အခန်း (၂၂၈၉-၂၂၉၀)

အခန်း (၂၂၈၉) - ၎င်း၏ အမည်မှာ ချီရွှမ် (လိမ်ညာခြင်း၏ နက်နဲမှု)

ချင်ဝူဆန့်တို့အဖွဲ့ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ ဖန့်ချန်သည် ထိုအတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း၌ လျှောက်သွားရင်း လေ့လာနေမိသည်။ သူသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရပ်တန့်ကာ အတွေးနက်စွာဖြင့် အချိန်အတော်ကြာ ငေးမောနေတတ်သည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် ဤ ချီရွှမ် ( လိမ်ညာခြင်း၏ နက်နဲမှု) ဟုခေါ်သော အစွမ်းမှာ တကယ်ပင် ခေါင်းခဲစရာကောင်းလွန်းလှသည်ဟု ယူဆမိသည်။ အကယ်၍သာ နောင်တစ်ချိန်တွင် အခြားသူများက ထိုအစွမ်းကို နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီး မိမိအပေါ်တွင် ပြန်လည်အသုံးပြုလာပါက စိတ်ပျက်စရာကောင်းသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒီအစွမ်းကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ အဆင့်အတန်းက သာမန်တားမြစ်နယ်မြေ အစွမ်းတွေထက် ပိုမြင့်မားပေမယ့်၊ ကောင်းကင်ဘုံရှင် ရာထူးကို ဆက်ခံမယ့်သူတွေအတွက်တော့ ဒါက အချိန်ပေးပြီး လေ့ကျင့်ရုံနဲ့ ရနိုင်တဲ့အရာပဲ။"

"ဒီအတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေကိုသာ မဟာမိတ်အဖွဲ့က သိမ်းပိုက်သွားမယ်ဆိုရင်၊ နောင်အခါမှာ ယန်တန််း မျိုးနွယ်စုတွေလိုပဲ သူတို့ထဲက သူတော်စင်တော်တော်များများက ဒီ ချီရွှမ် အစွမ်းကို ကျွမ်းကျင်လာကြလိမ့်မယ်..."

ဖန့်ချန်သည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် သူ၏ဘေးတွင်ရှိနေသော လီဝူသည် အကြံပေးလိုက်သည်။

"အရှင်သခင်၊ ဒီအတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ တစ်စုံတစ်ရာ နည်းလမ်းရှိမလား ဒီနေရာမှာ ရှိနှင့်ပြီးသားဖြစ်တဲ့ ချီရွှမ် စွမ်းအားကိုပဲ အသုံးပြုပြီး ဖုံးကွယ်လိုက်ရင်ရော "

သူ၏နောက်တွင် ရပ်နေသော၊ ဖန့်ချန်၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ပထမဆုံးအကြိမ် စွန့်ခွာပြီး လက်တွေ့မြေပြင်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေရသည့် ချီယန် သူတော်စင်ကလည်း ထောက်ခံလိုက်သည်။

"အမှန်ပဲ၊ ဖုံးကွယ်ထားသင့်တယ်။ တကယ်လို့ မဖုံးကွယ်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရလိမ့်မယ်။"

စကားပြောရင်း သူသည် လေကို အားရပါးရ ရှူသွင်းလိုက်ကာ မျက်ဝန်းထဲတွင် သက်ပြင်းချသံများဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ကြာရှည်လွန်းလှပြီ... ဒီလို ခံစားချက်မျိုးကို မရခဲ့တာ။ လက်ရှိ ရုပ်ခန္ဓာမှာ တကယ့်အစစ်အမှန် မဟုတ်ပေမယ့်လည်း၊ သူရှေ့ကပိုင်ဆိုင်ခဲ့တဲ့ ရုပ်ခန္ဓာနဲ့ တစ်ထပ်တည်း ကျနေသည်။ ချီရွှမ် စွမ်းအားဆိုသည်မှာ တကယ်ပင် အမှန်တရားကို လိမ်ညာနိုင်သည့် အရာပါတကား။

"ဒီနေရာက ချီရွှမ် စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး နည်းလမ်းရှာရမယ် ဟုတ်လား "

ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။

ဒါကတော့ တကယ်ပဲ အဆင်ပြေနိုင်မယ့် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် ဤမျှကြီးမားသော အတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း ထိုနေရာရှိ စွမ်းအားကိုသာ လှည့်ဖြားအသုံးပြုနိုင်မည်ဆိုလျှင်တော့ ပြောရခက်သည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် ဤအတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေမှာ ပိုင်ရှင်မဲ့ ဖြစ်နေပြီး၊ မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ချီရွှမ် အစွမ်းကို နားလည်ထားပြီ ဖြစ်သည့်အတွက်... ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပေသည်။

"သာမန်အတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေတွေမှာဆိုရင် အဲဒီဖက်က အစွမ်းကို နားလည်ထားရုံနဲ့ ပိုင်ရှင်ဖြစ်လာဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေမယ့်၊ ဒီနေရာက အခြေအနေက နည်းနည်းလေး ကွဲပြားတယ်။ ငါ သူ့ကို ပြန်ပြီး လိမ်ညာ ပြဖို့ ကြိုးစားကြည့်ရမယ်။"

ထိုသို့တွေးမိသည်နှင့် ဖန့်ချန်သည် အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးကို ရုတ်ခြည်း ဖွင့်လိုက်သည်။ ကြီးမားပြင်းထန်သော ချီရွှမ် စွမ်းအားများမှာ မြစ်ရေကဲ့သို့ စီးဆင်းထွက်ပေါ်လာသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေသည် ထိုစွမ်းအားကြောင့် တုန်ခါသွားပြီး တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ထိုတုံ့ပြန်မှုမှာ လက်ခံခြင်းမဟုတ်ဘဲ ပြင်းထန်စွာ ငြင်းပယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပြင်ပမှ ကျူးကျော်လာသည်ဟု ခံစားမိကာ ဖန့်ချန်ကို ရန်သူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည်။

ယခင်က ချင်ဝူဆန့်တို့အဖွဲ့သည် ဤနေရာတွင် မည်သို့ပင် ရှာဖွေပါစေ၊ အတွင်းကမ္ဘာကို ဖွင့်ရန် မဝံ့ရဲသလို မိမိတို့၏ စွမ်းအားကိုလည်း အများကြီး ထုတ်မပြရဲခဲ့ကြပေ။ အကြောင်းမှာ တားမြစ်နယ်မြေ၏ အလိုအလျောက် ခုခံတတ်သော သတိကို နိုးထလာစေမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လီဝူနှင့် ချီယန်သူတော်စင်တို့လည်း ဤအခြေအနေကို သတိပြုမိသွားကြပြီး ဖန့်ချန်၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ရပ်ကာ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

ဖန့်ချန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုခုခံနေသော စိတ်စွမ်းအားနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုဘဲ၊ ၎င်းကို နားချရန်နှင့် မိမိသည်သာ ဤနေရာ၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း သွတ်သွင်းပေးရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် ထိုခုခံနေသော စိတ်စွမ်းအားတွင်လည်း ချီရွှမ် စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဖန့်ချန်ထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်နေသည်။

တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ ၎င်းတွင် ပင်မသတိဉာဏ် မရှိခြင်းပင်။ ရိုးရိုးပြောရမည်ဆိုလျှင် သူ၏ပြုမူမှုမှာ အလွန်တုံးအလွန်းပြီး ဖန့်ချန်လောက် မလိမ္မာပေ။ အကယ်၍သာ ဤသို့မဟုတ်ခဲ့ပါက ဖန့်ချန်သည် လူများကိုခေါ်ကာ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာသွားခဲ့ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို မသိလိုက်ပေ။ လီဝူနှင့် ချီယန်သူတော်စင်တို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော အေးစက်စက် လေထုမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် နွေးထွေးလာသည်ကို သတိပြုမိသွားကြသည်။ ထို့နောက် ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

"ဒါ... ကောင်းကင်ဘုံရှင် သူတော်စင် ရဲ့ စွမ်းအားလား"

လီဝူသည် အံ့ဩစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံရှင် သူတော်စင် ဟုတ်လား အိုး လီဝူ၊ မင်းစနောက်နေတာလား ဖန့်ငရဲမင်းက ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့အချိန်လေးအတွင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံရှင် အဆင့်ကို ရောက်သွားတာလား တောက်..."

