← Chapters

အခန်း ၂၇၆

Vol. 28 Ch. 276

အခန်း ၂၇၆

Vol. 28 Ch. 276

အခန်း (၂၇၆) ယဲ့ဖိန်၏ ရက်စက်မှု

"ယဲ့ဖိန်!... ငါ့ကို ဒီလို အနိုင်ကျင့်ရဲတယ်ပေါ့လေ!"

လီရှီးတဲက ဝမ်းနည်းဒေါသတကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်လေ၏။ သူသည် အလွန် မိုက်မဲခဲ့ပြီး ဤအရာအားလုံးက ယဲ့ဖိန်နှင့် သက်ဆိုင်နေပုံရကြောင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။

လီရှီးတဲက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ယဲ့ဖိန်ဆီသို့ ပြေးဝင်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လီရှီးတဲ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်လေပြီ။

"ဒိုင်း!" ခနဲ အသံနှင့်အတူ လီရှီးတဲ၏ ရင်ဘတ်ရှိ နံရိုးအတော်များများ ကျိုးသွားပြီး သူ၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာလေ၏။

အခြား အမျိုးသားတစ်ဦး ခုန်ဆင်းလာပြီး လီရှီးတဲ၏ ရင်ဘတ်ကို လက်ညှိုးဖြင့် ထောက်လိုက်လေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လီရှီးတဲ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ချီစွမ်းအင်များ ရူးသွပ်စွာ ထိုးကျသွားပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှု ချိတ်ပိတ်ခံလိုက်ရလေတော့သည်။

"သခင်လေး... ကျွန်တော် သခင်လေးပေးတဲ့ တာဝန်ကို အောင်မြင်အောင် ထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပါပြီ"

အမျိုးသား နှစ်ဦးစလုံးမှာ အသက် သုံးဆယ်အရွယ်ခန့် ရှိပုံရပြီး နှစ်ဦးစလုံးသည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြလေသည်။

ယဲ့ဖိန်က ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေးပေါင် နဲ့ ဦးလေးတုန်း... ဒီလီရှီးတဲက အတော်လေး ပါးနပ်တယ်... သွေးမိစ္ဆာ မြက်ခင်းပြင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို တကယ် သိနေတာပဲ... တကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့သာ အမြန် မလာခဲ့ရင် ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမှန်းတောင် သိမှာ မဟုတ်ဘူး"

အမျိုးသား နှစ်ဦးစလုံးမှာ ယဲ့မိသားစုဝင်များ ဖြစ်ကြပြီး တစ်ဦးမှာ ယဲ့ပေါင် ဟု အမည်ရကာ အခြားတစ်ဦးမှာ ယဲ့တုန်း ဟု အမည်ရပြီး နှစ်ဦးစလုံးသည် ယဲ့ဝမ်၏ လက်အောက်ခံများ ဖြစ်ကြလေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူတို့သည် ယဲ့ဖိန်၏ အနားသို့ တာဝန်ချထားခြင်း ခံရပြီး 'သွေးမြူခိုး နတ်သမီးသစ်ခွပန်း' ကို ရရှိရန် ကူညီပေးရမည် ဖြစ်သည်။

အခုလေးတင် စကားပြောခဲ့သူမှာ ယဲ့ပိုင် ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ယဲ့တုန်းက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလေ၏။ "သူ ဘယ်လောက်ပဲ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပါစေ... ပကတိ စွမ်းအားရှေ့မှာတော့ သူက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"

ယဲ့ဖိန်သည်လည်း လီရှီးတဲ၏ အနားသို့ လျှောက်လာပြီး အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။ "လီရှီးတဲ... သွေးမြူခိုး နတ်သမီးသစ်ခွပန်းက ဘယ်မှာလဲ"

"မင်း ငါ့ကို ဒီအတိုင်း ပြောပြမလား... ဒါမှမဟုတ် မင်း မပြောခင် မင်းကို အရင် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရမလား"

ယဲ့ဖိန်၏ အသံတွင် အန္တရာယ်ရှိသော လေသံများ ပြည့်နှက်နေပြီး လီရှီးတဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားစေလေ၏။

