အခန်း (၁၇၂-၁၇၄)

အခန်း (၁၇၂)

ကျွင်းဟောက်ချိုး ဆွံ့အသွားခြင်း

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချူရွှမ်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဆံများသည် ရွှေရောင်တောက်ပနေပြီး အသက်လုကာ ထွက်ပြေးနေကြသော တစ္ဆေအိုအနည်းငယ်ကို အေးစက်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့သည်။

ဘုန်း။

ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ စည်းမျဉ်းများအလား ထုထည်ကြီးမားလှသော မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်၏ ဖိအားတစ်ခုသည် ချက်ချင်း သက်ဆင်းလာခဲ့သည်။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါတို့က နတ်အဆင့် နဝမအလွှာ မှာရှိတဲ့ ယင်ဝိညာဉ်တွေပဲလေ။ ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်ဂိုဏ်းက တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတွေတောင် ငါတို့ကို မရိပ်မိနိုင်ကြဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ လူသားက ငါတို့ကို တစ်ချက် စိုက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ ငါတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ခန္ဓာတွေက အမှန်တကယ်ပဲ စတင်ပြိုကွဲနေပြီ။ ဒါမျိုးမှန်း ကြိုသိခဲ့ရင် သူ့ကို လုံးဝ သွားမဆွခဲ့ပါဘူး။"

"မကျေနပ်ဘူး။"

တစ္ဆေအိုအချို့သည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်မြည်တမ်းရင်း လေထုထဲ၌ သဲထဲရေသွန်အလား လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

ဤအရာကား မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသော မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျက်လုံး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။ ချူရွှမ်သည် ပြီးပြည့်စုံသော မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်တစ်ခုကို မစုစည်းရသေးသော်လည်း သူ၏စိတ်အာရုံထဲရှိ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျိုးစေ့ ၈၁ စေ့မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ပြီးပြည့်စုံသော မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်တစ်ခုထက်ပင် ပိုမိုအစွမ်းထက်နေပေလိမ့်မည်။

အံ့ဩစရာ မရှိတော့ချေ။ ပမာဏပြောင်းလဲမှုက အရည်အသွေးပြောင်းလဲမှုဆီသို့ ဦးတည်စေသည်ဟု ဆိုသော်လည်း အချို့သောအချိန်များတွင်မူ မတရားများပြားလှသော ပမာဏသည် အရည်အသွေးကိုပင် ဖိနှိပ်လွှမ်းမိုးသွားနိုင်ပေသည်။ ယခု အခြေအနေက ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤတစ္ဆေအိုများတွင် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သာ ရှိနေခဲ့ပါက အဆင်ပြေနိုင်သေးသည်၊ အနည်းဆုံးတော့ ထိုရုပ်ခန္ဓာကို အကာအကွယ်ဒိုင်းအဖြစ် အသုံးပြု၍ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားအချို့ကို သက်သာအောင် ခုခံနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သန့်စင်သော ယင်ဝိညာဉ်များအနေဖြင့် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တိုက်ရိုက် ထိတွေ့လိုက်ရချိန်တွင်မူ သူတို့သည် ပြာမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားရပြီး မည်သည့်အခါမျှ ပြန်လည်ဝင်စားခွင့် ရတော့မည်မဟုတ်ချေ။

ဤအခြင်းအရာက ချူရွှမ်အတွက် သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်က အားကောင်းတယ်ဆိုပေမဲ့ ပင်မခန္ဓာကိုယ်ကတော့ သိပ်ပြီး နုနယ်လွန်းသေးတယ်။ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ခန္ဓာသာ တစ်ကြိမ်လောက် ထိခိုက်ပျက်စီးသွားရင် အကျိုးဆက်က အရမ်း ပြင်းထန်လိမ့်မယ်။ နောင်တစ်ချိန်မှာ အခွင့်အရေးရရင် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ဘယ်လိုကာကွယ်ရမလဲဆိုတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ပိုပြီး လေ့လာထားရမယ်၊ ဒါမှပဲ အရေးကြုံလာရင် အဆင်သင့်ဖြစ်မှာ။”

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အရာများကို သုတေသနပြုလုပ်ခြင်းက စိတ်စွမ်းအင်ကို အလွန်အမင်း ကုန်ခမ်းစေပြီး လူကို အိုမင်းရင့်ရော်လွယ်စေသည်။ ချူရွှမ်ကိုယ်တိုင်အနေဖြင့်မူ ဤသုတေသနများအတွက် အချိန်အလွန်အကျွံ မပေးနိုင်ချေ။ သို့သော်လည်း ၎င်းအတွက် အသင့်တော်ဆုံးသော လူတစ်ယောက် ရှိနေပေသည်။

“ပြီးတော့... ရုပ်ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်ရဲ့ မဟာဆရာသခင်အဆင့်ကို ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တာက စိတ်ကျေနပ်စရာကောင်းပေမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်းရတနာကနေ ရရှိတဲ့ ဆုလာဘ်တွေကတော့ လျော့နည်းသွားပြီပဲ။”

ဥပမာအားဖြင့် မကြာခင်ကမှ ချူရွှမ်က နတ်အဆင့် နဝမအလွှာ မှာရှိတဲ့ တစ္ဆေအိုသုံးကောင်ကို စိုက်ကြည့်ရုံနဲ့ အသေသတ်ခဲ့သော်လည်း သူရရှိခဲ့သော ဆုလာဘ်မှာ ကျင့်ကြံမှုသက်တမ်း သုံးနှစ်မျှသာ ရှိတော့သည်။

“ဒါကတော့ ရှောင်လွှဲလို့မရဘူးလေ။ ရုပ်ခန္ဓာနဲ့ သိုင်းပညာ နယ်ပယ် ၂ခုလုံးမှာ နတ်အဆင့်ကို တစ်ပြိုင်နက် ရောက်ရှိခဲ့တဲ့သူဆိုလို့ မဟာချင်မင်းဆက်တစ်ခုလုံးမှာ ငါက ပထမဆုံးတစ်ယောက် ဖြစ်လိမ့်မယ်။”

ချူရွှမ်သည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။

သူသည် မိမိပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားသော ယင်စစ်သည်တော်များနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တစ္ဆေများကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ဤတစ္ဆေမိစ္ဆာသတ္တဝါအားလုံးသည် ကြောက်ရွံ့လွန်းသဖြင့် ကြက်သေသေနေကြပြီး သတ္တိနည်းသော အချို့သောတစ္ဆေများမှာမူ လိပ်ပြာလွင့်မတတ် ကြောက်လန့်နေကြတော့သည်။

ချူရွှမ်သည် ခဏမျှ စကားမဲ့သွားခဲ့ရသည်။

ငါက အဲဒီလောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းနေလို့လား။ ကောင်းကင်ဘုံက သိပါတယ်၊ ငါက တကယ်တော့ ရိုးသားဖြောင့်မတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ။

“ထားလိုက်ပါတော့... အခုအချိန်မှာ နတ်အဆင့် နဝမအလွှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို သတ်ရင်တောင် ကျင့်ကြံမှုအနည်းငယ်ပဲ ရတော့တာ၊ နတ်အဆင့်တောင် မရှိတဲ့ သာမန်ယင်စစ်သည်တော်တွေနဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ တစ္ဆေတွေကို သတ်နေရင် အချိန်ကုန်ရုံပဲရှိမယ်။ မင်းတို့အားလုံး လစ်ကြတော့။ နောင်ကို လမ်းမှန်ပေါ်ပြန်တက်ပြီး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေကြ။ မှတ်ထားကြစမ်း... မင်းတို့ထဲက တစ်ကောင်ကောင် မကောင်းမှုတွေ ဆက်လုပ်နေသေးတယ်လို့ ငါကြားတာနဲ့ ဒီတစ္ဆေတံခါးထဲကို ငါပြန်လာခဲ့မယ်။”

