အခန်း (၂၆၉-၂၇၀)

အခန်း ၂၆၉: လူငယ်လေး...ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်က ဆင်းသက်မလာနိုင်ဘူးလို့ မင်း လောင်းကြေးထပ်နေတာလား

ကြယ်တာရာမြစ်အတွင်းတွင် မြေ၊ ရေ၊ မီး နှင့် လေ တို့ တလိမ့်လိမ့်ထနေပြီး ကမ္ဘာဖန်တီးမှု၏ မြင်ကွင်းများက အဆက်မပြတ် ပြန်လည်၍ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။

သူ၏လက်ချောင်းကို ဓားတစ်လက်အလား အသုံးပြုကာ သူ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်မည့် လက်ချောင်းတိုက်ခိုက်မှု ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ညွှန်ပြလိုက်၏။

"ဖရိုဖရဲ... ကောင်းကင်ဖွင့်လှစ်ခြင်း လက်ချောင်း "

လက်ချောင်းပုံရိပ်ယောင်နှစ်ခုက ဟင်းလင်းပြင်တွင် တိတ်တဆိတ် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားသည်။

ပေါက်ကွဲမှု မရှိသည့်အပြင် နောက်ဆက်တွဲ သက်ရောက်မှုလည်း မရှိချေ။

အချင်းဆယ်ကျန်းခန့်ရှိသော အကြွင်းမဲ့ အမှောင်ထု ဧရိယာတစ်ခုသာ တိုက်ခတ်မိသည့်နေရာတွင် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် လုံးလုံးလျားလျား ကွဲပြားခြားနားသော မဟာတာအို ဥပဒေသနှစ်ခုက အလွန်ရှေးဦးကျပြီး အခြေခံအကျဆုံး တိုက်ခတ်မိမှုနှင့် ရုန်းကန်မှုတွင် ပါဝင်နေသည့်အလားပင်။

ဝှစ်....

အမှောင်ထုဧရိယာ၏အစွန်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်စတစ်စအလား ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး ထိုအရာ၏နောက်ရှိ ထူးဆန်းသော ဟင်းလင်းပြင်လှိုင်းထန်မှုကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် အချိန်သည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားပြီး တစ်ခါတစ်ရံ အဆတစ်သောင်း အရှိန်မြှင့်ကာ တစ်ခါတစ်ရံ လုံးလုံးလျားလျား ရပ်တန့်သွားပေ၏။

အသက်သုံးရှိုက်စာခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်...

ဘုန်း...

အမှောင်ထုဧရိယာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

စူးချန်ကဲ နောက်သို့ ခြေလှမ်းသုံးလှမ်းခန့် ယိမ်းယိုင်သွားသည်။ သူ၏ခြေလှမ်းတိုင်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော အမှတ်အသားတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်ပြားများ အမှုန်အမွှားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေ၏။

သူ၏လက်ချောင်းထိပ်ရှိ သေးငယ်သော ဖရိုဖရဲ ကြယ်တာရာမြစ်သည် သိသာထင်ရှားစွာ မှေးမှိန်သွားသော်လည်း ပျောက်ကွယ်မသွားချေ။

သို့သော် ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်၏ ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ်မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော လက်ချောင်း တိုက်ခိုက်မှုတွင် စုစည်းနေသည့် ဖျက်ဆီးခြင်းတာအို စိတ်ဆန္ဒကမူ လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ပထမဆုံး ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုက တကယ်ကြီး သရေကျသွားတာလား...

"သူ ကာကွယ်လိုက်နိုင်တာလား...အစ်ကိုစူးက ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်ရဲ့ ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ်က ထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ တာအိုဖျက်ဆီးခြင်း လက်ချောင်းကို ကာကွယ်လိုက်နိုင်တာလား "

ကျန်းချီလီ မှင်တက်သွားသည်။

"မဟုတ်ဘူး... ကာကွယ်ရုံတင် မဟုတ်ဘူး..."

ဝမ်တန်သည် သူ၏ သိုင်းပညာတာအို ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံးဖြင့် စူးချန်ကဲ၏လက်ချောင်းထိပ်မှ မပျယ်လွင့်သေးသော ဖရိုဖရဲ ကြယ်တာရာမြစ်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏အသံက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြောင့် ခြောက်ကပ်နေသည်။

"သူက သင်ယူနေတာပဲ.... သူက ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်ရဲ့ တာအိုနည်းစနစ်နဲ့ မွေးရာပါ ဖရိုဖရဲ မဟာတာအိုကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေတာ...အစ်ကိုစူးက မွေးရာပါ ဖရိုဖရဲ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ပဲ "

ဤစကားများကို ပြောဆိုလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ကျန်းချီလီသည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် နေရာတွင် အေးခဲတောင့်တင်းသွားပြီး မှင်တက်သွားခဲ့လေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံတွင်...

စူးချန်ကဲကဲ့သို့ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်က သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်သည့်အတွက် ဒေါသထွက်သွားသည့်အလား ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်၏ ငွေရောင် လအလား မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် အလွန်အမင်း ပို၍အေးစက်လာသည်။

သူသည်က လက်ချောင်းတစ်ချောင်းတည်းကို အသုံးမပြုတော့ဘဲ လက်နှစ်ဖက်လုံးကို လှုပ်ရှားကာ ရှေးဟောင်းဆန်ပြီး ရှုပ်ထွေးသော လက်စည်းသင်္ကေတတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်၏။

ထိုလက်စည်းသင်္ကေတ ဖွဲ့စည်းသွားသည်နှင့် လောကကြီးတစ်ခုလုံး၏ ဥပဒေသများအားလုံး မွှေနှောက်ခံလိုက်ရပုံရသည်။

"လေ..."