"ဟူး... ကြည့်ရတာ မင်းက အခေါင်းတလားကို မမြင်မချင်း ငိုမှာမဟုတ်ဘူး ထင်တယ်... ကောင်းပြီလေ... ငါက သဘောကောင်းတဲ့သူဆိုတော့ မင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြစ်ဒဏ်လေး ပေးလိုက်မယ်"

အချိန် အနည်းငယ်မျှ ကုန်လွန်ပြီးနောက် ယဲ့ဖိန်က တိုက်ရိုက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

လီရှီးတဲ တုံ့ပြန်မှု မလုပ်နိုင်မီမှာပင် ယဲ့ဖိန်က သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တူတစ်ဝက်ခန့် အရွယ်အစားရှိ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသော အင်းဆက်တစ်ကောင်သည် လီရှီးတဲ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာလေ၏။

ဤနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသော အကောင်သည် လီရှီးတဲ၏ လက်မောင်းကို ထိမိသည့် အခိုက်အတန့်တွင် တိုက်ရိုက် ကိုက်လိုက်ပြီး လီရှီးတဲ၏ လက်မောင်းကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။

ထို့နောက် အကိုက်ခံရသော အပေါက်မှတစ်ဆင့် လီရှီးတဲ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားလေ၏။

"ယဲ့ဖိန်!... မင်း ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ!... အဲ့ဒါ ဘာကြီးလဲ... မြန်မြန် ပြန်ထုတ်ပေးစမ်း!"

လီရှီးတဲ၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ယဲ့ဖိန်ကို ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ယဲ့ဖိန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။ "လီရှီးတဲ... ခုနက အကောင်က အရာကောင်းလေးတစ်ခုပဲ... နှလုံးသားစား ဂူကောင် အကြောင်းကို မင်း ကြားဖူးလား"

သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ်မှာပင် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသော အင်းဆက်သည် လီရှီးတဲ၏ လက်မောင်းအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။

'နှလုံးသားစား ဂူကောင်' ဟူသော စကားလုံးများကို ကြားချိန်၌ လီရှီးတဲသည် ဝိညာဉ်လွင့်စင်လုမတတ် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားလေ၏။ သူ၏ မျက်နှာသည် စက္ကူကဲ့သို့ သေလုမတတ် ဖြူရော်သွားပြီး ပဲစေ့အရွယ်အစားခန့်ရှိသော ချွေးပေါက်များသည် တစ်ပေါက်ပြီးတစ်ပေါက် စီးကျလာလေတော့သည်။

"ယဲ့ဖိန်!... မင်း သနားစရာကောင်းအောင် သေရလိမ့်မယ်!"

လီရှီးတဲသည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ရင်ဘတ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေလေ၏။

သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံကြီး လီရှီးတဲ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထုရိုက်နေလေသည်။

ဤကြေကွဲဖွယ် မြင်ကွင်းက အနီးအနားတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ကျိုးယွမ်ကိုပင် မသိစိတ်မှ အံ့အားသင့်စွာ သက်ပြင်းချသွားစေလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ယခုလေးတင် အရာအားလုံးကို သဘာဝကျကျ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ လီရှီးတဲ၏ အခြေအနေ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားရုံဖြင့် နောက်ပိုင်းတွင် ဆက်တိုက် တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

မူလက ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ကျင့်စဉ်၏ တွက်ချက်မှုအတွင်း ယဲ့ဖိန်သည် လီရှီးတဲ၏ အကွက်ချ ကြံစည်မှုကြောင့် လက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် အစမှအဆုံးတိုင် ယဲ့ဖိန်တွင် အကူအညီပေးမည့်သူများ ရှိနေကြောင်း ဘယ်သောအခါကမျှ မဖော်ပြခဲ့ချေ။