"ဝူးဝူးဝူး။"

တစ္ဆေမိစ္ဆာများသည် ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် ဟိန်းဟောက်ငိုကြွေးရင်း ဝမ်းသာမျက်ရည်များပင် ကျလာကြတော့သည်။

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တစ္ဆေအချို့မှာမူ နောင်တစ်ချိန်တွင် ဤတစ္ဆေတံခါးအတွင်း၌ မည်သူမဆို မကောင်းမှုပြုလုပ်၍ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူသားကို ပြန်လည်ဆွဲခေါ်လာခဲ့ပါက ထိုမကောင်းမှုပြုသူ၏ အရိုးများကို အမှုန့်ကြိတ်ပြီး အကြိမ်ပေါင်းသောင်းချီ၍ သတ်ပစ်မည်ဟုပင် ကျိန်ဆိုကြလေသည်။

မည်သူမျှ လမ်းမှန်သို့မပြန်ဘဲ နေခြင်းမျိုးမရှိစေရန်အတွက် တစ္ဆေတံခါးအတွင်း ကျန်ရှိနေသော နတ်အဆင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တစ္ဆေများသည် အလိုအလျောက် ပူးပေါင်းကာ နေ့ညမပြတ် ကင်းလှည့်ရင်း တစ်ကောင်ကိုတစ်ကောင် တင်းကြပ်စွာ ကြီးကြပ်စောင့်ကြည့်ကြတော့သည်။ ချူရွှမ်တစ်ယောက် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားပြီးပါက မည်သည့်အခါမျှ ပြန်မလာစေရန် သေချာအောင် ပြုလုပ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအရာများကား နောင်တွင် ဖြစ်ပျက်လာမည့် နောက်ဆက်တွဲကိစ္စရပ်များသာ ဖြစ်ပေသည်။

ချူရွှမ်သည် မည်သည့်အကျိုးအမြတ်မျှ ထပ်မံမရရှိနိုင်တော့သော ဤသာမန်ယင်စစ်သည်တော်များကို စိတ်ဝင်စားခြင်း မရှိတော့ချေ။ သူသည် ခြေလှမ်းများကို လှမ်းလျက် မြို့ပြင်ဘက်ဆီသို့ ဦးတည်ကာ ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။

သို့သော်လည်း သူ လျှောက်လှမ်းနေစဉ်မှာပင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထူးဆန်းသွားခဲ့ရပြန်သည်။ အကြောင်းမူကား ရုပ်ခန္ဓာနှင့် သိုင်းပညာ နယ်ပယ်နှစ်ခုစလုံးတွင် မဟာဆရာသခင်အဆင့်သို့ တစ်ပြိုင်နက် ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သူ၏ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာပြီး မီတာရာဂဏန်းမှသည် မီတာသောင်းဂဏန်းအထိ ကျယ်ပြန့်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရချေ၊ မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသော မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျိုးစေ့ ၈၁ စေ့ဟူသည်မှာ နောက်ပြောင်ကျီစယ်စရာ မမဟုတ်ပေ။

ထိုအခါတွင် တစ္ဆေတံခါး၏ အဝင်ဝ၌ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေသည်ကို ချူရွှမ် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ထိုနေရာတွင် တိုက်ခိုက်နေသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ကျွင်းဟောက်ချိုးပင် ဖြစ်သည်။

ကျူးရှန့်မြို့ရှိ သာမန်ပြည်သူများကို အောင်မြင်စွာ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ကျွင်းဟောက်ချိုးသည် ပိုမို၍ စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့ရသည်။ အဆုံးသတ်၌ တစ္ဆေတံခါးအတွင်းတွင် အမြောက်အမြားရှိနေသော တစ္ဆေကျင့်ကြံသူများ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့ထဲတွင် ကွေ့ချန်ချင်းသည် မိစ္ဆာဧကရာဇ် ဝိညာဉ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော တစ္ဆေကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ချူရွှမ်သည် ကွပ်မျက်သူတစ်ဦး၏ လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဆိုသော်လည်း အဆုံး၌ သူသည် တစ်ယောက်တည်းသာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျွင်းဟောက်ချိုး၏ အမြင်တွင် ချူရွှမ်သည် ဤတစ်ကြိမ် တစ္ဆေတံခါးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခြင်းမှာ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို မခံရလျှင်ပင် ပြင်းထန်လှသော အသည်းအသန်တိုက်ပွဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ကွေ့ချန်ချင်း၏ အဆင့်တက်ခြင်းကို အောင်မြင်စွာ တားဆီးနိုင်မည့် အခွင့်အလမ်းမှာ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအောက်သာ ရှိသည်ဟု တွေးတောထားခဲ့သည်။

ထိုအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် ကယ်ဆယ်ရေးတာဝန် ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် ကျွင်းဟောက်ချိုး ပထမဆုံး ပြုလုပ်ခဲ့သောအရာမှာ ကူညီပေးနိုင်ရန် တစ္ဆေတံခါးသို့ အပြေးအလွှား လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူ ခြေလှမ်းလှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့် အလွန်တရာ အဆမတန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျောင်နဂါးတစ်ကောင်နှင့် ထိပ်တိုက်တိုးတော့သည်။

ဤကျောင်နဂါးတွင် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်မရှိဘဲ ဝိညာဉ်ခန္ဓာသက်သက်သာ ရှိသော်လည်း အလွန်အမင်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။ ၎င်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါးဝိညာဉ်ကိုးကောင်ကို လက်အောက်ငယ်သားအဖြစ် ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ၎င်းတို့သည် ကျွင်းဟောက်ချိုးကို ချက်ချင်းပင် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ကာ တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျွင်းဟောက်ချိုးသည် မဟာချင်မင်းဆက်၏ ထူးချွန်ပညာရှိတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အင်းကွက်ပညာရှင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် စွမ်းရည်အချို့ ရှိပေသည်။ စိုးရိမ်ဖွယ်ရာ အကျပ်အတည်းအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် တစ္ဆေတံခါး၏ အထူးစည်းမျဉ်းများနှင့် ကန့်သတ်ချက်များကို အသုံးချကာ ခုခံကာကွယ်ရေးအင်းကွက်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ အကွက်ချ တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်မှသာ သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျောင်နဂါး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အသည်းအသန် ခုခံတားဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤနေရာတွင် အင်းကွက်ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ရခြင်း၏ အားနည်းချက်မှာ သိသာထင်ရှားလာခဲ့ရသည်။ အင်းကွက်ပညာရှင်တစ်ဦးသည် အင်းကွက်တစ်ခုကို အကွက်ချပြီးသည်နှင့် လွတ်လပ်စွာ ရွှေ့ပြောင်းသွားလာနိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။ ထို့ကြောင့် ကျွင်းဟောက်ချိုးသည် ထိုနေရာတွင်တင် ပိတ်မိနေခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်မှုများကိုသာ ရိုက်ကွက်မရှိ ခုခံနေရတော့သည်။

မှန်ပါသည်၊ သူသည်လည်း အပြင်သို့ ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးပမ်းရင်း တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုအချို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း အပြင်သို့ ထွက်လိုက်တိုင်း ထိုကျောင်နဂါး၏ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်ခြင်းကိုသာ ခံရသဖြင့် ကျွင်းဟောက်ချိုးမှာ အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားလျော့ကာ သွေးအန်မတတ် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

