ဘူး။ ငါတို့ ဟွမ်မိသားစုက လက်နက်သခင်တွေရဲ့ မိသားစုတွေကို ယှဉ်နိုင်မယ်လို့ နင်ထင်နေတာလား"

အမျိုးသမီးက ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားရင်း မှင်တက်သွားရသည်။

"ငါ့...ငါ့သားလေး..."

"ဒီကိစ္စက ဒီမှာတင် ပြီးပြီ"

ဟွမ်ရှီဖန်က အေးစက်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။

သူသည် ရှန်မိသားစုထံသို့ လျော်ကြေးငွေများ ပေးဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ ဟွမ်ယန်ရှို့ သေဆုံးမှုနှင့် ပတ်သက်၍မူ ကလေးက အသုံးမကျသဖြင့် မိဘက အပြစ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟုသာ အကြောင်းပြရန် စီစဉ်လိုက်တော့သည်။

----------