အခန်း (၂၂၈၁-၂၂၈၂)

အခန်း (၂၂၈၁) - ငါတို့က ပိုက်ကွန်လုတဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်

"ဟား၊ ဒါက ဒုတိယအလွှာ လေဟာနယ်လား။ ငါတို့ အမြဲတမ်းနေနေကျ ပထမအလွှာ လေဟာနယ်နဲ့ ဘာမှမထူးခြားပါလား"

ချင်ဝူဆန့်နှင့် တခြားသော ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင်များ ဒုတိယအလွှာ လေဟာနယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ယခင်ကအတိုင်းပင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးသာ ဖြစ်နေပြီး သူတို့နေထိုင်ခဲ့သည့် နေရာနှင့် ဘာမျှမခြားနားပေ။

ယခင်က ချင်ဝူဆန့်ကို စိန်ခေါ်ခဲ့သည့် ကမ္ဘာကြီးသူတော်စင်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မနေနိုင်တော့ဘဲ ညည်းတွားလိုက်သည်။

"ကျန်းဇီလီ၊ မင်းကလည်း လေဟာနယ် အရာရှိအဖြစ် ပထမဆုံးအကြိမ် တာဝန်ထမ်းဆောင်တာပဲ၊ နားမလည်တဲ့ အချက်တွေကို အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ သူတွေကို အေးအေးဆေးဆေး မေးမြန်းသင့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကို မလာခင်ကတည်းက သက်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်တွေကို သိရှိထားသင့်တယ်၊ ငါ့ကို မကျေနပ်တာနဲ့ပဲ အကြောင်းမဲ့ အရှုပ်မရှာပါနဲ့၊ ငါ့ရဲ့ သည်းခံနိုင်စွမ်းက ဒီလောက်အထိပဲ ရှိတယ်"

ချင်ဝူဆန့်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

ကျန်းဇီလီသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်စိတစ်ချက် လှန်လိုက်ပြီး ချင်ဝူဆန့်ကို အရေးမစိုက်တော့ပေ။

ထိုစဉ်မှာပင် မတော်တဆပင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မည်၊ သူတော်စင် အချို့ ထိုနေရာမှ ဖြတ်လျှောက်သွားကြသည်။

သူတို့သည် ချင်ဝူဆန့်တို့ကို မမြင်နိုင်သော်လည်း ချင်ဝူဆန့်တို့ကမူ သူတို့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။

ထိုသူတော်စင်များ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ချင်ဝူဆန့်က ကျန်းဇီလီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မြင်လိုက်လား။ အဲဒါကတော့ ကွာခြားချက်ပဲ"

ကျန်းဇီလီက ပြန်မပြောဘဲ တစ်ချက် သမ်းဝေလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။

"နောက်ပြီးတော့ရော၊ ငါ ဒီကို မလာခင်က ဒုတိယအလွှာ လေဟာနယ် ဝင်ပေါက်အသစ်တွေရဲ့ အနီးအနားမှာ အတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေကန့်သတ်ချက် တွေ အမြဲရှိတတ်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု ဒီနားမှာ ဘာမှမရှိဘဲ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပါလား"

"ဒုတိယအလွှာ ဝင်ပေါက်ပေါ်လာရခြင်းက အတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေကန့်သတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အချိန်မှာ ဒီနေရာကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ထူးခြားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့လို့ လေဟာနယ် အလွှာနှစ်ခုကြားက အကာအကွယ်ကို ဆွဲဖြဲနိုင်ခဲ့တာပဲ။

သာမန်ဆိုရင်တော့ ဝင်ပေါက်ကို ပထမဆုံး ရှာတွေ့တဲ့သူက အဲဒီ အတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေကန့်သတ်ချက်ကိုလည်း ပထမဆုံး ရှာတွေ့မှာပဲ။

ဒါပေမဲ့ အချိန်အတော်ကြာမှ ဝင်ပေါက်ကို ရှာတွေ့တာဆိုရင်တော့ အဲဒီ အတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေကန့်သတ်ချက်က တခြားနေရာကို ရောက်သွားလောက်ပြီ။

ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ အားသာချက် တစ်ခုတော့ ရှိသေးတယ်၊ သူက ပိုင်ရှင်မဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကနေ အတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေကန့်သတ်ချက်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲမှု ပြီးဆုံးသွားပြီဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ။

တကယ့် အတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေကန့်သတ်ချက် အဖြစ် ပုံစံကျသွားပြီဆိုရင် သူက တခြားနေရာကို ရွေ့လျားတော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ အချိန်ပေးပြီး ရှာမယ်ဆိုရင် သူတို့ကို ရှာတွေ့နိုင်မှာပါ"

ထိုသို့ ပြောလိုက်ချိန်တွင် ချင်ဝူဆန့်၏ မျက်ဝန်း၌ အပြုံးအရိပ်များ ပေါ်လာသည်။

"အားလုံးပဲ သိကြတဲ့အတိုင်း အသစ်စက်စက် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေကန့်သတ်ချက် တစ်ခုဆိုတာ ဘာကို ကိုယ်စားပြုလဲဆိုတာ သိကြမှာပါ"

ဒီတစ်ခါတော့ ကျန်းဇီလီလည်း ငြင်းခုံမနေတော့ဘဲ တခြားသူတော်စင်များနည်းတူ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပလာသည်။

အသစ်စက်စက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေကန့်သတ်ချက် တစ်ခုဆိုသည်မှာ တကယ့် ရတနာသိုက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

အထဲမှ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ကို ရနိုင်သလို၊ ရှားပါးသည့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ၊ အမျိုးမျိုးသော ရတနာပစ္စည်းများကိုလည်း ရရှိနိုင်သည်။

အတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေကန့်သတ်ချက်များတွင် အဆင့်အတန်း ကွဲပြားမှုများ ရှိသော်လည်း၊ သူတို့ရှာတွေ့နိုင်မည့် နေရာမှာ အဆင့်နိမ့်နေဦးတော့ အသစ်စက်စက် ဆိုသည်မှာ အဖိုးတန်သည်။ အဆိုးဆုံးဆိုရင်တောင် အနာဂတ်တွင် ချင်းမင် ၌ ရာထူးတိုးဖို့ အထောက်အကူပြုမည့် အောင်မြင်မှုမှတ်တမ်း တစ်ခုတော့ ရရှိမည်ပင်။

ထို့နောက်တွင်တော့ ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင်များမှာ တစ်လမ်းစီ ခွဲထွက်ကာ ရှာဖွေကြသည်။

ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် တစ်လဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် သူတို့သည် ထိုအသစ်စက်စက် အတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေကန့်သတ်ချက်ကို ရှာတွေ့သွားကြသည်။

ထိုအတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေကန့်သတ်ချက်သည် တခြားနေရာများကဲ့သို့ အန္တရာယ်ကြီးမားသည့်ပုံ မပေါက်ဘဲ၊ တကယ့် မြေရိုင်းနယ်မြေ တစ်ခုနှင့်ပင် တူနေသည်။