ချီယန်သူတော်စင်သည် အနီးအနားမှ အေးစက်သော လေကိုပင် အားရပါးရ ရှူသွင်းလိုက်မိပြီး ဖန့်ချန်ကို အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ငေးကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖန့်ချန်ကို ဒူးထောက်အရိုအသေပေးချင်သည့် ဆန္ဒပင် ပေါ်လာသည်။

"ဖြစ်နိုင်စရာ မရှိဘူး၊ ဒါက အတုအယောင်သက်သက်ပဲ။ ချီရွှမ် စွမ်းအားကို မင်းတို့ သဘောမပေါက်သေးဘူးလား"

လီဝူသည် မျက်စိကို လှန်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်သခင်က အခု ဒီအတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေရဲ့ ပိုင်ရှင်အဖြစ် ယာယီ အသွင်ယူထားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။"

စကားပြောနေစဉ်အတွင်း ပတ်ဝန်းကျင်မှ မြင်ကွင်းများသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် မရေမရာ ဖြစ်လာသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည်လည်း ထိုနေရာ၏ အမှန်တရားကို တဖြည်းဖြည်း မြင်လာကြသည်။ ထိုအတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေမှာ ယခုအခါ ဖန့်ချန်၏ လက်ထဲသို့ အပြီးအပိုင် ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"နောက်တစ်ဆင့်ကတော့ ဒီအတိုင်းပဲ..."

ဖန့်ချန်သည် လက်ရှည်ကို အသာလှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။ ခဏချင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချီရွှမ် စွမ်းအားတို့သည် သူ့ကို ဗဟိုပြုကာ လေးဘက်လေးတန်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ကြီးမားလှသော အတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ ခဲဖျက်ဖြင့် တစ်စချင်း ဖျက်ပစ်လိုက်သကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်းနှင့် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ထိုမျှနှင့် မပြီးသေးဘဲ ဖန့်ချန်သည် ထိုတားမြစ် နယ်မြေကို ထိန်းချုပ်ကာ အဝေးဆုံးရှိ နယ်နိမိတ်တစ်ခုသို့ ရွှေ့ပြောင်းပစ်လိုက်သည်။

ချင်ဝူဆန့်တို့အဖွဲ့ မည်မျှပင် ရောက်လာပြီး သွေးအန်သည်အထိ ရှာဖွေပါစေ၊ တွေ့နိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သေချာစေပြီးနောက် ဖန့်ချန်တို့အဖွဲ့သည် စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် ထွက်ခွာကာ ရွှေဟွေးပညာသင်ကျောင်းတော်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

"လီဝူ၊ နောင်အခါကျရင် ဒီအတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေဟာ ငါတို့ ရှန်းဟုန် မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပထမဆုံး ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ သူ့နာမည်ကတော့ ချီရွှမ် လို့ ခေါ်မယ်။"

ပြန်လာသည့် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဖန့်ချန်သည် လီဝူနှင့်အတူ ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စု၏ နောင်ရေးအတွက် စီမံကိန်းများ ဆွေးနွေးနေသည်။ လီဝူသည်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ လက်ရှိတွင် ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုမှာ အတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း၊ ထိုနေရာ၏ တန်ဖိုးမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။

ထို ချီရွှမ် စွမ်းအားကို ကောင်းမွန်စွာ အသုံးပြုနိုင်မည်ဆိုလျှင် သာမန်အစွမ်းများထက် ပိုမိုထိရောက်ပေသည်။ ယခုအကြိမ် ချင်ဝူဆန့်တို့အဖွဲ့မှာပင် မိမိတို့ ဘာမျှလုပ်စရာမလိုဘဲ မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲတွင်ပင် သူတို့ကို အရေးယူမည့်သူ ရှိနေပေလိမ့်မည်။

"အရှင်သခင်၊ ချီရွှမ် စွမ်းအားဟာ အသုံးဝင်တဲ့ လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ပေမယ့် အလွန်ပဲ အန္တရာယ်ကြီးပါတယ်။ အသုံးမတတ်ရင် ချီရွှမ် မျိုးနွယ်စုတွေလိုပဲ ကိုယ့်မီးနဲ့ကိုယ် လောင်ကျွမ်းသွားနိုင်ပါတယ်။ နောင်အခါမှာ တပည့်တွေကို ခေါ်လာမယ်ဆိုရင် ရွေးချယ်မှု စနစ်တကျ လုပ်သင့်ပါတယ်"

