အခန်း ၂၇၃

အခန်း (၂၇၃) ကောင်းကင်နိယာမများ ကမောက်ကမဖြစ်ခြင်း

နောက်တစ်နေ့ အရုဏ်တက်ချိန်တွင် သူတို့လေးဦး ထွက်ခွာလာကြသည်။

မနေ့က ကျိုးယွမ်၏ သတိပေးချက်က အလုပ်ဖြစ်ခဲ့ပုံရပေသည်။ ဝမ်ကျင်းနှင့် လီတန်တို့သည် မနေ့ညက စုဝေးကာ အချိန်အတော်ကြာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် တိုင်ပင်နေခဲ့ကြပြီး မည်သည့်အကြောင်းအရာကို ဆွေးနွေးနေကြမှန်း မသိရချေ။

သူတို့လေးဦးသည် ကိုယ်ပိုင် အတွေးအသီးသီးဖြင့် ထွက်ခွာလာခဲ့ကြပြီး တစ်နာရီ၊ နှစ်နာရီခန့် ခရီးနှင်ကာ မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ရေကန်ငယ်လေးတစ်ခု၌ ရပ်တန့်သွားကြလေ၏။

"မိတ်ဆွေတို့... ဒါက လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ဝင်ပေါက်ပဲ... တကယ်လို့ ငါက ဒီနေရာကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးခဲ့ရင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ဝင်ပေါက်က ရေကန်အောက်မှာ ရှိနေတယ်လို့ ဘယ်တော့မှ ခန့်မှန်းမိမှာ မဟုတ်ဘူး"

လီရှီးတဲ စကားပြောပြီးနောက် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်များ ဖန်တီးလိုက်ရာ တာအို အက္ခရာတစ်ခု သူ၏ လက်ထဲမှ ပျံထွက်လာပြီး ရေကန်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေ၏။

ရေကန် တွန့်ခေါက်သွားကာ ဝင်္ကပါတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသဖြင့် ကျိုးယွမ်နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့ အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။ ဤအရာက ခရီးတို နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါတစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။

လီရှီးတဲက အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မိတ်ဆွေငယ်တို့... သွားကြစို့... ဒီဝင်္ကပါက အသက်ရှူချိန် ဆယ်ကြိမ်ကျော်လောက်ပဲ ခံနိုင်တယ်"

ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်လေ၏။ အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူသည် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါထဲသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ဝင်သွားလေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့် ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားပြီး အရိပ်အယောင်မျှ မချန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

လီတန်နှင့် ဝမ်ကျင်းတို့ အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ရွှေ့ပြောင်း၍ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါပေါ်တွင် ပေါ်လာကြသည်။ ထို့နောက် အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံသွားကာ လီရှီးတဲ၏ ရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားကြလေ၏။

သူတို့သုံးဦး အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း လီရှီးတဲ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။

သွေးမိစ္ဆာပန်း အမှန်တကယ် ရင့်ကျက်လာစေရန်အတွက် လတ်ဆတ်သော လူ့သွေးဖြင့် လောင်းရန် လိုအပ်ပေသည်။ အချိန်အတော်ကြာ ဟန်ဆောင်နေခဲ့ပြီးနောက် အကျိုးအမြတ် ရိတ်သိမ်းရန် အချိန်ကျရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် သွေးမိစ္ဆာမြက်ခင်းပြင်နှင့် ပတ်သက်၍ ကျိုးယွမ်နှင့် အခြားသူများကို သူ ပြောပြခဲ့သည်များမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ သေခါနီး လူအချို့ကို လိမ်လည်ပြောဆိုနေစရာ မလိုဟု သူ ယုံကြည်ထားပေသည်။

သို့သော် လီရှီးတဲသည် သတိလက်လွတ် မနေရဲချေ။ 'ဝမ်လင်း' ထံတွင် အဆင့် ၅ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲခြင်း ဆေးလုံး ရှိမရှိ သူ သေချာ မသိခဲ့ချေ။

