အခန်း ၂၇၅

အခန်း (၂၇၅) ယဲ့ဖိန်၏ အကြံအစည်

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေငယ်လေးမှာ အတော်လေး ထူးခြားလှပေသည်။ ကျိုးချန်နှင့် ထိုအမျိုးသမီးပင်လျှင် သတိမထားမိခဲ့ကြချေ။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် လီရှီးတဲနှင့် ယဲ့ဖိန်တို့ နှစ်ဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း သက်ပြင်းချလိုက်မိကြလေ၏။

"မိတ်ဆွေယဲ့ဖိန်... မင်း အိမ်ထောင်ကျနေပြီလို့ ငါ ကြားတယ်... မင်းရဲ့ ဇနီးက တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့က မဟာအကြီးအကဲရဲ့ မြေးဆို... တကယ်ကို အားကျစရာပဲ"

လီရှီးတဲက ပြုံးလျက် ယဲ့ဖိန်ကို ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ယဲ့ဖိန်၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"စီနီယာလီ... အဲ့ဒါကို ဘယ်သူ့ဆီက ကြားတာလဲ... ကျွန်တော် အိမ်ထောင်မကျသေးပါဘူး"

လီရှီးတဲက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောဆိုလေ၏။

"မိတ်ဆွေယဲ့ဖိန်... အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေနဲ့ စုန်းဟူနယ်မြေကနေ ငါ အဆက်အသွယ်ရှိလာတာ နှစ်တွေ အတော်ကြာပြီလေ"

"အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေမှာ ကောလာဟလတွေ ထွက်နေတာ ကြာပြီပေါ့... အဲ့ဒီ မိန်းကလေးလျို က မင်းအပေါ်ကို လုံးဝ စိတ်နှစ်ထားတာပဲ"

"သူ့ရဲ့ အဘိုးက တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့က မဟာအကြီးအကဲ ရာထူးကိုတောင် စွန့်လွှတ်ပြီး မင်းကို ရှာဖို့ သူ့ကို ခေါ်သွားခဲ့တာ... သူမလို မိန်းမမျိုးကို မင်း စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်သင့်ဘူးနော်"

လီရှီးတဲ၏ စကားများကို ကြားချိန်၌ ယဲ့ဖိန်၏ အမူအရာမှာ ပို၍ပင် မှောင်မိုက်သွားလေတော့သည်။

လျိုရူယန်အကြောင်း တွေးမိရုံဖြင့် ယဲ့ဖိန်ကို ရွံရှာသွားစေသည်။

သူမက အတော်လေး ကြည့်ကောင်းသော်လည်း မြွေဟောက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ့ကို ကပ်တွယ်နေပြီး လွှတ်မပေးချေ။

ယဲ့ဖိန်က လျိုရူယန်ကို ပျော်ရွှင်စရာ အဖော်တစ်ဦးအဖြစ် အမြဲတမ်း သတ်မှတ်ထားသော်လည်း တာအိုလက်တွဲဖော်အဖြစ် သတ်မှတ်မည်မဟုတ်ချေ။

အတိတ်ကဆိုလျှင် ယဲ့ဖိန်သည် လျိုဇုန်းယောင်ကို အနည်းငယ် သတိထားခဲ့မည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ သူ့ကို ယဲ့မိသားစုက ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားလေပြီ။ လျိုဇုန်းယောင်က ဘာမှမဟုတ်တော့ချေ။

လျိုရူယန်က သူ့ကို မနှောင့်ယှက်စေရန် ယဲ့ဖိန်က သူမကို နေရာတစ်ခုတွင် လျှို့ဝှက်စွာ နေရာချထားပေးခဲ့ပြီး ယခုအခါ ပြန်သွားရန် ရည်ရွယ်ချက်ပင် မရှိတော့ချေ။

မူလက ဤကိစ္စသည် ဤမျှဖြင့် ပြီးဆုံးသွားမည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ လီရှီးတဲ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာခဲ့သဖြင့် ယဲ့ဖိန်ကို တိတ်တဆိတ် နာကြည်းသွားစေခဲ့လေ၏။