၎င်းမှာ အသက်ဝင်လန်းဆန်းနေပြီး နတ်ပြည်တစ်ခုနှင့်ပင် တူလှသည်။

ချင်ဝူဆန့်တို့မှာ ဝေးလံသည့် နေရာမှ ရပ်ကြည့်ရင်း သူတို့၏ မျက်ဝန်းများ၌ သတိကြီးစွာ ထားသည့် အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူတို့၏ အတွေ့အကြုံအရ ပို၍ အန္တရာယ်ကင်းပုံ ပေါက်နေလေ၊ ပို၍ အန္တရာယ်များလေပင် ဖြစ်သည်။ သာမန် သူတော်စင်များ သွားလေ့ရှိသည့် နေရာများသည် အရင်က လူတွေ သွားဖူးသည့်နေရာများ ဖြစ်၍ အန္တရာယ်ရှိသည့် နေရာများကို သိရှိကြသည်။ ယခုမူ အသစ်စက်စက် နေရာဖြစ်သဖြင့် လုံးဝ မသိရှိရသေးသည့် အန္တရာယ်များကို ရင်ဆိုင်ရမည်။ ထိုအန္တရာယ်မှာ သူတို့၏ အသက်ကိုပင် ဆုံးရှုံးစေနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့ လေဟာနယ် အရာရှိများ၏ တာဝန်မှာ ထိုအန္တရာယ်များကို ရင်ဆိုင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။ အတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေကန့်သတ်ချက် တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ရှာဖွေခြင်းမှာ ချင်းမင်အတွက် အကြီးမားဆုံး အောင်မြင်မှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"အသစ်စက်စက် အတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေကန့်သတ်ချက်တွေမှာ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး တွေ ပါဝင်နေဖို့ အခွင့်အလမ်း အတော်ကြီးတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ ငါတို့ရဲ့ ဒီတစ်ခါ အောင်မြင်မှုက ဘယ်လောက်ကြီးမားမလဲဆိုတာက ငါတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ ဘယ်သူ အရင်ဆုံး သွားစမ်းသပ်မလဲ"

ချင်ဝူဆန့်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

သူတော်စင်များမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့ စကားမပြောခင်မှာပင် ချင်ဝူဆန့်က ကျန်းဇီလီကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

"ကျန်းဇီလီ၊ မင်း သွားပြီးတော့ အားလုံးအတွက် လမ်းစမ်းပေးလိုက်ပါ"

"ဘာလို့ ငါဖြစ်ရတာလဲ"

ကျန်းဇီလီ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားသည်။

"မင်း ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စနဲ့ လက်စားချေတာလား"

"မင်းက အမိန့်ကို ငြင်းဆန်မလို့လား"

ချင်ဝူဆန့်က ပြုံး၍ ပြောသည်။

ကျန်းဇီလီမှာ ကြာရှည်စွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် မျက်နှာကို ပြုံးစစလုပ်၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ရတယ်၊ ငါ အားလုံးအတွက် လမ်းစမ်းပေးလိုက်မယ်"

စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို စီးနင်းကာ ရှေ့ရှိ အကာအကွယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ကျန်းဇီလီသည် အတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေကန့်သတ်ချက်ဆီသို့ အတော်လေး နီးကပ်သွားသည်။ ချင်ဝူဆန့်မှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ဘာမှမပြောဘဲ ကြည့်နေသည်။ တခြားသူတော်စင်များမှာလည်း စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ ကျန်းဇီလီက လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှာတွေ့ပြီး ဘေးကင်းကြောင်း သေချာမှသာ သူတို့ အထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်သည် ကျန်းဇီလီထက် အရင်ဆုံး ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

သူသည် ထိုအကာအကွယ်ကို ဖောက်ထွက်စရာ မလိုပါ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသည့် လေဟာနယ်ထဲတွင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် ဖန့်ချန်သည် အရာအားလုံးကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသည်။ ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင်လည်း ချင်ဝူဆန့်တို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ဆက်လက် ပြသနေသည်။

"အရှင်သခင်၊ ဒီအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေက အသက်ဝင်လန်းဆန်းနေတယ်။ ဒီလိုနေရာမျိုးက ပိုပြီးတော့ အန္တရာယ်ကြီးတယ်"

လီဝူက တိုးတိုးလေး သတိပေးသည်။

"ငါ သတိထားပါမယ်၊ အလွယ်တကူ မလှုပ်ရှား ပါဘူး"

ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်သည်။

ဤနေရာ မဟုတ်သေးသည့် အခြားနေရာများကို ထားပါတော့၊ ယခင်က နှင်းတောင် နယ်မြေကန့်သတ်ချက် မှာတုန်းကလည်း ရှီးမျိုးနွယ် ပေးလိုက်သည့် မီးနဂါးမီးအိမ် ကို အသုံးပြုမှသာ ဒိန် ရွှမ် အသီး ကို ရရှိခဲ့သည်။ ဤတစ်ခါလည်း ပို၍ သတိထားရန် လိုအပ်သည်။