ထို့ကြောင့် လီရှီးတဲ ပထမဆုံး သတ်ပစ်ချင်သူမှာ 'ဝမ်လင်း' ပင် ဖြစ်သည်။

လီရှီးတဲက အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖျပ်ဖျပ် လက်သွားကာ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

လီရှီးတဲ ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကြမ်းတမ်းသော ဓားချီ နှစ်ခု ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာပြီး လီရှီးတဲ၏ လည်ပင်းဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်လာလေသည်။

လီရှီးတဲ လန့်ဖျပ်သွားပြီး အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေ၏။ မိုးချုန်းသံကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ဓားချီ နှစ်ခုစလုံးကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

"လီတန်၊ ဝမ်ကျင်း... မင်းတို့ ရူးနေပြီလား... ဘာလို့ ငါ့ကို လာတိုက်ခိုက်နေတာလဲ"

ဘာတွေ ဖြစ်နေသလဲဆိုတာကို နားမလည်နိုင်သဖြင့် လီရှီးတဲက အတော်လေး ဒေါသထွက်သွားလေ၏။

"စီနီယာလီ... သွေးမိစ္ဆာပန်းကို အာဟာရဖြည့်တင်းပေးဖို့ ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ သွေး လိုအပ်တယ်ဆိုတာကို မိတ်ဆွေဝမ် က အခုလေးတင် ငါတို့ကို ပြောပြခဲ့တယ်"

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီဆန္ဒကို မင်း ဖြည့်ဆည်းလို့ မရတော့ဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ သွေးမိစ္ဆာပန်းကို 'မိတ်ဆွေဝမ်' က ယူသွားပြီလေ"

ဝမ်ကျင်းက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်များ ဖြတ်ပြေးနေလေ၏။

လီရှီးတဲ အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။ တစ်ဖက်လူက ဤအကြောင်းကို မည်သို့ သိရှိသွားသနည်းဆိုသည်ကို သူက လုံးဝ မသိခဲ့ချေ။

ယခုအချိန်တွင် ဤအရာများကို သူ ဂရုစိုက်နေရန် စိတ်မကူးတော့ချေ။ သွေးမိစ္ဆာပန်းကို ယူဆောင်သွားပြီဟူသော စကားတစ်ခွန်းကို သူ ယခုလေးတင် ကြားလိုက်ရသည်။

လီရှီးတဲ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။ အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူသည် လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ သူမတို့နှစ်ဦးစလုံး လွင့်စင်သွားကြသည်။

ဝမ်ကျင်းနှင့် လီတန်တို့သည် သွေးများ အန်ထွက်ကာ လွင့်စင်သွားကြပြီး လီရှီးတဲ၏ ဒေါသတကြီး ရိုက်ချက်ကြောင့် ပေတစ်ရာခန့် အကွာသို့ လွင့်စင်သွားကြလေ၏။

သို့သော် လီရှီးတဲတွင် သူတို့ကို ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိချေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားသွားပြီး မကြာမီ အနီးနားရှိ သွေးကန်တစ်ခု၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

သွေးကန်ဘေးတွင် တွင်းအသစ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သွေးမိစ္ဆာပန်းမှာ အမြစ်ပြတ်သွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ လီရှီးတဲ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားလေ၏။

"ဝမ်လင်း... မင်းကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်အောင် ငါ လုပ်ပစ်မယ်"

လီရှီးတဲက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သွေးမိစ္ဆာပန်း မူလ ပေါက်ရောက်ခဲ့ရာ နေရာဖြစ်သော တွင်းကြီးဆီသို့ လက်ဝါးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

မိုးချုန်းသံကဲ့သို့ "ဝုန်း" ခနဲ အသံကြီးနှင့်အတူ လီရှီးတဲသည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားကာ ပါးစပ်မှ သွေးများ ရူးသွပ်စွာ ပန်းထွက်လာလေ၏။

လီရှီးတဲ၏ ညာလက်သည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သွေးများ စမ်းရေကဲ့သို့ ပန်းထွက်လာသည်။