ယခုအခါ ယဲ့ဖိန်၏ အနားတွင် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦး ရှိနေလေပြီ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြေအနေများ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ယဲ့ဖိန်က လီရှီးတဲကို အကွက်ချ ကြံစည်ခဲ့ရာ ဤအရာက ကျိုးယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းများကို အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားစေလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် သူ့ကိုယ်သူ ခက်ထန်ကြမ်းတမ်းသူ တစ်ဦးဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ကြည့်ရသည်မှာ ယဲ့ဖိန်က သူ့ထက်ပင် ပို၍ ရက်စက်နေပုံရလေသည်။

သူသည် လီရှီးတဲကို အခွင့်အရေး လုံးဝ မပေးဘဲ လီရှီးတဲ၏ ကိုယ်တွင်းသို့ နှလုံးသားစား ဂူကောင်ကို တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

နှလုံးသားစား ဂူကောင်သည် ယခုဆိုလျှင် လီရှီးတဲ၏ နှလုံးသားဆီသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် ခန့်မှန်းမိလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားလေသည်။ ဤယဲ့ဖိန်သည် အလွန် အန္တရာယ်များလှပေသည်။ သေချာသည်မှာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ နည်းလမ်းများကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် ယဲ့ဖိန်နှင့် ငြိမ်းချမ်းစွာ အဆင်ပြေနိုင်မည့် အခွင့်အရေး မရှိချေ။ ဤသို့ဖြစ်နေမှတော့ ယဲ့ဖိန်ကို သတ်ရန် နည်းလမ်း ရှာရပေမည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် လောလောဆယ် လှုပ်ရှားမည် မဟုတ်ချေ။ အနည်းဆုံး သွေးမြူခိုး နတ်သမီးသစ်ခွပန်းကို ရရှိပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ အနီးနားရှိ လူနှစ်ဦးကို အတူတကွ သတ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။

"ယဲ့ဖိန်... မင်းမှာ သတ္တိရှိရင် ငါ့ကို သတ်လိုက်စမ်း... မဟုတ်ရင် သွေးမြူခိုး နတ်သမီးသစ်ခွပန်းကို ခူးဖို့ မင်းကို ငါ ဘယ်တော့မှ ခေါ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး"

လီရှီးတဲက ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက် စူးရှကာ နာကျင်သော အော်ဟစ်သံကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေ၏။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျနေပြီး သူ၏ သူငယ်အိမ်များမှာ အနည်းငယ် အာရုံလွတ်နေလေပြီ။

နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အလယ်ပိုင်းမှ လူတစ်ဦးသည် ဤမျှလောက် အခြေအနေအထိ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရလိမ့်မည်ဟု စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

"တကယ်လား... မင်း ရိုးသားမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ငါ သိပြီးသားပါ... ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး... ငါ့မှာ ပြောစရာ စကားတစ်ခွန်း ရှိသေးတယ်"

ယဲ့ဖိန် စကားပြောပြီးနောက် သေတ္တာတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ အတွင်း၌ အနက်ရောင် အင်းဆက်တစ်ကောင် ရှိနေလေ၏။

"ဝိညာဉ်စား ဂူကောင်!"

ယဲ့ပေါင် အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ဖြူရော်သွားလေသည်။

ယဲ့ဖိန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် အနက်ရောင် ဝိညာဉ်စား ဂူကောင်ကို ပစ်ထုတ်လိုက်ရာ လီရှီးတဲ၏ နဖူးဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ပျံသန်းသွားလေ၏။

လီရှီးတဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဧရာမ စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် လှုပ်ရှားမရဖြစ်သွားကာ လက်မဝက်မျှပင် မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ ဝိညာဉ်စား ဂူကောင်သည် သူ၏ မျက်ခုံးကြားသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားသည်ကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်နေရလေတော့သည်။

"မလုပ်ပါနဲ့!... မလုပ်ပါနဲ့!... မင်းကို ငါ ခေါ်သွားပါ့မယ်!"