စကားပြောနေရင်း ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းမှာ တောက်ပသွားသည်။ လီဝူလည်း အသိစိတ်ဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး တံခါးပေါက်နှင့် ကပ်ကြည့်လိုက်သည်။

ခဏတာအတွင်းမှာပင် ဖန့်ချန်၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေမှာ ဤအတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေကန့်သတ်ချက်ထဲတွင် ကျယ်ပြန့်စွာ လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေပြီးဖြစ်သည်။ တံခါးပေါက် အပြင်ဘက်တွင် ထူးဆန်းသည့် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုသစ်ပင်မှာ အမြင့်ပေ တစ်ရာကျော် ရှိပြီး အကိုင်းအခက်များ ထူထပ်သည်။ ထူးဆန်းသည်မှာ ၎င်း၏ အရွက်များမှာ ငှက်၏ အမွေးအတောင်များနှင့် ပို၍ တူနေခြင်းပင်။

ထိုသစ်ပင်၏ ထိပ်ဖျားတွင်မူ အနီရောင် သီးတောင့် သုံးခုမှာ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသည်။ ဖန့်ချန်နှင့် လီဝူတို့မှာ ၎င်းကြောင့်ပင် စိတ်ဝင်စားသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

" စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးပဲ"

လီဝူက သက်ပြင်းချသည်။

"အသစ်စက်စက် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေကန့်သတ်ချက်တွေမှာ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးတွေ အများဆုံး ပါဝင်တယ်ဆိုတာ တကယ်ပဲ ဖြစ်နေတာပဲ"

"ဒါဆိုရင်... ချင်းမင် ထဲက စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး အများစုက ဒီလို အသစ်စက်စက် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေကန့်သတ်ချက်တွေကနေပဲ ရတာပေါ့"

ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်း၌ တွေးတောမှုများ ပေါ်လာသည်။ ဤအတိုင်းဆိုလျှင် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး အရေအတွက် နည်းပါးရခြင်း အကြောင်းရင်းကို နားလည်နိုင်ပြီ။ အသစ်စက်စက် အတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေကန့်သတ်ချက်များမှာလည်း အများကြီး ဖြစ်ပေါ်လေ့ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဖန့်ငရဲမင်းကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ ဒီ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး သုံးလုံးကို ယူလိုက်ကြရအောင်၊ သူတို့ကို ဘာမှမကျန်အောင် လုပ်လိုက်ရအောင်"

ချီယန်သူတော်စင်လည်း တိုးဝင်လာပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။

"မင်း သွားမလို့လား"

လီဝူက အသံတိုးတိုးဖြင့် ဆိုသည်။

"အောက်က ထူးဆန်းတဲ့ သစ်ပင်ကို မမြင်ဘူးလား။ အဲဒါက အန္တရာယ် အကြီးဆုံးပဲ၊ အရှင်သခင်က ဒီဗောဓိသီး သုံးလုံးအတွက်နဲ့ အသက်အန္တရာယ် စွန့်စားမှာလား"

"အန္တရာယ် ရှိမှ အကျိုးအမြတ် ရှိမှာပေါ့..."

ချီယန်သူတော်စင်က တိုးတိုးလေး ညည်းတွားသည်။

"အရင်ဆုံး စောင့်ကြည့်ရအောင်၊ ချင်ဝူဆန့်တို့လည်း အထဲကို ဝင်လာတော့မှာ။ ငါတို့က ပိုက်ကွန်လုတဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်"

ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ကျန်းဇီလီသည် အတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေကန့်သတ်ချက်ထဲသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ဘေးကင်းကြောင်း သေချာမှသာ ချင်ဝူဆန့်တို့အား အချက်ပြလိုက်သည်။ မကြာမီတွင် ချင်ဝူဆန့်နှင့် တခြား သူတော်စင် ဆယ်ကျော်မှာလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝင်ရောက်လာကြသည်။