လီရှီးတဲ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် တွင်းကြီးထဲ၌ အဆင့် ၅ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံး ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ဤကဲ့သို့သော ထောင်ချောက်မျိုး ဆင်ရသည်ကို နှစ်သက်ကြောင်း လီရှီးတဲ လုံးဝ မသိခဲ့ချေ။

ယခင်က သူသည် ယဲ့ဖိန်ကို အကြိမ်ကြိမ် အကွက်ချ ကြံစည်ခဲ့ပြီး ဤထောင်ချောက်ငယ်လေးမှာ အတိအကျပင် ဖြစ်သည်။

လူတစ်ယောက် ဒေါသထွက်နေချိန်တွင် သူတို့ အကြိုက်ဆုံးအရာမှာ ဒေါသထွက်ခြင်းကို ဖြေဖျောက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

ပြီးတော့ မူလ ပေါက်ရောက်ရာ နေရာကို ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းက လူ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းနီးပါးရဲ့ ရွေးချယ်မှုဖြစ်လို့ သူ ယူလိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာပဲ ဤထောင်ချောက်ကို အလွယ်တကူ ဆင်ထားခဲ့တာပဲ။

ထို့ပြင် ကျိုးယွမ်သည် လီရှီးတဲကို သတ်ရန် ဘယ်သောအခါကမျှ မရည်ရွယ်ခဲ့သောကြောင့် ဤသို့ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက လီရှီးတဲသည် ယခုအချိန်တွင် သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်းနှင့် လီတန်တို့သည် အဝေးမှ ပြေးလာကြစဉ် လီရှီးတဲ၏ သနားစရာ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ သူတို့ မရပ်တန့်တော့ဘဲ အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားကြလေ၏။

သူတို့၏ အသက်ကို 'ဝမ်လင်း' က ကယ်တင်ခဲ့ကြောင်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ကောင်းစွာ သိရှိထားကြပေသည်။

လီရှီးတဲသည် 'ဝမ်လင်း' ကို အရိုးထဲစွဲအောင် မုန်းတီးသွားလေ၏။ တစ်နာရီအကြာတွင် သူ၏ ညာလက် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း မျက်နှာမှာ အလွန် ဖြူရော်နေလေသည်။

လီရှီးတဲသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖြန့်ကြက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှာဖွေလိုက်ရာ လူသုံးဦး၏ ခြေရာများကို တွေ့ရှိရလေ၏။

လီရှီးတဲသည် မည်းမှောင်နေသော မျက်နှာဖြင့် အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။

ဤနေရာသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုထက် အပြင်ဘက်ရှိ သွေးမိစ္ဆာမြက်ခင်းပြင်နှင့် အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်နေသော သီးခြား နေရာတစ်ခုနှင့် ပိုတူပေသည်။

ဤနေရာသည် အနည်းငယ် ထူးခြားပေသည်။ တစ်လမ်းသွား အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အတွင်းဘက်မှနေ၍ လွတ်လပ်စွာ ထွက်ခွာနိုင်သော်လည်း အပြင်ဘက်မှ ဝင်ရောက်ရန်အတွက်မူ သီးသန့် နေရာများမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်ရမည် ဖြစ်သည်။

လီရှီးတဲက ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီတွင် ကျိုးယွမ်၏ ပုံရိပ် ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်လာလေ၏။

အစအဆုံး သူသည် နေရာမှ ထွက်မသွားခဲ့ဘဲ အရိပ်ခုန်ပျံခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုကာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် လီရှီးတဲထက် သာလွန်နေပြီဖြစ်ရာ အကယ်၍ သူသာ တကယ်တမ်း ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားပါက လီရှီးတဲသည် သူ့ကို လုံးဝ ထောက်လှမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ကျိုးယွမ်သည် လီရှီးတဲ ထွက်သွားသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း လီရှီးတဲ၏ နောက်သို့ လိုက်ရန် 'အရိပ်နောက်လိုက်ကျင့်စဉ်' ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်လေ၏။