“ဒီတစ္ဆေတံခါးထဲကို ဝင်ဝင်ချင်းမှာပဲ ဒီလောက် ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ ကျောင်နဂါး ဝိညာဉ်ခန္ဓာနဲ့ တိုးလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်ဂိုဏ်းက တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က ငါထင်ထားတာထက်တောင် ပိုပြီး နက်ရှိုင်းတာပဲ။ ပြောနေစရာတောင် မလိုတော့ဘူး... ငါ့ထက်အရင် ဝင်သွားတဲ့ ချူရွှမ်ကတော့ သေချာပေါက် အသက်ပျောက်သွားလောက်ပြီ။ အကယ်၍ မသေသေးရင်တောင် တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုမျိုးစုံကို ခံစားနေရလောက်ပြီ။”

“ချူရွှမ်... ညီအစ်ကိုချူ... ဒါတွေအားလုံးက ငါကျွင်းဟောက်ချိုးကြောင့် မင်း ဒုက္ခရောက်ရတာပဲ။ စိတ်မပူပါနဲ့... မင်းကို တစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်စွာ သေဆုံးခွင့်မပြုပါဘူး။ ငါ အခုပဲ မင်းဆီကို လိုက်လာပြီး တောင်းပန်ပါ့မယ်။ သောက်ကျိုးနည်း မိစ္ဆာနဂါးစုတ်... ဒီနေ့တော့ မင်းနဲ့ ငါ တစ်ယောက်သေ တစ်ယောက်ရှင် တိုက်ကြသေးတာပေါ့။”

အင်းကွက်ကြီးမှာ ပြိုကွဲတော့မည့် အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျွင်းဟောက်ချိုးသည် လုံးဝ လက်လျှော့လိုက်တော့သည်။ သူသည် အပြင်သို့ ထွက်ကာ သိက္ခာရှိရှိဖြင့် သူရဲကောင်းပီပီ တိုက်ပွဲဝင်ရင်း သေဆုံးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူ အပြင်သို့ မထွက်ရသေးမီမှာပင်။

ရုတ်တရက် တစ္ဆေတံခါး၏ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် လူရိပ်တစ်ရိပ် လေထဲ၌ ဝဲပျံလျက် ပေါ်လာခဲ့ပြီး ထိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မိစ္ဆာနဂါးကြီးကို လက်ယပ်ခေါ်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

“ရှောင်ပိုင်... မင်းက ဘာလို့ ပညာရှိကျွင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်နေတာလဲ။”

ဟိန်း။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ခုနတင် သောင်းကျန်းနေသော ကျောင်နဂါး ဝိညာဉ်ခန္ဓာကြီးသည် ခွေးပေါက်လေးတစ်ကောင်အလား ရုတ်တရက် မြူးတူးသွားပြီး လေထဲ၌ ဝဲပျံနေသော ထိုလူရိပ်၏ ဘေးနားသို့ ပြေးသွားကာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် လူးလိမ့်နေတော့သည်။

ဤအခြင်းအရာက... မဟာချင်မင်းဆက်၏ ထူးချွန်ပညာရှိတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ကျွင်းဟောက်ချိုး၏ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်သွားစေခဲ့သည်။

နေပါဦး... လေထဲမှာ ဝဲပျံနေတာလား။

ဤတစ္ဆေတံခါးအတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်ခန္ဓာ ကျောင်နဂါးတစ်ကောင် ရှိနေရုံတင်မကဘဲ မဟာဆရာသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးတောင် ရှိနေတာလား။ ဒါဆို... ကွေ့ချန်ချင်းက အောင်မြင်စွာ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်သွားပြီလား။

သွားပြီ။ အားလုံး လုံးဝ သွားပြီ။

“အခုဆိုရင် ချူရွှမ်တင် သေရမှာမဟုတ်ဘူး၊ ငါနဲ့ ငါ့ဇနီးလည်း သေရတော့မယ်၊ ပြီးတော့ ကျူးရှန့်မြို့က သိန်းနဲ့ချီတဲ့ သာမန်ပြည်သူတွေပါ...” ကျွင်းဟောက်ချိုး၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ နှလုံးသားမှာလည်း ပြာကျသွားသည့်အလား စိတ်ပျက်အားငယ်သွားခဲ့ရသည်။

သူသည် လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အသံဗလံများ ဝင်နေသော်လည်း ကျူးရှန့်မြို့မှ ပြည်သူများအတွက် နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အသနားခံစကား ဆိုရန် ကြိုးပမ်းလိုသေးသည်။

ကွက်တိပင် ဤအခိုက်အတန့်၌ ကောင်းကင်ယံထက်မှ လူရိပ်သည်လည်း ခေါင်းကိုငုံ့ကာ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

“ပညာရှိကျွင်း... အဆင်ပြေရဲ့လား။”

“မင်း... မင်းက... မင်းက ကွေ့ချန်ချင်း မဟုတ်ဘူးလား။”

ကျွင်းဟောက်ချိုးသည် လုံးဝ ဆွံ့အမှင်သက်သွားခဲ့ရသည်။ လေထုထဲတွင် ဝဲပျံနေသော ထိုလူမှာ သူ သေဆုံးသွားပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော ချူရွှမ်မှတစ်ပါး အခြားသူမဟုတ်ကြောင်းကို သူ နောက်ဆုံး၌ မှတ်မိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

အခန်း (၁၇၃)

ဝိညာဉ်စာချုပ်

"ထောင်မှူးချူ... ဒါက မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ပြီးတော့ မင်းက လေထဲမှာ ဝဲပျံနေတာ... ဒါဆိုရင်..."

ကျွင်းဟောက်ချိုးသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော ချူရွှမ်ကို မယုံကြည်နိုင်စွမ်းစွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ အပြည့် ရှိနေသည့်အပြင် အကြောင်းရင်းရှာမရသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုက လွှမ်းမိုးနေတော့သည်။ သူ ဘာကို ကြောက်ရွံ့နေမှန်း မိမိကိုယ်တိုင်ပင် သဲသဲကွဲကွဲ မသိရှိချေ။

သို့သော် ချူရွှမ်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အကယ်၍ ချူရွှမ်သာ အလိုရှိပါက တစ်ချက်စိုက်ကြည့်ရုံမျှဖြင့် သူ့အား သတ်ပစ်နိုင်သည်ဟူသော ခံစားချက်မျိုး ခိုင်ခိုင်မာမာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤဖိအားသည် သူ ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော မဟာဆရာသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ ဖိအားထက်ပင် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ကျွင်းဟောက်ချိုးသည် မိမိရှေ့မှောက်ရှိ ချူရွှမ်အား လူသားတစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးအလားပင် ဝေဝါးစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤအရာက တခြားကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ရုပ်ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်မှ မဟာဆရာသခင်တစ်ဦးက ဆောင်ကြဉ်းလာသော အစွမ်းထက်လှသည့် ဖိနှိပ်ချူပ်ချယ်မှု စွမ်းအားကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။ အကြောင်းမူကား ရုပ်ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်ကို ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ခဲ့သော မဟာဆရာသခင်တစ်ဦးသည် ရုပ်ခန္ဓာခွန်အားတွင်ဖြစ်စေ၊ သက်စောင့်စွမ်းအင်တွင်ဖြစ်စေ ဤလောကရှိ လူသားတို့ ရောက်ရှိနိုင်သော အမြင့်ဆုံးအကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