"ချင်ဝူဆန့်၊ နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရမလဲ။ ငါကတော့ အရင်ဆုံး လမ်းစမ်းပေးပြီးပြီ၊ နောက်ထပ် လမ်းစမ်းရမယ့် အလှည့်က ငါ့အလှည့်တော့ မဟုတ်တော့ဘူးမလား"

ကျန်းဇီလီက ပျင်းရိစွာ ပြောလိုက်သည်။

အခန်း (၂၂၈၂) - အစစ်အမှန်နှင့် အတုအယောင်

"နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ ငါ သင်ပေးစရာ လိုသေးလို့လား။ အဖွဲ့ခွဲပြီး ရှာဖွေကြ၊ အန္တရာယ်တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့ရင်တော့ အတင်းအကျပ် မတိုက်ခိုက်ပါနဲ့၊ အဲဒီအချိန်မှာ ချက်ချင်း ဒီနေရာကို ပြန်လာခဲ့။ အကယ်၍ ရတနာတစ်ခုခု ပေါ်လာရင်လည်း ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့၊ ဒီနေရာရဲ့ အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိပြီးမှ နောက်ထပ် ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ကြမယ်"

ချင်ဝူဆန့်က အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောသည်။

ကျန်းဇီလီသည် ယခုတစ်ခေါက် တာဝန်နှင့် ပတ်သက်၍ နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ချင်ဝူဆန့်က သူ့ကို ကောင်းမွန်သည့် မျက်နှာပေးတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သိသော်လည်း သူက ဂရုမစိုက်ပေ။ ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

ချင်ဝူဆန့်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော လေဟာနယ် အရာရှိများမှာလည်း အဖွဲ့ကွဲသွားကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် စူးစမ်းရှာဖွေကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လေဟာနယ် အရာရှိတစ်ဦးသည် ဖန့်ချန်တို့ မြင်တွေ့နေရသည့် မြင်ကွင်းကို တွေ့ရှိသွားသည်။

"အဲဒါ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးပါလား..."

ထိုသူ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာပြီး လောဘစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကို အချိန်အတော်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေမိပြီးမှသာ မရမက စိတ်ကို ပြန်ထိန်းကာ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဗောဓိသီးအောက်ရှိ ထူးဆန်းသည့် သစ်ပင်ကြီးကို သတိကြီးစွာဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လာလမ်းအတိုင်း ချက်ချင်း ပြန်လှည့်လာခဲ့သည်။

သူသည် တွေ့ရှိချက်ကို ချင်ဝူဆန့်ထံသို့ အရှိအတိုင်း တင်ပြလိုက်သည်။

ချင်ဝူဆန့်မှာ တည်ငြိမ်နေသယောင် ရှိသော်လည်း အနည်းငယ် တုန်ခါနေသည့် မျက်လုံးများက သူ့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ရွှင်လန်းမှုကို ဖော်ပြနေသည်။

အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းလှသည်။

စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး သုံးလုံးသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက ဤ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ အခြေခံ အင်အားသည် မနိမ့်ကျကြောင်း ပြသနေသည်။ သူသည် ဤအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေမှ အကျိုးအမြတ်များစွာကို ရှာဖွေနိုင်လိမ့်မည်။

ဤအကျိုးအမြတ်များမှာ သူပိုင်ဆိုင်သည် မဟုတ်ဘဲ အားလုံးကို ချင်းမင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ထံသို့ အပ်နှံရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုတစ်ခေါက် ရရှိမည့် အောင်မြင်မှုမှတ်တမ်းမှာမူ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။

"ဘိုးဘေးက ငါ့အတွက် ကြံစည်ပေးထားသလို၊ ဒီအောင်မြင်မှုနဲ့ဆိုရင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာ တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာပဲ ခြေကုပ်ယူနိုင်လိမ့်မယ် "