ဟု လီဝူက အကြံပေးသည်။

"ရွေးချယ်စရာ မလိုပါဘူး၊ ငါ့ရဲ့ လူတွေက ချီရွှမ်အတွက် အသင့်တော်ဆုံးပဲ။"

ဖန့်ချန်က ရယ်မောရင်း ပြောသည်။

လီဝူသည် ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဆယ်ရက်ကျော် ကြာပြီးနောက် ဖန့်ချန်၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေသည် ငြိမ်သက်စွာဖြင့် ရွှေဟွေး ပညာသင်ကျောင်းတော်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ နောက်တစ်ကြိမ် ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင် မဖွင့်မီ အချိန်အနည်းငယ် လိုသေးသဖြင့် သူသည် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ကို စားသုံးကာ သူ၏ စွမ်းအင် စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်ကို တိုးမြှင့်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

နှစ်များစွာ ကုန်လွန်သွားသည်။ တစ်နှစ်တွင် ကြီးမားသော မျက်နှာပြင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ကျရောက်လာသည်။ ဖန့်ချန်သည် လေ့ကျင့်ခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ လီဝူနှင့် ချီယန်တို့နှင့်အတူမျက်နှာပြင်အောက်တွင် ရပ်၍ စောင့်ကြည့်နေသည်။

ထိုနေရာတွင် အရှိန်အဝါကြီးမားသော ခန်းမတစ်ခုရှိသည်။ ချင်ဝူဆန့်တို့အဖွဲ့သည် ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ် သူတော်စင်တစ်ပါး၏ ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ယခုတစ်ကြိမ် ရရှိလာသော ရလဒ်များကို တိုးတိုးလေး အစီရင်ခံနေကြသည်။

"ပုံရိပ်ယောင်စွမ်းရည် တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီး ထိုင်ရွှမ် ချင်းလင် အသီးမှသာ အမှန်တရားကို မြင်နိုင်တာလား"

ထိုကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ် သူတော်စင်သည် ချင်ဝူဆန့်၏ စကားကို နားထောင်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီအတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေရဲ့ အခက်အခဲက အရမ်းမြင့်မားတာကြောင့် မင်းတို့ခေါ်သွားတဲ့သူတွေ အထိခိုက်အကျအဆုံး ရှိတာက သဘာဝပဲ။ ထိုင်ရွှမ် ချင်းလင် အသီးအတွက် ကုန်ကျစရိတ်တွေကိုလည်း စာရင်းဌာနက ပြန်ထုတ်ပေးလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် ငါကိုယ်တိုင်ပဲ နောက်ထပ် အသီးတွေကို လိုက်ရှာပေးပြီး မင်းတို့ကို အကူအညီပေးမယ့်သူတွေ ထပ်ရှာပေးမယ်။"

စကားခဏရပ်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့... ဒီတစ်ခေါက် ရရှိလာတဲ့ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး အလုံး (၃၀) က ဘယ်မှာလဲ "

သူတော်စင်အားလုံးသည် ချင်ဝူဆန့်ကို မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ချင်ဝူဆန့်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲသို့ လက်နှိုက်လိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားသည်။ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် လက်နှိုက်ရှာကြည့်လိုက်သည်။ မသိလိုက်ရသည့်ကြားထဲမှာပင် သူ၏ ကျောပြင်တွင် ချွေးစေးများ စတင်စီးကျလာသည်။

"အစ်ကိုကြီး ချင်၊ အကြီးအကဲရှေ့မှာ မကစားပါနဲ့တော့ဗျာ။ အဲဒီ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး (၃၀) ကို မြန်မြန်ထုတ်ပြလိုက်ပါဦး၊ ငါတို့အားလုံးလည်း ပျော်ရအောင်လေ။"

သူတော်စင်တစ်ဦးက တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

ချင်ဝူဆန့်၏ စိတ်ထဲတွင် ခါးသီးမှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး မည်သို့ဖြေရှင်းရမည်ကို မသိတော့ဘဲ ငိုင်ကျနေတော့သည်။