ယခုအခါတွင် ချူရွှမ်သည် မည်သည့်သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်မှုကိုမျှ အသုံးပြုရန်ပင် မလိုတော့ချေ။ သူသည် မဟာဆရာသခင်နယ်ပယ်အောက်ရှိ အမြောက်အမြားရှိသော နတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို သူ၏ လက်ဗလာသက်သက်ဖြင့် တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ ထို့ပြင် မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် တူညီသောနယ်ပယ်အတွင်း၌ ချူရွှမ်သာ အနီးကပ် ချဉ်းကပ်နိုင်ပါက မဟာဆရာသခင် ပထမအလွှာ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင်လျှင် ချူရွှမ်၏ ရိုက်နှက်သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

ကျွင်းဟောက်ချိုးအနေဖြင့် ချူရွှမ်ကို မြင်တွေ့ချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်ရွံ့မှုမှာ မသိစိတ်အလျောက် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော ချူရွှမ်နှင့် ကျောင်နဂါး ဝိညာဉ်ခန္ဓာကြီးကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အလား မွေးမြူထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်မူ ပို၍ပင် ဆိုးရွားသွားတော့သည်။

ကျွင်းဟောက်ချိုးသည် လျင်မြန်စွာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ပြီးနောက် တုန်ရင်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ချူရွှမ်... မင်း အဆင်ပြေတာ ကောင်းပါတယ်။ ငါက မင်း အထဲမှာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားမှာ စိုးရိမ်လို့ ကူညီပေးဖို့ အပြေးအလွှား ဝင်လာခဲ့တာ။ ငါ အလကား အပိုတွေ စိုးရိမ်ခဲ့တာပဲ။ ပြီးတော့ စိတ်ချပါ... ငါ ဒီနေ့ ဘာကိုမှ မမြင်ခဲ့သလို ဘာကိုမှလည်း မကြားခဲ့ပါဘူး။ အကယ်၍ ဒီနေ့အကြောင်းကို တစ်ခွန်းလောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် အပြင်ကို ပေါက်ကြားသွားခဲ့ရင် ငါ့ကို ကောင်းသောသေခြင်းနဲ့ မသေပါစေနဲ့လို့ ကျိန်ဆိုရဲပါတယ်။"

ကျွင်းဟောက်ချိုးသည် ချက်ချင်းပင် အလေးအနက် ကျိန်ဆိုလိုက်တော့သည်။ ဤသို့မပြုလုပ်ဘဲလည်း မရချေ။ မိမိရှေ့မှောက်ရှိ မြင်ကွင်းသည် ဤထူးချွန်ပညာရှိ၏ ဦးရေပြားကို ထုံကျင်သွားစေရုံတင်မကဘဲ ကျောရိုးတစ်ခုလုံးကိုပါ စိမ့်အေးသွားစေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အဆုံးသတ်၌ ယခုအချိန်တွင် ချူရွှမ် ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သော စွမ်းအားသည် အလွန်တရာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။ နက်နဲဆန်းကြယ်သော ကျောင်နဂါးတစ်ကောင်နှင့် နဂါးဝိညာဉ်ကိုးကောင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် မဟာဆရာသခင်နယ်ပယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်နေသော်လည်း ဤမျှ အစွမ်းထက်လှသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက ကွပ်မျက်သူတစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေခဲ့သည်။ အဓိကအကျဆုံးအချက်မှာ ဤပါရမီရှင်ပညာရှိကြီးကလည်း ၎င်းကို အမှန်တကယ် ယုံကြည်ခဲ့မိခြင်းပင်။

ကျွင်းဟောက်ချိုးသည် ရုတ်တရက် ဆဲရေးတိုင်းထွာပစ်ချင်စိတ်များ ပေါက်ကွဲလာခဲ့သည်။

ချူရွှမ်ကမူ လုံးဝ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ အဆုံးသတ်၌ သူသည် မြို့တော်မှ မထွက်ခွာမီအချိန်နှင့် ယခုအခါတွင် လုံးဝ ကွာခြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မြို့တော်မှ မထွက်ခွာမီက သူသည် ကွပ်မျက်သူ၏ လမ်းစဉ်ပေါ်သို့ လုံးဝဥဿုံ မလျှောက်လှမ်းရသေးသဖြင့် နေရာတိုင်းတွင် သတိကြီးစွာ ထားခဲ့ရပြီး သူ၏ စွမ်းအားကို လွယ်လွယ်ကူကူ ထုတ်မပြဝံ့ခဲ့ချေ။

သို့သော် ဤတစ္ဆေတံခါးအတွင်း၌မူ ချူရွှမ်သည် ရုပ်ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်မှ မဟာဆရာသခင်အဆင့်သို့ မချိုးဖျက်နိုင်ဟူသော ကျိန်စာကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ ရုပ်ခန္ဓာနှင့် သိုင်းပညာ နယ်ပယ်၂ခုလုံးတွင် တရားဝင် မဟာဆရာသခင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မဟာချင်မင်းဆက်တစ်ခုလုံးကို လှမ်းကြည့်လျှင်ပင် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်သည် အသန်မာဆုံးမဟုတ်လျှင်တောင် အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရှိနေပေပြီ။ ထို့ကြောင့် ချူရွှမ်အနေဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားနှင့် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

၎င်းသည် ချူရွှမ်အနေဖြင့် ရုပ်ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်မှ မဟာဆရာသခင်တစ်ဦးအဖြစ် ကျွင်းဟောက်ချိုးနှင့် တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဝံ့ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း ချူရွှမ်သည် ဤအကြောင်းရင်းများကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။

ကျွင်းဟောက်ချိုးက အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ တင်းမာနေသည်ကို မြင်တွေ့ရချိန်မှသာ ချူရွှမ်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွင်းဟောက်ချိုး... ငါ မင်းရဲ့စကားတွေကို ယုံကြည်ပါတယ်၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ လူရည်မွန်စိတ်ဓာတ်ကိုလည်း ငါ ယုံကြည်တယ်။"

"ဒါပေမဲ့။"

ချူရွှမ်သည် ကောင်းကင်ယံထက်မှ အောက်သို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်း လှမ်းဆင်းလာခဲ့ပြီးနောက် ကျွင်းဟောက်ချိုး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"မင်းက စေတနာကောင်းနဲ့ လာခဲ့တာဆိုပေမဲ့ ဒီနေရာကို မလာခဲ့သင့်ဘူး။ မင်း မြင်တွေ့ခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ... ငါတို့ ကွပ်မျက်သူတွေမှာ ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိတယ်၊ အခုတော့ မင်းက ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို သိသွားခဲ့ပြီ။ ဒါက ငါ့ကို တကယ်ပဲ အကျပ်ရိုက်စေတာပဲ။"

ချူရွှမ်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အားကိုးရာမဲ့မှု အရိပ်အယောင်အနည်းငယ် ထင်ဟပ်နေသည်။ သို့သော် ဤအားကိုးရာမဲ့မှု အရိပ်အယောင်မျှပင်လျှင် ကျွင်းဟောက်ချိုး၏ မျက်နှာကို ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ဖြူလျော်သွားစေရန် လုံလောက်လှပြီး သူသည် တုန်တုန်ရီရီဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရသည်။ ထူးချွန်ပညာရှိတစ်ဦးအနေဖြင့် ချူရွှမ်တွင် ကြီးမားလှသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေကြောင်းနှင့် သူသည် ကံဆိုးစွာဖြင့် ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို သိရှိသွားခဲ့ကြောင်း သဘာဝကျကျပင် နားလည်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ လူကား လူသတ်သမား ကွပ်မျက်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

ဂလု...