တိုးညှင်းသော ရေရွတ်သံတစ်သံနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ်၌ လေမည်းများက ဗလာနတ္တိမှ မွေးဖွားလာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သာမန်လေမည်းများ မဟုတ်ဘဲ ဖျက်ဆီးခြင်း၊ ဖြတ်တောက်ခြင်းနှင့် ဆွေးမြေ့ခြင်းဟူသော မဟာတာအိုသုံးခု ပါဝင်သည့် ဖရိုဖရဲ လေမည်းများပင်။

ထိုလေမည်းများ ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် ဟင်းလင်းပြင်သည် မရေမတွက်နိုင်သော အပိုင်းအစများအဖြစ် ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံလိုက်ရပေ၏။

"မီး...."

နောက်ထပ် စကားလုံးတစ်လုံးနှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင် တွင် အရောင်အသွေး ကင်းမဲ့ပြီး ကြည်လင်သော မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းလာသည်။ ဤသည်မှာ ဥပဒေသများကို ပြာချနိုင်ပြီး မဟာတာအိုများကို အရည်ပျော်စေနိုင်သည့် တာအိုမီးတောက်ပင်။

ထိုမီးတောက်များ ဖြတ်သန်းသွားသောနေရာတွင် အလင်းရောင်ပင်လျှင် ဗလာနတ္တိအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားသည်။

"မိုးကြိုး....."

တတိယစကားလုံး ကျဆင်းသွားသည်နှင့်အမျှ ဗလာနတ္တိမှနေ၍ အနက်ရောင်မိုးကြိုးများ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်များကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် ကံကြမ္မာကို ဖြတ်တောက်ရန် အထူးပြုထားသော စိတ်ဝိညာဉ် ဖျက်ဆီးခြင်း နတ်ဘုရားမိုးကြိုးပင်။

ဤမိုးကြိုးလှိုင်းသည် တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း စောင့်ကြည့်နေသူများအားလုံး၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် များတွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး သူတို့၏အရင်းအမြှစ်များမှ ဖျက်ဆီးခံရတော့မည့်အလားပင်။

လေ၊ မီး နှင့် မိုးကြိုးဟူသော သုံးဆကပ်ဘေးများသည် အစဉ်လိုက် ဆင်းသက်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ တပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လောကကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသော ဖျက်ဆီးခြင်းနယ်ပယ်တစ်ခု အဖြစ် ယှက်နွယ်ကာ စူးချန်ကဲအပေါ်သို့ ဖိနှိပ်လာသည်။

ဤသည်မှာ အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းခေတ် အတွင်း၌ ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်သော တာအိုဖြတ်တောက်ခြင်း ဘုရင်များကို တရားစီရင်ရန်သာ အသုံးပြုခဲ့သည့် ကပ်ဘေးသုံးပါး မဟာဘေးဒုက္ခပင်။

"သူက တကယ်ပဲ မွေးရာပါ ဖရိုဖရဲ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ပဲ... ငါ ဘယ်တုန်းကမှ သတိမထားမိခဲ့ဘူး...သူက ဒီလောက်ထိ အချိန်အကြာကြီး ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီကပ်ဘေးသုံးပါးက အတူတူ ရောက်လာတာ... ဒါက သူကို တကယ်ကြီး လုံးဝဖယ်ရှားပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပဲ "

အားချီ၏အသံတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေ၏။

နင်ဖူယောင်၏မျက်နှာ ဖြူရော်နေပြီး သူမက အပြင်သို့ ပြေးထွက်ရန် ဟန်ပြင်သော်လည်း အားချီက သူမကို အသည်းအသန် ဟန့်တားထားလေသည်။

"အရှင်မ....အရှင်မ အဲ့ဒီလို လုပ်လို့ မရဘူး...တကယ်လို့ အရှင်မသာ ဒီလို ကပ်ဘေးဒုက္ခမျိုး ထဲကို ဝင်သွားရင် အရှင်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့စိတ်ဝိညာဉ်က ချက်ချင်းဖျက်ဆီးခံရလိမ့်မယ် "

ဤလောကကြီးကို ဖျက်ဆီးတော့မည့်အလား သုံးဆ ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်၌ စူးချန်ကဲ၏မျက်လုံးများတွင် ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော တိုက်ခိုက်လိုခြင်း စိတ်ဆန္ဒတစ်ရပ်က ပွင့်အံ့ထွက်လာသည်။

သူ၏အရှိန်အဝါက နောက်ဆုတ်မည့်အစား ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး မြင့်တက်လာပေ၏။

ဖရိုဖရဲကြာပန်းစိမ်းသည် သခင်ဖြစ်သူ၏တိုက်ခိုက်လိုခြင်းစိတ်ဆန္ဒကို အာရုံခံမိပုံရကာ ကြာရွက်လေးဆယ့်ကိုးရွက်မှ ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော တောက်ပသည့် အလင်းရောင်များ တပြိုင်နက်တည်း ပွင့်အံ့ထွက်လာသည်။