လီရှီးတဲ လုံးဝ ပြိုလဲသွားလေပြီ။ အကယ်၍ ယဲ့ဖိန်ကသာ ဝိညာဉ်စား ဂူကောင်ကို အားပေးလှုံ့ဆော်လိုက်ပါက သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ဝိညာဉ်စား ဂူကောင်၏ တဖြည်းဖြည်း ဝါးမျိုခြင်းကို ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ယဲ့ပေါင်နှင့် ယဲ့တုန်းတို့ အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြပြီး နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လွင်နေလေ၏။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ယဲ့ဖိန်၏ ရှေ့၌ ဟန်လုပ်ရန် မရဲဝံ့ကြတော့ချေ။

ဤယဲ့ဖိန်သည် ရူးသွပ်သူ တစ်ဦး... လုံးဝ ရူးသွပ်နေသူ တစ်ဦးပင်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် စွမ်းအားကြီးမားသော ကျင့်ကြံမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသော်လည်း အကယ်၍ ရူးသွပ်သူတစ်ဦးကသာ သူတို့ကို ပစ်မှတ်ထားလာပါက အကျိုးဆက်များကို စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေမည်။

"လီရှီးတဲ... မင်းရဲ့ အရိုးတွေက ငါ စိတ်ကူးထားသလောက် မမာကျောပါလား"

ယဲ့ဖိန်သည် လီရှီးတဲကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး လီရှီးတဲကို တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားစေလေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လီရှီးတဲသည် ယဲ့ဖိန်အပေါ် လွှမ်းမိုးနိုင်သော အမုန်းတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဆုံးအစမရှိသော ကြောက်ရွံ့မှုများလည်း ရှိနေလေ၏။ သူကိုယ်တိုင်က ရူးသွပ်သူ တစ်ဦးနှင့် အရောင်းအဝယ် လုပ်မိလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါကမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

အကယ်၍ ယဲ့ဖိန်သည် ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားခဲ့ပါက သူတို့ တွေ့ဆုံသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ယဲ့ဖိန်ကို အသားစင်းကော ဖြစ်သွားသည်အထိ ရိုက်ချေပစ်ခဲ့မည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်၏ အကြည့်များ အေးစက်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများရှိ လူသတ်လိုသော အရိပ်အယောင်မှာ ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာလေ၏။ ဤယဲ့ဖိန်ကို ဆက်လက်၍ ကြီးထွားခွင့် မပေးရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ် ကိုယ်တိုင်က ယဲ့ဖိန်၏ လက်တုံ့ပြန်မှုကို သဘာဝကျကျ မကြောက်ရွံ့ချေ။ သူ့ထံတွင် ယဲ့ဖိန်ကို သတ်ရန် နည်းလမ်း အများအပြား ရှိနေပေသည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ချေ။ သူ့ထံတွင် မိသားစုနှင့် သူ ဂရုစိုက်ရမည့် သူများ ရှိနေပေသည်။

အကယ်၍ ယဲ့ဖိန်က အနာဂတ်တွင် သူ၏ အနီးနားရှိ လူများကို စတင် ပစ်မှတ်ထားလာပါက အစစ်အမှန် ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဤကဲ့သို့သော ရူးသွပ်သူကို သတ်ဖြတ်ရန် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမှာ အနာဂတ်တွင် ပိုမို ကြီးမားသော ပြဿနာများ မဖြစ်ပေါ်စေရန် ရှောင်ရှားခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ယဲ့ပေါင်သည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ လီရှီးတဲ၏ ဒဏ်ရာကို ခေတ္တ ကုသပေးလိုက်လေ၏။ လီရှီးတဲမှာ ယခုအခါ မှတ်မိရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ခဏအကြာတွင် ယဲ့ဖိန်နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့သည် လီရှီးတဲနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည်လည်း ရပ်တန့်မနေဘဲ သူတို့သုံးဦး၏ နောက်သို့ အနီးကပ် လိုက်ပါသွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ထိုလေးဦး၏ ကျောပြင်များကို ကြည့်နေပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

လီရှီးတဲအပေါ် ကျိုးယွမ်၏ နားလည်မှုအရ ဤကောင်တွင် နောက်ထပ် အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိနေလောက်ပေသည်။

All Chapters