မဟာချင်မင်းဆက်၏ ပါရမီရှင်ပညာရှိကြီးပင်လျှင် ယခုအခါတွင် တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မြိုချလိုက်ရပြီး ငိုမဲ့မဲ့မျက်နှာဖြင့် အတင်းအကျပ် ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်ရသည်။

"ညီအစ်ကိုချူ... ထပ်ပြီး မပြောပါနဲ့တော့။ ဒီပညာရှိကြီး အရှုံးပေးပါတယ်။ အကယ်၍ မင်း ငါ့ကို မျက်စိစပါးမွှေးစူးတယ်လို့ ထင်ရင် ဒီနေရာတင် ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်ပါ။ အကယ်၍ ငါ့ကို အသုံးဝင်တယ်လို့ ထင်ရင်တော့ မင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းပေးရင်း မင်းရဲ့အစေခံအဖြစ် အမှုထမ်းပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ အခြေအနေ နှစ်ခုရှိတယ်။"

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် လူတော်တစ်ဦးပီပီ သူသည် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တိုက်ရိုက်ပင် ပြောဆိုလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ချူရွှမ်သည် ဤကဲ့သို့သော ပုံစံမျိုးကို သဘောကျပေသည်။ အဆုံးသတ်၌ မဟာချင်မင်းဆက်တစ်ခုလုံးတွင် ပထမ ဧကရာဇ်နှင့် စီနီယာကောင်းကင်ဓားမတို့မှလွဲ၍ ဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားကို ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းဖြင့် သုတေသနပြုနိုင်သူဟူ၍ မိမိရှေ့မှောက်ရှိ ကျွင်းဟောက်ချိုးတစ်ဦးတည်းသာ ရှိပေသည်။ ဤလူကို အသက်ချမ်းသာပေးထားခြင်းက သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအသုံးဝင်ပေလိမ့်မည်။

ချူရွှမ်ကလည်း တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလိုက်သည် "ဘာအခြေအနေတွေလဲ။"

ကျွင်းဟောက်ချိုးသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခိုးဝှက်ချလိုက်ပြီးနောက် လေးနက်သောလေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ပထမအချက်က... ငါ မင်းအပေါ် သစ္စာခံနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ဝတ်စည်းကမ်းတွေကို ဆန့်ကျင်တဲ့ ဘယ်အရာကိုမှ မင်း ငါ့ကို အတင်းအကျပ် မခိုင်းစေရဘူး။ ဒုတိယအချက်ကတော့... ငါ့ဇနီးကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် မင်းဆီက ယန်ပြန်လည်ခြင်းမြက်ပင်ကို ငါ့ကို ပေးရမယ်။"

"ကောင်းပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာလည်း အခြေအနေတစ်ခုရှိတယ်... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အသက်နှင့်သေခြင်းတရားအဆောင်နဲ့ ဆင်တူတဲ့ ဝိညာဉ်စာချူပ်တစ်ခုကို ငါ ထည့်သွင်းရမယ်။ မင်း ငါ့ကို သစ္စာဖောက်တာနဲ့ ငါ မင်းကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်မယ်။"

အဆုံးသတ်၌ လူ့မျက်နှာသာ မြင်ရပြီး လူ့စိတ်ကိုမူ မသိနိုင်ချေ။ သူသည် မဟာချင်မင်းဆက်၏ ပါရမီရှင်ပညာရှိ၏ ပါရမီကို တန်ဖိုးထားသည်ဆိုသော်လည်း လိုအပ်သော ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများကိုမူ မလွှဲမရှောင်သာ ပြုလုပ်ရပေလိမ့်မည်။

ဤစကားကြောင့် ကျွင်းဟောက်ချိုး၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြာနှမ်းသွားခဲ့ရသည်။ မဟာချင်မင်းဆက်၏ ပါရမီရှင်ပညာရှိတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် အရာရှိလောကနှင့် ဝေးကွာကာ ကျူးရှန်းမြို့တွင် လာရောက်ပုန်းအောင်းနေထိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုနှစ်များအတွင်း မြောက်မြားစွာသော အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများနှင့် စွမ်းအားကြီးမားသော နယ်စားပဒေသရာဇ်များက သူ့အား လာရောက်ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ကြဖူးသည်။ သူတို့ထဲတွင် တော်ဝင်မင်းသားအချို့ပင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ကျွင်းဟောက်ချိုးသည် သူတို့ထဲမှ မည်သူ့ကိုမျှ သဘောမတူ လက်မခံခဲ့ချေ။

"ငါ တကယ်ကို နောင်တရမိတာပဲ။ ဒီလောက် လူအများကြီးက ဒီပညာရှိကြီးကို လာပြီး ဖိတ်ခေါ်တာကို ငါက ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီးမှ... အခုကျမှ ကွပ်မျက်သူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်အောက်ခံအစေခံ ဖြစ်ဖို့ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံရတယ်လို့။ အကယ်၍ အချိန်တွေကို နောက်ပြန်လှည့်လို့ရရင် ဒီပညာရှိကြီးက စကားသုံးခွန်းပဲ ပြောချင်တော့တယ်... မြန်မြန် လစ်ကြတော့။"

နောက်ဆုံးတွင် ကျွင်းဟောက်ချိုးသည် သူ၏ မာနကြီးလှသော ခေါင်းကို မတတ်သာဘဲ ငုံ့ချလိုက်ရပြီး ခက်ခဲစွာဖြင့် ဆိုလိုက်ရတော့သည် "ထောင်မှူးချူ... မင်း နိုင်သွားပါပြီ။ ဝိညာဉ်စာချူပ်ဆိုလည်း ဝိညာဉ်စာချုပ်ပေါ့။ ငါ့ဇနီးကို ကယ်တင်နိုင်ပြီး ငါ့ရဲ့ ကျင့်ဝတ်တွေကို မထိခိုက်သရွေ့တော့ လက်အောက်ခံတစ်ယောက် ဖြစ်ရတာ ဘာအရေးလဲ။"

ကျွင်းဟောက်ချိုးသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုများ အပြည့် ထင်ဟပ်နေတော့သည်။

ချူရွှမ်ကလည်း အားနာနာနာ လုပ်မနေခဲ့ချေ။ ဤလူအား လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းစေရန်အတွက် သူ၏ အသက်နှင့်သေခြင်းကို ချူပ်ကိုင်ထားခြင်းက အစိတ်ချရဆုံးသော နည်းလမ်းဖြစ်ပေသည်။ ထို့ပြင် ယင်ကိုးပါး ကျမ်းစာမှ ဝိညာဉ်စာချူပ်သည် အသက်နှင့်သေခြင်းတရားအဆောင်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း ၎င်းထက်ပင် ပိုမိုအစွမ်းထက်လှပေသည်။

အဆုံးသတ်၌ အသက်နှင့်သေခြင်းတရားအဆောင်သည် အသက်နှင့်သေခြင်းတရား အင်းစာသားနှစ်ခုဖြင့်သာ တစ်ဖက်လူ၏ အသက်ကို ချူပ်ကိုင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပါက သေခြင်းအင်းစာသားကို လုယူရန် သို့မဟုတ် ခိုးယူရန် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်စာချူပ်ကမူ မတူညီချေ။ ဤအရာကား တစ်ဖက်လူ၏ ဝိညာဉ်နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းထားသော အသက်နှင့်သေခြင်းတရား စာချုပ်ဖြစ်သည်။ စာချုပ်အင်းကွက်ကို ခံယူထားသူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ဝိညာဉ်စာချုပ်ကို ထည့်သွင်းသူထက် မကျော်လွန်သရွေ့ ၎င်းကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