ကြာပန်းစင်မြင့်၏ အထက်တွင် ဖရိုဖရဲချီကို ဝေဝါးစွာ ပွေ့ဖက်ထားသော မှုန်ဝါးသည့် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုပင်လျှင် ဖြတ်သန်း လင်းလက်သွားသည်။

စူးချန်ကဲက သူ၏လက်များကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဖရိုဖရဲ မူလအစက ရူးသွပ်စွာ လှည့်ပတ်နေပြီး ကြာပန်းစိမ်းနှင့် ပဲ့တင်ထပ်နေပေ၏။

သူသည် ရန်သူကို လက်ချောင်းတိုက်ကွက်ဖြင့် ရင်မဆိုင်တော့ဘဲ သူ၏လက်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှုပ်ရှားကာ ဟင်းလင်းပြင်တွင် နက်နဲသိမ်မွေ့ပြီး ခန့်မှန်း၍မရနိုင်သော လမ်းကြောင်းများကို ရေးဆွဲလိုက်သည်။

သူ၏လှုပ်ရှားမှုများအပြီးတွင် အရာအားလုံး ပါဝင်ပုံရသည့် မှုန်ဝါးသော ဖရိုဖရဲ ကြယ်တာရာ မြေပုံတစ်ခု က သူ၏ရှေ့တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြန့်ကျက်လာခဲ့သည်။

ကြယ်တာရာမြေပုံအတွင်းတွင် ကြယ်များ မရှိဘဲ ဖန်တီးခြင်းနှင့်ပျက်စီးခြင်းကို ဖြတ်သန်းနေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ကမ္ဘာငယ်လေးများ ရှိနေသည်။

ကမ္ဘာငယ်တချို့က လေမည်းထဲတွင် ကွဲအက်သွားကာ တချို့က တာအိုမီးတောက်ထဲတွင် နီဗားနားကို ဖြတ်သန်းကြ၏။ ကမ္ဘာငယ်တချို့ကမူ နတ်ဘုရား မိုးကြိုးထဲတွင် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည်။ ဖန်တီးခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းက လည်ပတ်နေပြီး ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းက အဆုံးမရှိ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

"ဖရိုဖရဲ... လောက ဖန်တီးခြင်းမြေပုံ "

ဤသည်မှာ သူ့မွေးရာပါ ဖရိုဖရဲ ခန္ဓာကိုယ်၏ ထူးခြားသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်ပြီး သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး သတ်ဖြတ်ခြင်း လှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်ပင်။

စူးချန်ကဲက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကမ္ဘာများစွာ၏ ဖန်တီးမှုနှင့်ပျက်စီးမှု ပါဝင်သော သူ၏ရှေ့ရှိ ဖရိုဖရဲ ကြယ်တာရာမြေပုံကို သူ့ထံ ဖိနှိပ်လာသော ကပ်ဘေး သုံးပါး မဟာဘေးဒုက္ခဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ တွန်းပို့လိုက်၏။

"ဘုန်း..."

ဤတစ်ကြိမ် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုက နောက်ဆုံးတွင် လောကကြီးကို တုန်ခါစေမည့် မြည်ဟီးသံကြီးနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

လေမည်းများသည် ကြယ်တာရာမြေပုံကို ဖြတ်တောက်လိုက်သော်လည်း မြေပုံအတွင်းရှိ ဖန်တီးခြင်း နှင့်ပျက်စီးခြင်းကို ဖြတ်သန်းနေသော ကမ္ဘာငယ်များ ကြောင့် အဆက်မပြတ် ဝါးမျိုခြင်းခံလိုက်ရသည်။ တာအိုမီးတောက်သည် ကြယ်တာရာမြေပုံကို လောင်ကျွမ်းစေသော်လည်း ထိုအရာအတွင်းရှိ ကမ္ဘာငယ်များ၏ နီဗားနားမီးတောက်ကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး ကြယ်တာရာမြေပုံကို ပို၍ပင် တောက်ပလာစေခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားမိုးကြိုးသည် ကြယ်တာရာမြေပုံ ကို ရိုက်ခတ်သွားသော်လည်း ဖရိုဖရဲချီများက ကမ္ဘာငယ်လေးကို ဖန်တီးပြီး အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံကာ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းကို ပြောင်းလဲဖန်တီးလိုက်၏။

ကပ်ဘေးသုံးပါး မဟာဘေးဒုက္ခသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း စူးချန်ကဲက ကမ္ဘာများ၏ ဖန်တီးမှု၊ ပျက်စီးမှုနှင့် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းတို့ကို ဖန်တီးရန် ဖရိုဖရဲမဟာတာအိုကို သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထိုကြောင့် သူသည် အခြေခံအားဖြင့် ဖန်တီးခြင်းကို အသုံးပြုပြီး ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။

ဝုန်း...ဝုန်း...ဝုန်း...

ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ဖန်တီးခြင်း စွမ်းအားများက ဟင်းလင်းပြင်တွင် အချင်းချင်း ပြင်းထန်စွာ တန်ပြန် တိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြသည်။

ကျန်းတစ်ထောင်ပတ်လည်ရှိ ကောင်းကင်ယံသည် ဥပဒေသ လှိုင်းထန်မှု ဧရိယာတစ်ခုအဖြစ် လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲသွားသည်။ အလင်းရောင်သည် ပုံပျက်နေပြီး အရောင်များက တောက်ပသော်လည်း လျှင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားကာ ထိုနေရာတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကမ္ဘာများက ဖန်တီးခြင်း၊ ပျက်စီးခြင်းနှင့် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းကို ဖြတ်သန်းနေသည့်အလားပင်။

ဤမြင်ကွင်းက သေမျိုးများ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်နေပေ၏။ ကျန်းချီလီနှင့်ဝမ်တန်တို့ပင်လျှင် ထိုမြင်ကွင်းကို အလွန်ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

ဤသည်က အသက်ဆယ်ရှိုက်စာတိတိ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

"ဖူး..."

စူးချန်ကဲက တိုးညှင်းစွာ ညည်းတွားလိုက်ပြီး ဖျော့တော့သော ရွှေရောင်သွေးတစ်စက သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ ယိုစီးကျလာကာ သူ၏ရှေ့ရှိ ဖရိုဖရဲ ကမ္ဘာ ဖန်တီးမှုမြေပုံ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

သို့သော် သူ၏မျက်လုံးများက တောက်ပနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ပို၍ပင် စူးရှလာပေ၏။

ထို့ပြင် မိုးကောင်းကင်ယံရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကပ်ဘေးသုံးပါး မဟာကပ်ဘေးဒုက္ခသည် ဖရိုဖရဲ ကမ္ဘာဖန်တီးမှုမြေပုံကြောင့် အားပျော့သွားပြီးနောက် ထိုအရာ၏ စွမ်းအားများစွာ လျော့ကျသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဒုတိယအကြိမ် ရင်ဆိုင်မှုတွင် စူးချန်ကဲ ဒဏ်ရာရခဲ့သော်လည်း သူသည် ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်၏ အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်မှ သတ်ဖြတ်ခြင်းလှုပ်ရှားမှုကို နောက်တစ်ကြိမ် တောင့်ခံနိုင်ခဲ့သည်။

"အဟွတ် အဟွတ်..."

စူးချန်ကဲသည် သူ၏ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ငုံ့ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သော ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်ကို မော့ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ မင်းမှာ ဒီလောက် အရည်အချင်းပဲ ရှိတယ်ဆိုရင်တော့ ဒီဟင်းလင်းပြင်တာအို ရှေးဟောင်း ကပ်ဘေးဒုက္ခကို ငါ... ဒီနေ့ သေချာပေါက် ကျော်ဖြတ်မယ်"

စူးချန်ကဲ၏ မောက်မာထောင်လွှားသော စကားများကြောင့် ဒေါသထွက်သွားသည့်အလား ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်၏ ငွေရောင်လ မျက်လုံးနှစ်လုံးက ပထမဆုံးအနေဖြင့် စိတ်ခံစားမှု အတက်အကျကို ပြသလိုက်၏။ ဤှသည်မှာ အလွန်အေးစက်သော ဒေါသတစ်ရပ်ပင်။

"လူငယ်လေး... ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်က ဆင်းသက်မလာနိုင်ဘူးလို့ မင်း လောင်းကြေးထပ်နေတာလား "

ဤအသံက မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်ပြီး ရှေးဟောင်းခေတ်မှ ဆင်းသက်လာပုံရသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်....

သူသည် လက်စည်းသင်္ကေတများ ကို မဖွဲ့စည်းတော့သည့်အပြင် စကားလည်း မပြောတော့ချေ။

ထိုအစား သူက သူ၏လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဝိညာဉ် ချီ၊ နက်နဲသိမ်မွေ့ အဝါရောင်ချီနှင့် ရွှမ်ဟွမ် နယ်မြေ တစ်ခုလုံး၏ နက်ရှိုင်းသော အမည်မသိ နေရာများရှိ မဟာတာအို ဥပဒေသများပင်လျှင် သူ့ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ စုစည်းလာကြ၏။

အဆုံးမရှိသော စွမ်းအင်များ၏ စုစည်းမှုအောက်တွင် သူ၏ပုံရိပ်သည် ကျယ်ပြန့်မလာခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူ၏ပုံရိပ်သည် အတွင်းသို့ ကျုံ့ဝင်ပြီး သိပ်သည်းလာသည်။

ကမ္ဘာများကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး ခေတ်ကာလများကို အဆုံးသတ်နိုင်သည့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ နိုးထလာသည်။

"ဒါက..."

ဝမ်တန်၏အမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒါကက ဒီကမ္ဘာရဲ့ မူလအစ စွမ်းအားကို စုဆောင်းနေတာပဲ "

"အစ်ကိုစူး မြန်မြန် သွားဖြတ်လိုက် "

ကျန်းချီလီက အက်ရှရှအသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။

သို့သော် စူးချန်ကဲက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

သူသည် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး မယူရုံသာမက သူ၏မျက်လုံးများကိုပင် ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် ဖရိုဖရဲ ကြာပန်းစိမ်းက အပြင်ဘက်တွင် စုစည်းလာနေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စွမ်းအင်နှင့် မဟာတာအို ဥပဒေသများကို အာရုံခံမိပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် အရူးအမူး ယိမ်းနွဲ့နေသည်။ ကြာရွက်များပေါ်ရှိ မှော်စာလုံးများ က ကြယ်များအလား တောက်ပနေပေ၏။