သူသည် တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကို မုန်းတီးလာခဲ့သည်။ အကယ်၍ တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကသာ သူ့အား ဆုငွေမထုတ်ခဲ့ပါက မကြာသေးမီက သူ ဤမျှလောက် သနားစရာကောင်းအောင် နေထိုင်ခဲ့ရမည် မဟုတ်ချေ။

ယဲ့ဖိန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်ကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သော်လည်း လီရှီးတဲကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများ၌ လူသတ်လိုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

ဤလီရှီးတဲသည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နေပြီး သူ့ကိုယ်သူ သေမည့်လမ်းကို ရှာဖွေနေသည်။

သေချာသည်မှာ ရည်မှန်းချက် မပြည့်မြောက်မီအချိန်အထိ ယဲ့ဖိန်သည် လီရှီးတဲနှင့် လမ်းခွဲမည် မဟုတ်ချေ။

ကျိုးယွမ်သည် အမှောင်ရိပ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ပုန်းအောင်းနေပြီး ယဲ့ဖိန်၏ မှောင်မိုက်နေသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ သူ တိတ်တဆိတ် မထီမဲ့မြင် မပြုဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ရုတ်တရက် ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားလေ၏။

သူသည် ကောင်းကင်နိယာမကို ဖျက်ဆီးခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံတွင် သူ့ဘာသာ ပြန်လည် ပြုပြင်ရန် နည်းလမ်း ရှိနေပေသည်။ သေထိုက်သော သူများသည် သူတို့၏ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော ကံကြမ္မာမှ လွတ်မြောက်နိုင်ဆဲ မဟုတ်ချေ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လီရှီးတဲ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

"မင်းတို့ သေချင်နေတဲ့ မိန်းမနှစ်ယောက်... ကောင်းကင်ဘုံကိုသွားတဲ့ လမ်းရှိတာကို မင်းတို့က ငြင်းဆန်တယ်... ငရဲကိုသွားတဲ့ လမ်းမရှိပေမဲ့ မင်းတို့ဘာသာ ခုန်ဆင်းလာတာပဲ... ဒီတစ်ခါ မင်းတို့ ဘယ်ကို ပြေးမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

လီရှီးတဲက မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ယဲ့ဖိန်နှင့်အတူ မလှမ်းမကမ်းတွင် ပုန်းအောင်းနေလိုက်လေ၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ပုံရိပ်နှစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ ထိုသူတို့မှာ လီတန်နှင့် ဝမ်ကျင်းတို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့၏ နောက်တွင် အဆင့် ၄ မိစ္ဆာဝံပုလွေ လေးကောင် လိုက်ပါလာကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လီတန်နှင့် ဝမ်ကျင်းတို့သည် အတော်လေး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပုံရပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေလေ၏။

အထူးသဖြင့် ဝမ်ကျင်း၏ ပေါင်မှ သွေးများ အများအပြား ထွက်နေပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ သေလုမတတ် ဖြူရော်နေသည်။

သူတို့သည် ယခုလေးတင် ဤမိစ္ဆာဝံပုလွေအုပ်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ စုစုပေါင်း ငါးကောင် ရှိပြီး တစ်ကောင်ကို သူတို့ သတ်ဖြတ်ခဲ့ရာ လေးကောင် ကျန်ရှိနေပြီး သူတို့ကို မညှာမတာ လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လီရှီးတဲက ရှေ့သို့ တက်လာပြီး နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အလယ်ပိုင်း၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သော ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေ၏။

ဤချီ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိချိန်တွင် လီတန်နှင့် ဝမ်ကျင်းတို့ အလွန် ဝမ်းသာသွားကြသော်လည်း မော့ကြည့်လိုက်၍ လီရှီးတဲကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများ သေလုမတတ် ဖြူရော်သွားကြလေ၏။

"ဒီတစ်ခါ မင်းတို့ ဘယ်ကို ဆက်ပြေးနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

လီရှီးတဲက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်မှာ ပြင်းထန်နေလေ၏။

"ပြေး!"