အကယ်၍ ဝိညာဉ်စာချူပ် ရှိသူက သစ္စာဖောက်ရန် ကြံစည်ကြောင်း သိရှိပါက မည်မျှပင် ဝေးကွာသော အရပ်၌ ရှိနေပါစေ၊ စာချုပ်ထည့်သွင်းသူက ၎င်းကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ဝိညာဉ်ကို လေထဲ၌ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားစေနိုင်သည်။ ဤအရာသည်လည်း ယင်ကိုးပါး ကျမ်းစာအတွင်းရှိ အကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းဆုံးသော ဝိညာဉ်စာချုပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါတွင် ချူရွှမ်သည် ဤဝိညာဉ်စာချူပ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ညှိုးထက်တွင် နက်မှောင်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းကို ကျွင်းဟောက်ချိုး၏ နဖူးပြင်ဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်တော့သည်။

ကျွင်းဟောက်ချိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး တုန်ခါသွားခဲ့သော်လည်း ချူရွှမ်၏ လက်ထဲမှ ယန်ပြန်လည်ခြင်းမြက်ပင်ကို တွေးတောမိသဖြင့် သူသည် လုံးဝ မခုခံဝံ့တော့ချေ။ သူသည် ထိုနက်မှောင်သောအလင်းတန်းကို သူ၏ စိတ်အာရုံအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်စေပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်အတွင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားစေရန်သာ လွှတ်ထားလိုက်တော့သည်။

ကျွင်းဟောက်ချိုးသည် သူ၏ ဝိညာဉ်မျိုးစေ့ဖြင့် ၎င်းကို စမ်းသပ်ရန် မသိစိတ်အရ ကြိုးပမ်းမိသော်လည်း ထိတွေ့မိသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အတိုင်းအဆမဲ့လှသော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် သေခြင်းတရား၏ အငွေ့အသက်များကိုသာ ပြင်းထန်စွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ချူရွှမ်ကလည်း အေးစက်စွာဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။

"မင်း ဒီဝိညာဉ်စာချူပ်ကို ကိုယ်တိုင် ဖယ်ရှားဖို့ မကြိုးစားတာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်က လေထဲမှာ ပျက်စီးပျောက်ကွယ်သွားပြီး သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့အပေါ် သစ္စာခံခဲ့ပြီဖြစ်လို့ မင်းကို ငါ အရှုံးမခံစေရပါဘူး။ ကျွင်းဟောက်ချိုး... မင်း ဒီနေရာမှာ ဘာကို မြင်ရလဲ။"

အခန်း (၁၇၄)

ယန်ပြန်မြက်ပင်

ချုရွှမ်၏ လက်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ပစ္စည်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းသည် စိမ်းစိုတောက်ပနေပြီး ငရဲကမ္ဘာ၏ ထူးခြားဆန်းကြယ်သော အအေးဓာတ်အလင်း အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှင့်နေပေသည်။ သွေးမြွေနဂါးနှင့် နဂါးဝိညာဉ်ကိုးကောင်စလုံးသည် ထိုအရာဆီသို့ ဆွဲဆောင်ခြင်းခံလိုက်ရပြီး သူတို့၏ခေါင်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ သွားရည်တမြှားမြှား ကျနေကြတော့သည်။

ဂျွန်းဟောက်ချိုးသည် ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်လျက် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"တရားစီရင်ရေးအရာရှိ... ဒါက... ဒါက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား..."

"မှန်တယ်၊ ဒါက အနှစ်တစ်ရာမှာ တစ်ကြိမ်သာ ပေါ်ထွက်တတ်တဲ့ ယန်ပြန်မြက်ပင်ပဲ။ ဒါက ဘယ်လိုဝိညာဉ်ခန္ဓာအတွက်မဆို အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ အာဟာရဓာတ်တစ်မျိုးပဲ။ ပညာရှိကျွင်း... မင်း ကံကောင်းတယ်လို့ ပြောရမယ်၊ ငါ အထဲကို ဝင်သွားတုန်းက ဒါတစ်ပင် ကျန်နေခဲ့လို့ပဲ။ ဒါမှမဟုတ်ရင် မင်း နောက်ထပ် အနှစ်တစ်ရာ ထပ်စောင့်ရလိမ့်မယ်။"

သဘာဝကျကျပင် ကျွင်းဟောက်ချိုးက အနှစ်တစ်ရာ စောင့်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် ထိုမြေခွေးတစ္ဆေက စောင့်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။ အဆုံးသတ်၌ မြေခွေးတစ္ဆေသည် မူလက မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ အထူးနည်းလမ်းများဖြင့် ဝိညာဉ်ခန္ဓာတစ်ခုအဖြစ် အတင်းအကျပ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်ဆိုသော်လည်း ၎င်းက ပြီးပြည့်စုံသော အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းမျိုး မဟုတ်ခဲ့ချေ။ ထို့ပြင် ၎င်းသည် ယခင်က ချုရွှမ်၏ မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသဖြင့် ဒဏ်ရာရရှိကာ မူလ မြေခွေးတစ္ဆေအသွင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဤအရာက မြေခွေးတစ္ဆေ တည်ရှိနေနိုင်မည့် အချိန်ကို ပိုမိုတိုတောင်းသွားစေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ကျွင်းဟောက်ချိုးအတွက်မူ ယခုအချိန်တွင် ယန်ပြန်မြက်ပင်သည် သူ၏ အကောင်းဆုံးသော အသက်ကယ်ကြိုးတစ်မျှင် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ၎င်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲလုချင်စိတ်များ ပေါက်ကွဲနေပြီး အသနားခံလိုက်သည်။

"တရားစီရင်ရေးအရာရှိ... ငါ့မှာ တောင်းဆိုစရာ အကူအညီတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။ အကယ်၍ မဟာဆရာသခင်တစ်ယောက်က ဒီယန်ပြန်မြက်ပင်ကို သန့်စင်ပေးမယ်ဆိုရင် အာနိသင်က ပိုပြီး ကောင်းမွန်လိမ့်မယ်လို့ ကြားဖူးပါတယ်။ မင်းအနေနဲ့..."

"ပြဿနာမရှိဘူး၊ လမ်းပြပါ။"

ချုရွှမ်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ဤလူကို လက်အောက်ခံအဖြစ် သိမ်းသွင်းပြီးပြီဖြစ်၍ သဘာဝကျကျပင် ကပ်စေးနှဲနေလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။ ထို့ပြင် နောင်အနာဂတ်တွင် ဤပါရမီရှင်ပညာရှိ၏ အကူအညီကို လိုအပ်မည့် ကိစ္စရပ်များစွာ ရှိနေသေးသည်။ ကျူးရှန်းမြို့၏ လက်ရှိအခြေအနေနှင့် သူ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအား၊ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အခြေအနေများအရ ဤပါရမီရှင်ပညာရှိကို အကာအကွယ်ဒိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ထားရှိခြင်းက ကိစ္စရပ်အားလုံးကို ပိုမိုလုံခြုံစိတ်ချရပြီး လျှို့ဝှက်စေမည် ဖြစ်သည်။

မဟာချင်မင်းဆက်ရဲ့ မာနကြီးလှတဲ့ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်ပညာရှိကြီးက ကွပ်မျက်သူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်အောက်ခံ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီပညာရှိက တကယ်ပဲ အချစ်ကြီးတဲ့သူပဲ။