[ကောင်းကင်ဆန့်ကျင် နားလည်နိုင်စွမ်း လှုံ့ဆော်ခံရသည်... ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်၏ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ်က ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး မူလအစကို စုဆောင်းနေသည်အား ခံစားသိရှိပြီး မူလအစ စုစည်းမှုနည်းလမ်းကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေသည်... ဖရိုဖရဲ မူလအစ ထိန်းချုပ်မှု +၅% ]

[ကောင်းကင်ဆန့်ကျင် နားလည်နိုင်စွမ်း လှုံ့ဆော်ခံရသည်....တားမြစ်နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခု၏ မူလအစကို လေ့လာစောင့်ကြည့်ပြီး ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ် တားမြစ်တာအို အမှတ်အသားများကို ထိတွေ့နိုင်ခဲ့သည်...တားမြစ်မဟာတာအိုအပေါ် နားလည်မှု +၃% ]

အခန်း ၂၇၀: အဲ့ဒါက အင်မော်တယ် တစ်ပါးပဲ...

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားအောက်တွင် စူးချန်ကဲ၏အရှိန်အဝါသည် အနည်းငယ်မျှ ဖိနှိပ်ခံရခြင်း မရှိပေ။ ထိုအစား ထိုရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်၏ပုံရိပ်ယောင်ခန္ဓာကိုယ်မှ စုဆောင်းထားသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး မူလအစကို သူက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နည်းလမ်းတစ်ခုဖြင့် စတင်၍ လေ့လာဆင်ခြင်နေခဲ့သည်။

သူသည် အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းတာအို၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန်အတွက် တားမြစ်ထားသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခုကို အသုံးပြုနေသည့် ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်၏ပုံရိပ်ယောင်ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့လာဆင်ခြင်နေခြင်းပင်။

အသက်သုံးရှိုက်စာအကြာတွင်...

ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်၏ ပုံရိပ်ယောင်ခန္ဓာကိုယ်က သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကို ရုတ်တရက် တပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဖန်တီးမှုမှ ပထမဆုံး အလင်းတန်းဖြစ်သည့် ရှေးဦးအလင်းရောင် ပါဝင်နေသည့်အလား အလွန်သန့်စင်သော အလင်းတန်းတစ်တန်းက သူ၏လက်ဝါးများကြားမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး စူးချန်ကဲဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံ့လွင့်လာသည်။

ထိုအလင်းတန်းသည် မမြန်ဆန်သော်လည်း သူသည် စူးချန်ကဲ ရှိနေသော ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အချိန်ကို ချိတ်ပိတ်ထားသဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

ထိုအလင်းတန်း ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတွင် ဤသည်က ပျက်စီးခြင်းကို ယူဆောင်မလာဘဲ မူလအစသို့ ပြန်သွားခြင်းကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ရုပ်ဝတ္ထု၊ စွမ်းအင်နှင့် ဥပဒေသအားလုံးသည် ဤအလင်းရောင်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ဖရိုဖရဲ၏မူလဘူတ အခြေခံအကျဆုံး အခြေအနေ သို့ ချက်ချင်းပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပေမည်။

ဤသည်မှာ အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းတားမြစ်နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ဖြစ်သည့် မူလအစသို့ ပြန်သွားသော အင်မော်တယ် အလင်းတန်းပင်။

ဤသည်က အရာအားလုံးကို ဖရိုဖရဲအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး ဥပဒေသများအားလုံးကို မူလအစသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပေးနိုင်လေ၏။

ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော ဤမူလအစသို့ ပြန်သွားသော အင်မော်တယ် အလင်းတန်းကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ စူးချန်ကဲက နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လည်ပတ်နေသော ကြယ်တာရာမြစ်များ သို့မဟုတ် ဖန်တီးမှု မြင်ကွင်းများ မရှိတော့ဘဲ အသန့်စင်ဆုံးနှင့်အနက်ရှိုင်းဆုံး ဖရိုဖရဲသာ ရှိတော့သည်။

"ဖရိုဖရဲအနေနဲ့ မူလအစဆီ ပြန်သွားတာ..."

သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ညာလက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာမြှောက်ကာ လက်ချောင်းများကို ဖြန့်ပြီး လက်ဝါးကို အထက်သို့ လှန်လိုက်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဖရိုဖရဲကြာပန်းစိမ်း၏ ကြာရွက်အားလုံးမှ အလင်းရောင်များ ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် အတွင်းသို့ စုစည်းသွားပြီး ကြာပန်းစင်မြင့်၏ အထက်ရှိ ဖျော့တော့ပြီး ဖရိုဖရဲကို ပွေ့ဖက်ထားသည့် ပုံရိပ်ထဲသို့ စုဝေးသွားပေ၏။

ထိုပုံရိပ်က အနည်းငယ်လှုပ်ရှားသွားပြီး စူးချန်ကဲ၏ ညာလက်နှင့် တထပ်တည်းကျနေပုံရသည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း ကြည့်ကြသေးတာပေါ့..မင်းရဲ့ မူလအစကို ပြန်သွားတဲ့ အင်မော်တယ် အလင်းတန်းက ပိုပြီး အစွမ်းထက်လား..ဒါမှမဟုတ် ငါ့ရဲ့ မွေးရာပါ ဖရိုဖရဲ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်က သာလွန်လားလို့..."