ဝမ်ကျင်းနှင့် လီတန်တို့ နှစ်ဦးစလုံး အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး အရပ်နှစ်မျက်နှာသို့ ထွက်ပြေးသွားကြလေသည်။

လီရှီးတဲက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ညာဘက် လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို ပူးကာ ဝမ်ကျင်းဆီသို့ သူ၏ ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်လေ၏။

ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပစ်ထွက်လာပြီး ဝမ်ကျင်းဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်သွားသည်။ ဝမ်ကျင်း တုံ့ပြန်မှု မလုပ်နိုင်မီမှာပင် သူမ၏ နောက်ကျောမှနေ၍ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် စိုက်ဝင်သွားလေ၏။

ဝမ်ကျင်း စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဓားချီများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လျှင် မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ချေ။

လီရှီးတဲသည် သူ၏ ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်စဉ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်ခြည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ လီတန်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ပြေးဝင်သွားပြီး သူမ၏ အထက်တွင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေါ်လာလေ၏။

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လီရှီးတဲက လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

လီတန်က လန့်ဖျပ်သွားပြီး လီရှီးတဲ၏ ရိုက်ချက်ကို ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားရင်း သူမ၏ အစွမ်းကုန်ဖြင့် လက်ဝါးနှစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်လေ၏။

သို့သော် သူမသည် လီရှီးတဲနှင့် များစွာ ကွာဟနေပေသည်။ စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လီတန်၏ လက်မောင်း ပေါက်ကွဲသွားကာ လီရှီးတဲက သူမကို အသားစင်းကောဖြစ်သွားသည်အထိ ရိုက်ချေပစ်လိုက်လေ၏။

သူတို့နှစ်ဦး ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းမှာ ကံကောင်းမှု တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။ ဤတစ်ကြိမ် လီရှီးတဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကျိုးယွမ် ဝင်ရောက် မစွက်ဖက်ခဲ့ချေ။

သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ တစ်သက်လုံး ကယ်တင်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ပြင် သူနှင့် ဤနှစ်ဦးမှာ သာမန် သိကျွမ်းသူများသာ ဖြစ်ပေသည်။

ယဲ့ဖိန်သည် လီရှီးတဲကို တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေလေ၏။ လီရှီးတဲက ဝမ်ကျင်းကို သတ်လိုက်ချိန်တွင် သူသည် သံချပ်ကာဝတ်စုံ နှစ်စုံကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ယူကာ ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

သူသည် သံချပ်ကာဝတ်စုံ အများအပြားကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်ကာ ယခု နှစ်စုံ ထပ်တိုးလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ယဲ့ဖိန်သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၌ ကျိုးယွမ်၏ အကြိမ်ကြိမ် အကွက်ချ ကြံစည်ခြင်းကို ခံရပြီးကတည်းက မိမိ၏ လုံခြုံရေးအတွက် ငွေကြေး အမြောက်အမြား အသုံးပြုရန် ဆန္ဒရှိနေခဲ့လေ၏။

ထို့ကြောင့် ယဲ့ဖိန်သည် ထွက်ပြေးရန်နှင့် ကာကွယ်ရန်အတွက် ပစ္စည်းအများအပြားကို စုဆောင်းထားခဲ့သည်။

ကျိုးယွမ် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဆွံ့အသွားရလေသည်။ ဤယဲ့ဖိန်သည်လည်း အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေသည်။

လီတန်နှင့် ဝမ်ကျင်းတို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ အသေးအမွှား အဖြစ်အပျက်လေး တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။ လီရှီးတဲသည် သူတို့နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ထိုအဆင့် ၄ မိစ္ဆာဝံပုလွေ လေးကောင်ကိုပါ ရှင်းလင်းလိုက်လေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လီရှီးတဲသည် တိုက်သစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။ လီတန်၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် အဆင့် ၅ အဆင့်ချိုးဖြတ်ခြင်း ဆေးလုံးတစ်လုံးကို သူ ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လီရှီးတဲက တိုက်ရိုက် မျိုချလိုက်လေ၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လီရှီးတဲ၏ ချီစွမ်းအင်များ မြင့်တက်လာပြီး နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အလယ်ပိုင်းမှ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ကူးပြောင်းသွားလေ၏။