ယန်ပြန်မြက်ပင်ကို မိမိအသက်ကဲ့သို့ တန်ဖိုးထားကိုင်ဆောင်ထားသော ကျွင်းဟောက်ချိုးကို ကြည့်ရင်း ချုရွှမ်သည် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သွေးမြွေနဂါးကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။ သွေးမြွေနဂါးသည် လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် သူ၏ ညီအစ်ကို ကိုးကောင်ကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် စိုက်ထူထားသော သွေးသောက်အရူးဓားမအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မြေပြင်၌ စိုက်နေသော သွေးသောက်အရူးဓားမသည်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ဟိန်းဟောက်ရင်း ချုရွှမ်၏ လက်ထဲသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော ကျွင်းဟောက်ချိုးသည် နှလုံးသားတစ်ခုလုံး ထပ်မံ၍ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားရပြန်သည်။

ဒါဆို... သွေးမြွေနဂါးက ဒီလက်နက်ဆိုးကြီးရဲ့ ဓားဝိညာဉ်အဖြစ် တည်ရှိနေတာလား။

တောက်... မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနက အထက်လူကြီးတွေအားလုံးက လူအတွေပဲလား။ သူတို့ဦးနှောက်တွေကို မြည်းကန်ခံထားရလို့လား။ ဘယ်သူက ကွပ်မျက်သူရဲ့ လမ်းစဉ်က လမ်းဆုံးကြီး၊ လျှောက်လို့မရတဲ့ လမ်းလို့ ပြောခဲ့တာလဲ။ ဒီချူမျိုးရိုးက အဲဒီလမ်းကို လျှောက်လှမ်းနေရုံတင်မကဘူး၊ အလွန်တရာကို အဆင်ပြေချောမွေ့နေတာပဲ... ငါတော့ နှိုင်းယှဉ်လို့တောင် မရတော့ဘူး...

သူသည် ဆက်လက်နှိုင်းယှဉ်နေပါက စိတ်ဓာတ်ကျရုံတင်မကဘဲ အရှက်ကွဲလွန်းသဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်မိသွားနိုင်သည်ကို စိုးရိမ်မိလှသည်။ သိက္ခာရှိလှသော မဟာချင်မင်းဆက်၏ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်ပညာရှိကြီးသည် ကြီးမားသော ရှုံးနိမ့်မှုကို သိသိသာသာ ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ထိုရှုံးနိမ့်မှု၏ နောက်ကွယ်တွင် ထူးဆန်းသော မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဤသူငယ်နောက်သို့ သစ္စာခံလိုက်ခြင်းက ဤအရာရှိကြီးအတွက် အရှက်ရစရာတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။

မကြာမီတွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် မက်မွန်ပွင့်အိမ်တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ပထမအကြိမ်နှင့်မတူဘဲ သာမန်ပြည်သူအမြောက်အမြား ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။

ကျွင်းဟောက်ချိုးက ဆိုသည်။

"ဒါတွေက ငါ ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ ကျူးရှန်းမြို့က ပြည်သူတွေပဲ။ သူတို့က ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်ဂိုဏ်းက ပြန်ပြီး သောင်းကျန်းလာမှာကို ကြောက်လို့ အိမ်မပြန်ရဲကြသေးဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါ သူတို့ကို ဒီမှာ ခေတ္တအခြေချပေးထားရတာ။ ကံကောင်းတာက ငါ့ရဲ့ အစေခံသုံးယောက်က စာပေရော သိုင်းပညာပါ ကျွမ်းကျင်အောင် ငါကိုယ်တိုင် သင်ကြားပေးထားတာမို့ သူတို့ကို ခရိုင်ဝန် ဒါမှမဟုတ် တရားစီရင်ရေးအရာရှိအဖြစ် စေလွှတ်ရင်တောင် လုံလောက်မှု ရှိပါတယ်။"

ကျွင်းဟောက်ချိုးသည် စကားပြောနေရင်းဖြင့် ချူရွှမ်၏ တုံ့ပြန်မှုကို အကဲခတ်ကာ ချူရွှမ်က မည်ကဲ့သို့သော လူစားမျိုးဖြစ်သည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းနေသည်။ သို့မှသာ နောင်တွင် လက်အောက်ခံတစ်ဦးအဖြစ် ပိုမိုသတိထား နေထိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချူရွှမ်၏ မျက်နှာထက်တွင် မည်သည့်အမူအရာမျှ ရှိမနေခဲ့ဘဲ စိတ်ဝင်စားသည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြသခဲ့ပေ။

ဟူး... လူကြမ်းကြီးသက်သက်ပါပဲ။ ခေါင်းဖြတ်တာကလွဲရင် သူက နိုင်ငံရေး ဒါမှမဟုတ် တခြားအရာတွေကို စိတ်ဝင်စားပုံမပေါ်ဘူး။ ဒီအရာရှိကြီးပဲ ပါရမီတွေ၊ ဗဟုသုတတွေ စုံလင်လွန်းလို့ ဒုက္ခရောက်ရတာ။

ကျွင်းဟောက်ချိုးသည် ခါးသီးသော မျက်နှာထားဖြင့် အိမ်တော်အတွင်းရှိ အလွန်တရာ ဆိတ်ငြိမ်လှသော နန်းဆောင်ငယ်ဆီသို့ ချူရွှမ်ကို ဦးဆောင်ခေါ်ခဲ့ရတော့သည်။ ယခုအချိန်တွင် အထဲရှိ အင်းကွက်ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြန်လည်ပြုပြင်ထားပြီးဖြစ်ကာ မြေခွေးတစ္ဆေအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲထားသော အမျိုးသမီးသည် ပူပန်သောကရောက်စွာဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေပေသည်။

ကျွင်းဟောက်ချိုးနှင့် ချူရွှမ်တို့ နှစ်ဦးစလုံး ဘေးကင်းစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ မြေခွေးတစ္ဆေသည် နောက်ဆုံး၌ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

"လင်ယောက်ျား... ထောင်မှူးချူ... ရှင်တို့ကြောင့် ငါ ရင်တထိတ်ထိတ်နဲ့ စိုးရိမ်နေခဲ့ရတာ။ ရှင်တို့ ထွက်သွားတာ ဆယ်ရက်တိတိ တိုင်ခဲ့ပြီ၊ ငါ တကယ်ပဲ ကြောက်နေခဲ့တာ..."

"မကြောက်ပါနဲ့ ဇနီးလေးရယ်။ တစ္ဆေတံခါးထဲမှာရှိတဲ့ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူအားလုံးကို တရားစီရင်ရေးအရာရှိက သတ်ဖြတ်ချေမှုန်းပစ်ခဲ့ပြီ၊ ပြီးတော့ ငါတို့အတွက် ယန်ပြန်မြက်ပင်ကိုလည်း တရားစီရင်ရေးအရာရှိက ရှာဖွေပေးခဲ့တယ်၊" ကျွင်းဟောက်ချိုးက လျင်မြန်စွာ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"ဘာ... ယန်ပြန်မြက်ပင်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တာလား။"

မြေခွေးတစ္ဆေသည် အံ့ဩဝမ်းသာသွားပြီးနောက် ဝမ်းသာမျက်ရည်များ ကျလာခဲ့ရသည်၊ သို့သော် သူမသည် ချူရွှမ်ကို လှမ်းကြည့်ကာ တုံ့ဆိုင်းစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ထောင်မှူးချူ... ကျွန်မတို့ဆီက ဘာကို အလိုရှိလို့လဲဆိုတာ မေးပါရစေ။"