ထိုသို့ တွေးတောမိချိန်တွင် ချင်ဝူဆန့်က တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်၍ ပြုံးလိုက်သည်။

"တခြားလူတွေကို စောင့်လိုက်ဦးမယ်၊ သူတို့အားလုံး ပြန်ရောက်လာမှ မင်းပြောတဲ့နေရာကို အတူတူ သွားကြည့်ကြတာပေါ့"

"ဟုတ်ကဲ့"

မကြာမီပင် လမ်းစမ်းရန် သွားကြသည့် လေဟာနယ် အရာရှိများ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပြန်ရောက်လာကြသည်။ သို့သော် သူတို့အထဲတွင် ကျန်းဇီလီတော့ ပါမလာပေ။

သူတော်စင်များမှာ စောင့်မျှော်နေကြသော်လည်း ကျန်းဇီလီကို မတွေ့ရပေ။ သူတော်စင်အချို့မှာ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပျက်နေကြောင်း ခန့်မှန်းမိသွားပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကျန်းဇီလီ တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံပြီး ပိတ်မိနေတာ ဖြစ်မယ်၊ ဒါမှမဟုတ် သေဆုံးသွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

"လေဟာနယ် အရာရှိ လုပ်တဲ့သူတွေအတွက်တော့ ဒီလိုကိစ္စမျိုးက ခဏခဏ ဖြစ်နေကျပဲ၊ မဆန်းပါဘူး"

"ချင်ဝူဆန့်၊ ငါတို့ အခု ကျန်းဇီလီကို သွားရှာကြမလား၊ ဒါမှမဟုတ် "

ချင်ဝူဆန့်က မဆိုင်းမတွပင် ပြောလိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး သူ့ကို မရှာနဲ့ဦး၊ အဲဒီ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး သုံးလုံးကို အရင်ယူမယ်။ အဲဒီကိစ္စ အဆင်ပြေသွားရင်မှ ကျန်းဇီလီဆီ သွားပြီး အခြေအနေ ကြည့်ကြတာပေါ့"

သူတော်စင်များမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ထိုအစီအစဉ်ကို သဘောတူလိုက်ကြသည်။

……

"ဖန့်ငရဲမင်းကြီး၊ ချင်ဝူဆန့်တို့ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ"

ချီယန်သူတော်စင်က တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ချင်ဝူဆန့်တို့အုပ်စုမှာ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး သုံးလုံးကို သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချမိသည်။

ယခင်က နယ်မြေ ကိုးခု ကို ချေမှုန်းရန် ဦးဆောင်ခဲ့သော ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်သည် ယခုအခါတွင် နယ်မြေကိုးခု မှ လာသော သူတော်စင်တစ်ယောက်၏ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူ ထင်မည်နည်း။

ဖန့်ချန်အပေါ် သူ နားလည်ထားသည့်အတိုင်းဆိုလျှင်၊ ထူးခြားမှု မရှိပါက ချင်ဝူဆန့်၏ ဒီတစ်ခေါက် တာဝန်မှာ မတော်တဆမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည်မှာ သေချာသည်။

"တကယ်ကို စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးပါလား"

ချင်ဝူဆန့်မှာ အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ကြည့်ပြီးမှသာ သူအမြင်မမှားကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုသုံးလုံးမှာ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးများ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

"အောက်က သစ်ပင်က ထူးဆန်းတယ်၊ အန္တရာယ်ကြီးမားတဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိလိမ့်မယ်"

သူတော်စင်တစ်ဦးက သတိပေးသည်။

"တစ်ယောက်ယောက် သွားပြီး စမ်းကြည့်လိုက်ဦး၊ အန္တရာယ် မကြီးဘူးဆိုရင် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကို ယူပြီး ချက်ချင်း ထွက်လာခဲ့မယ်"

ချင်ဝူဆန့်က ပြောသည်။

သူတော်စင်များမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် တစ်ယောက်က ချင်ဝူဆန့်ကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။