သူ၏စကားလုံးများ ကျဆင်းသွားသည့် အချိန်အခိုက်အတန့်တွင် စူးချန်ကဲက ရှောင်တိမ်းခြင်းမပြုခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူက အနီးသို့ ရောက်လာသော မူလအစသို့ ပြန်သွားသော အင်မော်တယ် အလင်းတန်းဆီသို့ ဦးတည်၍ သူ၏အသွေးအသားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်၏။

ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် တောက်ပခြင်း မရှိသည့်အပြင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားခြင်းလည်း မရှိပေ။

သူ့လက်ဝါး၏ အလယ်ဗဟိုတွင်သာ အလင်းရောင် အားလုံးကို ဝါးမျိုချနိုင်စွမ်း ရှိပုံရသည့် အကြွင်းမဲ့ အမှောင်ထု၏ မြင်ရခဲသော အမှတ်အသားလေးတစ်ခုက တိတ်တဆိတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ မွေးရာပါ ဖရိုဖရဲရုပ်ခန္ဓာကိုယ်၏ မူလအစ စွမ်းအား ထင်ဟပ်လာမှုဖြစ်ကာ ဖရိုဖရဲ အသက်မဝင်မီနှင့် မဟာသဘာဝ မကွဲကွာမီက မူလအစ အမှတ်အသားပင်။

"ရွှစ်...."

မူလအစသို့ ပြန်သွားသော အင်မော်တယ် အလင်းတန်ူနှင့် ဖရိုဖရဲ မူလအစ အမှတ်အသားတို့ တိတ်တဆိတ် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားခဲ့သည်။

အချိန်သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် လုံးလုံးလျားလျား ရပ်တန့်သွားပုံ ရလေ၏။

အနီးအနားရှိ ကျန်းချီလီ၊ ဝမ်တန်နှင့် နင်ဖူယောင်ဖြစ်စေ အဝေးရှိ နန်းတော်၏ နေရာအနှံ့အပြားမှ ဧကရာဇ်နှင့်သေမျိုးများဖြစ်စေ သို့မဟုတ် မြို့တော် လမ်းပေါ်တွင် ပြာနှမ်းနေသော မျက်နှာဖြင့် ဒူးထောက်နေသည့် ဖန်ရွှမ်ပင် ဖြစ်စေ....

စောင့်ကြည့်နေသူများအားလုံး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေကာ အသက်ရှူအောင့်ထားပြီး ထိုထိတွေ့သွားသည့် နေရာကို စူးစိုက်၍ ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

အသက်တစ်ရှိုက်စာ...

အသက်နှစ်ရှိုက်...

အသက်သုံးရှိုက်...

"ဝီ...."

အရာအားလုံးကို ဖရိုဖရဲအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိသည့် တားမြစ်နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ဖြစ်သော မူလအစသို့ ပြန်သွားသော အင်မော်တယ်အလင်းတန်းသည် စူးချန်ကဲ၏လက်ဝါးရှိ ဖရိုဖရဲ မူလအစ အမှတ်အသားနှင့် ထိတွေ့လိုက်ချိန်၌....

ဤသည်က ပင်လယ်ထဲသို့ ပြန်သွားသော မြစ်များအလား ထိုအမှောင်ထု အမှတ်အသားလေးကြောင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ဝါးမျိုခြင်းခံလိုက်ရသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး...."

ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်၏ ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ်မှ အေးစက်သော အသိစိတ်က ပထမဆုံး အနေဖြင့် ပြင်းထန်စွာ လှိုင်းထသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်မှုနှင့် ဒေါသတို့ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

သို့သော် စူးချန်ကဲက တစ်ဖက်လူကို နောက်ထပ် အခွင့်အရေး မပေးတော့ချေ။

မူလအစသို့ ပြန်သွားသော အင်မော်တယ် အလင်းတန်းကို ဝါးမျိုလိုက်သည့် အချိန်အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏လက်ဝါးရှိ ဖရိုဖရဲ မူလအစ အမှတ်အသားသည် ရုတ်တရက် ကျယ်ပြန့်သွားပေ၏။

စူးချန်ကဲ၏ ကိုယ်ပိုင် ဖရိုဖရဲ မူလအစနှင့် သူ ယခုလေးတင် ဝါးမျိုလိုက်သော အင်မော်တယ် အလင်းတန်း၏စွမ်းအားတို့ ရောယှက်သွားသည်။ ယခင် မူလအစသို့ ပြန်သွားသော အင်မော်တယ် အလင်းတန်းထက် ပို၍ သန့်စင်ကာ ပို၍ကျယ်ပြန့်သော ဖရိုဖရဲစွမ်းအင်စီးကြောင်းတစ်ခုက သူ၏လက်ဝါးမှ အထက်သို့ မြင့်တက်လာပြီး ယခင်ကထက် ပို၍မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်၏ ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်၏ ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ်မှ ငွေရောင်လမျက်လုံးများ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားသည်။ သူသည် ကာကွယ်ရန်အတွက် သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ရှေးဟောင်း တာအိုပုံစံများက သူ၏ခန္ဓာကိုယ် နံဘေးပတ်လည်တွင် အတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားပေ၏။

"ဘုန်း..."