ယခင်က မြောက်ပိုင်းမိုးမြို့ စစ်ပွဲကြီးအတွင်း ကျိုးယွမ်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်းကို စောင့်ကြပ်ရန် အမိန့်ပေးခံခဲ့ရပြီး လျန်ဟောက်လင် ကို လိုက်လံရှာဖွေရန် ဤလှုပ်ရှားမှု ကျင့်စဉ်ကို တစ်ခါ အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည်။

လျန်ဟောက်လင်သည် သွေးလွတ်မြောက်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ကျိုးယွမ်ကို မဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ချေ။ ဤလှုပ်ရှားမှု ကျင့်စဉ်သည် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ပြသနေပေသည်။

မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း ကျိုးယွမ်သည် ဤလှုပ်ရှားမှု ကျင့်စဉ်ကို အရိပ်ခုန်ပျံခြင်း ကျင့်စဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်ခဲ့ပြီး အနည်းငယ် ပြုပြင်မွမ်းမံပြီးနောက် ပိုမို အစွမ်းထက်လာခဲ့လေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် သွေးမြူခိုးနတ်သမီးသစ်ခွပန်းကို ရယူရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လီရှီးတဲ၏ နောက်သို့ အနီးကပ် လိုက်ပါသွားလေသည်။

ကျန်တာတွေကိုတော့ လောလောဆယ် သူ ဂရုမစိုက်နိုင်သေးချေ။

နောက်တစ်နေ့တွင် ကျိုးယွမ်သည် ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ကျင့်စဉ်ဖြင့် တွက်ချက်ဖတ်ရှုခဲ့သည့်အတိုင်း ယဲ့ဖိန် ပေါ်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို ခိုးနားထောင်ခဲ့ပြီး သူတို့သည် အချိန်အတော်ကြာကတည်းက သိကျွမ်းနေခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ယဲ့ဖိန်သည် သွေးမြူခိုးနတ်သမီးသစ်ခွပန်း တစ်ပွင့် လိုအပ်နေပြီး လီရှီးတဲကို မြင့်မားသော ဆုကြေးတစ်ခု ကမ်းလှမ်းခဲ့သောကြောင့် လီရှီးတဲက ယဲ့ဖိန်ကို သွေးမိစ္ဆာမြက်ခင်းပြင်တွင် နေထိုင်ခွင့်ပြုရန် သဘောတူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် ယဲ့ဖိန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

‘ဒီကောင်က တကယ်ကို သေလွယ်မည်မဟုတ်သော ပိုးဟပ်တစ်ကောင်ပဲ။ သူ့ကို နောက်မှ သတ်ပစ်သင့်သလား။’

သွေးမြူခိုးနတ်သမီးသစ်ခွပန်းကို ရှာတွေ့သည့်အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်ထားသဖြင့် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ ရင်ထဲရှိ လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်လေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဝေးမှ အစွမ်းထက်သော ချီ အရှိန်အဝါတစ်ခု ရောက်ရှိလာလေသည်။ ကျိုးယွမ် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီးနောက် မှင်တက်သွားလေ၏။

ဤချီ အရှိန်အဝါကို ခေါက်ရှန်း ဘိုးဘေး၏ ချီ အရှိန်အဝါအဖြစ် သူ မှတ်မိလေသည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ခေါက်ရှန်း ဘိုးဘေးသည် ကြီးမားသော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းလာရသကဲ့သို့ သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ အတော်လေး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပုံရလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် အတွေးများထဲ နစ်မြောကာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေလေသည်။

လီရှီးတဲနှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ တွက်ချက်ဖတ်ရှုမှုများအရ ခေါက်ရှန်း ဘိုးဘေးသည် ပါရမီရှင် နှစ်ဦး၏ နောက်တွင် ပေါ်လာသင့်ပေသည်။

ယခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းက အဓိပ္ပာယ် တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ လီရှီးတဲ၏ ကံကြမ္မာသည် သူ့ကြောင့် ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားပြီး အရာအားလုံး၏ လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲသွားစေခြင်းပင်။