လီရှီးတဲသည် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါကမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

ကျိုးယွမ်သည် လီရှီးတဲကို စိုက်ကြည့်ရင်း နားလည်စပြုလာလေသည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်တာအို၏ လျော်ကြေးပေးမှု ပုံစံတစ်မျိုး ဖြစ်ရမည်။

လီရှီးတဲက အောင်ပွဲခံနေချိန်မှာပင် ကောင်းကင်မှ ဧရာမ လက်ကြီးတစ်ဖက် ကျဆင်းလာပြီး လီရှီးတဲဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်လာကာ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သော ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေ၏။

လီရှီးတဲ အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။ တစ်ချက် ယိမ်းနွဲ့လိုက်ရုံဖြင့် ပေတစ်ရာခန့် အကွာတွင် ပေါ်လာပြီး မလှမ်းမကမ်း လေထဲရှိ အမျိုးသားတစ်ဦးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။

ထိုအမျိုးသားက သူ့ကို လှောင်ပြောင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် သဲ့သဲ့ လှောင်ပြုံးတစ်ခု ရှိနေလေသည်။

လီရှီးတဲ စကားပြောရန် ပြင်နေဆဲမှာပင် သူ၏ အမူအရာ ရုတ်တရက် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။ သူ၏ နောက်တွင် လက်သီးတစ်ဖက် ပေါ်လာပြီး လီရှီးတဲ၏ ကျောပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်လေသည်။

လီရှီးတဲ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သွေးတစ်လုတ် အန်ထွက်လာကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေတစ်ရာခန့် အကွာသို့ လွင့်စင်သွားလေ၏။

လီရှီးတဲက မိမိကိုယ်ကို မထိန်းနိုင်မီမှာပင် လေထဲရှိ အမျိုးသားက ရိုက်ချလိုက်ပြီး အထက်မှနေ၍ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ကာ ပြင်းထန်စွာ နင်းချလိုက်လေသည်။

ဤရိုက်ချက်သည် လီရှီးတဲ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို နင်းချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လီရှီးတဲက စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကာ သူ၏ မျက်နှာမှာ စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူရော်နေလေ၏။

ကျယ်လောင်သော "ဝုန်း!" ခနဲ အသံနှင့်အတူ လီရှီးတဲက မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

"စီနီယာလီ!... မလန့်ပါနဲ့!... ကျွန်တော် ကူညီပေးပါ့မယ်!"

လီရှီးတဲက သူ၏ ကြွေပုလင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ချိန်မှာပင် ယဲ့ဖိန်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ယဲ့ဖိန်၏ လက်ထဲမှ သံချပ်ကာဝတ်စုံတစ်စုံ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ လီရှီးတဲ၏ ရှေ့တွင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေါ်လာလေ၏။

"ပေါက်ကွဲစမ်း!"

ယဲ့ဖိန် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သံချပ်ကာဝတ်စုံသည် တောက်ပစွာ လင်းလက်လာကာ ကျယ်လောင်သော "ဝုန်း" ခနဲ အသံကြီးနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲသွားလေ၏။

လီရှီးတဲ၏ လက်ထဲရှိ ကြွေပုလင်းသည် စူးရှသော အလင်းရောင်ဖြင့် ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အပိုင်းအစများအဖြစ် ပြိုကွဲသွားလေတော့သည်။

ကြွေပုလင်းထဲရှိ သွေးမြှုပ်နှံခြင်း ဂူခြင်ကောင်များမှာမူ ဤအလင်းရောင်ထဲတွင် အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကြလေသည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုဖြင့် ယဲ့ဖိန်သည် လီရှီးတဲ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး လျှို့ဝှက်လက်နက်ကို ဖျက်ဆီးရန် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုကို စတေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။