ဖရိုဖရဲစွမ်းအင်စီးကြောင်းက အတားအဆီး ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

အတားအဆီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏နံဘေးရှိ တာအိုပုံစံများ မတည်မငြိမ်ဖြင့် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသည်။ ထိုအရာသည် အသက်တစ်ရှိုက်စာမျှပင် တောင်မခံနိုင်ဘဲ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ကြေမွှပျက်စီးသွားသည်။

ဖရိုဖရဲစွမ်းအင်စီးကြောင်းသည် အရှိန်အဟုန် လျော့ကျမသွားဘဲ ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်၏ ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ်မှ ရင်ဘတ်ကို တန်းတန်းမတ်မတ် ရိုက်ခတ်သွားပေ၏။

"ခရက်...."

ကြည်လင်ပြတ်သားသော အက်ကွဲသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်အလား သိပ်သည်းသော ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်၏ ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ်မှ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ဧရာမ အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအက်ကွဲကြောင်း၏ အစွန်းများတွင် ဖရိုဖရဲချီများ က ရူးသွပ်စွာ တိုက်စားနေပြီး ပြန်လည်ကုစားခြင်းမှ တားဆီးနေပေ၏။

"အား..... "

ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်၏ ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ်ကကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံတစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ငွေရောင်လမျက်လုံးများက ဒေါသများကြောင့် စူးရှတောက်လောင်နေသည်။ သူသည် သူ၏လက်များဖြင့် လက်စည်းသင်္ကေတများကို ရူးသွပ်စွာ ဖွဲ့စည်းကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး မူလအစကို နောက်တစ်ကြိမ်ဆွဲယူရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် စူးချန်ကဲသည် သူ့ကို နောက်ထပ် အခွင့်အရေး မပေးတော့ချေ။

"ဒါကို အဆုံးသတ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ "

သူက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ပုံရိပ်က ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားကာ ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်၏ ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ် အထက်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ညာလက်ကို ဓားလက်ချောင်းအဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ဖရိုဖရဲ၊ ဓားစိတ်ဆန္ဒ၊ ဟင်းလင်းပြင်တာအိုနှင့် သူ ယခုလေးတင် နားလည်သဘောပေါက်ထားသော မူလအစသို့ ပြန်သွားခြင်း အစစ်အမှန်အဓိပ္ပာယ်၏ အစအနလေးပင်လျှင် သူ၏လက်ချောင်းထိပ်တွင် ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်နေခဲ့သည်။

"ဒီဓားက ငါ့ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင် တာအိုလမ်းကြောင်း အတွက် လမ်းခင်းပေးလိမ့်မယ်"

"ဖြတ်တောက်စမ်း..."

ဓားချက် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ မည်သည့်ဟန်ရေးပြထားခြင်းမှမရှိဘဲ အရိုးရှင်းဆုံး ဒေါင်လိုက်ဓားချက်တစ်ချက်သာ ဖြစ်လေ၏။

ဓားချီအလင်းတန်းသည် မီးခိုးရောင်ဖြစ်ပြီး မှိုင်းဝေနေကာ တောက်ပခြင်း မရှိချေ။ သို့သော် ထိုအရာတွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖန်တီးရန်နှင့် ထာဝရကို ဖြတ်တောက်ရန် ပြတ်သားသော စိတ်ဆန္ဒ ပါဝင်နေပုံရသည်။

ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်၏ ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ်သည်သူ့ထံ၌ ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားများကို အသည်းအသန် လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး သူ၏ခေါင်းပေါ်တွင် ကြယ်တာရာတာအိုပုံစံများဖြင့် ယက်လုပ်ထားသော အင်မော်တယ်ဒိုင်းတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

ဝှစ်...

ဓားချီအလင်းတန်း ကျဆင်းလာကာ အင်မော်တယ် ဒိုင်းသည် စက္ကူဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့်အလား နှစ်ပိုင်း ပြတ်တောက်သွားပေ၏။

ဓားချီအလင်းတန်းသည် အတားအဆီးမရှိ ရှေ့ဆက်သွားကာ ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်၏ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ်ထိပ်မှ ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏ခြေထောက်များအကြားမှ ပြန်ထွက်လာသည်။

"..."

ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်၏ ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ်မှ လှုပ်ရှားမှုများ လုံးလုံးလျားလျား အေးခဲတောင့်တင်းသွားသည်။

သူ၏ ငွေရောင်လမျက်လုံးများထဲရှိ အေးစက်မှုက လျှင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားပြီး အဆုံးမရှိသော ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် သူ မကြုံတွေ့ဖူးသော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတစ်ခုဖြင့် အစားထိုးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်....

"ဘုန်း..."