"မင်းက ငါတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်လေ၊ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ငါတို့ကိုပဲ စမ်းခိုင်းနေတာ၊ မင်းကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ပြီး မစမ်းပြဘူးလား အကယ်၍ ငါတို့ အထိအခိုက် များသွားရင် ဒီတာဝန် အောင်မြင်သွားရင်တောင် မဟာမိတ်အဖွဲ့က မင်းကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံမှာ မဟုတ်ဘူးနော်"

"ငါက အစီအစဉ်ဆွဲတဲ့သူ၊ မင်းတို့က အကောင်အထည်ဖော်တဲ့သူ၊ ပြဿနာ ရှိလို့လား"

ချင်ဝူဆန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မင်းမှာ အကြံအိုက်နေရင် ဒီတစ်ခါ မင်းပဲ သွားစမ်းလိုက်၊ ဒီ ဗောဓိသီးသုံးလုံးကို အောင်မြင်စွာ ရယူနိုင်ရင် မင်းရဲ့ အောင်မြင်မှုမှတ်တမ်းက တခြားသူတွေထက် ပိုများလိမ့်မယ်။ မသွားချင်ရင် အမိန့်ဖီဆန်မှုနဲ့ ဆက်ဆံမယ်၊ ပြန်ရောက်ရင် ကိုယ့်ဘာသာ အပြစ်ပေးခံလိုက်"

"..."

ထိုသူမှာ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှသာ မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး သတိကြီးစွာဖြင့် ထိုသစ်ပင်ကြီးဆီသို့ လျှောက်သွားတော့သည်။

"ချင်ဝူဆန့်က လေဟာနယ် အရာရှိ လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူး၊ ဒီလူတွေ သေသည်ဖြစ်စေ ရှင်သည်ဖြစ်စေ သူ ဂရုမစိုက်ဘူး"

ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။

လီဝူက ခေါင်းညိတ်သည်။

"သူ ဒီတာဝန်ကို အဆင့်တက်ဖို့ လှေကားထစ်တစ်ခုအနေနဲ့ပဲ အသုံးချချင်နေတာ"

ထိုအချိန်တွင် ထိုသူတော်စင်မှာ ထူးဆန်းသည့် သစ်ပင်ကြီးနှင့် နီးကပ်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဘာအန္တရာယ်မှ ဖြစ်မလာပေ။

"အန္တရာယ် မရှိရင် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကို ချက်ချင်း ယူလိုက်"

ချင်ဝူဆန့်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောသည်။

ထိုသူသည် စဉ်းစားလိုက်သည်။ အရင်ကလည်း စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ဖြစ်ပေါ်လာသည့် နေရာတိုင်းတွင် အန္တရာယ် ရှိသည်မဟုတ်ကြောင်း သတိရလိုက်သည်။

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် သူသည် ဗောဓိသီးများ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းသွားသည်။ ဤနေရာသို့ ရောက်သော်လည်း ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိသေးပေ။ သူသည် သစ်ပင်ကြီးမှာ ဘာမှ ထူးခြားမှု မရှိကြောင်း သေချာသည်နှင့် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး သုံးလုံးကို လက်ဖြင့် လှမ်းယူလိုက်သည်။

ချင်ဝူဆန့်နှင့် လက်အောက်ခံ လေဟာနယ် အရာရှိများမှာ ယခုအချိန်တွင် တင်းမာနေကြသည်။

ထိုသူသည် ဗောဓိသီး သုံးလုံးကို ဖမ်းဆုပ်မိမှသာ စိတ်အေးသွားတော့သည်။ သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ထူးဆန်းသည့် အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထိုသူ၏ လက်ထဲရှိ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး သုံးလုံးမှာ ရုတ်တရက် သွေးရောင် အသားရည်ဖြင့် အစွယ်များ ထွက်လာသည့် သားရဲကြီး သုံးကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ကို ရူးသွပ်စွာ ကိုက်စားလိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် ထို ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင်မှာ အော်ဟစ်ဖို့ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ အရိုးအနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ထိုအရာများကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် သွေးရောင်သားရဲ သုံးကောင်မှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုထူးဆန်းသည့် သစ်ပင်ကြီး၏ အပေါ်တွင် လွင့်မျောနေသည့် 'စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး' များအဖြစ် ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။

ချင်ဝူဆန့် - "..."