ချူရွှမ်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး "မလိုပါဘူး၊ မင်းရဲ့ လင်ယောက်ျားက အဖိုးအခ ပေးချေပြီးပါပြီ။ မင်းရဲ့ မိစ္ဆာရုပ်ခန္ဓာအစစ်က ဘယ်မှာလဲ။ ငါ အခုပဲ ဒီယန်ပြန်မြက်ပင်ကို သန့်စင်ပေးပြီး မင်းကို ယန်လောကထဲ ပြန်လည်ဝင်ရောက်နိုင်အောင် ကူညီပေးမယ်။"

မြေခွေးတစ္ဆေသည် ထပ်မံ၍ စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်။ ကျွင်းဟောက်ချိုးသည် ပို၍ပင် အလျင်စလိုဖြစ်ကာ နန်းဆောင်ပေါ်သို့ အပြေးအလွှား တက်သွားခဲ့သည်။ မကြာမီတွင် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော မြေခွေးဖြူတစ်ကောင် ကိန်းဝပ်နေသည့် ရေခဲခေါင်းတလားတစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

"ဒါက အနှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိတဲ့ မြေခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်ပုံရတယ်မလား။"

ချူရွှမ်သည် ရေခဲခေါင်းတလားကို အံ့ဩစွာ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အားနာနာနာ လုပ်မနေဘဲ သူ၏ မဟာဆရာသခင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံမှုကို တိုက်ရိုက် လှုံ့ဆော်ကာ ယန်ပြန်မြက်ပင်ကို စတင်သန့်စင်တော့သည်။

ဘုန်း။

လှုံ့ဆော်ခြင်းခံလိုက်ရသဖြင့် ယန်ပြန်မြက်ပင်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ ဝိညာဉ်ချီများနှင့် ဆင်တူသော၊ ဒဏ္ဍာရီလာ ငရဲကမ္ဘာ၏ စွမ်းအားများဖြစ်သည့် ရေတွက်၍မရနိုင်သော နက်မှောင်သော အလင်းတန်းများကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှင့်လာတော့သည်။ ထို့ပြင် ဤစွမ်းအားသည် ဝိညာဉ်ခန္ဓာများအတွက် အတိုင်းအဆမဲ့လှသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်ပေသည်။

မြေခွေးတစ္ဆေသည် ဤနက်မှောင်သောအလင်းတန်းများကို လောဘတကြီး ဝါးမြိုစုပ်ယူလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် နာကျင်မှု အမူအရာများ ထင်ဟပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤအရာကား ယန်ပြန်မြက်ပင်၏ စွမ်းအင်က ပြင်းထန်လွန်းပြီး မြေခွေးတစ္ဆေ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာက အားနည်းလွန်းနေသောကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း ချူရွှမ် နားလည်လိုက်သည်။

"ကံကောင်းတာက... ငါ တစ္ဆေတံခါးထဲကနေ ရရှိခဲ့တဲ့ တစ္ဆေချီတွေကို အကုန်လုံး အသုံးမပြုရသေးဘူး။ အချို့ ကျန်ရှိနေသေးတာမို့ သိမ်းထားလည်း အပိုပဲ၊ ဒါကြောင့် မင်းကို ငါ ကူညီပေးပါ့မယ်။"

ချူရွှမ်သည် သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်းရတနာအတွင်း၌ ဖိနှိပ်ချူပ်ချယ်ထားသော တစ္ဆေချီများအားလုံးကို ထုတ်လွှတ်ကာ မြေခွေးတစ္ဆေ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် လောင်းထည့်ပေးလိုက်တော့သည်။ မြေခွေးတစ္ဆေ၏ နာကျင်လှသော မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်းပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာမှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

သူမ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာသည် မည်သည့်ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမျှမရှိဘဲ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ မကြာမီတွင် မူလ မြေခွေးတစ္ဆေသဏ္ဌာန်သည် အလွန်တရာ လှပချောမောလှသော ဝတ်စုံဖြူဝတ်အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ထို့နောက် ယန်ပြန်မြက်ပင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော များပြားလှသည့် ငရဲကမ္ဘာစွမ်းအားများ၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှုအောက်တွင် ထိုဝတ်စုံဖြူဝတ်အမျိုးသမီး၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာသည် ပိုမို၍ တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံး၌ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ မူလဝိညာဉ်ခန္ဓာထဲမှ ပြင်းထန်လှသော သက်စောင့်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤအရာကား ယန်ပြန်မြက်ပင်၏ အကြီးမားဆုံးသော အာနိသင်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းသည် ငရဲကမ္ဘာ၏ စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်ပေးနိုင်ရုံတင်မကဘဲ သေဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်ခန္ဓာတစ်ခုကို ယန်လောကသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်စေနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြားသော ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုအား အမှီပြု၍ ပြန်လည်မွေးဖွားလာစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ဤအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် ချူရွှမ်က ယန်ပြန်မြက်ပင်ကို ယူဆောင်စဉ်က ယင်စစ်သည်တော်များနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တစ္ဆေများသည် ရူးသွပ်မတတ် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်ဆေးပင်သည် ဝိညာဉ်ခန္ဓာများနှင့် တစ္ဆေကျင့်ကြံသူများအတွက် အဖိုးဖြတ်မရနိုင်သော ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်ပေသည်။

"နှမြောစရာကောင်းတာက... တစ်တစ္ဆေတံခါးလုံးမှာ စစ်ပွဲအတွင်း သေဆုံးသွားခဲ့ရတဲ့ လူသန်းပေါင်းများစွာထဲကနေ စုစည်းထားတဲ့ သိန်းနဲ့ချီတဲ့ ယင်စစ်သည်တော်တွေနဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ တစ္ဆေတွေ ရှိနေခဲ့တာတောင်မှ ယန်ပြန်မြက်ပင် သုံးပင်ပဲ ထွက်ပေါ်လာနိုင်ခဲ့တာပဲ။"

ချူရွှမ်သည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။

သူသည် ဝတ်စုံဖြူဝတ်အမျိုးသမီးအား ငရဲကမ္ဘာစွမ်းအားများကို ဆက်လက်သန့်စင်နိုင်ရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် ဝတ်စုံဖြူဝတ်အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာအရောင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် နီမြန်းစိုပြည်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသော ညှို့ဓာတ်များ စီးဆင်းနေပြီး လူကို မိန်းမောသွားစေနိုင်လောက်ပေသည်။

သောက်ကျိုးနည်း... သူမက အနှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိတဲ့ မြေခွေးမိစ္ဆာမပီပီ မဟာချင်မင်းဆက်ရဲ့ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်ပညာရှိကြီးကို မိန်းမောအောင် ညှို့ယူနိုင်တာ မဆန်းတော့ပါဘူး။ အံ့ဩစရာအကောင်းဆုံးအချက်ကတော့ သူမမှာ မကောင်းမှုအကုသိုလ် အပြစ်ကျူးလွန်ထားတဲ့ အရိပ်အယောင် လုံးဝ ရှိမနေတာပဲ။

သို့သော် သေချာတွေးကြည့်လျှင်လည်း သဘာဝကျပေသည်။ အကယ်၍ ဤမျှ လှပချောမောလွန်းသော မြေခွေးမိစ္ဆာမတစ်ကောင် လူ့လောကထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့ပါက သူမက မကောင်းမှု ပြုလုပ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရေတွက်၍မရသော လူသားများကသာ သူမအပေါ် မကောင်းမှုကျူးလွန်ရန် ကြိုးပမ်းကြပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် ငရဲကမ္ဘာ၏ စွမ်းအားများအားလုံး အပြည့်အဝ သန့်စင်ပြီးဆုံးသွားသည့် အချိန်မှာပင်...