အခန်း ၂၂၉၀ - ထောင်ဒဏ် နှစ်ပေါင်းရှစ်ထောင် ချမှတ်ခံရခြင်း

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ် သူတော်စင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူတော်စင်များ ၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ဦးသည် အခြေအနေမမှန်တော့ကြောင်း သိသိသာသာ ရိပ်မိလိုက်သည်။

သူသည် အလေးအနက်ရှိသော မျက်နှာထားဖြင့် ချင်ဝူဆန့် ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး အလျင်စလို မတိုက်တွန်းဘဲ တည်ငြိမ်စွာပင် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

ဟော်ဆွေ့ ဘိုးဘေး၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်အရှင် သူတော်စင်နှင့် သွေးသားတော်စပ်သူ ချင်ဝူဆန့် တစ်ယောက်မှာမူ သူ၏ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ယခုကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှား တုန်လှုပ်ချောက်ချားပြီး အားကိုးရာမဲ့နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် စိတ်ထဲတွင် ချွေးစေးများပြန်လျက်၊ မိမိရှေ့မှ အထက်အရာရှိကြီးအား အနိုင်နိုင် ပြုံးပြလိုကသည်။

"ခဏစောင့်ပေးပါ၊ ကျွန်တော် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ထဲမှာ ရှာကြည့်လိုက်ပါဦးမယ်"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ... ဘာပြောတယ်"

"အတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေထဲမှာ ရှာမယ် ဟုတ်လား ချင်ဝူဆန့် မင်း ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ မင်းရဲ့ အတွင်းရကမ္ဘာနယ်မြေထဲက ပစ္စည်းတွေကိုတောင် ရှာစရာလိုသေးလို့လား "

အတူပြန်လာကြသည့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များမှာ ဒေါသထွက်ပြီး အံ့အားသင့်နေကြသော်လည်း ချင်ဝူဆန့် မှာ သူတို့ကို အမှုမထားတော့ဘဲ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ဖွင့်လှစ်ကာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲသို့ ရောက်သောအခါ ချင်ဝူဆန့်သည် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လှသည့် မိမိ၏နယ်မြေကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် စိမ်းသက်သက်ဆန်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

မိမိကိုယ်တိုင် သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည့် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး များသည် အဘယ်ကြောင့် တစ်လုံးမျှ မကျန်တော့ဘဲ လေထဲပျောက်သွားသကဲ့သို့ လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားရသနည်းဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

"ဒါ... ဒါက ငါ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ဟုတ်သေးရဲ့လား"

ချင်ဝူဆန့်သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေမိသည်။

ထိုနေရာရှိ အရာအားလုံးသည် သူ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေရမည့် အရာများဖြစ်သည်။

မြက်တစ်ပင်၊ သစ်ပင်တစ်ပင်၏ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းသည် သူ၏ စီမံမှုအောက်တွင်သာ ရှိသည်။

သို့သော် ဤမျှ အရေးကြီးလှသည့် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးများက အဘယ်ကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားရသနည်း။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ချင်ဝူဆန့် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ချွေးအေးများ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ စီးကျလာသည်။

ချွေးပေါက်များမှ ထွက်လာသည့် ချွေးစက်များသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပေါက်ကျသွားသည်။

ချင်ဝူဆန့်သည် ရင်ဘတ်ထဲတွင် အသက်ရှူရ ကြပ်လာပြီး အောင့်သက်သက်ဖြစ်လာသည်။ ထို့နောက် လည်ချောင်းထဲတွင် ချိုမြိန်သောအရသာတစ်ခု ခံစားလိုက်ရပြီး သွေးမြူများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။

ခဏတာအတွင်းမှာပင် သူ၏ မျက်နှာထားသည် သေလူတစ်ယောက်ထက်ပင် ပို၍ ကြည့်ရဆိုးလာခဲ့သည်။

ထိုသွေးအန်မှုကြောင့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ အခြေခံစွမ်းအားမှာလည်း အနည်းငယ် ထိခိုက်သွားခဲ့ရသည်။

ချင်ဝူဆန့်သည် သွားကိုကြိတ်ကာ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လျက် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို နောက်တစ်ကြိမ် ရှာဖွေပြန်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးများ လုံးဝမရှိတော့ကြောင်း အသေအချာ သိလိုက်ရပြီး ရှာဖွေ၍ မရတော့မည်ကို သေချာသွားမှသာ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းစွာဖြင့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေအပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

"အရှင်..."