ဖန့်ချန် - "..."

"အရှင်သခင်၊ ကံကောင်းလို့ ကျွန်တော်တို့ အရင် မဝင်မိတာ"

လီဝူက သက်ပြင်းချသည်။

"ဒီ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေက တကယ်ကို ထူးဆန်းတယ်၊ ဖြစ်နိုင်တာက သူ့ရဲ့ မူလပိုင်ရှင်ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အမှတ်အသားနဲ့ ဆက်စပ်နေမယ်"

"စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး လူကို လှည့်စားတဲ့ အန္တရာယ်မျိုး ရှိနေတာလား "

ချီယန်သူတော်စင်မှာ အေးစက်စက် ချွေးပြန်လာပြီး စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်နေသည်။ သူသာ ဖြစ်ခဲ့လျှင်လည်း အတူတူပင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ သေချာပေါက် ပြောနိုင်သည်...

ဤလောကတွင် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကို ဘယ်သူများ ငြင်းဆန်နိုင်ပါ့မလဲ။

"မင်းပြောတာ မှန်တယ်၊ ဒီနေရာပိုင်ရှင်ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်နဲ့ ဆက်စပ်နေတာ ဖြစ်မယ်၊ ငါတောင်မှ အစစ်လား အတုလားဆိုတာ ခွဲခြားဖို့ ခက်နေတာ"

ဖန့်ချန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ဝူဆန့်တို့မှာလည်း ယခုဖြစ်ပျက်သွားသည့် မြင်ကွင်းမှ သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။ လူတိုင်း၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် မကောင်းပေ။

စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးအတွက်နဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တစ်ယောက် ဆုံးရှုံးသွားရခြင်းမှာ မနည်းလှပါပေ။ အဓိက အချက်မှာ ထို ဗောဓိသီး သုံးလုံးမှာ အတုများသာ ဖြစ်နေခြင်းပင်။ သူတို့၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်မှာ အလကားသက်သက် အသက်ဆုံးရှုံးသွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ချင်ဝူဆန့်၊ ဒီနေရာကို ဆက်ရှာဦးမလား"

သူတော်စင်တစ်ဦးက မေးသည်။

"အကယ်၍ ဒီ ဗောဓိသီး သုံးလုံးက အတုတွေ ဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်တွေ ဖြစ်နေရင် အောက်က သစ်ပင်ကရော ဘာလဲဆိုတာ မင်းတို့ သတိထားမိကြလား "

ချင်ဝူဆန့်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

အောက်က သစ်ပင်

သူတော်စင်များမှာ ထိုသစ်ပင်ကြီးကို အသေးစိတ် ပြန်လည် စူးစမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးမှ သူတို့သည် ဘာမှ မသိရကြောင်း ခေါင်းခါပြလိုက်ကြသည်။

"ဒီသစ်ပင်က နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အမှတ်အသားတစ်ခု ဖြစ်မယ်"

ချင်ဝူဆန့်က စဉ်းစားကာ ပြောသည်။

"ငါ မှန်းတာ မမှားရင် အဲဒီ ဗောဓိသီး အတုတွေကလည်း ဒီသစ်ပင်ရဲ့ လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

သူတော်စင်များမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အဆုံးမှာတော့ အန္တရာယ်က ဒီသစ်ပင်ကြီးပဲလား။

ဖန့်ချန်က ချင်ဝူဆန့်၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အတော်လေး မြန်ဆန်သည်ဟု ခံစားရသည်။ သူလည်း လီဝူ၏ သတိပေးချက်မှတစ်ဆင့် ဤသစ်ပင်ကြီးမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ခုခု၏ အသွင်ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။