ပေတစ်ရာ မြင့်မားသော ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ် ၏ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ်သည် ပေါက်ကွဲသွားပြီး သေမျိုး လောကတလျှောက် ပြန့်ကျဲသွားသော သန့်စင်သည့် အင်မော်တယ်မိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုအလင်းမိုးတွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး မူလအစ နှင့် အလွန်သန့်စင်သော တာအိုအပိုင်းအစများ ပါဝင်နေပေ၏။ ထိုအရာ ကျဆင်းလာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကပ်ဘေးဒုက္ခကြောင့် ပျက်စီးသွားသော တော်ဝင်မြို့တော်၏ အတွင်းနှင့်အပြင်ရှိ ညှိုးနွမ်းနေသော သစ်ပင်ပန်းမန်များက အသစ်တဖန် အညှောက်ပေါက်ပြီး ပွင့်လန်းလာကြသည်။ ဒဏ်ရာရနေသော သာမန် ပြည်သူများသည် သူတို့၏နာကျင်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဒဏ်ရာများ ပျောက်ကင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ယိုယွင်းနေသော သက်ကြီးရွယ်အိုများပင်လျှင် ဆယ်နှစ်ခန့် ပြန်ငယ်သွားသည့်အလား ပေါ့ပါးသွားသည်အား ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ သာမန်ကပ်ဘေးဒုက္ခခံယူခြင်း၏ မြင်ကွင်း မဟုတ်ပေ။ ဤသည်က ကပ်ဘေးဒုက္ခကို အောင်မြင်စွာ ခံယူနိုင်သူအပေါ် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဆုလာဘ်နှင့်လက်ဆောင်ဖြစ်ပြီး ကောင်းချီးပေးနေခြင်းပင်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ကောင်းချီးအလင်းရောင်တွင် နှစ်ခြင်းခံရင်း စူးချန်ကဲ၏အရှိန်အဝါသည် ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုအလား နက်ရှိုင်းပြီး ပင်လယ် တစ်ခုအလား ကျယ်ပြန့်ကာ မြင့်တက်ပြီး ခိုင်မာလာခဲ့သည်။

သူက မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်၏။ သူ၏မျက်လုံးများအတွင်းရှိ ဖရိုဖရဲ ကြယ်တာရာမြစ်များက ဆုတ်ခွာသွားပြီး ပုံမှန်နက်ရှိုင်းမှုနှင့် တည်ငြိမ်မှုသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များမှ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် တစ်ခါတစ်ရံ တာအိုစည်းချက် အရိပ်အယောင်တစ်ခု စီးဆင်းနေပြီး ယခင်ကထက် ပို၍လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကာ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်ပေ။

သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်တာအိုနယ်ပယ်သည် ယခုအချိန်၌ အမှန်တကယ်ကို အပြစ်အနာအဆာ ကင်းမဲ့နေလေပြီ။

ခြံဝန်းအတွင်းတွင် ကျန်းချီလီနှင့်ဝမ်တန်တို့သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြောင့် မှင်တက်နေဆဲပင်။

ကျန်းချီလီက သူ၏မျက်လုံးများကို ပြင်းထန်စွာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သူ၏ပေါင်ကို အားကုန်ညှစ်လိုက်၏။ နာကျင်မှုကြောင့် သူ၏မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားပြီးနောက် သူ၏ရှေ့ရှိ အရာအားလုံးက အိပ်မက် မဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

"အစ်ကိုဝမ်... ငါ အိပ်မက်မက်နေတာလား "

"အစ်ကိုစူးက... ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်ရဲ့ ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ်ကို တကယ်ကြီး သတ်လိုက်တာလား ဒါက လူတစ်ယောက် လုပ်နိုင်တဲ့ အရာ ဟုတ်ရဲ့လား "

"အဲ့ဒါက အင်မော်တယ် တစ်ပါးပဲ..."

"ဒဏ္ဍာရီတွေထဲမှာပဲ တည်ရှိပြီး ထာဝရ မပျက်စီးနိုင်တဲ့ အင်မော်တယ် တစ်ပါးပဲ "

ဝမ်တန်က အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏သိုင်းပညာတာအို ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံးဖြင့် စူးချန်ကဲ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သဘာဝကျပြီး တာအိုနှင့် သဟဇာတ ဖြစ်သော အရှိန်အဝါကို သေချာစွာ အာရုံခံလိုက်ပြီး သူ၏အသံတွင် ရှုပ်ထွေးသော စိတ်ခံစားမှုများ ပါဝင်နေသည်။

"အဲ့ဒီ အင်မော်တယ်က ပုံရိပ်ယောင်သက်သက်ပဲ.... ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ မထုတ်လွှတ်နိုင်ဘူး....ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ကတောင် ဥပဒေသတွေရဲ့ အတွင်းမှာပဲ လှည့်ပတ်ရတာလေ....တကယ်လို့ အဲ့ဒါက အစစ်အမှန် အင်မော်တယ် တစ်ပါးသာဆိုရင် အကြည့်တစ်ချက်တည်းနဲ့တင် ဒီကမ္ဘာကို ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေလောက်တယ်....ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါတောင်မှ အစ်ကိုစူးရဲ့ ပါရမီရှင် ဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်းက ငြင်းဆန်လို့ မရဘူး....ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲ့ဒါက အင်မော်တယ်ရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ပဲလေ.... တခြား ဟင်းလင်းပြင်တာအိုနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူဆိုရင် အသက်တစ်ရှိုက်စာတောင် တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး....မွေးရာပါ ဖရိုဖရဲ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်က ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သုံးထောင်ထဲမှာ ပထမဖြစ်ဖို့ တကယ်ကြီး ထိုက်တန်တယ်.... ဒီလို တိုက်ပွဲဝင်စွမ်းအားမျိုးက တခြားရုပ်ခန္ဓာကိုယ်တွေ လုံးဝမရောက်နိုင်တဲ့ အဆင့်ပဲ.... ပြီးတော့ အစ်ကိုစူးရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက သာမန် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေ မဟုတ်ဘူး.... ငါ့ရဲ့ သိုင်းပညာတာအို ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံးတောင် ဝေဝါးနေတဲ့ ဖရိုဖရဲကိုပဲ မြင်နိုင်တယ်....အဲ့ဒီအရာတွေက အရမ်းနက်နဲသိမ်မွေ့လွန်းတယ်..."

Book 27 end.