ချင်ဝူဆန့်၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်ပြီး အက်ကွဲနေသည်။

ထိုကောင်းကင််််််နိမိတ်ဖြစ်စဥ် သူတော်စင်သည် သူ့အား ငြိမ်သက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးတွေမှာ ပြဿနာရှိသွားတာလား "

အနီးနားရှိ သူတော်စင် များကလည်း ချင်ဝူဆန့် ကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာလည်း အလွန်အမင်း မည်းမှောင်နေကြသည်။

ချင်ဝူဆန့်သည် မျက်နှာအမူအရာမဲ့စွာဖြင့် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ တစ်ခုခုတော့ မှားယွင်းသွားခဲ့ပြီ..."

"ချင်ဝူဆန့်၊ ဘာတွေမှားယွင်းသွားတာလဲ ပြောစမ်း တည့်တည့်ပဲ ပြောလို့မရဘူးလား ငါတို့ကို စိတ်ပူပြီး သေစေချင်နေတာလား "

"မင်း အဲဒီ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး အလုံးသုံးဆယ်ကို သိမ်းယူသွားတာ ငါတို့ ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့တာ၊ မင်းသာ ပျောက်သွားတယ်လို့ လာမပြောနဲ့ မင်း ကိုယ်ကျိုးအတွက် ခိုးယူသွားတာ သေချာတယ် "

"ကောင်းကင်အရှင်ရဲ့ မျိုးဆက်ကတောင် ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်မှုမရှိတာလား ဒါက မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ တာဝန်၊ မင်းတို့ လူမျိုးစုရဲ့ တာဝန်မဟုတ်ဘူး။ မင်းကြောင့် ပြဿနာဖြစ်ရင် မင်းပဲ တာဝန်ယူရမယ်"

"ကျွန်တော် မခိုးယူပါဘူး ဒါပေမဲ့ သူတို့တွေ တကယ် ပျောက်သွားတာပါ။ မယုံရင် မင်းတို့လည်း ငါ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲ ဝင်ပြီး ရှာကြည့်နိုင်ပါတယ်"

ချင်ဝူဆန့်သည် မျက်နှာအမူအရာမဲ့စွာဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"ကျွန်တော် ရှာကြည့်ပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ တစ်လုံးမှ မတွေ့ဘူး။ ကျွန်တော် သံသယရှိတာက... ကျွန်တော်ရခဲ့တဲ့ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးတွေက အတုတွေ ဖြစ်နေတာပါ။ အဲဒီ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်နယ်မြကပဲ ကျွန်တော်တို့ကို လိမ်သွားတာ ဖြစ်မယ်"

"အတု ဟုတ်လား မင်းက ထိုင်ရွှမ် ချင်းလင်သီး ကို စားပြီး အဲဒီဘက်က ပုံရိပ်ယောင်တွေကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာလေ။

ငါတို့လည်း မင်း ဘာမဟုတ်တဲ့နေရာကနေ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး အလုံးသုံးဆယ် ထုတ်ယူပြတာကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့တာ။

အခုတော့ ငါတို့ကို လိမ်သွားတာလို့ ပြောနေတာလား ငါတို့က အဲဒါကို ယုံရမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား "

ထို သူတော်စင် ရှစ်ဦးမှာ ချင်ဝူဆန့်၏ စကားများကို လုံးဝ မယုံကြည်ကြပေ။ ထိုကိစ္စသည် သူတို့၏ အကျိုးအမြတ်နှင့် သက်ဆိုင်နေသဖြင့် မည်သူမဆို စိတ်ပူနေကြသည်။ သူတို့သာ အခွင့်အရေးရလျှင် ချင်ဝူဆန့်ကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ပြီး ဗောဓိသီးတွေကို အတင်းပြန်တောင်းချင်နေကြသည်။

ထို ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ်အဆင့် သူတော်စင်သည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ချင်ဝူဆန့်၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲသို့ ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်စစ်ဆေးခဲ့သော်လည်း အကျိုးရလဒ်မှာ အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး ဗောဓိသီးများကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

"ဒါဆို မင်းပြောတာက အဲဒီ အတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြက လိမ်သွားတာကြောင့် အမှန်တကယ်တော့ မင်း လက်ထဲမှာ ဘာမှ မရောက်လာဘူးပေါ့ "

ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ် အဆင့် သူတော်စင်သည် အေးစက်စွာ မေးသည်။

ချင်ဝူရှင်းသည် ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"အဲဒီထက်ပိုပြီး တခြားအကြောင်းပြချက် မရှိနိုင်ပါဘူး၊ မည်သူမဆို ကျွန်တော့်ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲကနေ ဒီလောက် တိတ်တဆိတ်နဲ့ ဗောဓိသီးတွေကို ခိုးယူသွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

ဟု ပြန်ပြောသည်။

"တခြားသူတွေက မဖြစ်နိုင်ပေမဲ့၊ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ ခိုးယူနိုင်တယ်"

"ချင်ဝူဆန့်၊ ဒီတစ်ခါ မင်း ငါတို့ကို သေချာရှင်းပြမပေးရင် ငါတို့ အတက်အဆင့်ကို တိုင်ကြားမယ် "

"အစကနေ အဆုံးထိ မင်း ငါတို့ကို ကစားနေတာပဲ။ ထိုင်ရွှမ် ချင်းလင်သီးကို ငါတို့ အားလုံး စုပြီး ဝယ်ခဲ့ရတာ။

အခုတော့ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ရသွားတော့ မင်းတစ်ယောက်တည်း ခိုးစားသွားတာလား။

ဟား၊ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး အလုံးသုံးဆယ်ဆိုတာ မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုအတွက် ထူးချွန်တဲ့သူတွေကို မွေးထုတ်ဖို့ အများကြီး အထောက်အကူဖြစ်မှာပေါ့ နောက်ပိုင်း မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုထဲမှာ အထွတ်ထိပ်တာအို အဆင့် သူတော်စင်တွေ တစ်ယောက်နှစ်ယောက် ထပ်ပေါ်လာရင်လည်း မထူးဆန်းတော့ဘူး"

"ငါ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောနေတယ်လေ"

ချင်ဝူဆန့်သည် သူတော်စင်များအဖွဲ့ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

"မင်း ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာ အပေါ်ကပဲ ဆုံးဖြတ်လိမ့်မယ်"

ကောင်းကင််််််််််််််နိမိတ်ဖြစ်စဥ်အဆင့် သူတော်စင်က အေးစက်စွာ ပြောသည်။

"ဒီအချိန်အတောအတွင်းမှာ မင်း ငါ့အနားမှာပဲ နေနေ။ ဘယ်မှ သွားမလျှောက်နဲ့၊ အပေါ်က အမိန့်ကို စောင့်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ခန့်မှန်းခြေ တစ်ဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်။

အပေါ်ဌာနမှ ဆုံးဖြတ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ချင်ဝူဆန့် အား တာဝန်ပေါ့လျော့မှု၊ ခိုးယူမှုစသည့် ပြစ်မှုပေါင်းများစွာဖြင့် ထောင်ဒဏ် နှစ်ပေါင်း ရှစ်ထောင် ချမှတ်လိုက်သည်။

ချင်ဝူဆန့်သည် ထိုဆုံးဖြတ်ချက်စာတမ်းပေါ်တွင် ဟော်ဆွေ့ ဘိုးဘေး၏ လက်မှတ်နှင့် တံဆိပ်တုံးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းသွားပြီး မျက်နှာတွင် အရှက်ရမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

သို့သော် ထို သူတော်စင် ရှစ်ဦးမှာမူ ဤပြစ်ဒဏ်ကို ကျေနပ်ခြင်းမရှိကြသေးပေ။

ချင်ဝူဆန့် ထောင်ကျတာက သူတို့နှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်သလို၊ အဓိကက သူတို့ရမည့် အကျိုးအမြတ်တွေကို ချင်ဝူဆန့် ခိုးယူသွားတာ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ကန့်ကွက်ကြောင်း ပြောသော်လည်း ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ်အဆင့် သူတော်စင်က ပိတ်ပြောလိုက်သည်။

"အပေါ်က ချမှတ်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို မကျေနပ်ရင် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်း လျှောက်ထားပါ။ ဒီနေရာမှာတော့ ဘာမှ ပြောစရာမရှိဘူး"

လျှောက်ထားရမလား

သူတို့သည် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဒေါသတွေကို မြိုသိပ်လိုက်ကြသည်။

တကယ်လို့ လျှောက်ထားသည့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်း သွားမည်ဆိုလျှင် အချိန်ကုန်၊ လူပန်းဖြစ်ရုံသာမက ဘာအကျိုးအမြတ်မှလည်း ပြန်ရလာမည် မဟုတ်ပေ။

"ချင်ဝူဆန့် ဒီပြစ်ဒဏ်ကို မင်း လက်ခံသလား"

ထို ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ်အဆင့် သူတော်စင်သည် ချင်ဝူဆန့်ကို ငေးကြည့်နေသည်။

ချင်ဝူဆန့်သည် မိမိအား ရှင်းပြခွင့်မပေးတော့ကြောင်း သိလိုက်သည်။ အပေါ်မှ ဤမျှ ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်လိုက်ပြီဆိုကတည်းက သူသာ ဗောဓိသီးတွေကို ခိုးယူသွားသည်ဟု ကောက်ချက်ချထားပြီးဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်း ရှစ်ထောင်သာ ထောင်ဒဏ်ချမှတ်ခြင်းမှာ လူသားမျိုးနွယ်စုဘက်မှ လုံလောက်သော လျော်ကြေး ပေးလိုက်ပြီဖြစ်၍သာ ဖြစ်မည်။

မဟုတ်လျှင်မူ...

သူသည် ယခုအချိန်တွင်ပင် ကွပ်မျက်ခြင်း ခံရနိုင်ချေရှိသည်။

ချင်းမင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ စည်းကမ်းနှင့် လုပ်ဆောင်ပုံများကို ချင်ဝူဆန့် ကောင်းစွာ သိရှိသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အရှက်ရမှုနှင့် မကျေနပ်ချက်များကို ရင်ထဲတွင် မြိုသိပ်ကာ ခေါင်းကို ညိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဒီပြစ်ဒဏ်ကို လက်ခံပါတယ်"

"ကြည့်လေ၊ သူ ခိုးယူသွားတာ သေချာသွားပြီပေါ့"

"စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး အလုံးသုံးဆယ်အတွက် ထောင် ရှစ်ထောင်ကျရတာ၊ ငါဆိုရင်တော့ ရှစ်ထောင်တင်မကဘူး ရှစ်သောင်းလောက်တောင် လုပ်ရဲတယ်"

"ဒီလိုပေးဆပ်ရတာ၊ ဟား၊ ချင်ဝူဆန့် ငါတို့ကို မှတ်ထားလိုက်။ ဒီကိစ္စအတွက် နောက်ပိုင်းမှာ မင်း တာဝန်ခံပေးရလိမ့်မယ်"

ချင်ဝူဆန့်သည် ယခုအခါတွင် ရှင်းပြရန်လည်း စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ မျက်နှာအမူအရာမဲ့စွာဖြင့် နောက်ဆက်တွဲ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။

……

"ထောင်ဒဏ် ရှစ်ထောင်၊ မတိုမရှည်ပါပဲ"

ဖန့်ချန် က ပြုံး၍ ပြောသည်။

"ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုက လုံလောက်တဲ့ လျော်ကြေး ပေးလိုက်ပုံရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ဆီမှာ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးတွေ အဲဒီလောက် မရှိလောက်ဘူး၊ အတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေ တွေ ဒါမှမဟုတ် တခြား ရတနာပစ္စည်းတွေနဲ့ အစားထိုးလိုက်တာ ဖြစ်မယ်။

တန်ဖိုးကတော့ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး အလုံးသုံးဆယ်နဲ့ နီးစပ်လောက်တယ်။ မဟုတ်ရင် ချင်ဝူဆန့်သေသွားလိမ့်မယ်။

ဒီတစ်ခါတော့ ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုလည်း အတော်လေး ထိခိုက်နစ်နာသွားမှာပဲ၊ ဟား"

လီဝူ သည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ရယ်မောနေသည်။

ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စု၏ အင်အား လျော့နည်းသွားလေလေ၊ ရှန်းဟုန် မျိုးနွယ်စုအတွက် အကျိုးရှိလေလေဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဖန့်ချန်သည် ဆက်လက်၍ တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံလိုက်သည်။ မသိလိုက်ခင်မှာပင် ကောင်းကင် ငါးပါးစစ်မြေပြင်မှာ ထပ်မံ၍ ဖွင့်လှစ်တော့မည်ဖြစ်သည်။